Πώς αντιγράφονται οι κάρτες RFID και ποιες ετικέτες το αποτρέπουν

Οι περισσότεροι άνθρωποι φαντάζονται την κλωνοποίηση κονκάρδας RFID με λάθος τρόπο.

Φαντάζονται έναν ιδιοφυή με σκούρο φούτερ να κάνει κάτι δραματικό με προσαρμοσμένο υλικό, πράσινο κώδικα και αδύνατο συγχρονισμό. Αυτή η εικόνα είναι δημοφιλής επειδή είναι κινηματογραφική. Είναι επίσης παραπλανητική. Στον πραγματικό κόσμο, η κλωνοποίηση κονκάρδας είναι συχνά πολύ λιγότερο glamorous και πολύ πιο ντροπιαστική. Ο κίνδυνος συνήθως δεν ξεκινά με elite hackers. Ξεκινά με αδύναμα διαπιστευτήρια, τεμπέλικες υποθέσεις και οργανισμούς που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν συστήματα κονκάρδας σχεδιασμένα για ευκολία πολύ πριν τα σύγχρονα μοντέλα απειλών προλάβουν να ενημερωθούν.

Αυτό είναι το ύπουλο κομμάτι.

Οι hackers και οι εισβολείς σπάνια χρειάζεται να «νικήσουν» ένα ισχυρό σύστημα ελέγχου πρόσβασης RFID αν το κτίριο εξακολουθεί να λειτουργεί με παλιά, στατικά, εύκολα αντιγράψιμα διαπιστευτήρια. Δεν χρειάζονται λαμπρότητα επιπέδου ταινίας αν η κονκάρδα βασικά εκπέμπει μια προβλέψιμη ταυτότητα που το σύστημα εμπιστεύεται πολύ εύκολα. Σε πολλά κτίρια, η πραγματική ευπάθεια δεν είναι ότι οι επιτιθέμενοι είναι ασυνήθιστα έξυπνοι. Είναι ότι η κονκάρδα είναι ασυνήθιστα αφελής.

Γι' αυτό οι ετικέτες RFID που πραγματικά σταματούν την κλωνοποίηση έχουν τόσο μεγάλη σημασία τώρα.

Πολλές εταιρείες εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μια κονκάρδα RFID είναι απλώς μια κονκάρδα RFID. Αν η πόρτα ανοίγει, η κονκάρδα λειτουργεί και το προσωπικό μπορεί να μπει στο γραφείο, υποθέτουν ότι το σύστημα κάνει τη δουλειά του. Αλλά η σύγχρονη ασφάλεια κονκάρδας δεν αφορά πραγματικά το αν η πόρτα ανοίγει για το σωστό άτομο σε μια καλή μέρα. Αφορά το αν το σύστημα μπορεί να αντισταθεί στο λάθος άτομο σε μια κακή μέρα. Αυτό είναι ένα πολύ διαφορετικό πρότυπο, και είναι ακριβώς εκεί που οι παλιές κονκάρδες χαμηλής ασφάλειας αρχίζουν να φαίνονται επικίνδυνα ξεπερασμένες.

Η Ύπουλη Πραγματικότητα της Κλωνοποίησης Κονκάρδας RFID

Μια δικηγορική εταιρεία στο Σικάγο το έμαθε αυτό μετά από μια ήσυχη εσωτερική επισκόπηση των αρχείων πρόσβασης εκτός ωραρίου. Δεν είχε συμβεί κάτι καταστροφικό, αλλά η ασφάλεια παρατήρησε μερικές εισόδους εκτός ωραρίου που φαίνονταν ελαφρώς λάθος. Τα ονόματα ήταν έγκυρα. Ο χρόνος ήταν περίεργος. Τα μέλη του προσωπικού που συνδέονταν με αυτά τα badge IDs επέμεναν ότι δεν είχαν μπει ποτέ στο κτίριο εκείνες τις ώρες. Το πρόβλημα τελικά δεν ήταν ένας χαλασμένος αναγνώστης ή ένα bug λογισμικού. Η εταιρεία εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί μια παλαιού τύπου μορφή κονκάρδας που βασιζόταν υπερβολικά σε ένα στατικό αναγνωριστικό. Όταν η έρευνα διευρύνθηκε, η διοικητική ομάδα συνειδητοποίησε κάτι βαθιά άβολο. Το σύστημα αντιμετώπιζε την ταυτότητα της κονκάρδας ως απόδειξη αντί ως ισχυρισμό. Αυτή η διάκριση άλλαξε τα πάντα. Η εταιρεία στράφηκε σε κρυπτογραφημένες κονκάρδες RFID με ισχυρότερη αυθεντικοποίηση, και ξαφνικά η συζήτηση σταμάτησε να αφορά το «ποιος χρησιμοποίησε την κάρτα» και άρχισε να αφορά το αν το ίδιο το διαπιστευτήριο μπορούσε να εμπιστευτεί καθόλου.

Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που η κλωνοποίηση κονκάρδας είναι τόσο ύπουλη. Οι αδύναμες κάρτες RFID συχνά αποτυγχάνουν σιωπηλά. Δεν ανακοινώνουν ότι είναι εύκολο να αντιγραφούν. Απλώς συνεχίζουν να ανοίγουν πόρτες μέχρι την ημέρα που κάποιος δοκιμάζει πόσο λίγα πραγματικά γνωρίζουν.

Τα περισσότερα παλαιού τύπου συστήματα κονκάρδας RFID ήταν χτισμένα γύρω από σταθερά αναγνωριστικά. Με απλά λόγια, το σύστημα βλέπει ένα γνωστό αριθμό κονκάρδας και λέει ναι. Αυτό το μοντέλο είναι φθηνό, γρήγορο και λειτουργικά βολικό. Είναι επίσης ακριβώς αυτό που θέλουν οι επιτιθέμενοι. Αν το διαπιστευτήριο μπορεί να αντιγραφεί σε επίπεδο ταυτότητας χωρίς να αποδεικνύει τίποτα βαθύτερο, τότε ο έλεγχος πρόσβασης γίνεται πολύ πιο μαλακός απ' ό,τι θέλουν να παραδεχτούν οι διαχειριστές κτιρίων. Η κονκάρδα δεν λειτουργεί πλέον σαν ασφαλές διαπιστευτήριο. Λειτουργεί σαν επαναχρησιμοποιήσιμη ετικέτα ονόματος.

Ένα Ιδιωτικό Νοσοκομείο στη Μαδρίτη

Ένα ιδιωτικό νοσοκομείο στη Μαδρίτη ανακάλυψε αυτό το πρόβλημα με τον δύσκολο τρόπο όταν επισκόπησε την πρόσβαση γύρω από έναν ελεγχόμενο διάδρομο φαρμακείου και δύο χώρους θεραπείας αποκλειστικά για προσωπικό. Καμία παραβίαση δεν έγινε είδηση και κανένα φάρμακο δεν εξαφανίστηκε με δραματικό τρόπο. Αλλά μια μετακίνηση υπαλλήλου προκάλεσε πιο προσεκτική ματιά στα αρχεία κονκάρδας, και η επισκόπηση αποκάλυψε κάτι ανησυχητικό: το κτίριο είχε ισχυρότερο υλικό πορτών από τη νοημοσύνη της κονκάρδας. Όταν η ομάδα ασφαλείας έφερε ειδικό, έγινε σαφές ότι οι παλαιότερες κάρτες του νοσοκομείου ήταν ευάλωτες ακριβώς επειδή βασίζονταν υπερβολικά σε στατική λογική διαπιστευτηρίων. Η αναβάθμιση δεν αφορούσε μόνο την αντικατάσταση αναγνωστών. Αφορούσε την αλλαγή της ίδιας της κονκάρδας σε μία που χρησιμοποιούσε κρυπτογραφημένη αυθεντικοποίηση και ισχυρότερη προστασία διαπιστευτηρίων. Το νοσοκομείο δεν είχε δεχθεί επίθεση από supervillains. Απλώς εμπιστευόταν κάρτες που ήταν πολύ εύκολο να υποδυθεί κανείς.

Εδώ οι άνθρωποι συνήθως κάνουν τη λάθος ερώτηση. Ρωτούν πώς οι hackers κλωνοποιούν κονκάρδες RFID. Η πιο χρήσιμη ερώτηση είναι γιατί η κλωνοποίηση λειτουργεί καθόλου.

Σε πολλές περιπτώσεις, λειτουργεί επειδή η κονκάρδα δεν σχεδιάστηκε ποτέ για να υπερασπιστεί τον εαυτό της σωστά. Μια αδύναμη κονκάρδα δεν προσφέρει σοβαρή λογική challenge-response, καμία ουσιαστική κρυπτογραφική προστασία, κανένα secure element που να αξίζει σεβασμό και καμία απόδειξη ότι το διαπιστευτήριο μπροστά στον αναγνώστη είναι κάτι περισσότερο από ένα αντιγραμμένο κέλυφος. Αν το σύστημα αποδέχεται την εξωτερική ταυτότητα της κονκάρδας πολύ εύκολα, τότε το εμπόδιο μεταξύ εξουσιοδοτημένης πρόσβασης και μη εξουσιοδοτημένης αντιγραφής γίνεται πιο λεπτό απ' ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι οργανισμοί.

Ένα Πανεπιστημιακό Κτίριο Έρευνας στη Σιγκαπούρη

Ένα πανεπιστημιακό κτίριο έρευνας στη Σιγκαπούρη το είδε αυτό πολύ καθαρά. Η εγκατάσταση είχε αξιοσέβαστη φυσική ασφάλεια, αλλά το πρόγραμμα κονκάρδας υστερούσε σε σχέση με την εικόνα της. Φοιτητές, καθηγητές, εργολάβοι και επισκέπτες ερευνητές κινούνταν όλοι μέσα από το ίδιο πολυεπίπεδο σύστημα πρόσβασης, και η διοίκηση υπέθετε ότι ο κίνδυνος αντιμετωπιζόταν επειδή οι πόρτες, οι περιστρεφόμενες μπάρες και τα αρχεία φαίνονταν εξελιγμένα. Η πραγματική αδυναμία βρισκόταν χαμηλότερα. Ο σχεδιασμός των διαπιστευτηρίων ήταν αρκετά παλιός ώστε μια αντιγραμμένη ταυτότητα να μπορεί ακόμα να δημιουργήσει πραγματικό πρόβλημα σε λάθος χέρια. Το πανεπιστήμιο τελικά στράφηκε σε ασφαλείς κονκάρδες RFID με αμοιβαία αυθεντικοποίηση, διαφοροποιημένα κλειδιά και αυστηρότερο έλεγχο εγγραφής. Οι πόρτες δεν έγιναν πιο γυαλιστερές. Έγιναν πιο δύσκολο να ξεγελαστούν.

Αυτό είναι το άλλο που χάνουν οι άνθρωποι. Οι ετικέτες που σταματούν την κλωνοποίηση δεν είναι απλώς «νεότερες κονκάρδες». Είναι κονκάρδες χτισμένες πάνω σε διαφορετική φιλοσοφία.

Τα παλιά μη ασφαλή διαπιστευτήρια βασικά λένε, να ποιος είμαι. Εμπιστέψου με.

Οι σύγχρονες ασφαλείς κονκάρδες RFID λένε, απόδειξε ότι μιλάς σε μια νόμιμη κάρτα, και θα αποδείξω κι εγώ ότι είμαι νόμιμη.

Αυτή η αλλαγή είναι τεράστια.

Μια Μεταποιητική Εταιρεία στη Βόρεια Ιταλία

Μια μεταποιητική εταιρεία στη βόρεια Ιταλία βρήκε αυτή τη διαφορά σχεδόν ντροπιαστική μόλις την είδε καθαρά. Το εργοστάσιο είχε περάσει χρόνια εστιάζοντας σε περιφράξεις, ρουτίνες φυλάκων και έλεγχο επισκεπτών, αφήνοντας το εσωτερικό σύστημα κονκάρδας RFID σε γηρασμένα διαπιστευτήρια που ήταν πολύ πιο μαλακά απ' ό,τι συνειδητοποιούσε η διοίκηση. Ένας εξωτερικός έλεγχος ασφαλείας τελικά επέβαλε το θέμα. Οι ελεγκτές δεν εντυπωσιάστηκαν από το γεγονός ότι οι παλιές κονκάρδες ακόμα «λειτουργούσαν». Η άποψή τους ήταν ωμή: αν ένα σύστημα κονκάρδας μπορεί να αντιγραφεί χωρίς πραγματική κρυπτογραφική αντίσταση, τότε το εργοστάσιο χτίζει την εμπιστοσύνη πρόσβασής του πάνω στη νοσταλγία. Η εταιρεία αντικατέστησε αυτές τις κονκάρδες με κρυπτογραφημένα έξυπνα διαπιστευτήρια που υποστήριζαν αμοιβαία αυθεντικοποίηση και ισχυρότερη διαχείριση κλειδιών. Μόνο τότε άρχισε η φυσική ασφάλεια του εργοστασίου να ανταποκρίνεται στη σοβαρότητα των δραστηριοτήτων του.

Πώς οι Ασφαλείς Ετικέτες RFID Σταματούν την Κλωνοποίηση

Αυτή η φράση αμοιβαία αυθεντικοποίηση έχει μεγαλύτερη σημασία από σχεδόν οποιαδήποτε buzzword σε αυτόν τον χώρο. Σημαίνει ότι οι αναγνώστες RFID και η κονκάρδα δεν αναγνωρίζουν απλώς έναν αριθμό. Επικυρώνουν ο ένας τον άλλον μέσω μιας ασφαλέστερης ανταλλαγής. Αυτό δεν κάνει το σύστημα ανίκητο, γιατί τίποτα δεν είναι ανίκητο, αλλά ανεβάζει δραματικά τη δυσκολία. Μετατρέπει τον έλεγχο πρόσβασης από ένα μοντέλο casual εμπιστοσύνης σε ένα μοντέλο επαλήθευσης διαπιστευτηρίων. Και στην πράξη, εκεί αρχίζει η κλωνοποίηση να γίνεται πολύ λιγότερο άνετη.

Μια Περιφερειακή Τράπεζα στο Τορόντο

Μια περιφερειακή τράπεζα στο Τορόντο το έμαθε αυτό αφού μια συγχώνευση άφησε τρία διαφορετικά γραφεία να χρησιμοποιούν τρεις διαφορετικές γενιές κονκάρδων. Επιφανειακά, το χειρότερο πρόβλημα φαινόταν διοικητικό. Το προσωπικό μετακινούνταν μεταξύ υποκαταστημάτων και το σύστημα ταυτότητας ήταν συγκεχυμένο. Κάτω από αυτό το διοικητικό χάος βρισκόταν ένα μεγαλύτερο πρόβλημα: ορισμένα υποκαταστήματα βασίζονταν ακόμα σε τύπους κονκάρδας που δεν άξιζαν το επίπεδο εμπιστοσύνης που τους έδινε η τράπεζα. Η ομάδα ασφαλείας πήρε μια απόφαση που ενόχλησε τις προμήθειες και ευχαρίστησε όλους τους άλλους αργότερα. Σταμάτησε να μιλά για την αντικατάσταση καρτών ως ανανέωση υλικού και άρχισε να μιλά για αυτήν ως απόσυρση διαπιστευτηρίων φιλικών προς κλωνοποίηση. Μόλις εγκαταστάθηκαν ασφαλείς έξυπνες κονκάρδες υψηλής συχνότητας με κρυπτογραφημένη αυθεντικοποίηση, η τράπεζα είχε μια πολύ καλύτερη απάντηση σε μια πολύ παλιά ερώτηση: τι ακριβώς αποδεικνύει αυτή η κονκάρδα όταν ανοίγει μια πόρτα;

Αυτή είναι η σωστή ερώτηση που πρέπει να κάνει κάθε οργανισμός.

Η απάντηση δεν πρέπει ποτέ να είναι «αποδεικνύει ότι η κάρτα φέρει έναν οικείο αριθμό».

Πρέπει να είναι «αποδεικνύει ότι αυτό το διαπιστευτήριο είναι γνήσιο, ότι ο αναγνώστης είναι νόμιμος και ότι η ανταλλαγή δεν μπορεί να αντιγραφεί και να αναπαραχθεί αβασάνιστα».

Αυτό κάνουν στην πραγματικότητα οι ετικέτες που σταματούν την κλωνοποίηση.

Μια Εταιρική Πανεπιστημιούπολη στη Σεούλ

Μια εταιρική πανεπιστημιούπολη στη Σεούλ το κατάλαβε αυτό κατά τη διάρκεια μιας ευρύτερης επισκόπησης zero-trust. Η εταιρεία είχε ήδη εκσυγχρονίσει την ασφάλεια δικτύου της αλλά είχε αντιμετωπίσει τη φυσική πρόσβαση ως λυμένο πρόβλημα επειδή το σύστημα κονκάρδας φαινόταν τακτοποιημένο. Μόλις η ομάδα φυσικής ασφάλειας έσκαψε βαθύτερα, βρήκε μια γνώριμη αδυναμία: ο οπτικός επαγγελματισμός του συστήματος είχε κρύψει την τεχνική μαλακότητα των διαπιστευτηρίων. Ορισμένα γραφεία χρησιμοποιούσαν ακόμα κονκάρδες που βασικά ήταν εύκολο να εμπιστευτείς και πολύ εύκολο να μιμηθείς. Η πανεπιστημιούπολη τελικά υιοθέτησε ασφαλείς κονκάρδες RFID χτισμένες γύρω από ισχυρότερη αρχιτεκτονική έξυπνων καρτών, κρυπτογραφημένα κλειδιά και καλύτερη πειθαρχία έκδοσης κονκάρδων. Αυτό που βελτιώθηκε δεν ήταν μόνο η αντίσταση στην κλωνοποίηση. Ολόκληρος ο οργανισμός σταμάτησε να προσποιείται ότι τα παλιά διαπιστευτήρια ευκολίας ήταν αποδεκτά απλώς επειδή δεν είχαν προκαλέσει ακόμα πρωτοσέλιδο.

Αυτό το τελευταίο σημείο έχει σημασία. Ο κίνδυνος κλωνοποίησης κονκάρδας συχνά υποτιμάται ακριβώς επειδή δεν έχει συμβεί ακόμα τίποτα ορατά δραματικό. Τα κτίρια μπορούν να παραμείνουν τυχερά για χρόνια. Και μετά μια μέρα ένα διαπιστευτήριο εργολάβου αντιγράφεται, μια παλιά ταυτότητα κονκάρδας υπαλλήλου εμφανίζεται ξανά στα αρχεία, ή μια πλαϊνή είσοδος αρχίζει να δείχνει πρόσβαση εκτός ωραρίου που δεν έχει κανένα ανθρώπινο νόημα. Ξαφνικά ο οργανισμός συνειδητοποιεί ότι δεν έκανε πραγματικά σύγχρονο έλεγχο πρόσβασης. Έκανε αισιοδοξία πρόσβασης.

Ένα Φαρμακευτικό Γραφείο στο Δουβλίνο

Ένα φαρμακευτικό γραφείο στο Δουβλίνο το βίωσε αυτό κατά τη διάρκεια μιας επισκόπησης περιορισμένου εργαστηρίου. Η εταιρεία πάντα έπαιρνε στα σοβαρά την πειθαρχία κονκάρδας σε επίπεδο πολιτικής, αλλά η ίδια η τεχνολογία κονκάρδας δεν είχε συμβαδίσει με την ευαισθησία των χώρων που προστατεύονταν. Μόλις νέα ρυθμιστική πίεση και μια οξύτερη επισκόπηση εσωτερικού κινδύνου συνέπεσαν, η εταιρεία σταμάτησε να ρωτά αν τα παλιά διαπιστευτήρια ήταν ακόμα λειτουργικά και άρχισε να ρωτά αν ήταν ακόμα υπερασπίσιμα. Αυτή η διάκριση οδήγησε τη στροφή προς πιο ασφαλείς ετικέτες RFID και ισχυρότερη λογική αναγνώστη. Το νέο σύστημα δεν αναγνώριζε απλώς το προσωπικό. Αυθεντικοποιούσε τα διαπιστευτήρια με τρόπο που το παλιό δεν είχε ποτέ πραγματικά κάνει.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος που η αγορά «ασφαλών ετικετών» χωρίς τη διόρθωση του υπόλοιπου οικοσυστήματος δεν λύνει πλήρως το πρόβλημα. Η κλωνοποίηση κονκάρδας δεν αφορά μόνο τη φυσική κάρτα. Αφορά την εγγραφή, τη διαμόρφωση αναγνώστη, τη διαχείριση κύκλου ζωής διαπιστευτηρίων, την ανάκληση χαμένης κάρτας, τις πολιτικές επισκεπτών και το αν ο οργανισμός κουβαλά ακόμα εξαιρέσεις που σιωπηλά αποδυναμώνουν ολόκληρο το σύστημα. Μια ισχυρή ετικέτα βοηθά τεράστια, αλλά μόνο αν το κτίριο τη μεταχειρίζεται ως μέρος ενός σοβαρού μοντέλου ασφαλείας και όχι ως διακοσμητική βελτίωση.

Ένας Φορέας Συνεργατικών Χώρων στο Σίδνεϊ

Ένας φορέας συνεργατικών χώρων στο Σίδνεϊ το έμαθε με τον δύσκολο τρόπο. Αναβάθμισε σε ισχυρότερα διαπιστευτήρια RFID για νέα μέλη αλλά άφησε πάρα πολλές παλιές εξαιρέσεις πρόσβασης για προσωρινούς χρήστες, εργολάβους και κοινόχρηστες ζώνες ανέσεων. Η εταιρεία είχε βελτιώσει την τεχνολογία κονκάρδας χωρίς να βελτιώσει πλήρως τη λογική πρόσβασης. Μόνο αφού έσφιξε ολόκληρη τη ροή εργασίας γύρω από την έκδοση, την αντικατάσταση, την ανάκληση και την πολιτική ζωνών, οι νέες ασφαλείς κονκάρδες άρχισαν να παρέχουν το επίπεδο προστασίας που η διοίκηση πίστευε ότι είχε ήδη αγοράσει. Το δίδαγμα ήταν απλό. Οι ισχυρότερες ετικέτες έχουν σημασία, αλλά μόνο όταν το κτίριο σταματήσει να τις τροφοδοτεί σε ένα αδύναμο λειτουργικό μοντέλο.

Ωστόσο, η ίδια η ετικέτα είναι το σημείο από όπου οι περισσότεροι οργανισμοί πρέπει να ξεκινήσουν, επειδή πάρα πολλοί λειτουργούν με διαπιστευτήρια που ανήκουν σε άλλη εποχή. Οι ετικέτες που σταματούν την κλωνοποίηση είναι συνήθως χτισμένες γύρω από ισχυρότερες τεχνολογίες έξυπνων καρτών υψηλής συχνότητας, ασφαλή αποθήκευση κλειδιών, κρυπτογραφημένες ανταλλαγές, αμοιβαία αυθεντικοποίηση και σχεδιασμούς διαπιστευτηρίων που είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιγραφούν αβασάνιστα. Σε πρακτική επιχειρηματική γλώσσα, αυτό σημαίνει κονκάρδες που αποδεικνύουν κάτι περισσότερο από μια στατική ταυτότητα και συστήματα που σταματούν να εμπιστεύονται ακατέργαστους αριθμούς κονκάρδας σαν να ήταν αρκετοί.

Μια Εγκατάσταση Επιστημών Ζωής στη Βοστώνη

Μια εγκατάσταση επιστημών ζωής στη Βοστώνη το πήρε αυτό στα σοβαρά αφού μια εξαγορά την άφησε με ένα συνονθύλευμα μεθόδων πρόσβασης. Κάποιο προσωπικό είχε σύγχρονα διαπιστευτήρια. Άλλοι κουβαλούσαν ακόμα κονκάρδες που ήταν λειτουργικά βολικές αλλά τεχνικά μαλακές. Ο διευθυντής ασφαλείας αργότερα είπε ότι το σημείο καμπής ήρθε όταν η ομάδα σταμάτησε να ρωτά αν οι παλιές κάρτες άνοιγαν ακόμα σωστά τις πόρτες και άρχισε να ρωτά αν άξιζαν ακόμα να ανοίγουν καθόλου αυτές τις πόρτες. Αυτή η αλλαγή οδήγησε το πρόγραμμα αντικατάστασης, και είναι ακριβώς η νοοτροπία που χρειάζονται περισσότεροι οργανισμοί τώρα.

Μια Εταιρεία Μέσων Ενημέρωσης στο Βερολίνο

Το ίδιο συνέβη σε μια εταιρεία μέσων ενημέρωσης στο Βερολίνο, αν και σε λιγότερο ρυθμιζόμενο περιβάλλον. Η εταιρεία δεν είχε εργαστήρια φαρμάκων ή θησαυροφυλάκιο, αλλά είχε αίθουσες μοντάζ, εκτελεστικούς χώρους, αποθήκευση παραγωγής και ισχυρή ανάγκη προστασίας τόσο ανθρώπων όσο και περιουσιακών στοιχείων. Για χρόνια, το σύστημα κονκάρδας ήταν «αρκετά καλό». Μετά μια ασυνήθιστη έρευνα πρόσβασης έκανε τη διοίκηση να δει το πρόβλημα διαφορετικά. Ένα αντιγραμμένο ή κακοποιημένο διαπιστευτήριο δεν χρειαζόταν να παραβιάσει την εθνική ασφάλεια για να δημιουργήσει μια πολύ ακριβή και ντροπιαστική μέρα. Η εταιρεία αντικατέστησε τις αδύναμες παλαιού τύπου κονκάρδες με ασφαλή κρυπτογραφημένα διαπιστευτήρια, και το νέο σύστημα αποκάλυψε γρήγορα μια αλήθεια που πολλοί τομείς αντιμετωπίζουν τώρα: οι ασφαλείς κονκάρδες RFID δεν είναι πλέον niche προϊόντα για τους παρανοϊκούς. Γίνονται το ελάχιστο αξιοπρεπές πρότυπο για σοβαρά κτίρια.

Το Συμπέρασμα

Αυτή είναι πραγματικά η καρδιά όλου του θέματος.

Ο ύπουλος τρόπος με τον οποίο οι hackers κλωνοποιούν κονκάρδες RFID συνήθως δεν είναι το να είναι υπερφυσικοί. Είναι το να βρίσκουν οργανισμούς που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν διαπιστευτήρια που συμπεριφέρονται σαν συντομεύσεις εμπιστοσύνης. Οι αδύναμες κονκάρδες είναι εύκολο να υποτιμηθούν επειδή φαίνονται επίσημες, αισθάνονται φυσιολογικές και συχνά ζουν μέσα σε κτίρια με κατά τα άλλα αξιοσέβαστες συνήθειες ασφαλείας. Αλλά αν το διαπιστευτήριο μπορεί να αντιγραφεί ή να μιμηθεί πολύ εύκολα, τότε η κονκάρδα δεν προστατεύει πραγματικά την πόρτα. Απλώς συμμετέχει στην ψευδαίσθηση ότι η πόρτα προστατεύεται.

Οι ετικέτες που τους σταματούν είναι αυτές που είναι χτισμένες για να αντιστέκονται σε αυτή την ψευδαίσθηση. Ασφαλείς κονκάρδες RFID με πραγματική κρυπτογραφική προστασία. Διαπιστευτήρια που υποστηρίζουν αμοιβαία αυθεντικοποίηση αντί για τυφλή αποδοχή. Συστήματα κονκάρδας που δεν εμπιστεύονται σταθερά αναγνωριστικά ως απόδειξη. Και, εξίσου σημαντικό, οργανισμοί που τελικά αποδέχονται ότι η αντικατάσταση αδύναμων κονκάρδων δεν είναι καλλωπιστική αναβάθμιση. Είναι η απόσυρση μιας σιωπηλής ευπάθειας.

Μια παγκόσμια συμβουλευτική εταιρεία στη Νέα Υόρκη το συνόψισε τέλεια αφού ολοκλήρωσε ένα πρόγραμμα αντικατάστασης κονκάρδων σε πολλά γραφεία. Το παλιό σύστημα έμοιαζε επαγγελματικό, αλλά ήταν χτισμένο πάνω σε υποθέσεις που ήταν πολύ εύκολο να δανειστεί κανείς. Το νέο σύστημα δεν έκανε τα γραφεία να φαίνονται διαφορετικά. Έκανε το μοντέλο εμπιστοσύνης από κάτω τους πολύ πιο δύσκολο να πλαστογραφηθεί.

Αυτή είναι όλη η αλήθεια.

Αν θέλετε να σταματήσετε την κλωνοποίηση κονκάρδας, μην ξεκινήσετε ρωτώντας πόσο έξυπνος μπορεί να είναι ο επιτιθέμενος. Ξεκινήστε ρωτώντας πόσα αποδεικνύει πραγματικά η τρέχουσα κονκάρδα σας. Αν η απάντηση είναι «κυρίως απλώς ένας αριθμός ID», τότε το πρόβλημα είναι ήδη μεγαλύτερο απ' ό,τι συνειδητοποιούν οι περισσότεροι στο κτίριο.

Και γι' αυτό ακριβώς οι σωστές ετικέτες έχουν σημασία τώρα.