Πόσο ασφαλείς είναι οι κάρτες πρόσβασης RFID;

Αν ρωτάτε αν οι κάρτες πρόσβασης RFID είναι ασφαλείς, η ειλικρινής απάντηση είναι ότι ορισμένες είναι εντυπωσιακά ισχυρές, ορισμένες είναι ανησυχητικά αδύναμες, και πολλά εξαρτώνται από επιλογές που δεν έχουν καμία σχέση με την ίδια την κάρτα. Οι άνθρωποι συχνά μιλούν για κάρτες RFID σαν να είναι μία τεχνολογία με ένα επίπεδο ασφάλειας. Δεν είναι. Μια φθηνή κάρτα εγγύτητας 125 kHz που χρησιμοποιείται σε ένα παλιό κτίριο γραφείων είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα από μια κρυπτογραφημένη έξυπνη κάρτα 13.56 MHz που χρησιμοποιείται με σύγχρονους αναγνώστες, διαχείριση κλειδιών και ασφαλή επικοινωνία με τον πίνακα ελέγχου πρόσβασης.

Αυτή η διάκριση έχει σημασία, επειδή οι αγοραστές συχνά αναζητούν φράσεις όπως ασφάλεια καρτών πρόσβασης RFID, ασφαλείς κάρτες πρόσβασης RFID, πρόληψη αντιγραφής καρτών RFID και καλύτερες κάρτες RFID για έλεγχο πρόσβασης, ελπίζοντας ότι υπάρχει μια απλή απάντηση προϊόντος. Συνήθως δεν υπάρχει. Το πραγματικό ερώτημα είναι πιο κοντά σε αυτό: πόσο ασφαλές είναι το σύνολο του συστήματος διαπιστευτηρίων που εγκαθιστάτε, και πόσο πειθαρχημένοι θα είστε στη λειτουργία του μετά την εγκατάσταση.

Γιατί η ασφάλεια των καρτών πρόσβασης RFID ποικίλλει τόσο πολύ

Η αδύναμη πλευρά της αγοράς εξηγείται εύκολα. Πολλές παλαιού τύπου κάρτες πρόσβασης RFID δεν κάνουν πολλά περισσότερα από το να εκπέμπουν ένα στατικό αναγνωριστικό. Αν κάποιος μπορεί να διαβάσει αυτό το αναγνωριστικό, συχνά μπορεί να το αντιγράψει σε άλλη κάρτα ή εξομοιωτή. Σε πρακτικούς όρους, αυτό σημαίνει ότι μια κονκάρδα μπορεί να αντιγραφεί σε λίγα λεπτά, αν το σύστημα βασίζεται σε ένα μη κρυπτογραφημένο, σταθερό αριθμό κάρτας. Πολλά κτίρια εξακολουθούν να χρησιμοποιούν αυτό το μοντέλο, επειδή είναι φθηνό, οικείο και ήδη εγκατεστημένο. Το πρόβλημα είναι ότι η ευκολία πριν από δέκα χρόνια μοιάζει πολύ με τρωτότητα σήμερα.

Ένας διαχειριστής ακινήτων σε ένα προαστιακό συγκρότημα γραφείων το έμαθε με τον δύσκολο τρόπο. Οι ένοικοι διαμαρτύρονταν για ύποπτες εισόδους εκτός ωραρίου, αλλά δεν υπήρχαν προφανή σημάδια βίαιης πρόσβασης. Αυτό που τελικά αποκαλύφθηκε δεν ήταν παραβίαση κλειδαριάς ούτε εσωτερική δουλειά με τη δραματική έννοια. Ένας εργολάβος είχε αντιγράψει αρκετές κάρτες χαμηλής συχνότητας μετά από σύντομη πρόσβαση σε αυτές κατά τη διάρκεια επισκέψεων τακτικής συντήρησης. Οι κάρτες ήταν κονκάρδες εγγύτητας παλαιού τύπου με στατικά αναγνωριστικά, και το σύστημα εμπιστευόταν όποιον αριθμό έβλεπε ο αναγνώστης. Από την οπτική του διαχειριστή, οι κάρτες λειτουργούσαν καλά για χρόνια. Από την οπτική του επιτιθέμενου, ήταν σχεδόν μια πρόσκληση.

Τα στατικά αναγνωριστικά δημιουργούν πραγματικό κίνδυνο αντιγραφής

Γι' αυτό οι κάρτες εγγύτητας χαμηλής συχνότητας, ειδικά οι παλαιότερες μορφές 125 kHz, θεωρούνται συχνά το αδύναμο άκρο της ασφάλειας κονκάρδων RFID. Εξακολουθούν να είναι κοινές σε κτίρια γραφείων, διαμερίσματα, γυμναστήρια και συστήματα πρόσβασης στάθμευσης, αλλά δεν είναι ιδανικές όπου έχει σημασία η αντοχή στην αντιγραφή. Αν το τρέχον σύστημά σας βασίζεται μόνο σε έναν αριθμό κάρτας, θα πρέπει να υποθέσετε ότι το διαπιστευτήριο μπορεί να αντιγραφεί, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο.

Οι κρυπτογραφημένες έξυπνες κάρτες αλλάζουν το μοντέλο ασφάλειας

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλες οι κάρτες RFID είναι εύκολο να παραβιαστούν. Οι έξυπνες κάρτες υψηλής συχνότητας στα 13.56 MHz μπορούν να υποστηρίξουν πραγματική κρυπτογραφική προστασία. Όταν οι αγοραστές εξετάζουν κρυπτογραφημένες κάρτες RFID, MIFARE DESFire EV2, DESFire EV3, iCLASS SEOS ή άλλες τεχνολογίες ασφαλών διαπιστευτηρίων, εισέρχονται σε μια εντελώς διαφορετική κατηγορία ασφάλειας. Αυτές οι κάρτες μπορούν να υποστηρίξουν αμοιβαία αυθεντικοποίηση, διαφοροποιημένα κλειδιά, προστατευμένη μνήμη και κρυπτογραφημένη ανταλλαγή δεδομένων. Αυτό δεν είναι διαφημιστικός θόρυβος. Αλλάζει την επιφάνεια επίθεσης με ουσιαστικό τρόπο.

Μια ιδιωτική κλινική που αναβάθμισε μετά από έλεγχο συμμόρφωσης είδε αμέσως αυτή τη διαφορά. Η αρχική τους ανησυχία ήταν η ιδιωτικότητα των ασθενών, αλλά το αδύναμο σημείο αποδείχθηκε ότι ήταν η φυσική πρόσβαση. Οι παλιές κάρτες υπαλλήλων ήταν εύκολο να αντιγραφούν, και μία αντιγραμμένη κονκάρδα μπορούσε να ανοίξει αίθουσες αρχείων, αποθήκες φαρμάκων και εισόδους αποκλειστικά για προσωπικό. Μετέβησαν σε κρυπτογραφημένες έξυπνες κάρτες, άλλαξαν αναγνώστες RFID, περιέστρεψαν κλειδιά μέσω ελεγχόμενης διαδικασίας διαχείρισης διαπιστευτηρίων και πρόσθεσαν ειδοποιήσεις παραβίασης αναγνώστη. Το αποτέλεσμα δεν ήταν απλώς ισχυρότερες κάρτες. Ήταν ένα ισχυρότερο σύστημα ελέγχου πρόσβασης. Το κέρδος ασφάλειας προήλθε από ολόκληρη τη στοίβα, όχι από ένα μόνο κομμάτι πλαστικού.

Αυτό το σημείο της ολόκληρης στοίβας είναι όπου πολλά έργα ξεφεύγουν από την πορεία τους. Οι άνθρωποι ρωτούν, είναι ασφαλείς οι κάρτες πρόσβασης RFID, αλλά ξεχνούν να ρωτήσουν αν η επικοινωνία αναγνώστη-ελεγκτή είναι ασφαλής, αν τα κλειδιά διαχειρίζονται σωστά, αν οι κάρτες ανακαλούνται γρήγορα, αν οι κανόνες anti-passback είναι ενεργοποιημένοι όπου χρειάζεται και αν παρακολουθείται η ακολούθηση (tailgating). Μια σύγχρονη κάρτα μπορεί να είναι κρυπτογραφικά ισχυρή και να βρίσκεται ακόμη μέσα σε μια αδύναμη εγκατάσταση.

Μια αποθήκη εφοδιαστική αντιμετώπισε ακριβώς αυτό το κενό. Η διοίκηση είχε επενδύσει σε αυτό που πίστευε ότι ήταν ασφαλείς κονκάρδες RFID, αλλά ο εγκαταστάτης άφησε προεπιλεγμένα διαπιστευτήρια σε τμήματα του λογισμικού διαχείρισης πρόσβασης και χρησιμοποίησε ένα επίπεδο, κακώς τμηματοποιημένο δίκτυο για αναγνώστες και ελεγκτές. Οι ίδιες οι κάρτες δεν ήταν το πιο εύκολο πράγμα να αντιγραφεί, ωστόσο το σύστημα ήταν ακόμη εκτεθειμένο επειδή η υποδομή γύρω τους ήταν αμελής. Ένας επιτιθέμενος δεν χρειάστηκε να νικήσει την κάρτα. Χρειαζόταν μόνο την ευκολότερη διαδρομή. Αυτό είναι ένα κοινό δίδαγμα στην ασφάλεια ελέγχου πρόσβασης: οι επιτιθέμενοι συνήθως δεν επιλέγουν το πιο εντυπωσιακό μονοπάτι. Επιλέγουν το φθηνότερο.

Η σύγχρονη συχνότητα δεν σημαίνει πάντα σύγχρονη ασφάλεια

Υπάρχει επίσης μια ενδιάμεση ζώνη που μπερδεύει πολλούς αγοραστές. Ορισμένες τεχνολογίες καρτών ακούγονται σύγχρονες επειδή είναι ανέπαφες και λειτουργούν στα 13.56 MHz, αλλά αυτό από μόνο του δεν εγγυάται υψηλή ασφάλεια. Ορισμένες παλαιού τύπου μορφές έξυπνων καρτών κέρδισαν δημοτικότητα επειδή ήταν προσιτές και ευέλικτες, αλλά κάποιες έχουν γνωστές αδυναμίες ή έχουν υλοποιηθεί με μη ασφαλείς τρόπους με τα χρόνια. Στις συζητήσεις προμηθειών, εδώ οι άνθρωποι παγιδεύονται από αόριστους ισχυρισμούς όπως ασφαλές τσιπ ή έξυπνο διαπιστευτήριο RFID. Αυτές οι φράσεις δεν αρκούν. Πρέπει να γνωρίζετε την οικογένεια διαπιστευτηρίων, την προσέγγιση κρυπτογράφησης, πώς εκδίδονται τα κλειδιά, αν εμπιστεύεται μόνο το UID και αν το σύστημα υποστηρίζει ασφαλή επικοινωνία αναγνώστη όπως το OSDP Secure Channel όπου είναι σχετικό.

Ένας φορέας συνεργατικών χώρων εργασίας επικεντρώθηκε κάποτε σχεδόν αποκλειστικά στον σχεδιασμό εκτύπωσης καρτών, την εμφάνιση της μάρκας και τη γρήγορη υποδοχή επισκεπτών. Οι κονκάρδες έμοιαζαν κομψές, η εφαρμογή για κινητά ήταν καθαρή και η διαδικασία στη ρεσεψιόν έμοιαζε σύγχρονη. Αλλά στα παρασκήνια, οι χαμένες κάρτες δεν απενεργοποιούνταν άμεσα, οι προσωρινές κάρτες δεν είχαν ουσιαστική πολιτική λήξης και αρκετές πόρτες δέχονταν και παλιές και νέες μορφές διαπιστευτηρίων κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου. Ένα πρώην μέλος χρησιμοποίησε μια παλιά κονκάρδα μήνες αφότου η πρόσβαση θα έπρεπε να είχε λήξει. Δεν απαιτήθηκε καμία κρυπτογραφική επίθεση. Το πρόβλημα ήταν η παρέκκλιση πολιτικής. Αυτό αξίζει να το θυμάστε, επειδή πολλές παραβιάσεις στον πραγματικό κόσμο συμβαίνουν μέσω οκνηρής διαχείρισης κύκλου ζωής παρά μέσω δραματικού hacking καρτών.

Τι κάνει ένα σύστημα καρτών πρόσβασης RFID ασφαλές;

Τι κάνει λοιπόν πραγματικά ένα σύστημα καρτών πρόσβασης RFID ασφαλές στην πράξη; Πρώτον, το διαπιστευτήριο δεν πρέπει να βασίζεται σε ένα απλό σταθερό αναγνωριστικό. Δεύτερον, η κάρτα και ο αναγνώστης πρέπει να αυθεντικοποιούν ο ένας τον άλλον χρησιμοποιώντας ισχυρή κρυπτογράφηση. Τρίτον, το σύστημα backend πρέπει να προστατεύει το υλικό κλειδιών και να υποστηρίζει ασφαλή εγγραφή. Τέταρτον, η διαδρομή επικοινωνίας από τον αναγνώστη στον ελεγκτή δεν πρέπει να μένει εκτεθειμένη. Πέμπτον, οι χαμένες ή κλεμμένες κάρτες χρειάζονται άμεση ανάκληση. Έκτον, ο χώρος πρέπει να αντιμετωπίζει αδυναμίες που δεν αφορούν την κάρτα, όπως πόρτες που κρατούνται ανοιχτές, κοινόχρηστες κονκάρδες και ακολούθηση (tailgating). Χωρίς αυτούς τους ελέγχους, ακόμη και ένα πρόγραμμα υψηλής ποιότητας διαπιστευτηρίων μπορεί να υποαποδώσει.

Ένα μικρό εργαστήριο ηλεκτρονικών βρήκε μια άβολη εκδοχή αυτού του προβλήματος όταν προσπάθησε να ενισχύσει την είσοδο στην περιοχή πρωτοτύπων του. Η εταιρεία μετέβη σε έξυπνες κάρτες υψηλότερης κατηγορίας, αλλά για να απλοποιήσει τις λειτουργίες, ο ολοκληρωτής συστημάτων επαναχρησιμοποίησε τα ίδια κύρια κλειδιά σε πάρα πολλές παρτίδες καρτών και ομάδες αναγνωστών. Στα χαρτιά, ο χώρος είχε υιοθετήσει ασφαλείς κάρτες πρόσβασης RFID. Στην πραγματικότητα, η πειθαρχία διαχείρισης κλειδιών ήταν πολύ χαλαρή. Μόλις η ομάδα ασφάλειας αναγνώρισε το ζήτημα, επανασχεδίασε την ιεραρχία διαπιστευτηρίων, διαφοροποίησε τα κλειδιά ανά εφαρμογή, διαχώρισε τις ζώνες υψηλού κινδύνου από τη γενική πρόσβαση γραφείου και περιόρισε την αρχή έκδοσης. Οι κάρτες δεν τους πρόδωσαν. Οι λειτουργικές συντομεύσεις τους το έκαναν.

Ένας από τους πιο χρήσιμους τρόπους να σκεφτείτε την ασφάλεια καρτών RFID είναι να τη συγκρίνετε με κωδικούς πρόσβασης. Ένας αδύναμος, επαναχρησιμοποιήσιμος κωδικός δεν είναι το ίδιο με έναν μακρύ, μοναδικό κωδικό με έλεγχο ταυτότητας πολλαπλών παραγόντων πίσω του. Η ίδια λογική ισχύει εδώ. Ένα βασικό ID κάρτας είναι πιο κοντά σε έναν αδύναμο κωδικό. Ένα κρυπτογραφημένο έξυπνο διαπιστευτήριο που υποστηρίζεται από ασφαλή έκδοση και ελέγχους συστήματος είναι πιο κοντά σε μια σύγχρονη στοίβα ταυτότητας. Ακόμη όχι τέλειο, αλλά πολύ πιο δύσκολο να καταχραστεί.

Ο κίνδυνος αντιγραφής εξαρτάται από τον τύπο διαπιστευτηρίου

Αυτό μας φέρνει στο θέμα της αντιγραφής, επειδή οι αγοραστές αναζητούν συνεχώς αυτή τη φράση. Η αντιγραφή καρτών RFID είναι πραγματική, αλλά δεν είναι εξίσου ρεαλιστική σε όλες τις τεχνολογίες. Η αντιγραφή μιας βασικής κονκάρδας χαμηλής συχνότητας μπορεί να είναι ασήμαντη με φθηνά εργαλεία. Η αντιγραφή ενός καλά υλοποιημένου κρυπτογραφημένου διαπιστευτηρίου είναι εντελώς άλλο ζήτημα. Η συζήτηση δεν πρέπει να πλαισιώνεται ως μπορεί το RFID να χακαριστεί με κάποια αφηρημένη έννοια. Τα πάντα μπορούν να δεχθούν επίθεση υπό τις κατάλληλες συνθήκες. Το πιο χρήσιμο ερώτημα είναι αν το σύστημα που επιλέξατε καθιστά τη μη εξουσιοδοτημένη αντιγραφή πρακτική για συνηθισμένους επιτιθέμενους, εξειδικευμένους επιτιθέμενους ή σχεδόν κανέναν εκτός εργαστηρίου ή εσωτερικού περιβάλλοντος.

Ένα τμήμα στέγασης πανεπιστημίου αντιμετώπισε αυτή τη διάκριση αφού οι φοιτητές άρχισαν να μοιράζονται ιστορίες online για αντιγραμμένες κάρτες κοιτώνα. Το παλιό τους σύστημα βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε προβλέψιμους αριθμούς κονκάρδων και αδύναμους λειτουργικούς ελέγχους. Όταν το πανεπιστήμιο επανασχεδίασε το πρόγραμμα, έκανε περισσότερα από το να αλλάξει το απόθεμα καρτών. Εξέδωσε κρυπτογραφημένα διαπιστευτήρια, διαχώρισε την πρόσβαση κατοικιών από τα προνόμια ακαδημαϊκών κτιρίων, εισήγαγε μικρότερα παράθυρα ισχύος για προσωρινές κονκάρδες και συνέδεσε τα συμβάντα θυρών με ειδοποιήσεις συμπεριφοράς. Οι καταγγελίες για αντιγραμμένες κάρτες μειώθηκαν, αλλά εξίσου σημαντικό, η ποιότητα της έρευνας βελτιώθηκε επειδή τα αρχεία καταγραφής έγιναν πιο αξιόπιστα.

Η διαμόρφωση αναγνώστη και οι επιλογές μετάβασης έχουν σημασία

Ένας άλλος παράγοντας που οι άνθρωποι παραβλέπουν είναι η συμπεριφορά του αναγνώστη. Μια ασφαλής κάρτα που αλληλεπιδρά με έναν μη ασφαλή ή κακώς διαμορφωμένο αναγνώστη δεν είναι μια καθησυχαστική σύνθεση. Οι αναγνώστες πρέπει να επικυρώνουν σωστά τα διαπιστευτήρια, να αντιστέκονται σε συμπεριφορά υποβάθμισης και να επικοινωνούν προς τα πάνω με προστατευμένο τρόπο. Σε μικτά περιβάλλοντα, οι λειτουργίες fallback μπορούν να δημιουργήσουν κίνδυνο. Κατά τη διάρκεια μεταβάσεων, ορισμένοι χώροι επιτρέπουν σε παλαιού τύπου και σύγχρονα διαπιστευτήρια να συνυπάρχουν για πολύ καιρό, και η πιο αδύναμη αποδεκτή μορφή γίνεται ουσιαστικά το πραγματικό επίπεδο ασφάλειας της πόρτας.

Ένας φορέας εκμετάλλευσης θέρετρου το ανακάλυψε αυτό κατά τη διάρκεια μιας σταδιακής ανακαίνισης. Η πρόσβαση στα δωμάτια επισκεπτών είχε αναβαθμιστεί, αλλά αρκετές είσοδοι προσωπικού εξακολουθούσαν να δέχονται παλαιού τύπου διαπιστευτήρια για ευκολία. Οι υπάλληλοι έφεραν κονκάρδες πολλαπλών χρήσεων, και μία παραβιασμένη παλαιού τύπου κονκάρδα δημιούργησε μια διαδρομή που υπονόμευσε την ακριβή αναβάθμιση αλλού. Η διοίκηση σκεφτόταν με όρους νέων θυρών έναντι παλιών θυρών. Οι επιτιθέμενοι σκέφτονται με όρους ευκολότερων θυρών. Αυτή η αναντιστοιχία είναι δαπανηρή.

Ακόμη και όταν η τεχνολογία διαπιστευτηρίων είναι ισχυρή, η φυσική συμπεριφορά έχει σημασία. Ένας εργολάβος κέντρου δεδομένων απέτυχε κάποτε σε έλεγχο ασφάλειας όχι επειδή κάποιος αντέγραψε κάρτα, αλλά επειδή το προσωπικό κρατούσε συστηματικά ανοιχτές τις ασφαλείς πόρτες για τις ομάδες παράδοσης κατά τις πολυάσχολες περιόδους. Ο χώρος είχε επενδύσει σε κρυπτογραφημένες κάρτες, ασφαλή εγγραφή και καθαρά αρχεία καταγραφής, ωστόσο η πρακτική αδυναμία ήταν κοινωνική και διαδικαστική. Αυτό δεν είναι υποσημείωση. Σε περιβάλλοντα υψηλής ασφάλειας, η ακολούθηση (tailgating) και η κοινή χρήση είναι συχνά πιο ρεαλιστικές από την κρυπτογραφική παραβίαση. Γι' αυτό τα ισχυρότερα προγράμματα συνδυάζουν διαπιστευτήρια RFID με αεροφυλάκια, τουρνικέ, επαλήθευση βίντεο ή τουλάχιστον πειθαρχημένες διαδικασίες φύλαξης σε ευαίσθητες ζώνες.

Ο πολυεπίπεδος έλεγχος πρόσβασης μειώνει την κατάχρηση κονκάρδων

Υπάρχει επίσης το ερώτημα αν οι κάρτες από μόνες τους αρκούν. Σε πολλά περιβάλλοντα, δεν αρκούν. Ο έλεγχος πρόσβασης πολλαπλών παραγόντων έχει γίνει πιο ελκυστικός επειδή μειώνει την αξία μιας χαμένης ή αντιγραμμένης κονκάρδας. Για χώρους υψηλού κινδύνου, ο συνδυασμός RFID με PIN, βιομετρική επαλήθευση ή έγκριση μέσω push σε κινητό μπορεί να έχει νόημα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε γραφείο χρειάζεται μια δραματική ρύθμιση δύο παραγόντων σε κάθε εσωτερική πόρτα. Σημαίνει ότι πρέπει να αντιστοιχίζετε τον έλεγχο με το περιουσιακό στοιχείο. Αίθουσες διακομιστών, ερευνητικά εργαστήρια, γραφεία οικονομικών, αποθήκες φαρμάκων και σουίτες στελεχών δεν φέρουν τον ίδιο κίνδυνο με έναν γενικό διάδρομο.

Μια περιφερειακή εταιρεία fintech το χειρίστηκε αρκετά καλά. Οι υπάλληλοι χρησιμοποιούσαν ασφαλείς κονκάρδες RFID για κανονική κυκλοφορία στο γραφείο, αλλά οι λειτουργίες ταμείου απαιτούσαν κονκάρδα συν PIN κατά τις εργάσιμες ώρες και κονκάρδα συν διαχειριζόμενη έγκριση εκτός ωραρίου. Το προσωπικό με σύμβαση ορισμένου χρόνου λάμβανε διαπιστευτήρια με χρονικό περιορισμό που έληγαν αυτόματα αντί να περιμένουν χειροκίνητη ανάκληση. Η ασφάλεια δεν έγινε αόρατη, αλλά έγινε προβλέψιμη, πολυεπίπεδη και πιο δύσκολο να παρακαμφθεί αβασάνιστα. Αυτός είναι συνήθως ο στόχος. Ο καλός έλεγχος πρόσβασης δεν χρειάζεται να φαίνεται δραματικός. Χρειάζεται να είναι αξιόπιστος.

Ερωτήσεις που πρέπει να κάνουν οι αγοραστές πριν επιλέξουν διαπιστευτήρια

Για τους αγοραστές που συγκρίνουν τύπους καρτών πρόσβασης RFID, βοηθά να σταματήσουν να σκέφτονται μόνο τη συχνότητα της κάρτας και να αρχίσουν να σκέφτονται το μοντέλο εμπιστοσύνης. Η πόρτα εμπιστεύεται έναν ορατό αριθμό ή ένα κρυπτογραφικά επαληθευμένο διαπιστευτήριο; Το σύστημα χρησιμοποιεί μοναδικά κλειδιά ή το ίδιο μοτίβο παντού; Μπορείτε να ανακαλέσετε διαπιστευτήρια σε πραγματικό χρόνο; Μπορείτε να ελέγξετε ποιος εξέδωσε τι και πότε; Το υλικολογισμικό του αναγνώστη παραμένει ενημερωμένο; Μπορεί ο ολοκληρωτής συστημάτων σας να εξηγήσει τη διαφορά μεταξύ UID κάρτας, δεδομένων εφαρμογής, διαφοροποιημένων κλειδιών και επικοινωνίας ασφαλούς καναλιού χωρίς να κουνάει τα χέρια; Αυτές οι ερωτήσεις αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα από ένα γυαλιστερό φυλλάδιο.

Ένα εργοστάσιο συσκευασίας φαρμάκων έκανε όλες τις σωστές ερωτήσεις αφού παραλίγο να επιλέξει ένα φθηνό πρόγραμμα κονκάρδων που πρότεινε ένας γενικός εργολάβος. Η πρόταση φαινόταν ελκυστική ως προς το κόστος ανά μονάδα, αλλά η τεχνική εξήγηση ήταν αόριστη. Όταν το εργοστάσιο ζήτησε λεπτομέρειες, έγινε σαφές ότι ο σχεδιασμός βασιζόταν υπερβολικά σε επικύρωση βάσει UID και αδύναμη τμηματοποίηση. Η ομάδα άλλαξε κατεύθυνση, ακόμη και αν αυτό σήμαινε υψηλότερη αρχική δαπάνη. Έξι μήνες αργότερα, αυτή η απόφαση φάνηκε έξυπνη παρά ακριβή. Ένας μεταγενέστερος έλεγχος επαίνεσε το εργοστάσιο όχι επειδή αγόρασε υψηλής ποιότητας κάρτες, αλλά επειδή κατάλαβε την αρχιτεκτονική διαπιστευτηρίων πριν υπογράψει την παραγγελία αγοράς.

Υπάρχει επίσης μια επιχειρηματική πραγματικότητα εδώ. Πολλοί χώροι διατηρούν μη ασφαλή ή ξεπερασμένα διαπιστευτήρια επειδή η αντικατάσταση αναγνωστών, η επανέκδοση καρτών και η επανεκπαίδευση προσωπικού φαίνεται επώδυνη. Αυτό είναι κατανοητό. Η πίεση του προϋπολογισμού είναι πραγματική. Αλλά το χρέος ασφάλειας συσσωρεύεται σιωπηλά. Όσο περισσότερο ένας οργανισμός λειτουργεί μια αδύναμη τεχνολογία κονκάρδων, τόσο περισσότερες αντιγραμμένες κάρτες, ακατάγραφες παρακάμψεις και περιορισμοί συμβατότητας τείνουν να συσσωρεύονται γύρω της. Στη συνέχεια, η τελική μετάβαση γίνεται δυσκολότερη, όχι ευκολότερη.

Μια μεταποιητική εταιρεία το ανακάλυψε αυτό μετά από μια συγχώνευση. Μια εγκατάσταση χρησιμοποιούσε σύγχρονες κρυπτογραφημένες έξυπνες κάρτες, μια άλλη βασιζόταν σε παλαιότερες κονκάρδες εγγύτητας, και η ηγετική ομάδα ήθελε γρήγορα μια ενιαία πολιτική κονκάρδων. Ο πρώτος πειρασμός ήταν η ενοποίηση στο παλαιότερο σύστημα επειδή φαινόταν λειτουργικά απλούστερο βραχυπρόθεσμα. Μετά από δοκιμές, η εταιρεία πήγε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Τυποποίησε σε ισχυρότερα διαπιστευτήρια, αντικατέστησε κρίσιμους αναγνώστες πρόσβασης RFID πρώτα, και χρησιμοποίησε ένα σταδιακό σχέδιο μετάβασης με αυστηρές ημερομηνίες παροπλισμού για παλαιού τύπου μορφές. Η υλοποίηση απαίτησε προσπάθεια, αλλά απέφυγε την κοινή παγίδα της διατήρησης της χθεσινής αδυναμίας για χάρη της σημερινής ευκολίας.

Τελική απάντηση: Είναι ασφαλείς οι κάρτες πρόσβασης RFID;

Πόσο ασφαλείς είναι λοιπόν οι κάρτες πρόσβασης RFID; Αρκετά ασφαλείς για πολλές σοβαρές εφαρμογές όταν επιλέγονται η σωστή τεχνολογία και οι σωστές πρακτικές. Καθόλου αρκετά ασφαλείς όταν οι οργανισμοί αντιμετωπίζουν όλες τις ανέπαφες κάρτες ως εναλλάξιμες. Το υλικό της κάρτας δεν είναι το ζήτημα. Το μοντέλο εμπιστοσύνης είναι. Αν το σύστημά σας βασίζεται ακόμη σε έναν αναγνώσιμο σταθερό αριθμό, η έκθεσή σας είναι πολύ υψηλότερη από ό,τι συνειδητοποιούν πολλοί διαχειριστές. Αν το σύστημά σας χρησιμοποιεί κρυπτογραφημένα διαπιστευτήρια, ορθή διαχείριση κλειδιών, ασφαλή επικοινωνία αναγνώστη, καθαρούς ελέγχους κύκλου ζωής και πολυεπίπεδη φυσική ασφάλεια, το RFID μπορεί να είναι ένα πολύ αξιόπιστο μέρος μιας στρατηγικής ελέγχου πρόσβασης.

Για τους περισσότερους αγοραστές, το εξυπνότερο επόμενο βήμα δεν είναι να ζητήσουν τη φθηνότερη κονκάρδα RFID ή ακόμη και το πιο προηγμένο τσιπ ονομαστικά. Είναι να ζητήσουν μια αρχιτεκτονική διαπιστευτηρίων που ταιριάζει με τον κίνδυνο του χώρου. Ένα μικρό γραφείο μπορεί να χρειάζεται μόνο σύγχρονες κρυπτογραφημένες κάρτες, καθαρή εγγραφή και γρήγορη ανάκληση. Ένα νοσοκομείο, ένα ερευνητικό εργαστήριο ή μια επιχείρηση με ευαίσθητα δεδομένα μπορεί να χρειάζεται αυτά συν τμηματοποιημένα προνόμια, ισχυρότερο έλεγχο, ελέγχους πολλαπλών παραγόντων σε κρίσιμες περιοχές και αυστηρή διαχείριση επισκεπτών. Η ασφάλεια δεν είναι μια ετικέτα σε μια κάρτα. Είναι μια απόφαση συστήματος που επαναλαμβάνεται με συνέπεια.

Με απλά λόγια, οι κάρτες πρόσβασης RFID είναι μόνο τόσο ασφαλείς όσο η πειθαρχία σχεδιασμού πίσω από αυτές. Αυτό μπορεί να ακούγεται λιγότερο ικανοποιητικό από ένα απλό ναι ή όχι, αλλά είναι η αλήθεια που χρειάζονται οι αγοραστές. Τα καλά νέα είναι ότι τα αδύναμα συστήματα δεν είναι πλέον η μόνη επιλογή. Τα ασφαλή διαπιστευτήρια RFID, οι ισχυρότεροι αναγνώστες, η καλύτερη διαχείριση κλειδιών, τα διαπιστευτήρια μέσω κινητού και η στενότερη ενσωμάτωση με πλατφόρμες ελέγχου πρόσβασης δίνουν στους οργανισμούς πολύ περισσότερο χώρο για υπεύθυνη ανάπτυξη. Τα κακά νέα είναι ότι πολλοί χώροι εξακολουθούν να υποτιμούν τη διαφορά μεταξύ σύγχρονων ανέπαφων διαπιστευτηρίων και παλαιών συνηθειών κονκάρδων. Αν θυμάστε ένα πράγμα, ας είναι αυτό: μην κρίνετε την ασφάλεια των καρτών πρόσβασης RFID από το αν η κονκάρδα ανοίγει την πόρτα. Κρίνετε την από το πόσο δύσκολο είναι για τον λάθος άνθρωπο να κάνει την πόρτα να πιστέψει ότι ανήκει εκεί.