RFID παρακολούθησης φρεσκάδας αντί barcode στις αλυσίδες τροφίμων

Για χρόνια, οι γραμμωτοί κώδικες φαινόταν αρκετά καλοί για το λιανεμπόριο τροφίμων. Ήταν φθηνοί, οικείοι, εύκολοι στην εκτύπωση και απολύτως αποδεκτοί σε έναν κόσμο όπου τα καταστήματα ενδιαφέρονταν κυρίως για ένα βασικό ερώτημα: τι είναι αυτό το προϊόν; Αλλά το λιανεμπόριο τροφίμων έχει αλλάξει. Οι αλυσίδες δεν κρίνονται πλέον μόνο από το αν μπορούν να περάσουν σωστά από το ταμείο ένα κουτί γάλα ή ένα πακέτο κοτόπουλο. Κρίνονται για τη φρεσκάδα, τη φύρα, τη σπατάλη τροφίμων, τη διάρκεια ζωής, την ταχύτητα αναπλήρωσης, τον χρόνο των εκπτώσεων, την ιχνηλασιμότητα και το κατά πόσο οι φράουλες που φαινόταν εντάξει στις 8 π.μ. φαίνονται ακόμη πωλήσιμες στις 5 μ.μ. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που όλο και περισσότερες αλυσίδες τροφίμων αντικαθιστούν τους γραμμωτούς κώδικες με ετικέτες RFID.

Γιατί οι γραμμωτοί κώδικες δεν επαρκούν για τη διαχείριση της φρεσκάδας

Η αλλαγή δεν αφορά την αντικατάσταση μιας ετικέτας με μια άλλη απλώς επειδή το RFID ακούγεται πιο προηγμένο. Αφορά την επίλυση ενός προβλήματος που οι γραμμωτοί κώδικες δεν σχεδιάστηκαν ποτέ να λύσουν. Ένας γραμμωτός κώδικας μπορεί να σας πει τι είναι ένα προϊόν, αν κάποιος το σαρώσει. Δεν μπορεί να σας πει πόσο καιρό βρίσκεται αυτό το προϊόν στο πίσω δωμάτιο, αν προέρχεται από παλαιότερη παρτίδα από αυτήν που βρίσκεται δίπλα του, αν ο δίσκος γαλακτοκομικών στο μπροστινό μέρος του ψυγείου είναι πράγματι φρεσκότερος από αυτόν πίσω του, ή αν ο πάγκος προϊόντων πρόκειται να δημιουργήσει αποφεύξιμη φύρα κρατώντας το λάθος απόθεμα με τη λάθος σειρά. ετικέτες RFID, ειδικά όταν συνδέονται με λογική φρεσκάδας, ορατότητα παρτίδας και ιστορικό κίνησης, το αλλάζουν αυτό εντελώς.

Μια περιφερειακή αλυσίδα τροφίμων στο Οχάιο το έμαθε αυτό μετά από ένα δύσκολο καλοκαίρι με εκπτώσεις προϊόντων. Η εταιρεία πίστευε ότι είχε θέμα ποιότητας προμηθευτή, επειδή οι φράουλες, τα κομμένα φρούτα και τα φυλλώδη λαχανικά γερνούσαν πολύ γρήγορα στον χώρο πώλησης. Αλλά μόλις άρχισε να δοκιμάζει RFID παρακολούθησης φρεσκάδας σε επιλεγμένα ευπαθή προϊόντα και επαναχρησιμοποιήσιμους δίσκους προϊόντων, η ιστορία έγινε πιο ενδιαφέρουσα. Η αλυσίδα συνειδητοποίησε ότι το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η ποιότητα των εισερχόμενων προϊόντων. Μεγάλο μέρος της σπατάλης δημιουργούνταν μέσα στις δικές της λειτουργίες. Φρεσκότερες παλέτες μερικές φορές μετακινούνταν στον χώρο πώλησης πριν από τις παλαιότερες. Το προσωπικό του πίσω δωματίου δούλευε γρήγορα, αλλά δεν χρησιμοποιούσε πάντα πρώτα τη σωστή παρτίδα. Οι γραμμωτοί κώδικες δεν είχαν αποτύχει με δραματικό τρόπο. Απλώς δεν πρόσφεραν καμία χρήσιμη βοήθεια στη σειρά προτεραιότητας φρεσκάδας.

Αυτή είναι η πραγματική αδυναμία των ροών εργασίας τροφίμων που βασίζονται σε γραμμωτούς κώδικες. Οι γραμμωτοί κώδικες είναι παθητικοί με την πιο περιοριστική έννοια. Ανταποκρίνονται μόνο όταν ένα άτομο τους σαρώσει σκόπιμα, και ακόμη και τότε, συνήθως ταυτοποιούν τον τύπο του προϊόντος και όχι το πραγματικό πλαίσιο φρεσκάδας. Στο λιανεμπόριο τροφίμων, αυτό δεν αρκεί πλέον. Ένα κατάστημα δεν χρειάζεται απλώς να γνωρίζει ότι αυτό είναι γιαούρτι. Χρειάζεται να γνωρίζει αν αυτό το γιαούρτι ανήκει τώρα στο ράφι, αν θα πρέπει να μπει σε έκπτωση μέχρι το μεσημέρι, αν μια διαφορετική παρτίδα θα πρέπει να πωληθεί πρώτη, και αν η θήκη στο ψυγείο έχει ακόμη αρκετή υπολειπόμενη διάρκεια ζωής για να δικαιολογεί χώρο πώλησης. Το RFID παρακολούθησης φρεσκάδας υποστηρίζει αυτές τις αποφάσεις πολύ καλύτερα, επειδή το προϊόν, η θήκη, ο κάδος ή ο δίσκος μπορούν να φέρουν μια πλουσιότερη ψηφιακή ταυτότητα και να διαβάζονται πιο αυτόματα στην παραλαβή, την αποθήκευση, την αναπλήρωση και τις μεταβάσεις στον χώρο πώλησης.

Πραγματική επιτυχία με το RFID παρακολούθησης φρεσκάδας

Ένας φορέας εκμετάλλευσης σούπερ μάρκετ στην Ισπανία είδε την αξία πρώτα στα συσκευασμένα προϊόντα ντελικατέσεν. Χρησιμοποιούσε πάντα γραμμωτούς κώδικες στο ταμείο και σε ορισμένους χειροκίνητους ελέγχους αποθέματος, αλλά οι διευθυντές του τμήματος ντελικατέσεν αντιμετώπιζαν συνεχώς το ίδιο απογοητευτικό μοτίβο. Προϊόντα με μικρότερη υπολειπόμενη διάρκεια ζωής χάνονταν στο πίσω δωμάτιο, ενώ φρεσκότερες παραδόσεις προωθούνταν μπροστά επειδή ήταν πιο εύκολα προσβάσιμες. Όταν η αλυσίδα δοκίμασε την παρακολούθηση φρεσκάδας RFID σε κατηγορίες ντελικατέσεν με υψηλή φύρα, η εικόνα της αναπλήρωσης έγινε πολύ πιο ξεκάθαρη. Το σύστημα μπορούσε να διακρίνει όχι μόνο τον τύπο του προϊόντος, αλλά και τη λογική παρτίδας και την προτεραιότητα ηλικίας. Το αποτέλεσμα ήταν λιγότερα πετάματα στο τέλος της ημέρας και μια πολύ πιο πειθαρχημένη ρουτίνα FEFO, χωρίς να αναγκάζονται οι εργαζόμενοι να μελετούν κάθε ετικέτα ημερομηνίας σαν ελεγκτές.

Το τελευταίο σημείο έχει σημασία. Τα καταστήματα τροφίμων δεν διαθέτουν μοντέλο εργασίας για ατελείωτη χειροκίνητη επαλήθευση. Τα περισσότερα τμήματα λειτουργούν ήδη υπό χρονική πίεση. Το κρέας, τα γαλακτοκομικά, το αρτοποιείο, τα έτοιμα φαγητά και τα προϊόντα απαιτούν συνεχή προσοχή, και οι ομάδες συνδυάζουν ταυτόχρονα την τοποθέτηση, τον καθαρισμό, τις ερωτήσεις πελατών και τις εκπτώσεις. Κάθε σύστημα φρεσκάδας που εξαρτάται από τέλεια ανθρώπινη πειθαρχία σάρωσης θα αποδυναμώνεται υπό πραγματικές συνθήκες καταστήματος. Το RFID παρακολούθησης φρεσκάδας λειτουργεί καλύτερα επειδή μειώνει μέρος της χειροκίνητης επιβάρυνσης. Μια θήκη που εισέρχεται σε ψυγείο μπορεί να ταυτοποιηθεί αυτόματα. Ένας δίσκος που βγαίνει στον χώρο πώλησης μπορεί να συνδεθεί με την ηλικία του. Μια παρτίδα μπορεί να αναδειχθεί για δράση πριν γίνει σιωπηλά σπατάλη.

Μια αλυσίδα στη Σιγκαπούρη το ανακάλυψε αυτό με έτοιμα γεύματα. Τα καταστήματα κινούνταν γρήγορα, και οι διευθυντές προσπαθούσαν ήδη να κρατούν στενό έλεγχο στις ημερομηνίες λήξης. Παρ' όλα αυτά, πάρα πολλά προϊόντα μπαίναν σε έκπτωση αργά ή πετιόνταν εντελώς. Το ζήτημα δεν ήταν τεμπελιά. Ήταν η ορατότητα. Μέχρι να ελέγξει το προσωπικό χειροκίνητα τις ετικέτες αρκετά προσεκτικά, το καλύτερο παράθυρο δράσης είχε συχνά χαθεί. Μόλις τα δεδομένα φρεσκάδας RFID ενσωματώθηκαν στις καθημερινές ροές εργασίας αναπλήρωσης και εκπτώσεων, η αλυσίδα άρχισε να εντοπίζει αυτά τα παράθυρα χρονισμού νωρίτερα. Αυτό σήμαινε περισσότερα προϊόντα που πωλούνταν με ελεγχόμενη έκπτωση και λιγότερες μονάδες που κατέληγαν απευθείας στα απορρίμματα. Η ομάδα οικονομικών είχε αρχικά δει το RFID ως κόστος. Μετά το πιλοτικό πρόγραμμα, άρχισε να το βλέπει ως πρόληψη σπατάλης.

Βελτίωση της ακρίβειας ανάκλησης και της ορατότητας της ψυκτικής αλυσίδας

Ένας ακόμη λόγος που οι αλυσίδες τροφίμων απομακρύνονται από τους γραμμωτούς κώδικες στα ευπαθή προϊόντα είναι η ακρίβεια ανάκλησης. Όταν εμφανίζεται ένα ζήτημα ασφάλειας τροφίμων, οι ευρείες ανακλήσεις προϊόντων είναι δαπανηρές, αναστατωτικές και βλαπτικές για την εμπιστοσύνη των πελατών. Οι γραμμωτοί κώδικες βοηθούν σε επίπεδο κατηγορίας, αλλά συχνά στερούνται το πλαίσιο κίνησης σε πραγματικό χρόνο που κάνει την ταχεία απόκριση πιο καθαρή. Το RFID παρακολούθησης φρεσκάδας, ειδικά όταν συνδέεται με δεδομένα παρτίδας και κίνησης, επιτρέπει στις αλυσίδες να απομονώνουν τα επηρεαζόμενα προϊόντα πολύ πιο accurately. Αυτό σημαίνει λιγότερα καλά προϊόντα που αποσύρονται άσκοπα και μια ισχυρότερη αλυσίδα επιμέλειας όταν προκύπτουν ερωτήματα από ρυθμιστικές αρχές ή προμηθευτές.

Ένας χονδρέμπορος τροφίμων στην Ολλανδία το είδε αυτό κατά τη διάρκεια μιας προσομοίωσης ανάκλησης γαλακτοκομικών. Υπό το παλιό μοντέλο που βασιζόταν σε γραμμωτούς κώδικες, η ασφαλέστερη απόκριση θα ήταν ευρεία και συγκεχυμένη. Πάρα πολλά καταστήματα δεν μπορούσαν να διαχωρίσουν γρήγορα ποιες θήκες από ποια παρτίδα είχαν ήδη μετακινηθεί πού. Αφού εισήγαγε RFID σε επιλεγμένες κατηγορίες ψυκτικής αλυσίδας υψηλού κινδύνου, η εταιρεία διαπίστωσε ότι μπορούσε να ανταποκριθεί πολύ πιο στοχευμένα. Δεν ήταν μαγεία. Ήταν απλώς καλύτερη ορατότητα σε επίπεδο προϊόντος ή θήκης, συνδεδεμένη με την πραγματική κίνηση. Αυτού του είδους ο έλεγχος είναι ένας σημαντικός λόγος που οι αλυσίδες τροφίμων παίρνουν το RFID πιο σοβαρά.

Η απόδοση της ψυκτικής αλυσίδας είναι ένα άλλο μέρος της ιστορίας. Η φρεσκάδα δεν αφορά μόνο μια εκτυπωμένη ημερομηνία λήξης. Αφορά επίσης τη διαδρομή που ακολουθεί ένα προϊόν. Δύο κουτιά μούρα με την ίδια ονομαστική ημερομηνία μπορεί να μην έχουν ζήσει την ίδια ζωή. Το ένα μπορεί να κινήθηκε καθαρά μέσα στην αλυσίδα. Το άλλο μπορεί να έμεινε πολύ ώρα σε ένα σημείο μεταφόρτωσης ή να έφτασε στο κατάστημα αργότερα από το προγραμματισμένο. Οι γραμμωτοί κώδικες δεν αφηγούνται αυτή την ιστορία, εκτός αν κάποιος την καταγράψει χειροκίνητα βήμα προς βήμα, και αυτό συνήθως δεν γίνεται αρκετά καθαρά. Το RFID δημιουργεί ένα πολύ ισχυρότερο ίχνος ταυτότητας, που βοηθά τα καταστήματα να κατανοήσουν όχι μόνο τι έφτασε, αλλά πόσο παλιό είναι πραγματικά σε λειτουργικούς όρους.

Ένας διανομέας νωπών τροφίμων στο Τέξας το έμαθε αυτό αφού συνεργάστηκε με μια αλυσίδα τροφίμων σε κομμένα λαχανικά και συστατικά κιτ γευμάτων. Οι κωδικοί προϊόντων ήταν εντάξει, αλλά η φύρα παρέμενε πεισματικά υψηλή. Μόλις ο διανομέας και ο λιανέμπορος ενσωμάτωσαν RFID με επίγνωση φρεσκάδας στη ροή των θηκών, διαπίστωσαν ότι η χειρότερη σπατάλη συνδεόταν με αναντιστοιχίες χρονισμού μεταξύ παραλαβής και αναπλήρωσης στον χώρο πώλησης. Ορισμένα καταστήματα αντιμετώπιζαν ουσιαστικά κάθε θήκη ως εξίσου φρέσκια, επειδή η ροή εργασίας με γραμμωτούς κώδικες δεν επιβράβευε πιο λεπτομερή συμπεριφορά. Το RFID έκανε τις κρυφές διαφορές ηλικίας αρκετά ορατές ώστε να δράσει κανείς. Η σπατάλη άρχισε να μειώνεται όχι επειδή τα λαχανικά έγιναν καλύτερα, αλλά επειδή τα καταστήματα σταμάτησαν να αντιμετωπίζουν ανόμοια προϊόντα σαν να ήταν πανομοιότυπα.

Αυτός είναι ο λόγος που η φράση RFID παρακολούθησης φρεσκάδας έχει τόσο μεγάλη σημασία. Οι αλυσίδες τροφίμων δεν αντικαθιστούν απλώς τους γραμμωτούς κώδικες με μια πιο λαμπερή μέθοδο ταυτοποίησης. Αντικαθιστούν ένα στατικό μοντέλο ταυτοποίησης με ένα δυναμικό μοντέλο φρεσκάδας. Αυτό ακούγεται τεχνικό, αλλά ο αντίκτυπος είναι πολύ φυσικός. Καλύτερη εναλλαγή. Καλύτερος χρονισμός εκπτώσεων. Καλύτερη σειρά αναπλήρωσης. Καλύτερη στόχευση ανάκλησης. Καλύτερες προτεραιότητες εργασίας. Καλύτερος έλεγχος φύρας.

Μια αλυσίδα στην Αυστραλία βρήκε το μεγαλύτερο πρώιμο όφελος στο αρτοποιείο. Τα συσκευασμένα φρεσκοψημένα προϊόντα κινούνταν τόσο γρήγορα που οι διευθυντές υπέθεταν ότι οι γραμμωτοί κώδικες ήταν αρκετά καλοί. Ωστόσο, τα καταστήματα συνέχιζαν να βλέπουν περιττή σπατάλη κοντά στην ώρα κλεισίματος. Το πιλοτικό πρόγραμμα έδειξε ότι το ζήτημα δεν ήταν μόνο η υπερπαραγωγή. Ορισμένες ομάδες προϊόντων έμεναν πολύ ώρα στη λάθος σειρά του πίσω δωματίου πριν φτάσουν στο ράφι. Το RFID παρακολούθησης φρεσκάδας βοήθησε να αναδειχθεί ποιοι δίσκοι και ποιες παρτίδες έπρεπε να μετακινηθούν πρώτα. Δεν μετέτρεψε το αρτοποιείο σε εργαστήριο αλγορίθμων. Απλώς σταμάτησε το τμήμα από το να θάβει κατά λάθος γερασμένο απόθεμα πίσω από νεότερο.

Η ίδια λογική ισχύει για το κρέας και τα θαλασσινά, όπου το άγχος για τη φρεσκάδα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Σε αυτά τα τμήματα, το κόστος της κακής ορατότητας δεν είναι μόνο η φύρα. Είναι επίσης ο δισταγμός των πελατών. Αν ο χρονισμός της έκπτωσης είναι πολύ αργός, η ποιότητα πέφτει. Αν είναι πολύ πρώιμος, το περιθώριο κέρδους υποφέρει. Αν η αναπλήρωση είναι εκτός σειράς, το τμήμα μπορεί να φαίνεται γεμάτο ενώ στην πραγματικότητα γερνάει άσχημα από κάτω. Το RFID με επίγνωση φρεσκάδας δίνει σε αυτά τα τμήματα μια πολύ ισχυρότερη βάση για να λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις.

Ένας όμιλος σούπερ μάρκετ στη South Korea το είδε αυτό με υψηλής ποιότητας μαριναρισμένα κρέατα και συσκευασμένες μερίδες θαλασσινών. Το προσωπικό έλεγχε ήδη τις ημερομηνίες, αλλά ο συνδυασμός παρόμοιων συσκευασιών και η έντονη πίεση αναπλήρωσης δημιουργούσαν πάρα πολλά περιθώρια για λάθη. Μόλις ετικέτες RFID λιανικής χρησιμοποιήθηκαν για την υποστήριξη της σειράς φρεσκάδας και της ορατότητας παρτίδας, οι διευθυντές των τμημάτων μπορούσαν να λαμβάνουν καλύτερες αποφάσεις για το ποιες θήκες να ανοίξουν στη συνέχεια, ποια προϊόντα να μπουν σε έκπτωση νωρίτερα και ποιες παραδόσεις ήταν πραγματικά έτοιμες για άμεση μετακίνηση στον χώρο πώλησης. Η αλυσίδα δεν διαφήμισε την τεχνολογία στους πελάτες. Άφησε τα αποτελέσματα να φανούν σε καθαρότερες προθήκες και λιγότερη σπατάλη.

Η στρατηγική στροφή από τους γραμμωτούς κώδικες στο RFID στο λιανεμπόριο τροφίμων

Ένα από τα πιο παραβλεπόμενα οφέλη του RFID στο λιανεμπόριο τροφίμων είναι η εστίαση στην εργασία. Μια ροή εργασίας φρεσκάδας με επίκεντρο τον γραμμωτό κώδικα μετατρέπει συχνά τους διευθυντές τμημάτων σε αναγνώστες ετικετών. Περνούν υπερβολικό χρόνο ελέγχοντας, σαρώνοντας, επανελέγχοντας και ψάχνοντας μέσα σε ανάμεικτο απόθεμα του πίσω δωματίου. Το RFID μετατοπίζει μέρος αυτής της προσπάθειας από τη χειροκίνητη επιθεώρηση στη δράση. Το προσωπικό μπορεί να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην ορθή εναλλαγή, στη δημιουργία έξυπνων προθηκών και στην έγκαιρη παρέμβαση σε γερασμένο απόθεμα. Σε μια επιχείρηση με περιορισμένο εργατικό δυναμικό και υψηλή πίεση φύρας, αυτό έχει σημασία.

Ένας φορέας εκμετάλλευσης τροφίμων στον Καναδά το ανακάλυψε αυτό στα άνθη και τα φρέσκα βότανα, τα οποία είναι εύκολο να απορριφθούν ως niche κατηγορίες μέχρι να κοιτάξει κανείς το ποσοστό σπατάλης τους. Η αλυσίδα είχε διαδικασίες γραμμωτών κωδίκων και εκτυπωμένες ημερομηνίες, αλλά τα τμήματα εξακολουθούσαν να χάνουν πάρα πολύ προϊόν επειδή οι αποφάσεις μετακίνησης αποθέματος ήταν καθυστερημένες και ασυνεπείς. Το RFID παρακολούθησης φρεσκάδας επέτρεψε στα καταστήματα να εντοπίζουν ταχύτερα τους γερασμένους δίσκους και να τους δίνουν προτεραιότητα πριν περάσουν σε περιοχή απόρριψης. Κανείς στα κεντρικά δεν περίμενε ότι τα βότανα θα γίνονταν μια σημαντική ιστορία επιτυχίας RFID, ωστόσο το πιλοτικό πρόγραμμα αποδείχθηκε ένα από τα πιο ξεκάθαρα παραδείγματα του πώς η πλουσιότερη ορατότητα φρεσκάδας αλλάζει τη συμπεριφορά του καταστήματος.

Υπάρχει επίσης ένας λόγος omnichannel για τον οποίο οι αλυσίδες αντικαθιστούν τους γραμμωτούς κώδικες. Η διαδικτυακή παραλαβή και παράδοση ειδών παντοπωλείου έχουν αλλάξει το κόστος του ανακριβούς χειρισμού φρεσκάδας. Αν το κατάστημα επιλέξει τη λάθος παρτίδα, κάνει αντικατάσταση πολύ αργά ή στείλει σε έναν πελάτη ένα προϊόν με ασθενέστερη υπολειπόμενη διάρκεια ζωής από την αναμενόμενη, το παράπονο φτάνει ταχύτερα και πιο ορατά από ό,τι παλιά. Τα συστήματα γραμμωτών κωδίκων μπορούν να υποστηρίξουν τη συλλογή παραγγελιών, αλλά δεν αναδεικνύουν φυσικά την ποιότητα φρεσκάδας τόσο αποτελεσματικά όσο η λογική που υποστηρίζεται από RFID. Οι αλυσίδες θέλουν όλο και περισσότερο ο συλλέκτης ή το σύστημα να γνωρίζει όχι μόνο πού βρίσκεται το προϊόν, αλλά και αν είναι η σωστή επιλογή φρεσκάδας για αυτή την παραγγελία.

Ένας λιανέμπορος στο Ηνωμένο Βασίλειο το ανακάλυψε αυτό σε παραγγελίες προϊόντων με click-και-collect. Οι πελάτες δεν παραπονιούνταν μόνο για ελλείποντα προϊόντα. Παραπονιούνταν ότι λάμβαναν προϊόντα που τεχνικά αντιστοιχούσαν στην παραγγελία αλλά φαινόταν πολύ κοντά στο τέλος της ζωής τους. Συνδέοντας τα σήματα φρεσκάδας RFID στενότερα με τον χειρισμό του αποθέματος στο πίσω δωμάτιο, η αλυσίδα βελτίωσε τον τρόπο με τον οποίο δεσμεύει και συλλέγει ορισμένες ευαίσθητες κατηγορίες. Η διαδικτυακή ομάδα δεν λειτουργούσε ξαφνικά σε εργαστήριο. Απλώς είχε καλύτερα εργαλεία για να διασφαλίζει ότι το προϊόν που αποστέλλεται στον πελάτη είχε νόημα πέρα από τον γραμμωτό κώδικα.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος που οι κορυφαίες αλυσίδες τροφίμων δεν αντικαθιστούν τους γραμμωτούς κώδικες παντού από τη μια μέρα στην άλλη. Συνήθως ξεκινούν εκεί όπου η φρεσκάδα, η φύρα και η πολυπλοκότητα κίνησης διασταυρώνονται με τον πιο επώδυνο τρόπο. Προϊόντα. Έτοιμα φαγητά. Γαλακτοκομικά. Κρέας. Αρτοποιείο. Προϊόντα ντελικατέσεν υψηλής φύρας. Μερικές φορές πρώτα οι επαναχρησιμοποιήσιμοι δίσκοι και τα δοχεία μεταφοράς, και αργότερα η επέκταση σε επίπεδο θήκης και προϊόντος. Οι πιο επιτυχημένες αλυσίδες αντιμετωπίζουν το RFID ως επιχειρηματικό εργαλείο για τον έλεγχο της φρεσκάδας, όχι ως έργο ματαιοδοξίας.

Ένας λιανέμπορος στην Ιαπωνία ακολούθησε ακριβώς αυτή την πορεία. Ξεκίνησε με επαναχρησιμοποιήσιμα κιβώτια προϊόντων και θήκες γαλακτοκομικών υψηλής κυκλοφορίας, επειδή αυτοί οι δύο τομείς δημιουργούσαν τον καθαρότερο λειτουργικό πόνο. Μόλις η αλυσίδα είδε ότι το RFID παρακολούθησης φρεσκάδας βελτίωσε την πειθαρχία εναλλαγής και μείωσε την αποφεύξιμη σπατάλη, η εσωτερική υποστήριξη για ευρύτερη εφαρμογή έγινε πολύ ισχυρότερη. Η εταιρεία δεν χρειαζόταν πλέον μια αφηρημένη ιστορία καινοτομίας. Είχε απόδειξη ότι τα δεδομένα βοηθούσαν τα καταστήματα να λαμβάνουν καλύτερες αποφάσεις.

Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι οι γραμμωτοί κώδικες εξαφανίζονται εντελώς. Οι γραμμωτοί κώδικες είναι ακόμη φθηνοί, χρήσιμοι και βαθιά ενσωματωμένοι στα συστήματα τροφίμων. Αλλά δεν αρκούν πλέον από μόνοι τους σε μια αγορά όπου η φρεσκάδα αποτελεί πλέον μέρος της ανταγωνιστικής υπόσχεσης. Αυτή είναι η πραγματική αλλαγή. Το λιανεμπόριο τροφίμων μπορούσε κάποτε να ανεχθεί την ευρύτερη προσέγγιση. Σήμερα, οι αλυσίδες αναμένεται να είναι πιο οξείες. Πιο οξείες στη σπατάλη. Πιο οξείες στις ανακλήσεις. Πιο οξείες στη διάρκεια ζωής. Πιο οξείες στην ποιότητα omnichannel. Πιο οξείες στην ιχνηλασιμότητα. Το RFID υποστηρίζει αυτή την οξύτητα πολύ καλύτερα από ό,τι θα μπορούσε ποτέ ένας γραμμωτός κώδικας.

Ένα τελευταίο παράδειγμα προήλθε από μια ταχέως αναπτυσσόμενη αστική ιδέα παντοπωλείου στο Ντουμπάι που έχτισε μεγάλο μέρος της επωνυμίας της γύρω από φρεσκότερο απόθεμα μικρής διάρκειας ζωής. Η εταιρεία έμαθε γρήγορα ότι το μάρκετινγκ της φρεσκάδας είναι πολύ ευκολότερο από τη λειτουργική εφαρμογή της. Το προσωπικό χρειαζόταν έναν καλύτερο τρόπο να διακρίνει τι πρέπει να μετακινηθεί τώρα, τι πρέπει να μπει σε έκπτωση σύντομα και τι δεν θα έπρεπε ποτέ να έχει τοποθετηθεί πίσω από νεότερες αφίξεις εξαρχής. Μόλις τα καταστήματα υιοθέτησαν RFID παρακολούθησης φρεσκάδας σε επιλεγμένα ευπαθή προϊόντα και επαναχρησιμοποιήσιμες μονάδες χειρισμού, το πίσω δωμάτιο έγινε πολύ λιγότερο εικαστικό. Αυτό δεν έλυσε κάθε πρόβλημα λιανικής, αλλά αφαίρεσε ένα από τα μεγαλύτερα: την αντιμετώπιση της φρεσκάδας ως άσκηση ανάγνωσης ετικετών αντί ως απόφαση συστήματος.

Αυτός είναι πραγματικά ο λόγος που οι αλυσίδες τροφίμων αντικαθιστούν τους γραμμωτούς κώδικες με RFID παρακολούθησης φρεσκάδας. Οι γραμμωτοί κώδικες ταυτοποιούν. Το RFID βοηθά στην ερμηνεία. Οι γραμμωτοί κώδικες σας λένε τι είναι το προϊόν. Το RFID βοηθά να σας πει τι πρέπει να του συμβεί στη συνέχεια. Και στο σύγχρονο λιανεμπόριο τροφίμων, αυτή η διαφορά είναι όπου το κέρδος, η σπατάλη και η εμπιστοσύνη των πελατών αρχίζουν να διαχωρίζονται.

Οι αλυσίδες που το κατανοούν αυτό δεν κυνηγούν την τεχνολογία για χάρη της. Προσπαθούν να προστατεύσουν το περιθώριο κέρδους στο πιο πεισματικό μέρος του καταστήματος: τα ευπαθή προϊόντα. Θέλουν λιγότερα πετάματα, καλύτερη εναλλαγή, εξυπνότερες εκπτώσεις, καθαρότερες ανακλήσεις, πιο αξιόπιστη διαδικτυακή συλλογή και ισχυρότερη αξιοπιστία φρεσκάδας. Οι γραμμωτοί κώδικες βοήθησαν το λιανεμπόριο τροφίμων για μεγάλο χρονικό διάστημα, και σε πολλά μέρη ακόμη θα το κάνουν. Αλλά όταν η φρεσκάδα γίνεται το κεντρικό επιχειρηματικό πρόβλημα, ένας στατικός κώδικας παύει να αρκεί.

Το RFID δεν κάνει τις φράουλες να διαρκούν περισσότερο ή το γάλα να λήγει αργότερα. Αυτό που κάνει είναι να δίνει στην αλυσίδα πολύ καλύτερη ευκαιρία να δράσει πριν η φρεσκάδα μετατραπεί σε σπατάλη. Και στο λιανεμπόριο τροφίμων, αυτή είναι συχνά η διαφορά μεταξύ ενός τμήματος που φαίνεται πολυάσχολο και ενός που πραγματικά λειτουργεί καλά.