Γιατί η κάρτα ελέγχου πρόσβασης δεν λειτουργεί μέσα στη θήκη κινητού

Φαίνεται σαν κάτι τόσο μικρό. Ένας υπάλληλος βάζει μια κάρτα ελέγχου πρόσβασης στο πίσω μέρος μιας θήκης τηλεφώνου, πλησιάζει στην πόρτα του γραφείου, χτυπά τον αναγνώστη και δεν συμβαίνει τίποτα. Η ίδια κάρτα λειτουργεί τέλεια όταν αφαιρεθεί από τη θήκη. Ο αναγνώστης της πόρτας είναι εντάξει. Η κάρτα δεν είναι χαλασμένη. Το σύστημα ελέγχου πρόσβασης δεν έχει ξεχάσει το διαπιστευτήριο. Γιατί λοιπόν η κάρτα γίνεται ξαφνικά αναξιόπιστη μόνο και μόνο επειδή βρίσκεται πίσω από ένα τηλέφωνο;

Ο πραγματικός λόγος δεν είναι μυστήριο. Είναι φυσική, σε συνδυασμό με επιλογές σχεδιασμού προϊόντος στις οποίες οι περισσότεροι χρήστες δεν σκέφτονται ποτέ. Οι κάρτες ελέγχου πρόσβασης χρειάζονται μια καθαρή ηλεκτρομαγνητική σχέση με τον αναγνώστη. Όταν τοποθετείτε αυτή την κάρτα μέσα σε μια θήκη τηλεφώνου, ειδικά πίσω από ένα έξυπνο τηλέφωνο, μεταλλική πλάκα, μαγνητικό δακτύλιο, Παρεμπόδιση RFID στρώμα, αξεσουάρ ασύρματης φόρτισης ή μια στοίβα άλλων καρτών, αλλάζετε το περιβάλλον γύρω από την κεραία της κάρτας. Μερικές φορές η κάρτα λαμβάνει λιγότερη ενέργεια. Μερικές φορές η κεραία αποσυντονίζεται. Μερικές φορές ο αναγνώστης βλέπει πρώτα τη λάθος κάρτα. Μερικές φορές το ίδιο το τηλέφωνο γίνεται μια μεγάλη ασπίδα ανάμεσα στον αναγνώστη και το διαπιστευτήριο.

Γι' αυτό το πρόβλημα φαίνεται ασυνεπές. Η κάρτα μπορεί να λειτουργεί σε μια πόρτα και να αποτυγχάνει σε μια άλλη. Μπορεί να λειτουργεί όταν το τηλέφωνο είναι ελαφρώς γερμένο και μετά να αποτυγχάνει όταν κρατιέται επίπεδο. Μπορεί να λειτουργεί μετά από τρία χτυπήματα και μετά να αποτυγχάνει κατά την πρωινή αιχμή. Οι χρήστες συχνά κατηγορούν τον προμηθευτή καρτών, τον αναγνώστη του κτιρίου ή το σύστημα ασφαλείας. Σε πολλά έργα, το πρόβλημα ξεκινά από τη θήκη του τηλεφώνου.

Πώς μια κάρτα ελέγχου πρόσβασης επικοινωνεί στην πραγματικότητα με έναν αναγνώστη

Οι περισσότερες κάρτες ελέγχου πρόσβασης είναι παθητικές κάρτες RFID. Δεν έχουν μπαταρία. Ο αναγνώστης δημιουργεί ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο και η κεραία της κάρτας χρησιμοποιεί αυτό το πεδίο για να τροφοδοτήσει το τσιπ και να στείλει πίσω δεδομένα. Για τις συνήθεις κάρτες ελέγχου πρόσβασης υψηλής συχνότητας, συμπεριλαμβανομένων πολλών καρτών RFID 13.56 MHz και διαπιστευτηρίων συμβατών με NFC, η κεραία είναι συνήθως ένα επίπεδο πηνίο μέσα στην κάρτα. Για τις κάρτες εγγύτητας χαμηλής συχνότητας 125 kHz, η δομή της κεραίας είναι διαφορετική, αλλά ισχύει η ίδια βασική ιδέα: η κάρτα χρειάζεται αρκετή ενέργεια από τον αναγνώστη για να ενεργοποιηθεί και να απαντήσει.

Γι' αυτό η απόσταση, η γωνία, το υλικό και η τοποθέτηση της κάρτας έχουν σημασία. Ο αναγνώστης δεν σαρώνει απλώς σαν κάμερα. Συνδέει ενέργεια σε μια μικρή κεραία. Αν ένα μεταλλικό αντικείμενο βρίσκεται κοντά στην κάρτα, μπορεί να απορροφήσει ή να διαταράξει το πεδίο. Αν το σώμα του τηλεφώνου βρίσκεται ανάμεσα στην κάρτα και τον αναγνώστη, η κάρτα μπορεί να στερείται ενέργειας. Αν μια μαγνητική πλάκα βάσης τηλεφώνου είναι κολλημένη μέσα στη θήκη, μπορεί να παρεμβάλλεται στη ζώνη ανάγνωσης. Αν η θήκη περιλαμβάνει στρώμα παρεμπόδισης RFID, είναι κυριολεκτικά σχεδιασμένη να σταματά αυτού του είδους την επικοινωνία.

Μια εταιρεία διαχείρισης ακινήτων στο Σικάγο το διαπίστωσε αυτό αφού μετακόμισε σε έναν νέο πύργο γραφείων με σύγχρονες γυάλινες περιστρεφόμενες πύλες. Οι κάρτες υπαλλήλων τους, συμβατές με MIFARE, λειτουργούσαν καλά όταν κρατούνταν ελεύθερα στο χέρι, αλλά πολλοί υπάλληλοι κρατούσαν τις κάρτες σε λεπτά πορτοφόλια τηλεφώνου. Τα παράπονα φαίνονταν τυχαία στην αρχή. Κάποιοι αναγνώστες λειτουργούσαν. Κάποιοι όχι. Ο ενσωματωτής ασφαλείας δοκίμασε τις κάρτες μόνες τους και δεν βρήκε πρόβλημα. Στη συνέχεια δοκίμασε τις κάρτες πίσω από διαφορετικές θήκες τηλεφώνου. Οι θήκες με μεταλλικά στηρίγματα και μαγνητικούς δακτυλίους προκάλεσαν τις περισσότερες αποτυχίες. Η λύση δεν ήταν η αντικατάσταση κάθε αναγνώστη. Η εταιρεία εξέδωσε έναν απλό οδηγό χρήσης, ενέκρινε μια ξεχωριστή θήκη κάρτας και προσάρμοσε τη σήμανση στις περιστρεφόμενες πύλες ώστε οι άνθρωποι να σταματήσουν να παρουσιάζουν το πίσω μέρος του τηλεφώνου σαν να ήταν κανονική κάρτα πρόσβασης.

Γιατί οι θήκες τηλεφώνου δεν είναι ουδέτερα υλικά

Μια απλή θήκη τηλεφώνου από σιλικόνη συνήθως προκαλεί λιγότερα προβλήματα, αλλά πολλές θήκες τηλεφώνου δεν είναι πλέον απλή σιλικόνη. Μπορεί να περιλαμβάνουν μεταλλική πλάκα στήριξης για βάσεις αυτοκινήτου, μαγνητικό δακτύλιο ευθυγράμμισης για ασύρματη φόρτιση, διακόσμηση από φύλλο μετάλλου, θήκη πορτοφολιού, αναδιπλούμενη βάση, σκληρό προστατευτικό πλαίσιο ή στρώμα θωράκισης κατά κλοπής. Οποιοδήποτε από αυτά μπορεί να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας μιας κάρτας πρόσβασης RFID.

Ο πιο συνηθισμένος ταραχοποιός είναι το μέταλλο. Το μέταλλο κοντά στην κεραία μιας κάρτας RFID μπορεί να ανακλά, να απορροφά ή να παραμορφώνει το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο. Στις κάρτες υψηλής συχνότητας, το μέταλλο μπορεί να μειώσει την αποτελεσματική μαγνητική σύζευξη μεταξύ αναγνώστη και κάρτας. Σε πρακτικούς όρους, το πεδίο του αναγνώστη δεν τροφοδοτεί καθαρά την κάρτα. Η κάρτα μπορεί να λειτουργεί ακόμα αν ο αναγνώστης είναι ισχυρός και η γωνία ευνοϊκή, αλλά γίνεται αναξιόπιστη.

Ένας όμιλος ξενοδοχείων στο Ντουμπάι παρήγγειλε προσαρμοσμένες κάρτες NFC πρόσβασης για σουίτες εκτελεστικών και ορόφους VIP. Οι επισκέπτες συχνά τοποθετούσαν την κάρτα-κλειδί πίσω από πολυτελείς θήκες τηλεφώνου με μεταλλικά λογότυπα ή μαγνητικά αξεσουάρ πορτοφολιού. Η ρεσεψιόν επανακωδικοποιούσε συνεχώς κάρτες επειδή οι επισκέπτες έλεγαν ότι οι κάρτες είχαν αποτύχει. Στις δοκιμές, οι περισσότερες «αποτυχημένες» κάρτες λειτουργούσαν αμέσως όταν αφαιρούνταν από τη θήκη του τηλεφώνου. Το ξενοδοχείο άλλαξε την κάρτα οδηγιών για τους επισκέπτες από ένα γενικό μήνυμα «χτυπήστε το κλειδί σας» σε μια σαφέστερη σημείωση: αφαιρέστε την κάρτα δωματίου από τα πορτοφόλια τηλεφώνου και τις μαγνητικές θήκες πριν χτυπήσετε. Τα παράπονα μειώθηκαν γρήγορα και το ξενοδοχείο απέφυγε ένα περιττό έργο αντικατάστασης αναγνωστών.

Οι θήκες παρεμπόδισης RFID κάνουν ακριβώς αυτό που υπόσχονται

Ορισμένες θήκες πορτοφολιού τηλεφώνου διαφημίζονται ως θήκες παρεμπόδισης RFID ή κατά σκimming. Αυτό ακούγεται ελκυστικό για την προστασία πιστωτικών καρτών, αλλά είναι κακά νέα αν βάζετε μια κάρτα ελέγχου πρόσβασης στην ίδια θήκη και περιμένετε να λειτουργεί στην πόρτα. Ένα στρώμα παρεμπόδισης RFID είναι συνήθως κατασκευασμένο από αγώγιμο υλικό που θωρακίζει την επικοινωνία ραδιοσυχνοτήτων. Αν η κάρτα πρόσβασης τοποθετηθεί πίσω από αυτό το στρώμα, ο αναγνώστης δεν μπορεί να τροφοδοτήσει σωστά το τσιπ.

Αυτό προκαλεί μια αστεία αντίφαση. Οι χρήστες αγοράζουν μια προστατευτική θήκη τηλεφώνου για να αποτρέψουν την ανεπιθύμητη ανάγνωση RFID και μετά παραπονιούνται ότι η εξουσιοδοτημένη ανάγνωση RFID δεν λειτουργεί πλέον. Από την οπτική του κατασκευαστή της θήκης, η θήκη κάνει τη δουλειά της. Από την οπτική της πρόσβασης κτιρίου, δημιουργεί μια αποτυχία.

Ένα πανεπιστημιακό κτίριο έρευνας στη Βοστώνη αντιμετώπισε αυτό το πρόβλημα κατά τη διάρκεια μιας αναβάθμισης ασφαλείας. Οι μεταπτυχιακοί φοιτητές χρησιμοποιούσαν έξυπνες κάρτες 13.56 MHz για πρόσβαση στο εργαστήριο. Πολλοί φοιτητές αποθήκευαν τις κάρτες τους σε θήκες πορτοφολιού τηλεφώνου επειδή δεν ήθελαν να κουβαλούν κορδόνια λαιμού. Μια νέα παρτίδα δημοφιλών θηκών πορτοφολιού περιλάμβανε ύφασμα παρεμπόδισης RFID. Οι ίδιοι αναγνώστες εργαστηρίου που λειτουργούσαν για μήνες φάνηκαν ξαφνικά αναξιόπιστοι. Η ομάδα εγκαταστάσεων δοκίμασε παλιές θήκες, νέες θήκες και γυμνές κάρτες. Οι κάρτες ήταν εντάξει. Το στρώμα παρεμπόδισης ήταν το πρόβλημα. Το πανεπιστήμιο πρόσθεσε μια σημείωση στην πολιτική καρτών πρόσβασης και παρείχε θήκες διακριτικών χωρίς παρεμπόδιση για το προσωπικό του εργαστηρίου.

Το ίδιο το τηλέφωνο μπορεί να γίνει η ασπίδα

Ακόμα και χωρίς ειδική θήκη, το έξυπνο τηλέφωνο μπορεί να εμποδίσει. Τα τηλέφωνα περιέχουν μεταλλικά πλαίσια, μπαταρίες, πλακέτες κυκλώματος, μονάδες κάμερας, μαγνήτες, θωράκιση και πηνία ασύρματης φόρτισης. Αν η κάρτα πρόσβασης τοποθετηθεί στο πίσω μέρος του τηλεφώνου και ο χρήστης χτυπήσει ολόκληρο το τηλέφωνο στον αναγνώστη, ο αναγνώστης μπορεί να προσπαθεί να επικοινωνήσει μέσα από το σώμα του τηλεφώνου ή γύρω από αυτό. Αυτό δεν είναι το ίδιο με την παρουσίαση μιας κάρτας απευθείας στον αναγνώστη.

Ορισμένοι χρήστες υποθέτουν ότι επειδή τα τηλέφωνα υποστηρίζουν NFC, το τηλέφωνο θα βοηθήσει με κάποιο τρόπο την κάρτα πρόσβασης να λειτουργήσει. Συνήθως δεν το κάνει. Η φυσική κάρτα πρόσβασης και το σύστημα NFC του τηλεφώνου είναι ξεχωριστά. Εκτός αν το κτίριο έχει εφαρμόσει διαπιστευτήρια πρόσβασης μέσω κινητού μέσω υποστηριζόμενης εφαρμογής, διαπιστευτηρίου πορτοφολιού ή λύσης ασφαλούς στοιχείου, το τηλέφωνο δεν λειτουργεί ως κάρτα πρόσβασης. Είναι απλώς ένα αντικείμενο που βρίσκεται ανάμεσα στον αναγνώστη και την κάρτα.

Μια μάρκα συνεργατικών χώρων στο Όστιν το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια μιας κυκλοφορίας συνδρομών. Τα μέλη χρησιμοποιούσαν κάρτες μέλους RFID για πόρτες, εκτυπωτές, ντουλάπια και αίθουσες συσκέψεων. Οι κάρτες λειτουργούσαν καλά όταν χτυπούνταν απευθείας. Τα προβλήματα εμφανίστηκαν όταν τα μέλη τοποθετούσαν τις κάρτες πίσω από χοντρά τηλέφωνα με μαγνητικές θήκες. Κάποιοι αναγνώστες στο ύψος του γραφείου λειτουργούσαν καλύτερα από τους αναγνώστες τοίχου κοντά σε μεταλλικά πλαίσια πορτών. Μετά τις δοκιμές, ο φορέας άλλαξε τη συνιστώμενη μέθοδο μεταφοράς και πρόσφερε αυτοκόλλητες θήκες καρτών που τοποθετούσαν την κάρτα RFID μακριά από το σώμα του τηλεφώνου. Άρχισαν επίσης να αξιολογούν τον έλεγχο πρόσβασης μέσω κινητού για μελλοντικές τοποθεσίες, επειδή η συμπεριφορά των χρηστών είχε σαφώς μετατοπιστεί προς την πρόσβαση μέσω τηλεφώνου.

Πολλαπλές κάρτες μπορούν να ανταγωνίζονται για την προσοχή του αναγνώστη

Ένα άλλο συνηθισμένο πρόβλημα είναι η στοίβαξη καρτών. Ένα πορτοφόλι τηλεφώνου μπορεί να περιέχει κάρτα πρόσβασης γραφείου, κάρτα μεταφοράς, κάρτα-κλειδί ξενοδοχείου, πιστωτική κάρτα, κάρτα γυμναστηρίου και κάρτα μέλους. Αν περισσότερες από μία κάρτες RFID ή NFC βρίσκονται μέσα στο πεδίο ανάγνωσης, ο αναγνώστης μπορεί να δει πολλαπλά διαπιστευτήρια. Ανάλογα με τον αναγνώστη, το πρωτόκολλο, τον χειρισμό anti-collision και τη διαμόρφωση του ελέγχου πρόσβασης, αυτό μπορεί να δημιουργήσει αργές αναγνώσεις, αποτυχημένες αναγνώσεις ή αναγνώσεις λάθος κάρτας.

Πολλοί χρήστες το περιγράφουν αυτό ως «η κάρτα μου λειτουργεί μόνο μερικές φορές». Στην πραγματικότητα, ο αναγνώστης βλέπει μια ακατάστατη ομάδα καρτών αντί για ένα καθαρό διαπιστευτήριο. Μια πιστωτική κάρτα μπορεί να είναι ενεργοποιημένη για NFC. Μια κάρτα μεταφοράς μπορεί να χρησιμοποιεί το ίδιο εύρος συχνοτήτων. Μια κάρτα-κλειδί ξενοδοχείου μπορεί να ανταποκρίνεται διαφορετικά. Ο αναγνώστης πρόσβασης μπορεί να μην είναι σχεδιασμένος να διαχωρίζει μια τσέπη γεμάτη άσχετα διαπιστευτήρια με ταχύτητα.

Μια αλυσίδα ιδιωτικών γυμναστηρίων στο Los Angeles είχε μέλη που χτυπούσαν πορτοφόλια τηλεφώνου στις πύλες εισόδου. Η κάρτα μέλους του γυμναστηρίου χρησιμοποιούσε τσιπ RFID 13.56 MHz. Πολλά μέλη κουβαλούσαν επίσης τραπεζικές κάρτες και κάρτες πρόσβασης διαμερίσματος στην ίδια θήκη. Κατά τις ώρες αιχμής το βράδυ, οι πύλες εισόδου επιβραδύνονταν επειδή οι αναγνώστες έπρεπε να αντιμετωπίσουν συγκρούσεις καρτών και ασυνεπή παρουσίαση. Το γυμναστήριο άλλαξε σε κανόνα παρουσίασης μίας κάρτας, πρόσφερε επώνυμες θήκες καρτών και αργότερα πρόσθεσε επιλογές QR και διαπιστευτηρίων μέσω κινητού για τα μέλη που δεν ήθελαν να κουβαλούν ξεχωριστή κάρτα. Το πρόβλημα της πύλης μειώθηκε χωρίς αλλαγή του προμηθευτή καρτών RFID.

Ο σχεδιασμός του αναγνώστη επηρεάζει επίσης την εμπειρία

Δεν συμπεριφέρονται όλοι οι αναγνώστες ελέγχου πρόσβασης με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι αναγνώστες έχουν ισχυρή ένταση πεδίου και ανεκτικό σχεδιασμό κεραίας. Άλλοι έχουν μικρότερη εμβέλεια ανάγνωσης, ειδικά όταν είναι τοποθετημένοι σε μέταλλο, εγκατεστημένοι πίσω από διακοσμητικό πάνελ ή τοποθετημένοι κοντά σε ηλεκτρικές παρεμβολές. Μια κάρτα που λειτουργεί μετά βίας μέσα από μια θήκη τηλεφώνου σε έναν αναγνώστη μπορεί να αποτύχει εντελώς σε έναν άλλο. Αυτό οδηγεί τους χρήστες να πιστεύουν ότι το σύστημα είναι ασυνεπές, αλλά ο αναγνώστης και το περιβάλλον εγκατάστασης μπορεί απλώς να έχουν μικρότερο περιθώριο.

Τα μεταλλικά πλαίσια πορτών, τα πάνελ ανελκυστήρων, οι περιστρεφόμενες πύλες, οι στύλοι εξωτερικών πυλών και οι πλάκες τοίχου από ανοξείδωτο χάλυβα μπορούν όλα να επηρεάσουν την απόδοση του αναγνώστη. Η καλή εγκατάσταση αναγνώστη περιλαμβάνει κατάλληλη απόσταση, μέθοδο στήριξης, θέματα γείωσης και δοκιμές με πραγματικά διαπιστευτήρια. Αν η κάρτα έχει ήδη αποδυναμωθεί από μια θήκη τηλεφώνου, ένας λιγότερο ανεκτικός αναγνώστης θα αποκαλύψει το πρόβλημα πιο γρήγορα.

Ένα εργοστάσιο παραγωγής στο Οχάιο χρησιμοποιούσε ανθεκτικούς αναγνώστες πρόσβασης κοντά στις εισόδους παραγωγής. Οι υπάλληλοι κρατούσαν τις κάρτες μέσα σε βαριές θήκες τηλεφώνου επειδή ο χώρος παραγωγής απαιτούσε προστατευτικό εξοπλισμό και πολλοί εργαζόμενοι δεν ήθελαν χαλαρά διακριτικά. Οι αναγνώστες του γραφείου λειτουργούσαν αρκετά καλά, αλλά οι αναγνώστες παραγωγής κοντά σε μεταλλικές πόρτες ασφαλείας είχαν περισσότερες αποτυχίες. Ο ενσωματωτής δοκίμασε τις ίδιες κάρτες σε τρεις συνθήκες: γυμνή κάρτα, κάρτα σε πλαστική θήκη διακριτικού και κάρτα πίσω από θήκη τηλεφώνου. Οι γυμνές κάρτες πέρασαν. Οι θήκες διακριτικών πέρασαν. Οι θήκες τηλεφώνου απέτυχαν συχνά κοντά στις μεταλλικές πόρτες. Το εργοστάσιο κράτησε τους αναγνώστες αλλά άλλαξε την πολιτική διακριτικών για τους χώρους παραγωγής, όπου η αξιοπιστία είχε μεγαλύτερη σημασία από την ευκολία.

Ο τύπος κάρτας έχει μεγαλύτερη σημασία απ' ό,τι συνειδητοποιούν οι χρήστες

Πολλοί άνθρωποι αποκαλούν κάθε διαπιστευτήριο «κάρτα RFID», αλλά οι κάρτες ελέγχου πρόσβασης δεν είναι όλες ίδιες. Κάποιες είναι κάρτες εγγύτητας χαμηλής συχνότητας 125 kHz. Κάποιες είναι έξυπνες κάρτες υψηλής συχνότητας 13.56 MHz. Κάποιες είναι ετικέτες NFC που χρησιμοποιούνται για απλές ενέργειες αφής. Κάποιες είναι κάρτες DESFire EV, κάρτες MIFARE Classic, κάρτες FeliCa, κάρτες συμβατές με HID ή προσαρμοσμένα κρυπτογραφημένα διαπιστευτήρια. Οι δομές κεραίας τους, οι εμβέλειες ανάγνωσης, τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και η ανοχή τους στις θήκες τηλεφώνου μπορεί να διαφέρουν.

Μια παχύτερη κάρτα εγγύτητας τύπου clamshell μπορεί να συμπεριφέρεται διαφορετικά από μια λεπτή έξυπνη κάρτα PVC. Μια κάρτα RFID διπλής συχνότητας μπορεί να περιλαμβάνει κεραίες τόσο χαμηλής όσο και υψηλής συχνότητας, καθιστώντας την τοποθέτηση και τον σχεδιασμό του σώματος της κάρτας πιο περίπλοκα. Μια ξύλινη κάρτα RFID, ένα μπρελόκ εποξικής ρητίνης, ένα βραχιόλι ή μια ετικέτα συμβατή με μέταλλο μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά απόδοσης. Ο σχεδιασμός του ένθετο του κατασκευαστή καρτών έχει επίσης σημασία. Δύο κάρτες που χρησιμοποιούν το ίδιο τσιπ μπορούν να αποδώσουν διαφορετικά αν η διάταξη κεραίας, η ελασματοποίηση και τα υλικά δεν είναι τα ίδια.

Ένα νοσοκομείο στο Μάντσεστερ χρησιμοποιούσε παλαιότερες κάρτες εγγύτητας 125 kHz για πρόσβαση προσωπικού και σχεδίαζε να εισαγάγει έξυπνες κάρτες 13.56 MHz για τα δωμάτια φαρμάκων. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, οι νοσηλευτές συχνά τοποθετούσαν δοκιμαστικές κάρτες σε θήκες τηλεφώνου. Οι παλιές κάρτες φαίνονταν λίγο πιο ανεκτικές σε ορισμένα πορτοφόλια τηλεφώνου, ενώ οι νέες ασφαλείς κάρτες ήταν πιο ευαίσθητες όταν εμποδίζονταν από θήκες με μεταλλική επένδυση. Η ομάδα ασφαλείας συνειδητοποίησε ότι το ζήτημα δεν ήταν μόνο η τεχνολογία του τσιπ αλλά και η συμπεριφορά των χρηστών, η τοποθέτηση του αναγνώστη και ο τρόπος με τον οποίο το προσωπικό κουβαλούσε τα διαπιστευτήρια κατά τη διάρκεια των βαρδιών. Πρόσθεσαν καρούλια διακριτικών στην κυκλοφορία και εκπαίδευσαν τους επικεφαλής των τμημάτων πριν αντικαταστήσουν τις παλιές κάρτες.

Τα αξεσουάρ τύπου MagSafe προσθέτουν άλλο ένα στρώμα

Τα μαγνητικά αξεσουάρ τηλεφώνου έχουν γίνει κοινά. Πολλές θήκες περιλαμβάνουν μαγνητικούς δακτυλίους, αφαιρούμενα πορτοφόλια, πλάκες βάσης αυτοκινήτου, στηρίγματα ή πακέτα μπαταρίας. Οι ίδιοι οι μαγνήτες δεν είναι πάντα το άμεσο πρόβλημα για τις παθητικές κάρτες RFID, αλλά οι μεταλλικές δομές και το υλικό ευθυγράμμισης γύρω τους είναι συχνά. Το αξεσουάρ μπορεί επίσης να αυξήσει την απόσταση μεταξύ της κάρτας και του αναγνώστη, κάτι που έχει σημασία επειδή η ισχύς ανάγνωσης RFID πέφτει γρήγορα με την απόσταση και την κακή σύζευξη.

Μια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών στη Φρανκφούρτη έδωσε στους υπαλλήλους πολυτελή δερμάτινα πορτοφόλια τηλεφώνου με ενσωματωμένους μαγνητικούς δακτυλίους ευθυγράμμισης. Το δώρο φαινόταν κομψό, αλλά παράπονα πρόσβασης εμφανίστηκαν μέσα σε μια εβδομάδα. Οι ασφαλείς κάρτες γραφείου της εταιρείας λειτουργούσαν καλά μόνες τους, αλλά το μαγνητικό πορτοφόλι τοποθετούσε την κάρτα πίσω από πολλά στρώματα δέρματος, κόλλας, υλικού δακτυλίου και του σώματος του τηλεφώνου. Η εμβέλεια ανάγνωσης μειώθηκε αρκετά ώστε οι υπάλληλοι έπρεπε να χτυπούν επανειλημμένα στις περιστρεφόμενες πύλες. Η εταιρεία άλλαξε σε ξεχωριστή λεπτή θήκη διακριτικών για τα διαπιστευτήρια πρόσβασης και κράτησε το πορτοφόλι τηλεφώνου ως δώρο χωρίς λειτουργία πρόσβασης. Ήταν ένα μικρό μάθημα προμηθειών: ένα όμορφο αξεσουάρ τηλεφώνου δεν είναι αυτόματα συμβατό με τον έλεγχο πρόσβασης RFID.

Γιατί η αφαίρεση της κάρτας συνήθως λύνει το πρόβλημα

Όταν ένας χρήστης αφαιρεί την κάρτα ελέγχου πρόσβασης από τη θήκη του τηλεφώνου και τη χτυπά απευθείας, ο αναγνώστης λαμβάνει μια καθαρότερη διαδρομή σύζευξης. Η κεραία της κάρτας κοιτά τον αναγνώστη. Υπάρχει λιγότερη θωράκιση. Υπάρχουν λιγότερες ανταγωνιστικές κάρτες. Η απόσταση είναι μικρότερη. Η γωνία είναι ευκολότερο να ελεγχθεί. Γι' αυτό οι ομάδες υποστήριξης λένε συχνά: «Παρακαλώ βγάλτε την κάρτα από τη θήκη». Μπορεί να ακούγεται πολύ απλό, αλλά είναι συχνά η σωστή απάντηση.

Ωστόσο, αυτή η απάντηση δεν είναι πάντα ικανοποιητική για τους οργανισμούς. Οι υπάλληλοι και τα μέλη θέλουν ευκολία. Πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν κορδόνια λαιμού, κλιπ διακριτικών ή ξεχωριστά πορτοφόλια. Γι' αυτό οι εταιρείες που προμηθεύονται κάρτες ελέγχου πρόσβασης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την πραγματική συμπεριφορά των χρηστών πριν επιλέξουν τύπο κάρτας, διάταξη αναγνώστη ή πολιτική διαπιστευτηρίων. Αν όλοι είναι πιθανό να κουβαλούν την κάρτα με ένα τηλέφωνο, αυτή η συνήθεια πρέπει να δοκιμαστεί κατά τη διάρκεια του έργου.

Ένας όμιλος κατοικιών στο Τορόντο εξέδωσε κάρτες πρόσβασης για εισόδους διαμερισμάτων, πύλες στάθμευσης, ανελκυστήρες και κοινόχρηστες παροχές. Οι κάτοικοι τοποθέτησαν γρήγορα τις κάρτες σε πορτοφόλια τηλεφώνου. Τα παράπονα προέρχονταν συχνότερα από τις πύλες στάθμευσης παρά από τις πόρτες του λόμπι επειδή οι αναγνώστες των πυλών απαιτούσαν διαφορετική γωνία αφής από μέσα στα οχήματα. Μετά τις δοκιμές, ο διαχειριστής ακινήτων έστειλε στους κατοίκους έναν πρακτικό οδηγό που έδειχνε πού να τοποθετούν την κάρτα, ποιους τύπους θηκών να αποφεύγουν και γιατί η κάρτα δεν πρέπει να βρίσκεται πίσω από πιστωτικές κάρτες ή μεταλλικές πλάκες. Για τους νέους κατοίκους, πρόσφεραν τόσο τυπική κάρτα όσο και επιλογή μπρελόκ. Το μπρελόκ έγινε δημοφιλές επειδή ήταν ευκολότερο να παρουσιαστεί καθαρά στις πύλες οχημάτων.

Όταν η σωστή απάντηση είναι η πρόσβαση μέσω κινητού

Αν οι χρήστες επιμένουν στην πρόσβαση μέσω τηλεφώνου, μια φυσική κάρτα πίσω από το τηλέφωνο μπορεί να μην είναι η καλύτερη λύση. Ένα σωστό σύστημα ελέγχου πρόσβασης μέσω κινητού χρησιμοποιεί το τηλέφωνο ως διαπιστευτήριο μέσω NFC, Bluetooth, εφαρμογής ελέγχου ταυτότητας, διαπιστευτηρίων πορτοφολιού ή ασφαλούς συστήματος ταυτότητας που διαχειρίζεται στο υπολογιστικό νέφος, ανάλογα με την πλατφόρμα. Αυτό είναι διαφορετικό από το να κρύβετε μια πλαστική κάρτα RFID μέσα σε μια θήκη τηλεφώνου.

Η πρόσβαση μέσω κινητού μπορεί να είναι βολική, αλλά έχει τις δικές της απαιτήσεις: συμβατούς αναγνώστες, διαχείριση διαπιστευτηρίων, πολιτικές κυβερνοασφάλειας, υποστήριξη μοντέλων τηλεφώνων, θέματα μπαταρίας, κανόνες απορρήτου, εκπαίδευση χρηστών και μεθόδους εφεδρείας. Δεν είναι απλώς μια δωρεάν αναβάθμιση από τις πλαστικές κάρτες. Για εγκαταστάσεις υψηλής ασφαλείας, τα διαπιστευτήρια βάσει κάρτας μπορεί να προτιμώνται ακόμα ή να χρησιμοποιούνται παράλληλα με διαπιστευτήρια μέσω κινητού.

Ένας φορέας εκμετάλλευσης κέντρου δεδομένων στη Βιρτζίνια δοκίμασε φυσικές κάρτες πρόσβασης πίσω από θήκες τηλεφώνου και απέρριψε αμέσως την προσέγγιση. Η εταιρεία χρειαζόταν προβλέψιμη ασφάλεια σε αεροφράκτες, αίθουσες διακομιστών και εισόδους εργολάβων. Αντί να επιτρέψουν στο προσωπικό να αυτοσχεδιάζει με πορτοφόλια τηλεφώνου, χρησιμοποίησαν ασφαλείς έξυπνες κάρτες με απαιτήσεις ορατών διακριτικών και δοκίμασαν διαπιστευτήρια μέσω κινητού μόνο για ζώνες γραφείων χαμηλότερου κινδύνου. Το συμπέρασμά τους ήταν πρακτικό: η ευκολία δεν πρέπει να επιτρέπεται να αποδυναμώνει την παρουσίαση διαπιστευτηρίων σε κρίσιμες πόρτες.

Τι πρέπει να ρωτούν οι αγοραστές τον προμηθευτή καρτών RFID

Για τις ομάδες προμηθειών που αγοράζουν κάρτες ελέγχου πρόσβασης, το πρόβλημα της θήκης τηλεφώνου θα πρέπει να αποτελεί μέρος της συζήτησης πριν από τη μαζική παραγωγή. Ρωτήστε ποιοι τύποι τσιπ είναι συμβατοί με το τρέχον σύστημα αναγνώστη. Ρωτήστε αν η κάρτα είναι χαμηλής συχνότητας, υψηλής συχνότητας, συμβατή με NFC ή διπλής συχνότητας. Ζητήστε δείγματα καρτών και δοκιμάστε τα με πραγματικούς αναγνώστες, πραγματικούς χρήστες και κοινές θήκες τηλεφώνου. Ρωτήστε για την απόσταση ανάγνωσης, τον σχεδιασμό κεραίας, το πάχος κάρτας, την εξατομίκευση, την κωδικοποίηση, τη μορφή UID, το επίπεδο ασφαλείας και τη συνέπεια παρτίδας. Ρωτήστε αν μπρελόκ RFID, βραχιόλια, ετικέτες εποξικής ρητίνης ή διαπιστευτήρια μέσω κινητού μπορεί να είναι καλύτερα για ορισμένα περιβάλλοντα.

Αν η κάρτα πρόκειται να χρησιμοποιηθεί σε ξενοδοχεία, γραφεία, σχολεία, νοσοκομεία, εργοστάσια, γυμναστήρια, πολυκατοικίες ή ιδιωτικές λέσχες, δοκιμάστε την πραγματική συμπεριφορά των χρηστών. Χτυπούν οι άνθρωποι στις περιστρεφόμενες πύλες ενώ περπατούν; Χρησιμοποιούν ανελκυστήρες με μεταλλικά πάνελ; Κουβαλούν κάρτες πίσω από τηλέφωνα; Στοιβάζουν πολλαπλές κάρτες μαζί; Εισέρχονται σε χώρους στάθμευσης από οχήματα; Φορούν γάντια; Χρειάζονται ορατή ταυτότητα με φωτογραφία ταυτόχρονα; Αυτές οι λεπτομέρειες επηρεάζουν τη σωστή επιλογή διαπιστευτηρίου.

Μια εταιρική πανεπιστημιούπολη στη Σιγκαπούρη δοκίμασε τρεις μορφές διαπιστευτηρίων πριν από το άνοιγμα: κάρτες πρόσβασης PVC, μπρελόκ RFID και διαπιστευτήρια μέσω κινητού. Οι κάρτες PVC λειτουργούσαν καλά στις πόρτες γραφείων αλλά ήταν λιγότερο βολικές στις πύλες στάθμευσης όταν οι χρήστες τις κρατούσαν σε πορτοφόλια τηλεφώνου. Τα μπρελόκ λειτουργούσαν καλύτερα για τη στάθμευση και την είσοδο στο κτίριο αλλά δεν έδειχναν οπτική ταυτότητα. Τα διαπιστευτήρια μέσω κινητού λειτουργούσαν ωραία για τα στελέχη αλλά απαιτούσαν περισσότερη εκπαίδευση. Το τελικό σύστημα χρησιμοποίησε μικτή προσέγγιση αντί να επιβάλλει μία μορφή διαπιστευτηρίου σε κάθε περίπτωση χρήσης. Αυτή η απόφαση μείωσε τα παράπονα επειδή ταίριαξε τον τύπο διαπιστευτηρίου με την πραγματική συμπεριφορά.

Πρακτικές συμβουλές για τελικούς χρήστες

Αν η κάρτα ελέγχου πρόσβασης δεν λειτουργεί μέσα στη θήκη του τηλεφώνου σας, αφαιρέστε την και δοκιμάστε την απευθείας στον αναγνώστη. Αν λειτουργεί έξω από τη θήκη, η κάρτα είναι πιθανώς εντάξει. Ελέγξτε αν η θήκη του τηλεφώνου σας έχει μεταλλική πλάκα, μαγνητικό δακτύλιο, βάση, πακέτο μπαταρίας, στρώμα παρεμπόδισης RFID ή θωράκιση πορτοφολιού. Αφαιρέστε άλλες κάρτες από την ίδια τσέπη και δοκιμάστε ξανά. Δοκιμάστε να παρουσιάσετε την κάρτα επίπεδη πάνω στον αναγνώστη, όχι με το τηλέφωνο ανάμεσα στην κάρτα και τον αναγνώστη. Αποφύγετε τη στοίβαξη καρτών πρόσβασης με πιστωτικές κάρτες ή κάρτες μεταφοράς. Αν το κτίριό σας προσφέρει εγκεκριμένη θήκη διακριτικών, χρησιμοποιήστε την.

Για τους οργανισμούς, μην υποθέτετε ότι οι χρήστες θα το καταλάβουν μόνοι τους. Σαφείς οδηγίες μπορούν να αποτρέψουν έναν εκπληκτικό αριθμό αιτημάτων υποστήριξης. Μια σύντομη σημείωση εκπαίδευσης, μια μικρή πινακίδα κοντά στις περιστρεφόμενες πύλες ή μια σύσταση θήκης κάρτας μπορεί να εξοικονομήσει ώρες αντιμετώπισης προβλημάτων. Όταν οι ομάδες ασφαλείας εξηγούν τον λόγο σε απλή γλώσσα, οι χρήστες είναι λιγότερο πιθανό να πιστεύουν ότι το σύστημα είναι χαλασμένο.

Η πραγματική απάντηση είναι το περιθώριο σχεδιασμού

Ο πραγματικός λόγος που η κάρτα ελέγχου πρόσβασης δεν λειτουργεί μέσα στη θήκη του τηλεφώνου σας είναι ότι η κάρτα σχεδιάστηκε για να επικοινωνεί με έναν αναγνώστη, όχι για να επικοινωνεί μέσα από ένα τηλέφωνο, μεταλλικό υλικό, ύφασμα θωράκισης, πολλές άλλες κάρτες και ένα χοντρό κέλυφος πορτοφολιού. Μερικές φορές λειτουργεί ακόμα επειδή ο αναγνώστης έχει αρκετή ισχύ και η θήκη είναι ακίνδυνη. Μερικές φορές αποτυγχάνει επειδή η ηλεκτρομαγνητική διαδρομή είναι πολύ ακατάστατη.

Για τους κατασκευαστές καρτών RFID, τους ενσωματωτές συστημάτων ελέγχου πρόσβασης και τους διαχειριστές εγκαταστάσεων, το δίδαγμα είναι σαφές. Η απόδοση των διαπιστευτηρίων δεν εξαρτάται μόνο από το τσιπ. Εξαρτάται από το πλήρες περιβάλλον: κεραία κάρτας, κεραία αναγνώστη, επιφάνεια τοποθέτησης, συμπεριφορά χρήστη, αξεσουάρ τηλεφώνου, διαμόρφωση συστήματος και επιχειρησιακή πολιτική. Εάν οι χρήστες επιθυμούν την ευκολία μέσω τηλεφώνου, εξετάστε την πραγματική πρόσβαση μέσω κινητού ή μορφές διαπιστευτηρίων σχεδιασμένες για αυτή τη συμπεριφορά. Εάν η ασφάλεια και η αξιοπιστία έχουν τη μεγαλύτερη σημασία, κρατήστε την κάρτα πρόσβασης ξεχωριστή και παρουσιάστε την καθαρά.

Ένας αναγνώστης πόρτας δεν ενδιαφέρεται αν η κάρτα βρίσκεται μέσα σε μια κομψή θήκη δέρματος ή σε ένα φθηνό πλαστικό κάλυμμα. Τον ενδιαφέρει μόνο αν η κάρτα μπορεί να λάβει αρκετή ενέργεια πεδίου και να στείλει πίσω τα σωστά δεδομένα την κατάλληλη στιγμή. Μόλις το κατανοήσετε αυτό, το πρόβλημα παύει να φαίνεται τυχαίο. Η θήκη τηλεφώνου δεν είναι απλώς ένα δοχείο. Σε πολλές αποτυχίες ελέγχου πρόσβασης, είναι το κρυφό εμπόδιο ανάμεσα σε μια κάρτα που λειτουργεί και σε μια κλειδωμένη πόρτα.