Πλήρης εισαγωγικός οδηγός προτύπων και πρωτοκόλλων RFID

Αν είστε νέοι στο RFID, το πρώτο πράγμα που παρατηρείτε δεν είναι πόσο προηγμένη φαίνεται η τεχνολογία. Είναι πόσο μπερδεμένο είναι το λεξιλόγιο. Ένας προμηθευτής μιλάει για LF RFID. Ένας άλλος προωθεί HF και NFC. Ένας τρίτος επιμένει ότι το UHF είναι η μόνη πρακτική επιλογή για τις επιχειρήσεις. Μετά η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο συγκεχυμένη. Κάποιος αναφέρει EPC Gen2. Κάποιος άλλος λέει ISO/IEC 18000-63. Ένας προμηθευτής ασφάλειας αρχίζει να μιλάει για ISO/IEC 14443, MIFARE, DESFire και anti-collision. Σε λίγο, μοιάζει σαν ο καθένας να περιγράφει ένα διαφορετικό σύμπαν.

Αυτή η σύγχυση είναι φυσιολογική. Τα πρότυπα και τα πρωτόκολλα RFID δεν είναι δύσκολα επειδή είναι αδύνατο να κατανοηθούν. Είναι δύσκολα επειδή πάρα πολλοί τα εξηγούν από τη λάθος κατεύθυνση. Ξεκινούν από κωδικούς και ονόματα προτύπων αντί να ξεκινούν από το πραγματικό ερώτημα που ενδιαφέρει τον αγοραστή: τι είδους σύστημα RFID προσπαθώ να φτιάξω και τι είδους κανόνες επικοινωνίας χρειάζεται αυτό το σύστημα;

Ο ευκολότερος τρόπος να σκεφτείτε τα πρότυπα και τα πρωτόκολλα RFID είναι να τα φανταστείτε ως τους κανόνες κυκλοφορίας του κόσμου του RFID. Η ετικέτα και ο αναγνώστης χρειάζονται μια κοινή γλώσσα. Πρέπει να γνωρίζουν ποια συχνότητα χρησιμοποιούν, πώς αφυπνίζουν ο ένας τον άλλον, πώς αποφεύγουν να μιλούν πάνω από άλλες ετικέτες, πώς ανταλλάσσουν δεδομένα και τι είδους συμπεριφορά συσκευής αναμένεται. Χωρίς πρότυπα και πρωτόκολλα, το RFID θα ήταν ένας σωρός ασύμβατων Ετικέτες RFID και προϊόντων αναγνωστών που τυχαίνει να χρησιμοποιούν ραδιοκύματα. Με πρότυπα και πρωτόκολλα, γίνεται ένα οικοσύστημα.

Ένας περιφερειακός έμπορος ενδυμάτων στο Βέλγιο έμαθε αυτό το μάθημα νωρίς. Το πρώτο πιλοτικό RFID έμοιαζε αρκετά απλό. Η εταιρεία ήθελε καλύτερες καταμετρήσεις αποθέματος και πίστευε ότι τα μόνα σημαντικά ερωτήματα ήταν το κόστος της ετικέτας και η τιμή του αναγνώστη. Στη συνέχεια, η τεχνική ομάδα συνειδητοποίησε ότι οι ετικέτες, αναγνώστες RFID, το λογισμικό και οι μελλοντικοί προμηθευτές εξαρτώνταν όλα από τη χρήση των ίδιων παραδοχών επικοινωνίας. Μόλις η ομάδα κατάλαβε ότι τα πρότυπα δεν ήταν βαρετή γραφειοκρατία αλλά το θεμέλιο της διαλειτουργικότητας, όλη η διαδικασία αγοράς έγινε πολύ πιο ξεκάθαρη.

Ξεκινήστε από τις Οικογένειες Συχνοτήτων RFID

Η πρώτη μεγάλη διάκριση που πρέπει να κατανοήσει κάθε αρχάριος είναι η συχνότητα. Στο RFID, τα πρότυπα και τα πρωτόκολλα συνήθως ζουν μέσα σε οικογένειες συχνοτήτων, και αυτές οι οικογένειες διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά. Οι τρεις κύριες οικογένειες που συναντούν οι περισσότεροι αγοραστές είναι LF, HF και UHF. Το LF συνήθως σημαίνει χαμηλή συχνότητα γύρω στα 125 kHz ή 134.2 kHz. Το HF συνήθως σημαίνει υψηλή συχνότητα στα 13.56 MHz. Το UHF συνήθως σημαίνει υπερυψηλή συχνότητα στο ευρύ φάσμα που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση παθητικών αντικειμένων, συχνά γύρω στα 860 έως 960 MHz ανάλογα με την περιοχή. Αυτές δεν είναι μικρές διαφορές. Επηρεάζουν την εμβέλεια ανάγνωσης, την ταχύτητα, τη συμπεριφορά παρεμβολών, το μέγεθος ετικέτας και την καταλληλότητα εφαρμογής.

LF RFID για Αναγνώριση Μικρής Εμβέλειας

Το LF RFID χρησιμοποιείται συχνά όταν το σύστημα χρειάζεται αναγνώριση μικρής εμβέλειας, σταθερή, και δεν ενδιαφέρεται τόσο για υψηλή ταχύτητα δεδομένων. Η αναγνώριση ζώων είναι ένα γνωστό παράδειγμα. Κάποια βιομηχανικά συστήματα πρόσβασης ή εξειδικευμένης αναγνώρισης χρησιμοποιούν επίσης LF. Τείνει να είναι πιο αργό και πιο περιορισμένο σε πολλά σύγχρονα επιχειρηματικά περιβάλλοντα, αλλά εξακολουθεί να έχει σημασία όπου η αξιοπιστία κοντινής εμβέλειας και η περιβαλλοντική αντοχή είναι πιο σημαντικές από τη διεκπεραίωση.

Μια μονάδα εκτροφής αλόγων στη Γερμανία το είδε καθαρά όταν εξέτασε επιλογές αναγνώρισης για τη διαχείριση του στάβλου. Στην αρχή, ένας γενικός σύμβουλος IT προώθησε το UHF επειδή ακουγόταν μοντέρνο και επεκτάσιμο. Ο κτηνιατρικός σύμβουλος της φάρμας αντιστάθηκε. Η πραγματική περίπτωση χρήσης ήταν η ατομική αναγνώριση ζώων σε κοντινές, ελεγχόμενες συνθήκες, όχι η μαζική ανάγνωση σε αποθήκη. Το LF παρέμεινε η πρακτική απάντηση επειδή το σύστημα χρειαζόταν αξιοπιστία στο πεδίο, όχι τη λογική ευρείας ορατότητας ενός δικτύου εφοδιαστική.

HF RFID για Κάρτες, NFC και Διαχείριση Αντικειμένων

Το HF RFID είναι εκεί όπου πολλοί αρχάριοι αρχίζουν να νιώθουν πιο εξοικειωμένοι με την αγορά, επειδή αυτή είναι η οικογένεια πίσω από πολλές ανέπαφες κάρτες και εμπειρίες που σχετίζονται με NFC. Λειτουργεί στα 13.56 MHz και υποστηρίζει αρκετά σημαντικά πρότυπα. Αλλά ακόμη και μέσα στο HF, δεν είναι όλα ίδια. Κάποια πρότυπα χρησιμοποιούνται για κοντινές, σκόπιμες αλληλεπιδράσεις έξυπνων καρτών. Άλλα είναι καλύτερα για την παρακολούθηση αντικειμένων, βιβλίων, ιατρικών δίσκων ή αρχείων.

Μια πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη στον Καναδά ανακάλυψε αυτή τη διάκριση κατά τη διάρκεια αναβάθμισης του συστήματος δανεισμού. Στην αρχή, η ομάδα προμηθειών αντιμετώπιζε όλο το HF RFID ως βασικά ένα πράγμα. Στη συνέχεια, το πιλοτικό πρόγραμμα αποκάλυψε ότι τα βιβλία δεν συμπεριφέρονται όπως τα σήματα των υπαλλήλων. Η βιβλιοθήκη χρειαζόταν ένα πρότυπο καλύτερα προσαρμοσμένο σε αντικείμενα με ετικέτα που διαχειρίζονται κοντά σε αναγνώστες, παρά σε εξαιρετικά σκόπιμα αγγίγματα έξυπνων καρτών. Εκείνη ήταν η στιγμή που το προσωπικό σταμάτησε να σκέφτεται με αόριστες κατηγορίες συχνοτήτων και άρχισε να δίνει προσοχή σε συγκεκριμένα πρότυπα HF.

UHF RFID για Μαζική Ανάγνωση και Ορατότητα Αντικειμένων

Το UHF RFID είναι η οικογένεια που οι περισσότεροι συνδέουν με το απόθεμα λιανικής, την ορατότητα αποθήκης, την παρακολούθηση παλετών και τη μεγάλης κλίμακας αναγνώριση παθητικών αντικειμένων. Εδώ η μαζική ανάγνωση γίνεται ισχυρή. Το UHF είναι συχνά η σωστή απάντηση όταν η επιχείρηση θέλει να αναγνωρίζει πολλά αντικείμενα γρήγορα χωρίς οπτική επαφή. Αλλά αυτή η ισχύς συνοδεύεται από μεγαλύτερη ευαισθησία στην ανάπτυξη. Τα υλικά συσκευασίας, τα υγρά, τα μέταλλα, η ρύθμιση αναγνώστη και οι περιφερειακοί κανονισμοί έχουν όλα μεγαλύτερη σημασία. Το UHF δεν είναι αυτόματα καλύτερο. Είναι απλώς φτιαγμένο για διαφορετικό είδος εργασίας.

Ένας διανομέας ειδών σπιτιού στις Ηνωμένες Πολιτείες το έμαθε με τον πρακτικό τρόπο. Αρχικά υπέθεσε ότι το UHF ήταν προφανώς η καλύτερη επιλογή για κάθε περίπτωση χρήσης RFID επειδή υποστήριζε ταχύτερες αναγνώσεις μεγάλου όγκου. Αυτό αποδείχθηκε αληθές στην αποθήκη και ψευδές σε μερικές πιο ελεγχόμενες γωνιές της επιχείρησης που αφορούσαν την παρακολούθηση εργαλείων. Η εταιρεία κατέληξε τελικά σε μια μικτή στρατηγική RFID επειδή μία οικογένεια συχνοτήτων δεν χρειαζόταν να λύσει κάθε πρόβλημα αναγνώρισης.

Τι Κάνουν Στην Πραγματικότητα τα Πρότυπα και τα Πρωτόκολλα RFID

Μόλις κατανοήσετε τις οικογένειες συχνοτήτων, το επόμενο βήμα είναι να κατανοήσετε τι κάνει ένα πρότυπο. Ένα πρότυπο συνήθως ορίζει πώς υποτίθεται ότι πρέπει να γίνεται η επικοινωνία. Δημιουργεί τάξη. Ένα πρωτόκολλο είναι στενά συνδεδεμένο. Στην καθημερινή συζήτηση για το RFID, οι άνθρωποι συχνά συγχέουν τα δύο, και αυτό είναι εντάξει αρκεί να παραμένει σαφής η πρακτική σημασία. Το θέμα είναι ότι οι αναγνώστες και οι ετικέτες χρειάζονται συμφωνημένους κανόνες για να επικοινωνούν μεταξύ τους.

ISO/IEC 14443 για Συστήματα Έξυπνων Καρτών Εγγύτητας

Σε περιβάλλοντα έξυπνων καρτών HF, ένα από τα πιο σημαντικά πρότυπα είναι το ISO/IEC 14443. Αυτό το πρότυπο κυριαρχεί στα συστήματα ανέπαφων έξυπνων καρτών εγγύτητας. Αν έχετε ποτέ αγγίξει μια κάρτα πρόσβασης, χρησιμοποιήσει μια κάρτα μεταφορών ή αλληλεπιδράσει με πολλά ανέπαφα διαπιστευτήρια τύπου πληρωμής, πιθανότατα έχετε βρεθεί κοντά σε αυτόν τον κόσμο. Το ISO/IEC 14443 έχει σημασία επειδή υποστηρίζει αλληλεπιδράσεις μικρής εμβέλειας, σκόπιμες, με προσανατολισμό στον άνθρωπο. Δεν προσπαθεί να διαβάσει κουτιά σε όλη την αποθήκη. Προσπαθεί να κάνει το άγγιγμα μιας κάρτας να φαίνεται σκόπιμο, γρήγορο και ελεγχόμενο.

Μια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών στη Σιγκαπούρη επέλεξε σύστημα διαπιστευτηρίων ISO/IEC 14443-based ακριβώς για αυτόν τον λόγο. Ο πύργος γραφείων που διαχειριζόταν ήθελε οι υπάλληλοι να παρουσιάζουν κάρτες σκόπιμα σε πόρτες, τουρνικέ και ασφαλή τερματικά. Το κτίριο δεν ήθελε αόριστη, ευρεία ανίχνευση. Ήθελε ελεγχόμενη αλληλεπίδραση. Το πρότυπο ταίριαζε καλύτερα στην ανθρώπινη συμπεριφορά του χώρου από ό,τι θα ταίριαζαν άλλες επιλογές RFID.

ISO/IEC 15693 για HF RFID Τύπου Γειτνίασης

Ακόμη μέσα στο HF, ένα άλλο σημαντικό πρότυπο είναι το ISO/IEC 15693. Οι αγοραστές συχνά το συγχέουν με το ISO/IEC 14443 επειδή και τα δύο χρησιμοποιούν 13.56 MHz. Αλλά ο τρόπος χρήσης είναι διαφορετικός. Το ISO/IEC 15693 συνδέεται συνήθως με αλληλεπίδραση τύπου γειτνίασης, όπου το αντικείμενο δεν χρειάζεται πάντα την ίδια συμπεριφορά κοντινού αγγίγματος όπως μια έξυπνη κάρτα διαπιστευτηρίων. Γι' αυτό εμφανίζεται τόσο συχνά σε βιβλιοθήκες, αρχεία, ιατρικούς δίσκους, εργαστηριακά αντικείμενα και ορισμένες βιομηχανικές ροές εργασίας περιουσιακών στοιχείων. Δίνει στο HF RFID λίγη περισσότερη ευελιξία σε περιβάλλοντα διαχείρισης με προσανατολισμό στα αντικείμενα.

Ένα παθολογικό εργαστήριο στην Ολλανδία ανακάλυψε αυτή τη διαφορά κατά τη διάρκεια ενός έργου παρακολούθησης δίσκων. Η αρχική τεχνική συζήτηση ήταν γεμάτη γλώσσα ασφαλών καρτών επειδή η ομάδα είχε προηγούμενη εμπειρία με σήματα προσωπικού. Μόλις χαρτογραφήθηκαν οι πραγματικές ροές εργασίας του εργαστηρίου, το έργο στράφηκε προς το ISO/IEC 15693 επειδή το καθήκον δεν ήταν η ταυτοποίηση χρήστη. Ήταν η ελεγχόμενη αναγνώριση αντικειμένων.

ISO/IEC 18092 και η Εμπειρία NFC

Τώρα ας μιλήσουμε για το NFC, επειδή κάθε αρχάριος ακούει τον όρο νωρίς και σχεδόν πάντα λαμβάνει μπερδεμένα σήματα για το τι σημαίνει. Το NFC δεν είναι απλώς "RFID τηλεφώνου", και δεν είναι απλώς ένα εμπορικό όνομα για κάθε ασύρματο άγγιγμα μικρής εμβέλειας. Ένα βασικό πρότυπο στον κόσμο του NFC είναι το ISO/IEC 18092. Βοηθά να καθοριστεί πώς λειτουργεί η Near Field Communication σε αλληλεπιδράσεις πολύ μικρής εμβέλειας. Αυτό έχει σημασία επειδή το NFC είναι φτιαγμένο για σκόπιμη, σχεδόν επαφής επικοινωνία μεταξύ συσκευών και ετικετών. Σε πρακτικούς όρους, εξηγεί γιατί το άγγιγμα ενός τηλεφώνου φαίνεται τόσο διαφορετικό από το ζευγάρωμα Bluetooth ή την ανακάλυψη Wi-Fi.

Ένας όμιλος ξενοδοχείων στην Ισπανία συνάντησε αυτό κατά τη διάρκεια ενός πιλοτικού προγράμματος πρόσβασης χώρου μέσω κινητού. Η ομάδα μάρκετινγκ συνέχεε το NFC με κάθε άλλο χαρακτηριστικό ασύρματης μικρής εμβέλειας. Η ομάδα μηχανικών έπρεπε να επιβραδύνει τη συζήτηση και να εξηγήσει ότι το NFC λειτουργούσε επειδή ήταν σκόπιμα κοντινό, δομημένο και ελεγχόμενο. Αυτή η κατανόηση βοήθησε το ξενοδοχείο να αποφύγει την επιλογή μιας εμπειρίας χρήστη που θα φαινόταν εντυπωσιακή σε μια παρουσίαση και άβολη στην πραγματική ζωή.

Κατανόηση των Προτύπων UHF RFID

EPC Gen2 στο Παθητικό UHF RFID

Τώρα ας περάσουμε στο UHF, επειδή εδώ τα πρότυπα και τα πρωτόκολλα συνήθως αρχίζουν να ακούγονται πιο τρομακτικά από ό,τι πραγματικά είναι. Στο εμπορικό UHF RFID, η φράση που ακούν πρώτα πολλοί αγοραστές είναι EPC Gen2. Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια του κόσμου του παθητικού UHF RFID. Καθορίζει πώς μιλούν οι αναγνώστες και οι ετικέτες με τρόπο που υποστηρίζει anti-collision, απογραφή ετικετών, πρόσβαση μνήμης και διαλειτουργικότητα μεγάλης κλίμακας. Όταν οι προμηθευτές λένε ότι ο αναγνώστης UHF ή η ετικέτα τους είναι EPC Gen2, λένε ότι ανήκει στο βασικό οικοσύστημα αναγνώρισης παθητικών αντικειμένων UHF στο οποίο βασίζονται οι περισσότερες επιχειρήσεις για έργα λιανικής, αποθήκης, εφοδιαστική και ορατότητας περιουσιακών στοιχείων.

Ένας έμπορος υποδημάτων στην Πορτογαλία έμαθε γιατί αυτό είχε σημασία όταν προσπάθησε να συγκρίνει ετικέτες μόνο με βάση την τιμή. Η ομάδα της αποθήκης ήθελε να μάθει αν οι ετικέτες RFID θα λειτουργούσαν σε πραγματικές καταμετρήσεις καταστήματος, μικτή διαχείριση χαρτοκιβωτίων και μελλοντικές επεκτάσεις προμηθευτών. Το EPC Gen2 είχε σημασία επειδή σήμαινε ότι οι ετικέτες και οι αναγνώστες λειτουργούσαν στον ίδιο ευρέως υιοθετημένο κόσμο επικοινωνίας. Αυτό δεν εγγυόταν τέλεια απόδοση, αλλά έδωσε στο έργο το σωστό τεχνικό θεμέλιο.

Συμβατότητα ISO/IEC 18000-63 και EPC Gen2

Εδώ μπαίνει επίσης στη συζήτηση το ISO/IEC 18000-63. Οι αρχάριοι συχνά πιστεύουν ότι το ISO/IEC 18000-63 πρέπει να είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα από το EPC Gen2 ή τις παλιές αναφορές σε ISO 18000-6C. Στις πρακτικές συζητήσεις αγοράς, ανήκουν στην ίδια γενεαλογία παθητικής ασύρματης διεπαφής UHF. Τα διαφορετικά ονόματα αντικατοπτρίζουν διαφορετικό πλαίσιο προτύπων και συνήθειες της αγοράς παρά εντελώς ξεχωριστά τεχνικά σύμπαντα. Το σημαντικό σημείο για έναν αγοραστή είναι αυτό: αν κατασκευάζετε ένα συνηθισμένο σύστημα παθητικού UHF RFID για αντικείμενα, χαρτοκιβώτια, παλέτες ή επιστρεφόμενα περιουσιακά στοιχεία, πολύ πιθανόν λειτουργείτε κάπου μέσα σε αυτή την οικογένεια προτύπων.

Μια εταιρεία εφοδιαστική στη Γαλλία είχε ένα καλό παράδειγμα. Ένας προμηθευτής πρότεινε "αναγνώστες Gen2", ένας άλλος τόνισε τη "συμβατότητα ISO/IEC 18000-63" και ένας τρίτος χρησιμοποιούσε τη γλώσσα "RAIN RFID" σχεδόν παντού. Η ομάδα αγορών αρχικά πίστευε ότι συνέκρινε τρεις διαφορετικές τεχνικές παρατάξεις. Μόλις ο σύμβουλος μηχανικός εξήγησε ότι οι πραγματικές διαφορές ήταν στον σχεδιασμό ανάπτυξης και την καταλληλότητα του υλικού παρά στη βασική ταυτότητα της ασύρματης διεπαφής, η σύγχυση μειώθηκε γρήγορα.

Το RAIN RFID ως Όρος Οικοσυστήματος

Αυτό μας φέρνει στο RAIN RFID, το οποίο δεν είναι πρότυπο αντικατάστασης αλλά ένας χρήσιμος όρος οικοσυστήματος. Οι αγοραστές τον ακούν στο μάρκετινγκ και συχνά αναρωτιούνται αν είναι άλλο ένα πρωτόκολλο που πρέπει να απομνημονεύσουν. Στην πραγματικότητα, το RAIN RFID κατανοείται καλύτερα ως ταυτότητα αγοράς χτισμένη γύρω από συστήματα παθητικού UHF RFID που χρησιμοποιούν την ευρέως υιοθετημένη ασύρματη διεπαφή που σχετίζεται με το EPC Gen2 και το ISO/IEC 18000-63. Είναι πιο χρήσιμο ως όρος οικοσυστήματος παρά ως συζήτηση πρωτοκόλλου από μόνο του.

Μια μάρκα αθλητικών ειδών στην Αυστραλία εκτίμησε αυτή τη διάκριση όταν σχεδίαζε RFID σε επίπεδο καταστήματος. Η ομάδα του έργου αρχικά πίστευε ότι το RAIN RFID, το Gen2 και η ορολογία ISO περιέγραφαν διαφορετικά επίπεδα τεχνολογίας. Αργότερα συνειδητοποίησε ότι αυτές οι ετικέτες επιτελούσαν διαφορετικά έργα. Η μία περιέγραφε το οικοσύστημα της αγοράς. Η μία περιέγραφε τη γνώριμη γλώσσα πρωτοκόλλου. Η μία περιέγραφε το επίσημο πλαίσιο προτύπων. Αυτή η κατανόηση έκανε τις συζητήσεις με τους προμηθευτές πολύ πιο παραγωγικές.

Δομή Δεδομένων RFID και Προσδοκίες Ασφάλειας

Γιατί Έχει Σημασία το Πρότυπο Δεδομένων Ετικέτας EPC της GS1

Μια άλλη περιοχή προτύπων που πρέπει να κατανοήσουν οι αρχάριοι είναι η δομή δεδομένων, ειδικά όταν το έργο ξεπερνά την απλή ανάγνωση. Ένας αναγνώστης δεν γίνεται χρήσιμος απλώς επειδή ανιχνεύει μια ετικέτα. Γίνεται χρήσιμος όταν η ταυτότητα που προέρχεται από την ετικέτα σημαίνει κάτι σταθερό για την επιχείρηση. Εδώ έχει σημασία το Πρότυπο Δεδομένων Ετικέτας EPC της GS1. Βοηθά να καθοριστεί πώς αναπαρίστανται οι Ηλεκτρονικοί Κωδικοί Προϊόντων, πώς συνδέονται με τα κλειδιά GS1 και πώς κωδικοποιούνται σε συστήματα και μνήμη ετικέτας. Με άλλα λόγια, δίνει τάξη στην ίδια την ταυτότητα.

Ένας διανομέας καταναλωτικών ηλεκτρονικών στον Καναδά ένιωσε τη σημασία αυτού όταν επεκτάθηκε από ένα πιλοτικό πρόγραμμα σε μια μεγαλύτερη ροή εργασίας επιστροφών με δυνατότητα RFID. Η αποθήκη μπορούσε να διαβάζει ετικέτες μια χαρά, αλλά τα επιχειρηματικά συστήματα δεν χειρίζονταν την ταυτότητα αρκετά καθαρά. Μόλις το έργο ευθυγραμμίστηκε πιο προσεκτικά με τη δομημένη λογική δεδομένων EPC, η πληροφορία σταμάτησε να μοιάζει με "όποιον αριθμό έβγαλε η ετικέτα" και άρχισε να συμπεριφέρεται ως πραγματική ταυτότητα αντικειμένου.

Η Ασφάλεια Είναι Περισσότερα από το Όνομα του Προτύπου

Τα πρότυπα και τα πρωτόκολλα έχουν επίσης σημασία επειδή διαμορφώνουν τις προσδοκίες ασφάλειας. Ένα λάθος αρχαρίου είναι να υποθέτει ότι οποιοδήποτε πρότυπο RFID παρέχει αυτόματα ισχυρή ασφάλεια. Έτσι δεν λειτουργεί. Κάποια πρότυπα δημιουργούν το περιβάλλον επικοινωνίας για εξαιρετικά ασφαλή συστήματα, αλλά η ασφάλεια εξαρτάται από την οικογένεια τσιπ, τα κλειδιά, τη λογική ταυτοποίησης και τον συνολικό σχεδιασμό του συστήματος. Για παράδειγμα, το ISO/IEC 14443 μπορεί να υποστηρίξει πολύ ασφαλείς εφαρμογές έξυπνων καρτών, αλλά το πρότυπο από μόνο του δεν είναι όλη η ιστορία της ασφάλειας. Το ίδιο ισχύει και σε άλλες οικογένειες. Τα πρότυπα δημιουργούν δομημένη επικοινωνία. Η ασφάλεια προέρχεται από αυτό που χτίζεται από πάνω.

Μια εταιρεία βιοτεχνολογίας στη Γερμανία έπρεπε να το μάθει αυτό κατά τη διάρκεια μιας ανάπτυξης ασφαλών διαπιστευτηρίων. Η διοίκηση υπέθεσε ότι η επιλογή ενός γνωστού προτύπου ανέπαφης έξυπνης κάρτας ήταν βασικά το ίδιο με την επιλογή ενός ασφαλούς συστήματος. Οι αρχιτέκτονες ασφάλειας έπρεπε να εξηγήσουν ότι το πρότυπο τοποθετούσε το έργο στη σωστή τεχνική οικογένεια, αλλά η ασφαλής συμπεριφορά εξαρτιόταν ακόμη από την πλατφόρμα κάρτας, τους κανόνες έκδοσης, τα κλειδιά και τους επιχειρησιακούς ελέγχους. Αυτό το μάθημα έκανε το τελικό σύστημα πολύ ισχυρότερο.

Πώς Πρέπει οι Αρχάριοι να Επιλέγουν το Σωστό Πρότυπο RFID

Πώς λοιπόν πρέπει ένας αρχάριος να προσεγγίζει τα πρότυπα και τα πρωτόκολλα RFID χωρίς να χαθεί; Ξεκινήστε από την περίπτωση χρήσης, όχι από τον αριθμό κωδικού. Ρωτήστε αν αναγνωρίζετε ανθρώπους ή πράγματα. Ρωτήστε αν η αλληλεπίδραση πρέπει να είναι πολύ κοντινή και σκόπιμη ή πιο ευέλικτη και προσανατολισμένη στα αντικείμενα. Ρωτήστε αν χρειάζεστε μαζική ανάγνωση, ασφαλή συμπεριφορά έξυπνης κάρτας, διαχείριση τύπου βιβλιοθήκης ή αλληλεπίδραση NFC μέσω τηλεφώνου. Μόλις αυτό γίνει σαφές, τα πρότυπα αρχίζουν να βγάζουν περισσότερο νόημα.

Ένα δίκτυο νοσοκομείων στα ΗΑΕ χρησιμοποίησε ακριβώς αυτή τη λογική. Τα σήματα προσωπικού ήταν πρόβλημα ανθρώπων, οπότε το έργο επικεντρώθηκε σε πρότυπα έξυπνων καρτών εγγύτητας. Η παρακολούθηση δίσκων ήταν πρόβλημα αντικειμένων, οπότε η συζήτηση στράφηκε προς ένα διαφορετικό πρότυπο HF. Το απόθεμα λευκών ειδών ήταν πρόβλημα ορατότητας μεγάλου όγκου, οπότε η συζήτηση κινήθηκε προς το UHF. Το νοσοκομείο πέτυχε όχι επειδή βρήκε μία τέλεια τεχνολογία RFID, αλλά επειδή σταμάτησε να ζητά από μία οικογένεια τεχνολογίας να λύσει κάθε διαφορετικό πρόβλημα στο κτίριο.

Αυτό είναι πιθανώς το πιο χρήσιμο μάθημα για αρχάριους από όλα. Τα πρότυπα και τα πρωτόκολλα RFID δεν υπάρχουν για να κάνουν την αγορά δυσκολότερη. Υπάρχουν επειδή διαφορετικές εργασίες αναγνώρισης χρειάζονται πραγματικά διαφορετικούς κανόνες επικοινωνίας. Η αγορά φαίνεται χαοτική μόνο όταν όλες αυτές οι εργασίες ισοπεδώνονται σε μια αόριστη φράση όπως "χρειαζόμαστε RFID".

Τελικό Συμπέρασμα

Στο τέλος, ένας πλήρης οδηγός αρχαρίου για τα πρότυπα και τα πρωτόκολλα RFID καταλήγει πραγματικά σε μία βασική ιδέα: τα πρότυπα σας λένε πώς μιλούν η ετικέτα και ο αναγνώστης, και διαφορετικές εργασίες χρειάζονται διαφορετικές συνομιλίες. Το LF είναι συχνά για κοντινή, ανθεκτική αναγνώριση. Το HF περιλαμβάνει συστήματα έξυπνων καρτών και τύπου γειτνίασης, με τα ISO/IEC 14443, ISO/IEC 15693 και πρότυπα σχετικά με NFC όπως το ISO/IEC 18092 να παίζουν σημαντικούς ρόλους. Το UHF τροφοδοτεί τη μεγάλης κλίμακας αναγνώριση παθητικών αντικειμένων μέσω του οικοσυστήματος που συνδέεται συνήθως με το EPC Gen2 και το ISO/IEC 18000-63. Πρότυπα δεδομένων όπως το Πρότυπο Δεδομένων Ετικέτας EPC της GS1 βοηθούν να γίνει η ταυτότητα χρήσιμη αφού διαβαστεί.

Μόλις το κατανοήσετε αυτό, ο κλάδος αρχίζει να ακούγεται λιγότερο σαν τυχαία ορολογία και περισσότερο σαν χάρτης. Και όταν μπορείτε να διαβάσετε τον χάρτη, η αγορά RFID γίνεται πολύ ευκολότερη. Σταματάτε να ρωτάτε ποιο πρότυπο ακούγεται πιο προηγμένο και αρχίζετε να ρωτάτε ποιο ταιριάζει στην πραγματική συμπεριφορά του έργου σας. Εκείνη είναι η στιγμή που τα πρότυπα σταματούν να είναι τρομακτικά και αρχίζουν να γίνονται χρήσιμα.