Πώς το RFID προετοιμάζει τις επωνυμίες για το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος της ΕΕ

Γιατί το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος Είναι Ζήτημα Ταυτότητας Προϊόντος

Πολλές μάρκες εξακολουθούν να μιλούν για το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος της ΕΕ σαν να ήταν ένα μελλοντικό πρόβλημα για νομικές ομάδες, υπεύθυνους βιωσιμότητας ή προμηθευτές λογισμικού. Αυτός είναι ο βολικός τρόπος να το σκέφτεται κανείς. Κρατά το ζήτημα σε απόσταση. Κάνει το DPP να ακούγεται σαν ένα ακόμη επίπεδο αναφοράς που μπορεί να αντιμετωπιστεί αργότερα, όταν οι κανόνες θα είναι σαφέστεροι, οι προθεσμίες πιο κοντινές και κάποιος άλλος θα έχει λύσει τα δύσκολα σημεία. Το πρόβλημα είναι ότι το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος δεν είναι μόνο ζήτημα αναφοράς. Είναι ζήτημα ταυτότητας προϊόντος, ζήτημα δεδομένων εφοδιαστικής αλυσίδας, ζήτημα ιχνηλασιμότητας κύκλου ζωής και, για πολλές κατηγορίες, ένα πολύ πρακτικό επιχειρησιακό ζήτημα. Μόλις μια μάρκα το δει έτσι, το RFID αρχίζει να φαίνεται πολύ πιο σχετικό.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το RFID είναι ο νόμος. Δεν είναι. Το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος της ΕΕ δεν είναι μια κρυφή εντολή για ετικέτες RFID σε κάθε προϊόν. Είναι κάτι πιο ενδιαφέρον από αυτό. Είναι ένα πλαίσιο που ωθεί τις μάρκες προς πλουσιότερες, πιο δομημένες και πιο προσβάσιμες πληροφορίες προϊόντος καθ' όλη τη διάρκεια ζωής ενός προϊόντος. Μόλις αυτή η αλλαγή γίνει πραγματικότητα μέσα σε μια επιχείρηση, ένα δύσκολο ερώτημα εμφανίζεται σχεδόν αμέσως. Πώς διατηρείτε την ψηφιακή εγγραφή συνδεδεμένη με το φυσικό αντικείμενο αφού η ετικέτα καταστραφεί, η συσκευασία πεταχτεί, το προϊόν επιστραφεί, επισκευαστεί, μεταπωληθεί, ανακατασκευαστεί ή ανακυκλωθεί; Εκεί ακριβώς οι προμηθευτές RFID και οι μάρκες που είναι έτοιμες για RFID αρχίζουν να δίνουν πολύ μεγαλύτερη προσοχή.

Όταν οι αγοραστές αναζητούν φράσεις όπως EU Digital Product Passport, RFID για digital product passport, ιχνηλασιμότητα προϊόντος για DPP, ψηφιακή ταυτότητα για κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, DPP για επωνυμίες μόδας και παρακολούθηση κύκλου ζωής προϊόντος στην Ευρώπη, συνήθως προσπαθούν να καταλάβουν αν το RFID έχει πραγματικό ρόλο σε αυτή τη μετάβαση ή αν η αγορά απλώς πιέζει μια παλιά τεχνολογία να ενταχθεί σε μια νέα ρυθμιστική αφήγηση. Η απάντηση εξαρτάται από το πόσο ειλικρινά εξετάζει η επιχείρηση τα δικά της δεδομένα προϊόντος. Αν το επωνυμία διαθέτει ήδη ισχυρή ταυτότητα είδους, ισχυρή ιχνηλασιμότητα κύκλου ζωής, ανθεκτική πρόσβαση σε δεδομένα συνδεδεμένα με το προϊόν και ομαλές μεταβάσεις σε όλα τα κανάλια εφοδιασμού, λιανικής, μεταπώλησης και επαναχρησιμοποίησης, τότε το RFID μπορεί να είναι μόνο μία από πολλές επιλογές. Αν το επωνυμία έχει κατακερματισμένα δεδομένα, αδύναμη φυσική ταυτότητα και πληροφορίες προϊόντος που καταρρέουν μετά την αρχική πώληση, τότε το RFID αρχίζει να φαίνεται πολύ πιο ελκυστικό.

Το βασικό σημείο είναι απλό. Το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος αυξάνει την εμπορική αξία της αξιόπιστης ταυτότητας προϊόντος. Αυτό έχει σημασία γιατί πολλές μάρκες εξακολουθούν να λειτουργούν σαν η ταυτότητα προϊόντος να αφορά κυρίως εσωτερικούς κωδικούς SKU, ετικέτες χαρτοκιβωτίων, παραγγελίες αγοράς και συσκευασία προς τον καταναλωτή. Αυτό μπορεί να αρκεί όταν η επιχείρηση ενδιαφέρεται μόνο για την αρχική πώληση και τις βραχυπρόθεσμες επιστροφές. Γίνεται πολύ λιγότερο αρκετό όταν το ίδιο αντικείμενο μπορεί να χρειαστεί να φέρει ή να συνδεθεί με δεδομένα βιωσιμότητας, πληροφορίες σύνθεσης, υποστήριξη επισκευής, υποστήριξη γνησιότητας, οδηγίες φροντίδας, επαλήθευση μεταπώλησης, ιστορικό εξαρτημάτων ή καθοδήγηση τέλους ζωής σε έναν μεγαλύτερο κύκλο ζωής.

Πώς το RFID Δημιουργεί μια Ανθεκτική Γέφυρα Μεταξύ Φυσικών Προϊόντων και Ψηφιακών Εγγραφών

Από τα διάσπαρτα δεδομένα προϊόντος στη συνέχεια που συνδέεται με το προϊόν

Μια μάρκα μόδας με ισχυρή ευρωπαϊκή πελατειακή βάση το είδε καθαρά όταν άρχισε να προετοιμάζεται για ένα μελλοντικό λειτουργικό μοντέλο τύπου DPP. Στα χαρτιά, είχε ήδη τις απαραίτητες πληροφορίες. Τα δεδομένα σύνθεσης βρίσκονταν στο PLM. Τα αρχεία εργοστασίου βρίσκονταν στα συστήματα προμηθειών. Οι οδηγίες φροντίδας βρίσκονταν σε αρχεία σχεδίασης. Οι ισχυρισμοί προϊόντος βρίσκονταν σε φακέλους έγκρισης μάρκετινγκ. Οι σημειώσεις επισκευής ζούσαν στη μεταπώληση. Η μάρκα είχε δεδομένα παντού. Αυτό που δεν είχε ήταν ανθεκτική, συνδεδεμένη με το προϊόν συνέχεια. Μόλις εξαφανίστηκε η κρεμαστή ετικέτα και η ετικέτα φροντίδας φθάρθηκε ή κόπηκε, η ψηφιακή ιστορία έχασε τη βολικότερη γέφυρα της πίσω στο φυσικό προϊόν. Εκείνη ήταν η στιγμή που άλλαξε η εσωτερική συζήτηση. Το DPP δεν ήταν πλέον απλώς ένα θέμα συμμόρφωσης. Έγινε θέμα ταυτότητας προϊόντος.

Αυτός είναι ένας από τους μεγαλύτερους λόγους που το RFID έχει σημασία εδώ. Το RFID δίνει στις μάρκες έναν ακόμη τρόπο να αγκυρώνουν την ταυτότητα προϊόντος πέρα από την ορατή ετικέτα μόνο. Δεν είναι ο μόνος τρόπος, και δεν είναι πάντα ο καλύτερος τρόπος, αλλά γίνεται πολύ πειστικό όταν τα προϊόντα κινούνται σε περιβάλλοντα διαχείρισης όπου οι ορατοί κωδικοί φθείρονται, όπου η ευκολία σάρωσης έχει σημασία ή όπου το ίδιο προϊόν μπορεί να χρειαστεί να αναγνωριστεί επανειλημμένα χωρίς να εξαρτάται από την οπτική επαφή. Για ορισμένα προϊόντα, ανθεκτικές ετικέτες RFID μπορούν να υποστηρίξουν αυτή τη σύνδεση πιο αξιόπιστα από μόνα τα αναγνωριστικά που βασίζονται στη συσκευασία. Σε ένα απλό διαδικτυακό προϊόν απευθείας στον καταναλωτή με προσδοκίες σύντομου κύκλου ζωής, μια διαδρομή βασισμένη σε QR μπορεί να αρκεί. Σε ενδύματα, υποδήματα, υψηλής ποιότητας αξεσουάρ, κλωστοϋφαντουργικά είδη ενοικίασης, στολές, επαναχρησιμοποιούμενα είδη μεταφοράς ή επώνυμα προϊόντα που κινούνται μέσω μεταπώλησης και επισκευής, το επιχείρημα γίνεται πιο ενδιαφέρον.

Μια μάρκα πολυτελών τσαντών το ανακάλυψε αυτό όταν επανασχεδίαζε την αρχιτεκτονική δεδομένων προϊόντος της. Η ομάδα αρχικά υπέθεσε ότι το ζήτημα του Ψηφιακού Διαβατηρίου Προϊόντος θα ζούσε κυρίως μέσα στο λογισμικό. Στη συνέχεια η μεταπώληση έθεσε μια πρακτική ανησυχία. Όταν ένας πελάτης επέστρεφε χρόνια αργότερα για επισκευή, και η αρχική κρεμαστή ετικέτα είχε χαθεί, και η εσωτερική χάρτινη κάρτα έλειπε, και το αντικείμενο είχε περάσει από πλατφόρμα μεταπώλησης ή αλλαγή ιδιωτικής ιδιοκτησίας, πώς θα επανασυνέδεε το κέντρο σέρβις αξιόπιστα το φυσικό προϊόν με τη σωστή ψηφιακή εγγραφή χωρίς να βασίζεται υπερβολικά σε χειροκίνητη επαλήθευση ταυτότητας; Η απάντηση δεν ήταν αυτόματα το RFID, αλλά το RFID έγινε μία από τις λίγες επιλογές που φαινόταν ακόμη αξιόπιστη αφού η μάρκα δοκίμασε ειλικρινά τη μελλοντική ροή εργασίας της.

Γιατί τα κλωστοϋφαντουργικά κάνουν τη συζήτηση για το DPP πιο πρακτική

Τα κλωστοϋφαντουργικά είναι ένα προφανές σημείο όπου αυτή η συζήτηση γίνεται γρήγορα σοβαρή. Μια εταιρεία παιδικών ενδυμάτων που ήθελε να προετοιμαστεί για μελλοντικές προσδοκίες DPP προς την ΕΕ συνειδητοποίησε ότι οι συνήθεις ετικέτες λειτουργούσαν καλά τη στιγμή της πώλησης και πολύ λιγότερο καλά σε όλη την πραγματική ζωή του προϊόντος. Οι γονείς αφαιρούσαν τις ετικέτες. Οι ετικέτες φροντίδας ξεθώριαζαν. Η συσκευασία εξαφανιζόταν. Η διαλογή δωρεών, η μεταπώληση μεταχειρισμένων και η επεξεργασία επιστροφών δημιουργούσαν όλα τον δικό τους θόρυβο ταυτότητας. Μόλις η μάρκα σταμάτησε να ρωτά «Πώς δείχνουμε τις πληροφορίες προϊόντος στην πρώτη πώληση;» και άρχισε να ρωτά «Πώς παραμένει αυτό το προϊόν ψηφιακά αναγνωρίσιμο μέσα από τη χρήση, την επιστροφή, τη μεταπώληση και την πιθανή ανακύκλωση;», ο ρόλος του RFID άλλαξε από προαιρετική πιλοτική τεχνολογία σε πιθανό μακροπρόθεσμο στρώμα ταυτότητας.

Ένας φορέας ενοικίασης ενδυμάτων εργασίας είχε φτάσει σε αυτό το συμπέρασμα ακόμη νωρίτερα, για καθαρά εμπορικούς λόγους. Πολύ πριν το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος γίνει σημαντική φράση στα διοικητικά συμβούλια, η επιχείρηση εξαρτιόταν ήδη από την ταυτότητα αντικειμένου σε κύκλους πλύσης, ανάθεση σε χρήστη, επισκευές, εναλλαγή αποθέματος και συμβατική λογοδοσία. Για περιβάλλοντα κύκλων πλύσης, εξειδικευμένες ετικέτες RFID για πλυντήριο μπορούν να γίνουν μέρος του στρώματος ταυτότητας πίσω από τον έλεγχο κλωστοϋφαντουργικών ειδών ενοικίασης και τη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση ενδυμάτων. Όταν η συζήτηση για το DPP έγινε πιο ορατή στην Ευρώπη, η εταιρεία αναγνώρισε κάτι χρήσιμο. Η υποδομή που είχε χτίσει για επιχειρησιακούς λόγους φαινόταν επίσης ολοένα πιο σχετική για ρυθμιστική και πελατοκεντρική συνέχεια δεδομένων. Τα ενδύματα που μπορούσαν ήδη να αναγνωριστούν ανθεκτικά εν κινήσει ήταν πολύ πιο εύκολο να συνδεθούν με πλουσιότερες πληροφορίες κύκλου ζωής αργότερα.

Το ίδιο μοτίβο αρχίζει να εμφανίζεται στα κλωστοϋφαντουργικά φιλοξενίας. Ένας όμιλος ξενοδοχείων που διαχειριζόταν υψηλής ποιότητας ρόμπες, λευκά είδη σπα και επιλεγμένα επαναχρησιμοποιούμενα είδη επισκεπτών ήθελε να προετοιμαστεί για ισχυρότερους ισχυρισμούς βιωσιμότητας και μελλοντικές ευρωπαϊκές προσδοκίες πληροφοριών προϊόντος. Στην αρχή, το έργο έμοιαζε με ζήτημα περιεχομένου και συμμόρφωσης. Στη συνέχεια οι λειτουργίες επισήμαναν ότι πολλά από τα πιο υψηλής αξίας είδη κινούνταν μέσα από σκληρά περιβάλλοντα πλύσης, αναδιανομής και κύκλων δωματίων όπου τα ορατά αναγνωριστικά ήταν ασυνεπή. Το ερώτημα του DPP δεν ήταν πλέον μόνο ποια δεδομένα να αποθηκευτούν. Έγινε πώς να διατηρηθεί η ταυτότητα υπό πραγματική επιχειρησιακή πίεση. Το RFID δεν έλυσε κάθε μέρος του προβλήματος, αλλά έλυσε ένα μέρος που ήταν εύκολο να αγνοηθεί μέχρι τότε.

Γιατί η Ετοιμότητα για DPP Απαιτεί Δεδομένα Προϊόντος από Πολλούς Φορείς

Ένας ακόμη λόγος που το RFID έχει σημασία είναι ότι το DPP κάνει τα δεδομένα προϊόντος πιο πολυ-φορέα. Στο παλιό μοντέλο, πολλές πληροφορίες προϊόντος έμεναν παγιδευμένες μέσα στα συστήματα της μάρκας. Στο αναδυόμενο μοντέλο, οι πληροφορίες προϊόντος χρειάζεται ολοένα περισσότερο να είναι αξιοποιήσιμες από περισσότερα από ένα μέρη σε περισσότερα από ένα στάδια ζωής. Οι καταναλωτές μπορεί να χρειάζονται πρόσβαση σε ορισμένες πληροφορίες. Οι επισκευαστές μπορεί να χρειάζονται ένα άλλο στρώμα. Οι ανακυκλωτές μπορεί να χρειάζονται λεπτομέρειες υλικού. Οι πλατφόρμες μεταπώλησης μπορεί να ενδιαφέρονται για γνησιότητα ή πληροφορίες σε επίπεδο μοντέλου. Τα κέντρα σέρβις μπορεί να χρειάζονται ιστορικό συντήρησης. Τα τελωνεία ή οι αρχές μπορεί να χρειάζονται άλλα στοιχεία σχετικά με τη συμμόρφωση σε ορισμένες κατηγορίες. Όσο περισσότεροι φορείς εμπλέκονται, τόσο πιο εύθραυστη γίνεται η ταυτότητα προϊόντος αν εξακολουθεί να εξαρτάται υπερβολικά από τη συσκευασία και τις προσωρινές ετικέτες.

Μια εταιρεία υψηλής ποιότητας υποδημάτων το ανακάλυψε αυτό όταν προσπαθούσε να προετοιμαστεί για μελλοντικές ροές εργασίας τύπου DPP και ισχυρότερη υποστήριξη μεταπώλησης στην Ευρώπη. Η ομάδα μεταπώλησης ήθελε ταχύτερη επαλήθευση ταυτότητας και καλύτερη συνέχεια λεπτομερειών προϊόντος. Η ομάδα βιωσιμότητας ήθελε σαφέστερη σύνθεση και καθοδήγηση επισκευής. Τα αρχικά συστήματα λιανικής είχαν αρκετά δεδομένα για τον πρώτο ιδιοκτήτη, αλλά όχι αρκετή ανθεκτική ταυτότητα για δευτερεύοντα κανάλια. Μόλις η μάρκα χαρτογράφησε τι θα συνέβαινε αφού πεταχτεί το κουτί παπουτσιών και εξαφανιστούν τα εσωτερικά χάρτινα ένθετα, έγινε πολύ πιο δύσκολο να πιστέψει ότι ένας σύνδεσμος δεδομένων που εξαρτάται αποκλειστικά από τη συσκευασία αρκεί. Το RFID δεν έγινε υποχρεωτικό. Έγινε στρατηγικά χρήσιμο.

Μια μάρκα επίπλων έφτασε σε παρόμοιο σημείο από μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Είχε αρθρωτά προϊόντα, ανταλλακτικά, ευκαιρίες ανακατασκευής και αυξανόμενο ενδιαφέρον για υποστήριξη πελατών μεγαλύτερης διάρκειας. Η συζήτηση για το DPP την ώθησε να θέσει άβολα ερωτήματα για το τι συμβαίνει μετά τη συναρμολόγηση και χρόνια χρήσης. Θα ήταν ένα προϊόν ακόμη συνδεδεμένο με τις σωστές πληροφορίες υλικού και εξαρτημάτων αν η ορατή ετικέτα του χανόταν κατά τη μετακόμιση, την επισκευή ή την ανακατασκευή; Θα ήξεραν οι συνεργάτες σέρβις τι κοιτούσαν; Θα μπορούσαν οι δεύτεροι ιδιοκτήτες να έχουν ακόμη πρόσβαση σε αξιόπιστες πληροφορίες; Αυτά τα ερωτήματα μετατόπισαν τη συζήτηση από την απλή ετοιμότητα συμμόρφωσης προς την ταυτότητα κύκλου ζωής. Και πάλι, το RFID δεν ήταν ο νόμος. Ήταν ένα από τα πιο πρακτικά εργαλεία για να γίνουν οι μελλοντικές προσδοκίες του νόμου ευκολότερες στη συμβίωση.

Πέρα από μια Σελίδα Διαβατηρίου Μόνο στο Μπροστινό Μέρος

Γιατί η εσωτερική συνέχεια έχει μεγαλύτερη σημασία από μια γυαλισμένη σελίδα προορισμού

Εδώ οι μάρκες συχνά κάνουν ένα χρήσιμο λάθος πριν πάρουν τη σωστή απόφαση. Υποθέτουν ότι το DPP είναι κυρίως ένα πρόβλημα πληροφοριών στο μπροστινό μέρος. Φαντάζονται ένα ψηφιακό διαβατήριο ως μια σελίδα προς τον καταναλωτή με στοιχεία βιωσιμότητας, σημειώσεις προέλευσης και οδηγίες φροντίδας. Αυτό έχει σημασία, αλλά είναι μόνο μέρος της ιστορίας. Το δυσκολότερο πρόβλημα είναι η εσωτερική συνέχεια. Αν τα δεδομένα πίσω από το προϊόν είναι κατακερματισμένα, και αν η μέθοδος σύνδεσης ταυτότητας είναι αδύναμη, η εμπειρία στο μπροστινό μέρος γίνεται εύθραυστη. Μια μάρκα αθλητικών ειδών που προετοιμαζόταν για την ευρωπαϊκή αγορά το έμαθε αυτό όταν εξερευνούσε έννοιες DPP προς τον καταναλωτή. Η γυαλισμένη σελίδα προορισμού ήταν εύκολη. Το δύσκολο μέρος ήταν η ευθυγράμμιση αρχείων προμηθευτών, δηλώσεων υλικών, διαδρομών επισκευής και ταυτότητας αντικειμένου σε κλίμακα. Μόλις αυτή η πραγματικότητα έγινε σαφής, η μάρκα άρχισε να δίνει πολύ μεγαλύτερη προσοχή στις μεθόδους φυσικής ταυτότητας και πολύ λιγότερη στα σχέδια μάρκετινγκ.

Οι προμηθευτές RFID ενδιαφέρονται για αυτό γιατί η συζήτηση διευρύνει τον ρόλο τους. Στο παρελθόν, μια πώληση RFID συχνά ζούσε μέσα στην ακρίβεια αποθέματος λιανικής, τον αυτοματισμό αποθήκης, την παρακολούθηση πλυντηρίων ή τον έλεγχο πρόσβασης. Το DPP διευρύνει το εμπορικό πλαίσιο. Τώρα οι μάρκες μπορεί να ρωτούν αν το RFID μπορεί να βοηθήσει στην υποστήριξη της συνέχειας ψηφιακής ταυτότητας, της επαλήθευσης μεταπώλησης, της διαχείρισης εγγύησης, της σύνδεσης συμβάντων επισκευής ή πιο αξιόπιστων δεδομένων βιωσιμότητας σε επίπεδο προϊόντος με την πάροδο του χρόνου. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε προμηθευτής είναι έτοιμος για την αλλαγή. Κάποιοι εξακολουθούν να πωλούν κυρίως με βάση την εμβέλεια ανάγνωσης και την τιμή μονάδας. Οι πιο έξυπνοι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι η μελλοντική αξία μπορεί να βρίσκεται τόσο στη διατήρηση της ταυτότητας και τη συνέχεια των δεδομένων όσο και στην επιχειρησιακή ταχύτητα.

Μια μάρκα αποσκευών και ειδών ταξιδιού παρέχει ένα καλό παράδειγμα. Είχε ήδη βασική σειριοποίηση και έλεγχο barcode, αλλά αφού αξιολόγησε τι μπορεί να απαιτεί μια πιο φιλόδοξη ετοιμότητα για DPP, είδε ότι η εγγύηση, η επισκευή, η επαλήθευση ταυτότητας και η μεταπώληση θα μπορούσαν όλα να επωφεληθούν από ισχυρότερη ταυτότητα αντικειμένου. Η μάρκα δεν αποφάσισε ξαφνικά να βάλει ετικέτες RFID σε όλα. Αποφάσισε ότι η μελλοντική αρχιτεκτονική προϊόντος έπρεπε να σχεδιαστεί με γνώμονα τη μακροπρόθεσμη ψηφιακή συνέχεια. Αυτή η λεπτή αλλαγή είχε σημασία. Η εταιρεία δεν ρωτούσε πλέον μόνο αν το RFID δημιουργεί γρήγορη επιχειρησιακή απόδοση επένδυσης. Ρωτούσε αν το RFID μπορεί να βοηθήσει να μεταφερθεί η ψηφιακή ζωή του προϊόντος πιο μακριά από ό,τι μπορούσε η αρχική ετικέτα.

Γιατί τα αδύναμα δεδομένα αναφοράς μπορούν να υπονομεύσουν την αξία του RFID

Το DPP έχει επίσης σημασία γιατί αυξάνει το κόστος της κακής πειθαρχίας δεδομένων. Αν οι μάρκες θέλουν να χρησιμοποιούν το RFID ουσιαστικά σε ένα πλαίσιο DPP, δεν μπορούν να αντιμετωπίζουν τις ετικέτες ως μεμονωμένα επιχειρησιακά εργαλεία. Η λογική ταυτότητας πίσω από αυτές πρέπει να είναι σταθερή. Μια μάρκα αξεσουάρ ομορφιάς το έμαθε αυτό κατά τον πρώιμο σχεδιασμό ιχνηλασιμότητας. Συνειδητοποίησε ότι αν το στρώμα RFID και το στρώμα δεδομένων αναφοράς προϊόντος δεν συμφωνούσαν καθαρά, τότε η ιδέα του διαβατηρίου θα γινόταν εύθραυστη πολύ γρήγορα. Μια ετικέτα που βοηθά την αποθήκη αλλά δείχνει σε ασυνεπή δεδομένα κύκλου ζωής δεν είναι στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο. Είναι απλώς μια τοπική ευκολία. Οι μάρκες που επωφελούνται περισσότερο από το RFID σε ένα πλαίσιο DPP θα είναι εκείνες που αντιμετωπίζουν την ταυτότητα αντικειμένου, τα δεδομένα προϊόντος και τα συμβάντα κύκλου ζωής ως ένα ενιαίο σύστημα και όχι ως τρία ξεχωριστά έργα.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σχετικό για μάρκες που δραστηριοποιούνται σε επιστροφές, μεταπώληση, ανακατασκευή και επισκευή. Αυτά τα κανάλια τείνουν να εκθέτουν κάθε αδυναμία στην ταυτότητα προϊόντος. Μια μάρκα υψηλής ποιότητας εξωτερικών ενδυμάτων ανακάλυψε ότι το μοντέλο απευθείας στον καταναλωτή έκανε την ταυτότητα να φαίνεται εύκολη επειδή τα προϊόντα κινούνταν με αρκετά ελεγχόμενους τρόπους. Τη στιγμή που επέκτεινε το πρόγραμμα ανακατασκευής και μεταπώλησης, τα πράγματα έγιναν δυσκολότερα. Τα προϊόντα επέστρεφαν χωρίς την αρχική συσκευασία, με τροποποιημένες ορατές ετικέτες, με προηγούμενο ιστορικό επισκευής και με αβέβαιες εγγραφές σε επίπεδο προϊόντος. Η συζήτηση για το DPP έδωσε στην εταιρεία έναν νέο φακό. Δεν αρκούσε πλέον να ρωτά αν οι πληροφορίες υπήρχαν στην αρχική πώληση. Το ερώτημα έγινε αν το προϊόν μπορούσε ακόμη να αντιστοιχιστεί με τις σωστές πληροφορίες αρκετές μεταβάσεις αργότερα. Το RFID άρχισε να φαίνεται πολύ πιο σχετικό μόλις η μάρκα κοίταξε τον πραγματικό κύκλο ζωής και όχι την ιδανική ροή λιανικής.

Πώς οι Μάρκες Μπορούν να Αρχίσουν να Προετοιμάζονται Πριν Οριστικοποιηθεί Κάθε Λεπτομέρεια του DPP

Υπάρχει επίσης ένα πλεονέκτημα χρονισμού εδώ για μάρκες που κινούνται νωρίς. Δεν χρειάζεται να περιμένουν κάθε κατ' εξουσιοδότηση πράξη, κάθε κανόνα ειδικό για κατηγορία ή κάθε τελική λεπτομέρεια υλοποίησης να ωριμάσει τέλεια πριν βελτιώσουν την ταυτότητα προϊόντος. Μια μάρκα ενδυμάτων εργασίας, ένας προμηθευτής κλωστοϋφαντουργικών ή μια ετικέτα υψηλής ποιότητας αξεσουάρ μπορεί να αρχίσει να χτίζει ισχυρότερα θεμέλια ταυτότητας τώρα και να γίνει πολύ πιο ευέλικτη αργότερα. Αυτό δεν σημαίνει επένδυση στα τυφλά. Σημαίνει επιλογή κατηγοριών προϊόντων και ροών εργασίας όπου η ισχυρότερη ταυτότητα δημιουργεί ήδη επιχειρησιακή ή εμπορική αξία σήμερα, ενώ παράλληλα κάνει την επιχείρηση πιο έτοιμη για τις αυριανές προσδοκίες του DPP.

Ένας προμηθευτής κλωστοϋφαντουργικών για νοσοκομεία, για παράδειγμα, δεν χρειαζόταν πλήρη εντολή DPP για να επωφεληθεί από την ταυτότητα ενδυμάτων που συνδέεται με RFID. Χρειαζόταν ήδη ορατότητα κύκλων πλύσης, λογοδοσία αποθέματος και έλεγχο αντικατάστασης. Το γεγονός ότι το ίδιο στρώμα ταυτότητας μπορούσε αργότερα να υποστηρίξει πλουσιότερες ψηφιακές πληροφορίες προϊόντος έκανε την επένδυση πιο στρατηγική, όχι λιγότερο τεκμηριωμένη. Μια μάρκα καταναλωτικών προϊόντων στην Ευρώπη μπορεί να κάνει το ίδιο. Ξεκινήστε εκεί όπου το RFID λύνει ήδη ένα πραγματικό πρόβλημα. Στη συνέχεια χρησιμοποιήστε αυτή τη σταθερότητα ταυτότητας ως μέρος της μελλοντικής ετοιμότητας για DPP αντί να προσποιείστε ότι ολόκληρο το έργο υπάρχει μόνο για τη ρύθμιση.

Αυτός είναι πιθανώς ο πιο χρήσιμος τρόπος να το σκεφτείτε. Το RFID βοηθά τις μάρκες να προετοιμαστούν για το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος της ΕΕ όχι επειδή η Ευρώπη επέλεξε το RFID ως τη μία σωστή τεχνολογία, αλλά επειδή η Ευρώπη αυξάνει την αξία της ανθεκτικής, αξιόπιστης ταυτότητας που συνδέεται με το προϊόν. Μόλις αυτή η αξία ανέβει, το RFID γίνεται πιο εμπορικά σχετικό σε κάθε κατηγορία προϊόντων όπου οι ορατές ετικέτες, οι κωδικοί που βασίζονται στη συσκευασία ή οι μέθοδοι ταυτότητας σύντομης διάρκειας δεν αρκούν.

Πρακτική Αξία του RFID για την Ετοιμότητα στο Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος

Πώς βοηθά λοιπόν το RFID, σε πρακτικούς όρους; Βοηθά κάνοντας την ταυτότητα προϊόντος πιο ανθεκτική. Βοηθά βελτιώνοντας την ιχνηλασιμότητα σε επίπεδο αντικειμένου σε πραγματικά περιβάλλοντα διαχείρισης. Βοηθά υποστηρίζοντας βρόχους επισκευής, μεταπώλησης, ανακατασκευής, ενοικίασης και επιστροφής όπου οι κωδικοί οπτικής επαφής είναι συχνά αδύναμοι. Βοηθά συνδέοντας φυσικά προϊόντα με πλουσιότερες ψηφιακές εγγραφές πιο σταθερά με την πάροδο του χρόνου. Βοηθά μειώνοντας το χάσμα μεταξύ αυτού που γνωρίζει μια μάρκα στο λογισμικό και αυτού που μπορεί ακόμη να αναγνωρίσει στον πραγματικό κόσμο αφού τελειώσει η πρώτη πώληση.

Οι μάρκες που το καταλαβαίνουν αυτό δεν αντιμετωπίζουν το DPP ως μελλοντικό βάρος γραφειοκρατίας. Το αντιμετωπίζουν ως σήμα ότι τα δεδομένα προϊόντος γίνονται μέρος της αξίας του προϊόντος. Και μόλις τα δεδομένα προϊόντος γίνουν πιο πολύτιμα, οι μέθοδοι που κρατούν αυτά τα δεδομένα αξιόπιστα συνδεδεμένα με το προϊόν γίνονται επίσης πιο πολύτιμες. Για πολλές μάρκες, αυτό δεν εγγυάται μια απόφαση RFID. Αλλά εγγυάται απολύτως μια συζήτηση για RFID. Και στα χρόνια που έρχονται, αυτή η συζήτηση θα έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από ό,τι στο παρελθόν.