Χάρτινα έναντι πλαστικών εισιτηρίων RFID

Γιατί η επιλογή υλικού έχει σημασία

Η επιλογή μεταξύ χάρτινων εισιτηρίων RFID και πλαστικών εισιτηρίων RFID ακούγεται απλή, μέχρι το εισιτήριο να πρέπει πραγματικά να αντέξει πραγματικούς ανθρώπους, πραγματικές καιρικές συνθήκες, πραγματικές ουρές και πραγματική επιχειρησιακή πίεση. Στη θεωρία, και οι δύο επιλογές μπορεί να φαίνονται απολύτως λογικές. Και οι δύο μπορούν να υποστηρίξουν ανέπαφη έκδοση εισιτηρίων. Και οι δύο μπορούν να κωδικοποιηθούν για είσοδο, έλεγχο πρόσβασης, αποθηκευμένη αξία, μεταφορές ή εκδηλώσεις. Και οι δύο μπορούν να ενταχθούν σε σύγχρονα συστήματα έκδοσης εισιτηρίων RFID. Αλλά μόλις ξεπεράσετε το δείγμα και αρχίσετε να αναρωτιέστε πώς θα συμπεριφέρεται το εισιτήριο στα χέρια επισκεπτών, επιβατών ή προσωπικού, η διαφορά γίνεται πολύ πιο πρακτική.

Γι' αυτό αυτή η σύγκριση έχει τόσο μεγάλη σημασία για τους αγοραστές. Δεν είναι πραγματικά ζήτημα ποιο εισιτήριο ακούγεται πιο προηγμένο. Είναι ζήτημα ποιο εισιτήριο ταιριάζει στη ζωή που πρόκειται να ζήσει.

Τα χάρτινα εισιτήρια RFID συνήθως προσελκύουν για προφανείς λόγους. Είναι συχνά ελαφρύτερα, ευκολότερα να τοποθετηθούν ως αναλώσιμα ή βραχυπρόθεσμα, και σε πολλά έργα έχουν οικονομική λογική όταν το διαπιστευτήριο χρειάζεται να λειτουργήσει μόνο για περιορισμένο αριθμό χρήσεων. Τα πλαστικά εισιτήρια RFID, από την άλλη, συνήθως προσελκύουν επειδή φαίνονται πιο ανθεκτικά, πιο οικεία και πιο ικανά να αντέξουν επαναλαμβανόμενη χρήση με την πάροδο του χρόνου. Καμία επιλογή δεν είναι αυτόματα σωστή. Η σωστή επιλογή εξαρτάται από τη συχνότητα χρήσης, το περιβάλλον, τη συμπεριφορά των επισκεπτών, τις προσδοκίες της επωνυμίας και το πόσο επιχειρησιακή ταλαιπωρία προσπαθεί να αποφύγει ο αγοραστής.

Ένα πρακτικό παράδειγμα έκδοσης εισιτηρίων εκδήλωσης

Ένα φεστιβάλ φαγητού σε πόλη της Μελβούρνης έμαθε αυτό το μάθημα κατά τη διάρκεια μιας διετούς αλλαγής στο σύστημα εισιτηρίων. Τον πρώτο χρόνο, ο διοργανωτής επέλεξε χάρτινα εισιτήρια RFID επειδή η εκδήλωση διαρκούσε μόνο ένα σαββατοκύριακο και η δομή κόστους φαινόταν λογική. Από πολλές απόψεις, η επιλογή λειτούργησε. Οι επισκέπτες εισέρχονταν γρήγορα, τα εισιτήρια ήταν εύκολο να εκδοθούν και ο προϋπολογισμός παρέμεινε υπό έλεγχο. Αλλά η εκδήλωση εισήγαγε επίσης επανείσοδο για γευσιγνωσία VIP και πρόσβαση σε βραδινές συνεδρίες, και εκεί η χάρτινη μορφή άρχισε να μην καλύπτει άνετα τις ανάγκες. Κάποιοι επισκέπτες δίπλωναν τα εισιτήρια σε μπουφάν, κάποιοι τα άφηναν σε τσάντες που ανοίγονταν και έκλειναν συνεχώς, και μέχρι το τέλος της δεύτερης ημέρας η ομάδα έβλεπε καθαρά ότι δεν γερνούσαν καλά όλα τα εισιτήρια. Τον επόμενο χρόνο, το φεστιβάλ διατήρησε τα χάρτινα εισιτήρια RFID για απλούς ημερήσιους επισκέπτες αλλά μετέφερε τους επισκέπτες επανειλημμένης πρόσβασης σε πιο ανθεκτικά διαπιστευτήρια. Το πρόβλημα δεν ήταν ότι το χαρτί ήταν λάθος. Το πρόβλημα ήταν η υπόθεση ότι μία μορφή θα ταίριαζε σε κάθε είδος συμμετέχοντα.

Αυτό είναι συνήθως το πρώτο χρήσιμο συμπέρασμα στη συζήτηση χάρτινα εισιτήρια RFID έναντι πλαστικών εισιτηρίων RFID. Αν το εισιτήριο έχει σύντομη, απλή ζωή, το χαρτί μπορεί να είναι η καλύτερη επιλογή. Αν το εισιτήριο έχει μεγαλύτερη, πιο σκληρή ή πιο επαναλαμβανόμενη ζωή, το πλαστικό συχνά αρχίζει να έχει περισσότερη λογική.

Πότε τα χάρτινα εισιτήρια RFID έχουν λογική

Για εφάπαξ είσοδο, τα χάρτινα εισιτήρια RFID μπορούν να είναι πολύ αποτελεσματικά. Συχνά ταιριάζουν ιδανικά σε μουσεία, βραχυπρόθεσμες εκθέσεις, μονοήμερα συνέδρια, εκδηλώσεις πόλης, τουριστικά αξιοθέατα και προωθητικά προγράμματα όπου το εισιτήριο αφορά κυρίως ελεγχόμενη είσοδο και όχι μακροπρόθεσμη κατοχή. Ένα χάρτινο εισιτήριο RFID μπορεί να φαίνεται αποδοτικό επειδή δεν προσποιείται ότι είναι πιο μόνιμο από την ίδια την επίσκεψη. Για αγοραστές που ενδιαφέρονται για χαμηλότερο κόστος μέσου και ευκολότερη έκδοση μικρών παρτίδων, αυτό είναι πραγματικό πλεονέκτημα.

Ένας όμιλος μουσείων στο Άμστερνταμ χρησιμοποίησε χάρτινα εισιτήρια RFID για εποχιακή κάρτα έκθεσης και πήρε ακριβώς το αποτέλεσμα που χρειαζόταν. Οι περισσότεροι επισκέπτες έρχονταν μία φορά, έμεναν για μία χρονομετρημένη συνεδρία και έφευγαν. Το εισιτήριο δεν αναμενόταν να αντέξει εβδομάδες χρήσης ή επαναλαμβανόμενη σκληρή μεταχείριση. Υπό αυτές τις συνθήκες, το πλαστικό θα ήταν περιττό. Το χάρτινο εισιτήριο RFID έκανε τη δουλειά καθαρά, διατήρησε τη δομή κόστους λογική και ταίριαξε με τον προσωρινό χαρακτήρα της έκθεσης. Οι διοργανωτές δεν αγόραζαν ένα αντικείμενο αφοσίωσης. Αγόραζαν ένα ελεγχόμενο διαπιστευτήριο πρόσβασης σύντομης ζωής.

Πού αρχίζουν να δυσκολεύονται τα χάρτινα εισιτήρια

Αλλά η δύναμη του χαρτιού γίνεται αδυναμία τη στιγμή που οι αγοραστές περιμένουν υπερβολικά πολλά από αυτό. Τα χάρτινα εισιτήρια RFID είναι ακόμα φυσικά εισιτήρια. Λυγίζουν, διπλώνουν, υγραίνονται, τσαλακώνονται, χώνονται σε τσέπες, πιέζονται κάτω από τηλέφωνα και μεταφέρονται με τρόπους που κανένα υπολογιστικό φύλλο προμηθειών δεν προβλέπει πλήρως. Ένα έργο μπορεί να φαίνεται τέλειο στις δοκιμές και παρ' όλα αυτά να αντιμετωπίσει προβλήματα μόλις τα εισιτήρια δοθούν σε πραγματικούς ανθρώπους που κινούνται σε πραγματικό χώρο.

Μια ακτοπλοϊκή εταιρεία στην Ελλάδα αντιμετώπισε ακριβώς αυτό το πρόβλημα όταν δοκίμασε για πρώτη φορά χάρτινα εισιτήρια RFID για μικτή επιβίβαση επιβατών. Για πεζούς επιβάτες σε ήρεμα σύντομα δρομολόγια, τα εισιτήρια ήταν εντάξει. Για οικογένειες που κουβαλούσαν αποσκευές, τουρίστες εκτεθειμένους σε άνεμο και θαλασσινό νερό, και ταξιδιώτες που επιβιβάζονταν βιαστικά, η μορφή φαινόταν λιγότερο ανεκτική από το αναμενόμενο. Η ακτοπλοϊκή εταιρεία δεν εγκατέλειψε εντελώς το χαρτί, αλλά γρήγορα συνειδητοποίησε ότι οι επιβάτες σύντομων διαδρομών και οι τακτικοί μετακινούμενοι δεν ήταν η ίδια ομάδα χρηστών. Το χαρτί παρέμεινε χρήσιμο για απλούστερες ανάγκες επιβίβασης, ενώ τα πιο ανθεκτικά πλαστικά εισιτήρια RFID είχαν περισσότερη λογική για ανθρώπους που χρησιμοποιούσαν το σύστημα ξανά και ξανά.

Πότε τα πλαστικά εισιτήρια RFID γίνονται η καλύτερη επιλογή

Αυτός είναι ένας λόγος που τα πλαστικά εισιτήρια RFID παραμένουν τόσο κοινά σε μεταφορές, συνδρομές, κάρτες περιόδου, θέρετρα και περιβάλλοντα πολλών ημερών. Δεν είναι απαραίτητα καλύτερα επειδή είναι πλαστικά. Είναι καλύτερα όταν το διαπιστευτήριο πρέπει να αντέξει την επανάληψη. Ένα πλαστικό εισιτήριο RFID συνήθως αντιμετωπίζει πιο προβλέψιμα πορτοφόλια, τσάντες, πάγκους, επαναλαμβανόμενα χτυπήματα, μεταβολές θερμοκρασίας και γενική καθημερινή καταπόνηση από ό,τι το χαρτί. Αυτή η σταθερότητα έχει σημασία όταν ο χρήστης περιμένει το εισιτήριο να συνεχίσει να λειτουργεί για εβδομάδες, μήνες ή περισσότερο.

Ένα πρόγραμμα προαστιακού σιδηροδρόμου στη βόρεια Ιταλία το έμαθε αυτό αφού προσπάθησε να απλοποιήσει τα πάντα σε μια ελαφρύτερη μορφή εισιτηρίου. Ο φορέας συμπάθησε την ιδέα των χάρτινων εισιτηρίων RFID επειδή ήθελε χαμηλότερο εμπόδιο εισόδου και ευκολότερη μαζική έκδοση. Τα εισιτήρια λειτουργούσαν, αλλά οι συχνοί χρήστες τα πίεζαν περισσότερο από ό,τι περίμεναν οι σχεδιαστές. Οι καθημερινοί μετακινούμενοι δεν μεταχειρίζονται ένα εισιτήριο σαν ευαίσθητο διαπιστευτήριο. Το μεταχειρίζονται σαν εργαλείο. Μέχρι το τέλος της δοκιμής, η διαφορά ήταν προφανής. Οι περιστασιακοί επιβάτες ήταν εντάξει με τη χάρτινη μορφή. Οι μετακινούμενοι δεν ήταν. Ο φορέας μετέφερε τους τακτικούς επιβάτες σε πλαστικές κάρτες μεταφοράς RFID και διατήρησε τα χάρτινα εισιτήρια RFID για επισκέπτες και προϊόντα σύντομης χρήσης. Για άλλη μια φορά, η καλύτερη απάντηση προήλθε από την αντιστοίχιση της μορφής εισιτηρίου με την πραγματική συμπεριφορά.

Εμπειρία επωνυμίας και αντίληψη επισκεπτών

Η εμπειρία της επωνυμίας παίζει επίσης εκπληκτικά μεγάλο ρόλο σε αυτή την επιλογή. Κάποιοι αγοραστές επικεντρώνονται μόνο στο κόστος και την ανθεκτικότητα, αλλά σε υψηλής ποιότητας φιλοξενία, ιδιωτικές λέσχες, προγράμματα VIP και πρόσβαση συνδεδεμένη με πολυτελές λιανεμπόριο, η φυσική αίσθηση του εισιτηρίου μπορεί να επηρεάσει το πώς οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ολόκληρη την εμπειρία. Τα χάρτινα εισιτήρια RFID μπορούν να φαίνονται αποδοτικά και πρακτικά. Τα πλαστικά εισιτήρια RFID μπορούν να φαίνονται πιο ανθεκτικά και μερικές φορές πιο υψηλής ποιότητας, αν και αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα του σχεδιασμού.

Μια λέσχη ευεξίας στη Σιγκαπούρη ανακάλυψε ότι το ίδιο το υλικό διαμόρφωνε διακριτικά την αντίληψη των μελών. Η λέσχη δοκίμασε χάρτινες κάρτες επισκέπτη RFID για εισαγωγικές επισκέψεις και πλαστικές κάρτες μέλους RFID για μακροπρόθεσμα μέλη. Τεχνικά, και οι δύο λειτουργούσαν. Συναισθηματικά, επικοινωνούσαν πολύ διαφορετικά πράγματα. Οι επισκέπτες δοκιμαστικών επισκέψεων δεν χρειάζονταν βαρύ διαπιστευτήριο. Τα μέλη, ωστόσο, δεν ήθελαν η ταυτότητα πρόσβασής τους να φαίνεται προσωρινή. Η πλαστική κάρτα RFID έδωσε στη συνδρομή περισσότερη μονιμότητα. Έδειχνε ότι η σχέση ήταν συνεχιζόμενη, όχι εφάπαξ. Η λέσχη δεν θα κέρδιζε τίποτα αναγκάζοντας κάθε επισκέπτη σε μία μορφή μέσου.

Η ίδια λογική εμφανίζεται σε θέρετρα και φιλοξενία. Ένας επισκέπτης σύντομης διαμονής μπορεί να λάβει μια ελαφρύτερη κάρτα ή εισιτήριο χωρίς μεγάλο πρόβλημα. Ένας υψηλής ποιότητας επισκέπτης που μένει αρκετές ημέρες και χρησιμοποιεί πολλαπλές υπηρεσίες συχνά περιμένει κάτι πιο ανθεκτικό. Όταν το διαπιστευτήριο ανοίγει επίσης δωμάτια, επικυρώνει πρόσβαση σε σαλόνι, συνδέεται με δαπάνες ή λειτουργεί σε όλο το ξενοδοχείο, μια μορφή που φαίνεται εύθραυστη μπορεί γρήγορα να φανεί παράταιρη.

Ένα παραθαλάσσιο θέρετρο στην Πορτογαλία δοκίμασε χάρτινα εισιτήρια RFID για πρόγραμμα εκδήλωσης περιορισμένης πρόσβασης συνδεδεμένο με είσοδο στην πισίνα και ημερήσια χρήση. Η πρώτη εντύπωση ήταν θετική επειδή τα εισιτήρια ήταν εύκολο να εκδοθούν και οπτικά καθαρά. Αλλά μόλις κάποιοι επισκέπτες άρχισαν να χρησιμοποιούν τα ίδια διαπιστευτήρια σε αποδυτήρια, πάγκους εστιατορίου και επαναλαμβανόμενη επανείσοδο στη ζώνη της πισίνας, το υλικό άρχισε να φαίνεται προσωρινό με λάθος τρόπο. Το θέρετρο τελικά διατήρησε το χαρτί για απλά προϊόντα ημερήσιας εισόδου και μετέφερε μεγαλύτερες ή πιο σύνθετες διαδρομές επισκεπτών σε πλαστικές κάρτες RFID. Το αποτέλεσμα δεν ήταν πιο περίπλοκο. Ήταν πιο ειλικρινές σχετικά με το τι έπρεπε να αντέξει κάθε εισιτήριο.

Κύκλος ζωής, βιωσιμότητα και κίνδυνος επανέκδοσης

Υπάρχει επίσης μια συζήτηση για το περιβάλλον και τη συσκευασία εδώ, αν και οι αγοραστές πρέπει να προσέχουν να μην την υπεραπλουστεύουν. Τα χάρτινα εισιτήρια RFID συχνά θεωρούνται η πιο φιλική προς το περιβάλλον επιλογή, και σε ορισμένα έργα σύντομης χρήσης μπορεί να ταιριάζουν πιο φυσικά σε ένα μοντέλο χαμηλότερου υλικού και μικρότερης διάρκειας ζωής. Αλλά το «χαρτί» από μόνο του δεν κάνει αυτόματα ένα εισιτήριο την πιο υπεύθυνη επιλογή. Αν τα χάρτινα εισιτήρια πρέπει να επανεκδίδονται συχνότερα, να υπερπροστατεύονται στη συσκευασία ή να αντικαθίστανται επειδή δεν αντέχουν στην πραγματική χρήση, η ιστορία βιωσιμότητας γίνεται λιγότερο σαφής. Από την άλλη, τα πλαστικά εισιτήρια RFID μπορεί να έχουν λιγότερο ελκυστική πρώτη εντύπωση από άποψη υλικού, αλλά παρ' όλα αυτά να έχουν περισσότερη λογική αν παραμένουν σε χρήση πολύ περισσότερο.

Ένα αξιοθέατο ιστορικού σιδηροδρόμου στο Ηνωμένο Βασίλειο έπρεπε να σκεφτεί ακριβώς αυτό. Η ομάδα του αρχικά ήθελε χάρτινα εισιτήρια RFID επειδή ο χώρος τοποθετούνταν ως φιλικός προς οικογένειες και με λιγότερα απόβλητα. Αλλά πουλούσε επίσης κάρτες πολλών ημερών σε επισκέπτες διακοπών που κρατούσαν τα εισιτήρια για επαναλαμβανόμενη επιβίβαση και πρόσβαση σε σταθμούς για αρκετές ημέρες. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, η ελαφρύτερη μορφή δημιουργούσε περισσότερη ανησυχία παρά εμπιστοσύνη. Αντί να εξαναγκάσει την οικολογική αφήγηση σε μια αδύναμη επιχειρησιακή επιλογή, ο σιδηρόδρομος χώρισε την προσφορά. Τα μονοήμερα τοπικά εισιτήρια παρέμειναν σε χάρτινο απόθεμα RFID. Τα προϊόντα πολλών ημερών και επιστροφής μεταφέρθηκαν σε πιο στιβαρή πλαστική κάρτα RFID. Η επιλογή αφορούσε λιγότερο ιδεολογία και περισσότερο ειλικρίνεια κύκλου ζωής.

Έλεγχος απάτης και αξιοπιστία πύλης

Η αντοχή στην απάτη είναι ένας ακόμη τομέας όπου μερικές φορές οι άνθρωποι υποθέτουν ότι η επιλογή υλικού είναι δευτερεύουσα. Στην πραγματικότητα, τόσο τα χάρτινα εισιτήρια RFID όσο και τα πλαστικά εισιτήρια RFID μπορούν να υποστηρίξουν ισχυρή επικύρωση συστήματος αν το backend είναι καλά σχεδιασμένο. Αλλά η φυσική συμπεριφορά του εισιτηρίου εξακολουθεί να έχει σημασία. Ένα διαπιστευτήριο που λυγίζει υπερβολικά, καταστρέφεται εύκολα ή φαίνεται αναλώσιμο σε λάθος περιβάλλον μπορεί να δημιουργήσει περισσότερες οριακές περιπτώσεις στην πύλη, και αυτές οι οριακές περιπτώσεις συχνά γίνονται προβλήματα εξυπηρέτησης πελατών και ελέγχου.

Μια εκδήλωση Πρωτοχρονιάς στο Ντουμπάι πραγματοποίησε παράλληλες δοκιμές με χάρτινα εισιτήρια RFID για γενική είσοδο και πλαστικά εισιτήρια RFID για υψηλής ποιότητας φιλοξενία. Η απόφαση ξεκίνησε ως απλός διαχωρισμός κόστους, αλλά δίδαξε στους διοργανωτές κάτι χρήσιμο. Οι υψηλής ποιότητας ζώνες χρειάζονταν ένα διαπιστευτήριο που οι επισκέπτες θα διατηρούσαν άθικτο σε πολλαπλές εισόδους, μετακινήσεις σε σαλόνια και επιστροφές αργά τη νύχτα. Το πλαστικό εισιτήριο μείωσε την ασάφεια και φαινόταν πιο ασφαλές στα χέρια τόσο των επισκεπτών όσο και του προσωπικού. Το χάρτινο εισιτήριο λειτουργούσε ακόμα πολύ καλά για συνηθισμένη κίνηση μονής εισόδου. Τα δύο υλικά δεν ανταγωνίζονταν πλέον για την ίδια δουλειά.

Αυτός είναι πραγματικά ο πυρήνας όλης αυτής της σύγκρισης. Τα χάρτινα εισιτήρια RFID είναι συχνά καλύτερα όταν η επίσκεψη είναι σύντομη, η λειτουργία απλή και ο προϋπολογισμός ή το επιχειρησιακό μοντέλο ευνοεί μέσα περιορισμένης διάρκειας ζωής. Τα πλαστικά εισιτήρια RFID είναι συχνά καλύτερα όταν η σχέση είναι συνεχιζόμενη, η πρόσβαση επαναλαμβανόμενη ή το περιβάλλον αρκετά σκληρό ώστε η σταθερότητα του υλικού να έχει σημασία.

Πώς οι πραγματικές εφαρμογές αλλάζουν την απόφαση

Θεματικά πάρκα και οικογενειακά αξιοθέατα

Ένα θεματικό πάρκο στην Καλιφόρνια κατέληξε σε παρόμοιο συμπέρασμα αφού προσπάθησε να αξιολογήσει τα εισιτήρια μόνο με βάση το κόστος μέσου. Τα χάρτινα εισιτήρια RFID φαίνονταν ελκυστικά για είσοδο στην κεντρική πύλη, και για βασική ημερήσια είσοδο λειτουργούσαν αρκετά καλά. Αλλά τη στιγμή που το πάρκο ήθελε το εισιτήριο να υποστηρίζει επανείσοδο, σύνδεση με lockers και πιο ενεργή οικογενειακή μεταχείριση, η χάρτινη επιλογή σταμάτησε να φαίνεται τόσο αποδοτική. Οι οικογένειες δεν μεταχειρίζονται τα εισιτήρια απαλά. Τα παιδιά τα τσαλακώνουν, οι γονείς αποθηκεύουν πολλά μαζί, και τα υγρά παιχνίδια δεν βοηθούν. Το πάρκο τελικά κράτησε τα χάρτινα εισιτήρια RFID για συγκεκριμένα προωθητικά προϊόντα και χρησιμοποίησε πιο ανθεκτικά διαπιστευτήρια όπου η διαδρομή του επισκέπτη γινόταν πιο απαιτητική.

Μουσεία και ελεγχόμενοι πολιτιστικοί χώροι

Τα μουσεία λένε μια ελαφρώς διαφορετική ιστορία. Σε ήρεμα, ελεγχόμενα πολιτιστικά περιβάλλοντα, τα χάρτινα εισιτήρια RFID συχνά αποδίδουν καλύτερα από ό,τι θα περίμεναν αγοραστές σε σκληρότερα περιβάλλοντα. Ένας επισκέπτης είναι λιγότερο πιθανό να λυγίσει, μουσκέψει ή κακομεταχειριστεί ένα εισιτήριο εισόδου μουσείου από ό,τι ένας συμμετέχων φεστιβάλ ή επισκέπτης υδάτινου πάρκου. Αυτό κάνει το χαρτί πολύ λογική επιλογή για πολλές προσωρινές εκθέσεις, ημερήσιες εισόδους και προγράμματα χρονομετρημένης εισόδου.

Ένα μουσείο στο Βερολίνο χρησιμοποίησε χάρτινα εισιτήρια RFID για έκθεση φωτογραφίας υψηλής επισκεψιμότητας και τα βρήκε σχεδόν ιδανικά. Οι επισκέπτες έτειναν να μεταχειρίζονται το εισιτήριο ως βραχύβια πολιτιστική κάρτα, όχι ως σκληρό αντικείμενο χρησιμότητας. Η είσοδος κυλούσε ομαλά, τα εισιτήρια ταίριαζαν με τον προσωρινό χαρακτήρα της έκθεσης και κανείς δεν περίμενε να επιβιώσουν πέρα από την επίσκεψη. Αυτή θα ήταν μια πολύ διαφορετική ιστορία σε χιονοδρομικό κέντρο ή οικογενειακό αξιοθέατο.

Χιονοδρομικά κέντρα και υπαίθρια περιβάλλοντα

Τα χιονοδρομικά κέντρα, στην πραγματικότητα, είναι ένα από τα πιο ξεκάθαρα παραδείγματα όπου τα πλαστικά εισιτήρια ή κάρτες RFID συχνά κερδίζουν το χαρτί. Το κρύο, η επαναλαμβανόμενη πρόσβαση σε αναβατήρες, η αποθήκευση σε μπουφάν, η υγρασία και οι πολλαπλές ημέρες χρήσης είναι όλα εχθρικά προς τα ελαφρύτερα μέσα. Μια κάρτα σκι δεν ζει ήσυχα σε ένα πορτοφόλι. Ζει μέσα σε τεχνικό ένδυμα υπό πίεση, καιρικές συνθήκες και επανάληψη.

Ένα θέρετρο στις γαλλικές Άλπεις δοκίμασε χάρτινα εισιτήρια RFID για επισκέπτες σύντομης διαμονής και γρήγορα συνειδητοποίησε ότι η ιδέα φαινόταν πιο κομψή στις συζητήσεις προμηθειών παρά στο βουνό. Ακόμα και όταν τα εισιτήρια παρέμεναν τεχνικά λειτουργικά, η αίσθηση ήταν λάθος για το περιβάλλον. Οι πλαστικές κάρτες σκι RFID έδωσαν στους επισκέπτες περισσότερη εμπιστοσύνη και δημιούργησαν λιγότερες αμφιβολίες σε επαναλαμβανόμενα σημεία πρόσβασης αναβατήρων. Σε ένα βουνό, η προβλεψιμότητα έχει μεγαλύτερη σημασία από τη θεωρία μέσων.

Λέσχες μελών και μακροπρόθεσμη πρόσβαση

Ένα ακόμη πράγμα στο οποίο πρέπει να δώσουν προσοχή οι αγοραστές είναι το συναισθηματικό σήμα της μονιμότητας. Τα χάρτινα εισιτήρια RFID συνήθως λένε προσωρινό. Τα πλαστικά εισιτήρια RFID συνήθως λένε συνεχιζόμενο. Αυτό δεν είναι πάντα καλό ή κακό. Εξαρτάται από το τι προσπαθεί να επικοινωνήσει το πρόγραμμα. Μια προσωρινή έκθεση θα πρέπει συχνά να φαίνεται προσωρινή. Μια συνδρομή συνήθως δεν θα πρέπει. Μια κάρτα επισκέπτη μπορεί να φαίνεται ελαφριά. Μια κάρτα περιόδου θα πρέπει να φαίνεται αξιόπιστη. Αυτά τα σήματα είναι διακριτικά, αλλά οι άνθρωποι τα προσέχουν.

Μια ιδιωτική λέσχη μελών στη Βαρκελώνη το χειρίστηκε τέλεια. Οι ημερήσιοι επισκέπτες που συμμετείχαν σε χορηγούμενες εκδηλώσεις έλαβαν χάρτινες κάρτες RFID επειδή οι ίδιες οι εκδηλώσεις ήταν σύντομες και βασισμένες σε πρόσκληση. Τα πλήρη μέλη έλαβαν πλαστικές κάρτες RFID επειδή η λέσχη ήθελε η εμπειρία πρόσβασης να φαίνεται σταθερή και διαρκής. Το σύστημα δεν μπέρδεψε κανέναν επειδή το μέσο αντανακλούσε τη φύση της σχέσης. Η προσωρινή πρόσβαση πήρε ένα διαπιστευτήριο που φαινόταν προσωρινό. Η συνεχιζόμενη πρόσβαση πήρε ένα που φαινόταν μόνιμο.

Τελικές οδηγίες αγοράς

Λοιπόν, ποιο είναι καλύτερο, τα χάρτινα εισιτήρια RFID ή τα πλαστικά εισιτήρια RFID; Κανένα σε απόλυτους όρους. Το χαρτί συνήθως κερδίζει όταν η ζωή του εισιτηρίου είναι σύντομη, η χρήση απλή και το περιβάλλον αρκετά ελεγχόμενο ώστε να μην ζητείται από το υλικό να αντέξει πολλά. Το πλαστικό συνήθως κερδίζει όταν η ζωή του εισιτηρίου είναι μεγάλη, η χρήση επαναλαμβανόμενη, η μεταχείριση σκληρότερη ή η ίδια η σχέση χρειάζεται να φαίνεται πιο ανθεκτική και καθιερωμένη.

Αυτό μπορεί να μην ακούγεται δραματικό, αλλά είναι η απάντηση που πραγματικά χρειάζονται οι αγοραστές. Τα έργα αποτυγχάνουν όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν το χαρτί να συμπεριφέρεται σαν πλαστικό ή να κάνουν το πλαστικό να επιτελεί τη δουλειά κάτι απλούστερου και φθηνότερου χωρίς καλό λόγο. Η πιο έξυπνη προσέγγιση είναι να ορίσετε πρώτα τη ζωή του εισιτηρίου. Πόσες φορές θα χρησιμοποιηθεί; Τι θα του συμβεί φυσικά; Τι συναισθηματικό τόνο πρέπει να φέρει; Θα ζήσει σε πορτοφόλι, τσέπη, βρεγμένη τσάντα, μπουφάν, πολυσύχναστη ουρά πύλης ή υψηλής ποιότητας πακέτο υποδοχής;

Μόλις αυτές οι απαντήσεις γίνουν σαφείς, η επιλογή υλικού συνήθως γίνεται πολύ ευκολότερη.

Η καλύτερη σύγκριση μεταξύ χάρτινων εισιτηρίων RFID και πλαστικών εισιτηρίων RFID δεν αφορά ποιο ακούγεται πιο μοντέρνο ή πιο βιώσιμο ή πιο υψηλής ποιότητας αφηρημένα. Αφορά ποιο ταιριάζει με την πραγματική συμπεριφορά του ατόμου που το κρατά.

Και αυτή είναι η διαφορά που πρέπει να ενδιαφέρει περισσότερο τους αγοραστές.