Αυτόματη εκκίνηση βίντεο σε μουσεία με αναγνώστες RFID εγγύτητας

Τα μουσεία χρησιμοποιούν αναγνώστες RFID εγγύτητας για να ξεκινούν αυτόματα τα βίντεο των εκθεμάτων, επειδή οι επισκέπτες δεν έρχονται σε ένα μουσείο για να παλέψουν με κουμπιά, οθόνες αφής, νεκρούς κωδικούς QR ή μπερδεμένα μενού. Έρχονται για να κατανοήσουν μια ιστορία. Ένας καλά τοποθετημένος αναγνώστης RFID μπορεί να κάνει αυτή την ιστορία να ξεκινήσει την ακριβώς κατάλληλη στιγμή. Ένας επισκέπτης κρατά μια κάρτα, ένα διακριτικό, ένα βραχιόλι, ένα σήμα ή ένα αντικείμενο κοντά στον αναγνώστη και το έκθεμα ανταποκρίνεται με το σωστό βίντεο, γλώσσα, χαρακτήρα, χρονολόγιο ή επίδειξη προϊόντος. Φαίνεται απλό στην επιφάνεια, αλλά πίσω από αυτό το απλό άγγιγμα κρύβεται μια πολύ πρακτική λύση για τον αυτοματισμό οπτικοακουστικών μέσων σε μουσεία, τις διαδραστικές προβολές μουσείων, τη δέσμευση των επισκεπτών και τη μακροπρόθεσμη συντήρηση.

Γιατί η εγγύτητα έχει σημασία στις προβολές βίντεο των μουσείων

Η λέξη «εγγύτητα» έχει σημασία. Σε πολλά μουσειακά περιβάλλοντα, ο στόχος δεν είναι η ανάγνωση μιας ετικέτας από την άλλη άκρη της αίθουσας. Ο στόχος είναι η ενεργοποίηση περιεχομένου μόνο όταν ο επισκέπτης κάνει μια σαφή, σκόπιμη χειρονομία. Γι' αυτό η εγγύτητα αναγνώστες RFID είναι τόσο χρήσιμη. Ένα σύστημα μεγάλης εμβέλειας μπορεί να ανιχνεύσει κατά λάθος άτομα που περπατούν κοντά. Ένας αισθητήρας κίνησης μπορεί να ξεκινήσει το ίδιο βίντεο ξανά και ξανά κάθε φορά που περνά ένα πλήθος. Μια οθόνη αφής μπορεί να λερωθεί, να γρατσουνιστεί, να παγώσει ή να υπερφορτωθεί με επιλογές μενού. Ένας κωδικός QR απαιτεί ένα τηλέφωνο, μια κάμερα, σύνδεση στο διαδίκτυο και τη διάθεση να σταματήσει κάποιος και να σαρώσει. Ένας αναγνώστης RFID εγγύτητας περιορίζει την ενέργεια σε ένα απλό φυσικό σήμα: τοποθετήστε αυτό το αντικείμενο εδώ και το έκθεμα ξεκινά.

Σε ένα φανταστικό ναυτικό μουσείο στο Μπρίστολ, τα παιδιά λάμβαναν μικρά σήματα ναυτικών RFID στην είσοδο. Κάθε σήμα αντιπροσώπευε έναν διαφορετικό ρόλο πληρώματος: πλοηγό, μάγειρα, μηχανικό ή ναύτη καταστρώματος. Όταν ένα παιδί τοποθετούσε το σήμα κοντά στον αναγνώστη δίπλα σε ένα μοντέλο πλοίου, η οθόνη βίντεο έπαιζε μια σύντομη σκηνή από την οπτική γωνία αυτού του χαρακτήρα. Το ίδιο μοντέλο πλοίου γινόταν τέσσερις διαφορετικές εμπειρίες χωρίς να αλλάξει η φυσική προβολή. Οι γονείς δεν χρειαζόταν να κατεβάσουν κάποια εφαρμογή και το μουσείο δεν χρειαζόταν προσωπικό να εξηγεί ποιο κουμπί να πατηθεί. Το σύστημα ενεργοποίησης εκθέματος RFID εγγύτητας επέτρεπε στους επισκέπτες να ανακαλύπτουν περιεχόμενο μέσα από το παιχνίδι.

Πώς το RFID δημιουργεί εξατομικευμένες διαδρομές επισκεπτών

Αυτός είναι ένας λόγος που τα μουσεία προτιμούν το RFID από τα συνηθισμένα κουμπιά για ορισμένα εκθέματα. Τα κουμπιά είναι προφανή και χρήσιμα, αλλά συνήθως ενεργοποιούν μία σταθερή ενέργεια. Το RFID δίνει στο έκθεμα τη δυνατότητα να αναγνωρίζει ποιο αντικείμενο, κάρτα ή διακριτικό επισκέπτη είναι παρόν. Αυτό σημαίνει ότι μία οθόνη μπορεί να εξυπηρετήσει πολλούς τύπους επισκεπτών. Μια σχολική ομάδα μπορεί να λάβει μαθητικές κάρτες που ξεκινούν συντομότερα βίντεο. Οι ενήλικες μπορούν να λάβουν κάρτες που παίζουν βαθύτερο επιμελητικό περιεχόμενο. Οι διεθνείς επισκέπτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν κάρτες με κωδικοποίηση γλώσσας. Τα μέλη μπορούν να ξεκλειδώσουν κλιπ από τα παρασκήνια. Οι επισκέπτες προσωρινών εκθέσεων μπορούν να χρησιμοποιήσουν επώνυμες κάρτες NFC συνδεδεμένες με μια συγκεκριμένη διαδρομή ξενάγησης. Ο αναγνώστης είναι ο ίδιος, αλλά η εμπειρία αλλάζει με την ετικέτα.

Ένα μουσείο ιστορίας σε μια φανταστική πόλη που ονομάζεται Άρντεν χρησιμοποίησε κάρτες επισκεπτών με δυνατότητα RFID για να λύσει το γλωσσικό του πρόβλημα. Το μουσείο είχε σταθμούς βίντεο στα αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά, γερμανικά και ιαπωνικά, αλλά το παλιό μενού της οθόνης αφής καθυστερούσε τον κόσμο. Κάποιοι επισκέπτες έφευγαν επειδή δεν πρόσεχαν τον επιλογέα γλώσσας. Το μουσείο αντικατέστησε το μενού με αναγνώστες RFID εγγύτητας και κάρτες γλώσσας με χρωματική κωδικοποίηση που εκδίδονταν στη ρεσεψιόν. Ένας επισκέπτης χτυπούσε την κάρτα και το βίντεο ξεκινούσε αυτόματα στην επιλεγμένη γλώσσα. Τα βίντεο δεν έγιναν καλύτερα εξαιτίας του RFID. Έγιναν πιο εύκολα προσβάσιμα και αυτό έκανε τον κόσμο να παρακολουθεί περισσότερο.

Ανθεκτικότητα και οφέλη κρυφής εγκατάστασης

Τα μουσεία ενδιαφέρονται επίσης για την ανθεκτικότητα. Οι δημόσιες εκθέσεις δεν είναι απαλά περιβάλλοντα. Χιλιάδες χέρια αγγίζουν τις ίδιες επιφάνειες. Τα παιδιά πατούν κουμπιά επανειλημμένα. Οι ομάδες ξεναγήσεων ακουμπούν στα περίπτερα. Τα συνεργεία καθαρισμού σκουπίζουν τις οθόνες κάθε μέρα. Τα υπαίθρια και ημιυπαίθρια μουσεία αντιμετωπίζουν σκόνη, υγρασία, ζέστη και ηλιακό φως. Ένας σφραγισμένος αναγνώστης RFID πίσω από ακρυλικό, ξύλο, γυαλί ή ένα τυπωμένο πάνελ μπορεί να αντέξει καλύτερα από εκτεθειμένους μηχανικούς χειρισμούς. Ο επισκέπτης δεν χρειάζεται να πατήσει τίποτα δυνατά. Ο αναγνώστης απλώς ανιχνεύει την ετικέτα σε μικρή απόσταση. Για αίθουσες με μεγάλη επισκεψιμότητα, αυτό είναι ένα σοβαρό πλεονέκτημα συντήρησης.

Ένα φανταστικό κέντρο επιστημών στην Οσάκα είχε μια δημοφιλή προβολή προσομοίωσης σεισμού. Το αρχικό έκθεμα χρησιμοποιούσε φυσικά κουμπιά για να επιλέγουν οι επισκέπτες τύπους κτιρίων. Μετά από ένα χρόνο, τα κουμπιά είχαν κολλήσει, οι ετικέτες είχαν ξεθωριάσει και αρκετοί διακόπτες χάλασαν κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας διακοπών. Η ομάδα του εκθέματος επανασχεδίασε την αλληλεπίδραση με τέσσερα δομικά στοιχεία RFID. Κάθε στοιχείο περιείχε μια ετικέτα. Όταν ένας επισκέπτης τοποθετούσε το ξύλινο στοιχείο στο pad του αναγνώστη, η οθόνη έπαιζε μια προσομοίωση που έδειχνε πώς αντιδρούσε αυτός ο τύπος κτιρίου στη δόνηση. Το νέο σύστημα έμοιαζε πιο απτό και πιο αξιόπιστο. Ο αναγνώστης RFID παρέμεινε κρυμμένος κάτω από την επιφάνεια, προστατευμένος από την καθημερινή φθορά.

Αυτό το στυλ κρυφής εγκατάστασης είναι σημαντικό. Ένας αναγνώστης RFID μουσείου δεν χρειάζεται πάντα να μοιάζει με αναγνώστη ελέγχου πρόσβασης πόρτας. Μπορεί να ενσωματωθεί σε μια βάση, ένα τραπέζι, ένα αντίγραφο αντικειμένου, ένα πάνελ τοίχου, έναν σταθμό ακρόασης, ένα ντουλάπι, ένα τραπέζι δραστηριοτήτων για παιδιά ή έναν διαδραστικό χάρτη. Ο αναγνώστης μπορεί να συνδεθεί μέσω USB, σειριακής, Ethernet, Wiegand ή άλλης διεπαφής ανάλογα με το σύστημα ελέγχου πολυμέσων. Το λογισμικό αντιστοιχίζει κάθε αναγνωριστικό ετικέτας σε ένα αρχείο βίντεο, κομμάτι ήχου, animation, σκηνή φωτισμού ή εντολή ελέγχου. Για τον επισκέπτη, η αλληλεπίδραση μοιάζει με μαγεία. Για την τεχνική ομάδα, είναι μια ελεγχόμενη ενεργοποίηση.

Γιατί οι ελεγχόμενες ενεργοποιήσεις βελτιώνουν τον χρονισμό της ιστορίας

Η ελεγχόμενη ενεργοποίηση είναι πολύτιμη επειδή τα μουσεία χρειάζονται συχνά προβλέψιμο χρονισμό. Μια προβολή βίντεο μπορεί να είναι συνδεδεμένη με φώτα, κατευθυντικά ηχεία, προβολείς, υπότιτλους, μηχανικά μοντέλα ή surround ήχο. Αν ένας επισκέπτης σαρώσει έναν κωδικό QR στο δικό του τηλέφωνο, το μουσείο χάνει τον έλεγχο του χρονισμού και του περιβάλλοντος παρουσίασης. Αν ένας αισθητήρας κίνησης ενεργοποιήσει την οθόνη πολύ νωρίς, ο επισκέπτης μπορεί να χάσει την αρχή. Αν ένας αναγνώστης RFID εγγύτητας ξεκινήσει το βίντεο μόνο όταν ο επισκέπτης τοποθετήσει το σωστό αντικείμενο κοντά στον αναγνώστη, το έκθεμα ξεκινά όταν η προσοχή είναι ήδη εστιασμένη. Ο επισκέπτης είναι έτοιμος, η οθόνη είναι έτοιμη και η ιστορία μπορεί να ξεκινήσει καθαρά.

Ένα φανταστικό μουσείο αεροπορίας κοντά στο Σιάτλ χρησιμοποίησε κάρτες επιβίβασης RFID για να ενεργοποιεί βίντεο πιλοτηρίου σε μια αποκατεστημένη καμπίνα αεροσκάφους. Οι επισκέπτες λάμβαναν μια κάρτα για μία από τρεις εποχές: πρώιμες εμπορικές πτήσεις, ταξίδια της εποχής των τζετ ή σύγχρονες πτήσεις μεγάλων αποστάσεων. Όταν η κάρτα τοποθετούνταν κοντά στον αναγνώστη στην καμπίνα, η οθόνη οροφής έπαιζε ένα βίντεο με στυλ αυτής της εποχής, με διαφορετικές στολές, ανακοινώσεις ασφαλείας και ρουτίνες επιβατών. Το μουσείο θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιήσει τρία κουμπιά, αλλά η κάρτα επιβίβασης έκανε την εμπειρία να μοιάζει με είσοδο σε μια χρονική περίοδο. Η τεχνολογία RFID υποστήριξε την ιστορία αντί να στέκεται έξω από αυτήν.

Τα φυσικά διακριτικά κάνουν την ψηφιακή ερμηνεία πιο αξέχαστη

Εδώ οι αναγνώστες RFID εγγύτητας γίνονται χρήσιμοι για τον σχεδιασμό ερμηνείας. Τα μουσεία δεν εκθέτουν μόνο αντικείμενα· χτίζουν σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και αντικειμένων. Ένα αντίγραφο νομίσματος με ετικέτα μπορεί να ξεκινήσει ένα βίντεο για εμπορικές διαδρομές. Μια κάρτα απολιθώματος με ετικέτα μπορεί να ξεκινήσει ένα animation ενός εξαφανισμένου ζώου. Μια κάρτα καλλιτέχνη με ετικέτα μπορεί να ξεκινήσει μια συνέντευξη στο στούντιο. Ένα σήμα μέλους με ετικέτα μπορεί να ξεκλειδώσει βαθύτερο περιεχόμενο. Το φυσικό διακριτικό δίνει στους επισκέπτες κάτι να κρατήσουν, να επιλέξουν, να ανταλλάξουν ή να συγκρίνουν. Αυτού του είδους η αλληλεπίδραση είναι συχνά πιο αξέχαστη από το άγγιγμα μιας γενικής οθόνης.

Ένα παιδικό μουσείο φυσικής ιστορίας στο Ντένβερ δημιούργησε μια δραστηριότητα «νεαρού παλαιοντολόγου» με διακριτικά απολιθωμάτων RFID. Τα παιδιά διάλεγαν ένα διακριτικό απολιθώματος από έναν δίσκο και το τοποθετούσαν σε έναν αναγνώστη δίπλα σε μια μεγάλη οθόνη. Κάθε διακριτικό ξεκινούσε ένα σύντομο βίντεο που έδειχνε πού βρέθηκε το απολίθωμα, πόσο παλιό ήταν και πώς μπορεί να έμοιαζε το ζώο. Το προσωπικό παρατήρησε ότι τα παιδιά επαναλάμβαναν τη δραστηριότητα επειδή ήθελαν να δοκιμάσουν κάθε διακριτικό. Οι ετικέτες RFID μετέτρεψαν τα φυσικά αντικείμενα σε κλειδιά βίντεο.

Πλεονεκτήματα προσβασιμότητας των διεπαφών εκθέματος RFID

Υπάρχει επίσης ένα όφελος προσβασιμότητας. Δεν μπορούν όλοι οι επισκέπτες να χρησιμοποιήσουν άνετα μια μικρή οθόνη αφής, να διαβάσουν μικροσκοπικό κείμενο μενού, να σαρώσουν έναν κωδικό QR ή να πλοηγηθούν σε μια εφαρμογή. Οι αλληλεπιδράσεις RFID μπορούν να σχεδιαστούν με μεγάλα αντικείμενα, σχήματα υψηλής αντίθεσης, ηχητικές προτροπές, απτικά διακριτικά και απλές ζώνες τοποθέτησης. Ένας επισκέπτης μπορεί να ενεργοποιήσει περιεχόμενο χωρίς πληκτρολόγηση, κύλιση ή άγγιγμα δημόσιας οθόνης. Για ηλικιωμένους επισκέπτες, μικρά παιδιά και επισκέπτες με ορισμένες αναπηρίες, μια καλά σχεδιασμένη διεπαφή RFID μπορεί να φαίνεται πιο ήρεμη και πιο άμεση.

Ένα φανταστικό μουσείο ιατρικής ιστορίας στο Τορόντο χρησιμοποίησε αναγνώστες RFID εγγύτητας για ένα προσβάσιμο έκθεμα σχετικά με τη χειρουργική καινοτομία. Αντί να ζητά από τους επισκέπτες να χρησιμοποιήσουν ένα μενού οθόνης, το μουσείο δημιούργησε μεγάλες απτικές κάρτες με ανάγλυφα σύμβολα. Ένας επισκέπτης τοποθετούσε μια κάρτα κοντά στον αναγνώστη και η οθόνη έπαιζε ένα βίντεο με υπότιτλους και προαιρετική ηχητική περιγραφή. Οι κάρτες ήταν πιο εύκολες στον χειρισμό από μια μικρή οθόνη αφής και ο αναγνώστης ήταν τοποθετημένος σε ύψος φιλικό για αναπηρικό αμαξίδιο. Το μουσείο διαπίστωσε ότι η προσβασιμότητα βελτιώθηκε όχι επειδή το RFID είναι εγγενώς συμπεριληπτικό, αλλά επειδή το RFID έδωσε στους σχεδιαστές μια απλούστερη αλληλεπίδραση για να χτίσουν γύρω από αυτήν.

Μείωση της ακαταστασίας της οθόνης και υποστήριξη της ομαδικής μάθησης

Για τους διαχειριστές μουσείων, το RFID βοηθά επίσης στη μείωση της ακαταστασίας του περιεχομένου. Μία μόνο οθόνη μπορεί να περιέχει πολλά βίντεο χωρίς να εμφανίζει μια μεγάλη λίστα επιλογών. Η επιλογή ζει στο φυσικό αντικείμενο. Αυτό είναι χρήσιμο όταν οι αίθουσες είναι μικρές ή όταν οι σχεδιαστές θέλουν να αποφύγουν να μετατρέψουν κάθε έκθεμα σε περίπτερο υπολογιστή. Μια όμορφη προθήκη μπορεί να διατηρήσει την οπτική της αξιοπρέπεια ενώ ένας αναγνώστης RFID ξεκινά ήσυχα σχετικά πολυμέσα δίπλα της. Η τεχνολογία μπορεί να είναι παρούσα χωρίς να κυριαρχεί στην αίθουσα.

Ένα φανταστικό μουσείο τέχνης στη Φλωρεντία χρησιμοποίησε ετικέτες εκθέματος NFC κρυμμένες μέσα σε αντίγραφα παλετών καλλιτεχνών. Οι επισκέπτες διάλεγαν μια παλέτα που σχετιζόταν με έναν ζωγράφο, την τοποθετούσαν κοντά σε έναν αναγνώστη και παρακολουθούσαν ένα σύντομο βίντεο για την προετοιμασία χρωστικών και την τεχνική στούντιο. Η οθόνη δεν εμφάνιζε ένα γεμάτο μενού είκοσι ζωγράφων. Το τραπέζι εμφάνιζε μόνο λίγες καλοφτιαγμένες φυσικές παλέτες κάθε φορά. Η επιμελητική ομάδα εναλλάσσει τα διακριτικά για να ταιριάζουν με το θέμα της έκθεσης. Ο αναγνώστης RFID επέτρεπε ευέλικτο περιεχόμενο χωρίς να κάνει την αίθουσα να μοιάζει με εκθεσιακό χώρο τεχνολογίας.

Ένας ακόμη λόγος που τα μουσεία χρησιμοποιούν το RFID είναι ότι υποστηρίζει επαναλαμβανόμενες ομαδικές εμπειρίες. Οι σχολικές ομάδες είναι συχνά δύσκολο να διαχειριστούν γύρω από διαδραστικά εκθέματα. Αν τριάντα μαθητές συνωστίζονται γύρω από μια οθόνη αφής, η αλληλεπίδραση γίνεται χαοτική. Οι κάρτες ή τα διακριτικά RFID μπορούν να δομήσουν τη δραστηριότητα. Οι μαθητές μπορούν να λάβουν ρόλους, ερωτήσεις, κατηγορίες τεχνουργημάτων ή διαδρομές αποστολών. Ο αναγνώστης επιβεβαιώνει την επιλεγμένη κάρτα και ξεκινά το σωστό περιεχόμενο. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να καθοδηγήσουν την ομάδα πιο εύκολα επειδή η αλληλεπίδραση είναι ορατή και φυσική.

Ένα φανταστικό μουσείο πολιτικών δικαιωμάτων στην Ατλάντα δημιούργησε ένα έκθεμα συζήτησης βασισμένο σε RFID για σχολικές επισκέψεις. Κάθε μαθητική ομάδα λάμβανε μια κάρτα που αντιπροσώπευε έναν ιστορικό ενδιαφερόμενο: μαθητή ακτιβιστή, δημοσιογράφο, τοπικό επιχειρηματία, δικηγόρο, γονέα ή αξιωματούχο της πόλης. Όταν μια ομάδα τοποθετούσε την κάρτα της κοντά στον αναγνώστη, ο τοίχος βίντεο έπαιζε ένα σύντομο κλιπ οπτικής γωνίας. Στη συνέχεια η τάξη συζητούσε πώς διαφορετικοί άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο ίδιο γεγονός. Το έκθεμα λειτούργησε επειδή το RFID έκανε την επιλογή ρόλου άμεση και απτή. Οι μαθητές δεν μάλωναν για τα κουμπιά του μενού· κρατούσαν την οπτική γωνία στα χέρια τους.

Επιλογή του σωστού τύπου αναγνώστη RFID για εκθέματα μουσείων

Από τεχνική άποψη, η καλύτερη ρύθμιση RFID για μουσείο ξεκινά από το σχέδιο περιεχομένου, όχι από τον κατάλογο υλικού. Η ομάδα του εκθέματος πρέπει να ρωτήσει τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει ο επισκέπτης. Να χτυπήσει μια κάρτα; Να τοποθετήσει ένα αντικείμενο; Να επιλέξει γλώσσα; Να ξεκλειδώσει ένα βίντεο; Να επιβεβαιώσει μια διαδρομή ξενάγησης; Να ξεκινήσει μια προβολή; Να ενεργοποιήσει ένα ηχητικό τοπίο; Στη συνέχεια ο ενσωματωτής μπορεί να επιλέξει τον σωστό τύπο αναγνώστη, τύπο ετικέτας, εμβέλεια ανάγνωσης, μέθοδο τοποθέτησης, διεπαφή και λογισμικό ελέγχου. Οι αναγνώστες HF RFID και οι αναγνώστες NFC είναι συνήθεις για αλληλεπιδράσεις μικρής εμβέλειας με πρόθεση. Οι αναγνώστες εγγύτητας LF μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ορισμένα απλά συστήματα αναγνώρισης. Το UHF RFID είναι χρήσιμο σε άλλες περιπτώσεις μουσειακής εφοδιαστικής ή παρακολούθησης μεγαλύτερης εμβέλειας, αλλά μπορεί να είναι πολύ ευρύ για μικρές ενεργοποιήσεις εκθεμάτων εκτός αν ελέγχεται προσεκτικά.

Ένας ενσωματωτής τεχνολογίας μουσείου σε ένα φανταστικό έργο στο Μόναχο παραλίγο να υπερκατασκευάσει ένα έκθεμα μεσαιωνικού εμπορίου με αναγνώστες UHF μεγάλης εμβέλειας. Η ιδέα ήταν να ανιχνεύονται οι επισκέπτες καθώς κουβαλούσαν κάρτες εμπόρων με ετικέτα γύρω από την αίθουσα. Κατά τη δοκιμή, οι αναγνώστες ενεργοποιούσαν βίντεο από πολύ μακριά, ειδικά όταν οι επισκέπτες στέκονταν κοντά σε λάθος σταθμό. Η ομάδα άλλαξε σε αναγνώστες RFID εγγύτητας HF μικρής εμβέλειας ενσωματωμένους σε ξύλινους εμπορικούς σταθμούς. Η εμπειρία έγινε πιο ξεκάθαρη: τοποθετήστε την κάρτα εμπόρου σας στον σταθμό, ακούστε την ιστορία εμπορίου αυτής της πόλης. Η μικρότερη εμβέλεια ανάγνωσης δεν ήταν περιορισμός. Ήταν το χαρακτηριστικό που έκανε το έκθεμα κατανοητό.

Η εμβέλεια ανάγνωσης πρέπει να ταιριάζει με την πρόθεση του επισκέπτη

Η εμβέλεια ανάγνωσης πρέπει πάντα να ταιριάζει με την πρόθεση του επισκέπτη. Αν ο αναγνώστης απαιτεί ακριβή τοποθέτηση, κάποιοι επισκέπτες μπορεί να απογοητευτούν. Αν διαβάζει από πολύ μακριά, το έκθεμα μπορεί να ενεργοποιηθεί απροσδόκητα. Ένας καλός σχεδιασμός εκθέματος RFID συνήθως παρέχει μια σαφή περιοχή-στόχο με σύμβολο, φωτεινή ένδειξη, περίγραμμα, εσοχή ή θήκη αντικειμένου. Ο επισκέπτης πρέπει να καταλαβαίνει πού ανήκει το διακριτικό. Ο καλός φυσικός σχεδιασμός μειώνει τις εξηγήσεις του προσωπικού και κρατά την αίθουσα σε ροή.

Ένα φανταστικό μουσείο σιδηροδρόμων στη Μελβούρνη κατασκεύασε έναν διαδραστικό χάρτη διαδρομών με διακριτικά εισιτηρίων RFID. Οι πρώιμες δοκιμές χρησιμοποίησαν έναν κρυμμένο αναγνώστη κάτω από ένα χοντρό τραπέζι χωρίς σαφές σημάδι τοποθέτησης. Οι επισκέπτες κουνούσαν τα εισιτήρια τυχαία και μερικές φορές έχαναν την ενεργοποίηση. Το μουσείο πρόσθεσε τυπωμένους κύκλους σταθμών, μικρές εσοχές για εισιτήρια και ένα φως που αναβόσβηνε όταν ανιχνευόταν η ετικέτα. Ξαφνικά ο ίδιος αναγνώστης έμοιαζε πολύ καλύτερος. Η τεχνολογία δεν άλλαξε. Ο σχεδιασμός της αλληλεπίδρασης άλλαξε.

Διατήρηση των εμπειριών βίντεο μέσα στην αίθουσα

Τα μουσεία χρησιμοποιούν επίσης το RFID επειδή μπορεί να λειτουργήσει χωρίς να ζητά από τους επισκέπτες να χρησιμοποιήσουν προσωπικά τηλέφωνα. Τα τηλέφωνα είναι ισχυρά, αλλά δεν είναι πάντα ιδανικά μέσα στις αίθουσες. Κάποιοι επισκέπτες έχουν χαμηλή μπαταρία. Κάποιοι δεν θέλουν να κατεβάσουν εφαρμογές. Κάποιοι διεθνείς επισκέπτες έχουν περιορισμένα δεδομένα. Κάποια σχολεία περιορίζουν τη χρήση τηλεφώνου. Κάποια μουσεία θέλουν οι επισκέπτες να κοιτούν τα τεχνουργήματα, όχι τις οθόνες τους. Ένας αναγνώστης RFID εγγύτητας κρατά την εμπειρία μέσα στο περιβάλλον του εκθέματος. Το μουσείο ελέγχει την οθόνη, τον ήχο, τον ρυθμό, τους υπότιτλους και την οπτική ποιότητα.

Αυτό έχει σημασία ειδικά για τις προβολές βίντεο. Ένα καλοφτιαγμένο βίντεο πρέπει να εμφανίζεται στη σωστή οθόνη, στο σωστό μέγεθος, με το σωστό επίπεδο ήχου. Αν όλοι παρακολουθούν σε προσωπικά τηλέφωνα, η κοινή μουσειακή στιγμή εξαφανίζεται. Οι προβολές βίντεο που ενεργοποιούνται με RFID κρατούν τα πολυμέσα δημόσια και κοινωνικά. Μια οικογένεια μπορεί να σταθεί μαζί, να επιλέξει ένα διακριτικό και να παρακολουθήσει μία οθόνη. Μια τάξη μπορεί να συγκεντρωθεί γύρω από μία προβολή. Μια ομάδα με επιμελητή μπορεί να ενεργοποιήσει ένα κλιπ τη σωστή στιγμή κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας.

Ένα φανταστικό αρχαιολογικό μουσείο στην Αθήνα χρησιμοποίησε κάρτες RFID για να ξεκινά βίντεο ανασκαφής σε αρκετούς σταθμούς. Οι επισκέπτες μπορούσαν να παρακολουθήσουν βίντεο στα τηλέφωνά τους μέσω κωδικών QR, αλλά το μουσείο παρατήρησε ότι οι οικογένειες συχνά χωρίζονταν όταν ο καθένας σάρωνε ξεχωριστά. Οι επανασχεδιασμένοι σταθμοί RFID έπαιζαν τα βίντεο σε μεγαλύτερες οθόνες με χωρικό ήχο. Οι επισκέπτες είχαν ακόμα την επιλογή να αποθηκεύσουν έναν σύνδεσμο αργότερα, αλλά η κύρια εμπειρία συνέβαινε μαζί στην αίθουσα. Το RFID βοήθησε το μουσείο να κρατήσει την ερμηνεία κοινοτική.

Χρήση δεδομένων RFID και ευέλικτη αντιστοίχιση περιεχομένου

Υπάρχει επίσης μια χρήσιμη επιχειρησιακή πλευρά. Οι αναγνώστες RFID μπορούν να καταγράφουν ποιες ετικέτες χρησιμοποιήθηκαν και πότε, αν το μουσείο επιλέξει να συλλέγει αυτά τα δεδομένα υπεύθυνα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους επιμελητές να κατανοήσουν ποια βίντεο είναι δημοφιλή, ποιες κάρτες γλώσσας χρησιμοποιούνται περισσότερο, ποιοι διαδραστικοί σταθμοί χρειάζονται βελτίωση και αν οι σχολικές δραστηριότητες ολοκληρώνονται. Το μουσείο δεν χρειάζεται να παρακολουθεί προσωπική ταυτότητα για να μάθει από την αλληλεπίδραση. Ανώνυμες μετρήσεις χρήσης ετικετών μπορούν να αρκούν. Το σημαντικό είναι να υπάρχει διαφάνεια και σεβασμός της ιδιωτικότητας όταν εμπλέκονται δεδομένα επισκεπτών.

Ένα φανταστικό μουσείο σχεδίου στη Στοκχόλμη χρησιμοποίησε ανώνυμη ανάλυση διακριτικών RFID για να βελτιώσει μια έκθεση για βιώσιμα υλικά. Οι επισκέπτες διάλεγαν διακριτικά υλικών όπως μπαμπού, ανακυκλωμένο αλουμίνιο, μαλλί, κάνναβη και βιοπλαστικό. Κάθε διακριτικό ξεκινούσε ένα βίντεο για την κατασκευή και τις περιβαλλοντικές ανταλλαγές. Τα αρχεία χρήσης έδειξαν ότι το βιοπλαστικό και το ανακυκλωμένο αλουμίνιο ενεργοποιούνταν πολύ πιο συχνά από την κάνναβη. Οι επιμελητές χρησιμοποίησαν αυτή τη γνώση για να προσαρμόσουν τη σήμανση και να προσθέσουν καλύτερο πλαίσιο γύρω από τα λιγότερο επιλεγμένα υλικά. Το σύστημα RFID έγινε εργαλείο ανατροφοδότησης, όχι απλώς ενεργοποίηση.

Οι ομάδες συντήρησης εκτιμούν επίσης την απλότητα της αντικατάστασης περιεχομένου χωρίς την επανακατασκευή του φυσικού εκθέματος. Αν το λογισμικό RFID αντιστοιχίζει αναγνωριστικά ετικετών σε αρχεία βίντεο, το προσωπικό μπορεί να ενημερώσει τη βιβλιοθήκη πολυμέσων, να αλλάξει γλωσσικές εκδόσεις, να αντικαταστήσει εποχιακό περιεχόμενο ή να αναθέσει εκ νέου διακριτικά. Ο αναγνώστης παραμένει στη θέση του. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για προσωρινές εκθέσεις, περιοδεύουσες εκθέσεις, περιεχόμενο χορηγών και μουσεία με περιορισμένο τεχνικό προσωπικό. Μια ετικέτα φυσικού κουμπιού μπορεί να χρειάζεται επανεκτύπωση. Ένα μενού οθόνης αφής μπορεί να χρειάζεται επανασχεδιασμό. Μια αντιστοίχιση ετικέτας RFID σε βίντεο μπορεί να ενημερωθεί σε λογισμικό.

Μια περιοδεύουσα επιστημονική έκθεση σε ένα φανταστικό δίκτυο πόλεων σε όλη τη Νέα Ζηλανδία χρησιμοποίησε το ίδιο υλικό εκθέματος RFID σε έξι χώρους. Κάθε χώρος ήθελε τοπικά παραδείγματα σε ορισμένα βίντεο. Τα διακριτικά RFID παρέμειναν τα ίδια, αλλά τα αρχεία πολυμέσων άλλαζαν ανά τοποθεσία. Ένα διακριτικό κύκλου νερού σε μια πόλη ξεκινούσε ένα βίντεο για ορεινά ποτάμια, ενώ το ίδιο διακριτικό σε άλλη πόλη ξεκινούσε ένα βίντεο για παράκτια όμβρια ύδατα. Η έκθεση ταξίδευε αποτελεσματικά επειδή το σύστημα RFID διαχώριζε τη φυσική αλληλεπίδραση από το περιεχόμενο πολυμέσων.

Ευκαιρίες προϊόντων για έργα RFID σε μουσεία

Για τους προμηθευτές, αυτό δημιουργεί μια σαφή ευκαιρία προϊόντος. Τα μουσεία χρειάζονται κάτι περισσότερο από έναν γενικό αναγνώστη. Χρειάζονται αναγνώστες RFID εγγύτητας για μουσεία που είναι αξιόπιστοι, συμπαγείς, εύκολοι στην τοποθέτηση, συμβατοί με τις επιλεγμένες ετικέτες, απλοί στην ενσωμάτωση με συσκευές αναπαραγωγής πολυμέσων και σταθεροί υπό καθημερινή δημόσια χρήση. Μπορεί να χρειάζονται επιτραπέζιους αναγνώστες RFID USB για εκθέματα τραπεζιού, αναγνώστες NFC για τοποθέτηση σε πάνελ για περίπτερα, ανθεκτικούς αναγνώστες RFID για παιδικές ζώνες ή προσαρμοσμένες μονάδες αναγνώστη RFID κρυμμένες μέσα σε σκηνικά. Χρειάζονται επίσης ετικέτες στη σωστή μορφή: κάρτες, μπρελόκ, βραχιόλια, νομίσματα, ξύλινα διακριτικά, ακρυλικά κομμάτια, ετικέτες ή ενσωματωμένες σε αντίγραφα αντικειμένων.

Ένα φανταστικό κέντρο φυσικών επιστημών στο Κέιπ Τάουν δοκίμασε αρκετές μορφές ετικετών για μια έκθεση για το κλίμα. Οι τυπικές πλαστικές κάρτες RFID λειτουργούσαν τεχνικά, αλλά έμοιαζαν πολύ με σήματα γραφείου. Το μουσείο άλλαξε σε ξύλινα διακριτικά τυπωμένα με εικονίδια ζώων. Κάθε διακριτικό περιείχε μια ενσωματωμένη ετικέτα HF RFID και ξεκινούσε ένα βίντεο οικοτόπου. Οι επισκέπτες αντιμετώπιζαν τα διακριτικά ως μέρος του εκθέματος και όχι ως κομμάτι υλικού ελέγχου πρόσβασης. Ο αναγνώστης, η ετικέτα και ο φυσικός σχεδιασμός ταίριαξαν επιτέλους με τον εκπαιδευτικό τόνο.

Πότε το RFID είναι η σωστή διεπαφή για μουσεία

Φυσικά, το RFID δεν είναι πάντα η απάντηση. Αν το έκθεμα χρειάζεται χαλαρή ανοιχτή θέαση, οι αισθητήρες κίνησης μπορεί να είναι καλύτεροι. Αν ο επισκέπτης χρειάζεται να διαβάσει μεγάλο προσωπικό περιεχόμενο αργότερα, οι κωδικοί QR μπορούν να βοηθήσουν. Αν η αλληλεπίδραση απαιτεί σύνθετη εισαγωγή, μια οθόνη αφής μπορεί να είναι απαραίτητη. Η δύναμη του RFID εγγύτητας δεν είναι ότι αντικαθιστά κάθε διεπαφή. Η δύναμή του είναι ότι κάνει έναν συγκεκριμένο τύπο αλληλεπίδρασης εκθέματος απλό, σκόπιμο, ανθεκτικό και επαναλαμβανόμενο. Όταν ο στόχος είναι «δείξε το σωστό βίντεο όταν παρουσιαστεί αυτό το αντικείμενο επισκέπτη», το RFID είναι δύσκολο να ξεπεραστεί.

Τα καλύτερα έργα δοκιμάζονται με πραγματικούς επισκέπτες πριν από την τελική εγκατάσταση. Τα παιδιά μπορεί να τοποθετήσουν τα διακριτικά στο πλάι. Οι ενήλικες μπορεί να χτυπήσουν πολύ γρήγορα. Οι άνθρωποι μπορεί να καλύψουν την ετικέτα με το χέρι τους. Ένα χοντρό τραπέζι μπορεί να μειώσει την αξιοπιστία ανάγνωσης. Το κοντινό μέταλλο σε μια προθήκη μπορεί να επηρεάσει την απόδοση. Ο ήχος μπορεί να ξεκινήσει πριν ο επισκέπτης κοιτάξει την οθόνη. Ο μόνος τρόπος να εντοπιστούν αυτά τα ζητήματα είναι να γίνει πρωτότυπο της πραγματικής αλληλεπίδρασης, όχι απλώς δοκιμή του αναγνώστη σε έναν πάγκο εργασίας. Τα συστήματα RFID μουσείων πετυχαίνουν όταν τα ηλεκτρονικά, τα έπιπλα, η σήμανση, ο χρονισμός των πολυμέσων και η συμπεριφορά των επισκεπτών δοκιμάζονται μαζί.

Γιατί λοιπόν τα μουσεία χρησιμοποιούν αναγνώστες RFID εγγύτητας για να ξεκινούν αυτόματα τα βίντεο των εκθεμάτων; Επειδή η τεχνολογία τούς προσφέρει έναν ήσυχο, ανθεκτικό και ευέλικτο τρόπο να συνδέουν φυσικά αντικείμενα με ψηφιακές αφηγήσεις. Επιτρέπει στους επισκέπτες να επιλέγουν περιεχόμενο χωρίς μενού, εφαρμογές ή εύθραυστα κουμπιά. Υποστηρίζει πολλαπλές γλώσσες, ρόλους, ηλικίες, διαδρομές και επίπεδα μάθησης. Διατηρεί την εμπειρία βίντεο μέσα στην αίθουσα. Βοηθά το προσωπικό να ενημερώνει το περιεχόμενο και να κατανοεί τη συμμετοχή. Το σημαντικότερο, μετατρέπει την ίδια την πράξη της εκκίνησης ενός βίντεο σε μέρος του εκθέματος. Ο επισκέπτης δεν πατά απλώς play. Ο επισκέπτης παρουσιάζει ένα κλειδί, τοποθετεί ένα αντικείμενο, επιλέγει έναν ρόλο ή ξεκλειδώνει μια ιστορία. Αυτή η μικρή χειρονομία είναι ακριβώς ο λόγος που το RFID ανήκει στον κόσμο του μουσείου.