Γιατί σταματούν να λειτουργούν οι κάρτες RFID

Οι άνθρωποι συνήθως αντιλαμβάνονται ένα πρόβλημα με μια κάρτα RFID στην χειρότερη δυνατή στιγμή. Ένας επισκέπτης ξενοδοχείου στέκεται στην πόρτα κρατώντας αποσκευές στο ένα χέρι. Ένα μέλος γυμναστηρίου αργεί για το μάθημα και η πύλη δεν ανοίγει. Ένας εργαζόμενος φτάνει σε μια είσοδο γραφείου κατά την πρωινή αιχμή και ξαφνικά πρέπει να χτυπήσει την κάρτα τρεις φορές. Εκείνη τη στιγμή, το συμπέρασμα είναι συνήθως άμεσο. Η κάρτα είναι χαλασμένη. Το τσιπ είναι νεκρό. Ο προμηθευτής έφτιαξε μια κακή παρτίδα. Μερικές φορές αυτό είναι αλήθεια. Πολύ συχνά όμως δεν είναι τόσο απλό.

Κάρτες RFID σταματούν πράγματι να λειτουργούν, αλλά ο λόγος δεν είναι πάντα αυτός που νομίζουν οι άνθρωποι. Σε πραγματικά έργα, μια κάρτα μπορεί να φαίνεται ότι αστοχεί για αρκετούς διαφορετικούς λόγους. Μερικές φορές η ίδια η κάρτα έχει υποστεί ζημιά. Μερικές φορές η κωδικοποίηση είναι λανθασμένη. Μερικές φορές το περιβάλλον αναγνώστη είναι ασυνεπές. Μερικές φορές η κάρτα δεν έχει πραγματικά αστοχήσει καθόλου και αυτό που άλλαξε είναι το σύστημα γύρω της. Οι αγοραστές, οι διαχειριστές εγκαταστάσεων και οι χειριστές που το κατανοούν αυτό συνήθως λύνουν τα προβλήματα ταχύτερα και σπαταλούν λιγότερα χρήματα σε περιττές επανεκτυπώσεις.

Κατανοώντας γιατί οι κάρτες RFID φαίνεται να αστοχούν

Ένας φορέας φιλοξενίας με την επωνυμία North Shore Suites το διαπίστωσε αυτό κατά τη διάρκεια μιας καλοκαιρινής αιχμής καταχώριση. Μια νέα παρτίδα με νέα επωνυμία από κάρτες-κλειδιά RFID για ξενοδοχεία άρχισε να προκαλεί παράπονα στη ρεσεψιόν. Οι επισκέπτες έλεγαν ότι οι κάρτες σταμάτησαν να λειτουργούν μετά από μόλις μία ή δύο ημέρες. Η ομάδα λειτουργιών υποψιάστηκε αρχικά κακή ποιότητα κάρτας. Μεταγενέστεροι έλεγχοι έδειξαν ότι οι ίδιες οι κάρτες ήταν ως επί το πλείστον εντάξει. Το πραγματικό ζήτημα ήταν ότι ένα μέρος των κλειδαριών δωματίων είχε χαμηλά επίπεδα μπαταρίας, γεγονός που καθιστούσε πιο πιθανές τις οριακές αναγνώσεις και δημιουργούσε την εντύπωση ότι οι κάρτες-κλειδιά RFID είχαν αστοχήσει. Μόλις αντικαταστάθηκαν οι μπαταρίες και σταθεροποιήθηκε η απόδοση των κλειδαριών, ο όγκος των παραπόνων μειώθηκε. Οι κάρτες είχαν γίνει ο εμφανής ύποπτος επειδή ήταν το αντικείμενο στο χέρι του επισκέπτη, αλλά δεν ήταν η όλη ιστορία.

Αυτού του είδους η παρεξήγηση συμβαίνει συνεχώς. Όταν οι άνθρωποι ρωτούν γιατί οι κάρτες RFID σταματούν να λειτουργούν, συνήθως θέτουν μία από πολλές διαφορετικές ερωτήσεις χωρίς να το συνειδητοποιούν. Αστόχησε φυσικά το τσιπ. Υπέστη ζημιά η κεραία. Σταμάτησε ο αναγνώστης να αναγνωρίζει τα δεδομένα της κάρτας. Άλλαξε το περιβάλλον. Άρχισε ο χρήστης να παρουσιάζει την κάρτα διαφορετικά. Όλα αυτά μπορούν να δημιουργήσουν το ίδιο σύμπτωμα. Η κάρτα δεν λειτουργεί πλέον.

Φυσική ζημιά στο εσωτερικό των καρτών RFID

Η φυσική ζημιά είναι μία από τις πιο προφανείς αιτίες, και είναι επίσης μία από τις πιο εύκολες να υποτιμηθεί. Οι κάρτες RFID δεν είναι μαγικές. Μέσα στο σώμα κάρτας υπάρχει ακόμη ένα τσιπ και μια δομή κεραίας που μπορούν να αποδυναμωθούν από κάμψη, ράγισμα, αποκόλληση στρώσεων, θερμότητα, πίεση ή κακή κατασκευή. Αν μια κάρτα μεταφέρεται σε πίσω τσέπη, στριμώχνεται μέσα σε ένα στενό πορτοφόλι, αφήνεται στο ταμπλό ενός αυτοκινήτου ή πιέζεται πάνω σε τραχιές επιφάνειες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μπορεί τελικά να χάσει την ακεραιότητά της. Κάποιες κάρτες αντέχουν την κακομεταχείριση καλύτερα από άλλες, αλλά καμία δεν είναι απολύτως άτρωτη στην κακή μεταχείριση.

Όταν τα υλικά κάρτας δεν ταιριάζουν με την καθημερινή χρήση

Ένα πρόγραμμα πληρωμών φοιτητών στο Alder Finch University αντιμετώπισε αυτό το ζήτημα αφού εξέδωσε επαναφορτιζόμενες κάρτες RFID για σίτιση και πλυντήρια. Στην αρχή, το σύστημα φαινόταν σταθερό. Στη συνέχεια, η υποστήριξη άρχισε να βλέπει ένα μοτίβο. Πολλές από τις υποτιθέμενες νεκρές κάρτες προέρχονταν από φοιτητές που τις κρατούσαν σε υπερφορτωμένες πίσω τσέπες ή τις είχαν κρυμμένες πίσω από μεταλλικές θήκες τηλεφώνου. Η πιο εύκαμπτη, χαμηλότερου κόστους κατασκευή κάρτας που χρησιμοποιήθηκε για την πρώτη παρτίδα απλώς δεν ήταν αρκετά ανθεκτική για αυτού του είδους την καθημερινή κακομεταχείριση. Η επόμενη παραγωγή στράφηκε σε ισχυρότερο σώμα κάρτας και επιφανειακή φινίρισμα, και η συχνότητα αντικατάστασης μειώθηκε. Σε εκείνη την περίπτωση, οι κάρτες RFID σταμάτησαν να λειτουργούν επειδή η επιλογή υλικού δεν ταίριαζε πραγματικά με τη συμπεριφορά των φοιτητών.

Ένας άλλος συνηθισμένος λόγος είναι η ζημιά στην κεραία που προκαλείται από κάμψη που φαίνεται ασήμαντη στον χρήστη. Οι άνθρωποι συχνά υποθέτουν ότι μια κάρτα είτε είναι ορατά σπασμένη είτε εντελώς εντάξει. Στην πραγματικότητα, η εσωτερική ζημιά μπορεί να είναι ανεπαίσθητη. Μια κάρτα μπορεί να φαίνεται καθαρή και επίπεδη ενώ υφίσταται ένα εσωτερικό ράγισμα ή αποδυναμωμένη σύνδεση που προκαλεί ασυνεπή απόδοση πριν από την πλήρη αστοχία. Γι' αυτό ορισμένα προβλήματα καρτών RFID ξεκινούν ως περιστασιακές κακές αναγνώσεις και μόνο αργότερα γίνονται πλήρης μη αναγνώριση.

Μια αλυσίδα γυμναστηρίων με την επωνυμία Cedar Loop το παρατήρησε αυτό με κάρτες μέλους κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Τα μέλη συχνά έβαζαν τις κάρτες σε στενές θήκες καρπού ή τις έλυγιζαν ενώ άλλαζαν ρούχα στα αποδυτήρια. Η ομάδα της ρεσεψιόν αρχικά πίστευε ότι οι αναγνώστες εισόδου δυσλειτουργούσαν επειδή το ίδιο μέλος μπορεί να πετύχαινε μετά από δύο ή τρεις προσπάθειες. Μεταγενέστερος έλεγχος έδειξε ότι ένα μέρος των καρτών είχε εσωτερική ζημιά από επαναλαμβανόμενη κάμψη. Οι κάρτες δεν είχαν αστοχήσει όλες μαζί. Είχαν γίνει σταδιακά αναξιόπιστες. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο για τους αγοραστές που εξετάζουν την ανθεκτικότητα των καρτών RFID. Μια κάρτα δεν πηγαίνει πάντα από υγιής σε νεκρή με ένα καθαρό βήμα. Μερικές φορές γίνεται πρώτα σταδιακά ενοχλητική.

Θερμότητα, φθορά και κόπωση επιφάνειας

Η έκθεση στη θερμότητα είναι ένας ακόμη σιωπηλός δολοφόνος. Οι κάρτες RFID που αφήνονται σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα, κοντά σε ηλιόλουστα παράθυρα, κοντά σε θερμαντικά σώματα ή σε θερμούς βιομηχανικούς χώρους μπορούν να παραμορφωθούν ή να αποδυναμωθούν με την πάροδο του χρόνου. Οι τυπικές κάρτες PVC είναι ιδιαίτερα ευάλωτες όταν το περιβάλλον είναι σκληρότερο από ό,τι είχε αρχικά υποθέσει η ομάδα του έργου. Οι άνθρωποι συχνά επικεντρώνονται στη συμβατότητα αναγνώστη και ξεχνούν ότι η επιλογή υλικού κάρτας αποτελεί μέρος της αξιοπιστίας του συστήματος επίσης.

Ένας όμιλος περιφερειακών κλινικών με την επωνυμία Bellmere Health διένειμε κάρτες πρόσβασης RFID σε προσωπικό που τις άφηνε τακτικά μέσα σε οχήματα κατά τις μεγάλες καλοκαιρινές απογευματινές ώρες. Μετά από επαναλαμβανόμενη έκθεση στη θερμότητα, ορισμένες κάρτες άρχισαν να παραμορφώνονται ελαφρώς και η απόδοση ανάγνωσης έγινε λιγότερο σταθερή. Το προσωπικό υπέθεσε ότι το σύστημα πρόσβασης γερνούσε. Αποδείχθηκε ότι οι κάρτες άλλαζαν φυσικά αρκετά ώστε να επηρεάζεται η χρήση. Μόλις ο οργανισμός ενημέρωσε τις οδηγίες προς τους χρήστες και στράφηκε σε μελλοντικές παρτίδες σε καταλληλότερη κατασκευή κάρτας, το πρόβλημα υποχώρησε. Όταν οι κάρτες RFID σταματούν να λειτουργούν σε θερμά κλίματα, οι συνθήκες υλικού και αποθήκευσης αξίζουν προσεκτικής εξέτασης.

Έπειτα υπάρχει το ζήτημα της φθοράς που δεν είναι αρκετά δραματική για να τραβήξει την προσοχή αλλά εξακολουθεί να έχει σημασία. Οι επιφανειακές γρατσουνιές, ο διαχωρισμός άκρων, η κόπωση της επικάλυψης και η σταδιακή παραμόρφωση του σώματος μπορούν όλα να επηρεάσουν τη διάρκεια ζωής, ειδικά σε κάρτες που χρησιμοποιούνται καθημερινά. Μια βραχυπρόθεσμη κάρτα επισκέπτη και μια κάρτα πρόσβασης γραφείου πολλών ετών δεν ανήκουν στην ίδια συζήτηση ανθεκτικότητας. Ωστόσο, πολλοί αγοραστές εξακολουθούν να τις αγοράζουν σαν να ανήκουν.

Γιατί η εμφάνιση από μόνη της δεν αρκεί

Ένας φορέας συνεργατικών χώρων με την επωνυμία Harbor Slate το ανακάλυψε αυτό αφού λάνσαρε κάρτες πρόσβασης RFID με υψηλής ποιότητας εμφάνιση και απαλή ματ φινίρισμα. Οι κάρτες ένιωθαν υπέροχα στο χέρι και ταίριαζαν απόλυτα με την εικόνα της επωνυμίας. Έξι μήνες αργότερα, ορισμένοι χρήστες που τις κουβαλούσαν καθημερινά μαζί με κλειδιά και άλλα αντικείμενα πρόσβασης άρχισαν να αναφέρουν ασυνεπείς αναγνώσεις και ορατά ταλαιπωρημένες επιφάνειες καρτών. Το φινίρισμα είχε επιλεγεί κυρίως για την εμφάνιση, όχι για τη μακροπρόθεσμη φθορά από επαφή. Η λύση δεν ήταν μόνο η αλλαγή του τσιπ. Ήταν ο επανασχεδιασμός ολόκληρης της κατασκευής με βάση την πραγματική διάρκεια χρήσης. Αυτός είναι ένας λόγος που οι προσαρμοσμένες κάρτες RFID αστοχούν νωρίτερα από το αναμενόμενο. Ο αγοραστής βελτιστοποιεί για την παρουσίαση αλλά υποτιμά την καθημερινή τριβή.

Ζητήματα κωδικοποίησης και προβλήματα δεδομένων backend

Φυσικά, δεν είναι κάθε αστοχία φυσική. Τα ζητήματα κωδικοποίησης δημιουργούν μια άλλη μεγάλη κατηγορία λεγόμενων νεκρών καρτών. Μια κάρτα μπορεί να είναι φυσικά υγιής και να φαίνεται άχρηστη επειδή το σύστημα δεν μπορεί να την ερμηνεύσει σωστά. Η κάρτα RFID διαβάζεται, αλλά η βάση δεδομένων λέει όχι. Γράφτηκε η λανθασμένη μορφή δεδομένων. Η κάρτα συνδέθηκε με τον λανθασμένο λογαριασμό. Ο έλεγχος αλληλουχίας χειρίστηκε λανθασμένα. Για τον τελικό χρήστη, εξακολουθεί να φαίνεται ότι η κάρτα σταμάτησε να λειτουργεί.

Ένας εργολάβος μεταφορών με την επωνυμία Meridian Link αντιμετώπισε αυτό το ζήτημα κατά την έκδοση καρτών ταξιδιού προσωπικού σε πολλά αμαξοστάσια. Ορισμένοι εργαζόμενοι είπαν ότι οι κάρτες τους σταμάτησαν να λειτουργούν μέσα σε μια νύχτα μετά από ενημέρωση λογισμικού. Οι έλεγχοι έδειξαν ότι οι κάρτες ήταν ακόμη αναγνώσιμες σε επίπεδο υλικού. Αυτό που είχε αλλάξει ήταν η αντιστοίχιση του συστήματος μετά την εισαγωγή δεδομένων. Ένα σφάλμα μορφοποίησης στην ενημερωμένη βάση δεδομένων προκάλεσε την αντιμετώπιση έγκυρων καρτών ως άγνωστων εγγραφών. Οι κάρτες δεν πέθαναν. Η σχέση του συστήματος γύρω τους άλλαξε. Αυτή η διάκριση έχει σημασία επειδή η λύση είναι εντελώς διαφορετική. Η αντικατάσταση της παρτίδας θα είχε σπαταλήσει χρήματα και δεν θα είχε λύσει τίποτα.

Η ίδια λογική εμφανίζεται σε προγράμματα δωροκαρτών, προγράμματα πιστότητας και συστήματα μέλους πιο συχνά από ό,τι συνειδητοποιούν πολλοί αγοραστές. Μια κάρτα μπορεί να λειτουργεί σωστά σε επίπεδο RF και να αστοχεί σε επίπεδο επιχειρηματικής λογικής. Όταν κάποιος λέει ότι μια δωροκάρτα RFID σταμάτησε να λειτουργεί, μπορεί να σημαίνει ότι η κάρτα δεν μπορεί να διαβαστεί. Μπορεί επίσης να σημαίνει ότι το υπόλοιπο δεν εμφανίζεται, ότι το backend δεν μπορεί να βρει τον λογαριασμό ή ότι η κάρτα συνδέθηκε λανθασμένα κατά την ενεργοποίηση. Αυτά δεν είναι το ίδιο πρόβλημα, ακόμη και αν ο πελάτης τα περιγράψει με σχεδόν τα ίδια λόγια.

Όταν η λογική συναλλαγής μοιάζει με αστοχία κάρτας

Ένας έμπορος καλλυντικών με την επωνυμία Solmere Lane το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια μιας εορταστικής καμπάνιας με δωροκάρτες RFID συνδεδεμένες με πίστωση εντός καταστήματος και προσφορές μπόνους. Η εξυπηρέτηση πελατών άρχισε να ακούει ότι ορισμένες κάρτες σταμάτησαν να λειτουργούν μετά την πρώτη χρήση. Η αρχική υπόθεση ήταν χαμηλή ποιότητα κάρτας. Το πραγματικό ζήτημα ήταν ότι η λογική της προωθητικής ενέργειας είχε δύο συνδεδεμένα δικαιώματα, και ορισμένα τερματικά καταστήματος χειρίζονταν τη μερική εξαργύρωση ασυνεπώς. Η κάρτα ήταν αναγνώσιμη, αλλά η λογική συναλλαγής δημιουργούσε σύγχυση που έμοιαζε με αστοχία κάρτας. Μόλις καθαρίστηκε η ροή εργασίας εξαργύρωσης, ο αριθμός των λεγόμενων χαλασμένων καρτών μειώθηκε απότομα. Γι' αυτό η πρακτική αντιμετώπιση προβλημάτων RFID πρέπει να διαχωρίζει τα προβλήματα ανάγνωσης από τα προβλήματα συναλλαγής.

Ασυνέπεια αναγνώστη και συνθήκες υλικού

Η ασυνέπεια αναγνώστη είναι ένας ακόμη τεράστιος λόγος για τον οποίο οι κάρτες RFID φαίνεται να σταματούν να λειτουργούν. Μια κάρτα μπορεί να λειτουργεί σε μια συσκευή και να αστοχεί σε μια άλλη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι άνθρωποι κατηγορούν φυσικά την κάρτα επειδή είναι το πράγμα που μπορούν να αγγίξουν. Αλλά σε συστήματα πολλαπλών τοποθεσιών, οι μικτές γενιές υλικού, η κακή τοποθέτηση, οι βρώμικες ζώνες ανάγνωσης, οι αδύναμες συνθήκες τροφοδοσίας ή οι φθαρμένοι αναγνώστες συχνά δημιουργούν μεγάλο μέρος της απογοήτευσης.

Μια αλυσίδα ευεξίας με την επωνυμία Juniper Vale κυκλοφόρησε κάρτες μέλους RFID σε εννέα κλαμπ. Τα μέλη άρχισαν να λένε ότι οι κάρτες τους σταμάτησαν να λειτουργούν μόνο σε ορισμένα υποκαταστήματα. Η ομάδα λειτουργιών υποψιάστηκε αρχικά ασυνεπή παραγωγή καρτών. Οι δοκιμές στις τοποθεσίες έδειξαν διαφορετική ιστορία. Οι παλαιότερες περιστρεφόμενες πύλες είχαν στενότερα παράθυρα ανάγνωσης και λιγότερο ανεκτική τοποθέτηση. Οι ίδιες κάρτες λειτουργούσαν κανονικά σε ανακαινισμένα κλαμπ με νεότερο εξοπλισμό. Αυτό που έμοιαζε με αστοχία κάρτας ήταν στην πραγματικότητα ασυνέπεια υποδομής. Η λύση περιλάμβανε την προτεραιοποίηση αναβαθμίσεων υλικού στα προβληματικά σημεία και την επανεκπαίδευση του προσωπικού σχετικά με τη συμπεριφορά χτυπήματος κατά τη μετάβαση.

Προβλήματα συμπεριφοράς χρήστη και παρουσίασης κάρτας

Η ανθρώπινη συμπεριφορά προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο. Οι κάρτες δεν υπάρχουν σε καθαρές εργαστηριακές συνθήκες. Οι άνθρωποι τις κουβαλούν δίπλα σε τηλέφωνα, κέρματα, κλειδιά, μαγνητικά σήματα, μεταλλικά κλιπ και άλλες κάρτες ανέπαφης τεχνολογίας. Χτυπούν πολύ γρήγορα ενώ περπατούν. Κουνούν την κάρτα αντί να την παρουσιάζουν σταθερά. Την κρατούν μέσα σε ένα χοντρό πορτοφόλι και περιμένουν ο αναγνώστης να τα βγάλει πέρα. Σε ορισμένα συστήματα, αυτό λειτουργεί αρκετά συχνά ώστε να δημιουργήσει κακές συνήθειες. Έπειτα μια μέρα η ανάγνωση αστοχεί και η κάρτα κατηγορείται.

Ένα πρόγραμμα μέλους κινηματογράφου στο Wrenford Hall βίωσε ακριβώς αυτό. Οι επισκέπτες συχνά κρατούσαν την κάρτα RFID στην ίδια θέση πορτοφολιού με τραπεζικές κάρτες και εισιτήρια μεταφοράς. Ορισμένες σαρώσεις εισόδου λειτουργούσαν. Άλλες όχι. Το προσωπικό αρχικά πίστευε ότι οι κάρτες μέλους ήταν αναξιόπιστες. Στην πραγματικότητα, η σύγκρουση καρτών και η βιαστική παρουσίαση ήταν σημαντικοί παράγοντες. Μόλις ο χώρος βελτίωσε τη σήμανση, προσάρμοσε την τοποθέτηση αναγνώστη και εκπαίδευσε το προσωπικό να ζητά από τους επισκέπτες να παρουσιάζουν μία κάρτα τη φορά κατά τις πολυσύχναστες προβολές, το ζήτημα έγινε πολύ μικρότερο. Γιατί σταματούν να λειτουργούν οι κάρτες RFID στην πραγματική ζωή. Αρκετά συχνά επειδή δεν χρησιμοποιούνται με τρόπο που το σύστημα είχε πραγματικά σχεδιαστεί να χειρίζεται.

Περιβαλλοντικές παρεμβολές γύρω από συστήματα RFID

Οι περιβαλλοντικές παρεμβολές αξίζουν επίσης προσοχή. Οι μεταλλικές επιφάνειες, οι κακώς επιλεγμένες θέσεις τοποθέτησης, τα διακοσμητικά στοιχεία, οι στοιβαγμένες συσκευές και τα γύρω ηλεκτρονικά μπορούν όλα να μειώσουν την αξιόπιστη απόδοση. Αυτή είναι μία από τις πιο συνηθισμένες κρυφές αιτίες σε όμορφα σχεδιασμένους εμπορικούς χώρους όπου η ομάδα οπτικής έχει μεγαλύτερη επιρροή από την τεχνική ομάδα.

Ένα ιδιωτικό κλαμπ μελών με την επωνυμία Lark και Pine εγκατέστησε κομψούς αναγνώστες υποδοχής πίσω από αρχιτεκτονικά πάνελ από βουρτσισμένο μέταλλο επειδή η διάταξη φαινόταν πιο υψηλής ποιότητας. Λίγο μετά το λανσάρισμα, οι επισκέπτες άρχισαν να λένε ότι οι κάρτες πρόσβασής τους μερικές φορές σταματούσαν να λειτουργούν. Το γραφείο υποστήριξης αντικατέστησε αρκετές κάρτες χωρίς να λύσει το πρόβλημα. Μεταγενέστερη επισκόπηση διαπίστωσε ότι το περιβάλλον εγκατάστασης αποδυνάμωνε την απόδοση του αναγνώστη. Μόλις διορθώθηκαν η θέση του αναγνώστη και τα γύρω υλικά, οι κάρτες πρόσβασης φάνηκαν ξαφνικά πολύ πιο αξιόπιστες. Σε εκείνη την περίπτωση, οι κάρτες είχαν σταματήσει να λειτουργούν μόνο από την οπτική γωνία του χρήστη. Η πραγματική αστοχία βρισκόταν στην επιλογή εγκατάστασης.

Ζητήματα μπαταρίας σε κλειδαριές και φορητούς αναγνώστες

Τα ζητήματα που σχετίζονται με την μπαταρία δημιουργούν επίσης ψευδείς κατηγορίες για την κάρτα, ειδικά σε ηλεκτρονικές κλειδαριές, φορητά τερματικά και αυτόνομες συσκευές. Αν η μπαταρία μιας κλειδαριάς αποδυναμωθεί ή ένας φορητός αναγνώστης συμπεριφέρεται ασυνεπώς, οι χρήστες υποψιάζονται φυσικά την κάρτα RFID επειδή είναι το αντικείμενο που παρουσιάζεται. Για συστήματα πρόσβασης, αυτή η λανθασμένη διάγνωση είναι πολύ συνηθισμένη.

Ένας φορέας διαμερισμάτων με υπηρεσίες με την επωνυμία North Ember Residences παρατήρησε παράπονα ότι οι κάρτες δωματίου RFID σταματούσαν να λειτουργούν κυρίως προς το τέλος της εβδομάδας και πιο συχνά σε ένα συγκεκριμένο κτίριο. Οι κάρτες ελέγχθηκαν, επανεκδόθηκαν και κατηγορήθηκαν επανειλημμένα. Το πραγματικό μοτίβο ήταν συνδεδεμένο με κενά στη συντήρηση μπαταριών σε μια ομάδα κλειδαριών πορτών. Μόλις η συντήρηση διόρθωσε το πρόγραμμα, τα ποσοστά παραπόνων επέστρεψαν στο κανονικό. Αυτός είναι ένας λόγος που οι έξυπνοι χειριστές δεν ρωτούν μόνο αν αστόχησε η κάρτα. Ρωτούν τι άλλαξε στο ευρύτερο σύστημα γύρω από τη στιγμή της αστοχίας.

Ποιότητα κατασκευής και έλεγχος διαδικασίας

Η κακή ποιότητα κατασκευής, φυσικά, μπορεί ακόμη να είναι η βασική αιτία, και δεν πρέπει να αγνοείται απλώς επειδή πολλά προβλήματα προέρχονται από αλλού. Η χαμηλή συνέπεια ένθετο, η αδύναμη επικάλυψη, η ασταθής προμήθεια τσιπ, ο προχειρος ποιοτικός έλεγχος και η ανεπαρκής δοκιμή μπορούν απολύτως να παράγουν κάρτες που αστοχούν πολύ νωρίς. Ο κίνδυνος γίνεται υψηλότερος σε έργα χαμηλού κόστους όπου οι αγοραστές επικεντρώνονται σχεδόν αποκλειστικά στην τιμή προσφοράς και υποθέτουν ότι οποιαδήποτε προσαρμοσμένη κάρτα RFID είναι βασικά ίδια με οποιαδήποτε άλλη.

Ένας όμιλος πολυκαταστημάτων με την επωνυμία Blue Harbor Market προμηθεύτηκε μια χαμηλού κόστους παρτίδα καρτών πιστότητας για ένα προωθητικό relaunch. Οι κάρτες φαινόταν καλές κατά την παράδοση, αλλά μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, τα καταστήματα άρχισαν να αναφέρουν περισσότερες αστοχίες από το αναμενόμενο. Η έρευνα έδειξε ότι η παρτίδα είχε ανομοιόμορφη ποιότητα παραγωγής, οδηγώντας σε υψηλότερο ποσοστό αδύναμων ή πρόωρα αναξιόπιστων καρτών. Η εταιρεία τελικά στράφηκε σε προμηθευτή με καλύτερο ποιοτικό έλεγχο καρτών RFID και ισχυρότερη διαφάνεια διαδικασίας. Η αλλαγή δεν εξάλειψε μαγικά κάθε ζήτημα υποστήριξης, αλλά μείωσε το μερίδιο που προκαλούνταν από ελαττώματα καρτών. Αυτή είναι μια σημαντική διάκριση. Η καλύτερη κατασκευή μειώνει μια κατηγορία αστοχίας. Δεν εξαλείφει όλους τους πιθανούς τρόπους αστοχίας.

Απενεργοποίηση, λήξη και αλλαγές δικαιωμάτων

Ένας ακόμη λόγος που οι κάρτες RFID φαίνεται να σταματούν να λειτουργούν είναι η απλή λανθασμένη ταξινόμηση. Η κάρτα απενεργοποιείται προσωρινά, έχει λήξει ή έχει αποκλειστεί από κανόνες συστήματος, και ο χρήστης το ερμηνεύει ως φυσική αστοχία. Στην εταιρική πρόσβαση, τη φιλοξενία και τα προγράμματα μέλους, αυτό συμβαίνει συνεχώς. Η κάρτα διαβάζεται, αλλά το δικαίωμα πίσω από αυτήν έχει χαθεί ή περιοριστεί.

Ένας φορέας θέρετρου με την επωνυμία Marlowe Bay εξέδωσε κάρτες επισκεπτών RFID που συνδύαζαν πρόσβαση δωματίου, είσοδο στην πισίνα και δαπάνες χωρίς μετρητά. Ορισμένοι επισκέπτες παραπονέθηκαν ότι οι κάρτες τους σταμάτησαν να λειτουργούν στα μισά της διαμονής. Τα πρώτα λίγα παράπονα προκάλεσαν περιττές επανεκδόσεις. Μεταγενέστερη ανάλυση έδειξε ότι πολλές από τις επηρεαζόμενες κάρτες είχαν φτάσει σε συνθήκες λογικής συναλλαγής ή check-out που το προσωπικό δεν είχε εξηγήσει με σαφήνεια. Οι κάρτες δεν ήταν νεκρές. Τα δικαιώματα που συνδέονταν με αυτές είχαν αλλάξει. Μόλις βελτιώθηκε η επικοινωνία με τους επισκέπτες και το προσωπικό έμαθε να διακρίνει τα ζητήματα κατάστασης από τα ελαττώματα κάρτας, η λειτουργία έγινε πολύ πιο ομαλή.

Πώς πρέπει οι αγοραστές και οι χειριστές να διαγιγνώσκουν προβλήματα καρτών RFID

Πώς λοιπόν πρέπει οι αγοραστές και οι χειριστές να σκέφτονται όλα αυτά. Το πρώτο πρακτικό βήμα είναι να αποφεύγεται η χρήση ασαφούς γλώσσας. Σταματήστε να αντιμετωπίζετε κάθε αστοχία ως το ίδιο γεγονός. Ρωτήστε αν η κάρτα RFID δεν μπορεί να διαβαστεί καθόλου, διαβάζεται μόνο μερικές φορές, λειτουργεί σε ορισμένους αναγνώστες αλλά όχι σε άλλους, διαβάζεται φυσικά αλλά αστοχεί στο σύστημα ή έχει ορατή ζημιά. Αυτά είναι διαφορετικά συμπτώματα και συνήθως δείχνουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις.

Ένας εξειδικευμένος έμπορος λιανικής με την επωνυμία Cedar Hollow έκανε κάτι χρήσιμο μετά από μια προβληματική κυκλοφορία προγράμματος πιστότητας RFID. Αντί να λέει στις ομάδες καταστημάτων να αναφέρουν χαλασμένες κάρτες, η ομάδα λειτουργιών δημιούργησε απλές κατηγορίες. Καμία ανάγνωση πουθενά. Ανάγνωση μόνο στη μονάδα δοκιμής. Λειτουργεί μετά από επαναλαμβανόμενα χτυπήματα. Λειτουργεί σε ορισμένα καταστήματα αλλά όχι σε άλλα. Φυσικά λυγισμένη ή ραγισμένη. Συναλλαγή απορρίφθηκε μετά από επιτυχή ανάγνωση. Αυτή η μικρή αλλαγή βελτίωσε τη διάγνωση σχεδόν αμέσως. Το προσωπικό υποστήριξης σταμάτησε να ρίχνει όλα τα παράπονα σε έναν κάδο, και η εταιρεία μπόρεσε επιτέλους να δει ποια ζητήματα συνδέονταν με τη φθορά κάρτας, ποια με τους αναγνώστες και ποια με τη λογική λογισμικού.

Πώς να αποτρέψετε την πρόωρη αστοχία των καρτών RFID

Για τους αγοραστές, το μεγαλύτερο μάθημα είναι προληπτικό. Αν θέλετε λιγότερα παράπονα για νεκρές κάρτες, επιλέξτε το σωστό υλικό κάρτας RFID για το πραγματικό περιβάλλον. Αντιστοιχίστε το τσιπ και το πρωτόκολλο με τον πραγματικό στόλο αναγνωστών, όχι μόνο με τη νεότερη συσκευή στα κεντρικά γραφεία. Επαληθεύστε προσεκτικά τη λογική κωδικοποίησης. Δοκιμάστε τις κάρτες με πραγματικές πόρτες, πραγματικά περίπτερο αυτοεξυπηρέτησης, πραγματικούς πάγκους και πραγματική συμπεριφορά χρήστη. Σκεφτείτε πού θα κουβαλούν οι άνθρωποι την κάρτα, πώς θα την λυγίζουν, τι θα αποθηκεύουν δίπλα της και αν η κάρτα πρέπει να αντέχει τη θερμότητα ή την τραχιά καθημερινή μεταχείριση. Εκτελέστε πιλοτικά προγράμματα για μεγαλύτερα έργα αντί να υποθέτετε ότι ένα ωραίο δείγμα αποδεικνύει μαζική αξιοπιστία.

Γιατί σταματούν να λειτουργούν οι κάρτες RFID. Μερικές φορές επειδή η κάρτα ήταν φθηνή. Μερικές φορές επειδή λυγίστηκε, υπερθερμάνθηκε ή φθάρθηκε. Μερικές φορές επειδή η κωδικοποίηση ήταν λανθασμένη. Μερικές φορές επειδή το περιβάλλον αναγνώστη ήταν ασυνεπές. Μερικές φορές επειδή άλλαξαν τα δικαιώματα του συστήματος. Μερικές φορές επειδή ο χρήστης παρουσίασε την κάρτα με έναν ακατάστατο τρόπο στον πραγματικό κόσμο. Το απογοητευτικό είναι ότι όλες αυτές οι αιτίες μπορούν να φαίνονται σχεδόν πανομοιότυπες από έξω.

Το χρήσιμο είναι ότι οι περισσότερες από αυτές μπορούν να προληφθούν ή να διαγνωστούν με καλύτερη πειθαρχία. Οι καλές προδιαγραφές βοηθούν. Τα καλύτερα υλικά βοηθούν. Ο εξυπνότερος έλεγχος βοηθά. Οι σαφέστερες οδηγίες προσωπικού βοηθούν. Ο καθαρότερος χειρισμός δεδομένων βοηθά. Η πιο ειλικρινής αντιμετώπιση προβλημάτων βοηθά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Στο τέλος, μια κάρτα που φαίνεται νεκρή δεν είναι πάντα νεκρή. Πολύ συχνά είναι ένα στοιχείο που δείχνει κάποιον άλλον αδύναμο κρίκο στην αλυσίδα. Οι ομάδες που το κατανοούν αυτό συνήθως ξοδεύουν λιγότερο χρόνο κατηγορώντας την κάρτα και περισσότερο χρόνο διορθώνοντας τον πραγματικό λόγο για τον οποίο η κάρτα σταμάτησε να λειτουργεί εξαρχής.