Γιατί οι κάρτες εγγύτητας 125kHz είναι πλέον ουσιαστικά άχρηστες για ασφάλεια

Μια κάρτα εγγύτητας 125kHz μπορεί ακόμη να ανοίξει μια πόρτα, να ξεκινήσει μια καταγραφή παρουσίας, να απελευθερώσει έναν όροφο ανελκυστήρα ή να επιτρέψει σε έναν ένοικο να μπει σε ένα γκαράζ στάθμευσης. Έτσι, όταν οι άνθρωποι λένε ότι αυτές οι κάρτες είναι άχρηστες, συνήθως δεν εννοούν ότι η κάρτα έχει πάψει να λειτουργεί. Η κάρτα εξακολουθεί να λειτουργεί με την πιο βασική έννοια. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι δεν παρέχει πλέον το είδος ασφάλειας που πολλοί οργανισμοί νομίζουν ότι αγοράζουν. Είναι ένα διαπιστευτήριο παλαιού τύπου που καλείται να επιτελέσει ένα σύγχρονο έργο ασφάλειας, και αυτό το χάσμα γίνεται όλο και πιο δύσκολο να αγνοηθεί.

Για χρόνια, οι κάρτες εγγύτητας 125kHz ήταν η προεπιλεγμένη επιλογή για κτίρια γραφείων, διαμερίσματα, γυμναστήρια, αποθήκες, σχολεία, κλινικές και μικρές βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Ήταν φθηνές, απλές, ανθεκτικές και εύκολες στην καταχώριση. Ένας χρήστης πλησίαζε μια κάρτα, ο αναγνώστης έβλεπε έναν αριθμό ID και το σύστημα αποφάσιζε αν έπρεπε να ανοίξει η πόρτα. Αυτή η απλότητα ήταν ακριβώς ο λόγος που η τεχνολογία εξαπλώθηκε τόσο ευρέως. Αλλά η ίδια απλότητα είναι τώρα η αδυναμία. Πολλές κάρτες πρόσβασης χαμηλής συχνότητας μεταδίδουν ένα στατικό αναγνωριστικό. Αν το σύστημα εμπιστεύεται κυρίως αυτό το αναγνωριστικό, τότε η κάρτα είναι πιο κοντά σε έναν ορατό αριθμό σήματος παρά σε ένα προστατευμένο διαπιστευτήριο ασφάλειας.

Η ψευδαίσθηση ασφάλειας των καρτών εγγύτητας 125kHz

Στα Westbridge Offices, ένα φανταστικό επιχειρηματικό κέντρο στο Μάντσεστερ, ο διαχειριστής εγκαταστάσεων πίστευε ότι το κτίριο είχε ένα σωστό ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου πρόσβασης, επειδή κάθε ένοικος έφερε μια κάρτα εγγύτητας. Το σύστημα έμοιαζε επαγγελματικό. Υπήρχαν αναγνώστες στο λόμπι, στους ανελκυστήρες και στην πλαϊνή είσοδο. Το πρόβλημα εμφανίστηκε αφού ένας ένοικος ανέφερε ότι ένας απολυμένος εργαζόμενος μπορούσε ακόμη να μπει στο κτίριο χρησιμοποιώντας μια ανεξήγητη εφεδρική κάρτα. Ο έλεγχος εντόπισε αρκετά αντιγραμμένα διαπιστευτήρια και κανέναν αξιόπιστο τρόπο να ξεχωρίσει το πρωτότυπο από το αντίγραφο. Οι αναγνώστες έκαναν τη δουλειά τους. Η αδυναμία ήταν η παλιά τεχνολογία καρτών 125kHz και μια χαλαρή διαδικασία έκδοσης καρτών που είχε χτιστεί γύρω από αυτήν.

Αυτή είναι η άβολη αλήθεια. Μια κάρτα RFID 125kHz κάρτα RFID συχνά αντιμετωπίζεται ως απόδειξη ταυτότητας, αλλά σε πολλά συστήματα είναι μόνο απόδειξη ότι παρουσιάστηκε ένας συγκεκριμένος αριθμός. Αν αυτός ο αριθμός εκτεθεί, αντιγραφεί, επαναχρησιμοποιηθεί ή διαχειριστεί κακώς, ο αναγνώστης της πόρτας μπορεί να μην ξέρει τη διαφορά. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εγκατάσταση που χρησιμοποιεί κάρτες εγγύτητας χαμηλής συχνότητας βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Ο κίνδυνος εξαρτάται από το κτίριο, τη συμπεριφορά των χρηστών, τον έλεγχο των καρτών, την τοποθέτηση αναγνώστη και το τι περιέχει η προστατευόμενη περιοχή. Αλλά για σοβαρό έλεγχο πρόσβασης, η εξάρτηση από παλιές κάρτες εγγύτητας ως κύριο επίπεδο ασφάλειας δεν είναι πλέον καλή θέση.

Πολλοί αγοραστές αναζητούν κάρτες εγγύτητας 125kHz, κάρτες RFID χαμηλής συχνότητας, κάρτες εγγύτητας EM, κάρτες ελέγχου πρόσβασης, μπρελόκ RFIDκαι κάρτες αντικατάστασης εισόδου πόρτας, επειδή απλώς χρειάζονται περισσότερα διαπιστευτήρια για ένα υπάρχον σύστημα. Αυτό είναι κατανοητό. Οι υπάρχοντες αναγνώστες είναι εγκατεστημένοι. Το προσωπικό γνωρίζει τη ροή εργασίας. Το λογισμικό έχει ήδη τους χρήστες. Η αντικατάσταση των πάντων φαίνεται ακριβή. Αλλά πριν κάνετε άλλη μια επαναλαμβανόμενη παραγγελία, αξίζει να αναρωτηθείτε τι πραγματικά συντηρείτε. Συντηρείτε την ευκολία ή συντηρείτε την ασφάλεια;

Μελέτη περίπτωσης: Larkstone Fitness, Δουβλίνο

Η Larkstone Fitness, μια φανταστική αλυσίδα γυμναστηρίων στο Δουβλίνο, συνέχιζε να αγοράζει μπρελόκ RFID 125kHz για τα μέλη, επειδή ήταν φθηνά και οικεία. Η ρεσεψιόν μπορούσε να ενεργοποιήσει νέα μπρελόκ σε δευτερόλεπτα. Ο μπελάς άρχισε όταν ο διαμοιρασμός συνδρομών έγινε συνηθισμένος. Το προσωπικό υποψιαζόταν ότι τα μέλη αντάλλασσαν μπρελόκ, αλλά τα αρχεία καταγραφής πρόσβασης δεν μπορούσαν να αποδείξουν πολλά. Λίγες ύποπτες καταχωρίσεις έδειχναν το ίδιο διαπιστευτήριο να εμφανίζεται σε παράξενες ώρες σε δύο υποκαταστήματα. Το γυμναστήριο δεν χρειαζόταν ασφάλεια τραπεζικού επιπέδου, αλλά χρειαζόταν καλύτερο έλεγχο. Μετέφερε τα νέα υποκαταστήματα σε έξυπνες κάρτες 13.56MHz με ελεγχόμενη καταχώριση, διατηρώντας τα παλιά υποκαταστήματα σε μπρελόκ παλαιού τύπου κατά τη διάρκεια μιας σταδιακής μετάβασης. Η αλλαγή δεν ήταν εντυπωσιακή. Απλώς έδωσε στην εταιρεία έναν πιο καθαρό τρόπο να διαχειρίζεται ποιος εισέρχεται.

Το πρόβλημα με πολλά συστήματα 125kHz δεν είναι μόνο η κάρτα. Είναι ολόκληρο το μοντέλο ασφάλειας γύρω από την κάρτα. Κάποιες εγκαταστάσεις διανέμουν κάρτες χωρίς προσεκτικό έλεγχο της ταυτότητας του χρήστη. Κάποιες δεν τηρούν κανένα αρχείο για τις εφεδρικές κάρτες. Κάποιες επιτρέπουν σε τμήματα να αποθηκεύουν μη εκχωρημένα διαπιστευτήρια σε συρτάρια. Κάποιες αποτυγχάνουν να απενεργοποιήσουν χαμένες κάρτες. Κάποιες συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την ίδια τεχνολογία αναγνώστη για δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, επειδή τίποτα δεν έχει σπάσει ορατά. Μια αδύναμη τεχνολογία καρτών συν μια αδύναμη διαχείριση δημιουργεί ένα σύστημα που φαίνεται ελεγχόμενο αλλά στην πραγματικότητα είναι πορώδες.

Οι σύγχρονες κάρτες πρόσβασης RFID δεν είναι επίσης τέλειες. Καμία τεχνολογία καρτών δεν πρέπει να περιγράφεται ως μαγική. Αλλά οι έξυπνες κάρτες υψηλότερης ασφάλειας, όπως οι MIFARE DESFire EV2 ή DESFire EV3 σε σωστά διαμορφωμένα συστήματα, μπορούν να υποστηρίξουν ισχυρότερο έλεγχο ταυτότητας, διαφοροποιημένα κλειδιά, κρυπτογραφημένη επικοινωνία, έλεγχο σε επίπεδο εφαρμογής και καλύτερη διαχείριση διαπιστευτηρίων. Ακόμη και τότε, το σύστημα πρέπει να υλοποιηθεί σωστά. Ένα ισχυρό τσιπ που χρησιμοποιείται κακώς μπορεί ακόμη να δημιουργήσει κίνδυνο. Αλλά σε σύγκριση με τις βασικές κάρτες εγγύτητας 125kHz που βασίζονται σε στατικά ID, τα σύγχρονα διαπιστευτήρια έξυπνων καρτών δίνουν στις ομάδες ασφάλειας περισσότερα εργαλεία.

Μελέτη περίπτωσης: Maple Court Apartments, Βανκούβερ

Τα Maple Court Apartments, μια φανταστική οικιστική κοινότητα στο Βανκούβερ, είχαν ένα τυπικό πρόβλημα. Το κτίριο χρησιμοποιούσε μπρελόκ 125kHz για την κύρια είσοδο, το γκαράζ, το γυμναστήριο και το δωμάτιο δεμάτων. Οι κάτοικοι συχνά έχαναν μπρελόκ, παρήγγειλαν επιπλέον και ξεχνούσαν να αναφέρουν τα χαμένα. Ο διαχειριστής ακινήτων παρατήρησε ότι παλιά διαπιστευτήρια παρέμεναν ενεργά, επειδή κανείς δεν ήθελε να ταλαιπωρήσει τους κατοίκους κατά τη διάρκεια αλλαγής ενοίκων. Όταν το κτίριο αναβάθμισε το γκαράζ και το δωμάτιο δεμάτων σε μια ασφαλέστερη πλατφόρμα καρτών πρόσβασης 13.56MHz, άλλαξε επίσης τη διαδικασία έκδοσης. Κάθε κάρτα εκχωρήθηκε σε έναν επώνυμο κάτοικο, τα χαμένα διαπιστευτήρια απενεργοποιούνταν πριν εκδοθούν αντικαταστάσεις και η κοινόχρηστη πρόσβαση σε παροχές καταγραφόταν πιο καθαρά. Η αναβάθμιση του τσιπ βοήθησε, αλλά η αναβάθμιση της διαδικασίας είχε την ίδια σημασία.

Αυτό είναι ένα σημείο που πολλές ομάδες προμηθειών παραβλέπουν. Η αναβάθμιση από κάρτες εγγύτητας 125kHz δεν είναι απλώς μια αγορά υλικού. Είναι μια ευκαιρία να τακτοποιήσετε τον τρόπο με τον οποίο τα διαπιστευτήρια εκδίδονται, αντικαθίστανται, ελέγχονται και αποσύρονται. Αν μια εταιρεία μεταβεί σε καλύτερες κάρτες RFID αλλά διατηρήσει το ίδιο πρόχειρο υπολογιστικό φύλλο και το ίδιο συρτάρι γεμάτο άγνωστα εφεδρικά, η βελτίωση της ασφάλειας θα είναι μικρότερη από το αναμενόμενο. Ο καλός έλεγχος πρόσβασης εξαρτάται τόσο από την τεχνολογία των διαπιστευτηρίων όσο και από την ανθρώπινη πειθαρχία.

Ένας ακόμη λόγος που οι κάρτες 125kHz γερνούν άσχημα είναι ότι οι αγοραστές πλέον περιμένουν ένα διαπιστευτήριο να κάνει περισσότερα. Μια κάρτα μπορεί να χρησιμοποιείται για πρόσβαση πόρτας, έλεγχο ανελκυστήρα, παρουσία προσωπικού, πρόσβαση σε ντουλάπια, διαχείριση επισκεπτών, απελευθέρωση εκτυπώσεων, πληρωμή κυλικείου ή στάθμευση. Μια απλή κάρτα χαμηλής συχνότητας μπορεί να χειριστεί τη βασική παρουσίαση ID, αλλά δεν προσφέρει την ίδια ευελιξία με τα πιο προηγμένα συστήματα έξυπνων καρτών. Καθώς οι οργανισμοί συνδέουν περισσότερες υπηρεσίες σε ένα διαπιστευτήριο, η αδύναμη τεχνολογία καρτών γίνεται μεγαλύτερη ευθύνη.

Μελέτη περίπτωσης: Alder Ridge School, Σιγκαπούρη

Το Alder Ridge School, ένα φανταστικό διεθνές σχολείο στη Σιγκαπούρη, χρησιμοποιούσε κάρτες 125kHz για την είσοδο και την παρουσία του προσωπικού. Όταν το σχολείο θέλησε να προσθέσει δανεισμό βιβλιοθήκης, απελευθέρωση εκτυπώσεων και ελεγχόμενη πρόσβαση στα εργαστήρια επιστημών, το παλιό σύστημα διαπιστευτηρίων έγινε άβολο. Η κάρτα μπορούσε να ταυτοποιήσει ένα μέλος του προσωπικού, αλλά δεν ήταν καλή πλατφόρμα για πολλαπλές ελεγχόμενες εφαρμογές. Το σχολείο δεν αντικατέστησε τα πάντα μέσα σε μια νύχτα. Ξεκίνησε με κάρτες προσωπικού για περιορισμένες περιοχές, χρησιμοποιώντας έξυπνες κάρτες 13.56MHz που υποστήριζαν μελλοντικές εφαρμογές. Οι ταυτότητες μαθητών μεταφέρθηκαν αργότερα. Αυτή η σταδιακή προσέγγιση κράτησε το κόστος υπό έλεγχο, αποφεύγοντας παράλληλα άλλη μια δεκαετία εξάρτησης από μια περιορισμένη τεχνολογία καρτών.

Γιατί η μετάβαση είναι απαραίτητη για τη σύγχρονη ασφάλεια

Κάποιοι αγοραστές προσπαθούν να λύσουν το ζήτημα αγοράζοντας κάρτες 125kHz με καλύτερη εμφάνιση ή ισχυρότερους αναγνώστες. Αυτό συνήθως χάνει το νόημα. Ένα παχύτερο σώμα κάρτας, προσαρμοσμένη εκτύπωση ή ένα πιο κομψό μπρελόκ RFID μπορεί να βελτιώσει την εμφάνιση, αλλά δεν μετατρέπει ένα αδύναμο μοντέλο διαπιστευτηρίων σε ισχυρό. Ένας αναγνώστης με μεταλλικό περίβλημα μπορεί να είναι πιο ανθεκτικός, αλλά αν δέχεται το ίδιο στατικό ID χαμηλής συχνότητας χωρίς ισχυρότερο έλεγχο ταυτότητας, η βασική ανησυχία ασφάλειας παραμένει. Ο βιομηχανικός σχεδιασμός και η αρχιτεκτονική ασφάλειας είναι διαφορετικά πράγματα.

Τα Finchley Labs, ένας φανταστικός ερευνητικός ένοικος μέσα σε ένα κοινόχρηστο επιστημονικό πάρκο στο Κέιμπριτζ, είχαν όμορφα εκτυπωμένες κάρτες εγγύτητας με φωτογραφίες προσωπικού, barcodes και χρώματα τμημάτων. Οι κάρτες έμοιαζαν επίσημες και οι φύλακες ασφαλείας τις εμπιστεύονταν οπτικά. Κατά τη διάρκεια ενός ελέγχου, το εργαστήριο ανακάλυψε ότι το τμήμα RFID του διαπιστευτηρίου ήταν ακόμη βασική τεχνολογία εγγύτητας 125kHz κληρονομημένη από το παλιό σύστημα του κτιρίου. Το ορατό σήμα έμοιαζε σοβαρό, αλλά το ηλεκτρονικό διαπιστευτήριο ήταν αδύναμο για τις περιοχές που προστάτευε. Το εργαστήριο διατήρησε τον σχεδιασμό της οπτικής ταυτότητας αλλά μετέφερε τις περιορισμένες πόρτες σε έξυπνους αναγνώστες καρτών και πρόσθεσε αυστηρότερους κανόνες συνοδείας επισκεπτών. Το δίδαγμα ήταν άβολο: μια κάρτα που φαίνεται επαγγελματική μπορεί να κρύψει έναν ξεπερασμένο πυρήνα ασφάλειας.

Υπάρχουν ακόμη μέρη όπου οι κάρτες 125kHz μπορεί να είναι αποδεκτές. Αποθήκες χαμηλού κινδύνου, συστήματα παρουσίας παλαιού τύπου, απλή πρόσβαση στάθμευσης, προσωρινές εγκαταστάσεις και μικρές εγκαταστάσεις με χαμηλή έκθεση σε κίνδυνο μπορεί να αποφασίσουν ότι μια πλήρης μετάβαση δεν είναι επείγουσα. Αλλά αυτό θα πρέπει να είναι μια συνειδητή απόφαση κινδύνου, όχι μια υπόθεση. Αν η κάρτα προστατεύει ακριβά εργαλεία, ιδιωτικά αρχεία, φάρμακα, αίθουσες διακομιστών, πρόσβαση κατοικιών, εργαστήρια, περιοχές διαχείρισης μετρητών ή ζώνες αποκλειστικά για προσωπικό, η παλιά λογική αρχίζει να φαίνεται αδύναμη.

Μετάβαση βάσει κινδύνου: HarborOne εφοδιαστική

Η HarborOne εφοδιαστική, μια φανταστική εταιρεία διαχείρισης αποθηκών στο Νιου Τζέρσεϊ, χρησιμοποιούσε κάρτες 125kHz για την είσοδο των εργαζομένων και τα ντουλάπια κλειδιών των περονοφόρων. Οι κύριες πόρτες δεν ήταν το πρόβλημα. Ο κίνδυνος ήταν το ντουλάπι κλειδιών. Μια αντιγραμμένη ή δανεισμένη κάρτα μπορούσε να απελευθερώσει εξοπλισμό που θα έπρεπε να χρησιμοποιείται μόνο από εκπαιδευμένους χειριστές. Η αποθήκη μετέφερε το ντουλάπι των περονοφόρων σε ένα ισχυρότερο διαπιστευτήριο πρόσβασης και πρόσθεσε κανόνες λογισμικού συνδεδεμένους με την κατάσταση πιστοποίησης του χειριστή. Η συνηθισμένη πρόσβαση στην αίθουσα διαλειμμάτων παρέμεινε στο παλιό σύστημα για ένα διάστημα. Η εταιρεία δεν αναβάθμισε κάθε αναγνώστη ταυτόχρονα. Αναβάθμισε με βάση τον κίνδυνο.

Αυτή η προσέγγιση βάσει κινδύνου είναι συνήθως πιο έξυπνη από την αντικατάσταση πανικού. Δεν αξίζει κάθε πόρτα τον ίδιο προϋπολογισμό. Μια αποθήκη εφοδίων γραφείου και μια αίθουσα φαρμακευτικής αποθήκευσης δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται το ίδιο. Ένα καλό σχέδιο μετάβασης ξεκινά με την ταξινόμηση των θυρών και των χρηστών. Ποιες περιοχές είναι υψηλού κινδύνου; Ποιοι χρήστες είναι εργολάβοι ή προσωρινοί εργαζόμενοι; Ποια διαπιστευτήρια χάνονται συχνά; Ποιες πόρτες έχουν πρόσβαση εκτός ωραρίου; Ποια συστήματα χρησιμοποιούν ακόμη παλιούς αναγνώστες; Ποιες κάρτες μοιράζονται μεταξύ τμημάτων; Αυτές οι απαντήσεις καθοδηγούν τη διαδρομή αναβάθμισης καλύτερα από έναν γενικό φόβο για την παλιά τεχνολογία.

Ένα άλλο ζήτημα είναι ο εγκλωβισμός σε προμηθευτή. Πολλοί οργανισμοί συνεχίζουν να αγοράζουν τις ίδιες κάρτες εγγύτητας 125kHz, επειδή ο εγκαταστάτης τους λέει ότι το υπάρχον σύστημα υποστηρίζει μόνο αυτές. Μερικές φορές αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές ο ελεγκτής μπορεί να υποστηρίξει πολλαπλές μορφές αναγνώστη ή το σύστημα μπορεί να αναβαθμιστεί αναγνώστη προς αναγνώστη. Μερικές φορές η καλύτερη διαδρομή είναι κάρτες διπλής τεχνολογίας που υποστηρίζουν το παλιό σύστημα κατά τη μετάβαση και μια νεότερη πλατφόρμα έξυπνων καρτών για τους αναβαθμισμένους αναγνώστες. Η ακριβής απάντηση εξαρτάται από το υλικό ελέγχου πρόσβασης, το λογισμικό, την καλωδίωση, τη διεπαφή αναγνώστη και τη μορφή διαπιστευτηρίων.

Κάρτες διπλής τεχνολογίας ως γέφυρα

Το Northstar ξενοδοχείου, ένα φανταστικό ξενοδοχείο πόλης στη Βαρσοβία, είχε κάρτες προσωπικού σε σύστημα πρόσβασης 125kHz και κάρτες δωματίων επισκεπτών σε ξεχωριστή πλατφόρμα κλειδαριών ξενοδοχείου. Η διοίκηση ήθελε ένα πιο καθαρό διαπιστευτήριο προσωπικού για τους χώρους προσωπικού, αλλά η αντικατάσταση κάθε αναγνώστη πόρτας ταυτόχρονα ήταν αναστατωτική. Ο προμηθευτής πρότεινε κάρτες προσωπικού διπλής τεχνολογίας για μια μεταβατική περίοδο. Η παλιά λειτουργία χαμηλής συχνότητας λειτουργούσε στις εναπομείνασες πόρτες παλαιού τύπου, ενώ η λειτουργία έξυπνης κάρτας λειτουργούσε στις αναβαθμισμένες εισόδους προσωπικού και τις αίθουσες αποθήκευσης. Με τον καιρό, αντικαταστάθηκαν περισσότεροι αναγνώστες. Το ξενοδοχείο απέφυγε μια χαοτική μετάβαση και σταμάτησε να εκδίδει νέα διαπιστευτήρια που το έκλειναν μόνιμα στο παλιό πρότυπο.

Οι κάρτες διπλής τεχνολογίας δεν είναι θεραπεία για κακό σχεδιασμό. Μπορούν να είναι χρήσιμες κατά τη μετάβαση, αλλά ο αγοραστής πρέπει να γνωρίζει ποια τεχνολογία χρησιμοποιείται σε κάθε πόρτα και πόσο θα διαρκέσει η μετάβαση. Διαφορετικά, η εγκατάσταση καταλήγει να κουβαλά δύο συστήματα για πάντα. Αν ο στόχος είναι να απομακρυνθείτε από τις κάρτες εγγύτητας 125kHz, τότε η διπλή τεχνολογία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως γέφυρα, όχι ως άνετο σημείο στάθμευσης.

Το Opal Mall, ένα φανταστικό εμπορικό κέντρο στην Κουάλα Λουμπούρ, έκανε αυτό το λάθος. Εξέδωσε κάρτες διπλής συχνότητας στο προσωπικό συντήρησης αλλά ποτέ δεν ολοκλήρωσε την αντικατάσταση των παλιών αναγνωστών. Πέντε χρόνια αργότερα, οι περισσότερες πόρτες δέχονταν ακόμη την πλευρά χαμηλής συχνότητας της κάρτας και η ισχυρότερη λειτουργία διαπιστευτηρίων χρησιμοποιούνταν ελάχιστα. Η κάρτα έμοιαζε με αναβάθμιση στα χαρτιά, αλλά ο κίνδυνος παρέμενε ζωντανός στο κτίριο. Ένας μεταγενέστερος έλεγχος ασφάλειας ανάγκασε το εμπορικό κέντρο να δημιουργήσει ένα σχέδιο απόσυρσης των παλιών αναγνωστών πόρτα προς πόρτα. Η κάρτα δεν είχε αποτύχει. Η πειθαρχία της μετάβασης είχε αποτύχει.

Οι ομάδες προμηθειών πρέπει επίσης να προσέχουν τη διατύπωση. Όροι όπως κάρτα εγγύτητας, κάρτα πρόσβασης RFID, κάρτα συμβατή με HID, κάρτα EM, κάρτα TK4100, κάρτα T5577, μπρελόκ χαμηλής συχνότητας και κάρτα πόρτας 125kHz χρησιμοποιούνται συχνά χαλαρά στις προσφορές. Κάποιες είναι μόνο για ανάγνωση. Κάποιες είναι επανεγγράψιμες. Κάποιες προορίζονται για έργα αντικατάστασης. Κάποιες δεν είναι κατάλληλες για ελεγχόμενη έκδοση ασφάλειας. Ένας αγοραστής δεν πρέπει να παραγγέλνει με βάση μόνο την εμφάνιση ή τον παλιό κωδικό ανταλλακτικού. Ρωτήστε τι τύπος τσιπ υπάρχει μέσα, ποια μορφή χρησιμοποιείται, αν το εύρος αριθμών διαπιστευτηρίων είναι ελεγχόμενο, αν οι κάρτες είναι προ-κωδικοποιημένες και αν οι μελλοντικές επαναπαραγγελίες μπορούν να αντιστοιχιστούν με ασφάλεια.

Πρακτικές ερωτήσεις ελέγχου

Το Cedar Valley Hospital, μια φανταστική εγκατάσταση υγειονομικής περίθαλψης στην Αριζόνα, παρήγγειλε κάρτες αντικατάστασης χαμηλής συχνότητας από έναν γενικό προμηθευτή ειδών γραφείου. Οι κάρτες άνοιγαν κάποιες πόρτες αλλά αποτύγχαναν στους αναγνώστες αποθήκευσης φαρμάκων, επειδή η μορφή διαπιστευτηρίων δεν ταίριαζε με τον αναμενόμενο κωδικό εγκατάστασης και το μοτίβο αρίθμησης. Το νοσοκομείο δεν είχε χρόνο για δοκιμές και λάθη. Επέστρεψε την αγορά καρτών σε έναν ελεγχόμενο προμηθευτή καρτών RFID που μπορούσε να αντιστοιχίσει την υπάρχουσα μορφή κατά τη μετάβαση και να υποστηρίξει μια προγραμματισμένη μετάβαση σε ένα ασφαλέστερο διαπιστευτήριο έξυπνης κάρτας. Σε ένα νοσοκομείο, η φθηνότερη κάρτα σπάνια είναι φθηνή μετά από αποτυχημένη καταχώριση και επείγουσες επαναπαραγγελίες.

Για οποιονδήποτε οργανισμό εξακολουθεί να χρησιμοποιεί κάρτες εγγύτητας 125kHz, ένας πρακτικός έλεγχος μπορεί να ξεκινήσει με απλές ερωτήσεις. Ποιες πόρτες χρησιμοποιούν αναγνώστες χαμηλής συχνότητας; Πόσες ενεργές κάρτες υπάρχουν στο σύστημα; Πόσες έχουν άγνωστους χρήστες; Απενεργοποιούνται γρήγορα οι χαμένες κάρτες; Οι κάρτες εργολάβων έχουν χρονικό περιορισμό; Διαφορετικά κτίρια χρησιμοποιούν διαφορετικές μορφές; Μπορεί το λογισμικό να ανιχνεύσει διπλούς αριθμούς διαπιστευτηρίων; Οι αίθουσες υψηλού κινδύνου προστατεύονται από τον ίδιο τύπο κάρτας με τις δημόσιες εισόδους; Γνωρίζει κανείς το σχέδιο για την αντικατάσταση των παλιών αναγνωστών; Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι υπερβολικά τεχνικές. Είναι βασική υγιεινή ελέγχου πρόσβασης.

Η Vanta Works, μια φανταστική μεταποιητική εταιρεία στο Μεξικό, διεξήγαγε αυτού του είδους τον έλεγχο αφού ένα σήμα εργολάβου παρέμεινε ενεργό για μήνες μετά τη λήξη του έργου. Η εταιρεία ανακάλυψε εκατοντάδες παλιά διαπιστευτήρια 125kHz στη βάση δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων προσωρινών σημάτων, καρτών επισκεπτών και διπλότυπων εγγραφών. Πριν αγοράσει νέες έξυπνες κάρτες, η ομάδα ασφάλειας καθάρισε τη βάση δεδομένων, αφαίρεσε ανενεργούς χρήστες, όρισε κανόνες ιδιοκτησίας διαπιστευτηρίων και δημιούργησε πολιτική χαμένων καρτών. Όταν ξεκίνησε η αναβάθμιση των αναγνωστών, το νέο σύστημα δεν κληρονομούσε χρόνια ακατάστατων εγγραφών. Αυτή η προετοιμασία έκανε την αναβάθμιση της τεχνολογίας πολύ πιο πολύτιμη.

Η διαδρομή μετάβασης δεν χρειάζεται να είναι δραματική. Πολλοί οργανισμοί ξεκινούν με πόρτες υψηλού κινδύνου, νέες εγκαταστάσεις ή νέες ομάδες εργαζομένων. Σταματούν να αγοράζουν νέες κάρτες χαμηλής συχνότητας, εκτός από αναπόφευκτες αντικαταστάσεις παλαιού τύπου. Εισάγουν έξυπνες κάρτες όπου οι αναγνώστες αντικαθίστανται ούτως ή άλλως. Χρησιμοποιούν διαπιστευτήρια διπλής τεχνολογίας μόνο όταν χρειάζεται για τη μετάβαση. Διατηρούν έναν σαφή χάρτη των τύπων αναγνωστών. Εκπαιδεύουν το προσωπικό της ρεσεψιόν και της ασφάλειας να εκδίδουν κάρτες σωστά. Ζητούν από τους προμηθευτές γραπτές προδιαγραφές αντί για αόριστα ονόματα καρτών. Έτσι προχωρά μια εταιρεία χωρίς να μετατρέπει τον έλεγχο πρόσβασης σε έργο κρίσης.

Το μήνυμα δεν είναι ότι κάθε κάρτα 125kHz πρέπει να πεταχτεί αύριο. Το μήνυμα είναι ότι αυτές οι κάρτες δεν πρέπει πλέον να αντιμετωπίζονται ως ισχυρά διαπιστευτήρια ασφάλειας. Είναι διακριτικά πρόσβασης παλαιού τύπου. Για ευκολία χαμηλού κινδύνου, μπορεί ακόμη να γίνονται ανεκτές. Για σοβαρή ασφάλεια, συνήθως δεν αρκούν. Ο κόσμος γύρω τους έχει αλλάξει. Φθηνά εργαλεία αντιγραφής, αδύναμος έλεγχος καρτών, κοινόχρηστα διαπιστευτήρια, μικτοί προμηθευτές και υψηλότερες προσδοκίες για δυνατότητα ελέγχου έχουν κάνει το παλιό μοντέλο να φαίνεται πολύ ισχνό.

Έτσι, αν το κτίριο, το γυμναστήριο, η κλινική, η αποθήκη, το σχολείο, το συγκρότημα διαμερισμάτων ή το ξενοδοχείο σας βασίζεται ακόμη σε κάρτες εγγύτητας 125kHz, μην ξεκινήσετε ζητώντας άλλο ένα κουτί κάρτες αντικατάστασης. Ξεκινήστε ρωτώντας τι προστατεύουν αυτές οι κάρτες. Αν η απάντηση είναι μόνο μια πόρτα χαμηλού κινδύνου, η αναβάθμισή σας μπορεί να είναι σταδιακή. Αν η απάντηση περιλαμβάνει ανθρώπους, περιουσία, ρυθμιζόμενες περιοχές, ακριβά περιουσιακά στοιχεία ή ευαίσθητα αρχεία, τότε η κάρτα πιθανώς δεν σας δίνει την αίσθηση ασφάλειας που νομίζετε. Κρατήστε το σύστημα σε λειτουργία αν πρέπει, αλλά σταματήστε να προσποιείστε ότι ένα βασικό διαπιστευτήριο εγγύτητας χαμηλής συχνότητας είναι μια σύγχρονη λύση ασφάλειας. Δεν είναι. Είναι ένα εργαλείο ευκολίας από μια παλαιότερη εποχή ελέγχου πρόσβασης, και όσο πιο γρήγορα σχεδιάσετε γύρω από αυτή την αλήθεια, τόσο λιγότερες εκπλήξεις θα έχετε στην πόρτα.