Πόσο ασφαλείς είναι οι κάρτες RFID ταυτοποίησης εργαζομένων;

Κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων RFID μπορούν να είναι πολύ ασφαλείς, αλλά δεν είναι αυτόματα ασφαλείς απλώς και μόνο επειδή είναι ανέπαφες. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κατανοήσει κάθε αγοραστής, υπεύθυνος ασφαλείας ή διευθυντής εγκαταστάσεων. Πολλές εταιρείες εξακολουθούν να θέτουν τη λάθος εκδοχή του ερωτήματος. Ρωτούν αν οι κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων RFID είναι ασφαλείς, σαν η απάντηση να βρίσκεται μέσα στην ίδια την πλαστική κάρτα. Στην πραγματικότητα, το επίπεδο ασφαλείας προέρχεται από ολόκληρο το σύστημα κονκάρδων. Προέρχεται από την τεχνολογία καρτών, τη ρύθμιση αναγνώστη, τη μέθοδο κωδικοποίησης, το λογισμικό ελέγχου πρόσβασης, τη διαδικασία αποχώρησης, τον τρόπο έκδοσης προσωρινών κονκάρδων και την πειθαρχία των ανθρώπων που διαχειρίζονται το πρόγραμμα. Δύο κονκάρδες υπαλλήλων μπορεί να φαίνονται σχεδόν πανομοιότυπες στο χέρι και παρόλα αυτά να προσφέρουν πολύ διαφορετικά επίπεδα πραγματικής ασφάλειας.

Αυτό έχει σημασία, επειδή οι κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων δεν είναι πλέον απλώς οπτικές κονκάρδες. Σε πολλούς χώρους εργασίας, η ίδια κάρτα προσωπικού RFID ανοίγει κεντρικές πόρτες, γραφειακές σουίτες, πύλες στάθμευσης, ανελκυστήρες, αίθουσες διακομιστών, εργαστήρια, αίθουσες ανάπαυλας, χώρους αποθήκευσης και μερικές φορές υποστηρίζει ακόμη και την καταγραφή παρουσίας, την απελευθέρωση εκτυπώσεων ή δαπάνες στην καφετέρια. Μόλις μία κάρτα φέρει τόσο μεγάλη εξουσία, ο αδύναμος σχεδιασμός διαπιστευτηρίων παύει να είναι ένα μικρό τεχνικό ζήτημα και γίνεται πραγματικός επιχειρηματικός κίνδυνος.

Η ασφάλεια των καρτών ταυτότητας υπαλλήλων RFID εξαρτάται από ολόκληρο το σύστημα κονκάρδων

Η ειλικρινής απάντηση, λοιπόν, είναι η εξής. Οι κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων RFID είναι ασφαλείς όταν αποτελούν μέρος ενός καλά σχεδιασμένου συστήματος, και είναι αδύναμες όταν οι εταιρείες τις αντιμετωπίζουν σαν απλές πλαστικές κάρτες διέλευσης. Μια βασική κάρτα εγγύτητας 125 kHz σε ένα γραφείο χαμηλού κινδύνου μπορεί να είναι ακόμη αποδεκτή, εφόσον το περιβάλλον είναι σταθερό και το σύστημα διαχειρίζεται αυστηρά. Μια ασφαλής έξυπνη κάρτα 13.56 MHz, όπως μια κονκάρδα υπαλλήλου MIFARE DESFire, είναι συνήθως η καλύτερη επιλογή όταν η εταιρεία χρειάζεται ισχυρότερο έλεγχο διαπιστευτηρίων, καθαρότερο διαχωρισμό ρόλων και περισσότερα περιθώρια ανάπτυξης. Η ίδια η κονκάρδα έχει σημασία, αλλά το σύστημα κονκάρδων έχει πολύ μεγαλύτερη.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι εταιρείες είναι να υποθέτουν ότι όλες οι κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων RFID προσφέρουν περίπου την ίδια προστασία. Δεν το κάνουν. Στην πράξη, το χάσμα μεταξύ μιας παλαιότερης κάρτας πρόσβασης προσωπικού χαμηλής συχνότητας και μιας σύγχρονης έξυπνης κονκάρδας υπαλλήλου μπορεί να είναι σημαντικό. Πολλά παλαιά συστήματα πρόσβασης γραφείου λειτουργούν ακόμη με απλές κάρτες 125 kHz, επειδή είναι φθηνές, οικείες και εύκολες στην αντικατάσταση. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πάντα ανασφαλείς σε κάθε περίπτωση χρήσης. Σημαίνει ότι συνήθως ταιριάζουν καλύτερα σε απλούστερα περιβάλλοντα, όπου η κονκάρδα εκτελεί μόνο μία ή δύο προβλέψιμες εργασίες. Μόλις μια εταιρεία χρειαστεί ευρύτερα δικαιώματα, αυστηρότερες προσδοκίες ελέγχου ή καλύτερη αντοχή στην περιστασιακή κλωνοποίηση, τα παλαιότερα περιβάλλοντα κονκάρδων αρχίζουν να φαίνονται λιγότερο άνετα.

Γιατί οι παλαιές κάρτες εγγύτητας μπορούν να γίνουν κίνδυνος

Μια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών στο Σικάγο το ανακάλυψε με τον δύσκολο τρόπο. Για χρόνια, οι κάρτες ελέγχου πρόσβασης γραφείου λειτουργούσαν αρκετά καλά. Το προσωπικό τις χρησιμοποιούσε για την είσοδο στο λόμπι και τις γενικές πόρτες του γραφείου, και κανείς δεν σκεφτόταν ιδιαίτερα την τεχνολογία. Στη συνέχεια, η εταιρεία επεκτάθηκε σε μια πιο ευαίσθητη ροή εργασιών με αρχεία συμμόρφωσης, ορόφους διοίκησης και πρόσβαση εξωτερικών συνεργατών εκτός ωραρίου. Κατά τη διάρκεια ενός ευρύτερου ελέγχου, η εταιρεία συνειδητοποίησε ότι οι παλιές κάρτες προσωπικού RFID 125 kHz εξακολουθούσαν να εκτελούν το έργο ενός πολύ πιο σύγχρονου συστήματος κονκάρδων. Οι κάρτες δεν είχαν προκαλέσει κάποια δραματική δημόσια αποτυχία, αλλά δεν ήταν πλέον ευθυγραμμισμένες με το επίπεδο ελέγχου που χρειαζόταν πραγματικά η εταιρεία. Η εταιρεία μετέβη σε μια ασφαλέστερη πλατφόρμα έξυπνων καρτών, επειδή η επιχείρηση είχε ξεπεράσει την ανέμελη κουλτούρα κονκάρδων που συνοδεύει τις παλαιές κάρτες της.

Αυτή η ιστορία αναδεικνύει μια χρήσιμη αλήθεια. Η ασφάλεια δεν αφορά μόνο το αν μια κάρτα μπορεί θεωρητικά να αντιγραφεί. Αφορά επίσης το αν το σύστημα καρτών ανταποκρίνεται στη σοβαρότητα του χώρου που προστατεύει. Μια απλή κάρτα πρόσβασης υπαλλήλου μπορεί να είναι αρκετά καλή σε μια πόρτα και εντελώς ανεπαρκής σε μια άλλη.

Οι συνήθεις κίνδυνοι ασφαλείας είναι συχνά λειτουργικοί, όχι μόνο τεχνικοί

Η κλωνοποίηση προσελκύει μεγάλη προσοχή, επειδή είναι εύκολη στην κατανόηση και εύκολη στη μετατροπή της σε προειδοποιητικό τίτλο. Αλλά δεν είναι ο μόνος ή ακόμη και ο πιο συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο οι κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων γίνονται ανασφαλείς. Σε πολλές εταιρείες, οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι είναι πολύ πιο συνηθισμένοι. Μια χαμένη κονκάρδα που δεν απενεργοποιείται γρήγορα. Μια προσωρινή κάρτα εξωτερικού συνεργάτη που παραμένει ενεργή για πολύ καιρό. Ένας υπάλληλος που δανείζει μια κονκάρδα σε έναν συνάδελφο για λόγους ευκολίας. Μια μετάθεση τμήματος που δεν ενημερώνει τα δικαιώματα πρόσβασης. Ένα γραφείο καρτών που εκτυπώνει αντίγραφα από παρωχημένα δεδομένα. Μια κάρτα που εξακολουθεί να λειτουργεί επειδή κανείς δεν ολοκλήρωσε σωστά τη διαδικασία αποχώρησης. Αυτά συμβαίνουν πολύ πιο συχνά από τις δραματικές τεχνικές επιθέσεις και έχουν εξίσου μεγάλη σημασία.

Μια αποθήκη εφοδιαστική στο Οχάιο αντιμετώπισε ακριβώς αυτού του είδους το πρόβλημα. Η διοίκηση αρχικά ανησυχούσε για το αν οι κάρτες υπαλλήλων RFID ήταν θεωρητικά ανθεκτικές στην κλωνοποίηση, αλλά το πραγματικό πρόβλημα προήλθε από τη συμπεριφορά του προσωπικού. Εργαζόμενοι σε παρόμοιες βάρδιες δάνειζαν περιστασιακά κάρτες για να βοηθήσουν φίλους να περάσουν από τις πύλες παρουσίας ή τις πλαϊνές εισόδους όταν κάποιος ξεχνούσε την κονκάρδα του. Η ίδια η τεχνολογία δεν ήταν η μόνη αδυναμία. Η κουλτούρα κονκάρδων ήταν. Μόλις η εταιρεία ενίσχυσε την παρακολούθηση εισόδου, συνέδεσε τη χρήση κονκάρδας πιο προσεκτικά με την πρόσβαση ανά ρόλο και βελτίωσε τους κανόνες αντικατάστασης χαμένων καρτών, η ασφάλεια βελτιώθηκε περισσότερο από ό,τι θα είχε βελτιωθεί με μια αλλαγή κάρτας και μόνο. Αυτό δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία ήταν άσχετη. Σημαίνει ότι ένα ασφαλές σύστημα κονκάρδων δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στις προδιαγραφές της κάρτας.

Πότε οι έξυπνες κονκάρδες υπαλλήλων έχουν περισσότερο νόημα

Ωστόσο, η τεχνολογία έχει σημασία, ειδικά όταν μια εταιρεία θέλει ένα ισχυρότερο μακροπρόθεσμο θεμέλιο. Σε πολλές σύγχρονες εγκαταστάσεις, μια έξυπνη κάρτα 13.56 MHz είναι απλώς ευκολότερο να ευθυγραμμιστεί με καλύτερες πρακτικές ασφαλείας από μια βασική παλαιά κάρτα εγγύτητας. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο οι αγοραστές που αναζητούν ασφαλείς κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων, έξυπνες κονκάρδες υπαλλήλων, κάρτες πρόσβασης RFID για κτίρια γραφείων ή κάρτες υπαλλήλων DESFire καταλήγουν ολοένα και περισσότερο στον κόσμο των έξυπνων καρτών υψηλής συχνότητας. Δεν είναι επειδή κάθε εταιρεία θέλει ξαφνικά προηγμένη τεχνολογία για χάρη της. Είναι επειδή οι κονκάρδες υπαλλήλων βρίσκονται πλέον μέσα σε πιο πολύπλοκα οικοσυστήματα χώρων εργασίας από ό,τι στο παρελθόν.

Μια πανεπιστημιούπολη βιοτεχνολογίας στη Σιγκαπούρη δείχνει το γιατί. Ο χώρος χρειαζόταν μία κονκάρδα για πρόσβαση στο λόμπι, μετακίνηση στα γραφεία, είσοδο στο εργαστήριο, κοινόχρηστους χώρους εξοπλισμού και επιλεγμένους χώρους αποθήκευσης υψηλής ασφάλειας. Είχε επίσης εναλλασσόμενους εξωτερικούς συνεργάτες, επισκέπτες επιστήμονες και συνεργεία καθαρισμού που χρειάζονταν ελεγχόμενη, χρονικά περιορισμένη πρόσβαση. Ένα απλό περιβάλλον κονκάρδων θα είχε επιβάλει υπερβολικούς συμβιβασμούς. Η εταιρεία μετέβη σε ένα πιο δομημένο σύστημα έξυπνων καρτών, επειδή ήθελε κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων που να υποστηρίζουν καθαρότερο διαχωρισμό πρόσβασης χωρίς να μετατρέπουν την καθημερινή διαχείριση κονκάρδων σε χάος. Σε αυτό το περιβάλλον, η ισχυρότερη τεχνολογία καρτών δεν ήταν πολυτέλεια. Ήταν βασική λειτουργική υγιεινή.

Η διαχείριση κύκλου ζωής αποτελεί βασικό μέρος της ασφάλειας κονκάρδων

Ένας άλλος τομέας όπου η ασφάλεια κονκάρδων υπαλλήλων ανεβαίνει ή πέφτει είναι η αποχώρηση. Οι εταιρείες συχνά υποτιμούν πόσο επικίνδυνες μπορεί να είναι οι παλιές κάρτες. Μια κονκάρδα που κάποτε ανήκε σε έναν έμπιστο υπάλληλο γίνεται κίνδυνος τη στιγμή που αυτό το άτομο αλλάζει ρόλο, αποχωρεί από την εταιρεία ή δεν χρειάζεται πλέον ορισμένα δικαιώματα πρόσβασης. Εάν η διαδικασία αποχώρησης ή αλλαγής ρόλου είναι αδύναμη, η κάρτα μπορεί να παραμείνει ενεργή περισσότερο από ό,τι συνειδητοποιεί κανείς. Μια απολύτως καλή κάρτα ταυτότητας υπαλλήλου RFID γίνεται πρόβλημα ασφαλείας όχι επειδή κατασκευάστηκε κακώς, αλλά επειδή η εταιρεία δεν αντιμετώπισε ποτέ τη διαχείριση του κύκλου ζωής των διαπιστευτηρίων με την ίδια σοβαρότητα που αντιμετώπισε τις προσλήψεις.

Μια εταιρεία λογισμικού στο Βερολίνο το έμαθε αυτό, αφού ένας εσωτερικός έλεγχος εντόπισε αρκετές παλιές κονκάρδες υπαλλήλων που ήταν ακόμη ενεργές στο σύστημα εβδομάδες μετά την αποχώρηση του προσωπικού. Δεν είχε συμβεί τίποτα δραματικό, αλλά το εύρημα ήταν αρκετό για να επιβάλει επανασχεδιασμό των κανόνων απενεργοποίησης κονκάρδων. Η εταιρεία είχε επενδύσει σε καλύτερες έξυπνες κάρτες, ωστόσο το πιο αδύναμο σημείο της ήταν ακόμη η επιχειρηματική διαδικασία γύρω από αυτές. Αυτή είναι μια πολύτιμη υπενθύμιση. Ένα ασφαλές σύστημα καρτών ταυτότητας υπαλλήλων απαιτεί ασφαλή απόσυρση διαπιστευτηρίων, όχι μόνο ασφαλή έκδοση.

Οι προσωρινές κάρτες χρειάζονται αυστηρότερους κανόνες

Οι προσωρινοί χρήστες δημιουργούν ένα παρόμοιο πρόβλημα. Εξωτερικοί συνεργάτες, καθαριστές, σύμβουλοι, εργαζόμενοι γραφείων εύρεσης εργασίας και βραχυπρόθεσμοι προμηθευτές κινούνται συχνά μέσα σε κτίρια με ευρεία πρόσβαση και σχετικά μικρή εποπτεία κονκάρδων. Πολλές εταιρείες δαπανούν μεγάλα ποσά για την ασφάλεια κονκάρδων μόνιμου προσωπικού, ενώ χειρίζονται τα προσωρινά διαπιστευτήρια με υπερβολική χαλαρότητα. Στην πράξη, αυτές οι προσωρινές κάρτες μπορούν να γίνουν το πιο αδύναμο σημείο ολόκληρου του συστήματος πρόσβασης.

Μια εταιρεία μέσων ενημέρωσης στο Ντουμπάι αντιμετώπισε ακριβώς αυτό το ζήτημα. Οι κονκάρδες μόνιμων υπαλλήλων της διαχειρίζονταν αυστηρά, αλλά τα εξωτερικά συνεργεία καθαρισμού και οι προμηθευτές υπηρεσιών κτιρίων χρησιμοποιούσαν προσωρινές κάρτες προσωπικού RFID με περισσότερη πρόσβαση από ό,τι πραγματικά χρειάζονταν. Οι κάρτες ήταν εύκολες στην έκδοση και δύσκολες στην παρακολούθηση, γεγονός που έκανε τις λειτουργίες να φαίνονται αποδοτικές μέχρι ακριβώς τη στιγμή που η ομάδα ασφαλείας εξέτασε το πρόγραμμα. Η εταιρεία δεν έλυσε το ζήτημα αντικαθιστώντας κάθε κάρτα. Το διόρθωσε επανασχεδιάζοντας τους κανόνες προσωρινών κονκάρδων, συντομεύοντας τις περιόδους ισχύος και διαχωρίζοντας πολύ πιο καθαρά τα διαπιστευτήρια εξωτερικών συνεργατών από τις κάρτες ταυτότητας μόνιμων υπαλλήλων. Αυτή η αλλαγή είχε σημασία, επειδή η εταιρεία σταμάτησε να προσποιείται ότι όλοι οι κάτοχοι κονκάρδων ανήκουν στην ίδια κατηγορία κινδύνου.

Ο φυσικός σχεδιασμός της κονκάρδας επηρεάζει επίσης την ασφάλεια στον χώρο εργασίας

Η οπτική αναγνώριση είναι ένα άλλο υποτιμημένο μέρος της ασφάλειας. Οι κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων RFID δεν είναι μόνο μηχανικά διαπιστευτήρια. Σε πολλούς χώρους εργασίας, είναι επίσης εργαλεία ανθρώπινης επαλήθευσης. Μια κονκάρδα με καθαρή φωτογραφία, ευανάγνωστο όνομα, εταιρικό σήμα και χρήσιμη οπτική διάκριση μεταξύ των τύπων προσωπικού βοηθά τις ομάδες υποδοχής, τους συναδέλφους και τους υπεύθυνους ασφαλείας να λαμβάνουν καλύτερες αποφάσεις γρήγορα. Μια κάρτα που λειτουργεί άψογα στον αναγνώστη αλλά φαίνεται ασαφής, φθαρμένη ή εύκολη στη σύγχυση μπορεί να αποδυναμώσει τη συνολική ασφάλεια.

Ένα εργοστάσιο παραγωγής στο Μεξικό το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια ανανέωσης ταυτοτήτων προσωπικού. Οι παλιές κονκάρδες RFID άνοιγαν ακόμη πόρτες, αλλά οι φωτογραφίες ξεθώριαζαν γρήγορα και η επιφάνεια εκτύπωσης φθειρόταν υπό βαριά καθημερινή χρήση. Οι επόπτες και οι υπεύθυνοι βάρδιας άρχισαν να βασίζονται περισσότερο στην προσωπική οικειότητα παρά στην επαλήθευση κονκάρδας, επειδή οι κάρτες απλώς δεν ήταν πλέον εύκολο να εμπιστευτούν οπτικά. Όταν η εταιρεία βελτίωσε την ποιότητα της φυσικής κονκάρδας και την αντοχή της εκτύπωσης, η ανθρώπινη επαλήθευση βελτιώθηκε μαζί με την απόδοση του αναγνώστη. Σε πραγματικούς χώρους εργασίας, η ασφάλεια είναι συχνά ένα μείγμα εμπιστοσύνης στη μηχανή και εμπιστοσύνης στον άνθρωπο, και η κάρτα πρέπει να υποστηρίζει και τα δύο.

Οι πολυλειτουργικές κάρτες χρειάζονται καλύτερη αρχιτεκτονική

Όσο περισσότερες λειτουργίες φέρει μια κάρτα υπαλλήλου, τόσο πιο σημαντική γίνεται η ασφαλής αρχιτεκτονική. Μια κονκάρδα που ανοίγει μόνο μία εξωτερική πόρτα είναι ένα πράγμα. Μια κονκάρδα που χειρίζεται είσοδο γραφείου, στάθμευση, καταγραφή παρουσίας, απελευθέρωση εκτυπώσεων, χρήση καφετέριας, δικαιώματα ορόφου και πρόσβαση σε ευαίσθητους χώρους είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Κάθε νέα λειτουργία αυξάνει την αξία του διαπιστευτηρίου και τη ζημιά που μπορεί να προκαλέσει ένα αδύναμο διαπιστευτήριο. Γι' αυτό οι εταιρείες συχνά στρέφονται προς πιο δομημένα περιβάλλοντα έξυπνων καρτών καθώς ωριμάζουν τα προγράμματα κονκάρδων τους.

Ένας όμιλος νοσοκομείων στην Μπανγκόκ το είδε να συμβαίνει σταδιακά. Οι κάρτες προσωπικού αρχικά χειρίζονταν μόνο βασική πρόσβαση κτιρίου και παρουσία. Στη συνέχεια, το νοσοκομείο πρόσθεσε προνόμια στάθμευσης για ανώτερους κλινικούς ιατρούς, δικαιώματα φαρμακείου για επιλεγμένο προσωπικό και πρόσβαση σε αίθουσες εξοπλισμού για τεχνικές ομάδες. Ξαφνικά, η κάρτα ταυτότητας υπαλλήλου δεν ήταν πλέον μια απλή κάρτα προσωπικού. Είχε γίνει ένα πολυλειτουργικό λειτουργικό διαπιστευτήριο. Το νοσοκομείο ενίσχυσε το σύστημα κονκάρδων του, επειδή αναγνώρισε ότι το ερώτημα ασφαλείας είχε αλλάξει. Η κάρτα αντιπροσώπευε πλέον κάτι περισσότερο από ταυτότητα. Αντιπροσώπευε μετακίνηση, προνόμιο και εξουσία ροής εργασιών μέσα σε ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης.

Η μετάβαση και η κωδικοποίηση πρέπει να διαχειρίζονται προσεκτικά

Τα έργα μετάβασης αξίζουν επίσης μια αναφορά. Πολλές επιχειρήσεις σήμερα ζουν σε μικτά περιβάλλοντα, όπου ένα κτίριο χρησιμοποιεί ακόμη παλαιότερους αναγνώστες χαμηλής συχνότητας και ένα άλλο χρησιμοποιεί νεότερες έξυπνες αναγνώστες καρτών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι κάρτες RFID διπλής συχνότητας μπορούν να βοηθήσουν, αλλά δεν πρέπει να εκληφθούν ως μαγική αναβάθμιση ασφαλείας. Μια κάρτα διπλής συχνότητας είναι συνήθως μια πρακτική γέφυρα, όχι εγγύηση υψηλότερης ασφάλειας. Εάν η μία πλευρά της κάρτας εξυπηρετεί ακόμη ένα ασθενέστερο παλαιό περιβάλλον, αυτό το μέρος της εικόνας ασφαλείας παραμένει ασθενέστερο ανεξάρτητα από το πόσο σύγχρονη μπορεί να είναι η άλλη πλευρά.

Ένας φορέας συνεργατικών χώρων στο Λονδίνο το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια αναβάθμισης πολλαπλών τοποθεσιών. Ο