Σταματήστε να μαντεύετε δεκαεξαδικά κλειδιά κωδικών: ο επαγγελματικός τρόπος προστασίας των καρτών RFID

Τι εννοούν οι άνθρωποι όταν λένε κλειδιά hex κωδικού πρόσβασης

Στις συζητήσεις για RFID, η φράση κλειδί hex κωδικού πρόσβασης μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα ανάλογα με την κάρτα ή την ετικέτα. Σε ένα έργο έξυπνης κάρτας HF, μπορεί να αναφέρονται σε κλειδιά τομέα, κλειδιά εφαρμογής, κλειδιά αρχείου ή δικαιώματα πρόσβασης. Σε ένα έργο UHF RFID, μπορεί να εννοούν κωδικό πρόσβασης, κωδικό kill ή κωδικό κλειδωμένης μνήμης. Σε ένα έργο ετικέτας NFC, μπορεί να αναφέρονται σε ρυθμίσεις προστασίας εγγραφής ή κλειδώματος ετικέτας. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί αγοραστές χρησιμοποιούν μία ευρεία φράση για αρκετούς διαφορετικούς μηχανισμούς.

Μια εταιρεία διαχείρισης ακινήτων στο Σικάγο το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια μιας αναβάθμισης κτιρίου. Η ομάδα είχε παλιές κάρτες πρόσβασης από τρεις προηγούμενους εργολάβους. Ο υπεύθυνος εγκαταστάσεων ζήτησε από τον νέο προμηθευτή να «χρησιμοποιήσει τον ίδιο κωδικό hex ώστε οι κάρτες μας να λειτουργούν ακόμα». Αφού έλεγξε το σύστημα, ο ολοκληρωτής συστημάτων διαπίστωσε ότι ορισμένες κάρτες χρησιμοποιούσαν διαπιστευτήρια χαμηλής συχνότητας παλαιού τύπου, ορισμένες χρησιμοποιούσαν κάρτες HF με απλή ανάγνωση ID και μια νεότερη παρτίδα χρησιμοποιούσε προστατευμένη περιοχή εφαρμογής. Δεν υπήρχε ένας κωδικός πρόσβασης για αντιγραφή. Υπήρχαν τρεις διαφορετικές στρατηγικές διαπιστευτηρίων αναμεμειγμένες σε ένα κτίριο. Το έργο προχώρησε μόνο αφού η ομάδα διαχώρισε τις παλιές κάρτες από τις νέες ασφαλείς κάρτες πρόσβασης RFID και σχεδίασε σταδιακή μετάβαση.

Αυτό είναι σύνηθες. Πριν μιλήσετε για κλειδιά, ορίστε τον τύπο κάρτας. Είναι MIFARE Classic, MIFARE Plus, MIFARE DESFire, NTAG, μια ιδιόκτητη κάρτα ελέγχου πρόσβασης, μια ετικέτα UHF RFID ή μια κάρτα διπλής συχνότητας; Στη συνέχεια ορίστε τι προστατεύει το κλειδί. Χωρίς αυτό, το «στείλτε μας το κλειδί hex» δεν είναι προδιαγραφή. Είναι πηγή σύγχυσης.

Γιατί η μαντεψιά κλειδιών δημιουργεί επιχειρηματικό κίνδυνο

Η μαντεψιά κλειδιών μπορεί να φαίνεται σαν συντόμευση, αλλά δημιουργεί αρκετούς κινδύνους. Μπορεί να οδηγήσει σε τυχαία αντικατάσταση δεδομένων κάρτας. Μπορεί να κλειδώσει κάρτες με τρόπο που δεν μπορεί να αντιστραφεί. Μπορεί να δημιουργήσει ασυνεπείς παρτίδες όπου ορισμένες κάρτες λειτουργούν και άλλες όχι. Μπορεί να ενθαρρύνει το προσωπικό να μοιράζεται ευαίσθητες πληροφορίες κλειδιών μέσω email, ομάδων συνομιλίας ή υπολογιστικών φύλλων. Μπορεί επίσης να κρύψει το μεγαλύτερο ζήτημα: κανείς δεν γνωρίζει ποιος κατέχει το μοντέλο ασφάλειας των διαπιστευτηρίων.

Μια αλυσίδα γυμναστηρίων στο Μάντσεστερ είχε πρόβλημα με κάρτες μέλους αφού άλλαξε λογισμικό ελέγχου πρόσβασης. Ορισμένες κάρτες λειτουργούσαν στην κύρια είσοδο, ενώ άλλες λειτουργούσαν μόνο στα ντουλάπια. Ένας τοπικός τεχνικός δοκίμασε αρκετά παλιά κλειδιά έργου από προηγούμενες εγκαταστάσεις και μερικές κάρτες άρχισαν να διαβάζονται σε ένα εργαλείο δοκιμής. Αυτό φάνηκε σαν πρόοδος, αλλά χειροτέρεψε το χάος των δεδομένων. Το γυμναστήριο τελικά κάλεσε τον αρχικό προμηθευτή του συστήματος, χαρτογράφησε σωστά τους τομείς των καρτών και εξέδωσε μια καθαρή νέα παρτίδα με τεκμηριωμένη δομή κλειδιών. Το επίπονο μέρος δεν ήταν το κόστος των καρτών. Ήταν η εβδομάδα με μπερδεμένα μέλη και προσωπικό υποδοχής.

Το δίδαγμα δεν είναι ότι κάθε σύστημα πρέπει να είναι εξαιρετικά πολύπλοκο. Το δίδαγμα είναι ότι ο χειρισμός κλειδιών πρέπει να είναι σκόπιμος. Αν ένας αγοραστής χρειάζεται βασικές κάρτες μέλους, σχεδιάστε για αυτό. Αν ο χώρος προστατεύει ευαίσθητα δωμάτια, σχεδιάστε για αυτό. Αλλά μην λειτουργείτε ένα επαγγελματικό σύστημα ελέγχου πρόσβασης βασισμένο σε μαντεψιές.

Χρησιμοποιήστε τη σωστή τεχνολογία καρτών για το επίπεδο κινδύνου

Δεν χρειάζεται κάθε εφαρμογή το ίδιο επίπεδο ασφάλειας κάρτας. Ένα μικρό πρόγραμμα επιβράβευσης, μια κάρτα επισκέπτη ξενοδοχείου, μια ταυτότητα σχολείου, μια κάρτα πρόσβασης προσωπικού και ένα διαπιστευτήριο περιορισμένου εργαστηρίου δεν είναι το ίδιο έργο. Η τεχνολογία καρτών πρέπει να ταιριάζει με τον κίνδυνο.

Για απλή ταυτοποίηση ή διαδραστικότητα μάρκετινγκ, μια ετικέτα NFC ή μια βασική κάρτα HF μπορεί να είναι αρκετή. Για σύγχρονο ασφαλή έλεγχο πρόσβασης, πολλοί αγοραστές επιλέγουν κάρτες MIFARE DESFire EV2 ή EV3 επειδή υποστηρίζουν ισχυρότερη αυθεντικοποίηση και δομές δεδομένων βασισμένες σε εφαρμογές. Ορισμένα παλαιού τύπου συστήματα χρησιμοποιούν ακόμα MIFARE Classic, αλλά οι αγοραστές πρέπει να κατανοούν τους περιορισμούς της και να διαχειρίζονται προσεκτικά τη μετάβαση. Για βιομηχανική παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων, ετικέτες UHF RFID μπορεί να απαιτούν προστασία με κωδικό πρόσβασης όταν η μνήμη πρέπει να προστατεύεται από τυχαία ή μη εξουσιοδοτημένη εγγραφή, αλλά ο σκοπός είναι διαφορετικός από την αυθεντικοποίηση πρόσβασης πόρτας.

Ένα εργαστήριο βιοτεχνολογίας στη Βοστώνη χρησιμοποιούσε εκτυπωμένες κονκάρδες υπαλλήλων με βασικό αριθμό κάρτας για εσωτερικές πόρτες. Καθώς το εργαστήριο πρόσθεσε ελεγχόμενους χώρους αποθήκευσης, το ίδιο διαπιστευτήριο δεν ταίριαζε πλέον με τον κίνδυνο. Αντί να προσπαθεί να κρύψει ευαίσθητες αποφάσεις πρόσβασης πίσω από ένα απλό ID, το εργαστήριο μετέβη σε ασφαλείς έξυπνες κάρτες με αυθεντικοποίηση σε επίπεδο εφαρμογής για περιορισμένους χώρους. Η καφετέρια και οι πόρτες γενικών γραφείων παρέμειναν απλές. Το σύστημα πρόσβασης του καθαρού δωματίου χρησιμοποιούσε ισχυρότερη διαδρομή διαπιστευτηρίων. Αυτός ο διαχωρισμός βοήθησε στον έλεγχο του κόστους χωρίς να προσποιείται ότι όλες οι πόρτες είχαν ίσο κίνδυνο.

Ένας επαγγελματίας προμηθευτής καρτών RFID πρέπει να μπορεί να συζητήσει αυτή τη διαφορά. Αν ένας προμηθευτής λέει ότι κάθε κάρτα είναι ασφαλής επειδή έχει τσιπ, αυτό δεν είναι αρκετό. Ρωτήστε ποια μέθοδος αυθεντικοποίησης χρησιμοποιείται, ποια περιοχή μνήμης προστατεύεται, αν τα κλειδιά είναι διαφοροποιημένα και πώς ο αναγνώστης επαληθεύει το διαπιστευτήριο.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε ένα κοινόχρηστο κλειδί για τα πάντα

Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη στην ασφάλεια καρτών RFID είναι η χρήση ενός κοινόχρηστου κλειδιού σε όλες τις κάρτες, όλες τις πόρτες, όλες τις εφαρμογές ή όλα τα υποκαταστήματα. Είναι εύκολο κατά τη ρύθμιση. Είναι άσχημο αργότερα. Αν ένα κλειδί διαρρεύσει, πολύ μεγάλο μέρος του συστήματος εκτίθεται. Αν ένας προμηθευτής, εγκαταστάτης ή πρώην εργολάβος γνωρίζει αυτό το κλειδί, ο αγοραστής μπορεί να μην ελέγχει πλήρως το δικό του περιβάλλον διαπιστευτηρίων.

Μια αλυσίδα χώρων συνεργασίας στο Βερολίνο χρησιμοποιούσε το ίδιο κλειδί κάρτας για κάθε τοποθεσία επειδή διευκόλυνε την περιήγηση των μελών. Έκανε επίσης τους ελέγχους άβολους. Αρκετοί εργολάβοι είχαν χειριστεί το κλειδί κατά τη διάρκεια προηγούμενων επεκτάσεων. Όταν η εταιρεία προετοιμάστηκε για έλεγχο ασφάλειας εταιρικού ενοικιαστή, δεν είχε καθαρή απάντηση στο ποιος είχε πρόσβαση στο υλικό κλειδιών. Το σύστημα επανασχεδιάστηκε με διαχωρισμό σε επίπεδο τοποθεσίας και διαφοροποίηση κλειδιών. Τα μέλη χρησιμοποιούσαν ακόμα μία κάρτα, αλλά το backend δεν εξαρτιόταν πλέον από ένα μόνο κοινόχρηστο μυστικό.

Η διαφοροποίηση κλειδιών είναι μία από τις πιο πρακτικές ιδέες σε έργα ασφαλών καρτών RFID. Αντί να τοποθετείται το ίδιο κλειδί παντού, το σύστημα παράγει κλειδιά ειδικά για κάθε κάρτα ή εφαρμογή σύμφωνα με ελεγχόμενη μέθοδο. Το όφελος είναι απλό: μία εκτεθειμένη κάρτα δεν πρέπει να αποκαλύπτει ολόκληρο το σύστημα. Για έργα υψηλής ασφάλειας, τα κλειδιά μπορεί να διαχειρίζονται μέσω secure access module, υλικό security module ή ελεγχόμενης διαδικασίας προμηθευτή, ώστε τα ακατέργαστα master keys να μην χειρίζονται αβασάνιστα από το προσωπικό.

Μην στέλνετε ευαίσθητα κλειδιά με email σαν συνηθισμένα αρχεία σχεδίων

Τα έργα RFID συχνά περιλαμβάνουν αρχεία σχεδίων, αρχεία κωδικοποίησης, λίστες UID, λίστες barcode και υπολογιστικά φύλλα παράδοσης. Αυτά τα αρχεία είναι ήδη σημαντικά. Τα αρχεία κλειδιών είναι πιο ευαίσθητα. Η αποστολή κωδικών πρόσβασης, κλειδιών τομέα, κλειδιών εφαρμογής ή κωδικών πρόσβασης μέσω μη ασφαλούς email είναι κακή συνήθεια. Ακόμα και αν το έργο είναι μικρό, ο αγοραστής πρέπει να αποφασίσει πώς δημιουργούνται, μοιράζονται, αποθηκεύονται και αποσύρονται τα κλειδιά.

Ένας όμιλος ξενοδοχείων στο Ντουμπάι παρήγγειλε προσαρμοσμένες κάρτες RFID για ξενοδοχεία για αρκετές ιδιοκτησίες. Τα αρχεία σχεδίασης χειρίστηκαν επαγγελματικά, αλλά οι πληροφορίες κλειδιών πρόσβασης μεταφέρθηκαν μέσω συνημμένων email μεταξύ του ξενοδοχείου, του προμηθευτή PMS, του προμηθευτή καρτών και του εγκαταστάτη. Κανείς δεν είχε κακές προθέσεις. Η διαδικασία ήταν απλώς πρόχειρη. Μετά από εσωτερικό έλεγχο, ο όμιλος άλλαξε σε ελεγχόμενη διαδικασία ανταλλαγής κλειδιών, περιόρισε ποιοι μπορούσαν να δουν πλήρες υλικό κλειδιών και απαίτησε γραπτή έγκριση για προφίλ κωδικοποίησης καρτών. Οι κάρτες δεν έμοιαζαν διαφορετικές, αλλά η διαδικασία έγινε πολύ πιο υπερασπίσιμη.

Για αγοραστές B2B που παραγγέλνουν προ-κωδικοποιημένες κάρτες RFID από εργοστάσιο, αυτό έχει σημασία. Ένας προμηθευτής μπορεί να χρειάζεται δεδομένα κωδικοποίησης. Αυτό δεν σημαίνει πάντα ότι ο προμηθευτής πρέπει να λαμβάνει κάθε μακροπρόθεσμο μυστικό ασφάλειας σε απλή μορφή. Ανάλογα με το σύστημα, ο προμηθευτής μπορεί να κωδικοποιεί βάσει καθορισμένου προφίλ, να εργάζεται με κρυπτογραφημένη είσοδο, να χρησιμοποιεί secure module ή να παρέχει κενές κάρτες για κωδικοποίηση από τον προμηθευτή ελέγχου πρόσβασης. Η καλύτερη απάντηση εξαρτάται από το έργο, αλλά πρέπει να υπάρχει απάντηση.

Διαχωρίστε το εκτυπωμένο ID, το UID και τα ασφαλή δεδομένα εφαρμογής

Πολλές αποτυχίες καρτών συμβαίνουν επειδή οι άνθρωποι συγχέουν τι είναι εκτυπωμένο στην κάρτα, τι είναι το UID του τσιπ και τι διαβάζει πραγματικά το ασφαλές σύστημα. Ο εκτυπωμένος αριθμός υπαλλήλου μπορεί να είναι χρήσιμος για τους ανθρώπους. Το UID μπορεί να χρησιμοποιείται από βασικούς αναγνώστες. Τα ασφαλή δεδομένα εφαρμογής μπορεί να είναι αυτά που εμπιστεύεται ο ελεγκτής πρόσβασης. Αυτά δεν πρέπει να αναμειγνύονται αβασάνιστα.

Ένα πανεπιστήμιο στο Τορόντο εξέδωσε φοιτητικές κάρτες με εκτυπωμένους αριθμούς, barcodes και διαπιστευτήρια RFID. Το σύστημα βιβλιοθήκης χρησιμοποιούσε ένα αναγνωριστικό, το σύστημα πρόσβασης κοιτώνα χρησιμοποιούσε άλλο και ένας προμηθευτής προγράμματος σίτισης χρησιμοποιούσε το UID της κάρτας. Κατά τη διάρκεια ανανέωσης καρτών, το πανεπιστήμιο ζήτησε «τον ίδιο φοιτητικό αριθμό κωδικοποιημένο σε κάθε σύστημα». Αυτό ακουγόταν τακτοποιημένο αλλά αγνοούσε πώς κάθε σύστημα αυθεντικοποιούσε τους χρήστες. Μετά από εργαστήρια με τους προμηθευτές, το πανεπιστήμιο δημιούργησε έναν χάρτη δεδομένων κάρτας. Ορισμένες πληροφορίες εκτυπώθηκαν, ορισμένες αποθηκεύτηκαν σε προστατευμένη περιοχή και ορισμένες συνδέθηκαν στη βάση δεδομένων backend. Το αποτέλεσμα ήταν λιγότερο κομψό σε ένα υπολογιστικό φύλλο, αλλά πολύ ασφαλέστερο στη λειτουργία.

Για προσαρμοσμένη κωδικοποίηση καρτών RFID, ένας χάρτης δεδομένων αξίζει τον χρόνο. Ορίστε κάθε πεδίο. Ορίστε ποιος το διαβάζει. Ορίστε αν είναι δημόσιο, προστατευμένο ή εμπιστευτικό. Ορίστε αν μπορεί να αλλάξει μετά την έκδοση. Αν μια κάρτα χαθεί, ορίστε τι ανακαλείται. Χωρίς αυτή τη δομή, οι άνθρωποι αρχίζουν να βασίζονται σε ορατούς αριθμούς ή τιμές UID με τρόπους που δεν είχαν ποτέ προβλεφθεί.

Χρησιμοποιήστε ασφάλεια στην πλευρά του αναγνώστη, όχι μόνο στην πλευρά της κάρτας

Μια ασφαλής κάρτα RFID δεν είναι χρήσιμη αν ο αναγνώστης δέχεται αδύναμα δεδομένα. Ο αναγνώστης, ο ελεγκτής και το λογισμικό πρέπει να αποτελούν μέρος του σχεδιασμού ασφάλειας. Ορισμένα συστήματα διαβάζουν μόνο έναν αριθμό κάρτας και τον στέλνουν στον ελεγκτή. Άλλα εκτελούν αμοιβαία αυθεντικοποίηση, ελέγχουν κρυπτογραφημένα δεδομένα, χρησιμοποιούν ασφαλές κανάλι OSDP ή επικυρώνουν διαπιστευτήρια μέσω συστήματος backend. Η σωστή δομή εξαρτάται από το έργο.

Ένα εταιρικό γραφείο στη Σιγκαπούρη αναβαθμίστηκε σε ασφαλείς έξυπνες κάρτες αλλά διατήρησε παλιούς αναγνώστες σε αρκετές υπηρεσιακές εισόδους. Το κύριο λόμπι προστατευόταν από νεότερους αναγνώστες, ενώ οι πίσω πόρτες δέχονταν ακόμα απλούς αριθμούς καρτών. Κατά τη διάρκεια ελέγχου ασφάλειας, αυτή η ασυνέπεια έγινε το κύριο εύρημα. Η εταιρεία δεν χρειαζόταν να αντικαταστήσει κάθε πόρτα μέσα σε μια νύχτα, αλλά χρειαζόταν σχέδιο μετάβασης. Οι ευαίσθητοι χώροι μεταφέρθηκαν αμέσως σε ασφαλείς αναγνώστες και οι πόρτες χαμηλού κινδύνου προγραμματίστηκαν για σταδιακή αντικατάσταση.

Γι' αυτό οι αγοραστές πρέπει να αποφεύγουν να εξετάζουν μόνο την κάρτα. Αν αγοράσετε κάρτες MIFARE DESFire αλλά ρυθμίσετε τους αναγνώστες να χρησιμοποιούν μόνο ένα δημόσιο UID, σπαταλάτε το δυναμικό ασφάλειας. Αν αγοράσετε ασφαλή αναγνώστη αλλά αφήσετε τη διαχείριση κλειδιών ασαφή, είστε ακόμα εκτεθειμένοι. Κάρτα, αναγνώστης, ελεγκτής και λογισμικό πρέπει να συμφωνούν στο μοντέλο εμπιστοσύνης.

Το κλείδωμα είναι χρήσιμο, αλλά μόνο μετά την επαλήθευση

Για ορισμένες κάρτες και ετικέτες RFID, η μνήμη μπορεί να κλειδωθεί για να αποτραπεί η επανεγγραφή. Για ετικέτες UHF RFID, οι κωδικοί πρόσβασης και οι ρυθμίσεις κλειδώματος μπορεί να προστατεύουν το EPC ή τη μνήμη χρήστη. Για ετικέτες NFC, η προστασία εγγραφής μπορεί να σταματήσει την αβασάνιστη επανεγγραφή ενός URL ή αποθηκευμένης εγγραφής. Το κλείδωμα μπορεί να είναι καλό, αλλά το κλείδωμα λανθασμένων δεδομένων είναι δαπανηρό λάθος.

Ένας προμηθευτής εξοπλισμού αποθήκης στο Ρότερνταμ παρήγγειλε ετικέτες UHF RFID για μεταλλικά επιστρεφόμενα δοχεία. Οι τιμές EPC κωδικοποιήθηκαν και κλειδώθηκαν πριν από την έγκριση δείγματος. Όταν η ομάδα ERP του αγοραστή άλλαξε αργότερα το απαιτούμενο πρόθεμα, οι ετικέτες δεν μπορούσαν να ενημερωθούν. Ο προμηθευτής είχε ακολουθήσει την παραγγελία, αλλά ο αγοραστής είχε εγκρίνει πολύ νωρίς. Η επόμενη παρτίδα χρησιμοποίησε διαδικασία έγκρισης δύο βημάτων: κωδικοποίηση δειγμάτων χωρίς τελικό κλείδωμα, δοκιμή στο ζωντανό σύστημα αναγνώστη, στη συνέχεια έγκριση πλήρους παραγωγής και κλείδωμα ρυθμίσεων.

Η ίδια λογική ισχύει για κάρτες πρόσβασης. Μην ζητάτε μόνιμες ρυθμίσεις μέχρι ο ιδιοκτήτης του συστήματος να επιβεβαιώσει τη δομή μνήμης και τη συμπεριφορά του αναγνώστη. Η ισχυρή ασφάλεια δεν αφορά το βιαστικό κλείδωμα των πάντων. Αφορά το κλείδωμα των σωστών πραγμάτων μετά τους σωστούς ελέγχους.

Σχεδιάστε για χαμένες κάρτες και αλλαγές προσωπικού

Ένα επαγγελματικό σύστημα καρτών RFID πρέπει να χειρίζεται την καθημερινή ζωή. Οι άνθρωποι χάνουν κάρτες. Οι υπάλληλοι φεύγουν. Οι εργολάβοι αλλάζουν. Τα μέλη ακυρώνουν. Ένας προμηθευτής σταματά να υποστηρίζει ένα παλιό τσιπ. Ένα κτίριο αλλάζει διαχείριση. Αν ο σχεδιασμός ασφάλειας δεν μπορεί να χειριστεί αυτά τα γεγονότα, το έργο θα γεράσει άσχημα.

Ένα νοσοκομείο στη Μελβούρνη είχε χιλιάδες κονκάρδες προσωπικού που εκδόθηκαν over αρκετά χρόνια. Ορισμένα τμήματα παρήγγειλαν κάρτες αντικατάστασης από διαφορετικούς προμηθευτές και ορισμένες κάρτες είχαν ελαφρώς διαφορετικούς κανόνες κωδικοποίησης. Όταν το νοσοκομείο προετοίμασε νέα πολιτική πρόσβασης σε δωμάτιο φαρμάκων, η ασυνεπής βάση διαπιστευτηρίων έκανε το έργο δυσκολότερο από το αναμενόμενο. Το νοσοκομείο δημιούργησε ένα κεντρικό προφίλ διαπιστευτηρίων, σταμάτησε την αγορά καρτών σε επίπεδο τμήματος και απαίτησε όλες οι μελλοντικές παραγγελίες κονκάρδων RFID να ακολουθούν μία ασφαλή προδιαγραφή κάρτας. Δεν ήταν λαμπρή δουλειά, αλλά έδωσε ξανά στην ομάδα πρόσβασης τον έλεγχο.

Η ανάκληση είναι εξίσου σημαντική με την έκδοση. Αν μια κάρτα χαθεί, μπορεί το σύστημα να απενεργοποιήσει γρήγορα αυτό το διαπιστευτήριο; Αν ένας υπάλληλος φύγει, η κάρτα συλλέγεται μόνο φυσικά ή το διαπιστευτήριο απενεργοποιείται επίσης στο λογισμικό; Αν ένα προφίλ κλειδιού παραβιαστεί, μπορεί ο οργανισμός να μεταβεί σε νέο σύνολο κλειδιών; Αυτά είναι πρακτικά ερωτήματα, όχι θεωρητικά.

Συνεργαστείτε με προμηθευτές που κάνουν ακριβείς ερωτήσεις

Ένας σοβαρός κατασκευαστής καρτών RFID ή προμηθευτής ελέγχου πρόσβασης δεν πρέπει απλώς να ζητά ποσότητα, αρχείο λογότυπου και διεύθυνση παράδοσης. Για ασφαλείς κάρτες RFID, ο προμηθευτής πρέπει να ρωτά για τύπο τσιπ, συχνότητα, περιοχή μνήμης, μορφή κωδικοποίησης, απαίτηση αυθεντικοποίησης, ιδιοκτησία κλειδιών, μοντέλο αναγνώστη, συμβατότητα συστήματος, αντιστοίχιση εκτύπωσης και μέθοδο δοκιμής. Αν ο προμηθευτής ζητά δείγμα κάρτας, αυτό είναι συνήθως καλό σημάδι. Αν ζητά χάρτη μνήμης, ακόμα καλύτερα.

Μια εταιρεία έξυπνων ντουλαπιών στην Ιαπωνία χρειαζόταν έξυπνες κάρτες NFC για την παραλαβή δεμάτων από υπαλλήλους. Η ομάδα προμηθειών ζήτησε αρχικά προσφορά για «13.56 MHz κάρτες με κωδικό πρόσβασης». Ένας καλύτερος προμηθευτής ρώτησε αν τα ντουλάπια διαβάζουν μόνο UID, περιεχόμενο NDEF ή προστατευμένα δεδομένα εφαρμογής. Αυτή η ερώτηση αποκάλυψε αναντιστοιχία μεταξύ του προμηθευτή υλικού και του προγραμματιστή εφαρμογής. Η τελική προδιαγραφή κάρτας ήταν σαφέστερη και η παρτίδα μαζικής παραγωγής λειτούργησε με τον αναγνώστη ντουλαπιών και το λογισμικό διαχείρισης.

Οι καλές ερωτήσεις μπορεί να επιβραδύνουν το στάδιο της προσφοράς. Επιταχύνουν την κυκλοφορία. Σε έργα ασφαλών RFID, μια φθηνή προσφορά βασισμένη σε ασαφείς απαιτήσεις μπορεί να γίνει ακριβή πολύ γρήγορα.

Δημιουργήστε ένα επαγγελματικό πακέτο παράδοσης

Όταν παραδοθούν οι κάρτες, ο αγοραστής πρέπει να λάβει περισσότερα από κουτιά με εκτυπωμένο πλαστικό. Ένα επαγγελματικό πακέτο παράδοσης μπορεί να περιλαμβάνει επιβεβαίωση μοντέλου τσιπ, αναφορά κωδικοποίησης, δεδομένα δείγματος ανάγνωσης, αριθμό παρτίδας, λίστα UID ή TID όταν είναι κατάλληλο, αντιστοίχιση εκτυπωμένου αριθμού, κατάσταση κλειδώματος, σημειώσεις δοκιμής αναγνώστη και όρους εγγύησης. Το ευαίσθητο υλικό κλειδιών δεν πρέπει να πετιέται αβασάνιστα στο πακέτο, αλλά ο ιδιοκτήτης πρέπει να έχει τεκμηριωμένο τρόπο διαχείρισής του.

Μια ιδιωτική μαρίνα στη Φλόριντα χρησιμοποιούσε κάρτες πρόσβασης RFID για είσοδο πύλης, εξουσιοδότηση αποβάθρας καυσίμων και πρόσβαση σε σαλόνι μελών. Μετά από αρκετά χρόνια, ο αρχικός εγκαταστάτης συνταξιοδοτήθηκε. Επειδή η μαρίνα δεν είχε σαφές προφίλ κάρτας, ακόμα και απλές επαναπαραγγελίες γίνονταν αγχωτικές. Ένας νέος ολοκληρωτής συστημάτων ανοικοδόμησε την τεκμηρίωση, όρισε τη δομή δεδομένων κάρτας και δημιούργησε ελεγχόμενη διαδικασία επαναπαραγγελίας με τον κατασκευαστή καρτών. Μετά από αυτό, η μαρίνα δεν χρειαζόταν πλέον να μαντεύει τι υπήρχε μέσα στις δικές της κάρτες.

Η τεκμηρίωση είναι βαρετή μέχρι να φύγει το άτομο που γνωρίζει το σύστημα. Τότε η τεκμηρίωση γίνεται η διαφορά μεταξύ συντήρησης και χάους.

Ο επαγγελματικός κανόνας

Ο επαγγελματικός κανόνας δεν είναι «χρησιμοποιήστε την πιο ακριβή κάρτα RFID». Δεν είναι «κρύψτε το κλειδί ώστε κανείς να μην μπορεί ποτέ να το αγγίξει». Δεν είναι «κλειδώστε αμέσως κάθε περιοχή μνήμης». Ο επαγγελματικός κανόνας είναι να σχεδιάσετε τη διαδικασία διαπιστευτηρίων ώστε κανείς να μην χρειάζεται να μαντεύει.

Επιλέξτε την τεχνολογία καρτών με βάση τον κίνδυνο. Ορίστε τη δομή μνήμης. Διαχωρίστε τα δημόσια ID από τα ασφαλή δεδομένα. Χρησιμοποιήστε διαφοροποίηση κλειδιών όπου η εφαρμογή το δικαιολογεί. Προστατέψτε την ανταλλαγή κλειδιών. Δοκιμάστε δείγματα καρτών στο πραγματικό σύστημα αναγνώστη. Κλειδώστε τη μνήμη μόνο μετά την έγκριση. Διατηρήστε ελεγχόμενο προφίλ κωδικοποίησης. Τεκμηριώστε αρκετές πληροφορίες ώστε οι μελλοντικές επαναπαραγγελίες να μην εξαρτώνται από τη μνήμη ενός υπαλλήλου.

Αυτή η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν παραγγέλνετε προσαρμοσμένες κάρτες RFID, προ-κωδικοποιημένες κάρτες RFID, έξυπνες κάρτες NFC, κάρτες MIFARE DESFire, κάρτες ελέγχου πρόσβασης ή ετικέτες UHF RFID από υπερπόντιο προμηθευτή. Η απόσταση δεν δημιουργεί από μόνη της τον κίνδυνο. Οι ασαφείς οδηγίες δημιουργούν τον κίνδυνο. Ένα καλό εργοστάσιο μπορεί να παράγει ακριβώς αυτό που ενέκρινε ο αγοραστής, αλλά δεν μπορεί να διορθώσει ένα ασαφές μοντέλο ασφάλειας.

Σταματήστε λοιπόν να μαντεύετε κλειδιά hex κωδικού πρόσβασης. Σταματήστε να αντιμετωπίζετε την ασφάλεια καρτών σαν σημείωση παραγωγής της τελευταίας στιγμής. Βάλτε την πολιτική κλειδιών στο σχέδιο έργου. Βάλτε τον κανόνα κωδικοποίησης γραπτώς. Βάλτε την επικύρωση δείγματος πριν από τη μαζική παραγωγή. Βάλτε την ιδιοκτησία του συστήματος διαπιστευτηρίων στα χέρια του αγοραστή, όχι σε ένα ξεχασμένο νήμα email.

Ένα ασφαλές σύστημα καρτών RFID πρέπει να φαίνεται απλό στους χρήστες. Χτυπούν μια κάρτα, ανοίγουν μια πόρτα, χρησιμοποιούν ένα ντουλάπι, εισέρχονται σε μια εγκατάσταση ή ταυτοποιούν ένα περιουσιακό στοιχείο. Πίσω από αυτό το απλό χτύπημα υπάρχει μια πειθαρχημένη αλυσίδα αποφάσεων. Όταν αυτή η αλυσίδα σχεδιαστεί σωστά, κανείς δεν χρειάζεται να μαντεύει κλειδιά στην χειρότερη δυνατή στιγμή. Οι κάρτες λειτουργούν, οι αναγνώστες εμπιστεύονται τα σωστά δεδομένα και ο οργανισμός παραμένει σε έλεγχο του δικού του συστήματος πρόσβασης.