Γιατί το σύστημα ελέγχου πρόσβασης απορρίπτει λειτουργικές κάρτες RFID

Ένα σύστημα ελέγχου πρόσβασης μπορεί να απορρίψει μια απολύτως καλή κάρτα RFID για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με την ποιότητα της κάρτας. Αυτό είναι το σημείο που πολλοί αγοραστές δυσκολεύονται να αποδεχτούν. Η κάρτα μπορεί να είναι καθαρή, καινούργια, σωστά πλαστικοποιημένη και αναγνώσιμη σε έναν επιτραπέζιο κωδικοποιητή. Μπορεί ακόμη και να λειτουργεί σε άλλο κτίριο. Ωστόσο, σε μία πόρτα, έναν ανελκυστήρα, μια περιστρεφόμενη πύλη ή μια μπάρα στάθμευσης, δεν κάνει τίποτα. Ο αναγνώστης ηχεί διαφορετικά, ο ελεγκτής καταγράφει ένα άγνωστο διαπιστευτήριο ή το λογισμικό απλώς αναφέρει άρνηση πρόσβασης.

Αυτό συνήθως δημιουργεί τη λάθος διαφωνία. Ο χρήστης κατηγορεί τον προμηθευτή καρτών. Ο προμηθευτής καρτών λέει ότι η κάρτα διαβάζεται κανονικά. Ο εγκαταστάτης λέει ότι ο αναγνώστης λειτουργεί. Η ομάδα λογισμικού λέει ότι το άτομο δεν είναι εξουσιοδοτημένο. Όλοι μπορεί να έχουν εν μέρει δίκιο, και η κάρτα μπορεί παρ' όλα αυτά να απορρίπτεται. Ο έλεγχος πρόσβασης δεν είναι ένα απλό αντικείμενο ναι ή όχι. Είναι μια αλυσίδα που αποτελείται από τη συχνότητα της κάρτας, τον τύπο τσιπ, τη συμπεριφορά της κεραίας, τα κωδικοποιημένα δεδομένα, τη μορφή εξόδου του αναγνώστη, τη διαμόρφωση του ελεγκτή, τους κανόνες άδειας της πόρτας, την κατάσταση της βάσης δεδομένων και, ορισμένες φορές, τα κλειδιά κρυπτογράφησης. Αν ένας κρίκος δεν ταιριάζει, μια καλή κάρτα γίνεται άχρηστη στην πόρτα.

Ασυμφωνίες Συχνότητας και Τύπου Τσιπ

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κατανοήσετε είναι ότι οι κάρτες ελέγχου πρόσβασης RFID δεν είναι καθολικές απλώς και μόνο επειδή φαίνονται ίδιες. Μια λευκή κάρτα PVC μπορεί να περιέχει ένα τσιπ LF 125 kHz, ένα τσιπ HF 13.56 MHz, ένα τσιπ MIFARE Classic, ένα τσιπ MIFARE DESFire, ένα τσιπ NFC, ένα ένθετο UHF ή έναν συνδυασμό διπλής συχνότητας. Δύο κάρτες μπορεί να φαίνονται πανομοιότυπες, να φέρουν το ίδιο τυπωμένο λογότυπο και να έχουν εντελώς διαφορετική εσωτερική τεχνολογία. Ένας αναγνώστης κατασκευασμένος για κάρτες εγγύτητας 125 kHz κανονικά δεν θα διαβάσει μια έξυπνη κάρτα 13.56 MHz. Ένας αναγνώστης σχεδιασμένος για μία κρυπτογραφημένη εφαρμογή DESFire μπορεί να αγνοήσει μια άλλη κάρτα DESFire με λάθος κλειδί εφαρμογής. Το πλαστικό σώμα δεν είναι το διαπιστευτήριο. Το τσιπ και τα δεδομένα του είναι το διαπιστευτήριο.

Περίπτωση Πύργου Γραφείων στη Μελβούρνη

Μια εταιρεία διαχείρισης ακινήτων στη Μελβούρνη παρήγγειλε κάρτες RFID ελέγχου πρόσβασης αντικατάστασης για έναν πύργο γραφείων μικτής χρήσης. Οι κάρτες έμοιαζαν ίδιες με την παλιά παρτίδα και έφεραν τους ίδιους αριθμούς υπαλλήλων. Στον επιτραπέζιο αναγνώστη που χρησιμοποιούσε ο προμηθευτής, κάθε κάρτα παρήγαγε έναν σταθερό αριθμό. Αλλά στην είσοδο του κτιρίου, οι αναγνώστες τις αγνοούσαν. Το πρόβλημα ήταν απλό μόλις κάποιος έλεγξε το αρχικό σύστημα: το κτίριο χρησιμοποιούσε διαπιστευτήρια εγγύτητας 125 kHz, ενώ οι νέες κάρτες ήταν κάρτες 13.56 MHz που επιλέχθηκαν επειδή ο αγοραστής είχε αναζητήσει «κάρτα πρόσβασης RFID» και υπέθεσε ότι όλες οι κάρτες RFID ήταν εναλλάξιμες. Δεν υπήρχε τίποτα λάθος με τις νέες κάρτες. Απλώς μιλούσαν σε λάθος ραδιοσυχνότητα.

Ένα παρόμοιο λάθος συμβαίνει όταν οι αγοραστές γνωρίζουν τη συχνότητα αλλά χάνουν την οικογένεια τσιπ. Μια κάρτα 13.56 MHz δεν είναι αυτόματα συμβατή με κάθε αναγνώστη 13.56 MHz. Τα MIFARE Classic, MIFARE Ultralight, MIFARE DESFire, NTAG, διαπιστευτήρια τύπου iCLASS και άλλες κάρτες HF μπορούν όλα να βρίσκονται στο ίδιο γενικό εύρος συχνοτήτων, ενώ χρησιμοποιούν διαφορετικές δομές μνήμης, μοντέλα ασφαλείας και προσδοκίες αναγνώστη. Αν ο αναγνώστης ελέγχου πρόσβασης αναμένει συγκεκριμένο τύπο κάρτας ή εφαρμογή, μπορεί να απορρίψει μια κάρτα που είναι τεχνικά αναγνώσιμη αλλά όχι αποδεκτή.

Περίπτωση Κάρτας Κλειδιού Ξενοδοχείου στο Βερολίνο

Ένας όμιλος ξενοδοχείων στο Βερολίνο άλλαξε τον σχεδιασμό της κάρτας κλειδιού από γυαλιστερό λευκό σε ματ μαύρο και ζήτησε τις ίδιες κάρτες κλειδιού RFID για ξενοδοχεία, απλώς με καλύτερη εμφάνιση. Το εργοστάσιο παρήγαγε καθαρές κάρτες 13.56 MHz και η εκτύπωση ήταν εξαιρετική. Αλλά οι κλειδαριές του ξενοδοχείου απέρριψαν το μεγαλύτερο μέρος της παρτίδας. Οι παλιές κάρτες χρησιμοποιούσαν ένα προφίλ τσιπ συμβατό με την κλειδαριά, με δεδομένα τομέα γραμμένα με συγκεκριμένο τρόπο. Η νέα παραγγελία ανέφερε μόνο τη συχνότητα και το μέγεθος της κάρτας, όχι το απαιτούμενο μοντέλο chip και τη μέθοδο κωδικοποίησης. Οι κάρτες δεν ήταν ελαττωματικές. Απλώς δεν είχαν προετοιμαστεί με τη δομή δεδομένων που ανέμενε το σύστημα κλειδαριάς του ξενοδοχείου.

Σφάλματα Μορφής Κωδικοποίησης και Κωδικού Εγκατάστασης

Η μορφή κωδικοποίησης είναι ένας ακόμη σημαντικός λόγος για τον οποίο απορρίπτονται καλές κάρτες. Σε πολλά συστήματα ελέγχου πρόσβασης, ο αναγνώστης δεν στέλνει ολόκληρη τη μνήμη του τσιπ στον ελεγκτή. Στέλνει έναν αριθμό διαπιστευτηρίου σε συγκεκριμένη μορφή. Αυτή η μορφή μπορεί να περιλαμβάνει κωδικό εγκατάστασης, κωδικό τοποθεσίας, αριθμό κάρτας, bits ισοτιμίας, μήκος bits ή προσαρμοσμένη διάταξη δεδομένων. Οι μορφές Wiegand 26-bit, 34-bit, 37-bit, 40-bit και άλλες μπορούν να παράγουν διαφορετικές εξόδους από παρόμοια δεδομένα κάρτας. Αν ο ελεγκτής αναμένει μία μορφή και ο αναγνώστης ή η κάρτα παράγει άλλη, το σύστημα μπορεί να βλέπει έναν αριθμό που δεν υπάρχει στη βάση δεδομένων.

Περίπτωση Αποθήκης στο Τορόντο

Μια αποθήκη εφοδιαστική στο Τορόντο είχε χιλιάδες κονκάρδες υπαλλήλων κωδικοποιημένες με μορφή 34-bit. Όταν πρόσθεσαν μια νέα πύλη, ο εγκαταστάτης χρησιμοποίησε αναγνώστες διαμορφωμένους για κοινή έξοδο 26-bit. Η νέα πύλη απέρριπτε απολύτως καλές κάρτες υπαλλήλων, ενώ οι ίδιες κάρτες λειτουργούσαν στην κύρια είσοδο του γραφείου. Η ομάδα αντιμετώπισης προβλημάτων αρχικά υποψιάστηκε κακή παρτίδα καρτών. Το πραγματικό ζήτημα ήταν η μορφή εξόδου του αναγνώστη. Μόλις η διαμόρφωση του αναγνώστη άλλαξε ώστε να ταιριάζει με την υπάρχουσα δομή διαπιστευτηρίων 34-bit, οι απορριφθείσες κάρτες άρχισαν να λειτουργούν αμέσως.

Η ασυμφωνία κωδικού εγκατάστασης είναι ιδιαίτερα συχνή σε παραγγελίες αντικατάστασης. Ένας αγοραστής μπορεί να στείλει έναν ορατό αριθμό κάρτας και να ζητήσει από τον προμηθευτή να φτιάξει την ίδια ακολουθία. Ο προμηθευτής εκτυπώνει τους σωστούς αριθμούς και κωδικοποιεί αυτό που φαίνεται σαν το σωστό εύρος αριθμών, αλλά ο κρυφός κωδικός εγκατάστασης είναι διαφορετικός. Από την οπτική του χρήστη, ο αριθμός κάρτας 10237 είναι ο αριθμός κάρτας 10237. Από την οπτική του ελεγκτή, ο κωδικός εγκατάστασης 118 με αριθμό κάρτας 10237 δεν είναι το ίδιο διαπιστευτήριο με τον κωδικό εγκατάστασης 214 με αριθμό κάρτας 10237. Η πόρτα δεν είναι πεισματάρα. Ακολουθεί τη βάση δεδομένων.

Περίπτωση Σχολικής Περιφέρειας στο Τέξας

Μια σχολική περιφέρεια στο Τέξας παρήγγειλε προσαρμοσμένες τυπωμένες κάρτες ταυτότητας προσωπικού RFID με τα σωστά ονόματα, φωτογραφίες και τυπωμένους αριθμούς ταυτότητας. Οι κάρτες έμοιαζαν επαγγελματικές και ήταν αναγνώσιμες από τον προμηθευτή. Αλλά αρκετά σχολεία τις απέρριπταν στις πόρτες των πτερύγων των αιθουσών διδασκαλίας. Η περιφέρεια ανακάλυψε αργότερα ότι οι παλιές κάρτες χρησιμοποιούσαν έναν κωδικό εγκατάστασης ειδικό για την τοποθεσία, που είχε εκχωρηθεί χρόνια νωρίτερα από τον αρχικό ολοκληρωτής συστημάτων. Ο νέος προμηθευτής είχε κωδικοποιήσει μόνο τους ορατούς αριθμούς ταυτότητας υπαλλήλου. Μόλις ο σωστός κωδικός εγκατάστασης προστέθηκε στο αρχείο κωδικοποίησης, οι ίδιοι αριθμοί κάρτας έγιναν έγκυρα διαπιστευτήρια στο λογισμικό ελέγχου πρόσβασης.

Η σύγχυση αριθμού κάρτας μπορεί επίσης να προέλθει από δεκαδική, δεκαεξαδική ερμηνεία, σειρά byte και ερμηνεία UID. Ένα σύστημα μπορεί να εμφανίζει το UID του τσιπ σε δεκαδική μορφή. Ένα άλλο μπορεί να εμφανίζει το ίδιο UID σε δεκαεξαδική μορφή. Ένας αναγνώστης μπορεί να αντιστρέφει τη σειρά byte. Μια βάση δεδομένων μπορεί να αποθηκεύει μόνο μέρος του UID. Ένας προμηθευτής μπορεί να κωδικοποιεί ένα EPC, ενώ η πλατφόρμα πρόσβασης αναμένει σειριακό αριθμό κάρτας. Ο αγοραστής νομίζει ότι όλοι μιλούν για τον αριθμό κάρτας, αλλά τρία διαφορετικά συστήματα μπορεί να εμφανίζουν τρεις διαφορετικές εκδοχές του.

Περίπτωση Αλυσίδας Γυμναστηρίων στο Ντουμπάι

Μια αλυσίδα γυμναστηρίων στο Ντουμπάι χρησιμοποιούσε κάρτες μέλους NFC σε ντουλάπια και πύλες εισόδου. Η ομάδα της εφαρμογής για κινητά αποθήκευε το UID του τσιπ σε δεκαεξαδική μορφή, επειδή έτσι το εμφάνιζε το τηλέφωνο δοκιμών NFC. Ο πίνακας ελέγχου πρόσβασης εμφάνιζε το ίδιο διαπιστευτήριο σε δεκαδική μορφή μετά την αντιστροφή της σειράς byte. Οι νέες κάρτες φαίνονταν άκυρες επειδή οι αριθμοί δεν ταίριαζαν με τη βάση δεδομένων μελών. Οι κάρτες ήταν εντάξει. Η ερμηνεία των δεδομένων δεν ήταν. Η αλυσίδα το έλυσε τεκμηριώνοντας ακριβώς ποιο αναγνωριστικό χρησιμοποιούνταν, πώς μετατρεπόταν και πώς έπρεπε να εμφανίζεται στο λογισμικό ελέγχου πρόσβασης.

Κρυπτογράφηση και Ασφαλή Διαπιστευτήρια

Η κρυπτογράφηση δημιουργεί ένα βαθύτερο επίπεδο απόρριψης. Τα σύγχρονα συστήματα πρόσβασης χρησιμοποιούν συχνά ασφαλή διαπιστευτήρια, όπου ο αναγνώστης πρέπει να πιστοποιήσει την κάρτα πριν εξαγάγει δεδομένα. Οι κάρτες MIFARE DESFire, οι κρυπτογραφημένες έξυπνες κάρτες και ορισμένα ιδιόκτητα διαπιστευτήρια μπορεί να απαιτούν κλειδιά εφαρμογής, ρυθμίσεις αρχείων, διαφοροποίηση κλειδιών ή ασφαλή ανταλλαγή μηνυμάτων. Αν η κάρτα έχει το σωστό τσιπ αλλά λάθος κλειδί ή καμία εφαρμογή, ο αναγνώστης μπορεί να βλέπει μια κάρτα φυσικά παρούσα αλλά να αρνείται να τη θεωρήσει έγκυρο διαπιστευτήριο. Στον χρήστη, φαίνεται σαν να είναι νεκρή η κάρτα. Στον αναγνώστη, η κάρτα απέτυχε στην πιστοποίηση.

Περίπτωση Εταιρικής Πανεπιστημιούπολης στο Άμστερνταμ

Μια εταιρική πανεπιστημιούπολη στο Άμστερνταμ αναβάθμισε από παλαιότερες κάρτες εγγύτητας σε κρυπτογραφημένες κάρτες πρόσβασης DESFire. Ένα τμήμα παρήγγειλε επιπλέον κάρτες από προμηθευτή που παρείχε γνήσιες κάρτες DESFire αλλά δεν είχε τα κλειδιά εφαρμογής της πανεπιστημιούπολης. Οι κάρτες μπορούσαν να διαβαστούν ως κενές έξυπνες κάρτες, αλλά οι ασφαλείς αναγνώστες τις απέρριπταν σε κάθε πόρτα. Το πρόβλημα δεν ήταν η γνησιότητα του τσιπ. Ήταν η έλλειψη εξατομίκευσης της εφαρμογής πρόσβασης. Αφού ο ολοκληρωτής συστημάτων ασφαλείας φόρτωσε τη σωστή εφαρμογή και τα διαφοροποιημένα κλειδιά, οι κάρτες έγιναν έγκυρες. Γι' αυτό οι κάρτες ασφαλούς πρόσβασης δεν πρέπει ποτέ να παραγγέλνονται μόνο με βάση το όνομα του τσιπ.

Ζητήματα Βάσης Δεδομένων, Δικαιωμάτων και Ελεγκτή

Ορισμένες κάρτες απορρίπτονται επειδή δεν είναι καταχωρισμένες, είναι καταχωρισμένες λανθασμένα ή έχουν αποκλειστεί από κανόνες λογισμικού. Αυτό ακούγεται προφανές, αλλά είναι εντυπωσιακά συχνό. Η κάρτα μπορεί να διαβάζεται σωστά στην πόρτα, αλλά ο ελεγκτής ελέγχει τη βάση δεδομένων και δεν βρίσκει αντίστοιχο άτομο, λάθος ομάδα πρόσβασης, ληγμένη ημερομηνία ισχύος, κατάσταση απενεργοποίησης, παραβίαση anti-passback, μαύρη λίστα χαμένης κάρτας ή περιορισμό χρονοδιαγράμματος. Σε αυτή την περίπτωση, ο αναγνώστης δεν απορρίπτει την κάρτα. Το σύστημα ελέγχου πρόσβασης απορρίπτει το αίτημα άδειας.

Περίπτωση Νοσοκομείου στο Μάντσεστερ

Ένα νοσοκομείο στο Μάντσεστερ εξέδωσε κονκάρδες RFID αντικατάστασης σε νοσηλευτές μετά τη μετεγκατάσταση ενός τμήματος. Οι κάρτες λειτουργούσαν στην κύρια είσοδο προσωπικού αλλά αποτύγχαναν στα δωμάτια αποθήκευσης φαρμάκων. Ζητήθηκε από τον προμηθευτή καρτών να διερευνήσει, αλλά τα αρχεία καταγραφής πρόσβασης έδειχναν ότι οι κάρτες διαβάζονταν σωστά. Το πρόβλημα ήταν η ανάθεση ομάδας πρόσβασης. Οι πόρτες του νέου τμήματος είχαν ξεχωριστό κανόνα άδειας και οι νέες κονκάρδες δεν είχαν προστεθεί σε αυτή την ομάδα. Οι κάρτες ήταν καλές. Τα δικαιώματα της βάσης δεδομένων ήταν ελλιπή.

Η μνήμη του ελεγκτή μπορεί να δημιουργήσει μια άλλη μπερδεμένη κατάσταση. Σε ορισμένα συστήματα, τα διαπιστευτήρια ωθούνται από τον διακομιστή σε τοπικούς ελεγκτές. Αν ο ελεγκτής δεν έχει λάβει την τελευταία ενημέρωση, μια νεοκαταχωρισμένη κάρτα μπορεί να λειτουργεί σε μια πόρτα και να αποτυγχάνει σε άλλη. Καθυστερήσεις δικτύου, πίνακες εκτός σύνδεσης, σφάλματα συγχρονισμού ή γεμάτη μνήμη ελεγκτή μπορούν όλα να κάνουν καλές κάρτες να φαίνονται κακές. Ένας αγοραστής μπορεί να δοκιμάσει την κάρτα σε έναν αναγνώστη λόμπι συνδεδεμένο με ενημερωμένο ελεγκτή και να υποθέσει ότι ολόκληρο το κτίριο είναι έτοιμο, για να ανακαλύψει ότι οι απομακρυσμένες πόρτες εξακολουθούν να απορρίπτουν το ίδιο διαπιστευτήριο.

Περίπτωση Εργοστασίου στη Σλοβακία

Ένα εργοστάσιο στη Σλοβακία πρόσθεσε νυχτερινή βάρδια και εξέδωσε νέες κάρτες RFID υπαλλήλων το απόγευμα της Παρασκευής. Η κύρια περιστρεφόμενη πύλη τις δέχτηκε, αλλά αρκετές πόρτες της περιοχής παραγωγής τις απέρριπταν κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου. Ο υπεύθυνος ασφαλείας υποψιάστηκε πρόβλημα κωδικοποίησης της κάρτας. Τη Δευτέρα, ο ολοκληρωτής συστημάτων διαπίστωσε ότι δύο ελεγκτές ήταν εκτός σύνδεσης κατά τη λήψη των διαπιστευτηρίων. Μετά τον συγχρονισμό, οι ίδιες κάρτες λειτούργησαν χωρίς επανακωδικοποίηση. Αυτό υπενθυμίζει ότι η αντιμετώπιση προβλημάτων ελέγχου πρόσβασης πρέπει να περιλαμβάνει την κατάσταση του ελεγκτή, όχι μόνο τη δοκιμή της κάρτας.

Διαμόρφωση Αναγνώστη και Φυσικοί Παράγοντες

Η διαμόρφωση του αναγνώστη μπορεί να είναι εξίσου σημαντική με την κωδικοποίηση της κάρτας. Οι αναγνώστες πολλαπλών τεχνολογιών μπορεί να υποστηρίζουν αρκετούς τύπους καρτών, αλλά δεν είναι ενεργοποιημένες όλες οι λειτουργίες. Ορισμένοι αναγνώστες μπορούν να διαμορφωθούν ώστε να εξάγουν UID, δεδομένα τομέα, δεδομένα ασφαλούς εφαρμογής ή προσαρμοσμένο αριθμό. Κάποιοι μπορούν να διαβάζουν και διαπιστευτήρια 125 kHz και 13.56 MHz, αλλά ο εγκαταστάτης μπορεί να απενεργοποιήσει τη μία τεχνολογία για να μειώσει τον θόρυβο ή να βελτιώσει την ασφάλεια. Αν ο αναγνώστης έχει ρυθμιστεί να αγνοεί έναν τύπο κάρτας, η κάρτα μπορεί να είναι τέλεια και παρ' όλα αυτά αόρατη στην πόρτα.

Περίπτωση Συνεργατικού Χώρου στη Σιγκαπούρη

Ένας φορέας συνεργατικών χώρων στη Σιγκαπούρη πέρασε από απλές κάρτες εγγύτητας σε κάρτες πρόσβασης διπλής συχνότητας, ώστε να υποστηρίζονται παλαιότερες πόρτες και νέοι έξυπνοι αναγνώστες κατά τη διάρκεια σταδιακής αναβάθμισης. Οι κάρτες κατασκευάστηκαν σωστά με τσιπ LF και HF. Ωστόσο, οι νέοι αναγνώστες του ανελκυστήρα απέρριπταν το διαπιστευτήριο HF επειδή ο εγκαταστάτης είχε αφήσει τους αναγνώστες σε λειτουργία παλαιού τύπου μόνο LF κατά τη διάρκεια των δοκιμών. Μόλις ενεργοποιήθηκε η λειτουργία HF και η σωστή αντιστοίχιση εξόδου, οι κάρτες λειτούργησαν όπως είχαν σχεδιαστεί. Η κάρτα διπλής συχνότητας δεν ήταν το αδύναμο σημείο. Η διαμόρφωση του αναγνώστη ήταν.

Τα φυσικά προβλήματα ανάγνωσης μπορούν επίσης να μοιάζουν με απόρριψη διαπιστευτηρίου. Αν η κεραία μέσα στην κάρτα έχει υποστεί ζημιά, αν η κάρτα κρατείται πολύ μακριά, αν η κάρτα βρίσκεται μέσα σε μεταλλικό πορτοφόλι, αν μια θήκη τηλεφώνου παρεμβάλλεται ή αν ο αναγνώστης είναι τοποθετημένος κοντά σε μέταλλο, ο αναγνώστης μπορεί να μη λαμβάνει σταθερό σήμα. Το σύστημα πρόσβασης μπορεί να μην απορρίπτει καθόλου το διαπιστευτήριο, επειδή δεν λαμβάνει ποτέ κάποιο. Γι' αυτό μια αποτυχημένη επαφή πρέπει να ελέγχεται σε επίπεδο RF πριν κατηγορηθεί το λογισμικό ή η κωδικοποίηση.

Περίπτωση Πολυτελούς Διαμερίσματος στο Βανκούβερ

Μια πολυτελής πολυκατοικία στο Βανκούβερ εγκατέστησε νέες γυάλινες πόρτες με μεταλλικό σκελετό και συμπαγείς αναγνώστες πρόσβασης τοποθετημένους απευθείας σε πλάκα ανοξείδωτου χάλυβα. Οι κάτοικοι παραπονέθηκαν ότι οι κάρτες κλειδιού RFID λειτουργούσαν μόνο όταν τις πλησίαζαν υπό παράξενη γωνία. Οι κάρτες λειτουργούσαν κανονικά σε επιτραπέζιο αναγνώστη, οπότε αρχικά κατηγορήθηκε ο προμηθευτής. Το πραγματικό πρόβλημα ήταν η εγκατάσταση του αναγνώστη. Η μεταλλική επιφάνεια στήριξης μείωνε το αποτελεσματικό πεδίο ανάγνωσης. Μια πλάκα αποστάτη και προσαρμοσμένη θέση του αναγνώστη έλυσαν το ζήτημα. Οι κάρτες ήταν καλές από την αρχή.

Η κατασκευή της κάρτας μπορεί επίσης να έχει σημασία. Οι χοντρές κάρτες RFID τύπου clamshell, οι λεπτές κάρτες ISO, τα μπρελόκ, τα βραχιόλια, οι ξύλινες κάρτες RFID, οι ετικέτες εποξειδικής ρητίνης και οι εκτυπώσιμες κάρτες PVC μπορεί να περιέχουν το ίδιο τσιπ αλλά να συμπεριφέρονται διαφορετικά στον αναγνώστη λόγω μεγέθους κεραίας, υλικού, προσανατολισμού και απόστασης. Ένας αναγνώστης συντονισμένος για τυπικές κάρτες μπορεί να μην τα πηγαίνει καλά με κάθε μορφή. Αν ένας αγοραστής αλλάξει από κάρτες σε μπρελόκ ή από κάρτες PVC σε ξύλινες κάρτες, θα πρέπει να γίνει δοκιμή με τον πραγματικό αναγνώστη πριν από τη μαζική παραγωγή.

Υπάρχει επίσης το πρόβλημα των διπλότυπων διαπιστευτηρίων. Μια κάρτα μπορεί να απορριφθεί ή να επισημανθεί αν ο αριθμός της υπάρχει ήδη στο σύστημα, ανήκει σε άλλον χρήστη ή είχε προηγουμένως σημανθεί ως χαμένη. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν οι προμηθευτές επαναχρησιμοποιούν δοκιμαστικούς αριθμούς, όταν οι αγοραστές στέλνουν ελλιπή εύρη αριθμών ή όταν πολλές τοποθεσίες χρησιμοποιούν επικαλυπτόμενους κωδικούς εγκατάστασης. Η σωστή παραγγελία καρτών πρόσβασης πρέπει να περιλαμβάνει ελεγχόμενη αρίθμηση, χωρίς διπλότυπο EPC ή αριθμό κάρτας, και ένα αρχείο δεδομένων που αντιστοιχίζει κάθε τυπωμένο αριθμό με το κωδικοποιημένο διαπιστευτήριο.

Οι αγοραστές αντιμετωπίζουν επίσης προβλήματα όταν παραγγέλνουν συμβατές κάρτες χωρίς να κατανοούν τι σημαίνει συμβατότητα. Το «συμβατό» μπορεί να σημαίνει ίδια οικογένεια τσιπ. Μπορεί να σημαίνει ίδια συχνότητα. Μπορεί να σημαίνει ίδιο τυπωμένο μέγεθος. Μπορεί να σημαίνει αναγνώσιμο από τον ίδιο κωδικοποιητή. Δεν σημαίνει αυτόματα ότι η κάρτα θα ανοίγει κάθε πόρτα του συστήματος. Η πραγματική συμβατότητα περιλαμβάνει τσιπ, δομή μνήμης, μορφή κωδικοποίησης, κλειδιά ασφαλείας, έξοδο αναγνώστη, κωδικό εγκατάστασης, μήκος δεδομένων και διαδικασία καταχώρισης. Όταν οι κάρτες RFID ελέγχου πρόσβασης είναι κρίσιμες για τη λειτουργία του κτιρίου, η συμβατότητα θα πρέπει να αποδεικνύεται με δείγματα.

Η πιο έξυπνη μέθοδος αντιμετώπισης προβλημάτων είναι να ακολουθήσετε την αλυσίδα βήμα προς βήμα. Επιβεβαιώστε τη συχνότητα της κάρτας. Επιβεβαιώστε τον τύπο τσιπ. Επιβεβαιώστε αν ο αναγνώστης ανιχνεύει καθόλου την κάρτα. Επιβεβαιώστε τον αριθμό που εξάγει ο αναγνώστης. Συγκρίνετε αυτή την έξοδο με την εγγραφή της βάσης δεδομένων. Ελέγξτε τον κωδικό εγκατάστασης και τη μορφή bits. Ελέγξτε αν η κάρτα είναι καταχωρισμένη, ενεργή και ανατεθειμένη στη σωστή ομάδα πρόσβασης. Ελέγξτε τον συγχρονισμό του ελεγκτή. Ελέγξτε τη διαμόρφωση του αναγνώστη. Ελέγξτε τις συνθήκες τοποθέτησης και την απόσταση ανάγνωσης. Μόνο μετά από αυτά τα βήματα θα πρέπει κάποιος να δηλώσει ότι η κάρτα είναι ελαττωματική.

Για τους αγοραστές που παραγγέλνουν κάρτες RFID αντικατάστασης, η προδιαγραφή αγοράς θα πρέπει να είναι πιο λεπτομερής από το «ίδιες όπως πριν». Στείλτε φυσικές παλιές κάρτες στον προμηθευτή όταν είναι δυνατόν. Παρέχετε τον τύπο τσιπ, τη συχνότητα, τις απαιτήσεις μνήμης, τη μορφή κωδικοποίησης, τον κωδικό εγκατάστασης, το εύρος αριθμών κάρτας, τις απαιτήσεις εκτύπωσης, τα κλειδιά ασφαλείας μέσω του εξουσιοδοτημένου ολοκληρωτής συστημάτων αν χρειάζεται, και τη διαδικασία δοκιμής δειγμάτων. Αν το σύστημα χρησιμοποιεί κρυπτογραφημένα διαπιστευτήρια, εμπλέξτε νωρίς τον ολοκληρωτής συστημάτων ελέγχου πρόσβασης. Ένα εργοστάσιο καρτών μπορεί να κατασκευάσει το σώμα της κάρτας και να κωδικοποιήσει πολλές μορφές δεδομένων, αλλά δεν μπορεί να μαντέψει ένα κλειδί ασφαλούς εφαρμογής που ελέγχει μόνο ο ιδιοκτήτης του συστήματος ή ο ολοκληρωτής συστημάτων.

Για τους εγκαταστάτες και τους διαχειριστές εγκαταστάσεων, τα αρχεία καταγραφής πρόσβασης είναι ο καλύτερός σας φίλος. Μια απορριφθείσα κάρτα που εμφανίζεται στο αρχείο συμβάντων ως άγνωστος αριθμός είναι διαφορετικό πρόβλημα από μια κάρτα που δεν εμφανίζεται καθόλου στο αρχείο. Ένας άγνωστος αριθμός υποδηλώνει ζητήματα μορφής δεδομένων, καταχώρισης ή δικαιωμάτων. Η απουσία συμβάντος υποδηλώνει ζητήματα ανίχνευσης από τον αναγνώστη, συχνότητας, συμβατότητας τσιπ, ισχύος πεδίου, καλωδίωσης, τροφοδοσίας ή διαμόρφωσης αναγνώστη. Η προσεκτική ανάγνωση του αρχείου καταγραφής μπορεί να εξοικονομήσει ημέρες λανθασμένης αντιμετώπισης προβλημάτων.

Ένας καλός προμηθευτής καρτών ελέγχου πρόσβασης θα πρέπει να κάνει ερωτήσεις που μπορεί να φανούν αρχικά ενοχλητικές. Ποιο μοντέλο αναγνώστη χρησιμοποιείται; Ποιος τύπος κάρτας λειτουργεί αυτή τη στιγμή; Χρειάζεστε κάρτες 125 kHz, 13.56 MHz ή διπλής συχνότητας; Το σύστημα χρησιμοποιεί MIFARE Classic, DESFire ή άλλο ασφαλές διαπιστευτήριο; Ποια μορφή εξόδου αναμένει ο ελεγκτής; Απαιτούνται κωδικοί εγκατάστασης; Θα ταιριάζει ο τυπωμένος αριθμός με τον κωδικοποιημένο αριθμό; Χρειάζεστε δείγμα δοκιμασμένο στον πραγματικό αναγνώστη της πόρτας; Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι καθυστερήσεις. Είναι ο λόγος για τον οποίο οι τελικές κάρτες θα λειτουργήσουν.

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες απορριφθείσες κάρτες RFID ελέγχου πρόσβασης δεν είναι κακές κάρτες. Είναι ασύμβατα διαπιστευτήρια, λανθασμένα διαμορφωμένοι αναγνώστες, ελλιπείς εγγραφές βάσης δεδομένων, μη συγχρονισμένοι ελεγκτές ή παρεξηγημένες μορφές αριθμών. Μόλις δείτε ολόκληρη την αλυσίδα, το μυστήριο εξαφανίζεται. Μια απολύτως καλή κάρτα RFID μπορεί να απορριφθεί επειδή έχει λάθος συχνότητα, λάθος τσιπ, λάθος εφαρμογή, λάθος κλειδί, λάθος κωδικό εγκατάστασης, λάθος μορφή bits, λάθος σειρά byte, λάθος ομάδα δικαιωμάτων ή απλώς δεν έχει φορτωθεί ακόμη στον ελεγκτή.

Έτσι, πριν κατηγορήσετε την κάρτα, επιβραδύνετε και ρωτήστε τι βλέπει πραγματικά η πόρτα. Ανιχνεύει ο αναγνώστης την κάρτα; Ποιος αριθμός αποστέλλεται; Γνωρίζει ο ελεγκτής αυτόν τον αριθμό; Επιτρέπεται ο χρήστης σε αυτή την πόρτα εκείνη τη στιγμή; Είναι ο αναγνώστης διαμορφωμένος για αυτόν τον τύπο κάρτας; Είναι τα δεδομένα του διαπιστευτηρίου δομημένα με τον ίδιο τρόπο όπως στις παλιές κάρτες που λειτουργούσαν; Αν αυτές οι απαντήσεις συμφωνούν, μια καλή κάρτα RFID ελέγχου πρόσβασης θα πρέπει να λειτουργήσει. Αν μία απάντηση είναι λάθος, ακόμη και μια άψογα κατασκευασμένη κάρτα θα στέκεται έξω από την πόρτα μαζί με όλους τους άλλους, περιμένοντας το σύστημα να την αναγνωρίσει.