MIFARE Classic έναντι MIFARE DESFire

Αν συγκρίνετε το MIFARE Classic και το MIFARE DESFire, πιθανότατα δεν ψάχνετε για ένα μάθημα ιστορίας. Προσπαθείτε να απαντήσετε σε ένα πολύ πρακτικό ερώτημα. Ποιο από τα δύο να αγοράσω για το έργο μου με κάρτες RFID, εισιτήρια, βραχιόλια, ετικέτες ή διαπιστευτήρια. Το πρόβλημα είναι ότι πολλά άρθρα απαντούν σε αυτό το ερώτημα με τρόπο που ακούγεται τεχνικός αλλά στην πραγματικότητα δεν βοηθά. Πετούν όρους όπως τομείς, κρυπτογράφηση, εφαρμογές και μνήμη, και στη συνέχεια αφήνουν τους αγοραστές με την ίδια αβεβαιότητα που είχαν πριν.

Ας το κρατήσουμε λοιπόν προσγειωμένο. Το MIFARE Classic και το MIFARE DESFire δεν είναι δύο τσιπ που βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο σε μια απλή κλίμακα, όπου το ένα είναι απλώς η φθηνότερη έκδοση και το άλλο η υψηλής ποιότητας έκδοση. Προέρχονται από διαφορετικές φιλοσοφίες σχεδιασμού και τείνουν να έχουν νόημα σε διαφορετικά περιβάλλοντα έργων. Αν το έργο σας είναι απλό, ευαίσθητο ως προς το κόστος και συνδεδεμένο με παλαιότερη υποδομή, το MIFARE Classic μπορεί ακόμη να εμφανιστεί στη συζήτηση. Αν το έργο σας απαιτεί ισχυρότερη ασφάλεια, ευελιξία πολλαπλών εφαρμογών και καλύτερη μακροπρόθεσμη αξιοπιστία, το MIFARE DESFire συνήθως γίνεται η πιο σοβαρή απάντηση.

Αυτή είναι η σύντομη εκδοχή. Η εκτενέστερη εκδοχή είναι εκεί όπου η απόφαση αγοράς γίνεται πιο ενδιαφέρουσα.

Γιατί το MIFARE Classic εμφανίζεται ακόμη σε σύγχρονα έργα

Το MIFARE Classic έγινε ευρέως γνωστό επειδή ήταν εύκολο να υιοθετηθεί και εύκολο να κλιμακωθεί σε πολλά έργα καρτών ανέπαφης τεχνολογίας. Για χρόνια, εμφανιζόταν σε έλεγχο πρόσβασης, στάθμευση, παρακολούθηση παρουσίας, μεταφορές, προγράμματα πιστότητας και βασικά συστήματα αποθηκευμένων δεδομένων, επειδή έδινε στους ολοκληρωτές συστημάτων μια εφαρμόσιμη δομή σε λογικό κόστος. Σε πολλές αγορές, αυτή η κληρονομιά είναι ακόμη ορατή. Ένας αγοραστής που συγκρίνει σήμερα το MIFARE Classic με το MIFARE DESFire συχνά έχει να κάνει με αυτή την κληρονομιά. Δεν ξεκινά από το μηδέν. Βρίσκεται μέσα σε ένα σύστημα, ή έναν κλάδο, που μπορεί ήδη να έχει χιλιάδες ή εκατομμύρια κάρτες βασισμένες στη λογική του Classic.

Μια εταιρεία διαχείρισης κατοικιών βρέθηκε ακριβώς σε αυτή την κατάσταση. Διαχειριζόταν συγκροτήματα διαμερισμάτων που χρησιμοποιούσαν κάρτες MIFARE Classic για χρόνια. Οι κάτοικοι ήταν εξοικειωμένοι με τις κάρτες, το προσωπικό ήταν εξοικειωμένο με τους αναγνώστες και το λογισμικό διαχείρισης είχε τροποποιηθεί και επεκταθεί τόσες πολλές φορές που κανείς δεν ήθελε να το αγγίξει. Όταν η διοίκηση άρχισε να εξετάζει αναβάθμιση, η πρώτη αντίδραση ήταν συναισθηματική παρά τεχνική. Γιατί να αντικαταστήσουμε κάτι που ακόμη ανοίγει την πύλη. Η απάντηση έγινε σαφής μόνο αφού η ομάδα σταμάτησε να μετρά την επιτυχία με το αν ανοίγει η πόρτα και άρχισε να τη μετρά με το αν το μοντέλο διαπιστευτηρίων εξακολουθεί να έχει νόημα για μια σύγχρονη στάση ασφάλειας. Τότε ήταν που η συζήτηση Classic vs DESFire έγινε πραγματική.

Γιατί το MIFARE DESFire είναι συχνά η ισχυρότερη σύγχρονη επιλογή

Ο λόγος που το DESFire μπαίνει σε τόσα πολλά σύγχρονα έργα δεν είναι επειδή ακούγεται νεότερο. Είναι επειδή το έργο συνήθως χρειάζεται περισσότερα από το διαπιστευτήριο. Μια κάρτα βασισμένη σε DESFire είναι πιο πιθανό να επιλεγεί όταν ο αγοραστής θέλει ισχυρότερη ασφάλεια, πιο δομημένο διαχωρισμό εφαρμογών, καλύτερη υποστήριξη πολλαπλών υπηρεσιών και ένα σύστημα που δεν μοιάζει κολλημένο σε μια παλαιότερη γενιά ανέπαφου σχεδιασμού. Αν το Classic συχνά μοιάζει με ένα πρακτικό εργαλείο κληρονομιάς, το DESFire τείνει να μοιάζει με την πλατφόρμα που επιλέγουν οι αγοραστές όταν θέλουν να χτίσουν προς τα εμπρός αντί να μπαλώνουν προς τα πίσω.

Οι προσδοκίες ασφάλειας είναι η μεγαλύτερη διαφορά

Η ασφάλεια είναι εκεί όπου αυτή η διαφορά γίνεται αδύνατο να αγνοηθεί. Σε πραγματική γλώσσα προμηθειών, το MIFARE Classic συνήθως συζητείται ως η παλαιότερη και λιγότερο εστιασμένη στην ασφάλεια επιλογή, ενώ το MIFARE DESFire είναι αυτό που εξετάζουν οι αγοραστές όταν το έργο περιλαμβάνει σοβαρό έλεγχο πρόσβασης, ταυτότητα πανεπιστημιούπολης, διαπιστευτήρια φιλοξενίας, μεταφορές, κρατικές χρήσεις ή οποιοδήποτε περιβάλλον όπου το σύστημα δεν μπορεί να είναι επιπόλαιο ως προς την εμπιστοσύνη. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εγκατάσταση DESFire είναι αυτόματα ασφαλής. Η ασφάλεια εξαρτάται ακόμη από κλειδιά, αναγνώστες, συστήματα backend και πειθαρχία υλοποίησης. Αλλά αν ένας αγοραστής ρωτά ποιο είναι καλύτερο για ένα έργο ευαίσθητο ως προς την ασφάλεια, το DESFire είναι συνήθως η απάντηση που επανέρχεται.

Μια ιδιωτική κλινική το έμαθε με τον δύσκολο τρόπο, αφού προσπάθησε να επεκτείνει ένα παλαιότερο σύστημα καρτών πέρα από τα φυσικά του όρια. Η κλινική είχε σημεία πρόσβασης προσωπικού, αποθήκευση φαρμάκων, αίθουσες αρχείων και ζώνες εκτός ωραρίου που όλα εξαρτώνταν από ανέπαφα διαπιστευτήρια. Για χρόνια, η διοικητική ομάδα είχε παραμείνει στον παλαιότερο τύπο κάρτας επειδή η αντικατάσταση αναγνωστών και η επανέκδοση καρτών έμοιαζε με ενόχληση. Στη συνέχεια, μια εσωτερική επισκόπηση αποκάλυψε πόσο άβολη είχε γίνει αυτή η απόφαση. Η κλινική δεν χρειαζόταν μια κάρτα που απλώς έμοιαζε σύγχρονη. Χρειαζόταν μια πλατφόρμα καρτών που ταίριαζε σε ένα περιβάλλον ευαίσθητο ως προς την ασφάλεια. Η μετάβαση στο DESFire δεν ήταν εντυπωσιακή, αλλά επιτέλους ευθυγράμμισε το σύστημα διαπιστευτηρίων με το επίπεδο κινδύνου της εγκατάστασης.

Αυτός είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να σκεφτείτε αυτή τη σύγκριση. Το MIFARE Classic συχνά παραμένει στη συζήτηση λόγω εγκατεστημένης βάσης, εξοικείωσης και κόστους. Το MIFARE DESFire μπαίνει στη συζήτηση επειδή το έργο χρειάζεται πιο αξιόπιστη αρχιτεκτονική. Αν επιλέγετε για ένα νέο έργο αντί να κληρονομήσετε παλαιότερη υποδομή, αυτή η διάκριση έχει μεγάλη σημασία.

Δομή εφαρμογών και χρήση πολλαπλών υπηρεσιών

Μια άλλη διαφορά εμφανίζεται στον τρόπο με τον οποίο το τσιπ χρησιμοποιείται μέσα σε ένα μεγαλύτερο σύστημα. Το Classic είναι συχνά αρκετά καλό όταν η εφαρμογή είναι απλή και περιορισμένη. Μία κάρτα, μία λειτουργία, περιορισμένη λογική και μέτριες προσδοκίες. Το DESFire γίνεται πολύ πιο ελκυστικό όταν η κάρτα πρέπει να φιλοξενεί ή να υποστηρίζει πολλαπλές εφαρμογές. Γι' αυτό εμφανίζεται τόσο συχνά σε κάρτες πανεπιστημιούπολης, προγράμματα ξενοδοχείων, κάρτες πόλης πολλαπλών υπηρεσιών, διαπιστευτήρια εργαζομένων με πολλές ζώνες και έργα μεταφορών όπου το ίδιο διαπιστευτήριο μπορεί να χρειάζεται να κάνει περισσότερες από μία δουλειές.

Ένα πανεπιστήμιο έκανε ακριβώς αυτό το λάθος στο στάδιο του σχεδιασμού. Προσπάθησε να αντιμετωπίσει κάθε περίπτωση χρήσης κάτω από μία ετικέτα που ονόμασε φοιτητική έξυπνη κάρτα. Αλλά το έργο δεν ήταν καθόλου μία περίπτωση χρήσης. Η ίδια κάρτα αναμενόταν να υποστηρίζει πρόσβαση κτιρίου, προγράμματα σίτισης, υπηρεσίες βιβλιοθήκης, εκτύπωση, εκδηλώσεις παρακολούθησης παρουσίας και μελλοντικές υπηρεσίες συνδεδεμένες με κινητά. Μόλις η ομάδα χαρτογράφησε ειλικρινά αυτές τις απαιτήσεις, έγινε προφανές ότι το έργο είχε ξεπεράσει τη νοοτροπία της απλούστερης κάρτας που χρησιμοποιούσε αρχικά ως βάση. Το DESFire δεν επιλέχθηκε επειδή ακουγόταν πιο προηγμένο σε μια συνάντηση. Επιλέχθηκε επειδή το πανεπιστήμιο έχτιζε ένα σύστημα ταυτότητας πολλαπλών υπηρεσιών, όχι απλώς αντικαθιστούσε ένα παλιό φοιτητικό δελτίο.

Κόστος, κίνδυνος και η πραγματική απόφαση αγοράς

Εδώ επίσης το MIFARE Classic μπορεί να παραπλανήσει τους αγοραστές. Μπορεί να φαίνεται ελκυστικό σε συγκρίσεις υπολογιστικών φύλλων επειδή το βασικό κόστος υλικού μπορεί να φαίνεται ευκολότερο να γίνει αποδεκτό, ειδικά όταν το τμήμα προμηθειών επικεντρώνεται στην τιμή μονάδας της κάρτας παρά στη συνολική διάρκεια ζωής του συστήματος. Αλλά οι κάρτες δεν ζουν μόνες τους. Οι αναγνώστες, η συμπεριφορά του λογισμικού, η διαχείριση κλειδιών, το κόστος μετάβασης, η έκθεση σε απάτη, το βάρος υποστήριξης και η μελλοντική επέκταση έχουν όλα σημασία. Σε πολλά έργα, η κάρτα που φαίνεται φθηνότερη στην αρχή γίνεται η πιο ακριβή απόφαση μόλις το σύστημα αρχίσει να λυγίζει κάτω από απαιτήσεις που δεν ήταν ποτέ πραγματικά προορισμένο να σηκώσει.

Ένας περιφερειακός διοργανωτής εκδηλώσεων το έμαθε αυτό με ένα πρόγραμμα υψηλής ποιότητας συνεδριακών διαπιστευτηρίων. Η ομάδα εξέτασε αρχικά απλούστερες επιλογές καρτών επειδή η εκδήλωση διαρκούσε μόνο λίγες ημέρες και ο προϋπολογισμός ήταν περιορισμένος. Αλλά τα διαπιστευτήρια χρειάζονταν περισσότερα από την είσοδο. Διαχειρίζονταν επίσης πρόσβαση στο VIP lounge, περιορισμούς συνεδριών, ζώνες προσωπικού και χορηγούμενους χώρους φιλοξενίας. Μια φθηνότερη διαδρομή φαινόταν λογική μόνο όσο οι σχεδιαστές σκέφτονταν με όρους δελτίων. Μόλις άρχισαν να σκέφτονται με όρους ελεγχόμενων διαπιστευτηρίων, η λογική του κόστους άλλαξε. Το DESFire έδωσε στην εκδήλωση μια καθαρότερη και πιο αξιόπιστη βάση, και το επιπλέον κόστος κατέληξε να είναι πολύ μικρότερο από ό,τι θα ήταν το κόστος της σύγχυσης.

Το κόστος εξακολουθεί να έχει σημασία, φυσικά. Υπάρχουν απολύτως έργα όπου το MIFARE Classic παραμένει δελεαστικό επειδή το περιβάλλον είναι χαμηλού κινδύνου, η υποδομή υπάρχει ήδη και η επιχείρηση δεν έχει όρεξη για βαθιά αναβάθμιση. Μια εταιρεία δεν είναι παράλογη επειδή απλώς παρατηρεί αυτή την πραγματικότητα. Αλλά είναι σημαντικό να είμαστε ειλικρινείς. Η επιλογή του Classic σε αυτές τις περιπτώσεις είναι συνήθως απόφαση κληρονομιάς ή προϋπολογισμού, όχι μια μελλοντικά προσανατολισμένη τεχνική απόφαση. Υπάρχει διαφορά μεταξύ του να λέμε ότι το Classic αρκεί για αυτό που είμαστε διατεθειμένοι να αποδεχτούμε και του να λέμε ότι το Classic είναι η ισχυρότερη μακροπρόθεσμη επιλογή. Αυτές δεν είναι η ίδια δήλωση.

Ένα μικρό κέντρο αναψυχής έκανε αυτή την επιλογή με πλήρη επίγνωση. Το πρόγραμμα καρτών του διαχειριζόταν μόνο βασική είσοδο μέσω περιστροφικής πύλης, χωρίς αποθηκευμένη αξία, χωρίς λογική έγκρισης προσωπικού, χωρίς ευαίσθητες ζώνες και χωρίς σχέδια επέκτασης σε πιο προηγμένες υπηρεσίες. Το κέντρο εξέτασε το DESFire, σεβάστηκε αυτά που προσφέρει και παρέμεινε σε μια απλούστερη διαδρομή επειδή οι πραγματικές λειτουργικές του ανάγκες ήταν περιορισμένες. Αυτή δεν ήταν κακή απόφαση. Ήταν μια απόφαση με καθορισμένο πεδίο. Το λάθος θα ήταν να προσποιηθούμε ότι η ίδια λογική θα έπρεπε να ισχύει για ένα νοσοκομείο, μια εταιρική πανεπιστημιούπολη ή έναν φορέα μεταφορών.

Προκλήσεις συμβατότητας και μετάβασης

Η συμβατότητα και η μετάβαση είναι ένας ακόμη σημαντικός λόγος για τον οποίο οι αγοραστές διστάζουν. Πολλοί γνωρίζουν ότι το DESFire είναι η ισχυρότερη κατεύθυνση, αλλά γνωρίζουν επίσης ότι οι τρέχοντες αναγνώστες, οι κωδικοποιητές ή το οικοσύστημα λογισμικού τους χτίστηκαν γύρω από παλαιότερες παραδοχές. Εδώ το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιο τσιπ είναι καλύτερο. Γίνεται αν ο οργανισμός είναι διατεθειμένος να πληρώσει το τίμημα της αλλαγής. Στην πράξη, πολλοί αγοραστές δεν συγκρίνουν το Classic με το DESFire σε κενό. Συγκρίνουν το να αφήσουν τα πράγματα ως επί το πλείστον ως έχουν με το να αποδεχτούν ένα πραγματικό έργο μετάβασης.

Ένας όμιλος ξενοδοχείων πάλευε με αυτό για σχεδόν ένα χρόνο. Το παλαιότερο πρόγραμμα καρτών του ήταν οικείο στο προσωπικό και βαθιά ενσωματωμένο στις καθημερινές λειτουργίες. Οι ροές εργασίας της ρεσεψιόν, οι ρουτίνες συντήρησης, η προετοιμασία δωματίων και οι διαδικασίες δημιουργίας αντιγράφων ασφαλείας είχαν όλα χτιστεί γύρω από ένα μακροχρόνιο σύστημα. Αλλά το ξενοδοχείο ήθελε επίσης να εκσυγχρονίσει την εμπιστοσύνη των επισκεπτών, τον έλεγχο πρόσβασης προσωπικού και την ευρύτερη ψηφιακή στρατηγική σε πολλά ξενοδοχεία. Το DESFire κέρδισε τελικά το επιχείρημα επειδή ο όμιλος αποδέχτηκε επιτέλους ότι η κάρτα δεν ήταν πλέον απλώς ένα κλειδί δωματίου. Γινόταν ένα ευρύτερο διαπιστευτήριο φιλοξενίας. Μόλις άλλαξε αυτή η νοοτροπία, το να κρατηθεί το Classic δεν έμοιαζε πλέον συντηρητικό. Έμοιαζε περιοριστικό.

Επωνυμία, εμπιστοσύνη και εταιρική αξιοπιστία

Υπάρχει επίσης ένα ζήτημα επωνυμίας και εμπιστοσύνης που οι έμπειροι αγοραστές το νοιάζονται διακριτικά. Σε διαγωνισμούς υψηλής αξίας ή εταιρικά έργα, οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων συχνά θέλουν μια πλατφόρμα που θα ακούγεται ακόμη αξιόπιστη σε πέντε χρόνια από τώρα. Δεν θέλουν να εξηγήσουν σε μια επιτροπή ασφάλειας, ένα διοικητικό συμβούλιο πανεπιστημίου ή μια αρχή μεταφορών γιατί το επιλεγμένο διαπιστευτήριο μοιάζει με συμβιβασμό του χθες. Το DESFire συχνά επωφελείται από αυτή την αντίληψη επειδή ευθυγραμμίζεται πιο φυσικά με έργα που πρέπει να σηματοδοτήσουν σοβαρότητα, κλίμακα και μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα.

Ένα γραφείο fintech το είδε αυτό σε εσωτερικές συναντήσεις έγκρισης. Η ομάδα ασφάλειας, η ομάδα προμηθειών και η ομάδα εγκαταστάσεων χρησιμοποιούσαν όλες διαφορετική γλώσσα, αλλά περιστρέφονταν γύρω από το ίδιο σημείο. Η εταιρεία μετακόμιζε σε νέα κεντρικά γραφεία με περισσότερες τμηματοποιημένες ζώνες πρόσβασης και περισσότερο έλεγχο γύρω από την ταυτότητα του προσωπικού. Μια απόφαση κάρτας που θα μπορούσε να περάσει αθόρυβα σε μια αποθήκη δεν έμοιαζε κατάλληλη σε ένα χρηματοοικονομικό περιβάλλον. Το DESFire δεν επιλέχθηκε επειδή τα στελέχη ήθελαν ένα πιο εντυπωσιακό ακρωνύμιο. Επιλέχθηκε επειδή η εταιρεία χρειαζόταν η απόφαση για το διαπιστευτήριο να ταιριάζει με τον τόνο και την πραγματικότητα του περιβάλλοντος.

Πού μπορεί ακόμη να έχει νόημα το MIFARE Classic

Τούτου λεχθέντος, το MIFARE Classic έχει ακόμη ένα πλεονέκτημα που δεν πρέπει να αγνοηθεί σε ειλικρινείς συγκρίσεις. Είναι οικείο. Υπάρχουν αγορές όπου οι τεχνικοί, οι μεταπωλητές και οι τελικοί χρήστες γνωρίζουν όλοι τη ροή εργασίας. Γνωρίζουν πώς χειρίζονται οι κάρτες, πώς συμπεριφέρονται οι αναγνώστες και πώς φαίνεται η εγκατεστημένη βάση στο πεδίο. Η εξοικείωση δεν ισούται με υπεροχή, αλλά μειώνει την τριβή. Για ορισμένους αγοραστές, αυτή η λειτουργική εξοικείωση είναι το ισχυρότερο πλεονέκτημα που έχει ακόμη το Classic.

Ένας φορέας στάθμευσης το δείχνει καλά. Είχε μια μέτρια κλειστή ομάδα χρηστών, ένα παλαιότερο εγκατεστημένο σύστημα και έναν εργολάβο υπηρεσιών που καταλάβαινε το περιβάλλον κληρονομιάς από μέσα. Όταν ο φορέας εξέτασε το DESFire, το τεχνικό επιχείρημα ήταν πειστικό, αλλά ο οργανισμός απλώς δεν ήταν έτοιμος να ξαναχτίσει ολόκληρο το οικοσύστημα με μία κίνηση. Αντ' αυτού, υιοθέτησε έναν σταδιακό οδικό χάρτη και αντιμετώπισε το DESFire ως προορισμό αντί να προσποιείται ότι το Classic ήταν η καλύτερη απάντηση για πάντα. Αυτό ήταν έξυπνο επειδή διαχώρισε τη βραχυπρόθεσμη πρακτικότητα από τη μακροπρόθεσμη κατεύθυνση.

Μνήμη, ευελιξία και μελλοντικό πεδίο έργου

Η μνήμη και η δομή εφαρμογών μπορούν επίσης να επηρεάσουν την απόφαση, αν και οι αγοραστές μερικές φορές επικεντρώνονται σε αυτές με λάθος τρόπο. Μεγαλύτεροι αριθμοί σε ένα φύλλο δεδομένων δεν σημαίνουν αυτόματα καλύτερο έργο. Το πιο χρήσιμο ερώτημα είναι αν η κάρτα πρέπει να υποστηρίζει πολλαπλές δομημένες χρήσεις με καθαρό διαχωρισμό και μελλοντική ευελιξία. Αν η απάντηση είναι ναι, το DESFire συνήθως γίνεται πιο ελκυστικό. Αν η απάντηση είναι όχι και το διαπιστευτήριο κάνει μία μικρή δουλειά μέσα σε ένα περιορισμένο σύστημα, η απλούστερη διαδρομή μπορεί ακόμη να επιβιώσει στη σύγκριση.

Ένας κατασκευαστής κοινόχρηστων βιομηχανικών ντουλαπιών αντιμετώπισε ακριβώς αυτό το ζήτημα. Στην αρχή, το πρόγραμμα ντουλαπιών έμοιαζε απλό. Η κάρτα ανοίγει το ντουλάπι, τέλος. Στη συνέχεια, η επιχείρηση πρόσθεσε πρόσβαση εργολάβων, χρονικά παράθυρα, λογοδοσία εργαλείων, παράκαμψη επόπτη και μελλοντική ενσωμάτωση με συστήματα ταυτότητας προσωπικού. Αυτό που ξεκίνησε ως κάρτα μίας λειτουργίας μετατρεπόταν σε ένα πραγματικό οικοσύστημα διαπιστευτηρίων. Η εταιρεία άλλαξε σε DESFire πριν από την κυκλοφορία επειδή συνειδητοποίησε ότι η απλούστερη εξήγηση του έργου δεν ήταν πλέον αληθής. Και αυτό είναι συχνά όταν κερδίζει το DESFire. Όχι όταν η περίπτωση χρήσης είναι φανταστική, αλλά όταν τελικά περιγράφεται ειλικρινά.

Μια ακόμη διαφορά που νοιάζει τους αγοραστές είναι το πόσο μελλοντικά θωρακισμένη φαίνεται η απόφαση. Το Classic συχνά ανήκει στη συζήτηση όταν κάποιος συντηρεί μια οικεία διαδρομή κληρονομιάς. Το DESFire ανήκει πιο φυσικά στη συζήτηση όταν κάποιος σχεδιάζει για μακροζωία, ισχυρότερες προσδοκίες ή ευρύτερους συνδυασμούς υπηρεσιών. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε έργο χρειάζεται τη μέγιστη δυνατή πολυπλοκότητα. Σημαίνει ότι οι αγοραστές θα πρέπει τουλάχιστον να κατανοούν ποια κατεύθυνση επιλέγουν.

Ένα πιλοτικό πρόγραμμα κάρτας αναψυχής πόλης το έδειξε καθαρά. Η πρώτη ιδέα ήταν μια απλή τοπική κάρτα μέλους για πισίνες και κέντρα αναψυχής. Με τον χρόνο, η πόλη άρχισε να συζητά ενσωμάτωση βιβλιοθήκης, συνεργασίες τοπικών μεταφορών, προγράμματα νέων και πρόσβαση σε δημοτικές εκδηλώσεις. Ξαφνικά το διαπιστευτήριο δεν ήταν πλέον απλώς μια κάρτα αναψυχής. Γινόταν μια κάρτα δημοτικών υπηρεσιών. Το DESFire είχε νόημα όχι επειδή το πιλοτικό πρόγραμμα ήταν περίπλοκο από την πρώτη ημέρα, αλλά επειδή η πόλη καταλάβαινε πού έδειχνε ο οδικός χάρτης. Αυτού του είδους η προνοητικότητα συχνά εξοικονομεί πολλή επανάληψη εργασίας αργότερα.

MIFARE Classic vs MIFARE DESFire: Ποιο να επιλέξετε;

Ποιο είναι λοιπόν καλύτερο. Αν το έργο σας είναι χαμηλού κινδύνου, αυστηρά περιορισμένου πεδίου, πολύ ευαίσθητο ως προς το κόστος και ακόμη συνδεδεμένο με παλαιότερο εγκατεστημένο περιβάλλον, το MIFARE Classic μπορεί να παραμείνει μέρος της συζήτησης, συνήθως ως πρακτική ή μεταβατική επιλογή. Αλλά αν το έργο σας περιλαμβάνει σύγχρονο έλεγχο πρόσβασης, διαπιστευτήρια πολλαπλών εφαρμογών, ισχυρότερες προσδοκίες ασφάλειας, μελλοντική επέκταση ή ανάγκη να υπερασπιστείτε την απόφαση μπροστά σε σοβαρούς ενδιαφερόμενους, το MIFARE DESFire είναι συνήθως η καλύτερη απάντηση.

Ένα τελευταίο παράδειγμα κάνει τη διαφορά εύκολη στη μνήμη. Ένας όμιλος υψηλής ποιότητας spa ήθελε ένα ανέπαφο διαπιστευτήριο για ντουλάπια επισκεπτών, πρόσβαση προσωπικού, έλεγχο μελών και μελλοντική εξατομίκευση υπηρεσιών. Η ομάδα προμηθειών ήλπιζε αρχικά να κρατήσει τα πράγματα απλά αντιμετωπίζοντάς το σαν ένα βασικό έργο έκδοσης καρτών. Αλλά μόλις οι λειτουργίες, η ασφάλεια και η εμπειρία πελάτη μπήκαν στην ίδια αίθουσα, η απόφαση έγινε προφανής. Το spa δεν αγόραζε κάρτες. Έχτιζε ένα επίπεδο εμπιστοσύνης για τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι κινούνταν στον χώρο. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, το DESFire έμοιαζε με επιλογή συστήματος. Το Classic θα έμοιαζε με απομεινάρι ενός στενότερου παρελθόντος.

Τελική προοπτική αγοράς

Στο τέλος, το MIFARE Classic vs MIFARE DESFire δεν είναι πραγματικά ένας διαγωνισμός μεταξύ παλιού και νέου για χάρη του παλιού και του νέου. Είναι ένας διαγωνισμός μεταξύ διαφορετικών επιπέδων φιλοδοξίας. Το Classic συχνά επιβιώνει λόγω προϋπολογισμού, συνήθειας και εγκατεστημένης βάσης. Το DESFire συνήθως επιλέγεται επειδή το έργο χρειάζεται ισχυρότερη ασφάλεια, καθαρότερη δομή εφαρμογών και καλύτερη μακροπρόθεσμη αξιοπιστία. Αν αγοράζετε μόνο για την ελάχιστη σημερινή απαίτηση, το Classic μπορεί ακόμη να εμφανιστεί στη λίστα. Αν αγοράζετε για το πού πηγαίνει το σύστημα, το DESFire είναι συνήθως αυτό που έχει περισσότερο νόημα.