Οι κίνδυνοι των μη πιστοποιημένων RFID ετικετών για νοσοκομειακά πάγια

Αν εργάζεστε αρκετό καιρό σε νοσοκομεία, μαθαίνετε ότι πολλά ακριβά λάθη ξεκινούν από κάτι που εκείνη τη στιγμή φαινόταν φθηνό και ακίνδυνο. Ένα καλώδιο που ήταν «αρκετά καλό». Ένα καροτσάκι που κανείς δεν θεώρησε ότι χρειαζόταν ακόμη αρχείο συντήρησης. Μια προσωρινή απόφαση αποθήκευσης που σιωπηλά έγινε μόνιμη ροή εργασίας. Μη πιστοποιημένες ετικέτες RFID συχνά εισέρχονται σε ένα νοσοκομείο με τον ίδιο τρόπο. Εμφανίζονται ως οικονομικό κέρδος. Η τιμή μονάδας φαίνεται ελκυστική, η συσκευασία φαίνεται επαγγελματική και κάποιος λέει ότι η ετικέτα είναι «βασικά το ίδιο πράγμα» με την πιστοποιημένη επιλογή, απλώς φθηνότερη. Αυτό ακούγεται λογικό μέχρι ακριβώς τη στιγμή που το νοσοκομείο αρχίζει να βασίζεται σε αυτές τις ετικέτες για να βρίσκει αντλίες έγχυσης, κινητούς οθόνες παρακολούθησης, αναπηρικά καροτσάκια, καροτσάκια ανάνηψης, δοχεία δειγμάτων ή αποστειρωμένους δίσκους μεταφοράς.

Ο Πραγματικός Κίνδυνος Ξεκινά

Τότε είναι που ξεκινά ο πραγματικός κίνδυνος.

Το πρόβλημα με τις μη πιστοποιημένες ετικέτες RFID για περιουσιακά στοιχεία νοσοκομείων δεν είναι μόνο ότι μπορεί να αποτύχουν. Το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι συχνά αποτυγχάνουν με τρόπους που κάνουν το νοσοκομείο να εμπιστεύεται λανθασμένες πληροφορίες. Μια ετικέτα που δεν λειτουργεί ποτέ γίνεται αντιληπτή γρήγορα. Μια ετικέτα που λειτουργεί τις περισσότερες φορές, αλλά μετά χάνεται υπό ορισμένες συνθήκες, ή υποβαθμίζεται μετά τον καθαρισμό, ή αποδίδει ασυνεπώς κοντά σε μεταλλικά καροτσάκια και συσκευές γεμάτες υγρά, είναι πολύ πιο επικίνδυνη. Δημιουργεί μια ψευδή αίσθηση ελέγχου. Το προσωπικό πιστεύει ότι το περιουσιακό στοιχείο είναι ορατό όταν δεν είναι. Οι ομάδες βιοϊατρικής τεχνολογίας πιστεύουν ότι ο εξοπλισμός βρίσκεται στη σωστή ζώνη όταν έχει μετακινηθεί αλλού. Η κεντρική αποθήκη πιστεύει ότι ένα καροτσάκι επέστρεψε όταν η ετικέτα απλώς έπαψε να είναι ορατή. Αυτού του είδους η αβεβαιότητα εξαπλώνεται σιωπηλά μέσα σε ένα νοσοκομείο προτού κάποιος της δώσει όνομα.

Τα νοσοκομεία δεν αγοράζουν RFID επειδή απολαμβάνουν τα τεχνολογικά έργα. Το αγοράζουν επειδή η διαχείριση περιουσιακών στοιχείων υγειονομικής περίθαλψης είναι χαοτική. Οι συσκευές μετακινούνται μεταξύ ορόφων, κλινικών, μονάδων απεικόνισης, αιθουσών επεμβάσεων, περιοχών υπερχείλισης επειγόντων περιστατικών και εξωτερικών σημείων εξυπηρέτησης. Σκουπίζονται, ψεκάζονται, απολυμαίνονται, χτυπιούνται, στοιβάζονται, δανείζονται, απομακρύνονται και μερικές φορές κρύβονται στο ακριβές σημείο που κανείς δεν περιμένει. Όταν ένα νοσοκομείο εισάγει RFID σε αυτό το περιβάλλον, δεν αγοράζει απλώς ένα τσιπ μέσα σε μια ετικέτα. Αγοράζει εμπιστοσύνη στη φυσική ταυτότητα του περιουσιακού στοιχείου. Γι' αυτό οι πιστοποιημένες ετικέτες RFID έχουν τόσο μεγαλύτερη σημασία από ό,τι συνειδητοποιούν μερικές φορές οι ομάδες προμηθειών.

Πραγματικές Συνέπειες: Μελέτες Περιπτώσεων

Περιφερειακό Νοσοκομείο του Ohio

Ένα περιφερειακό νοσοκομείο στο Ohio το έμαθε αυτό με τρόπο που κανείς εκεί δεν βρήκε διασκεδαστικό. Οι ομάδες εγκαταστάσεων και κλινικής μηχανικής είχαν εφαρμόσει παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων RFID για φορητές οθόνες παρακολούθησης και αντλίες έγχυσης σε πολλά τμήματα. Το έργο φάνηκε επιτυχημένο στην αρχή. Οι πίνακες ελέγχου φωτίστηκαν, τα περιουσιακά στοιχεία εμφανίστηκαν στους χάρτες και οι διευθυντές ανακουφίστηκαν που η παλιά κουλτούρα του «κυνηγιού θησαυρού» θα μπορούσε επιτέλους να εξαφανιστεί. Στη συνέχεια, το τμήμα επειγόντων περιστατικών άρχισε να παραπονιέται ότι ορισμένες αντλίες που εμφανίζονταν ως κοντινές δεν ήταν στην πραγματικότητα εκεί. Αργότερα, μερικές οθόνες παρακολούθησης σε μονάδα σταδιακής φροντίδας εμφανίστηκαν εκτός σύνδεσης στο σύστημα παρόλο που το προσωπικό στεκόταν δίπλα τους. Μετά από έρευνα, το πρόβλημα αποδείχθηκε ότι δεν ήταν το λογισμικό. Το νοσοκομείο είχε εγκρίνει μια παρτίδα ετικετών RFID χαμηλότερου κόστους από προμηθευτή που δεν μπορούσε να αποδείξει την ίδια πιστοποίηση και περιβαλλοντική αντοχή με την αρχική προδιαγραφή. Διάβαζαν αρκετά καλά σε ένα καθαρό πιλοτικό πρόγραμμα. Διάβαζαν άσχημα μόλις τα χημικά καθαρισμού, η πραγματική κίνηση του νοσοκομείου και οι μικτές επιφάνειες τοποθέτησης μπήκαν στην εικόνα. Το κρυφό κόστος αυτής της «εξοικονόμησης» ήταν ένα κλινικό περιβάλλον που εμπιστευόταν έναν χάρτη περιουσιακών στοιχείων που είχε σιωπηλά γίνει αναξιόπιστος.

Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος με απλά λόγια. Σε ένα νοσοκομείο, τα κακά δεδομένα περιουσιακών στοιχείων δεν είναι απλώς άβολα. Αλλάζουν τη συμπεριφορά. Οι νοσηλευτές σταματούν να εμπιστεύονται το σύστημα και επιστρέφουν στα τηλεφωνήματα. Οι τεχνικοί χάνουν χρόνο επαληθεύοντας αυτά που ισχυρίζεται το λογισμικό. Οι διευθυντές τμημάτων αρχίζουν να συσσωρεύουν εξοπλισμό επειδή η κοινή ορατότητα φαίνεται αδύναμη. Μια αποτυχημένη ετικέτα RFID δεν εξαφανίζεται μόνο από το σύστημα. Σπρώχνει τους ανθρώπους πίσω σε προσωρινές λύσεις, που είναι ακριβώς αυτό από το οποίο το νοσοκομείο επένδυσε σε RFID για να ξεφύγει.

Ιδιωτικός Όμιλος Νοσοκομείων στην Ισπανία

Ένας ιδιωτικός όμιλος νοσοκομείων στην Ισπανία το ανακάλυψε αυτό κατά την παρακολούθηση αναπηρικών καροτσιών, ειδικών κρεβατιών και κινητών αναπνευστικών συσκευών. Ο πρώτος προμηθευτής τους πρότεινε μια ετικέτα RFID με επιθετική τιμολόγηση που φαινόταν αρκετά ανθεκτική στο χέρι. Οι ετικέτες λειτουργούσαν αποδεκτά σε μερικές δοκιμαστικές καρέκλες σε μια ήσυχη αποθήκη. Μόλις η εφαρμογή επεκτάθηκε, τα προβλήματα πολλαπλασιάστηκαν. Οι ετικέτες σε ορισμένα αναπηρικά καροτσάκια άρχισαν να ξεκολλούν μετά από επαναλαμβανόμενο καθαρισμό. Οι ετικέτες σε αναπνευστικά καροτσάκια με μεταλλικό σκελετό αποδίδουν ασυνεπώς ανάλογα με την τοποθέτηση. Μερικές σε βοηθητικές συσκευές απέτυχαν μετά από τραχιά μετακίνηση μέσα από ανελκυστήρες και χώρους φόρτωσης. Καμία από τις αστοχίες δεν φαινόταν καταστροφική μεμονωμένα. Μαζί έκαναν την ακρίβεια απογραφής του νοσοκομείου χειρότερη από πριν, επειδή το προσωπικό δεν ήξερε πλέον αν μια χαμένη ανάγνωση σήμαινε χαμένο περιουσιακό στοιχείο ή αδύναμη ετικέτα. Αυτού του είδους η ασάφεια είναι που οι πιστοποιημένες ετικέτες RFID έχουν σχεδιαστεί να μειώνουν.

Διδακτικό Νοσοκομείο στη Σιγκαπούρη

Ένα διδακτικό νοσοκομείο στη Σιγκαπούρη αντιμετώπισε αυτό το πρόβλημα με επαναχρησιμοποιούμενα αποστειρωμένα δοχεία μεταφοράς που κινούνταν μεταξύ υποστήριξης χειρουργείου, αποστειρωμένης επεξεργασίας και ζωνών αναμονής. Η ομάδα του έργου αρχικά επικεντρώθηκε στο κόστος επειδή ο στόλος των δοχείων ήταν μεγάλος, και ο προμηθευτής που προσέφερε τη χαμηλότερη προσφορά υποσχέθηκε ότι οι ετικέτες ήταν «νοσοκομειακής ποιότητας». Η φράση ακουγόταν καθησυχαστική, αλλά η υποστηρικτική τεκμηρίωση ήταν ελλιπής. Μόλις αναπτύχθηκαν οι ετικέτες, το επαναλαμβανόμενο πλύσιμο και η απολύμανση άρχισαν να αποκαλύπτουν την αδυναμία. Μερικές ετικέτες σταμάτησαν να διαβάζονται με συνέπεια μετά από μερικούς κύκλους. Άλλες παρέμειναν φυσικά προσκολλημένες αλλά έγιναν απρόβλεπτες κατά τις σαρώσεις παραλαβής. Η ομάδα αποστειρωμένης επεξεργασίας κατέληξε να ξοδεύει περισσότερο χρόνο επανεπαληθεύοντας δοχεία από ό,τι με την παλιά χειροκίνητη μέθοδο. Το νοσοκομείο δεν είχε εξοικονομήσει χρήματα. Είχε μετατρέψει ένα ελεγχόμενο πρόβλημα ιχνηλασιμότητας σε ένα κινούμενο πρόβλημα εμπιστοσύνης.

Παρεμβολές Ειδικές για τη Ροή Εργασίας

Ένας άλλος κίνδυνος είναι η παρεμβολή σε περιβάλλοντα ειδικά για τη ροή εργασίας. Τα νοσοκομεία είναι γεμάτα ζώνες όπου η παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων δεν είναι γενική. Η αποστειρωμένη επεξεργασία είναι διαφορετική από το τμήμα επειγόντων περιστατικών. Ένα εργαστήριο παθολογίας είναι διαφορετικό από μια μονάδα απεικόνισης εξωτερικών ιατρείων. Ένα καροτσάκι ανάνηψης παρκαρισμένο σε περιοχή επέμβασης δεν είναι το ίδιο με ένα αναπηρικό καροτσάκι σε λόμπι. Οι μη πιστοποιημένες ετικέτες RFID συχνά εισέρχονται σε αυτούς τους χώρους υπό την τεμπέλικη υπόθεση ότι ένα περιουσιακό στοιχείο είναι ένα περιουσιακό στοιχείο. Δεν είναι. Η ετικέτα που συμπεριφέρεται καλά σε έναν πλαστικό στύλο ορού μπορεί να συμπεριφέρεται άσχημα σε ένα ανοξείδωτο δοχείο μεταφοράς ή σε έναν κινητό σταθμό εργασίας με πολλά υγρά. Χωρίς κατάλληλη πιστοποίηση και επικύρωση περιπτώσεων χρήσης, τα νοσοκομεία καταλήγουν να ανακαλύπτουν αυτές τις διαφορές ζωντανά, στο πεδίο, όταν οι άνθρωποι λιγότερο χρειάζονται άλλη μια έκπληξη.

Γιατί η Πιστοποίηση Έχει Σημασία

Γι' αυτό οι πιστοποιημένες ετικέτες RFID είναι ιδιαίτερα σημαντικές σε περιβάλλοντα όπου η αλυσίδα επιμέλειας έχει σημασία. Τα νοσοκομεία δεν παρακολουθούν περιουσιακά στοιχεία μόνο για να ξέρουν πού βρίσκονται. Τα παρακολουθούν για να υποστηρίζουν προγράμματα επιθεώρησης, ιστορικό καθαρισμού, ανάλυση αξιοποίησης, προληπτική συντήρηση, λογοδοσία δανεισμού και μερικές φορές αναφορά συμμόρφωσης. Αν η ετικέτα είναι αδύναμη, όλα αυτά τα δευτερεύοντα οφέλη γίνονται επίσης πιο αδύναμα. Μια ομάδα συντήρησης δεν μπορεί να αποδείξει με βεβαιότητα ότι μια αντλία πέρασε από τη σωστή διαδικασία αν η ετικέτα ταυτοποίησης χάθηκε την λάθος στιγμή. Ένα τμήμα κεντρικής αποθήκης δεν μπορεί να εμπιστευτεί πλήρως τον χρόνο κύκλου ενός δοχείου αν ένα μέρος του στόλου γίνεται ψηφιακά αόρατο μετά από επαναλαμβανόμενο πλύσιμο. Μια μη πιστοποιημένη ετικέτα διακυβεύει όχι μόνο την τοποθεσία, αλλά και το ιστορικό.

Ένα σύστημα υγείας στο Τορόντο το ανακάλυψε αυτό με καροτσάκια ανάνηψης. Τα ίδια τα καροτσάκια ήταν ακριβά, αλλά το μεγαλύτερο ζήτημα ήταν η ετοιμότητα. Η διοίκηση ήθελε ταχύτερη επιβεβαίωση ότι τα καροτσάκια βρίσκονταν στις αναμενόμενες θέσεις και είχαν περάσει από τα σωστά βήματα αναπλήρωσης. Ο οργανισμός αρχικά χρησιμοποίησε μια επιλογή ετικέτας χαμηλότερου κόστους σε ορισμένα καροτσάκια επειδή τα καροτσάκια δεν φαινόταν ιδιαίτερα δύσκολο να παρακολουθηθούν. Αυτό που κανείς δεν περίμενε ήταν πώς ο συνδυασμός μεταλλικών ραφιών, επιθετικού καθαρισμού και κακομεταχείρισης στους διαδρόμους θα αποκάλυπτε την αδυναμία αυτών των ετικετών. Σε μια περίπτωση, ένα καροτσάκι εμφανιζόταν στη σωστή πτέρυγα παρόλο που είχε στην πραγματικότητα μετακινηθεί μετά από ανασκόπηση κωδικού· το σύστημα το είχε δει τελευταία φορά σωστά προτού υποβαθμιστεί η απόδοση της ετικέτας. Το καροτσάκι βρέθηκε φυσικά πριν προκληθεί βλάβη, αλλά το γεγονός άλλαξε τον τόνο του έργου. Ξαφνικά το επιχείρημα δεν αφορούσε πλέον λεπτά ανά ετικέτα. Αφορούσε το αν το νοσοκομείο είχε κανένα λόγο να χρησιμοποιεί ένα μη επικυρωμένο στοιχείο παρακολούθησης σε περιουσιακά στοιχεία κρίσιμα για κωδικούς.

Η Παγίδα των Προμηθειών

Υπάρχει επίσης μια παγίδα προμηθειών εδώ που αξίζει να ονομαστεί ξεκάθαρα. Οι ομάδες προμηθειών των νοσοκομείων βρίσκονται συχνά υπό πίεση να τυποποιήσουν και να μειώσουν το κόστος, κάτι που είναι κατανοητό. Οι ετικέτες RFID μπορεί να φαίνονται σαν ανταλλάξιμα εμπορεύματα σε ανθρώπους που δεν ζουν μέσα στη ροή εργασίας. Βλέπουν μέγεθος, κόλλα, ίσως τύπο τσιπ και τιμή. Αλλά οι ετικέτες RFID για περιουσιακά στοιχεία νοσοκομείων μοιάζουν περισσότερο με αναλώσιμα κομμάτια μηχανικής συστημάτων παρά με γενικές ετικέτες RFID. Η πιστοποίηση, οι δοκιμές, η κατασκευή υλικού, η μέθοδος προσάρτησης, η δυνατότητα καθαρισμού και η περιβαλλοντική απόδοση έχουν όλα σημασία. Μια φθηνότερη ετικέτα δεν είναι φθηνότερη αν αυξάνει τον χρόνο αναζήτησης, αποδυναμώνει την εμπιστοσύνη, δημιουργεί σύγχυση στη συντήρηση ή απαιτεί εκτεταμένη αντικατάσταση μετά την εφαρμογή.

Ένα δίκτυο κλινικών πολλαπλών τοποθεσιών στη Μελβούρνη το έμαθε αυτό με καροτσάκια υπερήχων και κινητές μονάδες διαγνωστικών. Επειδή ο στόλος ήταν κατανεμημένος σε πολλές μικρότερες τοποθεσίες, η ηγεσία υπέθεσε ότι μια ετικέτα περιουσιακού στοιχείου RFID χαμηλότερου κόστους θα ήταν επαρκής. Στην αρχή, οι ετικέτες φαινόταν εντάξει. Με τον καιρό, εμφανίστηκε ένα μοτίβο. Οι συσκευές σε κλινικές με υψηλό καθαρισμό είχαν περισσότερες αστοχίες. Οι μονάδες που κυλούσαν συχνά πάνω από λωρίδες κατωφλίου και κενά ανελκυστήρων έχαναν τις ετικέτες ταχύτερα. Ορισμένοι δεσμοί κόλλας αποδυναμώθηκαν σε ανάγλυφα περιβλήματα. Ο κεντρικός πίνακας περιουσιακών στοιχείων έγινε ανομοιόμορφος σε όλο το δίκτυο, κάτι που έκανε τον σχεδιασμό δυσκολότερο αντί ευκολότερο. Τελικά ο όμιλος αντικατέστησε τις μη πιστοποιημένες ετικέτες με κατάλληλα εγκεκριμένες ετικέτες RFID ιατρικού εξοπλισμού και διαπίστωσε ότι η μεγαλύτερη βελτίωση δεν ήταν μόνο η απόδοση ανάγνωσης. Ήταν η επιστροφή της εμπιστοσύνης. Μόλις τα δεδομένα έγιναν ξανά αξιόπιστα, το δίκτυο μπόρεσε επιτέλους να δράσει βάσει αυτών.

Αυτή η λέξη «αξιόπιστα» έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι νομίζουν οι άνθρωποι. Τα συστήματα παρακολούθησης περιουσιακών στοιχείων υγειονομικής περίθαλψης δεν αποτυγχάνουν μόνο όταν η οθόνη γίνεται κενή. Αποτυγχάνουν όταν οι άνθρωποι που βρίσκονται πιο κοντά στη φροντίδα ασθενών σταματούν σιωπηλά να πιστεύουν αυτά που λέει το σύστημα.

Ένα μεγάλο νοσοκομείο στο Ντουμπάι το είδε αυτό με αντλίες έγχυσης. Οι νοσηλευτές είχαν υπομείνει χρόνια κυνηγιού αντλιών, οπότε όταν τέθηκε σε λειτουργία το σύστημα RFID ήταν πρόθυμοι για ανακούφιση. Για ένα διάστημα, βοήθησε. Στη συνέχεια, ένα λεπτό ζήτημα εμπιστοσύνης παρεισέφρησε. Μερικές αντλίες που αναφέρονταν ως διαθέσιμες δεν ήταν εκεί που υποδείκνυε το σύστημα. Μερικές άλλες εμφανίστηκαν ως απούσες και μετά εμφανίστηκαν απροσδόκητα. Οι νοσηλευτικές ομάδες δεν υπέβαλαν παράπονο για την πιστοποίηση των ετικετών, φυσικά. Απλώς άρχισαν να βασίζονται ξανά περισσότερο σε τηλεφωνήματα και οπτικούς ελέγχους. Όταν η βιοϊατρική μηχανική εντόπισε αργότερα το ζήτημα, βρήκε ένα υποσύνολο ετικετών χαμηλού κόστους να αποτυγχάνουν υπό την ακριβή ρουτίνα σκουπίσματος που χρησιμοποιούνταν κατά τους κύκλους ελέγχου λοιμώξεων. Το νοσοκομείο είχε κατά λάθος δημιουργήσει ένα έργο που εκπαίδευσε τους κλινικούς να δυσπιστούν το εργαλείο που προοριζόταν να μειώσει την τριβή. Αυτό είναι ένα από τα πιο ακριβά αποτελέσματα που μπορεί να αγοράσει ένα νοσοκομείο, και οι μη πιστοποιημένες ετικέτες RFID το κάνουν πολύ πιο πιθανό.

Η πτυχή του ελέγχου λοιμώξεων αξίζει επίσης περισσότερη προσοχή. Στα νοσοκομεία, μια ετικέτα δεν είναι ουδέτερη απλώς επειδή κολλάει. Αν η κατασκευή της επιφάνειάς της παγιδεύει υπολείμματα, υποβαθμίζεται υπό απολυμαντικό, ραγίζει στις άκρες ή ξεκολλά με τρόπο που δημιουργεί πρόβλημα καθαρισμού, τότε γίνεται λειτουργική ενόχληση στην καλύτερη περίπτωση και πρόβλημα υγιεινής στη χειρότερη. Οι πιστοποιημένες ετικέτες RFID για νοσοκομειακή χρήση επιλέγονται συχνά όχι μόνο για την απόδοση ανάγνωσης αλλά για τη συμβατότητα υλικού με τα πρωτόκολλα καθαρισμού. Οι μη πιστοποιημένες ετικέτες μπορεί να φαίνονται εντάξει την ημέρα εγκατάστασης και μετά να γεράσουν ακριβώς σε αυτού του είδους το ξεκολλημένο, υπολειμματο-συγκρατούμενο, μισο-αποκολλημένο χάλι που μισούν οι ομάδες πρόληψης λοιμώξεων.

Ένα ιατρικό κέντρο στη Γερμανία το ανακάλυψε αυτό σε κινητούς σταθμούς εργασίας που χρησιμοποιούνταν σε μονάδες ιατρικής-χειρουργικής. Οι αρχικές ετικέτες αποδίδαν αποδεκτά από άποψη RF, αλλά μετά από αρκετούς μήνες τακτικής απολύμανσης, οι άκρες άρχισαν να ξεκολλούν σε ένα αξιοσημείωτο ποσοστό μονάδων. Αυτό μετέτρεψε ένα έργο παρακολούθησης σε κοινό πρόβλημα για IT, εγκαταστάσεις και έλεγχο λοιμώξεων. Το νοσοκομείο τελικά στράφηκε σε πιστοποιημένες ετικέτες με καλύτερη χημική αντοχή και σταθερότητα επιφάνειας, αλλά μόνο αφού πλήρωσε δύο φορές: μία για την αρχική εφαρμογή και ξανά για τη διόρθωση.

Το ίδιο ζήτημα εμφανίζεται σε περιοχές υποστήριξης με έντονη παρουσία περιουσιακών στοιχείων, όπως η βιοϊατρική μηχανική και οι κεντρικές δεξαμενές εξοπλισμού. Αυτές οι ομάδες βασίζονται στην παρακολούθηση ιατρικών συσκευών όχι μόνο για να εντοπίζουν περιουσιακά στοιχεία, αλλά για να προγραμματίζουν σέρβις, να επαληθεύουν τον χρόνο διακοπής λειτουργίας, να αναλύουν την αξιοποίηση και να αποφασίζουν πότε να αγοράσουν περισσότερο εξοπλισμό. Οι μη πιστοποιημένες ετικέτες μολύνουν αυτές τις αποφάσεις. Αν ένα μέρος του στόλου υποαναφέρεται επειδή οι ετικέτες αποτυγχάνουν νωρίς, η αξιοποίηση μπορεί να φαίνεται τεχνητά υψηλή, προκαλώντας περιττές αγορές. Αν ένας στόλος φαίνεται πιο διασκορπισμένος από ό,τι είναι στην πραγματικότητα, οι διευθυντές μπορεί να υπερδιορθώσουν με επιπλέον απόθεμα ασφαλείας. Τα νοσοκομεία μπορούν να ξοδέψουν πραγματικά κεφάλαια προσπαθώντας να λύσουν αυτό που είναι στην πραγματικότητα ένα πρόβλημα ποιότητας ετικέτας.

Ένα μη κερδοσκοπικό νοσοκομείο στην Καλιφόρνια το είδε ακριβώς αυτό με καρέκλες μεταφοράς βαρέων ασθενών και ειδικά κρεβάτια υποστήριξης. Η ηγεσία πίστευε ότι η ζήτηση είχε ξεπεράσει τη χωρητικότητα επειδή η παρακολουθούμενη διαθεσιμότητα φαινόταν σταθερά περιορισμένη. Πριν εγκρίνει περισσότερες αγορές, ένας διευθυντής λειτουργιών πίεσε για φυσική συμφωνία. Η συμφωνία έδειξε ότι ο στόλος δεν ήταν τόσο ελλιπής όσο υποδείκνυε το σύστημα. Αρκετά περιουσιακά στοιχεία με ετικέτες είχαν γίνει διακοπτόμενα σιωπηλά επειδή οι ετικέτες RFID χαμηλού κόστους δεν άντεχαν καλά στις επιλεγμένες επιφάνειες και υπό τακτικό καθαρισμό. Αν το νοσοκομείο είχε παραλείψει αυτόν τον έλεγχο, θα μπορούσε να είχε ξοδέψει εκατοντάδες χιλιάδες σε πρόσθετο εξοπλισμό για να αντισταθμίσει την παραμόρφωση δεδομένων που προκλήθηκε από μη πιστοποιημένες ετικέτες.

Γι' αυτό η λέξη «μη πιστοποιημένη» ακούγεται πιο επικίνδυνη στην υγειονομική περίθαλψη από ό,τι σε πολλές συνηθισμένες βιομηχανίες. Μια αδύναμη ετικέτα σε ένα κιβώτιο αποθήκης είναι ενοχλητική. Μια αδύναμη ετικέτα σε ένα περιουσιακό στοιχείο νοσοκομείου μπορεί σιωπηλά να παραμορφώσει τις λειτουργίες που αφορούν τους ασθενείς, τον σχεδιασμό συντήρησης και την εμπιστοσύνη συμμόρφωσης ταυτόχρονα.

Ένας άλλος κίνδυνος είναι η αδιαφάνεια των προμηθευτών. Πολλοί προμηθευτές ετικετών χαμηλού κόστους χρησιμοποιούν καθησυχαστική γλώσσα ενώ παρέχουν ελάχιστα ουσιαστικά στοιχεία για την απόδοση υπό νοσοκομειακές συνθήκες. Μπορεί να αναφέρουν αδιαβροχοποίηση, αντοχή ή «ιατρική χρήση», αλλά προσφέρουν περιορισμένα δεδομένα δοκιμών, αδύναμη τεκμηρίωση ή αόριστες δηλώσεις σχετικά με τη συμβατότητα. Τα νοσοκομεία που αποδέχονται αυτή την ασάφεια ουσιαστικά προσφέρονται εθελοντικά να κάνουν την επικύρωση μόνα τους σε ζωντανές λειτουργίες. Αυτό είναι ένα ακριβό εργαστήριο.

Ένα παιδιατρικό νοσοκομείο στη Νότια Κορέα το έμαθε αυτό όταν ανέπτυξε ετικέτες σε κινητές αντλίες σίτισης και καροτσάκια υποστήριξης σε πολλές μονάδες νοσηλείας. Ο προμηθευτής είχε δώσει ευρείες υποσχέσεις για αντοχή και απόδοση, αλλά το νοσοκομείο συνειδητοποίησε αργότερα ότι η τεκμηρίωση πίσω από αυτές τις υποσχέσεις ήταν ελλιπής και δεν ευθυγραμμιζόταν καλά με τις πραγματικές περιβαλλοντικές απαιτήσεις των παιδιατρικών περιοχών φροντίδας. Μερικές ετικέτες παρέμειναν σταθερές. Μερικές όχι. Η ασυνέπεια ήταν χειρότερη από μια προφανή αστοχία προϊόντος επειδή έκανε την αντιμετώπιση προβλημάτων δύσκολη. Μόλις το νοσοκομείο στράφηκε σε μια καλύτερα τεκμηριωμένη, κατάλληλα εγκεκριμένη ετικέτα RFID, η εφαρμογή σταμάτησε να μοιάζει με πείραμα.

Και αυτός μπορεί να είναι ο πιο συνοπτικός τρόπος να περιγράψουμε τον πραγματικό κίνδυνο. Η αγορά μη πιστοποιημένων ετικετών RFID για περιουσιακά στοιχεία νοσοκομείων μετατρέπει το νοσοκομείο σε τόπο δοκιμών. Μετατοπίζει τον κίνδυνο από τον προμηθευτή στο περιβάλλον φροντίδας. Το νοσοκομείο καταλήγει να αποδεικνύει, υπό πραγματική λειτουργική πίεση, αν η ετικέτα επιβιώνει στις επιφάνειές του, τα καθαριστικά του, τις ροές εργασίας του και τις περιπτώσεις χρήσης του. Δεν είναι εκεί που ένα σύστημα υγείας θα ήθελε να είναι περιπετειώδες.

Πώς Μπορούν τα Νοσοκομεία να Προστατευτούν

Τι πρέπει λοιπόν να κάνει ένα νοσοκομείο αντ' αυτού;

Πρώτον, να αντιμετωπίζει τις ετικέτες RFID ως στοιχεία κλινικής υποδομής, όχι ως γενικά αναλώσιμα. Η ετικέτα μπορεί να είναι μικρή, αλλά η εμπιστοσύνη που της δίνεται δεν είναι. Δεύτερον, να απαιτεί τεκμηρίωση που είναι πραγματικά σχετική με τη νοσοκομειακή χρήση, συμπεριλαμβανομένης της συμβατότητας καθαρισμού, της σταθερότητας προσάρτησης, της περιβαλλοντικής αντοχής και της απόδοσης στους τύπους περιουσιακών στοιχείων που εμπλέκονται. Τρίτον, να επικυρώνει σε πραγματικά περιουσιακά στοιχεία υπό πραγματικές συνθήκες καθαρισμού και μετακίνησης, όχι μόνο σε ένα τραπέζι σε αίθουσα συνεδριάσεων. Τέταρτον, να τμηματοποιεί τις περιπτώσεις χρήσης. Μια ετικέτα που είναι εντάξει για ένα αναπηρικό καροτσάκι μπορεί να είναι λάθος για ένα αποστειρωμένο δοχείο, ένα καροτσάκι ανάνηψης ή μια φορητή οθόνη παρακολούθησης.

Σε αντίθεση με τα βραχιόλια RFID που χρησιμοποιούνται για την ταυτοποίηση ασθενών, οι ετικέτες περιουσιακών στοιχείων νοσοκομείων πρέπει να αντέχουν σε σκληρές συνθήκες.

Πέμπτον, να υπολογίζετε το συνολικό κόστος χρησιμοποιώντας την εργασία, τη σύγχυση συντήρησης και τον κίνδυνο αντικατάστασης, όχι μόνο την τιμή μονάδας. Οι φθηνές ετικέτες γίνονται πολύ ακριβές μόλις αρχίσουν να μαθαίνουν στο νοσοκομείο να αμφιβάλλει για τον δικό του χάρτη περιουσιακών στοιχείων.

Ένα δίκτυο υγείας στο Ηνωμένο Βασίλειο έκανε όλα αυτά μετά από μια απογοητευτική πρώτη εφαρμογή σε μικτά νοσοκομειακά περιουσιακά στοιχεία. Αντί να κατηγορήσει το RFID ως έννοια, ανοικοδόμησε το έργο γύρω από πιστοποιημένες ετικέτες RFID επιλεγμένες ανά κατηγορία περιουσιακών στοιχείων, ισχυρότερα κριτήρια πιλοτικής εφαρμογής και ρητή επικύρωση καθαρισμού με συμβολή από την πρόληψη λοιμώξεων. Η δεύτερη εφαρμογή φάνηκε πιο ακριβή σε επίπεδο γραμμής στοιχείου και πολύ φθηνότερη σε επίπεδο συστήματος. Οι αναζητήσεις μειώθηκαν, η εμπιστοσύνη αυξήθηκε και οι αγορές αντικατάστασης επιβραδύνθηκαν επειδή τα δεδομένα υποστήριζαν επιτέλους καλύτερες αποφάσεις.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα που θα έπρεπε να θέλουν τα νοσοκομεία. Όχι τη φθηνότερη ετικέτα, όχι την πιο αισιόδοξη επίδειξη και όχι τον ταχύτερο κύκλο προμηθειών. Θα έπρεπε να θέλουν την ετικέτα που παραμένει αξιόπιστη μετά από μήνες απολυμαντικού, συγκρούσεις σε διαδρόμους, βιαστικές παραδόσεις και συνηθισμένη νοσοκομειακή συμπεριφορά.

Διότι ο πραγματικός κίνδυνος της αγοράς μη πιστοποιημένων ετικετών RFID για περιουσιακά στοιχεία νοσοκομείων δεν είναι ότι μπορεί να αποτύχουν με κάποιο προφανές δραματικό τρόπο. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι ότι αποτυγχάνουν αρκετά σιωπηλά ώστε να δηλητηριάσουν την εμπιστοσύνη, να παραμορφώσουν τις λειτουργίες και να σπαταλήσουν χρήματα προτού κάποιος συνειδητοποιήσει πλήρως ότι οι ετικέτες ήταν ο αδύναμος κρίκος από την αρχή.