Κάρτες MIFARE ή κάρτες EM

Αν συγκρίνετε κάρτες MIFARE με κάρτες EM, θέτετε ήδη ένα πιο χρήσιμο ερώτημα από ό,τι θέτουν πολλοί αγοραστές στην αρχή. Πολλά έργα ξεκινούν με τη λάθος συζήτηση. Οι άνθρωποι ζητούν την πιο φθηνή κάρτα RFID, τον ταχύτερο χρόνο παράδοσης ή το ωραιότερο φινίρισμα εκτύπωσης προτού σταματήσουν και ρωτήσουν κάτι πιο σημαντικό: τι είδους σύστημα χτίζουμε στην πραγματικότητα και τι είδους λογική κάρτας χρειάζεται; Αυτό το βήμα που λείπει είναι ακριβώς εκεί όπου συνήθως ξεκινούν οι κακές αγοραστικές αποφάσεις.

Επιφανειακά, οι κάρτες MIFARE και οι κάρτες EM μπορεί να φαίνονται παρόμοιες. Είναι και οι δύο κάρτες RFID. Και οι δύο μπορούν να κατασκευαστούν σε τυπικά σχήματα κάρτας. Και οι δύο μπορούν να χρησιμοποιηθούν για έλεγχο πρόσβασης, κάρτες προσωπικού, προγράμματα μέλους ή συστήματα ταυτότητας. Αλλά μόλις προσπεράσετε το σώμα κάρτας και εξετάσετε τη συχνότητα, τη συμβατότητα, την ασφάλεια και τη μελλοντική ευελιξία, αρχίζουν να εξυπηρετούν πολύ διαφορετικά είδη έργων.

Η πρακτική απάντηση είναι η εξής. Αν εργάζεστε με ένα παλαιότερο σύστημα ελέγχου πρόσβασης 125 kHz και χρειάζεστε μόνο ένα απλό διαπιστευτήριο για βασική είσοδο ή παρουσία, οι κάρτες EM μπορεί ακόμη να είναι μια λογική επιλογή. Αν χτίζετε ένα νέο έργο, ή αν χρειάζεστε ισχυρότερη ασφάλεια, ευρύτερη υποστήριξη εφαρμογών ή περιθώριο επέκτασης σε πράγματα όπως ταυτότητα πανεπιστημιούπολης, πρόσβαση ξενοδοχείου, υπηρεσίες μέλους, αποθηκευμένη αξία ή πολυλειτουργικές κάρτες προσωπικού, οι κάρτες MIFARE είναι συνήθως η καλύτερη επιλογή. Σε πολλά νέα έργα, η MIFARE κερδίζει. Σε πολλά παλιά έργα, η EM επιβιώνει επειδή η συμβατότητα εξακολουθεί να κυριαρχεί στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό.

Αυτός είναι ο πυρήνας της σύγκρισης. Οι κάρτες EM αφορούν συχνά την απλή συμβατότητα. Οι κάρτες MIFARE αφορούν συχνά το εξυπνότερο δυναμικό του συστήματος.

Κατανόηση των καρτών EM σε παλαιότερα συστήματα ελέγχου πρόσβασης

Ας ξεκινήσουμε με τις κάρτες EM, γιατί βρίσκονται ακόμη παντού. Στις περισσότερες συζητήσεις με αγοραστές, μια κάρτα EM συνήθως σημαίνει μια κάρτα εγγύτητας 125 kHz που χρησιμοποιείται σε παλαιότερα συστήματα ελέγχου πρόσβασης. Οι αγοραστές αναζητούν όρους όπως κάρτα EM, κάρτα EM 125 kHz, κάρτα εγγύτητας EM, κάρτα ελέγχου πρόσβασης RFID και κάρτα παρουσίας εργαζομένων, επειδή αυτές οι κάρτες παραμένουν κοινές σε κτίρια γραφείων, εργοστάσια, πύλες διαμερισμάτων, εισόδους πάρκινγκ και τερματικά παρουσίας που εγκαταστάθηκαν πριν από χρόνια. Είναι οικείες, ευρέως αναγνωρισμένες και συχνά οικονομικά αποδοτικές όταν η υποδομή είναι ήδη χτισμένη γύρω τους.

Ένα μικρό συγκρότημα γραφείων στο Τέξας είναι ένα καλό παράδειγμα. Το ακίνητο χρησιμοποιούσε κάρτες EM για την είσοδο των ενοικιαστών στις πόρτες και μια απλή κοινόχρηστη πύλη πάρκινγκ. Η διοίκηση εξέτασε το ενδεχόμενο μετάβασης σε MIFARE επειδή ακουγόταν πιο μοντέρνα και πιο ασφαλής. Αλλά μετά από πραγματική αξιολόγηση, η κατάσταση αποδείχθηκε αρκετά βασική. Ο χώρος δεν είχε σοβαρό σχέδιο για διαπιστευτήρια πολλαπλών εφαρμογών, δεν είχε ανάγκη για προηγμένη λογική κάρτας και δεν είχε διάθεση προϋπολογισμού για αντικατάσταση όλων των αναγνωστών. Το σύστημα καρτών EM συνέχισε να κάνει τη δουλειά. Για εκείνο το ακίνητο, η παραμονή στις κάρτες EM δεν ήταν ντεμοντέ. Ήταν απλώς ρεαλιστική.

Αυτό είναι ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα υπέρ των καρτών EM. Αν η υποδομή αναγνωστών υπάρχει ήδη, η περίπτωση χρήσης είναι στενή και η κάρτα χρειάζεται μόνο να χειρίζεται απλό έλεγχο πρόσβασης ή παρουσία, η EM μπορεί ακόμη να είναι μια πρακτική απάντηση. Δεν χρειάζεται κάθε έργο να ξαναχτιστεί από το μηδέν.

Αλλά οι κάρτες EM αρχίζουν να φαίνονται περιορισμένες όταν το έργο γίνεται πιο πολυεπίπεδο. Τη στιγμή που ένας αγοραστής ζητά μια κάρτα να κάνει πολλές δουλειές, ή ζητά ένα ασφαλέστερο σύστημα καρτών RFID, ή θέλει ομαλότερη μελλοντική ενσωμάτωση, η συζήτηση συνήθως αρχίζει να κινείται προς τη MIFARE.

Πού οι κάρτες MIFARE αρχίζουν να βγάζουν περισσότερο νόημα

Οι κάρτες MIFARE βρίσκονται σε διαφορετικό σημείο της συζήτησης της αγοράς. Συνήθως συνδέονται με συστήματα RFID υψηλής συχνότητας 13.56 MHz και χρησιμοποιούνται ευρέως σε κάρτες-κλειδιά ξενοδοχείων, κάρτες ταυτότητας πανεπιστημιούπολης, κάρτες μέλους, κάρτες προσωπικού, συστήματα ανέπαφης πληρωμής, διαπιστευτήρια εκδηλώσεων και πιο προηγμένα περιβάλλοντα ελέγχου πρόσβασης. Όταν οι αγοραστές αναζητούν προμηθευτή καρτών MIFARE, κάρτα MIFARE 13.56 MHz, κάρτα ελέγχου πρόσβασης MIFARE, έξυπνη κάρτα RFID ή ασφαλή κάρτα ταυτότητας εργαζομένου, συνήθως δεν ψάχνουν για το απλούστερο δυνατό διαπιστευτήριο. Ψάχνουν για κάτι με περισσότερη δομή και περισσότερο περιθώριο ανάπτυξης.

Ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο στον Καναδά έμαθε αυτή τη διαφορά κατά την αναβάθμιση της κάρτας πανεπιστημιούπολης. Το σχολείο είχε αρχικά ένα συνονθύλευμα από κάρτες πρόσβασης, barcodes βιβλιοθήκης και ξεχωριστούς λογαριασμούς εκτύπωσης. Ήθελε μία κάρτα ταυτότητας φοιτητή που θα μπορούσε τελικά να χειρίζεται πρόσβαση κτιρίου, υπηρεσίες βιβλιοθήκης, προγράμματα σίτισης, είσοδο κοιτώνα και εκτύπωση. Μια κάρτα EM θα ήταν πολύ στενή για αυτό το σχέδιο. Το πανεπιστήμιο επέλεξε κάρτες MIFARE επειδή ήθελε ένα διαπιστευτήριο για να υποστηρίξει ένα πιο συνδεδεμένο σύστημα πανεπιστημιούπολης. Σε εκείνο το περιβάλλον, η κάρτα δεν άνοιγε απλώς πόρτες. Γινόταν μέρος της φοιτητικής ζωής.

Εκεί πραγματικά αρχίζει να ξεχωρίζει η MIFARE. Είναι συνήθως η καλύτερη επιλογή όταν η κάρτα αναμένεται να γίνει κάτι περισσότερο από ένα απλό διαπιστευτήριο εισόδου ναι-ή-όχι.

Ζητήματα ασφάλειας και σχεδιασμού συστήματος

Πολλοί αγοραστές πλαισιώνουν τη σύγκριση με την ασφάλεια πρώτα, και αυτό είναι δίκαιο μέχρι ενός σημείου. Δεν είναι κάθε κάρτα MIFARE αυτόματα ασφαλής μόνο και μόνο επειδή είναι MIFARE, και δεν γίνεται κάθε κάρτα EM απαράδεκτη σε κάθε έργο μόνο και μόνο επειδή είναι απλούστερη. Αλλά σε πρακτικούς εμπορικούς όρους, τα συστήματα που βασίζονται σε MIFARE συνήθως προσφέρουν στους αγοραστές περισσότερες επιλογές για δομημένη διαχείριση διαπιστευτηρίων, ευρύτερη χρήση εφαρμογών και πιο εξελιγμένο σχεδιασμό συστήματος από τα κλασικά περιβάλλοντα καρτών EM. Αυτό έχει σημασία σε έργα όπου οι κανόνες πρόσβασης, οι ρόλοι χρηστών ή τα επίπεδα υπηρεσιών γίνονται πιο περίπλοκα.

Ένα επιχειρηματικό πάρκο στη Σιγκαπούρη αντιμετώπισε ακριβώς αυτό το ζήτημα. Τα παλαιότερα κτίριά του χρησιμοποιούσαν κάρτες EM για κανονική είσοδο γραφείου και το σύστημα λειτουργούσε για χρόνια. Στη συνέχεια, μεγαλύτεροι ενοικιαστές άρχισαν να ζητούν καθαρότερη πρόσβαση βάσει ρόλων, βελτιώσεις στη διαχείριση επισκεπτών και καλύτερο διαχωρισμό μεταξύ γενικού προσωπικού, εργολάβων και ομάδων IT. Η διοίκηση αρχικά ήλπιζε ότι το παλιό περιβάλλον καρτών EM θα μπορούσε απλώς να ενισχυθεί με νέες πολιτικές. Αποδείχθηκε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν αρχιτεκτονικό, όχι διαδικαστικό. Ο χώρος σταδιακά μετακινήθηκε σε σύστημα καρτών MIFARE επειδή η ίδια η κάρτα έπρεπε να υποστηρίξει ένα εξυπνότερο μοντέλο πρόσβασης.

Ωστόσο, θα ήταν λάθος να πούμε ότι η MIFARE είναι πάντα η σωστή απάντηση και η EM πάντα η λάθος. Αυτό είναι υπερβολικά απλοϊκό και οι έξυπνοι αγοραστές το γνωρίζουν. Πολλές επιχειρήσεις δεν χρειάζονται την επιπλέον πολυπλοκότητα συστήματος που κάνει τη MIFARE ελκυστική. Αν το έργο αφορά μόνο το άνοιγμα μιας πόρτας ή την καταγραφή παρουσίας και το περιβάλλον αναγνώστη είναι ήδη σταθερό, οι κάρτες EM μπορεί να συνεχίσουν να έχουν οικονομικό νόημα.

Ένα εργαστήριο ενδυμάτων στο Βιετνάμ το ανακάλυψε αφού παραλίγο να αναβαθμίσει υπερβολικά επιθετικά. Ο ιδιοκτήτης ήθελε να φαίνεται πιο επαγγελματικός και υπέθεσε ότι ένα σύστημα καρτών MIFARE θα βελτίωνε αυτόματα τις λειτουργίες. Αλλά η πραγματική ανάγκη ήταν απλή παρουσία βάρδιας για μία τοποθεσία με προβλέψιμο εργατικό δυναμικό και περιορισμένο έλεγχο πρόσβασης. Η μετάβαση σε MIFARE θα πρόσθετε κόστος και αλλαγή συστήματος χωρίς να λύσει ένα πραγματικό λειτουργικό πρόβλημα. Το εργαστήριο παρέμεινε στις κάρτες παρουσίας EM και επικεντρώθηκε αντ' αυτού στη βελτίωση της πειθαρχίας του προσωπικού και της αναφοράς. Σε εκείνη την περίπτωση, η απλούστερη κάρτα ήταν ακόμη η εξυπνότερη αγορά.

Εδώ η συζήτηση αγοράς γίνεται ενδιαφέρουσα. Οι κάρτες EM είναι συχνά καλύτερες όταν το έργο είναι σταθερό, στενό και ευαίσθητο στο κόστος. Οι κάρτες MIFARE είναι συχνά καλύτερες όταν το έργο επεκτείνεται, είναι πολυλειτουργικό ή στρατηγικά σημαντικό.

Σενάρια εφαρμογής για κάρτες MIFARE και κάρτες EM

Πρόσβαση ξενοδοχείου και συστήματα διαπιστευτηρίων επισκεπτών

Τα ξενοδοχεία είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα χώρου όπου η MIFARE συνήθως φαίνεται πιο φυσική. Τα συστήματα καρτών-κλειδιών ξενοδοχείων συχνά χρειάζονται περισσότερα από απλή πρόσβαση εγγύτητας. Μπορεί να συνδέουν την είσοδο δωματίου, τους ανελκυστήρες, τις ζώνες ευεξίας, τα δικαιώματα σαλονιού και την προσωρινή λογική επισκεπτών. Αυτού του είδους η ροή εργασίας φιλοξενίας ευθυγραμμίζεται πολύ περισσότερο με το είδος οικοσυστήματος όπου χρησιμοποιούνται συνήθως οι κάρτες MIFARE.

Ένας όμιλος boutique ξενοδοχείων στην Ισπανία πέρασε από αυτή την απόφαση κατά τη διάρκεια μιας ανακαίνισης. Ένας διευθυντής πρότεινε κάρτες EM επειδή ήταν φθηνότερες και το ακίνητο χρειαζόταν επιφανειακά μόνο είσοδο δωματίου. Αλλά μόλις η ομάδα του έργου χαρτογράφησε το πραγματικό ταξίδι του επισκέπτη, η κάρτα έπρεπε να κάνει περισσότερα. Κάποια δωμάτια είχαν περιορισμούς ορόφου, κάποιοι επισκέπτες είχαν πρόσβαση σε χώρους ευεξίας και οι κάρτες προσωπικού χρειάζονταν καθαρότερη λογική από τις κάρτες επισκεπτών. Οι κάρτες MIFARE είχαν πολύ περισσότερο νόημα επειδή το ξενοδοχείο δεν αγόραζε πραγματικά μια κάρτα πόρτας. Αγόραζε ένα σύστημα διαπιστευτηρίων επισκεπτών.

Προγράμματα μέλους και επέκταση υπηρεσιών

Τα προγράμματα μέλους δείχνουν την ίδια διάκριση. Ένα βασικό γυμναστήριο με έναν παλιό αναγνώστη στην πόρτα μπορεί ακόμη να χρησιμοποιεί κάρτες EM αν το μόνο που θέλει είναι γρήγορη είσοδο στη ρεσεψιόν. Αλλά τη στιγμή που το κλαμπ θέλει ντουλάπια, συνδρομή βάσει βαθμίδας, παρουσία σε μαθήματα, εσωτερική πληρωμή ή εμπειρίες συνδεδεμένες με εφαρμογή, η MIFARE γίνεται πολύ πιο ελκυστική.

Μια μάρκα γυμναστηρίων στην Αυστραλία είδε αυτή τη μετάβαση να συμβαίνει σε πραγματικό χρόνο. Ξεκίνησε με κάρτες EM για την είσοδο στη ρεσεψιόν επειδή το σύστημα ήταν απλό και προσιτό. Αργότερα, τα υψηλής ποιότητας μέλη ήθελαν πρόσβαση σε ντουλάπια, προτεραιότητα σε μαθήματα και επιπλέον υπηρεσίες μέλους. Η παλιά ρύθμιση καρτών άρχισε να φαίνεται πολύ στενή. Η μάρκα μετακινήθηκε σε κάρτες μέλους MIFARE επειδή το μοντέλο μέλους είχε ξεπεράσει ένα βασικό διαπιστευτήριο πύλης. Η κάρτα είχε γίνει μέρος της εμπειρίας υπηρεσίας, όχι απλώς ένα πλαστικό πάσο.

Ταυτότητα εργαζομένου και διαχείριση χώρου εργασίας

Τα προγράμματα ταυτότητας εργαζομένου δημιουργούν μια άλλη καλή σύγκριση. Σε μια απλή αποθήκη με μία πύλη και ένα τερματικό παρουσίας, οι κάρτες EM μπορούν ακόμη να λειτουργήσουν τέλεια. Αλλά αν η εταιρεία θέλει μία κάρτα ταυτότητας εργαζομένου για έλεγχο πρόσβασης, πάρκινγκ, απελευθέρωση εκτυπωτή, πληρωμή σε καντίνα ή δικαιώματα βάσει τμήματος, οι κάρτες MIFARE συνήθως προσφέρουν καλύτερη βάση.

Μια μεταποιητική εταιρεία στην Πολωνία αντιμετώπισε ακριβώς αυτό. Το εργοστάσιο χρησιμοποιούσε αρχικά κάρτες EM για είσοδο και παρουσία βάρδιας και κανείς δεν το σκεφτόταν πολύ. Στη συνέχεια, η εταιρεία πρόσθεσε ελεγχόμενες ζώνες αποθήκευσης, πορτοφόλι καντίνας προσωπικού και πρόσβαση πάρκινγκ για μισθωτούς υπαλλήλους. Η διοίκηση ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι η κάρτα προσωπικού είχε γίνει κάτι περισσότερο από μια κάρτα χτυπήματος. Η επιχείρηση μετακινήθηκε σε κάρτες ταυτότητας εργαζομένου MIFARE επειδή η κάρτα χρειαζόταν τώρα ευρύτερο ρόλο στις καθημερινές λειτουργίες. Σε εκείνη την περίπτωση, η παλιά κάρτα EM δεν είχε αποτύχει. Η επιχείρηση απλώς την είχε ξεπεράσει.

Κόστος, εμπειρία χρήστη και μακροπρόθεσμη αξία έργου

Το κόστος είναι ένας από τους μεγαλύτερους λόγους για τους οποίους οι αγοραστές διστάζουν. Οι κάρτες EM συνήθως φαίνονται πιο ελκυστικές σε μια απλή σύγκριση τιμής ανά κάρτα, ειδικά όταν εμπλέκονται μεγάλες ποσότητες. Αλλά το συνολικό κόστος του έργου σπάνια αφορά μόνο την ίδια την κάρτα. Περιλαμβάνει επίσης την αντικατάσταση αναγνωστών, το φόρτο υποστήριξης, τις μελλοντικές αναβαθμίσεις, τη σύγχυση των χρηστών, τη συμπεριφορά επανέκδοσης καρτών και το πόσο σύντομα το σύστημα θα χρειαστεί άλλον επανασχεδιασμό. Μια φθηνότερη κάρτα που αναγκάζει ένα δεύτερο έργο δύο χρόνια αργότερα δεν είναι πάντα η φθηνότερη επιλογή.

Ένα συγκρότημα κατοικιών στο Ντουμπάι το έμαθε με τον δύσκολο τρόπο. Η ομάδα διοίκησης επέλεξε πρώτα κάρτες EM επειδή η κοινότητα ήθελε μόνο είσοδο στην πύλη και βασική πρόσβαση κτιρίου. Στη συνέχεια, οι κάτοικοι άρχισαν να ζητούν το ίδιο διαπιστευτήριο να λειτουργεί στο γυμναστήριο, στην πισίνα και στην κοινόχρηστη λέσχη. Το φθηνότερο αρχικό σύστημα ξαφνικά φάνηκε κοντόφθαλμο. Όταν το ακίνητο αργότερα αναβαθμίστηκε σε περιβάλλον καρτών MIFARE, κατέληξε να πληρώσει δύο φορές για ένα πρόβλημα που θα μπορούσε να είχε οριοθετηθεί πιο ειλικρινά από την αρχή. Το δίδαγμα δεν ήταν ότι η EM ήταν κακή. Ήταν ότι η κοινότητα είχε αγοράσει ένα απλό σύστημα για έναν χώρο που γινόταν λιγότερο απλός.

Ένα άλλο πράγμα που συχνά παραβλέπουν οι αγοραστές είναι η εμπειρία χρήστη. Οι περισσότεροι τελικοί χρήστες δεν ενδιαφέρονται αν η κάρτα είναι EM ή MIFARE. Τους ενδιαφέρει αν λειτουργεί, αν χρειάζονται μία κάρτα ή δύο και αν η κάρτα ταιριάζει φυσικά στην καθημερινή τους ρουτίνα. Γι' αυτό η καλύτερη επιλογή δεν είναι πάντα η πιο τεχνική επιλογή. Είναι αυτή που διατηρεί καθαρή την εμπειρία του διαπιστευτηρίου.

Ένας όμιλος νοσοκομείων στην Ταϊλάνδη το ανακάλυψε αυτό όταν προσπάθησε να απλοποιήσει τη μετακίνηση του προσωπικού μεταξύ τμημάτων. Οι αρχικές κάρτες EM χειρίζονταν την παρουσία αρκετά καλά