Γιατί οι εργαζόμενοι καταστρέφουν συχνά τις κάρτες ταυτότητας RFID

Οι Φυσικές Αδυναμίες των Καρτών Ταυτότητας RFID

Οι περισσότερες σπασμένες κάρτες ταυτότητας RFID δεν καταστρέφονται από προηγμένες επιθέσεις χάκερ, ελαττωματικά τσιπ ή μυστηριώδη προβλήματα αναγνώστη. Συνήθως καταστρέφονται για έναν πολύ πιο ανόητο λόγο: η κάρτα αντιμετωπίζεται σαν ένα κομμάτι πλαστικού στον χώρο εργασίας αντί για ένα μικρό ηλεκτρονικό προϊόν. Οι εργαζόμενοι τη λυγίζουν, την τρυπούν, κάθονται πάνω της, τη σέρνουν πάνω σε μέταλλο, την αφήνουν κάτω από θερμότητα, την κρεμούν από τη λάθος τρύπα ή τη χρησιμοποιούν ως πρόχειρο εργαλείο όταν δεν τους βλέπει κανείς. Έπειτα, η ομάδα ελέγχου πρόσβασης κατηγορεί τον προμηθευτή καρτών RFID, το γραφείο HR παραγγέλνει αντικαταστάσεις και ο υπεύθυνος εγκαταστάσεων αναρωτιέται γιατί το ίδιο τμήμα καταναλώνει κονκάρδες κάθε μήνα.

Αυτό ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι μικρό ζήτημα. Σε μια εταιρεία με εκατοντάδες εργαζομένους, μια κακή συνήθεια με τις κονκάρδες μπορεί να μετατραπεί σε επαναλαμβανόμενες διακοπές λειτουργίας στις πόρτες, ελλιπή αρχεία προσέλευσης, κάρτες επισκεπτών που κυκλοφορούν άσκοπα και επιπλέον εργασία για το προσωπικό ασφαλείας. Για αγοραστές που αναζητούν ανθεκτικές κάρτες ταυτότητας RFID, προσαρμοσμένες κάρτες ταυτότητας υπαλλήλων, κάρτες πρόσβασης RFID ή μακράς διάρκειας κάρτες εγγύτητας, το πραγματικό ερώτημα συχνά δεν είναι μόνο ποιο τσιπ να επιλέξουν. Είναι αν η όλη διάταξη της κονκάρδας ταιριάζει με τον τρόπο που οι εργαζόμενοι πραγματικά κινούνται, εργάζονται, ιδρώνουν, λυγίζουν, καθαρίζουν, σηκώνουν και περνούν από πόρτες.

Πώς η Κάμψη Καταστρέφει τις Εσωτερικές Κεραίες

Μια τυπική κάρτα RFID από PVC φαίνεται ανθεκτική επειδή μοιάζει με τραπεζική κάρτα. Αλλά μέσα σε αυτή την απλή κάρτα υπάρχει ένα πηνίο κεραίας, ένα μονάδα τσιπ RFID και στρώματα που πρέπει να παραμείνουν συνδεδεμένα μεταξύ τους. Όταν η κάρτα λυγίζει απότομα κοντά στην περιοχή του τσιπ ή γύρω από την άκρη της κεραίας, η κάρτα μπορεί να φαίνεται ακόμα φυσιολογική εξωτερικά, ενώ η εσωτερική κεραία έχει ήδη ραγίσει. Ο εργαζόμενος λέει: «Απλώς σταμάτησε να λειτουργεί». Ο αναγνώστης ελέγχου πρόσβασης δεν λέει τίποτα. Ο προμηθευτής λαμβάνει παράπονο. Ωστόσο, η πραγματική αιτία μπορεί να είναι η κάρτα που βρισκόταν στην πίσω τσέπη για τρεις εβδομάδες.

Σε ένα εργοστάσιο συσκευασίας τροφίμων στο New Jersey, η ομάδα συντήρησης ανέφερε συνεχώς αποτυχημένες κονκάρδες RFID υπαλλήλων κάθε Δευτέρα πρωί. Τα τσιπ ήταν κάρτες ελέγχου πρόσβασης 13.56 MHz, και το προσωπικό γραφείου που χρησιμοποιούσε τον ίδιο τύπο κάρτας είχε σχεδόν μηδενικές βλάβες. Αφού εξέτασαν τη ρουτίνα του χώρου, ο λόγος ήταν ενοχλητικά πρακτικός. Αρκετοί τεχνικοί έβαζαν τις κάρτες τους σε τσέπες παντελονιού κατά τη διάρκεια εργασιών διακοπής λειτουργίας το Σαββατοκύριακο, και μετά γονατίζαν, σκαρφάλωναν και γλιστρούσαν κάτω από πλαίσια μεταφορικών ταινιών. Οι κάρτες δεν «διαβάζονταν πολύ συχνά» ούτε «απομαγνητίστηκαν». Λυγίζαν πάνω σε λαβές εργαλείων και ραφές τσεπών. Η μετάβαση αυτών των εργαζομένων σε άκαμπτες θήκες κονκάρδας με κορδόνια ασφαλείας μείωσε απότομα τα αιτήματα αντικατάστασης, επειδή η κάρτα δεν χρειαζόταν πλέον να αντέξει το βάρος του σώματος και τη μηχανική πίεση.

Η λέξη «RFID» κάνει κάποιους να φαντάζονται ότι η κάρτα είναι άτρωτη σε κανονική φυσική κακοποίηση. Δεν είναι. Μια κάρτα εγγύτητας χαμηλής συχνότητας 125 kHz, μια κάρτα υψηλής συχνότητας MIFARE Classic, μια κάρτα MIFARE DESFire EV3 ή μια κονκάρδα UHF RFID εξαρτάται ακόμα από τη γεωμετρία της κεραίας. Αν η κεραία υποστεί ζημιά, ο αναγνώστης μπορεί να μην τροφοδοτήσει σωστά το τσιπ. Αν η περιοχή του τσιπ καταπονηθεί, η κάρτα μπορεί να γίνει διακοπτόμενη. Αν το σώμα της κάρτας αποκολληθεί, η υγρασία και η βρωμιά μπορούν να φτάσουν στα εσωτερικά στρώματα. Έτσι, όταν μια κάρτα πρόσβασης αποτύχει, ο αγοραστής δεν πρέπει να πηδήξει αμέσως στην ποιότητα του τσιπ. Το πιο έξυπνο σημείο εκκίνησης είναι να ρωτήσει πώς φοριέται η κάρτα, πού αποθηκεύεται και αν οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να χρησιμοποιούν μια εύθραυστη μορφή σε μια σκληρή εργασία.

Η Καταστροφή από τη Διάτρηση

Το πρόβλημα της διάτρησης είναι μία από τις πιο συχνές και πιο αποφεύξιμες αιτίες. Πολλές εταιρείες αγοράζουν απλές κάρτες RFID και μετά ανοίγουν τρύπες επί τόπου, επειδή θέλουν να προσαρτήσουν καρούλια ή κλιπ κονκάρδας. Αυτό μπορεί να είναι εντάξει αν η κάρτα σχεδιάστηκε με ασφαλή θέση υποδοχής. Μπορεί να είναι καταστροφή αν κάποιος τρυπήσει πάνω από τη διαδρομή της κεραίας. Ένας βοηθός ρεσεψιόν μπορεί να μην ξέρει πού βρίσκεται το πηνίο. Ένας φθηνός διατρητής γραφείου δεν το ξέρει επίσης. Το αποτέλεσμα είναι μια κάρτα που φαίνεται επαγγελματικά προσαρτημένη αλλά είναι ηλεκτρονικά τραυματισμένη προτού ο εργαζόμενος φτάσει καν στην πόρτα.

Μια περιφερειακή αλυσίδα γυμναστηρίων στην Alberta είχε αυτόν ακριβώς τον πονοκέφαλο με τις κονκάρδες προσωπικού μελών. Ο διευθυντής παρήγγειλε εκτυπώσιμες κάρτες πρόσβασης RFID και άνοιξε οβάλ υποδοχές κοντά στην κορυφή αφού εκτύπωσε ονόματα και φωτογραφίες. Περίπου μία στις δέκα κάρτες αποτύγχανε μέσα σε λίγες ημέρες, και οι αστοχίες φαινόταν τυχαίες. Ο κατασκευαστής καρτών αργότερα σημείωσε τη διάταξη της εσωτερικής κεραίας σε ένα δείγμα φύλλου. Η θέση της διάτρησης είχε διασχίσει το πηνίο σε αρκετές κάρτες. Η λύση δεν ήταν ένα ακριβότερο τσιπ. Ήταν η παραγγελία προ-σχισμένων καρτών ταυτότητας RFID με επαληθευμένη ασφαλή υποδοχή και η διατήρηση του σχεδίου μακριά από την περιοχή της υποδοχής. Μόλις το σώμα της κονκάρδας ταιριάχτηκε με τη μέθοδο προσάρτησης, το μοτίβο αστοχίας εξαφανίστηκε.

Τα καρούλια κονκάρδας μπορούν να δημιουργήσουν το δικό τους πρόβλημα. Οι εργαζόμενοι τα λατρεύουν επειδή το χτύπημα σε έναν αναγνώστη γίνεται εύκολο. Αλλά ένα βαρύ ανασυρόμενο καρούλι μπορεί να τραβήξει το ίδιο σημείο καταπόνησης εκατοντάδες φορές την εβδομάδα. Αν η κάρτα κρέμεται γυμνή από μια τρυπημένη υποδοχή, κάθε πόρτα γίνεται ένα μικρό τεστ τραβήγματος. Με τον χρόνο, η υποδοχή ραγίζει, η γωνία της κάρτας σχίζεται και ο εργαζόμενος συνεχίζει να τη χρησιμοποιεί μέχρι η κάρτα να πέσει τελικά ή να σταματήσει να διαβάζεται. Μια θήκη κατανέμει τη δύναμη σε μεγαλύτερη επιφάνεια. Μια απευθείας τρυπημένη οπή συγκεντρώνει τη δύναμη σε ένα αδύναμο σημείο. Αυτή η διαφορά έχει σημασία σε αποθήκες, νοσοκομεία, σχολεία, ξενοδοχεία, εργαστήρια και μονάδες παραγωγής όπου οι άνθρωποι περνούν την κονκάρδα πολλές φορές ανά βάρδια.

Σε μια ιδιωτική κλινική στο Manchester, οι νοσηλευτές δεν έκαναν τίποτα απρόσεκτο επίτηδες. Οι κάρτες ταυτότητας προσωπικού RFID ήταν προσαρτημένες σε ανασυρόμενα καρούλια, και οι αναγνώστες ήταν τοποθετημένοι ελαφρώς πολύ μακριά από τη φυσική διαδρομή βάδισης. Οι νοσηλευτές έπρεπε να τραβήξουν την κάρτα δυνατά, να χτυπήσουν, να απελευθερώσουν και να προχωρήσουν. Η κονκάρδα εκσφενδονιζόταν πίσω σε γραφεία, καροτσάκια φαρμάκων και πλαίσια θυρών όλη μέρα. Οι γωνίες της κάρτας άρχισαν να ραγίζουν μέσα σε ένα μήνα. Η κλινική άλλαξε σε κλειστές θήκες κονκάρδας και μετακίνησε δύο αναγνώστες πιο κοντά στη γραμμή εισόδου. Το ίδιο τσιπ κάρτας λειτούργησε καλά μετά από αυτό. Ο ανόητος λόγος δεν ήταν αμέλεια των εργαζομένων. Το σύστημα κονκάρδας ζητούσε από την κάρτα να συμπεριφέρεται σαν γιο-γιο.

Θερμότητα, Χημικά και Ρουτίνες Καθαρισμού

Η θερμότητα είναι ένας άλλος σιωπηλός δολοφόνος καρτών. Οι κάρτες RFID από PVC μπορούν να παραμορφωθούν όταν αφεθούν μέσα σε ένα ζεστό όχημα, δίπλα σε μια μηχανή, κοντά σε στεγνωτήρα ή κάτω από άμεσο ηλιακό φως για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Η κάρτα μπορεί να στρεβλώσει αρκετά ώστε να αποδυναμώσει την εσωτερική σύνδεση ή να κάνει την εκτυπωμένη επιφάνεια να ξεφλουδίσει. Σε υπαίθριες εργασίες, μια τυπική κάρτα RFID υπαλλήλου μπορεί επίσης να υποστεί έκθεση σε υπεριώδη ακτινοβολία, ιδρώτα, σκόνη και χημικά καθαρισμού. Οι αγοραστές που χρειάζονται βιομηχανικές κάρτες ταυτότητας RFID θα πρέπει να σκεφτούν πέρα από τη συμβατότητα του τσιπ και να ρωτήσουν για το υλικό της κάρτας, την πλαστικοποίηση, την επικάλυψη, τη μέθοδο εκτύπωσης και τις συνθήκες καθημερινής έκθεσης.

Ένας εργολάβος στάθμευσης στο Dubai το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια θερινών εργασιών. Οι επόπτες κρατούσαν τις κάρτες ελέγχου πρόσβασης σε οχήματα μεταξύ των ελέγχων τοποθεσίας. Στη συνέχεια, οι κάρτες χρησιμοποιούνταν για πύλες προσωπικού και αίθουσες εξοπλισμού. Πολλές στρεβλώθηκαν ελαφρώς, και μερικές έγιναν δύσκολες στην ανάγνωση εκτός αν κρατούνταν σε τέλεια γωνία. Ο εργολάβος είχε αρχικά ζητήσει μόνο «κάρτες PVC RFID με εκτύπωση λογότυπου». Αφού το πρόβλημα έγινε προφανές, μετέφεραν τους υπαίθριους επόπτες σε κονκάρδες RFID από πολυανθρακικό και προστατευτικές θήκες. Για τους αναγνώστες πύλης, τίποτα δεν άλλαξε. Για τους εργαζομένους, η συνήθεια μεταφοράς άλλαξε. Για τις προμήθειες, η προδιαγραφή έγινε σαφέστερη: ανθεκτικές στη θερμότητα κάρτες RFID υπαλλήλων για υπαίθριο προσωπικό ασφαλείας.

Τα χημικά και οι ρουτίνες καθαρισμού είναι εύκολο να παραβλεφθούν. Σε πολλούς χώρους εργασίας, οι κονκάρδες σκουπίζονται με οινόπνευμα, εκτίθενται σε απολυμαντικά, ψεκάζονται από καθαριστικά ή τρίβονται σε λαδωμένα γάντια. Μια κάρτα με αδύναμη προστασία εκτύπωσης μπορεί να διαβάζεται ακόμα αλλά να φαίνεται απαίσια. Μια κάρτα με ζημιά στην άκρη μπορεί να απορροφήσει υγρασία. Σε ένα εργαστήριο, έναν καθαρό χώρο ή ένα εργοστάσιο τροφίμων, ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι μόνο η αισθητική φθορά. Αν η επιφάνεια της κονκάρδας γίνει τραχιά ή αποκολληθεί, μπορεί να γίνει δυσκολότερη στον καθαρισμό και λιγότερο αποδεκτή για ελέγχους υγιεινής. Γι' αυτό οι κάρτες ελέγχου πρόσβασης για περιβάλλοντα υγειονομικής περίθαλψης, επεξεργασίας τροφίμων και φαρμακευτικών προϊόντων θα πρέπει να προδιαγράφονται με γνώμονα τη ρουτίνα καθαρισμού.

Σε μια μονάδα πλυντηρίων με σύμβαση στην Πολωνία, οι εργαζόμενοι φορούσαν κονκάρδες ταυτότητας RFID σε κορδόνια ενώ ταξινομούσαν στολές κοντά σε υγρές περιοχές. Οι κάρτες σκουπίζονταν τακτικά στην αλλαγή βάρδιας, αλλά πολλοί εργαζόμενοι έβαζαν επίσης τις κάρτες σε τσέπες ποδιάς όπου συσσωρεύονταν υπολείμματα απορρυπαντικού και υγρασία. Οι κάρτες θόλωσαν και μερικές άκρες άρχισαν να σηκώνονται. Το σύστημα πρόσβασης κατηγορήθηκε στην αρχή επειδή οι αποτυχημένες αναγνώσεις συνέβαιναν κοντά στην είσοδο προσωπικού. Αργότερα, ο αγοραστής άλλαξε σε σφραγισμένες θήκες κονκάρδας RFID και προσάρμοσε την πολιτική κονκάρδας ώστε οι κάρτες να μένουν έξω από υγρές τσέπες. Το ποσοστό αντικατάστασης μειώθηκε, και οι κάρτες παρέμειναν αναγνώσιμες επειδή δεν ζούσαν πλέον σε μια χημική τσέπη.

Πώς οι Συνήθειες των Εργαζομένων Αποκαλύπτουν τις Αδυναμίες των Κονκάρδων

Προβλήματα με Πορτοφόλι, Θήκη Τηλεφώνου και Καρούλι

Το πρόβλημα του πορτοφολιού είναι λιγότερο δραματικό αλλά πολύ συχνό. Οι εργαζόμενοι συχνά κρατούν μια κάρτα πρόσβασης RFID σε ένα πορτοφόλι με τραπεζικές κάρτες, μεταλλικά κλιπ χρημάτων, κλειδιά, νομίσματα ή άλλες κάρτες RFID. Στη συνέχεια λυγίζουν το πορτοφόλι, κάθονται πάνω του ή το πιέζουν πάνω σε έναν αναγνώστη με πολλές κάρτες μέσα. Μερικές φορές ο εργαζόμενος λέει ότι ο αναγνώστης είναι αναξιόπιστος, ενώ το πραγματικό ζήτημα είναι η σύγκρουση καρτών ή η θωράκιση. Μια κάρτα RFID 13.56 MHz μπορεί να επηρεαστεί από κοντινές κάρτες όταν παρουσιάζονται πολλά διαπιστευτήρια μαζί. Οι κονκάρδες UHF μπορούν να είναι ακόμα πιο ευαίσθητες στον προσανατολισμό και τα κοντινά υλικά. Για πρόσβαση γραφείου, η λύση μπορεί να είναι τόσο απλή όσο το να πεις στο προσωπικό να μην παρουσιάζει ολόκληρο το πορτοφόλι. Για έναν μεγάλο χώρο εργασίας, μπορεί να απαιτεί θήκες κονκάρδας, σαφέστερες οδηγίες ένταξης και μορφές καρτών που ταιριάζουν με τις συνήθειες των χρηστών.

Μια εταιρεία λογισμικού στο Austin είχε ένα παράξενο παράπονο από νέους υπαλλήλους. Οι κάρτες πόρτας RFID λειτουργούσαν κατά την ένταξη, μετά έγιναν «αδύναμες» μετά από μια εβδομάδα. Ο εγκαταστάτης ελέγχου πρόσβασης έλεγξε τους αναγνώστες και δεν βρήκε σφάλμα. Το HR τελικά παρατήρησε ότι πολλοί εργαζόμενοι έβαζαν την κάρτα πίσω από μια θήκη τηλεφώνου με μεταλλική πλάκα για μαγνητικές βάσεις αυτοκινήτου. Μερικές κάρτες μπορούσαν ακόμα να διαβαστούν σε πολύ κοντινή απόσταση, ενώ άλλες αποτύγχαναν εκτός αν αφαιρούνταν από τη θήκη του τηλεφώνου. Η εταιρεία πρόσθεσε μια απλή πρόταση στο σημείωμα ένταξής της: κρατήστε την κάρτα πρόσβασής σας μακριά από μαγνήτες τηλεφώνου, μεταλλικές πλάκες και στοιβαγμένες έξυπνες κάρτες. Η αναφορά αστοχίας καρτών επιβραδύνθηκε, και το σύστημα θυρών φάνηκε ξαφνικά πολύ πιο αξιόπιστο.

Οι θήκες τηλεφώνου αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή επειδή οι εργαζόμενοι τις αντιμετωπίζουν ως καθολικό χώρο αποθήκευσης. Μια θήκη τηλεφώνου μπορεί να περιέχει μεταλλικά μέρη, εξαρτήματα ασύρματης φόρτισης, μαγνήτες ή άλλες κάρτες. Ακόμα και όταν δεν προκαλεί μόνιμη ζημιά στην κάρτα ταυτότητας RFID, μπορεί να μειώσει την εμβέλεια ανάγνωσης και να κάνει τους εργαζομένους να χτυπούν πιο δυνατά, να λυγίζουν την κάρτα έξω από τη θήκη ή να κατηγορούν τον αναγνώστη της πόρτας. Για αγοραστές που παραγγέλνουν προσαρμοσμένες κάρτες RFID για γραφεία, πανεπιστημιουπόλεις, χώρους συνεργασίας ή ξενοδοχεία, αξίζει να αποφασίσουν αν η κάρτα πρέπει να μεταφέρεται ως ορατή κονκάρδα, κάρτα πορτοφολιού, βραχιόλι ή μπρελόκ. Η καλύτερη μορφή δεν είναι αυτή που φαίνεται τακτοποιημένη σε έναν κατάλογο. Είναι αυτή που οι εργαζόμενοι θα χρησιμοποιήσουν σωστά χωρίς να σκεφτούν πολύ.

Ασυμβίβαστες Μορφές Διαπιστευτηρίων

Μερικές κάρτες σπάνε επειδή η εργασία είναι πολύ σκληρή για ένα σχήμα κάρτας. Οι συλλέκτες αποθήκης, οι οδηγοί περονοφόρων, οι τεχνικοί πεδίου, τα συνεργεία κατασκευών, οι εργαζόμενοι στην ψυκτική αλυσίδα και οι φύλακες ασφαλείας χρειάζονται συχνά διαπιστευτήρια που μπορούν να αντέξουν χτυπήματα, γάντια, κρύο, ιδρώτα και γρήγορη κίνηση. Μια τυπική εκτυπωμένη κάρτα πρόσβασης PVC μπορεί να είναι απολύτως κατάλληλη για υπαλλήλους γραφείου, αλλά μπορεί να είναι η λάθος μορφή για ένα μεταλλουργείο ή μια ράμπα φόρτωσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ανθεκτικά μπρελόκ RFID, ABS ετικέτες RFID, εύκαμπτα βραχιόλια RFID, κουπόνια RFID από εποξική ρητίνη ή ενισχυμένες θήκες κονκάρδας μπορεί να έχουν περισσότερο νόημα από την αντικατάσταση ραγισμένων καρτών κάθε μήνα.

Μια αποθήκη επίπλων στο Tennessee αγόραζε συνεχώς κάρτες πρόσβασης υπαλλήλων αντικατάστασης για οδηγούς περονοφόρων. Οι οδηγοί δεν τις κακοποιούσαν με προφανή τρόπο. Στερέωναν τις κονκάρδες σε θηλιές ζώνης επειδή τα κορδόνια πιάνονταν σε ζώνες ασφαλείας και περιτυλίγματα παλετών. Οι κάρτες χτυπούσαν σε πλαίσια περονοφόρων, πλάκες ράμπας και μεταλλικά ράφια κατά τη διάρκεια της βάρδιας. Μετά από αρκετές σπασμένες γωνίες και αποτυχημένες αναγνώσεις, η αποθήκη δοκίμασε μπρελόκ RFID προσαρτημένα σε ανασυρόμενες αλυσίδες μέσα στις καμπίνες των περονοφόρων. Οι οδηγοί σταμάτησαν να κουβαλούν επίπεδες κάρτες στο σώμα τους, και το αρχείο πρόσβασης έγινε καθαρότερο. Η εταιρεία δεν χρειαζόταν μια φανταχτερή νέα πλατφόρμα ελέγχου πρόσβασης. Χρειαζόταν ένα σχήμα διαπιστευτηρίου που σεβόταν την εργασία.

Η εκτύπωση και η εξατομίκευση μπορούν επίσης να συμβάλουν στη ζημιά αν η διαδικασία επιλεγεί ανεπαρκώς. Μερικές εταιρείες εκτυπώνουν σε κενές κάρτες RFID με επιτραπέζιους εκτυπωτές καρτών και μετά πλαστικοποιούν χειροκίνητα ή εφαρμόζουν αυτοκόλλητα. Αν η ρύθμιση θερμότητας του εκτυπωτή είναι πολύ επιθετική, η κάρτα μπορεί να στρεβλώσει. Αν η άκρη του αυτοκόλλητου σηκωθεί, οι εργαζόμενοι την ξεκολλούν. Αν το στρώμα της φωτογραφίας είναι παχύ και ανώμαλο, η κάρτα μπορεί να κολλήσει σε θήκες ή να ραγίσει γύρω από την υποδοχή. Για προσαρμοσμένες κάρτες ταυτότητας RFID με φωτογραφία, λογότυπο, κωδικό QR, γραμμωτό κώδικα, αριθμό υπαλλήλου και τσιπ ελέγχου πρόσβασης, ο αγοραστής θα πρέπει να ρωτήσει αν η κάρτα είναι άμεσης εκτύπωσης, εκτύπωσης επαναμεταφοράς, εκτύπωσης offset, λέιζερ χάραξης ή προστατευμένη με επικάλυψη. Η σωστή επιλογή εξαρτάται από τον όγκο παραγγελίας, το σχέδιο, τον στόχο ανθεκτικότητας και το περιβάλλον.

Σε ένα πανεπιστημιακό αθλητικό κέντρο στην Ισπανία, οι κονκάρδες προσωπικού είχαν ονόματα τυπωμένα σε αυτοκόλλητες ετικέτες επειδή η εγκατάσταση ήθελε γρήγορες ενημερώσεις για εποχιακούς εργαζομένους. Οι ετικέτες φαινόταν εντάξει για λίγες ημέρες, μετά οι γωνίες σηκώθηκαν μετά από επαφή με ιδρώτα και αντηλιακό. Οι εργαζόμενοι ξεκόλλησαν τις ετικέτες αφηρημένα, και μερικοί λύγισαν τις κάρτες προσπαθώντας να τις ισιώσουν ξανά. Το τσιπ της κάρτας δεν ήταν ο αδύναμος κρίκος. Η μέθοδος εξατομίκευσης δημιούργησε μια συνήθεια που κατέστρεψε την κάρτα. Το κέντρο άλλαξε σε κάρτες προσωπικού RFID εκτύπωσης επαναμεταφοράς για μακροπρόθεσμους εργαζομένους και απλά κωδικοποιημένα μπρελόκ για προσωρινούς εργαζομένους. Διαφορετικές ομάδες προσωπικού έλαβαν διαφορετικά διαπιστευτήρια, και το ποσοστό ζημιάς έβγαλε περισσότερο νόημα.

Η νοοτροπία «μία κάρτα για όλους» είναι συχνά ο κρυφός ανόητος λόγος πίσω από τις σπασμένες κονκάρδες. Οι προμήθειες θέλουν ένα SKU επειδή είναι ευκολότερο να αγοραστεί. Το HR θέλει ένα σχέδιο επειδή φαίνεται συνεπές. Η ασφάλεια θέλει ένα διαπιστευτήριο επειδή η βάση δεδομένων είναι καθαρότερη. Αλλά ο λογιστής γραφείου, ο συλλέκτης ψυκτικής αποθήκης, η καθαρίστρια ξενοδοχείου, ο χειριστής χημικής γραμμής και ο υπαίθριος φύλακας περιπολίας δεν ζουν την ίδια ζωή κονκάρδας. Αν όλοι λάβουν την ίδια λεπτή κάρτα RFID από PVC με την ίδια τρυπημένη υποδοχή και το ίδιο κορδόνι, τα πιο σκληρά τμήματα θα φαίνονται απρόσεκτα ακόμα και όταν η προδιαγραφή είναι το πραγματικό πρόβλημα.

Ένας όμιλος ξενοδοχείων στην Bangkok είδε αυτή τη διαφορά καθαρά. Το προσωπικό ρεσεψιόν χρησιμοποιούσε κάρτες υπαλλήλων MIFARE κυρίως σε εισόδους προσωπικού και πόρτες γραφείων. Το προσωπικό καθαριότητας κουβαλούσε τις ίδιες κάρτες ενώ έσπρωχνε καροτσάκια, χειριζόταν σακούλες λευκών ειδών και έμπαινε σε υγρές περιοχές εξυπηρέτησης. Οι κάρτες καθαριότητας ράγιζαν, ξεθώριαζαν και εξαφανίζονταν συχνότερα. Αντί να επιπλήξει την ομάδα, το ξενοδοχείο άλλαξε το προσωπικό καθαριότητας σε σφραγισμένες θήκες κονκάρδας με ισχυρότερα κλιπ και κράτησε τις εκτυπωμένες κάρτες RFID για το προσωπικό ρεσεψιόν. Το σύστημα ελέγχου πρόσβασης παρέμεινε ενοποιημένο, αλλά η φυσική διάταξη της κονκάρδας άλλαξε ανά ρόλο. Αυτός είναι ένας πρακτικός τρόπος να μειωθεί η θραύση χωρίς να περιπλακεί η πλευρά του λογισμικού.

Πρακτικές Λύσεις για Ανθεκτικό Έλεγχο Πρόσβασης RFID

Οι αγοραστές θα πρέπει επίσης να εξετάσουν πώς αναφέρονται οι αποτυχημένες κάρτες. Αν κάθε σπασμένη κονκάρδα απλώς αντικαθίσταται χωρίς να ρωτηθεί γιατί, η ίδια αιτία συνεχίζεται. Ένα απλό αρχείο αστοχιών μπορεί να αποκαλύψει μοτίβα. Καταγράψτε το τμήμα, την ηλικία της κάρτας, την ορατή ζημιά, τη μέθοδο προσάρτησης, τη συνήθεια αποθήκευσης, τη θέση του αναγνώστη και αν η αστοχία είναι ολική ή διακοπτόμενη. Αναζητήστε επαναλαμβανόμενες ρωγμές κοντά σε υποδοχές, στρεβλωμένες κάρτες από οχήματα, βρώμικες άκρες από υγρές περιοχές ή χαμηλή εμβέλεια ανάγνωσης κοντά σε θήκες τηλεφώνου. Αυτό δεν είναι μεγάλο μηχανικό έργο. Είναι βασική συλλογή στοιχείων. Μετά από έναν ή δύο μήνες, ο ανόητος λόγος συνήθως γίνεται προφανής.

Υπάρχει επίσης μια πτυχή εκπαίδευσης, αλλά θα πρέπει να είναι σύντομη και πρακτική. Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται διάλεξη για τη φυσική της κεραίας RFID. Χρειάζονται σαφείς κανόνες που μπορούν να θυμηθούν. Μην τρυπάτε τη δική σας κάρτα. Μην την κρατάτε στην πίσω τσέπη. Μην την αποθηκεύετε πίσω από ένα τηλέφωνο με μεταλλική πλάκα. Μη τη λυγίζετε για να λειτουργήσει ένας αναγνώστης. Μην την καθαρίζετε με τυχαίους διαλύτες. Χρησιμοποιήστε τη θήκη που παρέχεται. Αναφέρετε μια ραγισμένη κάρτα προτού γίνει μη αναγνώσιμη. Αυτές οι οδηγίες μπορούν να εκτυπωθούν σε ένα φύλλο ένταξης, να προστεθούν σε μια πύλη προσωπικού ή να εξηγηθούν όταν εκδίδεται η κονκάρδα. Ο τόνος έχει σημασία. Αντιμετωπίστε το ως φροντίδα εξοπλισμού, όχι ως κατηγορία προς τους ανθρώπους.

Για τις προμήθειες, η καλύτερη πορεία είναι να προδιαγράψετε ολόκληρο το πακέτο διαπιστευτηρίων. Αντί να ζητάτε μόνο «προσαρμοσμένες κάρτες RFID», περιγράψτε τη χρήση. Συμπεριλάβετε τον τύπο τσιπ, τη συχνότητα, τη συμβατότητα με το σύστημα ελέγχου πρόσβασης, το υλικό της κάρτας, το πάχος, την απαίτηση υποδοχής, την ανθεκτικότητα εκτύπωσης, τον τύπο θήκης, την αναμενόμενη μέθοδο καθαρισμού, την υπαίθρια έκθεση και τον ρόλο του εργαζομένου. Ένας προμηθευτής μπορεί τότε να προτείνει αν οι τυπικές κάρτες RFID από PVC, οι σύνθετες κάρτες PET, οι κάρτες ταυτότητας RFID από πολυανθρακικό, οι κονκάρδες UHF φιλικές προς μέταλλο, τα μπρελόκ RFID ή τα βραχιόλια σιλικόνης είναι πιο κατάλληλα. Το φθηνότερο σώμα κάρτας μπορεί να είναι ακριβό αν η εταιρεία το αντικαθιστά πέντε φορές τον χρόνο.

Η ίδια σκέψη ισχύει όταν συγκρίνετε κατασκευαστές κονκάρδων RFID. Ένας χρήσιμος κατασκευαστής δεν θα πρέπει να ρωτά μόνο πόσες κάρτες χρειάζεστε και ποιο λογότυπο να εκτυπώσει. Θα πρέπει να ρωτήσει πού θα χρησιμοποιηθούν οι κάρτες, πώς τις κουβαλούν οι εργαζόμενοι, αν χρειάζεστε προ-τρυπημένες υποδοχές, τι τύπος αναγνώστη είναι εγκατεστημένος, αν η κάρτα πρέπει να υποστηρίζει MIFARE, NFC, εγγύτητα 125 kHz, κωδικοποίηση UHF EPC ή σχεδιασμό διπλής συχνότητας, και αν η κάρτα θα αντιμετωπίσει θερμότητα, υγρασία, χημικά ή σκληρό χειρισμό. Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι καθυστερήσεις. Είναι η διαφορά μεταξύ μιας κονκάρδας που επιβιώνει στην κανονική εργασία και μιας κονκάρδας που γίνεται μηνιαία ενόχληση.

Έτσι, ο ανόητος λόγος που οι εργαζόμενοί σας σπάνε συνεχώς τις κάρτες ταυτότητας RFID δεν είναι συνήθως ότι οι εργαζόμενοι είναι ανόητοι. Είναι ότι η κονκάρδα σχεδιάστηκε ως κάρτα γραφείου ενώ ο χώρος εργασίας την αντιμετωπίζει ως εργαλείο, κλειδί, ένθετο πορτοφολιού, λαβή πόρτας, ετικέτα καθαρισμού, αξεσουάρ τηλεφώνου και γέμισμα τσέπης. Μόλις δείτε την κάρτα ταυτότητας RFID ως φυσικό προϊόν με κεραία μέσα, η λύση γίνεται πολύ σαφέστερη. Προστατέψτε την κάρτα από κάμψη. Σταματήστε την επικίνδυνη διάτρηση. Ταιριάξτε τη θήκη με το καρούλι κονκάρδας. Κρατήστε τις κάρτες μακριά από θερμότητα, χημικά, μεταλλικές πλάκες και στοιβαγμένα διαπιστευτήρια. Δώστε στις σκληρές εργασίες μια πιο ανθεκτική μορφή διαπιστευτηρίου. Τότε το σύστημα ελέγχου πρόσβασης θα φαίνεται πιο σταθερό, οι παραγγελίες αντικατάστασης θα ηρεμήσουν και οι εργαζόμενοι θα σταματήσουν να κατηγορούνται για ένα πρόβλημα που ήταν ενσωματωμένο στη διάταξη της κονκάρδας από την αρχή.