Το μέλλον του RFID στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική

Το RFID περνά από μια ιστορία μίας μόνο τεχνολογίας σε ένα ευρύτερο επίπεδο ταυτότητας

Αν ασχολείστε με το RFID αρκετά καιρό, παρατηρείτε ένα μοτίβο. Κάθε λίγα χρόνια, κάποιος λέει ότι η τεχνολογία είναι επιτέλους έτοιμη να γίνει mainstream παντού, και κάποιος άλλος λέει ότι έχει ήδη κορυφωθεί και θα αντικατασταθεί από κάτι καθαρότερο, φθηνότερο ή ευκολότερο. Έπειτα η πραγματική επιχειρηματική δραστηριότητα ανατρέπει και τις δύο προβλέψεις. Οι έμποροι λιανικής εξακολουθούν να χρειάζονται καλύτερη ακρίβεια απογραφής. Τα νοσοκομεία εξακολουθούν να χρειάζονται ταχύτερη ορατότητα εξοπλισμού. Οι φορείς πλυντηρίων εξακολουθούν να χρειάζονται λογοδοσία για τα υφάσματα. Οι κατασκευαστές εξακολουθούν να χρειάζονται καλύτερο έλεγχο των επιστρεφόμενων περιουσιακών στοιχείων και της παραγωγής σε εξέλιξη. Οι ομάδες εφοδιαστική εξακολουθούν να θέλουν λιγότερους χειροκίνητους ελέγχους και μεγαλύτερη βεβαιότητα στις αποστολές. Και τώρα, πάνω από όλα αυτά, οι μάρκες και οι ρυθμιστικές αρχές ενδιαφέρονται ολοένα περισσότερο για την ιχνηλασιμότητα, την ψηφιακή ταυτότητα προϊόντος, τη βιωσιμότητα, τη μεταπώληση, την επισκευή και τα δεδομένα κύκλου ζωής. Γι' αυτό το μέλλον του RFID στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική δεν μοιάζει με ένα δραματικό άλμα ή μια καθαρή παρακμή. Μοιάζει περισσότερο με επέκταση σε εκείνους τους τομείς όπου η ταυτότητα, ο αυτοματισμός και τα αξιόπιστα δεδομένα σε επίπεδο είδους έχουν αρκετή σημασία ώστε να δικαιολογούν πραγματική επιχειρησιακή πειθαρχία.

Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να κατανοήσετε είναι ότι το RFID δεν ζει πλέον μέσα σε μία μόνο ιστορία. Για χρόνια, πολλοί το αντιμετώπιζαν κυρίως ως τεχνολογία αποθήκης ή απογραφής λιανικής. Αυτή η ιστορία είναι ακόμη ζωντανή, και σε ορισμένους τομείς είναι ισχυρότερη από ποτέ. Αλλά δεν είναι πλέον ολόκληρη η ιστορία. Στην Ευρώπη, το RFID εντάσσεται ολοένα περισσότερο σε συζητήσεις για τη βιωσιμότητα, την ταυτότητα προϊόντος, τα ψηφιακά διαβατήρια προϊόντων, την επισκευή, την κυκλικότητα και τη μακροχρόνια ιχνηλασιμότητα. Στη Βόρεια Αμερική, εξακολουθεί να διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τη λιανική, τα εφοδιαστική, τη βιομηχανική αποδοτικότητα, την υγειονομική περίθαλψη και τον έλεγχο λειτουργίας μεγάλης κλίμακας, αλλά ακόμη και εκεί η συζήτηση διευρύνεται. Οι αγοραστές δεν ρωτούν μόνο αν το RFID μπορεί να μετρήσει ταχύτερα. Ρωτούν αν μπορεί να διατηρήσει έναν ισχυρότερο σύνδεσμο μεταξύ ενός φυσικού αντικειμένου και ενός ψηφιακού αρχείου με την πάροδο του χρόνου.

Αυτή η αλλαγή έχει σημασία, γιατί η επόμενη φάση ανάπτυξης του RFID πιθανότατα δεν θα προέλθει από ένα τεράστιο καθολικό κύμα. Θα προέλθει από πολλά αλληλεπικαλυπτόμενα σημεία πίεσης που τυχαίνει να επιβραβεύουν την καλύτερη ταυτότητα. Ένα είναι η πίεση εργατικού δυναμικού. Ένα άλλο είναι η πίεση εξυπηρέτησης. Ένα άλλο είναι η ποιότητα δεδομένων. Ένα άλλο είναι η συμμόρφωση και η ρύθμιση. Ένα άλλο είναι η αυξανόμενη εμπορική αξία των μοντέλων προϊόντων δεύτερης ζωής. Με άλλα λόγια, το μέλλον του RFID δεν αφορά μόνο το Ετικέτες RFID να γίνουν φθηνότερες ή οι αναγνώστες RFID να γίνουν εξυπνότεροι. Αφορά το ότι περισσότεροι κλάδοι αισθάνονται επιτέλους αρκετό πόνο ώστε να νοιαστούν για τη διαρκή ταυτότητα.

Το RFID λιανικής θα ξεπεράσει την ακρίβεια απογραφής

Η λιανική είναι ακόμη το πιο ξεκάθαρο σημείο για να το δει κανείς αυτό. Στη Βόρεια Αμερική, ειδικά στα ενδύματα και σε συναφείς κατηγορίες, το RFID έχει ήδη ξεπεράσει το στάδιο της καινοτομίας. Η επόμενη φάση πιθανότατα θα αφορά λιγότερο την απόδειξη ότι η σήμανση σε επίπεδο είδους μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια απογραφής και περισσότερο το τι συμβαίνει όταν αυτή η βάση υπάρχει ήδη. Ένας έμπορος λιανικής με σταθερά αποθέματα καταστημάτων και καλύτερη εμπιστοσύνη στο απόθεμα αρχίζει να θέτει δυσκολότερα ερωτήματα. Μπορεί το ίδιο επίπεδο ταυτότητας να υποστηρίξει ταχύτερη εκπλήρωση omnichannel παραγγελιών. Μπορεί να μειώσει τη σύγχυση στις επιστροφές. Μπορεί να βελτιώσει τις ροές εργασίας πρόληψης απωλειών. Μπορεί να βοηθήσει την επιχείρηση να κατανοήσει τι συμβαίνει όχι μόνο στην αποθήκη αλλά και στον χώρο πωλήσεων και ακόμη πιο κοντά στο σημείο αλληλεπίδρασης με τον πελάτη. Το μέλλον εδώ δεν είναι απλώς «περισσότερο από το ίδιο». Είναι βαθύτερη επιχειρησιακή αξιοποίηση της ταυτότητας είδους σε καταστήματα που εμπιστεύονται ήδη αρκετά την τεχνολογία ώστε να ζητούν περισσότερα.

Τα προγράμματα λιανικής στη Βόρεια Αμερική γίνονται υποδομή λήψης αποφάσεων

Μια μεσαίου μεγέθους αλυσίδα μόδας στις Ηνωμένες Πολιτείες το δείχνει αυτό ωραία. Το πρώτο της έργο RFID ήταν σχεδόν οδυνηρά συνηθισμένο: βελτίωση της ακρίβειας απογραφής, μείωση της προσπάθειας κυκλικής καταμέτρησης και περιορισμός των ακυρωμένων παραγγελιών παραλαβής. Αυτό λειτούργησε αρκετά καλά ώστε να αλλάξει η εσωτερική συζήτηση. Το τμήμα merchandising άρχισε να ζητά καλύτερη εικόνα για τη στρέβλωση της διαθεσιμότητας μεγεθών. Οι λειτουργίες καταστημάτων ήθελαν λιγότερες χειροκίνητες έρευνες γύρω από την αποκατάσταση των δοκιμαστηρίων και τις επιστροφές. Το ηλεκτρονικό εμπόριο ήθελε μεγαλύτερη βεβαιότητα γύρω από τις υποσχέσεις για το τελευταίο τεμάχιο. Αυτό που ξεκίνησε ως έργο απογραφής άρχισε να γίνεται υποδομή λήψης αποφάσεων. Προς τα εκεί κατευθύνονται πιθανότατα πολλά προγράμματα RFID λιανικής στη Βόρεια Αμερική, από την απόδειξη αξίας προς ευρύτερη ευφυΐα καταστημάτων και εκπλήρωσης παραγγελιών.

Η ευρωπαϊκή λιανική θα συνδέσει το RFID με τη βιωσιμότητα και τα διαβατήρια προϊόντων

Η Ευρώπη κινείται προς παρόμοια κατεύθυνση στη λιανική, αλλά με ένα ισχυρότερο επιπλέον στρώμα γύρω από τη βιωσιμότητα και τις πληροφορίες προϊόντος. Εκεί έχει σημασία η συζήτηση για το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος. Το διαβατήριο καθαυτό δεν είναι εντολή RFID, αλλά αυξάνει την εμπορική αξία της διαρκούς ταυτότητας προϊόντος. Οι μάρκες που πωλούν στην Ευρώπη αρχίζουν να κατανοούν ότι ένα προϊόν μπορεί να χρειάζεται να παραμένει ψηφιακά γνωστό και μετά την πρώτη πώληση. Μόλις εδραιωθεί αυτή η συνειδητοποίηση, το RFID γίνεται σχετικό με διαφορετικό τρόπο. Όχι μόνο ως εργαλείο καταμέτρησης καταστήματος, αλλά ως ένα πιθανό θεμέλιο για ισχυρότερη συνέχεια σε επίπεδο προϊόντος κατά τη χρήση, την επιστροφή, την επισκευή, τη μεταπώληση και ενδεχομένως την ανακύκλωση. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ευρωπαϊκή μάρκα θα υιοθετήσει RFID για αυτόν τον σκοπό. Σημαίνει ότι περισσότερες από αυτές θα αρχίσουν να αναρωτιούνται αν η τρέχουσα στρατηγική τους με ορατές ετικέτες είναι αρκετά ισχυρή για το μέλλον που λένε ότι θέλουν.

Μια μάρκα υψηλής ποιότητας υποδημάτων με έδρα την Ευρώπη είναι ένα καλό παράδειγμα. Ξεκίνησε με κλασική λογική RFID σε επιλεγμένες ροές διανομής και λιανικής. Έπειτα οι ομάδες μεταπώλησης και επισκευής έγιναν πιο δυνατές. Αντιμετώπιζαν προϊόντα που είχαν χάσει τη συσκευασία τους, είχαν υποστεί ζημιά στην ετικέτα και είχαν κινηθεί μέσα από κανάλια όπου οι οπτικοί αναγνωριστικοί δείκτες δεν ήταν πλέον αρκετοί. Ξαφνικά η επιχείρηση δεν συζητούσε μόνο την ακρίβεια απογραφής. Συζητούσε τη συνέχεια της ταυτότητας. Το ίδιο πρόγραμμα RFID άρχισε να φαίνεται πιο στρατηγικό, επειδή μπορούσε να υποστηρίξει τόσο τον επιχειρησιακό έλεγχο όσο και τη διαχείριση προϊόντων με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Αυτό είναι ακριβώς το είδος της αλλαγής που μπορεί να καθορίσει την Ευρώπη πιο έντονα τα επόμενα χρόνια.

Το RFID στην υγειονομική περίθαλψη θα συνεχίσει να αναπτύσσεται μέσω πρακτικής ορατότητας περιουσιακών στοιχείων

Η υγειονομική περίθαλψη είναι ένας ακόμη τομέας όπου το μέλλον πιθανότατα θα παραμείνει ισχυρό και στις δύο ηπείρους, αν και για ελαφρώς διαφορετικούς λόγους. Στη Βόρεια Αμερική, τα νοσοκομεία και τα συστήματα υγείας εξακολουθούν να αισθάνονται πίεση γύρω από την αποδοτικότητα του εργατικού δυναμικού, τη χρήση κινητού εξοπλισμού και την ορατότητα εφοδιασμού. Το RFID ταιριάζει καλά όταν το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό αλλά οδυνηρά επαναλαμβανόμενο, με το προσωπικό να αναζητά αντλίες, οθόνες, ειδικές συσκευές ή κρίσιμα κινητά περιουσιακά στοιχεία υπό πίεση χρόνου. Το μέλλον εδώ ανήκει πιθανότατα λιγότερο στη γενική, ονειρική γλώσσα του «έξυπνου νοσοκομείου» και περισσότερο σε στοχευμένες αναπτύξεις που αφαιρούν δαπανηρή τριβή από την καθημερινή παροχή φροντίδας.

Η υιοθέτηση στην υγειονομική περίθαλψη της Βόρειας Αμερικής θα παραμείνει προσανατολισμένη στον πόνο

Ένα δίκτυο νοσοκομείων στις Ηνωμένες Πολιτείες δείχνει καλά το μοτίβο. Δεν ανέπτυξε RFID επειδή η διοίκηση ήθελε φουτουριστική υποδομή. Το έκανε επειδή οι νοσηλευτές και το υποστηρικτικό προσωπικό έχαναν υπερβολικό χρόνο ψάχνοντας εξοπλισμό και τα τμήματα δημιουργούσαν άτυπα αποθέματα ασφαλείας απέναντι στην αβεβαιότητα ζητώντας υπερβολικά πολλές συσκευές. Μόλις το RFID έκανε την εικόνα του κινητού εξοπλισμού πιο αξιόπιστη, η εμπορική λογική έγινε προφανής. Η επόμενη φάση για αυτό το δίκτυο πιθανότατα δεν θα είναι τεχνολογικό θέαμα. Πιθανότατα θα είναι επέκταση στις επόμενες πιο επώδυνες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, συν καλύτερη αξιοποίηση των δεδομένων που ήδη συλλέγονται. Αυτό το πρακτικό, προσανατολισμένο στον πόνο μοντέλο επέκτασης φαίνεται πολύ βορειοαμερικανικό.

Το RFID στην ευρωπαϊκή υγειονομική περίθαλψη θα διαμορφωθεί από τη διακυβέρνηση και τη λογοδοσία

Στην Ευρώπη, το RFID στην υγειονομική περίθαλψη πιθανότατα θα συνεχίσει να αναπτύσσεται επίσης, αλλά συχνά μέσα σε μια κάπως διαφορετική θεσμική λογική. Οι προμήθειες, η συμμόρφωση, οι ανησυχίες για την ασφάλεια των ασθενών και η διακυβέρνηση μεταξύ τμημάτων μπορούν όλα να διαμορφώσουν την ταχύτητα και το ύφος της υιοθέτησης. Ωστόσο, ο πόνος είναι αρκετά παρόμοιος ώστε η κατεύθυνση να παραμένει σαφής. Όταν ο εξοπλισμός, τα λευκά είδη, οι συσκευές ή τα εξειδικευμένα περιουσιακά στοιχεία είναι πολύ σημαντικά για να χαθούν και πολύ κινητά για να διαχειριστούν καλά μόνο με χειροκίνητα συστήματα, το RFID παραμένει εμπορικά σχετικό. Ένας προμηθευτής υγειονομικών υφασμάτων που εξυπηρετεί ευρωπαϊκά νοσοκομεία ανακάλυψε ότι η εργασία του για την παρακολούθηση στολών και την ορατότητα λευκών ειδών ξεκίνησε ως επιχειρησιακή διόρθωση και σιγά σιγά έγινε μέρος μιας ευρύτερης συζήτησης για τη διαχείριση κύκλου ζωής, τον έλεγχο κόστους και τη λογοδοσία υπηρεσιών. Έτσι πιθανότατα θα εκτυλιχθεί μεγάλο μέρος του μέλλοντος του RFID στην ευρωπαϊκή υγειονομική περίθαλψη, όχι ως ένα δραματικό εθνικό μετασχηματισμό, αλλά ως σταθερή εμβάθυνση σε επιχειρησιακές περιπτώσεις χρήσης όπου η ποιότητα ταυτοποίησης έχει σημασία.

Το βιομηχανικό RFID και το RFID εφοδιαστική θα παραμείνουν ισχυρή μακροπρόθεσμη αγορά

Τα βιομηχανικά περιβάλλοντα και τα περιβάλλοντα εφοδιαστική και στις δύο περιοχές πιθανότατα θα παραμείνουν ένα από τα ισχυρότερα μακροπρόθεσμα πεδία για το RFID, ειδικά όπου τα επαναχρησιμοποιούμενα περιουσιακά στοιχεία, η παραγωγή σε εξέλιξη και η ορατότητα των μονάδων διακίνησης δημιουργούν επαναλαμβανόμενη τριβή. Το μέλλον εδώ είναι λιγότερο λαμπερό από τις ιστορίες που απευθύνονται στον καταναλωτή, αλλά συχνά πιο οικονομικά πειστικό. Μια αποθήκη ή μια μονάδα παραγωγής δεν χρειάζεται φιλοσοφικό λόγο για να νοιαστεί για την ταυτότητα. Χρειάζεται μόνο αρκετό πόνο. Οι χαμένες μονάδες μεταφοράς, η αβέβαιη κατάσταση παλετών, η κακή κυκλοφορία επιστρεφόμενων περιουσιακών στοιχείων, η αδύναμη επαλήθευση στην αποβάθρα και η χειροκίνητη ερευνητική εργασία έχουν τον τρόπο τους να κάνουν την περίπτωση ROI να φαίνεται πολύ συγκεκριμένη.

Τα επαναχρησιμοποιούμενα περιουσιακά στοιχεία και η ορατότητα της παραγωγής σε εξέλιξη θα οδηγήσουν την επέκταση

Ένας όμιλος μεταποίησης με εγκαταστάσεις τόσο στη Βόρεια Αμερική όσο και στην Ευρώπη διαπίστωσε ότι, αν και οι συζητήσεις για τη ρύθμιση και την ανάπτυξη διέφεραν ανά περιοχή, ο επιχειρησιακός πόνος ήταν εντυπωσιακά παρόμοιος. Τα επιστρεφόμενα χαλύβδινα μέσα μεταφοράς περνούσαν υπερβολικά πολύ χρόνο σε γκρίζες ζώνες μεταξύ των εγκαταστάσεων. Οι ομάδες παραγωγής αντιστάθμιζαν με επιπλέον απόθεμα ασφαλείας και αναγκαίες ανακατατάξεις έκτακτης ανάγκης. Η εταιρεία δεν χρειαζόταν μια τεράστια ιστορία «Βιομηχανίας 4.0» για να δικαιολογήσει το RFID. Χρειαζόταν καλύτερη αλήθεια για το πού βρίσκονταν πραγματικά τα ακριβά επαναχρησιμοποιούμενα περιουσιακά στοιχεία. Μόλις αυτό αποδείχθηκε σε μερικές εγκαταστάσεις, η μελλοντική συζήτηση μετατοπίστηκε από το «Λειτουργεί το RFID;» στο «Ποια άλλα προβλήματα κυκλοφορίας είναι αρκετά δαπανηρά ώστε να αξίζουν την ίδια αντιμετώπιση;». Αυτό είναι το είδος του μέλλοντος που πιθανότατα θα έχει το βιομηχανικό RFID, επεκτεινόμενο από στενά σημεία ελέγχου σε ευρύτερα λειτουργικά συστήματα όπου η ταυτότητα αντικειμένου είναι ήδη γνωστό ότι έχει εμπορική σημασία.

Τα πρότυπα δεδομένων RFID θα γίνουν πιο σημαντικά από την απλή ανάγνωση ετικετών

Ένα άλλο σημαντικό θέμα για το μέλλον, ειδικά στην Ευρώπη αλλά όχι μόνο εκεί, είναι η αυξανόμενη επικάλυψη μεταξύ RFID και προτύπων κοινής χρήσης δεδομένων. Το RFID συζητούνταν παλαιότερα υπερβολικά συχνά σαν να ήταν μόνο μια τεχνολογία συλλογής. Αυτή η άποψη εξασθενεί. Περισσότεροι αγοραστές κατανοούν τώρα ότι αυτό που έχει σημασία δεν είναι μόνο η ανάγνωση της ετικέτας, αλλά ποιο σχήμα ταυτότητας υποστηρίζει η ετικέτα και πώς τα προκύπτοντα δεδομένα μπορούν να κινηθούν μεταξύ συστημάτων και συνεργατών. Αυτός είναι ένας λόγος που η σκέψη βασισμένη στο GS1, οι δομές EPC, η λογική κοινής χρήσης συμβάντων και τα συνδεδεμένα με προϊόντα ψηφιακά αρχεία έχουν τώρα μεγαλύτερη σημασία από ό,τι παλαιότερα. Το μέλλον του RFID δεν είναι μόνο καλύτερη ανάγνωση. Είναι καλύτερη συμμετοχή σε ένα καθαρότερο οικοσύστημα ταυτότητας και συμβάντων.

Το RFID θα γίνει μια καλύτερη πόρτα προς τα κοινόχρηστα δεδομένα

Ένας διανομέας τροφίμων και ειδών παντοπωλείου στη Βόρεια Αμερική άρχισε να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Για χρόνια, αντιμετώπιζε το RFID ως τοπικό επιχειρησιακό ενισχυτή για επιλεγμένα επίπεδα συσκευασίας. Πιο πρόσφατα, η πίεση για ιχνηλασιμότητα και οι τυποποιημένες προσδοκίες δεδομένων σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα ώθησαν τη συζήτηση περαιτέρω. Η εταιρεία άρχισε να νοιάζεται όχι μόνο αν μια μονάδα διακίνησης μπορούσε να αναγνωστεί, αλλά αν η λογική ταυτότητας και συμβάντων μπορούσε να συνδεθεί καθαρά με το ευρύτερο οικοσύστημα δεδομένων που ήδη διαμορφώνεται από την εργασία προτύπων. Αυτή η αλλαγή φαίνεται μικρή στην αρχή. Στην πραγματικότητα, μπορεί να είναι μία από τις πιο σημαντικές αλλαγές στην αγορά. Το RFID γίνεται πιο πολύτιμο όταν σταματά να είναι ένα τοπικό τέχνασμα και αρχίζει να είναι μια καλύτερη πόρτα προς αξιόπιστα κοινόχρηστα δεδομένα.

Το RFID και οι 2D γραμμωτοί κώδικες θα συνυπάρχουν συχνότερα παρά θα ανταγωνίζονται

Η σχέση μεταξύ RFID και 2D γραμμωτών κωδίκων πιθανότατα θα διαμορφώσει επίσης το μέλλον με πιο συμπληρωματικό τρόπο από ό,τι μερικές φορές προσποιείται η αγορά. Κάποιοι μιλούν ακόμη σαν να πρόκειται το ένα να αντικαταστήσει το άλλο. Αυτό φαίνεται υπερβολικά απλό. Σε πολλά περιβάλλοντα της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης, το πιο ρεαλιστικό μέλλον είναι η συνύπαρξη. Οι 2D γραμμωτοί κώδικες κερδίζουν έδαφος για πλουσιότερες ροές δεδομένων προς τον καταναλωτή και το σημείο πώλησης, ενώ το RFID παραμένει ισχυρό για σύλληψη χωρίς οπτική επαφή, έλεγχο αποθέματος, επιχειρησιακή ορατότητα και περιβάλλοντα επαναλαμβανόμενης διακίνησης. Οι αγοραστές που το παρουσιάζουν ως μάχη μεταξύ τεχνολογιών μπορεί να χάσουν την πραγματική ευκαιρία, που είναι η επιλογή του σωστού φορέα για το σωστό επίπεδο του προβλήματος.

Οι υβριδικές στρατηγικές ταυτοποίησης θα γίνουν πιο συνηθισμένες

Μια ευρωπαϊκή μάρκα ειδών οικιακής χρήσης το βλέπει ήδη αυτό. Θέλει πλουσιότερες πληροφορίες προϊόντος προς τον πελάτη, ισχυρότερη ψηφιακή αλληλεπίδραση σε επίπεδο συσκευασίας και καλύτερο εσωτερικό έλεγχο αποθέματος. Η απάντηση δεν είναι να αναγκάσεις ένα εργαλείο να κάνει και τις τρεις δουλειές άσχημα. Είναι να χρησιμοποιείς ορατούς φορείς δεδομένων όπου η ορατότητα είναι το ζητούμενο και RFID όπου η επαναλαμβανόμενη επιχειρησιακή ταυτότητα είναι το ζητούμενο. Αυτή η υβριδική νοοτροπία πιθανότατα θα ενισχυθεί, όχι θα εξασθενήσει, και στις δύο ηπείρους.

Η περιφερειακή συμμόρφωση θα κρατήσει διαφορετικές τις στρατηγικές ανάπτυξης RFID

Η συχνότητα και η συμμόρφωση θα συνεχίσουν επίσης να διαμορφώνουν το μέλλον, ειδικά επειδή η Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική δεν δίνουν ακόμη στους αγοραστές πανομοιότυπες επιχειρησιακές παραδοχές. Στη Βόρεια Αμερική, η γνωστή ιστορία UHF γύρω από τα 902 έως 928 MHz και το FCC Part 15 συνεχίζει να παρέχει ένα σταθερό εμπορικό περιβάλλον για πολλές mainstream αναπτύξεις. Στην Ευρώπη, ο σχεδιασμός UHF απαιτεί ακόμη πιο προσεκτική περιφερειακή σκέψη, και η ανάπτυξη νέων πλαισίων πολιτικής γύρω από τη βιωσιμότητα προϊόντων και τα ψηφιακά δεδομένα προϊόντων προσθέτει άλλο ένα στρώμα στην εμπορική απόφαση. Το μέλλον εδώ δεν είναι ότι αυτές οι περιοχές γίνονται ξαφνικά ίδιες. Είναι ότι οι αγοραστές γίνονται πιο εξελιγμένοι στο να χτίζουν στρατηγικές ανάπτυξης ειδικές για κάθε περιοχή αντί να προσποιούνται ότι ένα παγκόσμιο πρότυπο λύνει τα πάντα.

Μια εταιρεία αποσκευών που επεκτείνεται και στις δύο αγορές το βίωσε άμεσα. Ξεκίνησε με μία οικογένεια αναγνωστών και μία παγκόσμια ιστορία προμηθειών. Με τον χρόνο, έμαθε ότι η συζήτηση για το υλικό, η συζήτηση για τη συμμόρφωση και η συζήτηση για την επιχειρηματική υπόθεση έπρεπε όλες να προσαρμοστούν στην περιοχή, την περίπτωση χρήσης και τη μελλοντική φιλοδοξία δεδομένων. Αυτό που φαινόταν αρχικά ως επιπλέον πολυπλοκότητα αποδείχθηκε σημάδι ωριμότητας. Η εταιρεία σταμάτησε να αγοράζει RFID ως καθολική κατηγορία και άρχισε να το αγοράζει ως εργαλείο λειτουργίας διαμορφωμένο κατά περιοχή.

Η βιωσιμότητα και η κυκλικότητα θα ενισχύσουν τη μακρόβια ταυτότητα προϊόντος

Η βιωσιμότητα και η κυκλικότητα πιθανότατα θα είναι ένας από τους σαφέστερους μακροπρόθεσμους μοχλούς ανάπτυξης στην Ευρώπη και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα θέματα που θα μεταδοθούν στη Βόρεια Αμερική. Όχι επειδή το RFID κάνει τα προϊόντα βιώσιμα από μόνο του, αλλά επειδή η κυκλικότητα είναι πολύ δυσκολότερη όταν τα προϊόντα χάνουν την ταυτότητά τους μετά την πρώτη πώληση. Η επαναχρησιμοποίηση, η επισκευή, η ανακαίνιση, η ενοικίαση, η επιστροφή και η μεταπώληση γίνονται όλα πιο πρακτικά όταν το φυσικό αντικείμενο παραμένει συνδεδεμένο με το σωστό ψηφιακό αρχείο για μεγαλύτερο διάστημα. Η Ευρώπη μπορεί να αισθανθεί αυτή την πίεση νωρίτερα και πιο ανοιχτά λόγω της κατεύθυνσης της ρύθμισης και της αγοράς. Η Βόρεια Αμερική μπορεί να κινηθεί περισσότερο μέσω εμπορικής λογικής, υψηλής ποιότητας μεταπώλησης, υποστήριξης εγγύησης και επιχειρησιακής αποδοτικότητας. Αλλά το υποκείμενο ζήτημα είναι παρόμοιο. Η ισχυρότερη ταυτότητα προϊόντος υποστηρίζει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής προϊόντος.

Μια μάρκα υψηλής ποιότητας υπαίθριων ειδών που δραστηριοποιείται και στις δύο περιοχές έχει ήδη αρχίσει να το βλέπει αυτό. Η ευρωπαϊκή της ομάδα μιλά για ετοιμότητα για μελλοντικό διαβατήριο προϊόντος, συνέχεια επισκευής και εμπιστοσύνη στη μεταπώληση. Η βορειοαμερικανική της ομάδα μιλά περισσότερο για αποδοτικότητα μετά την πώληση, προστασία της μάρκας και εμπόριο δεύτερης ζωής. Διαφορετική γλώσσα, παρόμοια ανάγκη υποδομής. Και στα δύο μέρη, η μάρκα αρχίζει να αντιμετωπίζει το RFID λιγότερο ως έξοδο αποθήκης και περισσότερο ως ένα πιθανό υπόβαθρο για μακροβιότερη ταυτότητα προϊόντος. Αυτού του είδους η σύγκλιση μπορεί να γίνει πιο συνηθισμένη.

Η ανάπτυξη του RFID εξαρτάται ακόμη από την πειθαρχία του έργου

Αυτό που πιθανότατα δεν θα καθορίσει το μέλλον είναι το παλιό όνειρο ότι το RFID θα απλωθεί απλώς παντού επειδή η τεχνολογία είναι επιτέλους «έτοιμη». Η τεχνολογία είναι έτοιμη εδώ και πολύ καιρό σε πολλές περιπτώσεις χρήσης. Η υιοθέτηση εξαρτάται ακόμη από τον πόνο, την πειθαρχία των διαδικασιών, την ποιότητα του προμηθευτή και τη σαφήνεια της διοίκησης. Ένας κακός αγοραστής το 2026 μπορεί ακόμη να σπαταλήσει χρήματα ακριβώς όπως ένας κακός αγοραστής πριν από χρόνια, αγοράζοντας μια αόριστη λύση για ένα αόριστο πρόβλημα και ελπίζοντας ότι οι ετικέτες θα σώσουν αδύναμες λειτουργίες. Αυτό το κομμάτι δεν έχει αλλάξει.

Ένας περιφερειακός φορέας πλυντηρίου στην Ευρώπη το έμαθε αυτό με τον σκληρό τρόπο. Υπέθεσε ότι, επειδή οι ετικέτες RFID για πλυντήριο ταιριάζουν τόσο καλά στην ιστορία της βιωσιμότητας και της κυκλοφορίας των υφασμάτων, μια ευρεία ανάπτυξη θα πετύχαινε αυτόματα. Δεν πέτυχε. Το πρώτο κύμα ήταν πολύ ευρύ και πολύ χαλαρά ελεγχόμενο. Η εταιρεία ανέκαμψε μόνο όταν περιόρισε ξανά το έργο στις κατηγορίες όπου ο πόνος ήταν οξύτερος και η μέτρηση σαφέστερη. Αυτή η ιστορία είναι μια χρήσιμη προειδοποίηση για όποιον σκέφτεται το μέλλον. Το RFID θα αναπτυχθεί, αλλά δεν θα γίνει άτρωτο στην κακή πειθαρχία έργου.

Τελική προοπτική για το RFID στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική

Ο καλύτερος τρόπος να περιγράψει κανείς το μέλλον του RFID στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική είναι πιθανότατα ο εξής. Η τεχνολογία κινείται από την υιοθέτηση ανά κατηγορία προς υποδομή καθοδηγούμενη από την ταυτότητα, αλλά το κάνει άνισα. Η Ευρώπη πιθανότατα θα τραβήξει το RFID πιο έντονα προς τη βιωσιμότητα, τα δεδομένα προϊόντων και τα μοντέλα προϊόντων μακράς ζωής. Η Βόρεια Αμερική πιθανότατα θα συνεχίσει να κινείται δυναμικά μέσω λιανικής, εφοδιαστική, βιομηχανικού ελέγχου και πρακτικών περιπτώσεων χρήσης ROI, διευρύνοντας σταδιακά προς πλουσιότερη ταυτότητα προϊόντος όπου η επιχειρηματική υπόθεση το υποστηρίζει. Και στις δύο ηπείρους, οι νικητές πιθανότατα θα είναι οι εταιρείες που σταματούν να αντιμετωπίζουν το RFID ως gadget και αρχίζουν να το αντιμετωπίζουν ως μέρος του τρόπου με τον οποίο τα φυσικά αντικείμενα παραμένουν ψηφιακά γνωστά με την πάροδο του χρόνου.

Αυτός είναι μεγαλύτερος ρόλος από ό,τι είχε παλαιότερα το RFID. Είναι επίσης πιο απαιτητικός. Αλλά αν τα τελευταία χρόνια έδειξαν κάτι, είναι ότι περισσότεροι κλάδοι έχουν τώρα αρκετό επιχειρησιακό πόνο, αρκετή πίεση ιχνηλασιμότητας και αρκετή φιλοδοξία ταυτότητας προϊόντος ώστε να κάνουν αυτόν τον ρόλο να έχει σημασία. Το μέλλον του RFID, λοιπόν, πιθανότατα δεν είναι μια δραματική καθολική επικράτηση. Είναι κάτι πιο ρεαλιστικό και πιο ανθεκτικό από αυτό. Είναι μια σταθερή επέκταση στα μέρη της επιχείρησης όπου το κόστος της άγνοιας είναι επιτέλους υψηλότερο από το κόστος της οικοδόμησης ισχυρότερης ταυτότητας.