Γιατί η διάτρηση ξύλινων καρτών RFID προκαλεί προβλήματα

Οι ξύλινες κάρτες RFID έχουν έναν παράξενο τρόπο να κάνουν τους ανθρώπους να ξεχνούν ότι παραμένουν ηλεκτρονικές συσκευές. Δώστε σε κάποιον μια πλαστική κάρτα πρόσβασης και συνήθως καταλαβαίνει ότι κάτι κρύβεται μέσα. Δώστε του μια όμορφα εκτυπωμένη ξύλινη κάρτα, με ζεστό σχέδιο νερού και λεία φυσική επιφάνεια, και ξαφνικά μοιάζει με είδος χαρτικών, με χειροποίητη ετικέτα ή με πολυτελές διακριτικό μέλους που μπορεί να τρυπηθεί, να διατρηθεί, να κοπεί, να τριφτεί, να δεθεί, να κλιπάρει ή να σημαδευτεί χωρίς συνέπειες. Αυτός είναι ο παράλογος λόγος που οι άνθρωποι συνεχίζουν να προσπαθούν να τρυπήσουν με διατρητή τις ξύλινες κάρτες RFID: η κάρτα φαίνεται απλή, οπότε υποθέτουν ότι είναι απλή.

Γιατί οι ξύλινες κάρτες RFID δεν είναι απλό ξύλο

Δεν είναι απλή. Μια ξύλινη κάρτα RFID περιέχει συνήθως ένα τσιπ RFID και μια κεραία ενσωματωμένα μέσα στο σώμα κάρτας. Το εξωτερικό μπορεί να είναι μπαμπού, σημύδα, καρυδιά, σφένδαμος, κερασιά ή άλλο καπλαμάς ξύλου, αλλά η κάρτα χρειάζεται ακόμη ένα εσωτερικό πηνίο κεραίας ή δομή κεραίας για να επικοινωνεί με έναν αναγνώστη. Για HF κάρτες RFID και ξύλινες κάρτες NFC, αυτή η κεραία είναι συχνά ένας βρόχος που διατρέχει την περιοχή της κάρτας. Για ορισμένες κάρτες UHF RFID, ο εσωτερικός σχεδιασμός μπορεί να είναι διαφορετικός, αλλά ισχύει η ίδια βασική προειδοποίηση: αν τρυπήσετε τη λάθος περιοχή, μπορεί να κόψετε την κεραία, να ραγίσετε την περιοχή του τσιπ, να αποδυναμώσετε το laminate ή να δημιουργήσετε μια βλάβη που εμφανίζεται μόνο όταν η κάρτα χρησιμοποιείται στην πόρτα, στην κλειδαριά ξενοδοχείου, στην πύλη εκδήλωσης ή στο σημείο επαφής του τηλεφώνου.

Το αστείο είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τρυπούν την κάρτα επειδή θέλουν να την καταστρέψουν. Την τρυπούν επειδή θέλουν να τη χρησιμοποιήσουν. Θέλουν να την βάλουν σε κορδόνι λαιμού. Θέλουν να την στερεώσουν σε κρίκο κλειδιών. Θέλουν το προσωπικό να τη φοράει ως κονκάρδα. Θέλουν οι επισκέπτες να την κρεμούν από λουράκι καρπού. Θέλουν μια οικολογική κάρτα μέλους που να είναι πιο πρακτική. Η πρόθεση είναι λογική. Η ενέργεια είναι το πρόβλημα. Ένας συνηθισμένος διατρητής γραφείου δεν ξέρει πού βρίσκεται η κεραία. Ένας διατρητής χειροτεχνίας δεν νοιάζεται πού βρίσκεται το τσιπ. Ένα δράπανο στήλης δεν ρωτά αν η κάρτα υποστηρίζει MIFARE Classic, MIFARE DESFire, NTAG, Fudan ή άλλο τύπο τσιπ. Απλώς αφαιρεί υλικό.

Πραγματικά διδάγματα από ξενοδοχεία, εκδηλώσεις και γυμναστήρια

Περίπτωση: Fernwood ξενοδοχείου

Στο Fernwood ξενοδοχείου, ένα φανταστικό boutique θέρετρο, η διοικητική ομάδα παρήγγειλε ξύλινες κάρτες RFID κάρτες-κλειδιά ξενοδοχείου για να ταιριάζουν με τον φυσικό σχεδιασμό του εσωτερικού. Οι κάρτες έδειχναν όμορφες στη ρεσεψιόν, αλλά η υπεύθυνη housekeeping ρώτησε αν μπορούσαν να τρυπηθούν με διατρητή ώστε οι επόπτες να τις φορούν σε ανασυρόμενες θηλιές. Ένα μέλος του προσωπικού δοκίμασε μερικές κάρτες με έναν συνηθισμένο διατρητή υποδοχής κοντά στο πάνω άκρο. Μερικές κάρτες άνοιγαν ακόμη πόρτες, οπότε όλοι υπέθεσαν ότι ήταν ασφαλές. Μια εβδομάδα αργότερα, αρκετές κάρτες απέτυχαν στις κλειδαριές δωματίων επισκεπτών αφού κάμφθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν επανειλημμένα. Ο διατρητής είχε κόψει αρκετά κοντά στη διαδρομή της κεραίας ώστε να κάνει την κάρτα αναξιόπιστη. Το δίδαγμα δεν ήταν ότι οι ξύλινες κάρτες-κλειδιά ξενοδοχείου είναι κακές. Το δίδαγμα ήταν ότι το τρύπημα χωρίς ασφαλή θέση οπής είναι τζόγος.

Ένας κατασκευαστής ξύλινων καρτών RFID σχεδιάζει συνήθως τη θέση της κεραίας και του τσιπ πριν από την παραγωγή. Αν απαιτείται οπή, η οπή θα πρέπει να περιλαμβάνεται στον σχεδιασμό από την αρχή. Αυτό σημαίνει ότι ο προμηθευτής μπορεί να επιλέξει τη διάταξη κεραίας, να διαθέσει ασφαλή περιοχή διατρήσεως, να προσαρμόσει τη δομή κάρτας και να δοκιμάσει την απόδοση αφού γίνει η οπή. Μια προ-τρυπημένη ξύλινη κάρτα RFID είναι πολύ διαφορετική από μια έτοιμη κάρτα που κάποιος τρυπά μετά την παράδοση. Η έτοιμη κάρτα μπορεί να μην έχει κανένα ορατό στοιχείο που να δείχνει πού βρίσκεται η ασφαλής ζώνη. Ακόμη και αν το εξωτερικό νερό του ξύλου φαίνεται κενό, η κεραία μπορεί να είναι κρυμμένη από κάτω.

Η Marlo εκδηλώσεις, ένας φανταστικός διοργανωτής συνεδρίων, παρήγγειλε ξύλινες πάσες NFC για μια σύνοδο βιωσιμότητας. Οι πάσες συνέδεαν τους επισκέπτες με ψηφιακά προγράμματα και πληροφορίες εκθετών όταν τις άγγιζαν με ένα τηλέφωνο. Η ομάδα μάρκετινγκ λάτρεψε την εμφάνιση, αλλά ο προμηθευτής κονκάρδων ξέχασε να αναφέρει ότι η κεραία NFC έτρεχε κοντά στο πάνω άκρο. Η ομάδα της εκδήλωσης χρησιμοποίησε διατρητή κονκάρδας για να προσθέσει υποδοχές κορδονιού το βράδυ πριν από την έκθεση. Περίπου το ένα τέταρτο των πασών έγινε δύσκολο να διαβαστεί σε smartphones. Το ενοχλητικό ήταν ότι η σύνοδος αφορούσε έξυπνη, υπεύθυνη τεχνολογία. Μετά την εκδήλωση, η Marlo άλλαξε τη διαδικασία παραγγελίας της και απαίτησε προ-τρυπημένες ξύλινες κονκάρδες NFC με δοκιμασμένη απόδοση επαφής πριν από την αποστολή.

Η πιο συνηθισμένη παρεξήγηση προέρχεται από τη σύγκριση των ξύλινων καρτών RFID με απλές ξύλινες ετικέτες. Μια απλή ξύλινη ετικέτα μπορεί να τρυπηθεί σχεδόν οπουδήποτε επειδή δεν έχει ηλεκτρονικά. Μια ξύλινη κάρτα RFID δεν είναι απλό ξύλο. Είναι ένα προϊόν με στρώσεις. Μπορεί να υπάρχει καπλαμάς, κόλλα, εκτυπωμένη επίστρωση, μονάδα τσιπ, κεραία, υλικό πυρήνα και προστατευτικό φινίρισμα. Το τσιπ μπορεί να είναι μικροσκοπικό, αλλά η κεραία καταλαμβάνει χώρο. Για κάρτες 13.56 MHz, συμπεριλαμβανομένων πολλών καρτών NFC και ελέγχου πρόσβασης, ο βρόχος της κεραίας βρίσκεται συχνά κοντά στην περίμετρο επειδή αυτό το σχήμα βοηθά στη δημιουργία ενός χρησιμοποιήσιμου μαγνητικού πεδίου. Μαντέψτε πού αρέσει στους ανθρώπους να τρυπούν οπές; Κοντά στην περίμετρο.

Η GreenKey Coworking, ένα φανταστικό επωνυμία κοινόχρηστων γραφείων, ήθελε ξύλινες κάρτες πρόσβασης RFID επειδή τα μέλη ζητούσαν συνεχώς λιγότερο πλαστικό. Οι κάρτες χρησιμοποιούσαν ένα τσιπ ασφαλούς ελέγχου πρόσβασης και λειτουργούσαν καλά κατά τη δοκιμή. Στη συνέχεια, η ομάδα κοινότητας αποφάσισε να προσθέσει οπές κρίκου κλειδιών για τα υψηλής ποιότητας μέλη. Τρύπησαν κοντά στη γωνία επειδή φαινόταν τακτοποιημένο. Οι κάρτες δεν απέτυχαν όλες αμέσως. Αυτό έκανε το πρόβλημα πιο δύσκολο στη διάγνωση. Μερικές λειτουργούσαν στην κύρια είσοδο αλλά απέτυχαν στους αναγνώστες του ανελκυστήρα. Μερικές λειτουργούσαν όταν κρατιούνταν επίπεδες αλλά απέτυχαν όταν κρέμονταν από μεταλλικό κρίκο κλειδιών. Η οπή στη γωνία είχε βλάψει τη συνέπεια της κεραίας, και οι μεταλλικοί κρίκοι κλειδιών έκαναν τις αδύναμες κάρτες ακόμη χειρότερες. Το επωνυμία coworking τελικά παρήγγειλε προσαρμοσμένες ξύλινες κάρτες-κλειδιά RFID με εργοστασιακές οπές και αναθεωρημένη διάταξη κεραίας.

Πώς να αποφύγετε προβλήματα διατρήσεως: Βέλτιστες πρακτικές

Για τους αγοραστές, η ασφαλής ερώτηση δεν είναι «Μπορούν οι ξύλινες κάρτες RFID να τρυπηθούν με διατρητή;» Η καλύτερη ερώτηση είναι «Μπορεί αυτή η συγκεκριμένη ξύλινη κάρτα RFID να σχεδιαστεί με οπή ή υποδοχή χωρίς να βλάψει την απόδοση ανάγνωσης;» Αυτή η ερώτηση δίνει στον προμηθευτή χώρο να απαντήσει σωστά. Ορισμένες ξύλινες κάρτες RFID μπορούν απολύτως να κατασκευαστούν με υποδοχή κορδονιού, στρογγυλή οπή ή οπή κρίκου κλειδιών. Αλλά αυτό το χαρακτηριστικό θα πρέπει να αποτελεί μέρος της δομής. Ο προμηθευτής μπορεί να χρειαστεί να μετακινήσει την κεραία, να μειώσει το μέγεθος της οπής, να αλλάξει τις διαστάσεις της κάρτας, να χρησιμοποιήσει διαφορετικό πακέτο τσιπ ή να επιλέξει διαφορετική μορφή όπως ένα ξύλινο μπρελόκ RFID αντί για πλήρη κάρτα.

Το North Ash University, ένα φανταστικό πανεπιστήμιο, ήθελε ξύλινες κάρτες ταυτότητας φοιτητών για ένα πιλοτικό πρόγραμμα στο τμήμα περιβαλλοντικού σχεδιασμού του. Οι φοιτητές χρησιμοποιούσαν την κάρτα για πρόσβαση σε εργαστήρια, δανεισμό βιβλιοθήκης και παρακολούθηση. Το τμήμα ήθελε οι φοιτητές να φορούν τις κάρτες σε κορδόνια λαιμού κατά τις ξεναγήσεις στο στούντιο, οπότε ένας διοικητικός υπάλληλος ζήτησε από τη συντήρηση να τρυπήσει υποδοχές στις κάρτες. Η ομάδα IT της πανεπιστημιούπολης σταμάτησε το σχέδιο αφού δοκίμασε ένα δείγμα και είδε την επαφή του τηλεφώνου NFC να αποτυγχάνει. Συνεργάστηκαν με τον προμηθευτή για να δημιουργήσουν μια έκδοση με εργοστασιακή υποδοχή και εκτυπωμένη σημείωση «μην τρυπάτε» στη συσκευασία. Αυτό έσωσε το πιλοτικό πρόγραμμα από το να γίνει εργοστάσιο αιτημάτων υποστήριξης.

Οι αγοραστές ξύλινων καρτών RFID πρέπει επίσης να σκεφτούν τη μηχανική αντοχή. Ο καπλαμάς ξύλου μπορεί να σχιστεί, ειδικά αν ο διατρητής είναι στομωμένος, η κατεύθυνση του νερού είναι αδύναμη ή η κάρτα έχει λεπτή δομή. Μια πλαστική κάρτα PVC μπορεί να παραμορφωθεί γύρω από μια οπή αλλά να κρατήσει ακόμη. Μια ξύλινη κάρτα μπορεί να ραγίσει από την άκρη της οπής, ειδικά αφού τραβιέται σε κορδόνι λαιμού για εβδομάδες. Ακόμη και αν η κεραία RFID επιβιώσει, το σώμα της κάρτας μπορεί να μην αντέξει. Για κονκάρδες προσωπικού, κάρτες ξενοδοχείου, κάρτες πιστότητας και πάσες εκδηλώσεων, η οπή είναι σημείο καταπόνησης. Μια εργοστασιακή υποδοχή μπορεί να ενισχυθεί ή να τοποθετηθεί καλύτερα από έναν πρόχειρο διατρητή γραφείου.

Το Cedar Peak θέρετρο, ένα φανταστικό ορεινό καταφύγιο, χρησιμοποιούσε ξύλινες κάρτες δωματίου RFID ως μέρος της οικολογικής εμπειρίας επισκεπτών του. Οι επισκέπτες τις λάτρευαν, και πολλοί ήθελαν να τις κρατήσουν ως αναμνηστικά. Το θέρετρο χρησιμοποιούσε επίσης κάρτες προσωπικού από το ίδιο υλικό. Για να είναι οι κάρτες προσωπικού εύκολες στη χρήση, ένας επόπτης άνοιξε οπές με ένα μικρό δράπανο εργαστηρίου. Οι οπές έδειχναν πιο καθαρές από έναν διατρητή, αλλά το πρόβλημα δεν εξαφανίστηκε. Μερικές κάρτες ράγισαν κοντά στην οπή κατά τη διάρκεια του χειμώνα όταν η υγρασία άλλαξε και το προσωπικό τις τραβούσε από τις τσέπες των παλτών. Ο προμηθευτής αργότερα συνέστησε μια παχύτερη ξύλινη κονκάρδα RFID με προ-σχεδιασμένη υποδοχή και ισχυρότερη επικάλυψη γύρω από την περιοχή του κορδονιού λαιμού.

Ένας ακόμη λόγος που οι άνθρωποι συνεχίζουν να τρυπούν τις ξύλινες κάρτες RFID είναι ότι δεν γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ εκτυπωμένου σχεδίου και ηλεκτρονικής διάταξης. Βλέπουν κενό χώρο στο σχέδιο και υποθέτουν ότι είναι ασφαλές. Το λογότυπο είναι στο κέντρο, το όνομα στο κάτω μέρος, και η πάνω γωνία φαίνεται κενή, οπότε τρυπούν εκεί. Το πρόβλημα είναι ότι η διάταξη της κεραίας δεν ακολουθεί τον γραφικό σχεδιασμό. Το πιο οπτικά κενό σημείο μπορεί να είναι το πιο ηλεκτρικά σημαντικό σημείο. Ένας επαγγελματίας προμηθευτής μπορεί να παρέχει διάγραμμα ασφαλούς περιοχής οπής αν η κάρτα έχει σχεδιαστεί γι' αυτό. Αν ο προμηθευτής δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ασφαλή ζώνη, μην μαντεύετε.

Η Wren & Copper Brewing, μια φανταστική craft ζυθοποιία, λάνσαρε ξύλινες κάρτες μέλους NFC για τη λέσχη γευσιγνωσίας της. Τα μέλη μπορούσαν να αγγίξουν την κάρτα για να δουν παροχές, κρατήσεις εκδηλώσεων και περιορισμένες κυκλοφορίες μπουκαλιών. Ο ιδιοκτήτης της ζυθοποιίας ήθελε οι κάρτες να κρέμονται από ένα μικρό δερμάτινο λουράκι κατά τις ιδιωτικές γευσιγνωσίες, οπότε ένα τοπικό τυπογραφείο άνοιξε οπές μετά την εκτύπωση. Οι κάρτες έδειχναν υπέροχες στις φωτογραφίες, αλλά οι επαφές γίνονταν ασυνεπείς σε τηλέφωνα Android. Το τυπογραφείο δεν είχε κάνει κάτι κακόβουλο· απλώς αντιμετώπισε τις κάρτες σαν ξύλινες διαφημιστικές κάρτες. Η ζυθοποιία παρήγγειλε ξανά ξύλινες κάρτες NFC με ενσωματωμένη οπή γωνίας και τις δοκίμασε σε πολλά μοντέλα τηλεφώνων πριν επαναλανσάρει το κιτ μέλους.

Υπάρχει επίσης το πρόβλημα της μερικής βλάβης. Αν ένας διατρητής καταστρέψει εντελώς την κεραία, η κάρτα είναι προφανώς νεκρή. Αυτό είναι ενοχλητικό αλλά εύκολο να εντοπιστεί. Το χειρότερο σενάριο είναι μια κάρτα που λειτουργεί ακόμη μερικές φορές. Μια ελαφρώς κατεστραμμένη κεραία μπορεί να διαβάζεται σε μικρή απόσταση αλλά όχι σε κανονική απόσταση. Μπορεί να λειτουργεί σε έναν ισχυρό επιτραπέζιο αναγνώστη αλλά να αποτυγχάνει σε έναν αναγνώστη πόρτας με μικρότερη κεραία. Μπορεί να κάνει επαφή σε ένα τηλέφωνο αλλά όχι σε άλλο. Μπορεί να λειτουργεί πριν ένα κλιπ κορδονιού λαιμού κάμψει την κάρτα αλλά να αποτυγχάνει αργότερα. Τα διαλείποντα προβλήματα καρτών RFID είναι δαπανηρά επειδή το προσωπικό χάνει χρόνο κατηγορώντας κλειδαριές, αναγνώστες, λογισμικό, μπαταρίες και χρήστες πριν βρει την πραγματική αιτία.

Η Vela Fitness, μια φανταστική αλυσίδα γυμναστηρίων, παρήγγειλε ξύλινες κάρτες μέλους RFID για ένα υψηλής ποιότητας πρόγραμμα. Ο διευθυντής του κλαμπ ήθελε τα μέλη να τις στερεώνουν σε κρίκους κλειδιών, οπότε το προσωπικό άνοιξε στρογγυλές οπές σε μια παρτίδα καρτών. Οι περισσότερες κάρτες λειτουργούσαν στον δοκιμαστικό αναγνώστη της ρεσεψιόν, αλλά τα μέλη παραπονέθηκαν ότι οι τουρνικέ σε δύο τοποθεσίες απέρριπταν τις κάρτες τους. Ο αναγνώστης της ρεσεψιόν είχε ισχυρότερο πεδίο ανάγνωσης και έκρυβε τη βλάβη κατά τη δοκιμή. Οι αναγνώστες των τουρνικέ ήταν λιγότερο ανεκτικοί. Η Vela σταμάτησε να τρυπά τις κάρτες και στράφηκε σε ξύλινα μπρελόκ RFID για τα μέλη που ήθελαν χρήση με κρίκο κλειδιών. Αυτή ήταν μια καλύτερη μορφή για τη δουλειά.

Αυτό φέρνει στο προσκήνιο μια σημαντική επιλογή προϊόντος. Αν η περίπτωση χρήσης απαιτεί οπή, κρίκο κλειδιών ή έντονο καθημερινό τράβηγμα, ένα ξύλινο μπρελόκ RFID μπορεί να είναι πιο έξυπνο από μια ξύλινη κάρτα RFID. Αν το προϊόν πρέπει να φοριέται ως κονκάρδα, μια προ-υποδοχής ξύλινη κονκάρδα RFID μπορεί να είναι καλύτερη. Αν ο πελάτης θέλει αλληλεπίδραση με έξυπνο τηλέφωνο, μια ξύλινη κάρτα NFC με σχεδιασμένη ζώνη επαφής μπορεί να λειτουργήσει υπέροχα, αλλά χρειάζεται ακόμη προστατευμένη κεραία. Αν η κάρτα πρέπει να ταιριάζει σε τυπικές κλειδαριές ξενοδοχείων ή αναγνώστες ελέγχου πρόσβασης, η αλλαγή του σχήματος της κάρτας μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που οι χρήστες την παρουσιάζουν στον αναγνώστη. Η σωστή μορφή προϊόντος θα πρέπει να ακολουθεί τη μέθοδο καθημερινού χειρισμού.

Η Solenne Boutique, ένας φανταστικός έμπορος μόδας, σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει ξύλινες κάρτες πιστότητας NFC για VIP πελάτες. Η κάρτα προοριζόταν να μοιάζει με αναμνηστικό, όχι με αναλώσιμο κουπόνι. Κατά την εσωτερική αξιολόγηση, η ομάδα του καταστήματος πρότεινε οπή γωνίας ώστε οι πελάτες να μπορούν να στερεώνουν την κάρτα σε πολυτελείς κρίκους κλειδιών. Ο προμηθευτής αντιστάθηκε και πρότεινε δύο εκδόσεις αντ' αυτού: μια πλήρη ξύλινη κάρτα NFC για χρήση σε πορτοφόλι και ένα μικρότερο ξύλινο μπρελόκ NFC για χρήση με κρίκο κλειδιών. Ο έμπορος χρησιμοποίησε και τις δύο. Οι πελάτες που ήθελαν συλλεκτική κάρτα πήραν μία, και οι πελάτες που ήθελαν καθημερινή πρόσβαση με κρίκο κλειδιών πήραν ένα μπρελόκ σχεδιασμένο για τράβηγμα και επαφή. Αυτό απέφυγε να αναγκάσει μια μορφή να κάνει δύο διαφορετικές δουλειές.

Η ίδια λογική ισχύει για τον έλεγχο πρόσβασης. Μια ξύλινη κάρτα πρόσβασης RFID μπορεί να χρειάζεται να πληροί τη συχνότητα του αναγνώστη, τον τύπο τσιπ, τη δομή μνήμης και τις απαιτήσεις ασφαλείας. Πρέπει επίσης να ταιριάζει στη φυσική αλληλεπίδραση του αναγνώστη. Ορισμένοι αναγνώστες πρόσβασης είναι κατασκευασμένοι για παρουσίαση κάρτας σε επίπεδη επιφάνεια. Μια κάρτα που κρέμεται από μεταλλικό κρίκο μπορεί να βρίσκεται σε κακή γωνία. Μια τρυπημένη κάρτα μπορεί να κρατιέται από το λάθος άκρο, αλλάζοντας τον τρόπο που οι χρήστες την παρουσιάζουν. Αν η κάρτα έχει ήδη αποδυναμωθεί από μια οπή, η κακή παρουσίαση κάνει το πρόβλημα ανάγνωσης πιο ορατό. Η ομάδα ελέγχου πρόσβασης μπορεί να πιστεύει ότι το τσιπ της κάρτας είναι ασύμβατο όταν το πραγματικό ζήτημα είναι ο χειρισμός και η βλάβη.

Το Harborline Museum, ένας φανταστικός πολιτιστικός χώρος, χρησιμοποιούσε ξύλινες κάρτες προσωπικού RFID για πρόσβαση σε γκαλερί και καταγραφή χρόνου. Οι κάρτες ήταν σχεδιασμένες για χρήση σε πορτοφόλι. Οι φύλακες ασφαλείας, ωστόσο, προτιμούσαν να φορούν τις κάρτες σε κορδόνια λαιμού. Μερικοί φύλακες χρησιμοποίησαν φορητό διατρητή για να κάνουν υποδοχές. Οι κάρτες άρχισαν να αποτυγχάνουν στο ρολόι καταγραφής χρόνου πιο συχνά από ό,τι στους αναγνώστες πορτών επειδή το ρολόι καταγραφής χρόνου απαιτούσε πιο ακριβή παρουσίαση. Το μουσείο άλλαξε σε εργοστασιακή ξύλινη κονκάρδα RFID με κάθετη υποδοχή και πρόσθεσε σαφή κανόνα: καμία χειροκίνητη διάτρηση, διάνοιξη, κοπή, τρίψιμο ή κόψιμο γωνίας. Ο κανόνας ακουγόταν αυστηρός, αλλά σταμάτησε ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα πρόσβασης.

Για τους προμηθευτές καρτών RFID, η συσκευασία και η επικοινωνία πωλήσεων θα πρέπει να είναι ευθείες. Αν η κάρτα δεν είναι σχεδιασμένη για διάτρηση, πείτε το. Μια μικρή προειδοποίηση μπορεί να αποτρέψει πολλές αποτυχίες: μην τρυπάτε αυτή την κάρτα, υπάρχει κεραία μέσα, ζητήστε προ-τρυπημένη έκδοση αν χρειάζεστε υποδοχή κορδονιού λαιμού. Οι αγοραστές δεν θα πρέπει να χρειάζεται να μαντεύουν. Για προσαρμοσμένες ξύλινες κάρτες RFID, το έντυπο παραγγελίας θα πρέπει να ρωτά αν η κάρτα χρειάζεται οπή, υποδοχή, λειτουργία κρίκου κλειδιών, χρήση κορδονιού λαιμού ή κλιπ κονκάρδας. Αν ο πελάτης πει ναι, ο προμηθευτής μπορεί να προτείνει ασφαλή σχεδιασμό πριν από την παραγωγή. Αυτή η συζήτηση είναι πολύ φθηνότερη από την αντικατάσταση νεκρών καρτών μετά την παράδοση.

Η Oakridge Components, ένας φανταστικός κατασκευαστής ηλεκτρονικών, χρησιμοποιούσε ξύλινες κάρτες επισκεπτών RFID για ξεναγήσεις πελατών επειδή η εταιρεία ήθελε μια πιο ζεστή εντύπωση επωνυμία από τις λευκές κονκάρδες PVC. Οι επισκέπτες φορούσαν τις κάρτες με κλιπ, όχι με κορδόνια λαιμού. Ένα τμήμα αργότερα αποφάσισε να επαναχρησιμοποιήσει τις υπόλοιπες κάρτες για εργολάβους και άνοιξε οπές για λουράκια λαιμού. Το σύστημα πρόσβασης άρχισε να εμφανίζει τυχαίες αποτυχίες ανάγνωσης στην είσοδο της παραγωγής. Μετά από αξιολόγηση του προμηθευτή, η Oakridge έμαθε ότι οι κάρτες επισκεπτών δεν ήταν ποτέ σχεδιασμένες για διάτρηση. Η εταιρεία διαχώρισε τον σχεδιασμό κονκάρδας επισκεπτών από τον σχεδιασμό κονκάρδας εργολάβων και σταμάτησε να αντιμετωπίζει όλες τις ξύλινες κάρτες RFID ως εναλλάξιμες.

Μερικοί άνθρωποι ρωτούν αν υπάρχει ένα καθολικό ασφαλές σημείο για διάτρηση καρτών RFID. Δεν υπάρχει. Μια συνηθισμένη γωνία μπορεί να είναι ασφαλής για έναν σχεδιασμό κάρτας και επικίνδυνη για άλλον. Ακόμη και δύο κάρτες που φαίνονται πανομοιότυπες εξωτερικά μπορεί να έχουν διαφορετικές διατάξεις κεραίας αν χρησιμοποιούν διαφορετικά τσιπ, συχνότητες, προμηθευτές ή μεθόδους παραγωγής. Η μόνη ασφαλής ζώνη είναι αυτή που επιβεβαιώνεται από τον κατασκευαστή για τη συγκεκριμένη κατασκευή κάρτας. Αν η κάρτα παραδόθηκε με σημασμένη περιοχή διάτρησης, ακολουθήστε την. Αν όχι, ρωτήστε πριν τρυπήσετε. Αν κανείς δεν μπορεί να επιβεβαιώσει τον εσωτερικό σχεδιασμό, υποθέστε ότι η χειροκίνητη διάτρηση είναι ανασφαλής.

Μια χρήσιμη λίστα ελέγχου προμηθειών για ξύλινες κάρτες RFID θα πρέπει να περιλαμβάνει τύπο τσιπ, συχνότητα, συμβατότητα αναγνώστη, υλικό ξύλου, πάχος κάρτας, μέθοδο εκτύπωσης, φινίρισμα επιφάνειας, ανθεκτικότητα, αντοχή στην υγρασία και αν η κάρτα χρειάζεται οπή ή υποδοχή. Αν απαιτείται οπή, ζητήστε δείγμα προ-τρυπημένης ξύλινης κάρτας RFID και δοκιμάστε το με τον πραγματικό αναγνώστη πριν κάνετε πλήρη παραγγελία. Δοκιμάστε το μετά από κάμψη, μετά τη στερέωση του προβλεπόμενου κορδονιού λαιμού ή κρίκου κλειδιών και μετά από κανονικό χειρισμό. Αν η κάρτα θα χρησιμοποιηθεί ως κάρτα-κλειδί ξενοδοχείου, δοκιμάστε την με την πραγματική κλειδαριά του ξενοδοχείου. Αν είναι επαγγελματική κάρτα NFC, δοκιμάστε την με τηλέφωνα iPhone και Android. Αν είναι κάρτα πρόσβασης υπαλλήλου, δοκιμάστε την με κάθε τύπο αναγνώστη στο κτίριο.

Το παράλογο κομμάτι της διάτρησης ξύλινων καρτών RFID δεν είναι ότι οι άνθρωποι θέλουν μια οπή. Αυτή η ανάγκη είναι φυσιολογική. Το παράλογο είναι να υποθέτουν ότι μια όμορφη φυσική επιφάνεια σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτα σημαντικό μέσα. Οι ξύλινες κάρτες RFID είναι δημοφιλείς επειδή φαίνονται πιο προσωπικές, πιο βιώσιμες και πιο υψηλής ποιότητας από τις τυπικές πλαστικές κάρτες. Αυτή η έλξη είναι πραγματική. Αλλά η κάρτα παραμένει μια ραδιοσυσκευή. Η κεραία εξακολουθεί να κάνει ήσυχη δουλειά κάτω από το ξύλο. Το τσιπ χρειάζεται ακόμη αξιόπιστη σύνδεση. Η δομή χρειάζεται ακόμη να αντέχει τον καθημερινό χειρισμό.

Η καλύτερη προσέγγιση είναι απλή. Αποφασίστε πώς θα μεταφέρεται η κάρτα πριν από την παραγωγή. Ενημερώστε τον προμηθευτή αν χρειάζεται υποδοχή κορδονιού λαιμού, στρογγυλή οπή, κλιπ κονκάρδας, λειτουργία κρίκου κλειδιών ή χρήση μόνο σε πορτοφόλι. Επιλέξτε τη σωστή μορφή, είτε πρόκειται για ξύλινη κάρτα RFID, ξύλινη κάρτα NFC, ξύλινη κονκάρδα RFID ή ξύλινο μπρελόκ RFID. Ζητήστε δείγμα με τον τελικό σχεδιασμό οπής. Δοκιμάστε το με τον πραγματικό αναγνώστη και την πραγματική μέθοδο χειρισμού. Στη συνέχεια παραγγείλτε την παρτίδα παραγωγής. Μην αφήσετε έναν διατρητή ρεσεψιόν, έναν διατρητή χειροτεχνίας, ένα δράπανο γραφείου ή μια ομάδα εκδήλωσης της τελευταίας στιγμής να επανασχεδιάσει τα ηλεκτρονικά αφού φτάσουν οι κάρτες.

Οι ξύλινες κάρτες RFID μπορούν να είναι πρακτικές, ελκυστικές και αξιόπιστες όταν σχεδιάζονται σωστά. Μπορούν να λειτουργήσουν για ξενοδοχεία, γραφεία, θέρετρα, εκδηλώσεις, συνδρομές, προγράμματα πιστότητας, πανεπιστήμια, μουσεία και υψηλής ποιότητας εμπειρίες επωνυμία. Μπορούν επίσης να γίνουν ένα απογοητευτικό χάος αν οι άνθρωποι τις αντιμετωπίζουν σαν κενό ξύλο και αρχίζουν να ανοίγουν οπές όπου θα φαινόταν βολικό ένα κορδόνι λαιμού. Η κάρτα μπορεί να φαίνεται φυσική, αλλά το εσωτερικό είναι σχεδιασμένο με μηχανική ακρίβεια. Σεβαστείτε το, και η ξύλινη κάρτα RFID θα κάνει τη δουλειά της. Αγνοήστε το, και η μικροσκοπική οπή που φαινόταν ακίνδυνη μπορεί να γίνει ο λόγος που η πόρτα δεν ανοίγει, το τηλέφωνο δεν κάνει επαφή ή ο επισκέπτης επιστρέφει στη ρεσεψιόν ρωτώντας γιατί μια τόσο ωραία κάρτα σταμάτησε να λειτουργεί.