Παλαιά συστήματα RFID έναντι σύγχρονης ενσωμάτωσης IoT: χρειάζεται αναβάθμιση;

Γιατί τα παλαιότερα συστήματα RFID χρειάζονται νέα επισκόπηση

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, πολλές εταιρείες αντιμετώπιζαν το RFID ως ένα ολοκληρωμένο έργο. Αγόραζαν τους αναγνώστες, τοποθετούσαν ετικέτες στα αντικείμενα, συνέδεαν το σύστημα με μια τοπική βάση δεδομένων και προχωρούσαν παρακάτω. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό ήταν αρκετό για την εποχή. Το σύστημα μπορούσε να αναγνωρίζει παλέτες, να παρακολουθεί στολές, να ελέγχει την πρόσβαση ή να καταμετρά επαναχρησιμοποιούμενα περιουσιακά στοιχεία καλύτερα από τις χειροκίνητες μεθόδους. Έλυνε ένα πραγματικό επιχειρησιακό πρόβλημα και εκεί τελείωνε η συζήτηση. Όμως ο επιχειρηματικός κόσμος γύρω από αυτά τα συστήματα έχει αλλάξει. Οι αποθήκες πλέον αναμένουν ορατότητα σε πραγματικό χρόνο, τα εργοστάσια θέλουν δεδομένα που επικοινωνούν με πλατφόρμες MES και ERP, οι ομάδες της εφοδιαστικής αλυσίδας θέλουν ειδοποιήσεις αντί για καθυστερημένες αναφορές, και η διοίκηση θέλει πίνακες ελέγχου που έχουν νόημα σε πολλαπλές εγκαταστάσεις. Γι' αυτό όλο και περισσότερες εταιρείες θέτουν ένα δύσκολο αλλά απαραίτητο ερώτημα: είναι ένα παλαιότερο σύστημα RFID ακόμη αρκετά καλό, ή ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε προς τη σύγχρονη ενσωμάτωση IoT;

Αυτό το ερώτημα έχει σημασία, γιατί τα παλαιότερα συστήματα RFID συνήθως δεν αποτυγχάνουν με δραματικό τρόπο. Συνεχίζουν να λειτουργούν αρκούντως καλά ώστε να αποφεύγεται ο πανικός. Αναγνώστες RFID ακόμη διαβάζουν. Οι ετικέτες ακόμη αποκρίνονται. Αναφορές ακόμη υπάρχουν. Το πρόβλημα είναι ότι το σύστημα αρχίζει να μοιάζει απομονωμένο. Γίνεται μια κλειστή θύλακα δεδομένων μέσα σε μια επιχείρηση που εξαρτάται όλο και περισσότερο από διασυνδεδεμένα συστήματα. Με άλλα λόγια, το πραγματικό ζήτημα συχνά δεν είναι αν η παλαιότερη υποδομή RFID λειτουργεί. Είναι αν λειτουργεί με τον τρόπο που χρειάζεται πλέον η επιχείρηση.

Η πραγματική διαφορά μεταξύ του «λειτουργεί» και του «λειτουργεί καλά»

Αυτή η διάκριση είναι σημαντική. Τα παλαιότερα συστήματα RFID συχνά κατασκευάζονταν για έναν σκοπό και ένα περιβάλλον. Ίσως υποστήριζαν αναγνώσεις σε πόρτες φόρτωσης μιας αποθήκης. Ίσως παρακολουθούσαν καρότσια λευκών ειδών. Ίσως διαχειρίζονταν κάρτες RFID για έλεγχο πρόσβασης ή διακίνηση φακέλων σε αρχειοφυλακείο. Αυτά τα συστήματα συνήθως σχεδιάζονταν γύρω από σταθερές ροές εργασίας, τοπικούς διακομιστές, παλαιότερο middleware και περιορισμένη λογική ενσωμάτωσης. Δεν ήταν ελαττωματικά εξ ορισμού. Απλώς είχαν κατασκευαστεί για μια εποχή όπου οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν ανέμεναν συνεχή συνδεσιμότητα στο υπολογιστικό νέφος, ανταλλαγή δεδομένων μέσω API, πίνακες ελέγχου για κινητές συσκευές, απομακρυσμένη ανάλυση, προβλεπτικές ειδοποιήσεις ή ορατότητα IoT σε επίπεδο επιχείρησης.

Ένας περιφερειακός διανομέας ενδυμάτων το είδε αυτό πολύ καθαρά. Το σύστημα RFID του είχε εγκατασταθεί χρόνια νωρίτερα για να βελτιώσει την παρακολούθηση χαρτοκιβωτίων μεταξύ της κεντρικής αποθήκης και αρκετών καταστημάτων λιανικής. Στα χαρτιά, το έργο ήταν ακόμη επιτυχημένο. Οι αναγνώστες λειτουργούσαν, οι ετικέτες λειτουργούσαν, και η ομάδα μπορούσε ακόμη να επαληθεύει τις αποστολές καλύτερα από ό,τι πριν από την εισαγωγή του RFID. Όμως η επιχείρηση λιανικής είχε αλλάξει. Τα καταστήματα ήθελαν πλέον ταχύτερη ορατότητα αποθέματος, η ομάδα ηλεκτρονικού εμπορίου ήθελε καλύτερο συγχρονισμό αποθεμάτων, και η διοίκηση ήθελε δεδομένα σε πραγματικό χρόνο από όλες τις τοποθεσίες. Το παλιό σύστημα μπορούσε ακόμη να διαβάζει τα χαρτοκιβώτια με ετικέτες, αλλά διοχέτευε τα δεδομένα σε μια τοπική εφαρμογή που κανείς εκτός της αποθήκης δεν εμπιστευόταν ή χρησιμοποιούσε πραγματικά. Η συζήτηση για αναβάθμιση δεν ξεκίνησε επειδή απέτυχαν οι παλιοί αναγνώστες. Ξεκίνησε επειδή η επιχείρηση ξεπέρασε την απομόνωση του συστήματος.

Η απογοήτευση από τα δεδομένα συχνά ξεκινά τη συζήτηση για αναβάθμιση

Έτσι ξεκινά συχνά η ιστορία της αναβάθμισης. Όχι με τον θάνατο του υλικού, αλλά με την απογοήτευση από τα δεδομένα. Ένα παλαιότερο σύστημα RFID μπορεί να συλλέγει πληροφορίες, όμως αυτές οι πληροφορίες φτάνουν πολύ αργά, παραμένουν εγκλωβισμένες σε μία εφαρμογή ή απαιτούν χειροκίνητη εξαγωγή προτού μπορέσει να τις χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε άλλος. Σε ένα σύγχρονο περιβάλλον RFID με IoT, αντίθετα, η προσδοκία είναι πολύ διαφορετική. Οι επιχειρήσεις θέλουν τα δεδομένα RFID να ρέουν σε WMS, ERP, MES, λογισμικό διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, πίνακες ελέγχου υπολογιστικό νέφος, εργαλεία ανάλυσης και εφαρμογές κινητών χωρίς ατελείωτες προσαρμοσμένες διορθώσεις. Θέλουν το σύστημα RFID να συμπεριφέρεται ως μέρος της ευρύτερης ψηφιακής υποδομής, όχι ως εξειδικευμένη γωνιά της.

Ένας πάροχος υπηρεσιών ιατρικού εξοπλισμού αντιμετώπισε αυτό το ζήτημα κατά τη διάρκεια μιας επέκτασης σε πολλαπλές εγκαταστάσεις. Το υπάρχον σύστημα παρακολούθησης περιουσιακών στοιχείων RFID αναγνώριζε ακόμη σωστά τα καρότσια επισκευών και τα κιτ σέρβις, αλλά κάθε εγκατάσταση έπρεπε να διαχειρίζεται τα δεδομένα τοπικά. Αυτό δημιούργησε μια παράξενη κατάσταση. Η εταιρεία είχε τεχνικά ορατότητα RFID, όμως οι διευθυντές δεν μπορούσαν ακόμη να δουν μια καθαρή εικόνα σε πραγματικό χρόνο σε όλο το δίκτυο. Εργαλεία μετακινούνταν μεταξύ υποκαταστημάτων, το απόθεμα διπλοκαταγραφόταν άσκοπα, και οι ομάδες πεδίου καλούσαν συνεχώς τοπικούς συντονιστές για ενημερώσεις που θα έπρεπε να είναι ορατές σε δευτερόλεπτα. Μόλις η εταιρεία στράφηκε προς μια πιο σύγχρονη πλατφόρμα RFID ενσωματωμένη με IoT, η αξία άλλαξε δραματικά. Οι αναγνώστες εξακολουθούσαν να κάνουν αυτό που κάνουν οι αναγνώστες, αλλά τώρα τα δεδομένα κινούνταν πραγματικά μέσα στον οργανισμό με χρήσιμο τρόπο.

Κρυφά κόστη πίσω από την κακή ενσωμάτωση RFID

Εδώ κάνουν λάθος πολλοί αγοραστές. Συγκρίνουν τα παλιά και τα νέα συστήματα RFID με πολύ στενά κριτήρια. Εξετάζουν την εμβέλεια ανάγνωσης, τη συμβατότητα ετικετών ή το κόστος αντικατάστασης υλικού, αλλά δεν υπολογίζουν πλήρως το κόστος της κακής ενσωμάτωσης. Αυτό το κόστος μπορεί να είναι εντυπωσιακά υψηλό. Εμφανίζεται ως καθυστερημένες αποφάσεις, διπλή χειροκίνητη καταχώριση, αδύναμη διαχείριση εξαιρέσεων, άβολες αναφορές, ασυνεπή δεδομένα αποθέματος, και ομάδες IT που ξοδεύουν υπερβολικό χρόνο συντηρώντας παλιό middleware. Ένα παλαιότερο σύστημα RFID μπορεί να φαίνεται φθηνότερο επειδή είναι ήδη εγκατεστημένο, αλλά αν αναγκάζει σιωπηλά την επιχείρηση να δουλεύει γύρω από αυτό καθημερινά, το κρυφό κόστος μπορεί να είναι σημαντικό.

Μια εταιρεία επεξεργασίας τροφίμων έμαθε αυτό το μάθημα κατά τη διάρκεια μιας επισκόπησης ιχνηλασιμότητας συσκευασίας. Είχε εγκαταστήσει RFID χρόνια νωρίτερα για να παρακολουθεί επαναχρησιμοποιούμενα δοχεία σε εσωτερικούς κύκλους μεταφοράς, και το σύστημα λειτουργούσε ακόμη με στενή έννοια. Όμως η εταιρεία είχε υιοθετήσει στο μεταξύ ευρύτερους στόχους IoT, συμπεριλαμβανομένης της ζωντανής παρακολούθησης παραγωγής, της καλύτερης ιχνηλασιμότητας παρτίδων και των ακριβέστερων δεδομένων παράδοσης μεταξύ επεξεργασίας και αποστολής. Το παλιό στρώμα RFID δεν μπορούσε να μοιράζεται δεδομένα ομαλά με τα νεότερα συστήματα. Οι χειριστές κατέληγαν να εισάγουν πληροφορίες χειροκίνητα για να γεφυρώσουν το κενό, γεγονός που δημιουργούσε καθυστερήσεις και σφάλματα. Η εταιρεία δεν αντικατέστησε το σύστημα RFID επειδή μισούσε το RFID. Αναβάθμισε επειδή η υπάρχουσα εγκατάσταση είχε γίνει αδύναμος κρίκος σε μια πιο διασυνδεδεμένη λειτουργία.

Η επεκτασιμότητα είναι ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας αναβάθμισης

Ένας ακόμη λόγος που οι εταιρείες επανεξετάζουν τα παλαιότερα συστήματα RFID είναι η επεκτασιμότητα. Τα παλιά συστήματα συχνά σχεδιάζονταν για μία εγκατάσταση, μία διαδικασία ή ένα τμήμα. Η επέκταση ήταν εφικτή, αλλά όχι κομψή. Η προσθήκη περισσότερων αναγνωστών, περισσότερων ζωνών ανάγνωσης, περισσότερων χρηστών ή περισσότερων συνδέσεων λογισμικού συνήθως σήμαινε περισσότερη προσαρμοσμένη εργασία. Η σύγχρονη ενσωμάτωση IoT αλλάζει τη συζήτηση επειδή είναι δομημένη γύρω από ευρύτερη συνδεσιμότητα από την αρχή. Προϋποθέτει ότι το RFID μπορεί να χρειαστεί να τροφοδοτεί πλατφόρμες επιχείρησης, αναλύσεις υπολογιστικό νέφος, απομακρυσμένους πίνακες ελέγχου, ειδοποιήσεις και μικτά οικοσυστήματα συσκευών σε πολλαπλές τοποθεσίες.

Μια εταιρεία ενοικίασης ενδυμάτων εργασίας το βίωσε αυτό αφού κέρδισε αρκετούς νέους βιομηχανικούς πελάτες. Το παλαιότερο σύστημα παρακολούθησης ενδυμάτων RFID ήταν αρκετά αξιόπιστο σε ένα κέντρο επεξεργασίας, αλλά η κλιμάκωσή του σε πολλά εργοστάσια έγινε επώδυνη. Κάθε εγκατάσταση είχε ελαφρώς διαφορετικό χειρισμό λογισμικού, τοπικές συνήθειες αναφοράς και ρουτίνες υποστήριξης συσκευών. Η διοίκηση ήθελε ορατότητα ενδυμάτων σε όλο το δίκτυο, αλλά η παλιά αρχιτεκτονική αντιστεκόταν σε αυτή τη φιλοδοξία. Μόλις η εταιρεία μετανάστευσε προς ένα πιο σύγχρονο πλαίσιο RFID και IoT με κεντρική ορατότητα και καθαρότερη ενσωμάτωση στα εργαλεία χρέωσης πελατών, τα οφέλη έγιναν προφανή. Η αναβάθμιση δεν έκανε απλώς το σύστημα νεότερο. Έκανε την ανάπτυξη λιγότερο άβολη.

Δεν χρειάζονται όλα τα παλαιότερα συστήματα RFID άμεση αντικατάσταση

Φυσικά, δεν πρέπει κάθε επιχείρηση να σπεύσει να αντικαταστήσει ένα παλαιότερο σύστημα RFID τη στιγμή που κάποιος αναφέρει τη λέξη IoT. Αυτό θα ήταν τεμπέλικη σκέψη προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ορισμένα παλαιότερα συστήματα συνεχίζουν να αποδίδουν πολύ καλά σε σταθερές, στενές εφαρμογές. Αν η ροή εργασίας είναι απλή, οι ανάγκες δεδομένων περιορισμένες, το περιβάλλον ελεγχόμενο και η τρέχουσα εγκατάσταση αξιόπιστη, τότε μια πλήρης αναβάθμιση μπορεί να μην δικαιολογείται ακόμη. Το έξυπνο ερώτημα δεν είναι αν η σύγχρονη ενσωμάτωση IoT ακούγεται πιο εντυπωσιακή. Το έξυπνο ερώτημα είναι αν το τρέχον σύστημα κρατά ενεργά την επιχείρηση πίσω.

Μια πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη αποτελεί καλό παράδειγμα αυτής της ισορροπίας. Το υπάρχον σύστημα χειρισμού βιβλίων RFID δεν ήταν ιδιαίτερα σύγχρονο, αλλά ήταν σταθερό, καλά κατανοητό από το προσωπικό και αυστηρά εστιασμένο σε ροές εργασίας αυτοεξυπηρέτησης και απογραφής. Το ίδρυμα εξέτασε μια αναβάθμιση στο πλαίσιο μιας ευρύτερης ψηφιοποίησης της πανεπιστημιούπολης, αλλά η ανάλυση έδειξε ότι τα σημεία πόνου της βιβλιοθήκης ήταν μέτρια. Σε εκείνη την περίπτωση, η απάντηση δεν ήταν πλήρης αντικατάσταση από το μηδέν. Αντ' αυτού, η βιβλιοθήκη διατήρησε τη βασική ροή εργασίας RFID και επένδυσε μόνο σε επιλεκτικές βελτιώσεις διεπαφής. Αυτή ήταν μια λογική απόφαση. Η αναβάθμιση για λόγους μόδας δεν είναι καλύτερη από την άρνηση αναβάθμισης από συνήθεια.

Η σύγχρονη ενσωμάτωση IoT βελτιώνει την ορατότητα σε πραγματικό χρόνο

Ωστόσο, σε πολλά βιομηχανικά, εφοδιαστική και πολυτοπικά περιβάλλοντα, η πίεση για εκσυγχρονισμό είναι πραγματική. Ένας βασικός λόγος είναι η ορατότητα. Τα παλαιότερα συστήματα RFID συχνά σας λένε τι συνέβη. Τα σύγχρονα περιβάλλοντα RFID ενσωματωμένα με IoT είναι πολύ καλύτερα στο να σας λένε τι συμβαίνει τώρα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τι χρειάζεται προσοχή στη συνέχεια. Αυτή η διαφορά αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων. Όταν τα δεδομένα RFID συνδέονται με ειδοποιήσεις πραγματικού χρόνου, πλατφόρμες υπολογιστικό νέφος και ευρύτερα εργαλεία ανάλυσης, οι διευθυντές δεν χρειάζεται να περιμένουν αναφορές τέλους βάρδιας για να ανακαλύψουν εξαιρέσεις. Μπορούν να αντιδρούν ταχύτερα σε περιουσιακά στοιχεία που λείπουν, καθυστερημένες μετακινήσεις, ασυνήθιστη συμπεριφορά αποθέματος ή σημεία συμφόρησης της διαδικασίας.

Ένας διανομέας ποτών το είδε αυτό όταν συνέκρινε την παλιά εγκατάσταση παρακολούθησης παλετών με ένα νεότερο πιλοτικό πρόγραμμα συνδεδεμένο με IoT. Το παλαιότερο σύστημα κατέγραφε τη διέλευση παλετών από επιλεγμένα σημεία ελέγχου, αλλά τα δεδομένα συνήθως απαιτούσαν τοπική επισκόπηση προτού γίνουν χρήσιμα. Μέχρι να παρατηρήσει κάποιος μια ασυμφωνία, το παράθυρο παράδοσης ήταν συχνά ήδη υπό πίεση. Το νέο περιβάλλον διοχέτευε τα συμβάντα RFID σε ένα συνδεδεμένο στρώμα παρακολούθησης που επισημαίνε σημαντικά νωρίτερα τις ανωμαλίες. Τίποτα μαγικό δεν συνέβη στο επίπεδο του αναγνώστη. Η διαφορά ήταν τι έκανε το σύστημα με το συμβάν ανάγνωσης μόλις αυτό υπήρχε. Αυτή είναι η καρδιά της συζήτησης μεταξύ παλαιότερης και σύγχρονης ενσωμάτωσης.

Κίνδυνοι συντήρησης, υποστήριξης και ασφάλειας

Η επιβάρυνση συντήρησης και υποστήριξης αποτελεί επίσης μέρος της απόφασης, και εδώ οι ομάδες IT συχνά έχουν ισχυρότερες απόψεις από ό,τι αρχικά αναμένουν οι λειτουργίες. Τα παλαιότερα συστήματα RFID μπορεί να εξαρτώνται από παλαιότερα λειτουργικά συστήματα, εύθραυστο middleware, παρωχημένους οδηγούς, προσαρμοσμένες δομές βάσεων δεδομένων ή τοπικούς διακομιστές που κανείς δεν θέλει πια να αγγίζει. Όσο περισσότερο παραμένουν αυτά τα συστήματα, τόσο περισσότερη θεσμική μνήμη απαιτούν. Αν το ένα άτομο που κατανοεί την αρχική εγκατάσταση φύγει, η επιχείρηση μπορεί ξαφνικά να αισθανθεί εκτεθειμένη. Οι σύγχρονες πλατφόρμες προσανατολισμένες στο IoT δεν είναι βέβαια χωρίς συντήρηση, αλλά συχνά μειώνουν τον αριθμό των παράξενων τοπικών εξαρτήσεων που συσσωρεύονται γύρω από παλιά συστήματα.

Μια αποθήκη ειδικών χημικών το έμαθε αυτό αφού μια βλάβη middleware προκάλεσε ημέρες σύγχυσης. Οι ίδιοι οι αναγνώστες RFID ήταν εντάξει, αλλά το γηράσκον στρώμα μετάφρασης που διοχέτευε τα συμβάντα στην εφαρμογή της αποθήκης είχε γίνει τόσο εύθραυστο που ακόμη και μικρές αλλαγές προκαλούσαν προβλήματα. Το σύστημα είχε επιβιώσει για χρόνια με συνονθύλευμα υποστήριξης. Μόλις η εταιρεία αξιολόγησε την πλήρη εικόνα κινδύνου, συνειδητοποίησε ότι το ζήτημα ήταν μεγαλύτερο από ένα πρόβλημα λογισμικού. Ολόκληρο το περιβάλλον RFID είχε γίνει υπερβολικά εξαρτημένο από γηράσκουσες τεχνικές παραδοχές. Η τελική αναβάθμιση έδωσε στην επιχείρηση καθαρότερες διεπαφές, καλύτερη υποστήριξη προμηθευτή και λιγότερο φόβο κάθε φορά που το IT χρειαζόταν να κάνει μια αλλαγή.

Η κυβερνοασφάλεια είναι ένας ακόμη παράγοντας που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί. Τα παλαιότερα συστήματα RFID συχνά κατασκευάζονταν σε μια εποχή όπου η επιχειρησιακή τεχνολογία ήταν λιγότερο εκτεθειμένη, λιγότερο διασυνδεδεμένη και λιγότερο στενά ελεγχόμενη. Σήμερα, οι εταιρείες είναι πολύ πιο ευαισθητοποιημένες σχετικά με την ασφάλεια δικτύου, τη διακυβέρνηση συσκευών, την αυθεντικοποίηση, την πειθαρχία ενημερώσεων κώδικα και τον κίνδυνο έκθεσης δεδομένων. Αν ένα παλαιότερο σύστημα RFID βασίζεται σε παρωχημένη υποδομή ή σε μη υποστηριζόμενο λογισμικό, το πρόβλημα δεν είναι μόνο ταλαιπωρία. Μπορεί επίσης να είναι κίνδυνος διακυβέρνησης.

Μια εταιρεία διαχείρισης χρηματοοικονομικών αρχείων αντιμετώπισε αυτό το ζήτημα κατά τη διάρκεια ενός ελέγχου συμμόρφωσης. Το σύστημα διακίνησης εγγράφων ελεγχόμενο από RFID λειτουργούσε ακόμη επιχειρησιακά, αλλά το υποστηρικτικό λογισμικό δεν ταίριαζε πλέον με τις προσδοκίες ασφάλειας του οργανισμού. Το ζήτημα δεν ήταν ότι η ιδέα του RFID ήταν αδύναμη. Το ζήτημα ήταν ότι η πλατφόρμα γύρω από αυτό είχε γεράσει και είχε μετατραπεί σε επιβάρυνση. Μόλις η εταιρεία μετακινήθηκε σε ένα πιο σύγχρονο, καλύτερα ενσωματωμένο περιβάλλον, κέρδισε όχι μόνο επιχειρησιακά οφέλη αλλά και μια καθαρότερη ιστορία συμμόρφωσης. Σε ρυθμιζόμενους τομείς, αυτό έχει μεγάλη σημασία.

Η ανάλυση μετατρέπει τα συμβάντα RFID σε επιχειρηματική αξία

Υπάρχει επίσης το ζήτημα της ανάλυσης. Τα παλαιότερα συστήματα RFID συνήθως κάνουν αξιοπρεπή δουλειά στην αποθήκευση συμβάντων. Η σύγχρονη ενσωμάτωση IoT είναι πολύ καλύτερη στο να κάνει αυτά τα συμβάντα χρήσιμα σε κλίμακα. Αυτό σημαίνει καθαρότερους πίνακες ελέγχου, ευρύτερη ιστορική ανάλυση, ευκολότερες συγκρίσεις μεταξύ τοποθεσιών, εξυπνότερη λογική εξαιρέσεων και καλύτερη υποστήριξη της λήψης αποφάσεων. Όταν τα δεδομένα RFID γίνονται μέρος ενός ευρύτερου περιβάλλοντος ανάλυσης, αρχίζουν να συνεισφέρουν περισσότερα από την απλή αναγνώριση. Αρχίζουν να βοηθούν τις επιχειρήσεις να κατανοούν μοτίβα.

Ένα δίκτυο νοσοκομειακού πλυντηρίου το ανακάλυψε αυτό κατά τη διάρκεια μιας αξιολόγησης του περιβάλλοντος παρακολούθησης κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων. Το παλιό σύστημα RFID μπορούσε να επιβεβαιώσει αρκετά καλά τη μετακίνηση των λευκών ειδών με ετικέτες, αλλά ήταν πολύ πιο αδύναμο στο να δώσει στη διοίκηση μια σαφή εικόνα σε επίπεδο δικτύου για τη χρήση κλωστοϋφαντουργικών, τη συμπεριφορά επιστροφής και τις τάσεις ανωμαλιών. Μόλις η εταιρεία εκσυγχρόνισε το στρώμα ενσωμάτωσης και συνέδεσε τα δεδομένα RFID πιο αποτελεσματικά με εργαλεία ανάλυσης, μπόρεσε επιτέλους να συγκρίνει εγκαταστάσεις, να εντοπίσει υπολειτουργικά μοτίβα κυκλοφορίας και να λάβει εξυπνότερες αποφάσεις αγορών. Οι ετικέτες RFID παρήγαγαν ήδη δεδομένα για χρόνια. Η επιχείρηση απλώς δεν είχε εξάγει αρκετή αξία από αυτά.

Μια πρακτική πορεία εκσυγχρονισμού RFID

Η πορεία μετανάστευσης έχει επίσης σημασία. Ένας λόγος που οι εταιρείες καθυστερούν τις αναβαθμίσεις είναι ο φόβος της διακοπής. Αυτός ο φόβος είναι κατανοητός. Κανείς δεν θέλει να αντικαταστήσει ένα λειτουργικό σύστημα RFID μόνο για να δημιουργήσει μήνες επιχειρησιακού χάους. Όμως ο εκσυγχρονισμός δεν σημαίνει πάντα να πετάξουμε τα πάντα. Σε πολλές περιπτώσεις, η καλύτερη προσέγγιση είναι σταδιακή. Οι υπάρχοντες αναγνώστες μπορεί να διατηρηθούν όπου είναι πρακτικό. Το middleware μπορεί να αντικατασταθεί πριν από το υλικό. Επιλεγμένες ζώνες μπορεί να αναβαθμιστούν πρώτες. Οι διεπαφές δεδομένων μπορεί να εκσυγχρονιστούν πριν ανανεωθεί πλήρως ο στόλος συσκευών. Οι καλύτερες στρατηγικές αναβάθμισης συνήθως σέβονται την πραγματικότητα ότι οι επιχειρησιακές λειτουργίες δεν μπορούν να σταματήσουν για χάρη της τεχνικής καθαρότητας.

Ένας περιφερειακός εργολάβος υποστήριξης μέσων μεταφοράς το χειρίστηκε καλά αυτό. Το παλαιότερο σύστημα RFID χρησιμοποιούνταν ακόμη για τη μετακίνηση εξοπλισμού και το απόθεμα αμαξοστασίου, αλλά η εταιρεία γνώριζε ότι χρειαζόταν καλύτερη ενσωμάτωση IoT για ευρύτερη ορατότητα και αναφορά. Αντί να αντικαταστήσει τα πάντα με μια κίνηση, ξεκίνησε εκσυγχρονίζοντας το στρώμα δεδομένων και συνδέοντας νέα συμβάντα ανάγνωσης σε μια πιο ευέλικτη πλατφόρμα. Οι παλαιότερες ζώνες αναβαθμίστηκαν σταδιακά καθώς το υλικό γερνούσε ή οι ροές εργασίας άλλαζαν. Το έργο πέτυχε επειδή η εταιρεία αντιμετώπισε την αναβάθμιση ως πορεία και όχι ως μεμονωμένο γεγονός.

Γι' αυτό το πραγματικό ερώτημα δεν είναι απλώς: είναι τα παλαιότερα συστήματα RFID κακά και τα σύγχρονα συστήματα RFID με IoT καλά; Αυτό είναι υπερβολικά επιφανειακό. Το καλύτερο ερώτημα είναι αν το τρέχον περιβάλλον RFID ταιριάζει με την τρέχουσα επιχείρηση. Αν η απάντηση είναι ναι, μια προσεκτική στρατηγική επέκτασης μπορεί να αρκεί. Αν η απάντηση είναι όχι, τότε η υπερβολική παραμονή μπορεί να κοστίσει περισσότερο από την πρόοδο.

Πότε είναι η ώρα για αναβάθμιση

Ένα τελευταίο παράδειγμα το καθιστά σαφές. Μια πολυτοπική εταιρεία βιομηχανικών υπηρεσιών χρησιμοποιούσε RFID για χρόνια για την παρακολούθηση εργαλείων, ελεγχόμενου εξοπλισμού και αποθέματος σέρβις. Το παλιό σύστημα δεν ήταν καταστροφή. Στην πραγματικότητα, πολλοί διευθυντές ένιωθαν άνετα με αυτό επειδή ήταν οικείο. Όμως κάθε επέκταση, κάθε νέο αίτημα για πίνακα ελέγχου, κάθε ενσωμάτωση με ERP και κάθε απαίτηση αναφοράς μεταξύ τοποθεσιών μετατρεπόταν σε διαπραγμάτευση με παλιούς τεχνικούς περιορισμούς. Με την πάροδο του χρόνου, η διοίκηση συνειδητοποίησε ότι ξόδευε υπερβολική ενέργεια προστατεύοντας την οικειότητα και ανεπαρκή ενέργεια για να ενεργοποιήσει το μέλλον. Η τελική στροφή προς ένα πιο σύγχρονο περιβάλλον RFID ενσωματωμένο με IoT δεν συνέβη επειδή το παλιό σύστημα σταμάτησε να διαβάζει ετικέτες. Συνέβη επειδή η εταιρεία παραδέχτηκε επιτέλους ότι η ανάγνωση ετικετών δεν ήταν πλέον ολόκληρη η δουλειά.

Αυτή είναι η πραγματική απάντηση για τις περισσότερες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν αυτή την απόφαση. Αν το παλαιότερο σύστημα RFID εξακολουθεί να υποστηρίζει τη διαδικασία, ενσωματώνεται αρκετά καλά, κλιμακώνεται χωρίς πόνο και δεν δημιουργεί επιβάρυνση στο IT ή στην ασφάλεια, τότε μια πλήρης αναβάθμιση μπορεί να μην είναι ακόμη επείγουσα. Αν όμως το σύστημα παγιδεύει δεδομένα, επιβραδύνει την ανάπτυξη, περιπλέκει τη συντήρηση, αποδυναμώνει την ορατότητα ή εξαναγκάζει συνεχώς σε χειροκίνητες λύσεις, τότε το κόστος της αδράνειας μπορεί να είναι ήδη υψηλότερο από το κόστος της προόδου.

Στο τέλος, η αναβάθμιση σπάνια αφορά το κυνήγι του νεότερου. Αφορά τη διασφάλιση ότι το σύστημα RFID ανήκει ακόμη στην επιχείρηση που πραγματικά διοικείτε, όχι σε αυτή που διοικούσατε πριν από δέκα χρόνια. Γι' αυτό η συζήτηση μεταξύ παλαιότερης και σύγχρονης ενσωμάτωσης IoT έχει τόσο μεγάλη σημασία. Το ερώτημα δεν είναι αν το παλιό σύστημα μπορεί ακόμη να λειτουργεί. Το ερώτημα είναι αν μπορεί ακόμη να συνεισφέρει στο επίπεδο που απαιτεί πλέον η επιχείρηση. Όταν η απάντηση αρχίζει να κλίνει προς το όχι, αυτό είναι συνήθως το σαφέστερο σημάδι ότι ήρθε η ώρα για αναβάθμιση.