Εισιτήρια RFID μίας χρήσης έναντι επαναχρησιμοποιούμενων

Εάν αγοράζετε εισιτήρια RFID, το πραγματικό ερώτημα συνήθως δεν είναι αν το RFID λειτουργεί. Λειτουργεί. Το δυσκολότερο ερώτημα είναι αν το έργο σας χρειάζεται εισιτήρια RFID μιας χρήσης ή επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια RFID, επειδή αυτή η απόφαση διαμορφώνει πολλά περισσότερα από το κόστος του μέσου. Επηρεάζει την ταχύτητα εισόδου, τα ποσοστά αντικατάστασης, τον έλεγχο απάτης, την αντίληψη των πελατών, τον φόρτο εργασίας του προσωπικού, τους ισχυρισμούς βιωσιμότητας και ακόμη και το πόσο χάος εμφανίζεται στο γραφείο εξυπηρέτησης όταν ο χώρος γεμίζει κόσμο.

Πολλοί αγοραστές παίρνουν αυτή την απόφαση πολύ νωρίς και για λάθος λόγους. Κοιτάζουν την τιμή μονάδας, επιλέγουν τη φθηνότερη λύση και προχωρούν. Ή υποθέτουν ότι το επαναχρησιμοποιούμενο σημαίνει πάντα πιο επαγγελματικό και το μιας χρήσης σημαίνει πάντα χαμηλή αξία. Στην πράξη, καμία από τις δύο συντομεύσεις δεν λειτουργεί πολύ καλά. Η καλύτερη επιλογή εξαρτάται από το πόσο καιρό πρέπει να ζήσει το εισιτήριο, πόσο σκληρό θα είναι το περιβάλλον, πόσες φορές θα το χρησιμοποιήσει ο επισκέπτης και αν το εισιτήριο απλώς αποδεικνύει την είσοδο ή λειτουργεί ως ευρύτερο διαπιστευτήριο λειτουργίας.

Γι' αυτό η συζήτηση για τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης έναντι των επαναχρησιμοποιούμενων δεν αφορά πραγματικά το τσιπ. Αφορά τη ζωή του εισιτηρίου.

Γιατί η διάρκεια ζωής του εισιτηρίου μετράει περισσότερο από την τιμή μονάδας

Τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης έχουν συνήθως το περισσότερο νόημα όταν η περίοδος πρόσβασης είναι σύντομη, το μοτίβο χρήσης είναι απλό και ο φορέας δεν κερδίζει πολλά από το να κρατήσει το εισιτήριο σε κυκλοφορία μετά το τέλος της επίσκεψης. Τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια RFID έχουν συνήθως το περισσότερο νόημα όταν το διαπιστευτήριο θα χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα, θα φυλαχθεί από τον επισκέπτη για μελλοντικές επισκέψεις ή συνδέεται με μια μακροχρόνια σχέση όπως οι μεταφορές, η συνδρομή, η πρόσβαση σεζόν, η μετακίνηση προσωπικού ή οι διαμονές σε θέρετρα.

Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί χώροι βρίσκονται στη μέση. Έχουν καθημερινούς επισκέπτες που χρειάζονται μόνο μία είσοδο, επισκέπτες που επιστρέφουν αρκετές φορές τον μήνα, VIP επισκέπτες με πολλαπλά επίπεδα δικαιωμάτων και προσωπικό που χρειάζεται ανθεκτικά διαπιστευτήρια, όλα ταυτόχρονα. Εκεί αρχίζει η λάθος στρατηγική εισιτηρίων να δημιουργεί αποφεύξιμες τριβές.

Ένα φεστιβάλ φαγητού στη Μελβούρνη αντιμετώπισε ακριβώς αυτό το ζήτημα. Οι διοργανωτές επέλεξαν εισιτήρια RFID μιας χρήσης για όλους, επειδή η εκδήλωση διαρκούσε μόνο δύο ημέρες και η ομάδα προϋπολογισμού συμπάθησε τα νούμερα. Για τη γενική είσοδο, η επιλογή λειτούργησε αρκετά καλά. Αλλά οι επισκέπτες υψηλής ποιότητας γευσιγνωσίας χρειάζονταν επανειλημμένη πρόσβαση σε περιορισμένους χώρους, πολλαπλές εξαργυρώσεις ποτών και επανείσοδο μετά τα απογευματινά διαλείμματα. Μέχρι τη δεύτερη ημέρα, μερικά από τα ελαφρύτερα εισιτήρια λειτουργούσαν ακόμη, αλλά σαφώς δεν ζούσαν την ίδια ζωή με τα τυπικά πάσα. Το φεστιβάλ τελικά χώρισε το μοντέλο. Τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης παρέμειναν για την απλή είσοδο, ενώ οι ομάδες επισκεπτών με υψηλότερες απαιτήσεις μετακινήθηκαν σε πιο ανθεκτικά επαναχρησιμοποιούμενα διαπιστευτήρια. Το δίδαγμα δεν ήταν ότι τα εισιτήρια μιας χρήσης ήταν κακά. Ήταν ότι δεν άξιζε κάθε διαδρομή επισκέπτη την ίδια διάρκεια ζωής εισιτηρίου.

Αυτή είναι συνήθως η πρώτη χρήσιμη αρχή αγοράς. Αντιστοιχίστε τη διάρκεια ζωής του εισιτηρίου με τη συμπεριφορά του επισκέπτη, όχι με τις εσωτερικές ελπίδες για απλότητα.

Πότε τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης έχουν το περισσότερο νόημα

Για εκδηλώσεις μίας φοράς, τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης συχνά φαίνονται ελκυστικά επειδή κρατούν χαμηλά το κόστος του μέσου και εξαλείφουν την ανάγκη ανάκτησης ή διαχείρισης αποθέματος μακράς διάρκειας μετά την εκδήλωση. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει εξαιρετικά για εκθέσεις, είσοδο σε μουσεία, ημερήσια φεστιβάλ, πρόσβαση σε αξιοθέατα με χρονική κατανομή, τουριστικά πάσα σύντομης διάρκειας και καταχώριση εκδηλώσεων μίας φοράς. Εάν το εισιτήριο προορίζεται να χρησιμοποιηθεί μία φορά ή για πολύ περιορισμένο διάστημα, το να απαιτείτε να είναι μόνιμο μπορεί να είναι περιττό.

Ένας όμιλος μουσείων στο Βερολίνο χρησιμοποίησε εισιτήρια RFID μιας χρήσης για μια μεγάλη περιοδική έκθεση και έκανε τη σωστή επιλογή. Οι περισσότεροι επισκέπτες ήρθαν μία φορά, έμειναν για μια συνεδρία με χρονική κατανομή και έφυγαν. Δεν υπήρχε πρακτικός λόγος να εκδοθεί ένα ανθεκτικό διαπιστευτήριο που θα επιβίωνε της επίσκεψης. Το ελαφρύτερο απόθεμα εισιτηρίων ήταν εύκολο να διανεμηθεί, εύκολο να επικυρωθεί και απολύτως κατάλληλο για το είδος της σχέσης που είχε το μουσείο με αυτό το κοινό. Ένα επαναχρησιμοποιούμενο εισιτήριο θα ακουγόταν πιο εντυπωσιακό σε μια παρουσίαση σχεδιασμού, αλλά δεν θα βελτίωνε την επίσκεψη.

Η ίδια λογική καταρρέει όταν το περιβάλλον γίνεται πιο σκληρό ή η αλληλεπίδραση με τον επισκέπτη γίνεται πιο επαναλαμβανόμενη. Ένα εισιτήριο RFID μιας χρήσης που είναι απολύτως εντάξει για μια ελεγχόμενη ουρά μουσείου μπορεί να φαίνεται αδύναμο σε ένα βρεγμένο χωράφι φεστιβάλ, σε μια τσέπη χιονοδρομικού κέντρου, στο πορτοφόλι ενός μετακινούμενου ή σε ένα θέρετρο όπου το διαπιστευτήριο χρησιμοποιείται για αρκετές ημέρες. Σε αυτά τα περιβάλλοντα, το κρυφό κόστος της σύντομης ζωής αρχίζει να αναδύεται. Περισσότερες επανεκδόσεις, περισσότερες ερωτήσεις υποστήριξης, περισσότερα κατεστραμμένα εισιτήρια και περισσότερος χρόνος προσωπικού αρχίζουν να ροκανίζουν την αρχική εξοικονόμηση.

Ένας φορέας πλοίων στην Ελλάδα το ανακάλυψε κατά τη διάρκεια ενός καλοκαιρινού πιλοτικού προγράμματος. Τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης λειτούργησαν αποδεκτά για περιστασιακούς πεζούς επιβάτες σε σύντομες, ήρεμες διαδρομές. Η ίδια μορφή δυσκολεύτηκε μόλις μπήκαν στην εικόνα οικογένειες, αποσκευές, έντονος ήλιος, θαλασσινός αέρας και επαναλαμβανόμενη κίνηση στο λιμάνι. Τα εισιτήρια δεν αποτύγχαναν καταστροφικά, αλλά δημιουργούσαν αρκετή τριβή για να έχει σημασία. Οι τακτικοί ταξιδιώτες και οι επιβάτες που συνδέονταν με οχήματα μετακινήθηκαν τελικά σε επαναχρησιμοποιούμενες κάρτες RFID, επειδή η αλληλεπίδρασή τους με το σύστημα ήταν θεμελιωδώς διαφορετική από αυτή των τουριστών μιας σεζόν.

Πότε τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια RFID ταιριάζουν καλύτερα

Εδώ δείχνουν τη δύναμή τους τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια RFID. Δεν είναι αυτόματα καλύτερα, αλλά συχνά είναι πιο ειλικρινή σχετικά με τη συνεχή χρήση. Εάν ο χρήστης αναμένεται να μεταφέρει το διαπιστευτήριο μέσα από επαναλαμβανόμενους κύκλους επικύρωσης, σκληρή μεταχείριση ή μια συνεχιζόμενη σχέση λογαριασμού, η επαναχρησιμοποιησιμότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι συνήθως η πιο πρακτική σχεδιαστική επιλογή.

Τα συστήματα μεταφορών είναι ένα κλασικό παράδειγμα. Ένας μετακινούμενος που χτυπάει κατά την είσοδο και την έξοδο δύο φορές την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, δεν χρησιμοποιεί ένα εισιτήριο με τον ίδιο τρόπο που το χρησιμοποιεί ένας επισκέπτης του Σαββατοκύριακου. Αυτός ο επιβάτης χρειάζεται ένα διαπιστευτήριο που αντέχει να χώνεται σε τσέπες, να ανακατεύεται με κλειδιά, να λυγίζει ελαφρώς σε τσάντες και να χειρίζεται χωρίς επισημότητα. Μια επαναχρησιμοποιούμενη κάρτα RFID μεταφορών έχει νόημα επειδή ο επιβάτης δεν έχει μια προσωρινή αλληλεπίδραση με το σύστημα. Ζει μέσα σε αυτό.

Μια σιδηροδρομική υπηρεσία προαστιακών μεταφορών στη βόρεια Ιταλία προσπάθησε να απλοποιήσει την έκδοση εισιτηρίων ενθαρρύνοντας περισσότερα έξυπνα εισιτήρια μιας χρήσης για ευρύτερο κοινό. Στους τουρίστες άρεσαν. Στους καθημερινούς επιβάτες όχι. Η διαφορά δεν ήταν ιδεολογική. Ήταν σωματική και ψυχολογική. Οι συχνοί επιβάτες θέλουν κάτι που μπορούν να εμπιστευτούν ότι δεν θα γίνει ένα μικρό επαναλαμβανόμενο πρόβλημα. Ο φορέας τελικά επέστρεψε σε ένα μικτό μοντέλο, κρατώντας τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης για βραχυπρόθεσμους επιβάτες ενώ στηρίχθηκε περισσότερο σε επαναχρησιμοποιούμενες κάρτες RFID για τακτικούς επιβάτες. Για άλλη μια φορά, η σωστή απάντηση προήλθε από την εξέταση της ζωής του εισιτηρίου αντί μόνο του κόστους αγοράς του.

Προγράμματα συνδρομής και πρόσβασης σεζόν

Τα προγράμματα συνδρομής κάνουν το ίδιο σημείο με διαφορετικό τρόπο. Ένα εισιτήριο σύντομης ζωής λέει στον κάτοχό του, ακόμη και σιωπηλά, ότι αυτή η πρόσβαση είναι προσωρινή. Ένα επαναχρησιμοποιούμενο εισιτήριο RFID λέει στον κάτοχό του ότι η σχέση συνεχίζεται. Αυτό το μήνυμα έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι συνειδητοποιούν ορισμένοι αγοραστές. Εάν το διαπιστευτήριο ανήκει σε μέλος λέσχης, υψηλής ποιότητας επισκέπτη, κάτοχο ετήσιου πάσα ή επισκέπτη σεζόν, μια μορφή μιας χρήσης συχνά φαίνεται ελαφρώς λανθασμένη ακόμη και αν λειτουργεί απολύτως καλά.

Μια λέσχη ευεξίας στη Σιγκαπούρη το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια ενός επανασχεδιασμού προγράμματος. Οι δοκιμαστικοί επισκέπτες χρησιμοποίησαν πάσα επισκέπτη RFID μιας χρήσης και τα αποδέχτηκαν εύκολα. Τα πλήρη μέλη, ωστόσο, ένιωσαν ότι το ίδιο είδος διαπιστευτηρίου έκανε την εμπειρία της συνδρομής να φαίνεται πολύ προσωρινή. Η λέσχη μετακίνησε τα μακροχρόνια μέλη της σε επαναχρησιμοποιούμενες κάρτες RFID συνδεδεμένες με πρόσβαση και παροχές λογαριασμού. Η κίνηση δεν αφορούσε το κύρος για χάρη του κύρους. Αφορούσε την ευθυγράμμιση της ζωής του εισιτηρίου με τη ζωή της σχέσης.

Τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια δημιουργούν επίσης λειτουργικές ευθύνες

Ωστόσο, τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια RFID δεν είναι ούτε μαγική απάντηση. Φέρνουν τις δικές τους προκλήσεις. Κοστίζουν περισσότερο εκ των προτέρων, απαιτούν καλύτερο έλεγχο αποθέματος και δημιουργούν λειτουργικά ερωτήματα γύρω από την επιστροφή, την αντικατάσταση και τη μακροπρόθεσμη έκδοση. Εάν η εκδήλωση ή ο χώρος δεν χρειάζεται πραγματικά ένα διαπιστευτήριο μακράς διάρκειας ζωής, το επαναχρησιμοποιούμενο μέσο μπορεί σιωπηλά να δημιουργήσει περισσότερη πολυπλοκότητα παρά αξία.

Ένα φεστιβάλ τεχνών της πόλης στην Κοπεγχάγη προχώρησε πολύ μακριά προς αυτή την κατεύθυνση στην αρχή. Οι διοργανωτές ήθελαν να φαίνονται κομψοί, οπότε παρήγγειλαν επαναχρησιμοποιούμενες κάρτες RFID για κάθε κατηγορία επισκέπτη, συμπεριλαμβανομένων των περιστασιακών επισκεπτών μιας ημέρας. Οι κάρτες λειτούργησαν καλά, αλλά η εφοδιαστική όχι. Το προσωπικό πέρασε υπερβολικά πολύ χρόνο ανακτώντας κάρτες, εξηγώντας κανόνες εγγύησης και χειριζόμενο επιστροφές που δεν είχαν πραγματικά σημασία για τον επισκέπτη. Η εκδήλωση αργότερα απλοποίησε το μοντέλο. Οι γενικοί επισκέπτες μετακινήθηκαν σε εισιτήρια RFID μιας χρήσης, ενώ το προσωπικό και οι υψηλής ποιότητας σύνεδροι κράτησαν επαναχρησιμοποιούμενα διαπιστευτήρια. Το σύστημα έγινε ευκολότερο στη λειτουργία του επειδή οι διοργανωτές παραδέχτηκαν επιτέλους ότι δεν χρειαζόταν κάθε εισιτήριο μια δεύτερη ζωή.

Αυτή είναι μια άλλη σημαντική αρχή. Το επαναχρησιμοποιούμενο έχει νόημα μόνο όταν η δεύτερη χρήση είναι πραγματική, όχι υποθετική.

Η βιωσιμότητα εξαρτάται από τον πραγματικό κύκλο ζωής

Το ίδιο ισχύει και για τις συζητήσεις περί βιωσιμότητας. Είναι δελεαστικό να πει κανείς ότι τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια RFID είναι πάντα η πιο βιώσιμη επιλογή, αλλά η πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη. Εάν ένα επαναχρησιμοποιούμενο εισιτήριο εκδίδεται για κάποιον που δεν επιστρέφει ποτέ, χάνεται γρήγορα ή είναι υπερβολικά ενισχυμένο για μια ασήμαντη χρήση, ο ισχυρισμός βιωσιμότητας αποδυναμώνεται γρήγορα. Από την άλλη πλευρά, τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης δεν είναι αυτόματα ανεύθυνα εάν η χρήση είναι σύντομη, ο όγκος ελέγχεται και η μορφή ταιριάζει σε μια πραγματικά προσωρινή ανάγκη. Η βιωσιμότητα συνδέεται με την ειλικρίνεια του κύκλου ζωής, όχι απλώς με τη γλώσσα του μάρκετινγκ.

Ένα αξιοθέατο ιστορικού σιδηροδρόμου στο Ηνωμένο Βασίλειο έπρεπε να δουλέψει ακριβώς αυτή την ένταση. Η ομάδα αρχικά ήθελε να ταυτίσει τα πάντα γύρω από επαναχρησιμοποιούμενα διαπιστευτήρια επειδή ακουγόταν υπεύθυνο και μελλοντικό. Μετά από στενότερες δοκιμές, συνειδητοποίησε ότι οι επισκέπτες μιας ημέρας, που αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του κοινού, δεν επρόκειτο να κρατήσουν ή να επαναχρησιμοποιήσουν ουσιαστικά αυτές τις κάρτες. Ο σιδηρόδρομος κατέληξε να χρησιμοποιεί εισιτήρια RFID μιας χρήσης για βραχυπρόθεσμη είσοδο, διατηρώντας παράλληλα επαναχρησιμοποιούμενα μέσα για συχνούς τοπικούς επιβάτες και κατόχους ετήσιου πάσα. Το αποτέλεσμα δεν ήταν λιγότερο βιώσιμο. Ήταν πιο ακριβές ως προς το τι επρόκειτο να γίνει κάθε εισιτήριο μετά το τέλος της επίσκεψης.

Πώς πρέπει να επιλέγουν οι χώροι φιλοξενίας και αναψυχής

Τα περιβάλλοντα φιλοξενίας δημιουργούν μια άλλη ενδιαφέρουσα αντίθεση. Σε θέρετρα, υδάτινα πάρκα και ιδιωτικούς χώρους αναψυχής, το εισιτήριο συχνά κάνει περισσότερα από την είσοδο. Μπορεί να χειρίζεται πρόσβαση σε ντουλάπια, σύνδεση δωματίου, δικαιώματα καμπάνας, δαπάνες φαγητού, ζώνες ευεξίας ή επανείσοδο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η απόφαση μεταξύ μιας χρήσης και επαναχρησιμοποιούμενου γίνεται πιο πολυεπίπεδη. Ένα εισιτήριο μιας χρήσης μπορεί ακόμη να λειτουργήσει εάν η διαμονή είναι σύντομη και το μοτίβο χρήσης περιορισμένο. Ένα επαναχρησιμοποιούμενο εισιτήριο γίνεται πιο ελκυστικό όταν η σχέση με τον επισκέπτη είναι μακρύτερη ή το διαπιστευτήριο αποτελεί μέρος μιας επώνυμης υψηλής ποιότητας εμπειρίας.

Ένα θέρετρο στην Πορτογαλία δοκίμασε εισιτήρια RFID ημερήσιας χρήσης μιας χρήσης για πρόσβαση στην πισίνα και απλή μετακίνηση επισκεπτών και τα βρήκε απολύτως επαρκή για σύντομες εξωτερικές επισκέψεις. Τα ίδια εισιτήρια φάνηκαν ανεπαρκή για επισκέπτες πολυήμερης διαμονής που χρησιμοποιούσαν το διαπιστευτήριο για πρόσβαση σε δωμάτιο, χώρους ευεξίας και επαναλαμβανόμενη μετακίνηση στις εγκαταστάσεις. Το θέρετρο κράτησε τα μέσα μιας χρήσης για απλά ημερήσια προϊόντα αλλά μετέφερε τους επισκέπτες μακρύτερης διαμονής σε επαναχρησιμοποιούμενες κάρτες RFID. Η απόφαση έκανε ολόκληρο το σύστημα να φαίνεται πιο συνεκτικό επειδή το διαπιστευτήριο ταίριαζε επιτέλους με την ένταση της διαμονής.

Δαπάνες χωρίς μετρητά και δικαιώματα υψηλότερης αξίας

Οι εκδηλώσεις με δαπάνες χωρίς μετρητά αποκαλύπτουν το ίδιο μοτίβο. Εάν το εισιτήριο χρησιμοποιείται όχι μόνο για είσοδο αλλά για ποτά, εμπορεύματα ή φαγητό, το κόστος επανέκδοσης ή αποτυχίας γίνεται πιο επώδυνο. Ένας επισκέπτης που χάνει ένα εισιτήριο RFID μιας χρήσης συνδεδεμένο μόνο με την είσοδο δημιουργεί ένα πρόβλημα. Ένας επισκέπτης που χάνει ένα επαναχρησιμοποιούμενο διαπιστευτήριο ή ένα διαπιστευτήριο με δυνατότητα πληρωμής μπορεί να δημιουργήσει ένα εντελώς διαφορετικό. Η σωστή επιλογή εξαρτάται από το πόση αξία βρίσκεται μέσα στο εισιτήριο και πόσο πιθανό είναι να υποστεί σκληρή μεταχείριση.

Μια μουσική εκδήλωση στην παραλία της Ταϊλάνδης χρησιμοποίησε βραχιόλια RFID μιας χρήσης ως εισιτήρια για τυπική είσοδο και τα βρήκε εξαιρετικά για απλό έλεγχο εισόδου. Μόλις ο διοργανωτής σύνδεσε πίστωση υψηλής ποιότητας μπαρ και δικαιώματα ζώνης VIP με διαφορετική κατηγορία επισκεπτών, μετακίνησε αυτή την ομάδα σε πιο ανθεκτικά επαναχρησιμοποιούμενα διαπιστευτήρια. Ο λόγος δεν ήταν απλώς το κύρος. Ήταν ο κίνδυνος. Όσο περισσότερη αξία και δικαιώματα συνδέονται με το διαπιστευτήριο, τόσο περισσότερο ο διοργανωτής ήθελε μια σταθερή μορφή εισιτηρίου και ισχυρότερη λογική χειρισμού.

Η ανθεκτικότητα και οι συνθήκες χειρισμού έχουν σημασία

Η ανθεκτικότητα πρέπει να αντιμετωπίζεται εξίσου σοβαρά με τη συμβατότητα του συστήματος. Τα εισιτήρια μιας χρήσης συχνά θεωρούνται εύθραυστα, αλλά ορισμένα είναι αρκετά ισχυρά για τη σύντομη ζωή που προορίζονται να έχουν. Τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια συχνά θεωρούνται σχεδόν μόνιμα, αλλά ακόμη και αυτά πρέπει να δοκιμάζονται ειλικρινά απέναντι στο κλίμα, τις τσάντες, τις τσέπες, την έκθεση σε νερό και τις επαναλαμβανόμενες σαρώσεις. Η χρήσιμη σύγκριση δεν είναι χαρτί έναντι πλαστικού αφηρημένα. Είναι σύντομη ζωή έναντι μακράς ζωής υπό πραγματικό χειρισμό.

Ένα χιονοδρομικό κέντρο στο Χοκάιντο είδε πόσο γρήγορα αυτό γίνεται πρακτικό. Τα εισιτήρια ανάβασης RFID μιας χρήσης λειτούργησαν για ένα μέρος των επισκεπτών σύντομης διαμονής, αλλά το θέρετρο διαπίστωσε ότι οι σκιέρ πολλών ημερών και οι τακτικοί της σεζόν χρειάζονταν κάτι πολύ πιο ανθεκτικό. Μεταξύ κρύου καιρού, πολυεπίπεδων ρούχων, επαναλαμβανόμενης πρόσβασης σε αναβατήρες και σκληρής αποθήκευσης σε τσέπες, η επαναχρησιμοποιησιμότητα δεν ήταν προτίμηση επωνυμίας. Ήταν βασική λειτουργική καταλληλότητα. Το βουνό τελικά κράτησε ένα μικτό σύστημα επειδή οι ίδιοι οι επισκέπτες ήταν μικτοί.

Ροή εργασίας προσωπικού και έλεγχος αποθέματος

Η επαναχρησιμοποιησιμότητα αλλάζει επίσης τη ροή εργασίας του προσωπικού. Ένα εισιτήριο μιας χρήσης μπορεί να εκδοθεί γρήγορα και να ξεχαστεί μετά τη χρήση. Ένα επαναχρησιμοποιούμενο εισιτήριο χρειάζεται παρακολούθηση απογραφής, κανόνες επανέκδοσης και μερικές φορές λογική εγγύησης ή επιστροφής. Εάν ο οργανισμός δεν είναι έτοιμος να διαχειριστεί αυτές τις λεπτομέρειες, το «καλύτερο» εισιτήριο μπορεί να γίνει το πιο απογοητευτικό εσωτερικά.

Μια μεσαίου μεγέθους αρένα στο Τέξας το ανακάλυψε αυτό όταν κυκλοφόρησε επαναχρησιμοποιούμενες κάρτες RFID εκδήλωσης για περισσότερους συμμετέχοντες από όσους πραγματικά χρειαζόταν. Η τεχνολογία ήταν υγιής, αλλά οι ομάδες ταμείου και εξυπηρέτησης επισκεπτών πέρασαν υπερβολικά πολύ χρόνο αντιμετωπίζοντας επιστροφές, χαμένες κάρτες και αναθέσεις. Η αρένα τελικά διατήρησε τα επαναχρησιμοποιούμενα διαπιστευτήρια για υψηλής ποιότητας σουίτες, προσωπικό και προγράμματα σεζόν, ενώ επέστρεψε τους βραχυπρόθεσμους επισκέπτες σε εισιτήρια εκδήλωσης μιας χρήσης. Η εμπειρία δίδαξε στην ομάδα κάτι απλό: η λειτουργική ωριμότητα πρέπει να ταιριάζει με τη φιλοδοξία του εισιτηρίου.

Οι προσδοκίες των χρηστών πρέπει να ταιριάζουν με τη μορφή του εισιτηρίου

Μία από τις σαφέστερες διαφορές μεταξύ των εισιτηρίων RFID μιας χρήσης και των επαναχρησιμοποιούμενων εισιτηρίων RFID είναι το πώς διαμορφώνουν τις προσδοκίες των χρηστών. Ένα εισιτήριο μιας χρήσης συνήθως λέει στον χρήστη ότι αυτό είναι για τώρα. Ένα επαναχρησιμοποιούμενο εισιτήριο λέει στον χρήστη ότι αυτό είναι και για αργότερα. Όταν αυτά τα μηνύματα ευθυγραμμίζονται με την πραγματικότητα, το σύστημα φαίνεται διαισθητικό. Όταν δεν ευθυγραμμίζονται, το εισιτήριο μπορεί να δημιουργήσει μικρή συναισθηματική τριβή ακόμη και όταν λειτουργεί τεχνικά.

Μια ιδιωτική λέσχη μελών στη Βαρκελώνη το χειρίστηκε καλά. Οι επισκέπτες μιας ημέρας που παρακολουθούσαν επώνυμες πολιτιστικές βραδιές έλαβαν πάσα RFID μιας χρήσης επειδή η ίδια η πρόσβαση ήταν προσωρινή. Τα πλήρη μέλη έλαβαν επαναχρησιμοποιούμενες κάρτες RFID επειδή η σχέση τους με τη λέσχη ήταν συνεχιζόμενη. Κανείς δεν χρειάστηκε ομιλία για να εξηγήσει τη διαφορά. Το ίδιο το μέσο την επικοινωνούσε καθαρά. Αυτό κάνει συχνά μια καλή στρατηγική εισιτηρίων. Αφήνει το υλικό να πει σιωπηλά την αλήθεια για τη σχέση πρόσβασης.

Τελικές οδηγίες αγοράς

Λοιπόν, ποιο είναι καλύτερο, τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης ή τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια RFID; Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι τα μιας χρήσης συνήθως κερδίζουν όταν η πρόσβαση είναι σύντομη, ο χρήστης είναι περιστασιακός και η ζωή του εισιτηρίου είναι σκόπιμα σύντομη. Τα επαναχρησιμοποιούμενα συνήθως κερδίζουν όταν η πρόσβαση είναι επαναλαμβανόμενη, ο χρήστης επιστρέφει ή το διαπιστευτήριο υποστηρίζει μια συνεχιζόμενη διαδρομή λογαριασμού, συνδρομής ή υπηρεσίας. Τα έργα πάνε στραβά όταν οι αγοραστές φορτώνουν στα εισιτήρια μιας χρήσης υπερβολική μακροπρόθεσμη πίεση ή όταν εξαναγκάζουν τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια σε προσωρινές καταστάσεις μόνο και μόνο επειδή ακούγονται πιο προηγμένα.

Οι πιο έξυπνες ομάδες ορίζουν τη ζωή του εισιτηρίου πριν ορίσουν το μέσο. Πόσο καιρό θα χρησιμοποιηθεί; Πόσο σκληρά θα μεταχειριστεί; Τι είδους σχέση αντιπροσωπεύει; Είναι πιθανό ο χρήστης να επιστρέψει; Το διαπιστευτήριο φέρει πρόσθετη αξία πέρα από την είσοδο; Είναι ο οργανισμός έτοιμος να διαχειριστεί σωστά το απόθεμα μακράς διάρκειας ζωής;

Μόλις απαντηθούν ειλικρινά αυτά τα ερωτήματα, η επιλογή γίνεται πολύ ευκολότερη.

Τα εισιτήρια RFID μιας χρήσης είναι καλύτερα όταν η επίσκεψη είναι σύντομη και απλή.

Τα επαναχρησιμοποιούμενα εισιτήρια RFID είναι καλύτερα όταν η πρόσβαση είναι συνεχιζόμενη και ο χειρισμός πιο σκληρός.

Τα υβριδικά συστήματα είναι καλύτερα όταν το κοινό είναι μικτό.

Αυτό μπορεί να μην είναι το πιο λαμπερό συμπέρασμα, αλλά είναι αυτό που αποτρέπει τους περισσότερους μπελάδες.

Και στην έκδοση εισιτηρίων RFID, αυτό συνήθως έχει μεγαλύτερη σημασία από το να ακούγεται κανείς μοντέρνος.