ISO 18000-6C και ISO/IEC 18000-63: είναι το ίδιο πρότυπο;

Γιατί τα ISO 18000-6C και ISO/IEC 18000-63 προκαλούν σύγχυση

Αν περάσετε αρκετό χρόνο στον κόσμο του UHF RFID, κάποια στιγμή θα ακούσετε τρεις φράσεις να χρησιμοποιούνται σχεδόν στην ίδια ανάσα: EPC Gen2, ISO 18000-6C και ISO/IEC 18000-63. Πολλοί άνθρωποι τις λένε σαν να σημαίνουν όλες ακριβώς το ίδιο πράγμα, και σε μια χαλαρή συζήτηση αυτό συνήθως δεν προκαλεί μεγάλο πρόβλημα. Μόλις όμως μπείτε στην επιλογή προμηθευτών, στον σχεδιασμό συστημάτων, στη συμμόρφωση με πρότυπα, στην παγκόσμια ανάπτυξη ή στην τεχνική τεκμηρίωση, η διατύπωση αρχίζει να έχει σημασία. Τότε είναι που οι αγοραστές σταματούν να κάνουν γενικές ερωτήσεις όπως «Υποστηρίζει αυτό UHF RFID;» και αρχίζουν να κάνουν την πιο χρήσιμη ερώτηση: είναι τα ISO 18000-6C και ISO/IEC 18000-63 στην πραγματικότητα το ίδιο πράγμα;

Η ειλικρινής απάντηση είναι ναι και όχι, και ακριβώς γι' αυτό το θέμα συνεχίζει να μπερδεύει τον κόσμο. Αν θέλετε την απλή εκδοχή, το ISO 18000-6C είναι ο παλαιότερος τρόπος με τον οποίο πολλοί ακόμη αναφέρονται στη διεπαφή αέρα UHF RFID που αργότερα προσδιορίστηκε επίσημα στο πλαίσιο του ISO/IEC 18000-63. Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους UHF. Ανήκουν στην ίδια γενεαλογία προτύπων. Αν όμως θέλετε την πιο χρήσιμη επιχειρηματική απάντηση, τότε η διάκριση εξακολουθεί να έχει σημασία, επειδή οι άνθρωποι συχνά χρησιμοποιούν την παλαιότερη ονομασία, τη νεότερη ονομασία και τη γλώσσα της GS1 γύρω από το EPC Gen2 με ελαφρώς διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με το τεχνικό τους υπόβαθρο, την τεκμηρίωση των προϊόντων ή τη συνήθεια της αγοράς.

Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν λεπτομέρεια των προτύπων, αλλά δεν είναι. Στο RFID, η σύγχυση στην ονοματολογία συνήθως μετατρέπεται αργά ή γρήγορα σε σύγχυση στην ανάπτυξη. Ένας αγοραστής μπορεί να πιστεύει ότι ένας αναγνώστης υποστηρίζει ένα πρωτόκολλο και ένας άλλος αναγνώστης κάτι διαφορετικό, ενώ στην πραγματικότητα και οι δύο βασίζονται στην ίδια οικογένεια διεπαφών αέρα UHF. Ή μια ομάδα έργου μπορεί να υποθέσει ότι ένας προμηθευτής που χρησιμοποιεί παλαιότερη ορολογία είναι ξεπερασμένος, ενώ ο προμηθευτής απλώς ακολουθεί την παλαιότερη συνήθεια ονομασίας που είναι ακόμη κοινή σε μέρη του κλάδου. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι προμηθευτές χρησιμοποιούν χαλαρή διατύπωση σκόπιμα, κάτι που μπορεί να κάνει ένα σύστημα να ακούγεται ευρύτερο ή πιο εξειδικευμένο από ό,τι πραγματικά είναι. Γι' αυτό η κατανόηση της σχέσης μεταξύ ISO 18000-6C και ISO/IEC 18000-63 είναι κάτι περισσότερο από άσκηση διατύπωσης. Βοηθά τους αγοραστές να κάνουν καλύτερες ερωτήσεις.

Τι καλύπτει στην πραγματικότητα το πρότυπο

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κατανοήσετε είναι τι αφορά στην πραγματικότητα το πρότυπο. Πρόκειται για πρότυπο διεπαφής αέρα. Διέπει τον τρόπο με τον οποίο αναγνώστες RFID και παθητικές ετικέτες UHF επικοινωνούν μεταξύ τους. Δεν είναι πρότυπο ροής εργασιών αποθήκης, δεν είναι πρότυπο ενσωμάτωσης λογισμικού και δεν είναι πλήρες πρότυπο επιχειρηματικής διαδικασίας. Βρίσκεται στο επίπεδο επικοινωνίας. Αυτό έχει σημασία, επειδή πολλοί άνθρωποι ακούν τη λέξη «πρότυπο» και υποθέτουν ότι καλύπτει τα πάντα, από την κωδικοποίηση ετικετών έως τον σχεδιασμό βάσεων δεδομένων και την πλήρη διαλειτουργικότητα συστημάτων. Δεν το κάνει. Καθορίζει τη συνομιλία μεταξύ ετικέτας και αναγνώστη στον χώρο διαχείρισης ειδών UHF.

Ένας έμπορος υποδημάτων στην Ιταλία συνάντησε αυτή τη σύγχυση κατά τη διάρκεια μιας επέκτασης RFID. Η ομάδα λειτουργιών υπέθεσε ότι αν όλοι οι προμηθευτές ετικετών και αναγνωστών χρησιμοποιούσαν τη φράση «Gen2», τότε κάθε μέρος της ανάπτυξης θα λειτουργούσε ομαλά μαζί, μέχρι τα συστήματα καταστημάτων και τους πίνακες αναλυτικών στοιχείων. Το πιλοτικό έργο έδειξε το αντίθετο. Η διεπαφή αέρα λειτούργησε όπως αναμενόταν, αλλά οι υποθέσεις λογισμικού, οι δομές δεδομένων και η επιχειρησιακή λογική χρειάζονταν ακόμη πραγματική δουλειά. Αυτή η εμπειρία αποδείχθηκε τελικά ωφέλιμη για την εταιρεία, επειδή ανάγκασε την ομάδα να διαχωρίσει το πρότυπο που διέπει τη ραδιοεπικοινωνία από τα πολλά άλλα επίπεδα που βρίσκονται πάνω από αυτό.

Πρακτική σημασία στα φύλλα δεδομένων προϊόντων

Άρα είναι τα ISO 18000-6C και ISO/IEC 18000-63 το ίδιο πράγμα; Στην πρακτική συζήτηση του κλάδου, οι άνθρωποι συχνά τα αντιμετωπίζουν ως αναφορές στην ίδια οικογένεια διεπαφών αέρα UHF RFID. Γι' αυτό βλέπετε ακόμη το «6C» να χρησιμοποιείται ευρέως σε σελίδες προϊόντων, καταλόγους διανομέων, προτάσεις ενσωματωτών και μηχανικές συζητήσεις. Έχει γίνει ένα είδος συντομογραφίας της αγοράς. Ο νεότερος επίσημος χαρακτηρισμός, ISO/IEC 18000-63, είναι αυτό που πιθανότερα θα δείτε σε πιο σύγχρονες συζητήσεις προσανατολισμένες στα πρότυπα, σε δομημένη τεκμηρίωση και σε αναφορές παγκόσμιας συμμόρφωσης. Έτσι, αν το φύλλο δεδομένων ενός αναγνώστη αναφέρει 18000-6C και ενός άλλου 18000-63, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι υποστηρίζουν διαφορετικά πρωτόκολλα UHF. Συχνά σημαίνει ότι το ένα έγγραφο ακολουθεί παλαιότερες συνήθειες ονομασίας και το άλλο τη νεότερη επίσημη έκφραση.

Ένας συμβεβλημένος κατασκευαστής στην Τσεχική Δημοκρατία το έμαθε αυτό κατά την προμήθεια αναγνωστών για ένα έργο παρακολούθησης επιστρεφόμενων μέσων. Ένας προμηθευτής ανέφερε ISO 18000-6C, ένας άλλος ISO/IEC 18000-63 και ένας τρίτος ξεκινούσε με «RAIN RFID compliant». Στην αρχή, το τμήμα προμηθειών πίστεψε ότι επρόκειτο για τρεις διαφορετικές τεχνικές κατηγορίες. Η μηχανική ομάδα έπρεπε να επέμβει και να εξηγήσει ότι η υποτιθέμενη διαφορά αφορούσε κυρίως την ορολογία και το πλαίσιο των προτύπων, όχι τρεις άσχετες διεπαφές αέρα. Αυτή η διευκρίνιση έσωσε την εταιρεία από έναν περιττό δεύτερο γύρο αξιολόγησης προμηθευτών.

Πώς το EPC Gen2 εντάσσεται στην ίδια συζήτηση

Εδώ μπαίνει στο κάδρο το EPC Gen2, και εδώ επίσης μπερδεύεται ο κόσμος. Το EPC Gen2 είναι η φράση που γνωρίζουν καλύτερα πολλοί επαγγελματίες του κλάδου, επειδή ενσωματώθηκε βαθιά στην εμπορική υιοθέτηση του UHF RFID. Στον πραγματικό κόσμο, πολλοί άνθρωποι λένε ακόμη «ετικέτες Gen2» ή «αναγνώστες Gen2» πριν πουν οτιδήποτε για αριθμούς ISO. Αυτό δεν είναι εξ ορισμού προχειρότητα. Είναι απλώς συνήθεια του κλάδου. Μόλις όμως περάσετε σε διεθνή έργα, τεκμηρίωση προτύπων ή μακροπρόθεσμο τεχνικό σχεδιασμό, πρέπει να κατανοήσετε ότι η γλώσσα της αγοράς και η επίσημη γλώσσα των προτύπων συνδέονται. Αν δεν το κάνετε, μπορεί να καταλήξετε να νομίζετε ότι συγκρίνετε διαφορετικές τεχνολογίες, ενώ στην πραγματικότητα συγκρίνετε κυρίως διαφορετικές παραδόσεις ονομασίας.

Μια μάρκα καλλυντικών στη Γαλλία είχε ακριβώς αυτό το ζήτημα κατά τη διάρκεια μιας επισκόπησης ιχνηλασιμότητας συσκευασίας. Ο συνεργάτης της στις ΗΠΑ για τα εφοδιαστική ζητούσε συνεχώς συμβατότητα με EPC Gen2, ενώ ο ευρωπαίος σύμβουλος συμμόρφωσής της αναφερόταν συνεχώς στο ISO/IEC 18000-63. Η εσωτερική ομάδα προμηθειών υπέθεσε αρχικά ότι έπρεπε να υπάρχει κάποια κρυφή αναντιστοιχία. Στην πραγματικότητα, η αναντιστοιχία ήταν στο λεξιλόγιο, όχι στην υποκείμενη προσδοκία για τη διεπαφή αέρα. Μόλις η ομάδα το κατάλαβε αυτό, ολόκληρη η συζήτηση έγινε πολύ πιο καθαρή.

Ένας ακόμη λόγος που αυτή η διάκριση έχει σημασία είναι το ιστορικό βάρος. Ο κλάδος του RFID θυμάται τις παλιές ονομασίες για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Μηχανικοί, ενσωματωτές και διανομείς συχνά συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τους όρους που έμαθαν πρώτους, ειδικά αν εργάζονται με UHF RFID για χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι ένας τεχνικά ικανός προμηθευτής μπορεί να λέει ακόμη «αναγνώστης 6C» ακόμη και όταν τα μηχανικά του έγγραφα ευθυγραμμίζονται με αυτό που άλλοι θα αποκαλούσαν ISO/IEC 18000-63. Ένας νεότερος αγοραστής, βλέποντας τη διαφορετική αρίθμηση, μπορεί λανθασμένα να υποθέσει ότι το ένα προϊόν είναι πιο σύγχρονο ή πιο παγκοσμίως έγκυρο από το άλλο. Μερικές φορές αυτή η υπόθεση είναι ψευδής.

Ένας διανομέας ιατρικών προμηθειών στον Καναδά το ανακάλυψε αυτό κατά τη διάρκεια μιας αναβάθμισης αυτοματοποίησης αποθήκης. Ένας από τους προτιμώμενους προμηθευτές υλικού είχε εξαιρετική απόδοση στο πεδίο, αλλά παλαιότερη εμφανισιακά γλώσσα πρωτοκόλλου στα υλικά πωλήσεων. Ένας ανταγωνιστικός προμηθευτής είχε νεότερη εμφανισιακά διατύπωση προτύπων και πιο εκλεπτυσμένο παγκόσμιο μήνυμα. Το τμήμα προμηθειών έκλινε στιγμιαία προς την πιο σύγχρονη εμφανισιακά τεκμηρίωση, υποθέτοντας ότι αυτό σήμαινε ισχυρότερη μελλοντική συμβατότητα. Μετά την τεχνική αξιολόγηση, αποδείχθηκε ότι η διαφορά ήταν κυρίως θέμα παρουσίασης. Η ομάδα της αποθήκης παρέμεινε με τον προμηθευτή του οποίου το υλικό και η υποστήριξη ταίριαζαν καλύτερα στη δουλειά. Αυτή η απόφαση κατέστη δυνατή μόνο όταν η εταιρεία σταμάτησε να εξισώνει τη φρέσκια διατύπωση με καλύτερη ικανότητα διεπαφής αέρα.

Γιατί οι παλαιότερες και νεότερες ονομασίες προτύπων έχουν ακόμη σημασία

Τώρα, ακόμη και αν τα ISO 18000-6C και ISO/IEC 18000-63 ανήκουν στην ίδια βασική γενεαλογία προτύπων, αξίζει ακόμη να είμαστε ακριβείς, επειδή η ακρίβεια βοηθά σε τρεις περιπτώσεις. Η πρώτη είναι οι διεθνείς προμήθειες. Αν προμηθεύεστε από διαφορετικές περιοχές, η διατύπωση των προτύπων επηρεάζει το πόσο καθαρά γίνονται κατανοητές οι απαιτήσεις σας. Η δεύτερη είναι η τεκμηρίωση και η συμμόρφωση. Αν οι πελάτες σας, οι ελεγκτές ή η εσωτερική τεχνική σας ομάδα αναμένουν τρέχουσες επίσημες αναφορές, η παλαιότερη συντομογραφία μπορεί να δημιουργήσει αποφεύξιμη σύγχυση. Η τρίτη είναι η μελλοντική συντήρηση. Ένα σύστημα που τεκμηριώνεται με σαφήνεια είναι ευκολότερο να υποστηριχθεί χρόνια αργότερα από ένα σύστημα που βασίζεται σε χαλαρή γλώσσα και υποθέσεις.

Ένας εργολάβος υποστήριξης δημόσιων μεταφορών στη Γερμανία το είδε αυτό κατά τη διάρκεια μιας ανάπτυξης πολλών φάσεων. Το αρχικό πιλοτικό έργο χρησιμοποιούσε πολύ ανεπίσημη γλώσσα πρωτοκόλλου, επειδή η τεχνική ομάδα ήταν μικρή και όλοι καταλάβαιναν τη συντομογραφία. Δύο χρόνια αργότερα, όταν το πρόγραμμα επεκτάθηκε και εισήλθαν εξωτερικοί σύμβουλοι, η τεκμηρίωση φάνηκε ξαφνικά πολύ λιγότερο σαφής. Μέρος της προσπάθειας καθαρισμού αφορούσε την τυποποίηση του τρόπου με τον οποίο γινόταν αναφορά στη διεπαφή αέρα στα υλικά του έργου. Αυτό δεν άλλαξε τους αναγνώστες, αλλά έκανε το σύστημα πολύ ευκολότερο στη διακυβέρνησή του.

Τι δεν αποδεικνύει το ζήτημα της ονομασίας

Είναι επίσης σημαντικό να κατανοήσετε τι δεν σημαίνει αυτό το ζήτημα ονομασίας. Δεν σημαίνει ότι κάθε προϊόν με την ένδειξη 18000-6C είναι αυτόματα ξεπερασμένο. Δεν σημαίνει ότι κάθε προϊόν με την ένδειξη 18000-63 είναι αυτόματα καλύτερο. Δεν σημαίνει ότι το EPC Gen2 είναι ένα ξεχωριστό σύμπαν που απομακρύνεται από το ISO. Και σίγουρα δεν σημαίνει ότι τα προβλήματα διαλειτουργικότητας αναγνώστη-ετικέτας μπορούν να λυθούν απλώς εντοπίζοντας μια προτιμώμενη φράση σε μια σελίδα προϊόντος. Η ευθυγράμμιση της διεπαφής αέρα έχει σημασία, αλλά η ποιότητα της ανάπτυξης εξαρτάται ακόμη από τις σωστές ετικέτες RFID, τη ρύθμιση αναγνώστη, τον σχεδιασμό κεραίας, τις περιβαλλοντικές συνθήκες, τον χειρισμό λογισμικού και την πειθαρχία της διαδικασίας.

Μια εταιρεία ποτών στην Ισπανία έμαθε αυτό το μάθημα με τον ακριβό τρόπο. Είχε ένα παγκόσμιο πιλοτικό RFID που χρησιμοποιούσε ετικέτες και αναγνώστες οι οποίοι, στα χαρτιά, όλοι συμφωνούσαν με την αναμενόμενη γλώσσα προτύπων UHF. Η διοίκηση υπέθεσε ότι αυτό σήμαινε ότι η ανάπτυξη θα ήταν ομαλή. Το πραγματικό πρόβλημα εμφανίστηκε στο επίπεδο της παλέτας, επειδή τα πυκνά υγρά προϊόντα, οι τραχείς τρόποι περιτυλίγματος και η άβολη γεωμετρία τοποθέτησης παρεμπόδιζαν την απόδοση. Το σύστημα είχε τη σωστή βάση προτύπων, αλλά ο φυσικός σχεδιασμός χρειαζόταν ακόμη σοβαρή δουλειά. Αυτή η εμπειρία βοήθησε την εταιρεία να σταματήσει να αντιμετωπίζει την ορολογία των προτύπων ως μαγική ασπίδα απέναντι στην πραγματική μηχανική της ανάπτυξης.

RAIN RFID, γλώσσα της αγοράς και ερμηνεία από τον αγοραστή

Ένα άλλο λεπτό σημείο είναι ότι η γλώσσα των προτύπων συχνά υστερεί ή κινείται διαφορετικά από τη γλώσσα της αγοράς. Το RAIN RFID, για παράδειγμα, συνδέεται στενά με αυτό το οικοσύστημα διεπαφών αέρα UHF, αλλά δεν είναι απλώς ένας διαφορετικός τρόπος να πούμε «ISO 18000-63». Είναι μια ευρύτερη ταυτότητα αγοράς και οικοσυστήματος που δείχνει προς ένα συγκεκριμένο στυλ ανάπτυξης παθητικού UHF RFID και μοντέλου διαλειτουργικότητας. Οι αγοραστές που κατανοούν αυτή τη διαφορά τείνουν να πλοηγούνται πιο ψύχραιμα στους ισχυρισμούς των προμηθευτών. Οι αγοραστές που δεν το κάνουν μπορεί να νομίζουν ότι κάθε ετικέτα είναι μια ανταγωνιστική ιστορία πρωτοκόλλου, ενώ συχνά πρόκειται περισσότερο για μια ιστορία προτύπων έναντι γλώσσας αγοράς.

Ένας εθνικός χονδρέμπορος ενδυμάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο είχε αυτό το ζήτημα κατά τη σύγκριση προτάσεων υποδομής. Ένας ενσωματωτής χρησιμοποιούσε έντονα τη γλώσσα του RAIN RFID, ένας άλλος μιλούσε με όρους EPC Gen2 και ένας τρίτος ξεκινούσε με αναφορές ISO. Ο πελάτης πίστεψε αρχικά ότι επρόκειτο για θεμελιωδώς διαφορετικά τεχνικά στρατόπεδα. Μετά από ένα εργαστήριο με επίκεντρο τα πρότυπα, η ομάδα συνειδητοποίησε ότι οι μεγαλύτερες διαφορές ήταν στη μέθοδο ανάπτυξης, στην αρχιτεκτονική λογισμικού και στην προσέγγιση υποστήριξης, όχι στην βασική οικογένεια διεπαφών αέρα που προτεινόταν. Αυτό άλλαξε τη συζήτηση για τις προμήθειες προς μια πολύ πιο υγιή κατεύθυνση.

Γιατί αυτό έχει σημασία στα έργα UHF RFID

Γιατί όλα αυτά έχουν τόσο μεγάλη σημασία στο UHF RFID; Επειδή το UHF είναι ένα από τα πιο εμπορικά κλιμακωμένα τμήματα της αγοράς RFID. Χρησιμοποιείται στο απόθεμα λιανικής, στην ορατότητα των εφοδιαστική, στην παρακολούθηση παλετών, στην αναγνώριση περιουσιακών στοιχείων, στα επιστρεφόμενα μέσα μεταφοράς, στις προμήθειες υγειονομικής περίθαλψης, στα βιομηχανικά εργαλεία και αλλού. Σε μια τόσο ευρεία αγορά, η γλώσσα έχει σημασία, επειδή τα οικοσυστήματα εξαρτώνται από την κοινή κατανόηση. Αν οι αγοραστές δεν μπορούν να καταλάβουν αν δύο όροι αναφέρονται στην ίδια γενεαλογία προτύπων, θα χάσουν χρόνο συγκρίνοντας λάθος πράγματα. Χειρότερα, μπορεί να επιλέξουν προμηθευτές για λάθος λόγους.

Ένας έμπορος ειδών οικιακής επίπλωσης στην Αυστραλία παραλίγο να κάνει ακριβώς αυτό. Κατά τη διάρκεια μιας επέκτασης επισήμανσης, ο διευθυντής προμηθειών πίστεψε ότι οι ετικέτες ενός προμηθευτή ήταν πιο μελλοντοστραφείς επειδή η διατύπωση έμοιαζε «νεότερη». Η μηχανική ομάδα έπρεπε να εξηγήσει ότι το πραγματικό ερώτημα δεν ήταν αν η καταχώριση έλεγε 6C ή 18000-63, αλλά αν οι ετικέτες αποδίδουν καλά στο πραγματικό περιβάλλον του προϊόντος και ταιριάζουν με το οικοσύστημα αναγνωστών που χρησιμοποιείται ήδη. Αυτή η διόρθωση έσωσε το έργο από το να γίνει ένα λάθος προμηθειών καθοδηγούμενο από την ορολογία.

Πώς πρέπει οι αγοραστές να επαληθεύουν τους ισχυρισμούς των προμηθευτών

Πώς λοιπόν πρέπει ένας αγοραστής να το χειριστεί αυτό στην πράξη; Η πιο καθαρή προσέγγιση είναι να κάνει άμεσες, χρήσιμες ερωτήσεις. Ρωτήστε αν οι ετικέτες και οι αναγνώστες υλοποιούν τη διεπαφή αέρα παθητικού UHF που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση ειδών στην περιοχή 860 έως 960 MHz. Ρωτήστε αν προορίζονται για διαλειτουργική λειτουργία στο ίδιο οικοσύστημα που συνδέεται συνήθως με το EPC Gen2 και το ISO/IEC 18000-63. Ρωτήστε αν ο προμηθευτής μπορεί να εξηγήσει με σαφήνεια τη σχέση των προτύπων, όχι απλώς να επαναλαμβάνει φράσεις μάρκετινγκ. Οι καλοί προμηθευτές συνήθως μπορούν. Οι αδύναμοι προμηθευτές συχνά κρύβονται πίσω από αόριστους ισχυρισμούς συμβατότητας.

Ένας φορέας πλυντηρίου νοσοκομείου στο Βέλγιο χρησιμοποίησε ακριβώς αυτή την προσέγγιση όταν επεκτάθηκε από ετικέτες RFID για πλυντήριο για παρακολούθηση λευκών ειδών σε ευρύτερο έλεγχο περιουσιακών στοιχείων. Η ομάδα δεν άφησε πλέον τους προμηθευτές να κερδίσουν τη συζήτηση ακούγοντας μοντέρνοι. Αντ' αυτού, τους ζήτησε να εξηγήσουν με σαφήνεια τη γλώσσα του πρωτοκόλλου τους και να δείξουν πώς οι ετικέτες και οι αναγνώστες θα συμπεριφέρονται μέσα στο υπάρχον περιβάλλον UHF. Αυτή η μία αλλαγή στη συμπεριφορά προμηθειών φίλτραρε έναν εντυπωσιακό όγκο περιττών λόγων.

Τελικό συμπέρασμα για την ονομασία των προτύπων

Στο τέλος, η καλύτερη απάντηση στην ερώτηση του τίτλου είναι η εξής: τα ISO 18000-6C και ISO/IEC 18000-63 δεν είναι δύο άσχετες ανταγωνιστικές τεχνολογίες, και στην πρακτική συζήτηση για UHF RFID συνήθως δείχνουν στην ίδια βασική γενεαλογία διεπαφών αέρα που ο κόσμος συνδέει με τα συστήματα UHF Gen2. Αλλά δεν είναι πανομοιότυπα ως χαλαρές φράσεις, επειδή το ένα αντανακλά την παλαιότερη συνήθεια ονομασίας και το άλλο το μεταγενέστερο επίσημο πλαίσιο προτύπων. Αν αγνοήσετε αυτή τη διάκριση, μπορεί να μπερδευτείτε. Αν υπερδραματοποιήσετε αυτή τη διάκριση, μπορεί επίσης να μπερδευτείτε.

Η έξυπνη κίνηση είναι να κατανοήσετε τη σχέση και μετά να προχωρήσετε στις ερωτήσεις που πραγματικά καθορίζουν την επιτυχία του έργου. Θα αποδίδουν οι ετικέτες στα προϊόντα σας; Θα συμπεριφέρονται οι αναγνώστες στο περιβάλλον σας; Θα κλιμακώνεται το σύστημα σε όλες τις εγκαταστάσεις σας; Θα παραμείνει η τεκμηρίωσή σας αρκετά σαφής ώστε οι μελλοντικές ομάδες να την υποστηρίξουν; Η ονομασία των προτύπων έχει σημασία επειδή σας βοηθά να απαντήσετε σωστά σε αυτές τις βαθύτερες ερωτήσεις. Δεν είναι το τέλος της συζήτησης. Είναι η αρχή μιας πιο ακριβούς συζήτησης.