Πώς να επιλέξετε κάρτες RFID για νοσοκομεία

Επιλέγοντας κάρτες RFID για νοσοκομεία ακούγεται απλό, μέχρι η ομάδα προμηθειών να καθίσει με τις εγκαταστάσεις, το IT, τη νοσηλευτική διοίκηση, την ασφάλεια, το HR, τα εισαγωγικά γραφεία και τις βιοϊατρικές υπηρεσίες και να συνειδητοποιήσει ότι δεν μιλούν όλοι για το ίδιο πράγμα. Η μία ομάδα θέλει κάρτα πρόσβασης νοσοκομείου για πόρτες αποκλειστικά προσωπικού. Η άλλη θέλει ασφαλή κάρτα ταυτότητας προσωπικού RFID που να λειτουργεί και για στάθμευση και για καταγραφή χρόνου εργασίας. Κάποια άλλη θέλει κάρτες για ασθενείς, για συγκεκριμένες ροές εξυπηρέτησης. Κάποιος άλλος ανησυχεί για την αντοχή της κάρτας, τη συμβατότητα με τον εκτυπωτή και το πόσο γρήγορα μπορούν να εκδοθούν αντικαταστάσεις στις τρεις τα ξημερώματα. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο τα έργα καρτών RFID σε νοσοκομεία συχνά αποτυγχάνουν. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι αγοράζουν κάρτες, ενώ στην πραγματικότητα επιλέγουν μέρος της λειτουργικής υποδομής του νοσοκομείου.

Αυτό είναι το σωστό σημείο για να ξεκινήσετε. Η καλύτερη κάρτα RFID για ένα νοσοκομείο δεν είναι απλώς η κάρτα με το καλύτερο chip, τη χαμηλότερη τιμή ή το ωραιότερο φινίρισμα εκτύπωσης. Είναι η κάρτα που ταιριάζει με τους αναγνώστες του νοσοκομείου, το μοντέλο ασφαλείας, τις ομάδες χρηστών, τη ροή έκδοσης και την πιθανή πορεία επέκτασης. Σε πολλά περιβάλλοντα υγειονομικής περίθαλψης, η κάρτα γίνεται γρήγορα κάτι περισσότερο από ένα διαπιστευτήριο πρόσβασης. Μπορεί επίσης να υποστηρίζει στάθμευση, καταγραφή χρόνου εργασίας, δικαιώματα φαρμακείου, πρόσβαση σε εργαστήρια, σίτιση προσωπικού, απελευθέρωση εκτυπώσεων, έλεγχο πλυντηρίων, διαχείριση επισκεπτών και, σε ορισμένα ιδρύματα, ακόμη και εσωτερική ανέπαφη πληρωμή ή ροές εξυπηρέτησης ασθενών. Αν η κάρτα επιλεγεί πολύ στενά, το νοσοκομείο συνήθως πληρώνει αυτή την απόφαση αργότερα.

Ξεκινήστε με τη Συμβατότητα Αναγνώστη

Ο πρώτος κανόνας είναι απλός: ξεκινήστε με τη συμβατότητα αναγνώστη, όχι με το μάρκετινγκ της κάρτας. Πριν μιλήσει κανείς για MIFARE, DESFire, κάρτες εγγύτητας 125 kHz, έξυπνες κάρτες 13.56 MHz, κάρτες διπλής συχνότητας, εκτύπωση καρτών ταυτότητας νοσοκομείου ή κονκάρδες προσωπικού με NFC, το νοσοκομείο πρέπει να επιβεβαιώσει ακριβώς τι υποστηρίζουν οι εγκατεστημένοι αναγνώστες πρόσβασης RFID και τα σχετικά τερματικά. Εδώ πολλά έργα υγειονομικής περίθαλψης χάνουν χρόνο και χρήμα. Οι αγοραστές ακούν γενικές φράσεις όπως «κάρτα RFID νοσοκομείου» ή «ανέπαφη κάρτα πρόσβασης» και υποθέτουν ότι οι κάρτες είναι εναλλάξιμες αρκεί η συχνότητα να ακούγεται σωστή. Δεν είναι. Μια κάρτα που φαίνεται σωστή στα χαρτιά μπορεί να συμπεριφέρεται άσχημα με τις πραγματικές κλειδαριές, τους αναγνώστες ανελκυστήρα, τα τερματικά καταγραφής χρόνου εργασίας ή τις μπάρες στάθμευσης του κτιρίου.

Γιατί η Συχνότητα Μόνη της Δεν Αρκεί

Ένα περιφερειακό νοσοκομείο στο Ιλινόις το έμαθε με τον δύσκολο τρόπο κατά τη διάρκεια επέκτασης πτέρυγας. Το τμήμα προμηθειών παρήγγειλε μεγάλη παρτίδα καρτών από φθηνότερο προμηθευτή, επειδή οι κάρτες περιγράφονταν ως συμβατές με το εύρος συχνοτήτων που ήταν ήδη σε χρήση. Αυτό ήταν τεχνικά αληθές, αλλά το περιβάλλον διαπιστευτηρίων που είχε αναπτύξει το νοσοκομείο απαιτούσε πιο συγκεκριμένη συμπεριφορά από αυτή που παρείχαν οι νέες κάρτες. Κάποιοι αναγνώστες λειτουργούσαν, κάποιοι όχι, και η εμπιστοσύνη του προσωπικού στο σύστημα πρόσβασης της νέας πτέρυγας έπεσε γρήγορα. Το νοσοκομείο κατέληξε να παραγγείλει ξανά σωστά αντιστοιχισμένες κάρτες και έχασε πολύ περισσότερα σε αναστάτωση από όσα θα είχε εξοικονομήσει σε κόστος μονάδας. Στην υγειονομική περίθαλψη, ένα λάθος συμβατότητας δεν είναι απλώς άβολο. Πλήττει άμεσα τη ροή εργασίας του προσωπικού.

Καθορίστε τι Πρέπει να Κάνει η Κάρτα του Νοσοκομείου

Μόλις η συμβατότητα είναι σαφής, το επόμενο ερώτημα είναι τι θέλει το νοσοκομείο να κάνει η κάρτα. Αυτό ακούγεται προφανές, αλλά εδώ ακριβώς μπερδεύονται πολλά έργα. Ένα νοσοκομείο σπάνια έχει μόνο έναν τύπο χρήστη και μόνο έναν τύπο πόρτας. Έχει γιατρούς, νοσηλευτές, φαρμακοποιούς, τεχνικούς, διοικητικούς, συμβασιούχους καθαριστές, προσωπικό εργαστηρίων, ομάδες συντήρησης, αξιωματικούς ασφαλείας, προσωπικό προσωρινών εταιρειών, επισκέπτες ειδικούς, ασκούμενους, εθελοντές και επιλεγμένους επισκέπτες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν κινούνται με τον ίδιο τρόπο μέσα στο συγκρότημα και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται όλοι σαν να κινούνται έτσι. Ένα νοσοκομείο που σχεδιάζει ένα γενικό σχέδιο κάρτας και ελπίζει ότι όλοι θα προσαρμοστούν σε αυτό συνήθως δημιουργεί προσωρινές λύσεις σχεδόν αμέσως.

Ένας όμιλος ιδιωτικών νοσοκομείων στην Μπανγκόκ το είδε να συμβαίνει κατά τη διάρκεια ενός έργου τυποποίησης κονκάρδων. Η αρχική ιδέα ήταν να δημιουργηθεί μία καθαρή μορφή κάρτας RFID για σχεδόν όλους. Φαινόταν αποδοτικό στις διαφάνειες του σχεδιασμού. Στην πράξη, απέτυχε γρήγορα. Οι νοσηλευτές χρειάζονταν πρόσβαση στο δωμάτιο φαρμάκων κατά τις βάρδιες, το προσωπικό του φαρμακείου χρειαζόταν αυστηρότερα δικαιώματα, οι εξωτερικοί προμηθευτές χρειάζονταν προσωρινή πρόσβαση περιορισμένης διαδρομής και οι διοικητικές ομάδες χρειάζονταν στάθμευση και είσοδο γραφείου αλλά όχι πρόσβαση σε κλινικές ζώνες. Το νοσοκομείο τελικά διατήρησε μία οπτική οικογένεια κονκάρδων αλλά επανασχεδίασε τη λογική των διαπιστευτηρίων από κάτω, ώστε να αντικατοπτρίζει τις πραγματικές διαφορές ρόλων. Αυτή η αλλαγή έκανε το σύστημα ευκολότερο στη διακυβέρνηση, επειδή αντιστοιχούσε στα πραγματικά μοτίβα κίνησης του νοσοκομείου αντί να προσποιείται ότι όλοι χρησιμοποιούσαν το κτίριο με τον ίδιο τρόπο.

Δομήστε την Ασφάλεια Γύρω από τις Ζώνες του Νοσοκομείου

Αυτό οδηγεί στο ζήτημα της ασφάλειας, αλλά τα νοσοκομεία πρέπει να σκέφτονται την ασφάλεια με ρεαλιστικό, πολυεπίπεδο τρόπο. Δεν αξίζει κάθε πόρτα σε ένα νοσοκομείο την ίδια λογική διαπιστευτηρίων. Οι είσοδοι δημόσιων κλινικών, τα διοικητικά γραφεία, η αποθήκη φαρμακείου, οι μονάδες νεογνών, τα δωμάτια διανομής φαρμάκων, τα δωμάτια IT, τα εργαστήρια παθολογίας, η στάθμευση προσωπικού, οι ζώνες διαχείρισης αποβλήτων και τα αρχεία μητρώων έχουν όλα διαφορετικούς κινδύνους. Ο στόχος δεν είναι να μετατραπεί ολόκληρο το νοσοκομείο σε ένα ακραίο καθεστώς πρόσβασης. Ο στόχος είναι να επιλεγεί ένα σύστημα καρτών που μπορεί να υποστηρίξει διαφορετικά επίπεδα ελέγχου χωρίς να δημιουργεί χάος.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που πολλά έργα νοσοκομείων τείνουν πλέον προς έξυπνες κάρτες 13.56 MHz για νέες αναπτύξεις. Αν το ίδρυμα θέλει ισχυρότερο διαχωρισμό, καθαρότερη διαχείριση διαπιστευτηρίων ή χώρο για ευρύτερες λειτουργίες καρτών προσωπικού, μια πλατφόρμα έξυπνων καρτών έχει συνήθως περισσότερο νόημα από ένα απλό παλαιού τύπου διαπιστευτήριο πρόσβασης. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε νοσοκομείο πρέπει να πετάξει αμέσως κάθε αναγνώστη 125 kHz. Πολλά νοσοκομεία εξακολουθούν να λειτουργούν παλαιότερα συστήματα με επιτυχία σε επιλεγμένες περιοχές. Αλλά αν ο οργανισμός κάνει μεγάλες νέες επενδύσεις, θα πρέπει να είναι ειλικρινής για το αν ένα περιβάλλον παλαιών καρτών θα ταιριάζει ακόμα στο νοσοκομείο σε πέντε χρόνια από τώρα.

Σχεδιασμός για Νέες και Παλαιές Περιοχές Νοσοκομείου

Ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο στο Τορόντο αντιμετώπισε ακριβώς αυτή την απόφαση. Κάποιοι διοικητικοί υποστήριζαν τη συνέχιση με κάρτες εγγύτητας χαμηλής συχνότητας, επειδή τα παλαιότερα κτίρια τις χρησιμοποιούσαν ήδη και οι κάρτες ήταν οικείες. Αλλά ο νέος πύργος εξωτερικών ιατρείων, η ανακαινισμένη περιοχή φαρμακείου και το διευρυμένο συγκρότημα εργαστηρίων απαιτούσαν όλα ένα πιο ελεγχόμενο περιβάλλον διαπιστευτηρίων. Μόλις το νοσοκομείο χαρτογράφησε τη νέα πανεπιστημιούπολη, έγινε σαφές ότι μια απλή προσέγγιση παλαιών καρτών θα έκλεινε τον οργανισμό σε συνεχείς συμβιβασμούς. Το νοσοκομείο κινήθηκε προς μια πιο ικανή πλατφόρμα έξυπνων καρτών για τις νέες περιοχές, διατηρώντας παράλληλα ένα σταδιακό σχέδιο μετάβασης για τις παλαιότερες. Αυτή η επιλογή δεν έκανε το ίδρυμα άμεσα τέλειο, αλλά έδωσε στη στρατηγική κονκάρδων ένα μέλλον αντί μόνο ένα παρελθόν.

Λάβετε υπόψη την Αντοχή της Κάρτας και την Καθημερινή Χρήση

Ένα άλλο μεγάλο ζήτημα στα νοσοκομεία είναι η αντοχή της κάρτας. Οι κονκάρδες υγειονομικής περίθαλψης δεν ζουν ήρεμη ζωή. Το προσωπικό τις φοράει σε μεγάλες βάρδιες, τις κλιπάρει στις στολές, τις χτυπάει επανειλημμένα σε πόρτες, τις μεταφέρει μέσα από αλλαγές θερμοκρασίας και μερικές φορές τις κρατάει κοντά σε προσωπικά αντικείμενα, σταθμούς αντισηπτικού, καροτσάκια εξοπλισμού ή τσέπες μπουφάν. Αν οι πλαστικές κάρτες που χρησιμοποιούνται για κονκάρδες προσωπικού λυγίσουν, ραγίσουν, φθαρούν γύρω από την υποδοχή ή εκτυπωθούν άσχημα μετά από σύντομο διάστημα, το νοσοκομείο θα νιώσει αυτόν τον πόνο μέσα από συνεχείς επανεκδόσεις και πίεση υποστήριξης. Σε κλινικά περιβάλλοντα, ακόμη και μικρές καθυστερήσεις που προκαλούνται από μια χαλασμένη κονκάρδα είναι εκνευριστικές, επειδή η κίνηση του προσωπικού είναι χρονοευαίσθητη.

Ένα ιατρικό κέντρο στην Κουάλα Λουμπούρ το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια ενός κύκλου επανεκτύπωσης. Το νοσοκομείο είχε επιλέξει φθηνότερο σώμα κάρτας, επειδή η συζήτηση για τον προϋπολογισμό επικεντρώθηκε έντονα στην ηλεκτρονική συμβατότητα και σχεδόν αγνόησε τη φυσική φθορά. Μέσα σε λίγους μήνες, τα αιτήματα αντικατάστασης αυξήθηκαν, επειδή οι κάρτες που χρησιμοποιούσαν οι κλινικές ομάδες φθείρονταν ταχύτερα από το αναμενόμενο υπό την καθημερινή χρήση με κορδόνι και το επανειλημμένο χτύπημα σε πόρτες περιορισμένης πρόσβασης. Το νοσοκομείο αργότερα αναβάθμισε την κατασκευή κάρτας για ομάδες προσωπικού υψηλότερης χρήσης και μείωσε αμέσως το βάρος αντικατάστασης. Τίποτα δεν άλλαξε στα δικαιώματα πρόσβασης. Η διαφορά ήταν ότι η κάρτα ταίριαζε επιτέλους με τη φυσική πραγματικότητα της νοσοκομειακής εργασίας.

Κάντε την Κονκάρδα να Λειτουργεί ως Οπτική Ταυτοποίηση

Η εκτύπωση και η ορατή ταυτοποίηση έχουν την ίδια σημασία με το chip. Στα νοσοκομεία, η κάρτα RFID είναι συχνά και κονκάρδα ταυτότητας με φωτογραφία, και αυτό την καθιστά μέρος της καθημερινής εμπιστοσύνης. Το προσωπικό πρέπει να είναι αναγνωρίσιμο από συναδέλφους, ασθενείς, ομάδες ασφαλείας και επόπτες. Τα τμήματα μπορεί να απαιτούν οπτική κωδικοποίηση. Οι συμβασιούχοι μπορεί να χρειάζονται σαφώς διαφοροποιημένες κονκάρδες. Τα προσωρινά και μακροπρόθεσμα διαπιστευτήρια δεν πρέπει να φαίνονται εναλλάξιμα. Μια κάρτα που διαβάζεται καλά αλλά εκτυπώνεται άσχημα ή γερνάει άσχημα γύρω από την περιοχή της φωτογραφίας μπορεί ακόμα να αποδυναμώσει το σύστημα, επειδή η κονκάρδα υποτίθεται ότι εξυπηρετεί και ψηφιακά και οπτικά.

Ένα δίκτυο νοσοκομείων στη Μαδρίτη το ανακάλυψε αυτό μετά από ανανέωση επωνυμίας. Το αρχικό τεχνικό έργο επικεντρώθηκε στην πλευρά της πρόσβασης και η πρώτη παρτίδα κονκάρδων απέδωσε ηλεκτρονικά. Αλλά οι φωτογραφίες ξεθώριασαν πολύ γρήγορα και η οπτική διάκριση μεταξύ μόνιμου προσωπικού και προσωρινών ομάδων συμβασιούχων δεν ήταν αρκετά ισχυρή. Σε ένα κλινικό περιβάλλον, αυτό ήταν κάτι περισσότερο από καλλωπιστικό ζήτημα. Το δίκτυο αναθεώρησε τόσο την προσέγγιση εκτύπωσης όσο και τη λογική σχεδιασμού της κονκάρδας, ώστε η κάρτα να υποστηρίζει την οπτική ταυτοποίηση καθώς και τον έλεγχο πρόσβασης. Αυτή η απόφαση βελτίωσε την καθημερινή εμπιστοσύνη, επειδή οι άνθρωποι μπορούσαν να διακρίνουν ευκολότερα ποιος ανήκε πού.

Σχεδιάστε την Έκδοση, την Αντικατάσταση και τη Διαχείριση Κύκλου Ζωής

Τα νοσοκομεία θα πρέπει επίσης να σκεφτούν προσεκτικά την ταχύτητα έκδοσης και τον κύκλο ζωής της κάρτας. Ένα νοσοκομείο δεν εκδίδει κάρτες μία φορά τον χρόνο και τις ξεχνάει. Προσλαμβάνει συνεχώς, εντάσσει εναλλασσόμενους κλινικούς, εκδίδει προσωρινά διαπιστευτήρια, αντικαθιστά χαμένες κονκάρδες, διαχειρίζεται την πρόσβαση προμηθευτών και χειρίζεται βραχυπρόθεσμες ανάγκες στελέχωσης. Αν το πρόγραμμα καρτών είναι δύσκολο στην εξατομίκευση, αργό στην κωδικοποίηση ή δύσκολο στην απενεργοποίηση και επανέκδοση, η διοίκηση πρώτης γραμμής υπερφορτώνεται πολύ γρήγορα. Η καλύτερη κάρτα RFID νοσοκομείου δεν είναι μόνο ασφαλής. Είναι επίσης διαχειρίσιμη σε κλίμακα.

Ένα μεγάλο αστικό νοσοκομείο στο Τέξας το ανακάλυψε αυτό κατά τη διάρκεια μιας εποχιακής αύξησης προσωπικού. Η ίδια η τεχνολογία καρτών ήταν εντάξει, αλλά η ροή εργασίας του γραφείου κονκάρδων του νοσοκομείου ήταν πολύ άκαμπτη. Οι προσωρινοί κλινικοί και οι νοσηλευτές εταιρειών περίμεναν πολύ για χρησιμοποιήσιμα διαπιστευτήρια και οι επικεφαλής τμημάτων ζητούσαν συνεχώς από την ασφάλεια να αυτοσχεδιάσει. Μετά από μερικές επώδυνες εβδομάδες, το νοσοκομείο επανεξέτασε όχι μόνο την πολιτική στελέχωσης αλλά και την ίδια τη ροή εργασίας διαπιστευτηρίων. Προχώρησε σε μια πιο ευέλικτη εσωτερική διαδικασία εκτύπωσης και κωδικοποίησης για προσωρινές κονκάρδες και κονκάρδες βάσει ρόλου. Το δίδαγμα ήταν σαφές: στα νοσοκομεία, ο έλεγχος πρόσβασης δεν αφορά μόνο την κάρτα. Αφορά το πόσο γρήγορα το σύστημα μπορεί να εξυπηρετήσει την πραγματική επιχειρησιακή αλλαγή.

Συμπεριλάβετε Στάθμευση και Καταγραφή Χρόνου Εργασίας από Νωρίς

Η στάθμευση είναι ένα άλλο ζήτημα που οι αγοραστές νοσοκομείων συχνά αφήνουν πολύ αργά στη συζήτηση. Σε πολλά ιατρικά συγκροτήματα, η στάθμευση προσωπικού δεν είναι ξεχωριστή από το οικοσύστημα ταυτότητας προσωπικού. Γιατροί, νοσηλευτές, ομάδες νυχτερινής βάρδιας και βασικοί διοικητικοί συχνά περιμένουν μία κονκάρδα να υποστηρίζει την είσοδο στο κτίριο και την πρόσβαση οχημάτων. Αν το σύστημα στάθμευσης βρίσκεται σε διαφορετική τεχνολογική πορεία από τους αναγνώστες του κτιρίου, το νοσοκομείο πρέπει να αποφασίσει αν θα εκδίδει πολλαπλά διαπιστευτήρια ή θα κινηθεί προς μια στρατηγική κάρτας διπλής συχνότητας. Δεν υπάρχει καθολική απάντηση, αλλά το ερώτημα πρέπει να αντιμετωπιστεί νωρίς.

Ένα νοσοκομειακό συγκρότημα στο Ντουμπάι έπρεπε να λύσει ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Οι μπάρες στάθμευσης λειτουργούσαν διαφορετικά από το κύριο σύστημα πρόσβασης προσωπικού και το αρχικό σχέδιο ήταν να διατηρηθούν τα δύο διαπιστευτήρια ξεχωριστά. Το προσωπικό μίσησε την ιδέα σχεδόν αμέσως. Οι άνθρωποι που κινούνταν πιο επειγόντως μέσα στο συγκρότημα ήταν ακριβώς αυτοί που ήταν λιγότερο πιθανό να ανεχτούν διπλή κονκάρδα. Το νοσοκομείο στράφηκε σε κάρτα προσωπικού διπλής συχνότητας για το βασικό προσωπικό, ώστε ένα διαπιστευτήριο να χειρίζεται και τη στάθμευση και την πρόσβαση στο νοσοκομείο. Αυτό δεν έκανε το σύστημα απλούστερο στο backend, αλλά το έκανε πολύ πιο χρηστικό στην καθημερινή ζωή, κάτι που είχε μεγαλύτερη σημασία.

Η ίδια λογική ισχύει για την καταγραφή χρόνου εργασίας. Κάποια νοσοκομεία διατηρούν την καταγραφή χρόνου ξεχωριστή από τον έλεγχο πρόσβασης για λόγους πολιτικής. Άλλα θέλουν μία κονκάρδα να χειρίζεται και τα δύο. Δεν υπάρχει ένα μόνο σωστό μοντέλο διακυβέρνησης, αλλά η επιλογή πρέπει να γίνεται σκόπιμα. Αν το νοσοκομείο περιμένει την ίδια κάρτα να υποστηρίζει είσοδο, καταγραφή βάρδιας, στάθμευση και επιλεγμένα εσωτερικά σημεία εξυπηρέτησης, τότε η στρατηγική καρτών χρειάζεται αρκετή δομή για να το υποστηρίξει. Μια κονκάρδα που επιλέγεται μόνο ως απλό διαπιστευτήριο πόρτας μπορεί να γίνει πολύ στενή πολύ γρήγορα.

Ένα ιδιωτικό νοσοκομείο στο Μεξικό το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια αναβάθμισης συστημάτων HR. Οι αρχικές κάρτες προσωπικού χειρίζονταν μόνο την είσοδο και μερικές εσωτερικές πόρτες. Στη συνέχεια, οι ομάδες μισθοδοσίας και λειτουργιών ήθελαν την καταγραφή χρόνου εργασίας να συνδεθεί στενότερα με την πραγματική κίνηση μέσα από τις ζώνες προσωπικού, μαζί με τη χρήση της καντίνας προσωπικού και την πρόσβαση στάθμευσης για ορισμένους ρόλους. Το νοσοκομείο βρέθηκε να επανασχεδιάζει το σύστημα κονκάρδων σε φάσεις, επειδή η αρχική επιλογή κάρτας δεν είχε ποτέ εξετάσει ευρύτερες λειτουργίες του κύκλου ζωής του προσωπικού. Μόλις υιοθέτησε μια πιο ευέλικτη προσέγγιση έξυπνων καρτών, η κονκάρδα ταίριαξε επιτέλους με την πολυπλοκότητα του οργανισμού.

Ελέγξτε την Πρόσβαση Προσωρινών Χρηστών

Τα νοσοκομεία χρειάζονται επίσης ένα σαφές σχέδιο για προσωρινούς χρήστες. Συμβασιούχοι, μηχανικοί σέρβις, επισκέπτες ερευνητές, εξωτερικό προσωπικό καθαριότητας, αναπληρωτές νοσηλευτές, προσωρινοί τεχνικοί και βραχυπρόθεσμοι ειδικοί χρειάζονται όλοι πρόσβαση, αλλά όχι την ίδια πρόσβαση. Εδώ η στρατηγική καρτών συχνά γίνεται συγκεχυμένη, αν το ίδρυμα έχει μόνο μία κύρια λογική κονκάρδας και καμία σαφή πολιτική προσωρινών διαπιστευτηρίων. Ένα νοσοκομείο πρέπει να γνωρίζει ποιοι χρήστες χρειάζονται πλήρεις εκδοθείσες κάρτες, ποιοι χρειάζονται κονκάρδες περιορισμένου χρόνου, ποιοι χρειάζονται ημερήσια διαπιστευτήρια και ποιοι δεν πρέπει ποτέ να λαμβάνουν επαναχρησιμοποιήσιμες κάρτες πρόσβασης.

Ένα ερευνητικό νοσοκομείο στη Σιγκαπούρη το χειρίστηκε καλά μετά από μια πρώιμη αποτυχία. Πριν από τον επανασχεδιασμό, σε προσωρινούς προμηθευτές και τεχνικούς σέρβις συχνά εκδίδονταν κονκάρδες τυπικής εμφάνισης με υπερβολικά ευρείες άδειες, απλώς επειδή ήταν ο ταχύτερος τρόπος να τους θέσουν σε κίνηση. Μετά από αναθεώρηση ασφαλείας, το νοσοκομείο δημιούργησε ένα πολύ καθαρότερο σύστημα προσωρινών κονκάρδων RFID με αυστηρά ελεγχόμενα χρονικά παράθυρα και δικαιώματα συγκεκριμένης διαδρομής. Χρησιμοποιήθηκε ακόμα η ίδια φυσική τεχνολογία καρτών, αλλά η λογική σχεδιασμού των διαπιστευτηρίων έγινε πολύ πιο πειθαρχημένη. Αυτή η αλλαγή είχε σημασία, επειδή το νοσοκομείο σταμάτησε να συγχέει την ευκολία με τον έλεγχο.

Διαχωρίστε τα Διαπιστευτήρια Προσωπικού από τις Κάρτες για Ασθενείς

Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι αν το νοσοκομείο θέλει η κάρτα να είναι καθαρά εσωτερική ή και για ασθενείς. Κάποια νοσοκομεία διατηρούν το RFID εντελώς στην πλευρά του προσωπικού και των λειτουργιών, κάτι που είναι συχνά λογικό. Άλλα εξετάζουν κάρτες για υπηρεσίες ασθενών, ροή κλινικών ή εσωτερικές χρήσεις βάσει λογαριασμού. Αν οι ασθενείς θα αλληλεπιδρούν με την κάρτα, τότε το ζήτημα του σχεδιασμού της κάρτας αλλάζει, επειδή αλλάζει η διαδρομή του χρήστη. Το προσωπικό ανέχεται περισσότερη πολυπλοκότητα από τους ασθενείς. Οι ασθενείς χρειάζονται σαφήνεια, ταχύτητα και ελάχιστη τριβή.

Ένα εξειδικευμένο κέντρο εξωτερικών ιατρείων στη Σεούλ εξέτασε κάρτες RFID για ασθενείς σε προγράμματα επαναλαμβανόμενης θεραπείας. Στην αρχή, το κέντρο υπέθεσε ότι μπορούσε να εκδίδει κάρτες ασθενών χρησιμοποιώντας την ίδια λογική με τις κάρτες υπηρεσιών προσωπικού. Αυτό απέτυχε σχεδόν αμέσως, επειδή οι προσδοκίες της ροής εργασίας ήταν εντελώς διαφορετικές. Οι ασθενείς χρειάζονταν απλούστερες αλληλεπιδράσεις, σαφέστερες οπτικές ενδείξεις και λιγότερη εξάρτηση από επαναλαμβανόμενη υποστήριξη. Το κέντρο επανασχεδίασε την εμπειρία διαπιστευτηρίων ασθενών ξεχωριστά από το πρόγραμμα κονκάρδων προσωπικού και ολόκληρο το έργο βελτιώθηκε. Αυτό το παράδειγμα έχει σημασία, επειδή τα νοσοκομεία συχνά υποθέτουν ότι μία στρατηγική έξυπνων καρτών μπορεί να επεκταθεί σε κάθε τύπο χρήστη. Συνήθως δεν μπορεί.

Αποφασίστε αν το NFC Προσθέτει Πραγματική Αξία

Κάποια νοσοκομεία ρωτούν επίσης αν η δυνατότητα NFC έχει σημασία. Σε πολλές περιπτώσεις, το NFC δεν είναι κεντρικό στην απόφαση πρόσβασης του νοσοκομείου και δεν πρέπει να καθοδηγεί τη στρατηγική καρτών. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι χρειάζονται ένα αξιόπιστο διαπιστευτήριο για πόρτες, ελεγχόμενες ζώνες, στάθμευση, καταγραφή χρόνου εργασίας και εσωτερικές υπηρεσίες. Δεν χρειάζονται απαραίτητα να χτυπούν την κάρτα με τηλέφωνο. Ωστόσο, ορισμένα ιδρύματα μπορεί να βρουν περιορισμένη αξία σε ροές εργασίας με NFC για ένταξη νέου προσωπικού, ψηφιακούς καταλόγους υπηρεσιών ή επιλεγμένα εργαλεία πληροφοριών προσωπικού. Το σημαντικό είναι να προστίθεται το NFC μόνο αν εξυπηρετεί πραγματικό επιχειρησιακό σκοπό.

Ένας όμιλος ιδιωτικών νοσοκομείων στην Ιαπωνία το έκανε αυτό με σύνεση. Διατήρησε το βασικό σύστημα κονκάρδων προσωπικού επικεντρωμένο στην ασφαλή πρόσβαση και την επιχειρησιακή ταυτότητα, αλλά ορισμένες εκδοθείσες κάρτες υποστήριζαν επίσης προαιρετική πρόσβαση άγγιγμα-to-phone για συνδέσμους εκπαίδευσης και πόρους τμημάτων κατά την ένταξη. Αυτή η δυνατότητα ήταν χρήσιμη, επειδή έλυνε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα εισαγωγής προσωπικού. Το νοσοκομείο δεν προσποιήθηκε ότι το NFC έκανε το σύστημα κονκάρδων εγγενώς καλύτερο. Το αντιμετώπισε ως μια στενή βελτίωση όπου πραγματικά βοηθούσε.

Χρησιμοποιήστε Σχεδιασμό Μετάβασης για Μικτές Νοσοκομειακές Εγκαταστάσεις

Η μετάβαση είναι το τελευταίο μεγάλο ζήτημα που τα νοσοκομεία πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη. Πολλές εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης δεν επιλέγουν κάρτες σε ένα καθαρό, εντελώς νέο περιβάλλον. Ένα κτίριο μπορεί να χρησιμοποιεί ακόμα παλαιά πλατφόρμα πρόσβασης. Ένα άλλο μπορεί να λειτουργεί ήδη νεότερο σύστημα έξυπνων καρτών. Η στάθμευση μπορεί να βασίζεται σε μία λογική, οι περιοχές φαρμακείου σε άλλη και τα δορυφορικά ιατρεία σε τρίτη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η σωστή στρατηγική καρτών συχνά δεν είναι μία μόνο τέλεια τελική απάντηση αλλά ένα λογικό σχέδιο μετάβασης.

Ένας όμιλος νοσοκομείων στη Νότια Αφρική το χειρίστηκε αυτό με πειθαρχία. Τα παλαιότερα συγκροτήματα κλινικών χρησιμοποιούσαν ακόμα παλαιούς αναγνώστες, ενώ το νέο κτίριο επειγόντων περιστατικών και η επέκταση του εργαστηρίου είχαν μεταβεί σε πιο προηγμένο περιβάλλον καρτών. Αντί να εξαναγκάσει κάθε τοποθεσία σε άμεση ομοιομορφία, ο όμιλος χρησιμοποίησε ένα σταδιακό οδικό χάρτη και εξέδωσε κάρτες διπλής συχνότητας σε προσωπικό που εργαζόταν και στα δύο συστήματα. Δεν ήταν ο τελικός στόχος, αλλά ήταν η πιο σταθερή γέφυρα μεταξύ δύο εποχών υποδομής. Αυτό είναι συχνά το πρόσωπο των ισχυρών νοσοκομειακών προμηθειών: όχι ιδεολογική καθαρότητα, αλλά πρακτική αλληλουχία.

Πώς Πρέπει τα Νοσοκομεία να Λάβουν την Τελική Απόφαση για Κάρτες RFID

Πώς λοιπόν πρέπει ένα νοσοκομείο να επιλέγει πραγματικά κάρτες RFID; Ξεκινήστε με επιβεβαιωμένη συμβατότητα σε αναγνώστες, κλειδαριές, ανελκυστήρες, σημεία καταγραφής χρόνου εργασίας και στάθμευση, αν είναι σχετική. Στη συνέχεια καθορίστε τις πραγματικές εργασίες που πρέπει να εκτελεί η κονκάρδα. Διαχωρίστε τις ομάδες χρηστών ειλικρινά αντί να σχεδιάζετε μόνο για προσωπικό πλήρους απασχόλησης. Χαρτογραφήστε την ασφάλεια ανά ζώνη, όχι με αόριστες θεσμικές φιλοδοξίες. Εξετάστε την αντοχή, τις απαιτήσεις εκτύπωσης, την ταχύτητα αντικατάστασης, την πολιτική προσωρινών κονκάρδων και την πιθανή μελλοντική επέκταση. Μόνο τότε αποκτά νόημα η σύγκριση τιμών.

Αν το νοσοκομείο δημιουργεί νέο ή επεκτείνει υπάρχον περιβάλλον καρτών, μια πλατφόρμα έξυπνων καρτών 13.56 MHz είναι συνήθως η ισχυρότερη μακροπρόθεσμη επιλογή, επειδή τα νοσοκομεία σπάνια παραμένουν απλά για πολύ. Αν το ίδρυμα διαχειρίζεται μικτό περιβάλλον παλαιών συστημάτων, μπορεί να χρειαστεί σταδιακή στρατηγική ή κάρτες διπλής συχνότητας. Αν μια περιορισμένη περιοχή χρειάζεται πραγματικά μόνο μια βασική συμβατή κάρτα, το νοσοκομείο θα πρέπει και πάλι να ενεργεί σκόπιμα αντί να καταφεύγει στα τυφλά σε παλιές συνήθειες. Η καλύτερη κάρτα RFID νοσοκομείου είναι αυτή που ταιριάζει με την πραγματική ζωή του ιδρύματος: γρήγορη, πολυεπίπεδη, υψηλής πίεσης και συνεχώς μεταβαλλόμενη.

Τελικά, η επιλογή καρτών RFID για νοσοκομεία δεν αφορά την αγορά μιας κάρτας που φαίνεται προηγμένη σε μια παρουσίαση προμηθευτή. Αφορά την επιλογή ενός διαπιστευτηρίου που υποστηρίζει την κλινική πραγματικότητα, την κίνηση του προσωπικού, τον επιχειρησιακό έλεγχο και την εμπιστοσύνη των ασθενών χωρίς να γίνεται βάρος για τους ανθρώπους που κρατούν το νοσοκομείο σε λειτουργία. Όταν τα νοσοκομεία πετυχαίνουν αυτή την ισορροπία, η κάρτα γίνεται ένα από εκείνα τα αόρατα συστήματα που οι άνθρωποι προσέχουν μόνο όταν αποτύχει. Και στην υγειονομική περίθαλψη, αυτό ακριβώς είναι το πώς πρέπει να νιώθει ένα καλό σύστημα.