Ετικέτες RFID φρεσκάδας για τον περιορισμό ληγμένων προϊόντων

Η άσχημη αλήθεια για τα ληγμένα προϊόντα

Μπείτε σε σχεδόν οποιοδήποτε παντοπωλείο κοντά στην ώρα κλεισίματος και συνήθως θα εντοπίσετε το ήσυχο πρόβλημα για το οποίο κανείς δεν θέλει να μιλήσει. Ένα ποτήρι γιαούρτι με μία ημέρα υπόλοιπο κρυμμένο πίσω από μια γεμάτη σειρά φρεσκότερων προϊόντων. Μια συσκευασία σάντουιτς στο ψυγείο γρήγορης κατανάλωσης που θα έπρεπε να έχει αποσυρθεί πριν από δύο ώρες. Ένας δίσκος κομμένων φρούτων που μπήκε σε έκπτωση πολύ αργά για να πουληθεί. Ένα ράφι αρτοποιείου που φαίνεται αρκετά γεμάτο από τον διάδρομο αλλά κουβαλά ήδη τον λογαριασμό σπατάλης της αυριανής ημέρας.

Αυτή είναι η άσχημη αλήθεια για τα ληγμένα προϊόντα στο λιανεμπόριο. Το ζήτημα δεν είναι μόνο ότι τα προϊόντα λήγουν. Αυτό το γνωρίζουν όλοι στα παντοπωλεία. Το πρόβλημα είναι ότι τα περισσότερα καταστήματα εξακολουθούν να ανακαλύπτουν τον κίνδυνο πολύ αργά, πολύ χειροκίνητα και πολύ ασυνεπώς. Μέχρι να το προσέξει κάποιος, το κατάστημα έχει ήδη χάσει περιθώριο κέρδους, χρόνο εργασίας ή, ακόμη χειρότερα, την εμπιστοσύνη των πελατών.

Για χρόνια, οι επιχειρήσεις παντοπωλείων προσπαθούσαν να το διαχειριστούν αυτό με ετικέτες ημερομηνίας, ελέγχους με φορητές συσκευές, υπολογιστικά φύλλα, ρουτίνες εκπτώσεων και πολλή μνήμη των υπαλλήλων. Σε ένα μικρό κατάστημα με περιορισμένη ποικιλία, αυτό μπορεί να λειτουργήσει αρκετά καλά. Σε ένα σούπερ μάρκετ με χιλιάδες SKUs, πολλαπλές ζώνες θερμοκρασίας, εναλλασσόμενες προσφορές και απρόβλεπτη κίνηση αγοραστών, αρχίζει να καταρρέει γρήγορα. Το προσωπικό είναι απασχολημένο με παραλαβές, αναπλήρωση ραφιών, καθαριότητα, εξυπηρέτηση πελατών, διαχείριση online παραγγελιών και κάλυψη κενών σε βάρδιες. Οι έλεγχοι φρεσκάδας συχνά γίνονται η εργασία που όλοι γνωρίζουν ότι έχει σημασία αλλά κανείς δεν έχει αρκετό αδιάκοπο χρόνο για να εκτελέσει τέλεια.

Πώς η Φρεσκάδα Ετικέτες RFID Λειτουργεί

Γι' αυτό η φρεσκάδα ετικέτες RFID προσελκύουν σοβαρή προσοχή. Όχι επειδή ακούγονται φουτουριστικές και όχι επειδή οι λιανέμποροι ξαφνικά θέλουν περισσότερα gadget, αλλά επειδή η παρακολούθηση ληγμένων τροφίμων έχει γίνει ένα δύσκολο επιχειρησιακό πρόβλημα με άμεσες οικονομικές συνέπειες. Τα παντοπωλεία χρειάζονται ένα σύστημα που μπορεί να δείξει τι παλιώνει, πού βρίσκεται, τι πρέπει να μπει σε έκπτωση και τι πρέπει να αποσυρθεί πριν γίνει επιβάρυνση. Η φρεσκάδα ετικέτες RFID φέρνουν τη διαχείριση απογραφής πιο κοντά σε αυτή την πραγματικότητα.

Όταν οι άνθρωποι ακούν RFID στο λιανεμπόριο τροφίμων, συχνά σκέφτονται την αντικλοπή, την παρακολούθηση παλετών ή το αυτοματοποιημένο ταμείο. Αυτές είναι πραγματικές περιπτώσεις χρήσης, αλλά η φρεσκάδα ετικέτες RFID λύνουν ένα διαφορετικό πρόβλημα. Συνδέουν την ταυτότητα του προϊόντος με τη χρονική ευαισθησία. Ανάλογα με τον σχεδιασμό του συστήματος, μια ετικέτα μπορεί να συνδεθεί με την ημερομηνία παραγωγής, την ημερομηνία συσκευασίας, την ημερομηνία λήξης, τον αριθμό παρτίδας, τον κανόνα αποθήκευσης και μερικές φορές ακόμη και με το ιστορικό έκθεσης σε θερμοκρασία. Μόλις αυτά τα δεδομένα συνδεθούν με αναγνώστες RFID, έξυπνα ράφια, πύλες αποθήκης ή φορητές συσκευές, το κατάστημα δεν μαντεύει πλέον ποια προϊόντα χρειάζονται προσοχή πρώτα. Μπορεί να τα δει.

Αυτό ακούγεται απλό στα χαρτιά. Στην πράξη, αλλάζει πολλά.

Ιστορίες Επιτυχίας από τον Πραγματικό Κόσμο

Μια περιφερειακή αλυσίδα παντοπωλείων στη Midwest το έμαθε με τον δύσκολο τρόπο στο τμήμα έτοιμων φαγητών. Τα καταστήματα πουλούσαν φρέσκες σαλάτες, wraps και κομμένα φρούτα με σύντομη διάρκεια ζωής, αλλά οι αναφορές shrink φαινόταν συνεχώς χειρότερες από ό,τι περίμεναν οι διευθυντές. Η ομάδα υπέθεσε ότι η υπερπαραγωγή ήταν το κύριο πρόβλημα. Μόλις δοκίμασαν την παρακολούθηση ημερομηνίας λήξης με RFID σε έτοιμα γεύματα, ανακάλυψαν κάτι πιο συγκεκριμένο. Το ζήτημα δεν ήταν μόνο ότι παρήγαγαν πολλά. Παλαιότερες συσκευασίες παγιδεύονταν πίσω από νεότερες αναπληρώσεις επειδή το προσωπικό αναπλήρωνε γρήγορα τις ώρες αιχμής και δεν εφάρμοζε πάντα τέλεια την εναλλαγή. Το κατάστημα δεν χρειαζόταν διάλεξη για το FIFO. Χρειαζόταν ορατότητα. Μόλις το σύστημα επισήμανε το παλιό απόθεμα ανά τοποθεσία, η σπατάλη μειώθηκε και ο χρονισμός των εκπτώσεων βελτιώθηκε επειδή οι άνθρωποι μπορούσαν πραγματικά να δουν τι ήταν κοντά στη λήξη πριν γίνει άχρηστο προς πώληση.

Αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται πιο συχνά από ό,τι θέλουν να παραδεχτούν οι λιανέμποροι. Η σπατάλη στα παντοπωλεία σπάνια προκαλείται από μία μεγάλη αποτυχία. Συνήθως είναι το αποτέλεσμα μικρών παραλείψεων που στοιβάζονται η μία πάνω στην άλλη. Μια βιαστική αναπλήρωση εδώ. Ένας χαμένος έλεγχος εκεί. Μια πόρτα ψυγείου που έμεινε ανοιχτή πολύ ώρα. Μια νυχτερινή βάρδια που απέσυρε τα περισσότερα, αλλά όχι όλα, τα προϊόντα κοντά στη λήξη. Ένα άτομο υποθέτει ότι κάποιος άλλος το έχει ήδη χειριστεί. Μέχρι το τέλος της εβδομάδας, το κατάστημα διαγράφει αξία που δεν χρειαζόταν ποτέ να χαθεί.

Η τεχνολογία RFID φρεσκάδας βοηθάει επειδή μετατρέπει ένα ασαφές πρόβλημα φρεσκάδας σε μια ουρά ενεργειών. Αντί να ζητά από το προσωπικό να επιθεωρήσει τα πάντα, το βοηθά να επικεντρωθεί στα λίγα πράγματα που χρειάζονται πραγματικά άμεση δράση. Αυτή η αλλαγή έχει σημασία. Το εργατικό κόστος στα παντοπωλεία είναι υψηλό και η προσοχή είναι περιορισμένη. Ένας διευθυντής δεν χρειάζεται άλλο σύστημα που παράγει όμορφους πίνακες ελέγχου που κανείς δεν χρησιμοποιεί. Ένας διευθυντής χρειάζεται μια σύντομη λίστα που λέει: αυτά τα δώδεκα προϊόντα στο delicatessen χρειάζονται έκπτωση εντός δύο ωρών, αυτά τα οκτώ γαλακτοκομικά πρέπει να μετακινηθούν μπροστά, αυτές οι συσκευασίες αρτοποιείου πρέπει να βγουν από το ράφι απόψε και αυτοί οι δίσκοι προϊόντων στο ψυγείο παραλαβής κινδυνεύουν επειδή τοποθετήθηκαν πολύ νωρίς.

Μια αστική αλυσίδα παντοπωλείων ευκολίας το δοκίμασε σε έτοιμα προς κατανάλωση γεύματα κοντά σε επιχειρηματικές περιοχές. Η ζήτηση το μεσημέρι ήταν ισχυρή, αλλά η απορρόφηση το βράδυ ήταν ασυνεπής. Πριν χρησιμοποιήσουν ετικέτες RFID, το προσωπικό συνήθως εφάρμοζε εκπτώσεις σε ένα πρόχειρο χρονοδιάγραμμα. Μερικές φορές οι εκπτώσεις έρχονταν πολύ νωρίς και χανόταν περιθώριο κέρδους. Μερικές φορές έρχονταν πολύ αργά και τα προϊόντα πετιόνταν. Αφού το κατάστημα συνέδεσε τα δεδομένα φρεσκάδας με δυναμικούς κανόνες εκπτώσεων, το αποτέλεσμα ήταν λιγότερο τυχαίο. Τα προϊόντα με αρκετή υπολειπόμενη διάρκεια ζωής παρέμεναν σε πλήρη τιμή περισσότερο. Τα προϊόντα που πλησίαζαν το παράθυρο απόφασης έμπαιναν σε έκπτωση εγκαίρως ώστε να κινηθούν ακόμη. Το θέμα δεν ήταν ότι το RFID μαγικά πουλούσε παλιό φαγητό. Το θέμα ήταν ότι έδωσε στην ομάδα ένα καλύτερο ρολόι.

Αυτό το καλύτερο ρολόι είναι ένα από τα πιο υποτιμημένα οφέλη στη διαχείριση απογραφής παντοπωλείων. Η διαχείριση λήξεων είναι ένα πρόβλημα χρονισμού μεταμφιεσμένο σε πρόβλημα αποθέματος. Τα καταστήματα συχνά έχουν τα σωστά προϊόντα στο κτίριο, αλλά όχι τον σωστό χρονισμό για εναλλαγή, έκθεση, έκπτωση ή απόσυρση. Η φρεσκάδα ετικέτες RFID δεν αλλάζουν τη βιολογία των τροφίμων, αλλά βελτιώνουν τον χρονισμό της ανθρώπινης δράσης γύρω από αυτά.

Υπάρχει επίσης η πλευρά της συμμόρφωσης, η οποία γίνεται πιο σοβαρή όταν οι κατηγορίες φρέσκων, διατηρημένων σε ψύξη και έτοιμων προς κατανάλωση προϊόντων επεκτείνονται. Ένα υψηλής ποιότητας σούπερ μάρκετ στη Σιγκαπούρη εισήγαγε παρακολούθηση ληγμένων τροφίμων με RFID για εισαγόμενα γαλακτοκομικά και σπεσιαλιτέ επιδόρπια αφού ένα παράπονο πελάτη αποκάλυψε ένα ληγμένο προϊόν που είχε διαφύγει κατά τη διάρκεια μιας πολυάσχολης εβδομάδας διακοπών. Ο πραγματικός όγκος των ληγμένων προϊόντων δεν ήταν τεράστιος, αλλά ο κίνδυνος φήμης ήταν. Μόλις ο λιανέμπορος συνέδεσε την κατάσταση φρεσκάδας με καθημερινές αναφορές εξαιρέσεων, η συζήτηση άλλαξε από "Παρακαλώ ελέγξτε πιο προσεκτικά" σε "Αυτά είναι τα ακριβή προϊόντα και οι θέσεις ραφιών που απαιτούν απόσυρση πριν από το άνοιγμα." Αυτό είναι ένα πολύ διαφορετικό πρότυπο ελέγχου.

Ορισμένοι αγοραστές αναρωτιούνται ακόμη αν η διαχείριση ημερομηνιών με barcode είναι αρκετή. Σε ορισμένα περιβάλλοντα, είναι. Αλλά τα συστήματα barcode εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από σάρωση με οπτική επαφή και σκόπιμη ανθρώπινη ενέργεια. Το RFID στα σούπερ μάρκετ γίνεται ελκυστικό όταν ο λιανέμπορος θέλει ταχύτερη, πιο παθητική ορατότητα σε πολλά προϊόντα και πολλά σημεία επαφής. Αν ένας υπάλληλος πρέπει ακόμη να σηκώσει κάθε προϊόν ένα ένα για να μάθει τι λήγει, το κατάστημα δεν έχει πραγματικά λύσει το εμπόδιο εργασίας. Έχει μόνο ψηφιοποιήσει τη γραφειοκρατία.

Ένας όμιλος φρέσκιας αρτοποιίας στην Ισπανία το ανακάλυψε αυτό αφού επεκτάθηκε από έξι σε είκοσι δύο καταστήματα. Η παλιά τους μέθοδος βασιζόταν σε ετικέτες εκτύπωσης και ελέγχους βάρδιας κλεισίματος. Αυτό λειτουργούσε όταν ο ιδρυτής επισκεπτόταν προσωπικά τις τοποθεσίες. Απέτυχε μόλις η επιχείρηση κλιμακώθηκε. Ορισμένα καταστήματα έκαναν υπερβολικά επιθετικές εκπτώσεις. Ορισμένα καταστήματα έχαναν τους κανόνες απόσυρσης αυθημερόν για προϊόντα με κρέμα. Ορισμένα καταστήματα υπερπαρήγαγαν επειδή το παλιό απόθεμα της προηγούμενης ημέρας δεν ήταν ορατό αρκετά νωρίς. Μόλις ο όμιλος εφάρμοσε φρεσκάδα ετικέτες RFID σε επιλεγμένες γραμμές υψηλού κινδύνου, οι διευθυντές καταστημάτων άρχισαν να λαμβάνουν καλύτερες αποφάσεις παραγωγής το απόγευμα επειδή είχαν καθαρότερη ορατότητα σε αυτό που είχε ακόμη ρεαλιστική πιθανότητα να πουληθεί πριν από το τέλος της ημέρας. Η μεγαλύτερη εξοικονόμηση δεν προήλθε από τον εντοπισμό ληγμένων προϊόντων. Προήλθε από την αποφυγή αναπόφευκτης αναπλήρωσης.

Αυτό είναι ένα άλλο σημείο που οι άνθρωποι παραβλέπουν. Η φρεσκάδα ετικέτες RFID δεν είναι μόνο εργαλείο πρόληψης απωλειών. Είναι εργαλείο ζήτησης και αναπλήρωσης. Όταν το κατάστημα γνωρίζει τι παλιώνει, μπορεί να λάβει καλύτερες αποφάσεις για το τι να μην βγάλει, τι να μην ψήσει, τι να μην συναρμολογήσει και τι να μην μεταφέρει. Η διάσωση των παντοπωλείων από ληγμένα προϊόντα δεν αφορά μόνο την απόσυρση κακού αποθέματος. Αφορά την πρόληψη της αυριανής σπατάλης όσο υπάρχει ακόμη χρόνος.

Μια αλυσίδα γειτονικών αγορών στον Καναδά χρησιμοποίησε RFID φρεσκάδας σε μπολ κομμένων προϊόντων και οικογενειακά κιτ σαλάτας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Οι διευθυντές περίμεναν ότι το κύριο κέρδος θα προερχόταν από λιγότερα ληγμένα προϊόντα στο ράφι. Αντ' αυτού, το μεγαλύτερο κέρδος προήλθε από μεταφορές μεταξύ καταστημάτων. Ένα υποκατάστημα κοντά σε οικιστική κίνηση πουλούσε καλά μεγαλύτερες συσκευασίες το βράδυ. Ένα άλλο κοντά σε πύργους γραφείων χρειαζόταν μικρότερες μερίδες μεσημεριανού νωρίτερα την ημέρα. Επειδή η κατάσταση φρεσκάδας ήταν ορατή νωρίτερα, οι σχεδιαστές μετακίνησαν τα σωστά προϊόντα όσο είχαν ακόμη αρκετή υπολειπόμενη ζωή για να πουληθούν. Χωρίς αυτά τα δεδομένα, οι μεταφορές θα γίνονταν πολύ αργά ή καθόλου.

Οι κατηγορίες που είναι ευαίσθητες στη θερμοκρασία ενισχύουν ακόμη περισσότερο την υπόθεση. Η λήξη δεν αφορά μόνο την εκτυπωμένη ημερομηνία. Για ορισμένα προϊόντα, ο πραγματικός κίνδυνος εξαρτάται από τον χρόνο, τον χειρισμό και τις συνθήκες έκθεσης. Ένας λιανέμπορος θαλασσινών στη South Korea δοκίμασε έξυπνη φρεσκάδα ετικέτες RFID σε υψηλής ποιότητας σετ sashimi για πάγκους παντοπωλείων υψηλής ποιότητας. Τα προϊόντα κινούνταν μέσα από μια αυστηρή ψυκτική αλυσίδα, αλλά ο λιανέμπορος αντιμετώπιζε ακόμη απρόβλεπτες απώλειες έκθεσης τα σαββατοκύριακα. Συνδέοντας την ταυτότητα παρτίδας, τον χρόνο συσκευασίας και τα συμβάντα κίνησης του ψυγείου, η ομάδα μπόρεσε να διακρίνει τα πραγματικά ζητήματα ζήτησης από τα ζητήματα χειρισμού. Σε ένα κατάστημα, το πρόβλημα δεν ήταν οι χαμηλές πωλήσεις. Ήταν ότι το προσωπικό τοποθετούσε τα προϊόντα πολύ νωρίς σε δευτερεύουσα προθήκη. Μόλις άλλαξε αυτή η συνήθεια, η σπατάλη μειώθηκε χωρίς περικοπή της ποικιλίας.

Η ίδια λογική έχει σημασία στο omnichannel λιανεμπόριο. Η online παραλαβή παντοπωλείου ακούγεται αποδοτική από την πλευρά του πελάτη, αλλά δημιουργεί νέους κινδύνους λήξης μέσα στο κατάστημα. Οι παραγγελίες μπορεί να συλλεχθούν νωρίς, να κρατηθούν σε ψυχρό χώρο προετοιμασίας και μετά να καθυστερήσουν, να αλλάξουν ή να ακυρωθούν. Χωρίς έναν καθαρό τρόπο παρακολούθησης της φρεσκάδας σε επίπεδο προϊόντος, αυτά τα προϊόντα γίνονται άβολο απόθεμα. Ένα σούπερ μάρκετ στην Αυστραλία το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια ταχείας ανάπτυξης του click-και-collect. Γιαούρτια, σάντουιτς και γεύματα ευκολίας που είχαν διατεθεί σε ακυρωμένες παραγγελίες μερικές φορές επιστρέφονταν πολύ αργά για πώληση στο μπροστινό ράφι. Μόλις η αλυσίδα χρησιμοποίησε παρακολούθηση φρεσκάδας RFID στη ροή εργασίας παραλαβής, το προσωπικό μπορούσε να εντοπίσει ποια επιστρεφόμενα προϊόντα είχαν ακόμη υγιή υπολειπόμενη διάρκεια ζωής και ποια έπρεπε να μπουν σε έκπτωση ή να ανακατευθυνθούν αμέσως. Αυτή δεν είναι εντυπωσιακή τεχνολογία. Είναι επιχειρησιακός καθαρισμός και οι λιανέμποροι χρειάζονται πολύ από αυτόν.

Ξεπερνώντας τις Προκλήσεις Υλοποίησης

Φυσικά, καμία ειλικρινής συζήτηση δεν πρέπει να προσποιείται ότι το RFID είναι αβίαστο. Η στρατηγική ετικετών πρέπει να ταιριάζει με το προϊόν, το υλικό συσκευασίας, το περιβάλλον ανάγνωσης και τον επιχειρηματικό στόχο. Οι ετικέτες φρεσκάδας RFID για παντοπωλεία δεν είναι μία λύση για όλους. Ένα δοχείο delicatessen, ένας μεταλλικός δίσκος γεύματος, ένα μπουκάλι γαλακτοκομικού και ένα κέλυφος αρτοποιείου δεν συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο. Αν η αξιοπιστία ανάγνωσης είναι χαμηλή, τα δεδομένα γίνονται ακατάστατα και τα ακατάστατα δεδομένα δημιουργούν περισσότερη απογοήτευση παρά αξία. Η καλή ανάπτυξη εξαρτάται από την επιλογή ετικέτας, την τοποθέτηση, την υποδομή αναγνωστών, τους κανόνες λογισμικού και τον ρεαλιστικό επανασχεδιασμό διαδικασιών. Το κατάστημα δεν μπορεί απλώς να κολλήσει ετικέτες στα προϊόντα και να περιμένει ότι η εργασιακή πειθαρχία θα εξαφανιστεί.

Ένας χονδρέμπορος παντοπωλείου στην περιοχή του Κόλπου το ανακάλυψε αυτό σε μια δοκιμή με εισαγόμενα μαλακά τυριά. Η πρώτη διαμόρφωση φαινόταν καλή στο εργαστήριο, αλλά οι πραγματικές συνθήκες ραφιού δημιούργησαν κενά ανάγνωσης λόγω της πυκνότητας συσκευασίας και της γεωμετρίας του ψυγείου. Η ομάδα προσάρμοσε τη θέση ετικέτας, άλλαξε τις γωνίες των αναγνωστών και περιόρισε την πιλοτική εφαρμογή στις κατηγορίες όπου το επιχειρησιακό όφελος ήταν ισχυρότερο. Μετά από αυτό, το σύστημα έγινε χρήσιμο. Αυτή είναι μια καλή υπενθύμιση για τους αγοραστές: η σωστή ερώτηση δεν είναι "Λειτουργεί το RFID;" Η σωστή ερώτηση είναι "Πού δημιουργεί η παρακολούθηση φρεσκάδας RFID περισσότερη επιχειρησιακή αξία από όσο κοστίζει η ανάπτυξη και η συντήρησή της;"

Σε πολλά καταστήματα, η απάντηση ξεκινά με κατηγορίες υψηλής σπατάλης, σύντομης ζωής και υψηλής επαφής. Έτοιμα φαγητά. Φρέσκα γαλακτοκομικά. Γεύματα γρήγορης κατανάλωσης. Κομμένα φρούτα. Αρτοποιείο με κρέμα ή γλάσο. Κιτ γευμάτων. υψηλής ποιότητας πρωτεΐνες. Ακόμη και τα άνθη μπορούν να ταιριάξουν στη λογική σε ορισμένες μορφές. Αυτοί είναι οι τομείς όπου οι παραλείψεις εργασίας, τα λάθη εναλλαγής και ο κακός χρονισμός εκπτώσεων βλάπτουν γρήγορα. Αν ένας λιανέμπορος προσπαθήσει να βάλει ετικέτες σε κάθε προϊόν από την πρώτη ημέρα, το έργο συνήθως γίνεται πιο δύσκολο από όσο χρειάζεται. Η εξυπνότερη πορεία είναι να ξεκινήσει εκεί όπου ο πόνος είναι ήδη ακριβός και ορατός.

Ένας σκανδιναβικός λιανέμπορος τροφίμων έκανε ακριβώς αυτό με φρέσκο χυμό, σάντουιτς και sushi που πωλούνταν από μικρά αστικά καταστήματα. Ο χώρος ήταν περιορισμένος, η κυκλοφορία ανομοιόμορφη και το προσωπικό χειριζόταν πολλούς ρόλους ταυτόχρονα. Αφού υιοθέτησαν RFID φρεσκάδας για αυτές τις κατηγορίες, οι διευθυντές διαπίστωσαν ότι μπορούσαν να συντομεύσουν τους χειροκίνητους ελέγχους ημερομηνιών και να βελτιώσουν ακόμη τον έλεγχο ληγμένων. Πιο σημαντικό, μπορούσαν να σταματήσουν να υπερβάλλουν. Πριν από την πιλοτική εφαρμογή, οι ομάδες μερικές φορές απέσυραν προϊόντα νωρίς απλώς για να είναι ασφαλείς. Αυτό προστάτευε τη συμμόρφωση αλλά θυσίαζε περιθώριο κέρδους. Με πιο ακριβή δεδομένα φρεσκάδας, κρατούσαν τα πωλήσιμα προϊόντα λίγο περισσότερο χωρίς να ολισθαίνουν σε επικίνδυνη περιοχή. Η καλύτερη ακρίβεια μείωσε τη σπατάλη και από τις δύο πλευρές.

Η εμπιστοσύνη των πελατών είναι το μέρος που μερικές φορές υποτιμούν τα στελέχη επειδή δεν εμφανίζεται πάντα καθαρά στις αναφορές shrink. Όταν οι αγοραστές βρίσκουν ληγμένα τρόφιμα, δεν αμφισβητούν μόνο αυτό το ένα προϊόν. Αμφισβητούν τα πρότυπα του καταστήματος. Αρχίζουν να αναρωτιούνται τι άλλο χάνεται στο ψυγείο γαλακτοκομικών, στα έτοιμα γεύματα, στον διάδρομο βρεφικών τροφών, στα παγωμένα ποτά. Μια κακή ανακάλυψη μπορεί να βλάψει ήσυχα την εμπιστοσύνη πολύ πέρα από την τιμή της. Η φρεσκάδα ετικέτες RFID μειώνουν αυτόν τον κίνδυνο ενισχύοντας τον έλεγχο εκεί όπου τα καταστήματα είναι πιο εκτεθειμένα.

Ένας οικογενειακός όμιλος σούπερ μάρκετ στο Μεξικό χρησιμοποίησε παρακολούθηση φρεσκάδας RFID μετά από δύο παράπονα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για ληγμένες συσκευασμένες σαλάτες. Η αλυσίδα δεν αντιμετώπιζε μαζική αλλοίωση, αλλά αντιμετώπιζε αντίληψη. Μόλις τα καταστήματα υιοθέτησαν ελέγχους φρεσκάδας βάσει εξαιρέσεων, οι διευθυντές καταστημάτων περνούσαν λιγότερο χρόνο κάνοντας ευρείς χειροκίνητους ελέγχους και περισσότερο χρόνο επιλύοντας συγκεκριμένα προϊόντα κινδύνου πριν τα δουν οι πελάτες. Το επιχειρησιακό κέρδος ήταν πολύτιμο, αλλά η προστασία της φήμης ήταν πιθανώς ακόμη πιο πολύτιμη.

Υπάρχει επίσης ένα επιχείρημα βιωσιμότητας εδώ, αλλά πρέπει να διατυπωθεί ειλικρινά. Η μείωση της σπατάλης τροφίμων στα σούπερ μάρκετ είναι πραγματικό όφελος του RFID φρεσκάδας, αλλά μόνο όταν το κατάστημα αλλάζει πραγματικά συμπεριφορά. Η ορατότητα μόνη της δεν σώζει τρόφιμα. Η εξοικονόμηση προέρχεται όταν τα καλύτερα δεδομένα οδηγούν σε εξυπνότερες εκπτώσεις, καλύτερες μεταφορές, αυστηρότερη αναπλήρωση και λιγότερες πρόωρες απορρίψεις. Η τεχνολογία είναι το έναυσμα, όχι η πλήρης λύση.

Ένας μεγάλος λιανέμπορος παντοπωλείου στην Ιαπωνία χρησιμοποίησε δεδομένα RFID φρεσκάδας για να συντονίσει τις εκπτώσεις με τοπικά μοτίβα ζήτησης αντί να βασίζεται σε κανόνες χρονισμού σε επίπεδο αλυσίδας. Ορισμένα καταστήματα είχαν αιχμές το βράδυ, άλλα όχι. Ορισμένες γειτονιές ανταποκρίνονταν καλά σε μικρές εκπτώσεις, άλλες χρειάζονταν βαθύτερες μειώσεις τιμών αργά την ημέρα. Ευθυγραμμίζοντας την ορατότητα φρεσκάδας με τις συνήθειες απορρόφησης κάθε καταστήματος, η αλυσίδα μείωσε τόσο τη σπατάλη όσο και τη διαρροή περιθωρίου από περιττές εκπτώσεις. Έτσι μοιάζει η ώριμη χρήση. Όχι απλώς παρακολούθηση της ηλικίας, αλλά έξυπνη αξιοποίησή της.

Συμπέρασμα: Μια Καθαρότερη Εικόνα της Φρεσκάδας

Τι πρέπει λοιπόν να αποκομίσουν από όλα αυτά οι αγοραστές παντοπωλείων, οι ηγέτες λειτουργιών και οι ομάδες τεχνολογίας λιανεμπορίου;

Πρώτον, τα ληγμένα προϊόντα δεν είναι ένα μικρό ζήτημα τακτοποίησης. Είναι ζήτημα περιθωρίου κέρδους, ζήτημα εργασίας, ζήτημα συμμόρφωσης και ζήτημα εμπιστοσύνης, όλα ταυτόχρονα.

Δεύτερον, οι παραδοσιακοί χειροκίνητοι έλεγχοι ημερομηνιών δεν κλιμακώνονται καθαρά στα σύγχρονα περιβάλλοντα παντοπωλείων, ειδικά όταν η φρέσκια ποικιλία, η πίεση εργασίας και η πολυπλοκότητα του omnichannel αυξάνονται ταυτόχρονα.

Τρίτον, η φρεσκάδα ετικέτες RFID είναι πιο χρήσιμες όταν συνδέονται με δράση. Καλύτερη εναλλαγή αποθέματος. Καλύτερος χρονισμός εκπτώσεων. Καλύτερες λίστες απόσυρσης. Καλύτερες αποφάσεις μεταφοράς. Καλύτερη ορατότητα στις ροές εργασίας αποθήκης και παραλαβής. Από εκεί προέρχεται η απόδοση.

Και τέλος, η πραγματική αξία δεν είναι μόνο ο εντοπισμός του τι έχει λήξει. Είναι ο εντοπισμός του τι πρόκειται να γίνει πρόβλημα όσο το κατάστημα μπορεί ακόμη να κάνει κάτι γι' αυτό.

Γι' αυτό έχει σημασία η άσχημη αλήθεια για τα ληγμένα προϊόντα. Τα παντοπωλεία δεν χάνουν χρήματα μόνο όταν χαλάει το φαγητό. Χάνουν χρήματα όταν το σύστημα για την ορατότητα του κινδύνου είναι πολύ αργό, πολύ χειροκίνητο ή πολύ ασαφές για να υποστηρίξει έγκαιρες αποφάσεις. Η φρεσκάδα ετικέτες RFID καλύπτουν αυτό το κενό ορατότητας. Όχι τέλεια, όχι παντού και όχι χωρίς στοχαστική υλοποίηση. Αλλά στις κατηγορίες όπου η φρεσκάδα καθορίζει τη σπατάλη, την εμπιστοσύνη των πελατών και το καθημερινό επιχειρησιακό άγχος, δίνουν στα καταστήματα κάτι που χρειάζονταν εδώ και πολύ καιρό: μια καθαρότερη εικόνα του τι είναι ακόμη πωλήσιμο, τι χρειάζεται βοήθεια τώρα και τι δεν πρέπει ποτέ να φτάσει στο καλάθι ενός πελάτη.