Πώς το RFID μειώνει τον κίνδυνο ιατρικής αμέλειας από ληγμένα εμφυτεύματα

Οι άνθρωποι εκτός του χώρου της υγείας συχνά εκπλήσσονται όταν ακούν ότι τα ιατρικά εμφυτεύματα έχουν ημερομηνίες λήξης. Υποθέτουν ότι ένα εμφύτευμα είναι κατασκευασμένο από μέταλλο, πολυμερές, κεραμικό ή κάποιο συνδυασμό αυτών των υλικών, οπότε θα πρέπει να διαρκεί στο ράφι μέχρι να το χρειαστεί κάποιος. Όποιος όμως έχει εργαστεί πραγματικά με ορθοπεδικά εμφυτεύματα, συστήματα σπονδυλικής στήλης, κιτ τραύματος, καρδιακές συσκευές, χειρουργικά πλέγματα ή αποστειρωμένα εμφυτεύσιμα εξαρτήματα γνωρίζει ότι το ζήτημα δεν είναι τόσο απλό. Σε πολλές περιπτώσεις, ο περιοριστικός παράγοντας δεν είναι το ίδιο το υλικό του πυρήνα του εμφυτεύματος. Είναι το αποστειρωμένο φράγμα, η ακεραιότητα της συσκευασίας, η επικυρωμένη διάρκεια ζωής στο ράφι, η ιχνηλασιμότητα σε επίπεδο παρτίδας και η νοσοκομειακή διαδικασία γύρω από την αποθήκευση, τον χειρισμό, την εναλλαγή και τη χρήση. Μόλις αγνοηθούν αυτά τα στοιχεία, ο κίνδυνος δεν είναι πλέον θεωρητικός. Γίνεται λειτουργικός, οικονομικός, νομικός και, στις χειρότερες περιπτώσεις, κλινικός.

Γι' αυτό η διαχείριση αποθέματος εμφυτευμάτων έχει γίνει σιωπηρά ένα από τα σημαντικότερα θέματα στον έλεγχο της εφοδιαστικής αλυσίδας των νοσοκομείων. Όταν ένα ληγμένο εμφύτευμα φτάνει σε χειρουργική αίθουσα, η ζημιά μπορεί να εξαπλωθεί προς πολλές κατευθύνσεις ταυτόχρονα. Μια επέμβαση μπορεί να καθυστερήσει. Ένας χειρουργός μπορεί να χάσει την εμπιστοσύνη του στη διαδικασία προετοιμασίας του νοσοκομείου'. Ένας ασθενής μπορεί να αντιμετωπίσει αποφεύξιμη αβεβαιότητα. Το νοσοκομείο μπορεί να χρειαστεί να διερευνήσει αν παρόμοια προϊόντα χρησιμοποιήθηκαν αλλού. Οι ομάδες ποιότητας μπορεί να χρειαστεί να εξετάσουν αρχεία καταγραφής, συνθήκες αποθήκευσης και ενέργειες προσωπικού υπό έντονη χρονική πίεση. Και αν το πρόβλημα είναι αρκετά σοβαρό, η συζήτηση μετακινείται γρήγορα από το σφάλμα αποθέματος στην έκθεση σε αμέλεια.

1. Ο Κρυφός Κίνδυνος των Ληγμένων Ιατρικών Εμφυτευμάτων

Εδώ ακριβώς Οι ετικέτες RFID για την παρακολούθηση ιατρικών εμφυτευμάτων έχουν πραγματική αξία. Πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν ότι το RFID στην απογραφή υγειονομικής περίθαλψης είναι απλώς ένας ταχύτερος τρόπος μέτρησης κουτιών, αλλά αυτό χάνει το νόημα. Η πραγματική ισχύς ενός συστήματος παρακολούθησης εμφυτευμάτων RFID είναι ότι βοηθά το νοσοκομείο ή τον διανομέα να γνωρίζει τι υπάρχει σε απόθεμα, πού βρίσκεται, αν πλησιάζει τη λήξη του, αν ανήκει σε πρόγραμμα παρακαταθήκης, αν έχει μεταφερθεί στη χειρουργική αίθουσα και αν τα σωστά δεδομένα παρτίδας και σειριακού αριθμού καταγράφηκαν πριν από τη χρήση. Με άλλα λόγια, μειώνει τα τυφλά σημεία που επιτρέπουν σε ληγμένα ή μη ιχνηλατήσιμα εμφυτεύματα να εισχωρήσουν σε περιβάλλον υψηλού κινδύνου.

Αν έχετε δει ποτέ πώς αποθηκεύονται τα εμφυτεύματα στον πραγματικό κόσμο, αυτό έχει άμεση σημασία. Οι αποθήκες σπάνια είναι ήσυχοι χώροι μουσείου όπου τίποτα δεν κινείται εκτός αν το ορίζει ένα εγχειρίδιο πολιτικής. Οι δίσκοι ανοίγονται για έλεγχο περιστατικών. Το απόθεμα παρακαταθήκης φτάνει αργά. Είδη έκτακτης ανάγκης μεταφέρονται μεταξύ δωματίων. Παρόμοιες συσκευασίες βρίσκονται η μία δίπλα στην άλλη. Ένας χειρουργός προτιμά συγκεκριμένο εύρος μεγεθών. Μια άλλη κλινική γραμμή παίρνει απόθεμα για εφεδρικό αλλά το επιστρέφει μετά τη διαδικασία. Όλα αυτά δημιουργούν κίνηση, και η κίνηση είναι εκεί όπου τα χειροκίνητα συστήματα αρχίζουν να αποτυγχάνουν. Ένας γραμμωτός κώδικας μπορεί να λειτουργήσει καλά, αλλά μόνο όταν το προσωπικό σαρώνει τη σωστή στιγμή, υπό τις σωστές συνθήκες, με τη σωστή πειθαρχία. Οι ετικέτες RFID δημιουργούν ένα καλύτερο δίχτυ ασφαλείας επειδή υποστηρίζουν συνεχή ορατότητα αντί για μεμονωμένες στιγμές καταγραφής δεδομένων.

Ένα ιδιωτικό ορθοπεδικό νοσοκομείο στο Οχάιο έμαθε αυτό το μάθημα μετά από ένα περιστατικό παρά τρίχα που αφορούσε εξαρτήματα εμφυτεύματος γόνατος. Δεν συνέβη τίποτα καταστροφικό, αλλά το γεγονός ήταν ανησυχητικό. Μια ομάδα χειρουργείου άνοιξε εφεδρικό απόθεμα όταν το προγραμματισμένο μέγεθος εμφυτεύματος φάνηκε οριακό για τον ασθενή. Κατά τη συμφωνία καταμέτρησης μετά τη χειρουργική επέμβαση, κάποιος παρατήρησε ότι ένα άλλο ανοιχτό εξάρτημα που βρισκόταν στο ίδιο καρότσι είχε περάσει την ημερομηνία λήξης του δύο εβδομάδες νωρίτερα. Δεν είχε εμφυτευτεί, αλλά είχε ταξιδέψει πολύ πιο μακριά από ό,τι θα έπρεπε ποτέ. Το νοσοκομείο συνειδητοποίησε ότι το πρόβλημά του δεν ήταν απρόσεκτο προσωπικό. Το πρόβλημα ήταν ότι η πρόληψη ληγμένων εμφυτευμάτων εξαρτιόταν υπερβολικά από το αν κάποιος θα πρόσεχε τα μικρά γράμματα υπό χρονική πίεση. Μόλις το νοσοκομείο στράφηκε στην παρακολούθηση αποθέματος εμφυτευμάτων με RFID με αυτοματοποιημένες ειδοποιήσεις λήξης και ορατότητα σε επίπεδο ντουλαπιού, τα παρά τρίχα περιστατικά αυτού του είδους γίνονταν πολύ ευκολότερο να εντοπιστούν πριν τα προϊόντα φτάσουν στην περιοχή της διαδικασίας.

2. Πώς το RFID Αποτρέπει την Αμέλεια Μέσω της Παρακολούθησης Εμφυτευμάτων

Αυτή είναι η πραγματική επιχειρηματική λογική για τη διαχείριση αποθέματος εμφυτευμάτων με RFID. Δεν αφορά μόνο την αποδοτικότητα. Αφορά τη μετακίνηση κρίσιμων ελέγχων νωρίτερα στη διαδικασία. Όσο νωρίτερα εντοπιστεί ένα ληγμένο ή κακώς διαχειριζόμενο εμφύτευμα, τόσο μικρότερος ο κίνδυνος. Αν το σύστημα επισημάνει ένα πρόβλημα στην κεντρική αποθήκη, το ζήτημα είναι μια εργασία αποθέματος. Αν το ίδιο πρόβλημα ανακαλυφθεί κατά την προετοιμασία περιστατικού, γίνεται διακοπή της χειρουργικής αίθουσας. Αν ανακαλυφθεί μετά την εμφύτευση, η συζήτηση αλλάζει εντελώς, και κανείς δεν θέλει να βρίσκεται σε αυτή τη συζήτηση.

Ένα καρδιολογικό κέντρο στο Σάο Πάολο βρέθηκε αντιμέτωπο με μια διαφορετική εκδοχή του ίδιου προβλήματος. Η ροή εργασίας των εμφυτεύσιμων συσκευών τους ήταν αυστηρά ελεγχόμενη στα χαρτιά, αλλά η πραγματική κίνηση μεταξύ αποθήκευσης, προετοιμασίας και χώρων υποστήριξης διαδικασιών ήταν πιο δυναμική από ό,τι αντιλαμβανόταν η διοίκηση. Οι συσκευές δεν χάνονταν ακριβώς, αλλά η ορατότητα υστερούσε σε σχέση με την πραγματικότητα. Σε έναν εσωτερικό έλεγχο, η ομάδα διαπίστωσε ότι το προσωπικό ξόδευε υπερβολικό χρόνο επαληθεύοντας αν μια συσκευή είχε επιστραφεί στο απόθεμα, είχε ανατεθεί σε περιστατικό ή είχε μετακινηθεί για αξιολόγηση. Εισήγαγαν ένα σύστημα αποθέματος νοσοκομείου RFID για εμφυτεύσιμες συσκευές υψηλής αξίας, συνδέοντας κάθε επισημασμένη συσκευασία με δεδομένα ημερομηνίας λήξης, τοποθεσία αποθήκευσης και κατάσταση ανάθεσης περιστατικού. Το αποτέλεσμα δεν ήταν μαγικό, αλλά ήταν καθοριστικό. Το νοσοκομείο σταμάτησε να βασίζεται τόσο πολύ στη μνήμη και την επιβεβαίωση σε χαρτί σε τομείς όπου η ακρίβεια είχε τη μεγαλύτερη σημασία.

Αυτή η διάκριση έχει σημασία επειδή ο κίνδυνος ληγμένων εμφυτευμάτων δεν προκαλείται πάντα από κατάφωρη αμέλεια. Πολύ συχνά προκύπτει από τη συνηθισμένη τριβή της ροής εργασίας. Οι συσκευασίες μοιάζουν μεταξύ τους. Η εναλλαγή αποθέματος διακόπτεται κατά τις πολυάσχολες εβδομάδες. Τα είδη παρακαταθήκης αποθηκεύονται δίπλα σε ιδιόκτητο απόθεμα. Ένα προϊόν μεταφέρεται για να υποστηρίξει ένα επείγον περιστατικό και δεν επιστρέφεται στο αρχικό του κουτί. Ένα εφεδρικό εμφύτευμα παίρνεται για τη διαδικασία της επόμενης ημέρας αλλά μένει στο λάθος καρότσι όλη τη νύχτα. Αυτές είναι συνήθεις λειτουργικές αστοχίες, όχι σκάνδαλα ταινίας. Το πρόβλημα είναι ότι στην υγειονομική περίθαλψη, οι συνηθισμένες αστοχίες μπορούν να δημιουργήσουν εξαιρετικές συνέπειες.

Μελέτες Πραγματικών Περιπτώσεων

Ένα κέντρο χειρουργικής σπονδυλικής στήλης στη Σεούλ είχε ακριβώς αυτού του είδους το πρόβλημα με τη διαχείριση εμφυτευμάτων παρακαταθήκης. Ο εκπρόσωπος του προμηθευτή και το προσωπικό του νοσοκομείου κατέγραφαν και οι δύο το απόθεμα, αλλά δεν εργάζονταν πάντα με την ίδια εικόνα σε πραγματικό χρόνο. Το απόθεμα ήταν τεχνικά τεκμηριωμένο, ωστόσο υπήρχαν πάρα πολλές γκρίζες ζώνες σχετικά με το ποιος χειρίστηκε τελευταία ποιον δίσκο, ποιες συσκευασίες είχαν ανοιχτεί για έλεγχο και ποια προϊόντα πλησίαζαν τη λήξη τους σε μεγέθη χαμηλής κίνησης. Αφού το κέντρο υιοθέτησε την ιχνηλασιμότητα εμφυτευμάτων RFID σε επίπεδο συσκευασίας και δίσκου, ο τόνος της συζήτησης άλλαξε. Η εναλλαγή αποθέματος βελτιώθηκε. Τα αργά κινούμενα είδη γίνονταν ορατά πριν παλιώσουν. Οι διαφορές με τους προμηθευτές μειώθηκαν επειδή και οι δύο πλευρές έβλεπαν επιτέλους το ίδιο ιστορικό συμβάντων αντί να το ανασυνθέτουν εκ των υστέρων.

Αυτό το ιστορικό συμβάντων είναι ένα από τα πιο υποτιμημένα πλεονεκτήματα του RFID για την ιχνηλασιμότητα εμφυτευμάτων. Η παρουσία είναι χρήσιμη. Το ιστορικό είναι απαραίτητο. Ένα νοσοκομείο δεν χρειάζεται μόνο να γνωρίζει ότι ένα εμφύτευμα βρίσκεται σε αποθήκευση σήμερα. Μπορεί επίσης να χρειαστεί να γνωρίζει πότε έφτασε, αν μεταφέρθηκε σε άλλο δωμάτιο, αν κατανεμήθηκε σε περιστατικό, αν επιστράφηκε και αν η ημερομηνία λήξης του πλησίαζε σε κάθε στάδιο αυτής της διαδρομής. Όταν προκύπτει παράπονο, έλεγχος ή νομική επισκόπηση, αυτή η αλυσίδα έχει σημασία. Ένα καθαρό αρχείο συμβάντων μπορεί να μετατρέψει ένα χαοτικό εσωτερικό σαματά σε ελεγχόμενη έρευνα.

Ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο στη Μελβούρνη το ανακάλυψε αυτό μετά από έλεγχο ανάκλησης που αφορούσε εμφυτεύματα τραύματος. Τα προϊόντα εν λόγω δεν ήταν ληγμένα, αλλά η ανάκληση αποκάλυψε μια βαθύτερη αδυναμία. Το νοσοκομείο μπορούσε τελικά να εντοπίσει τα εμφυτευμένα προϊόντα, αλλά η ιχνηλάτηση όλου του επηρεαζόμενου αποθέματος που βρισκόταν ακόμη στις εγκαταστάσεις πήρε υπερβολικά πολύ χρόνο. Ορισμένες συσκευασίες ήταν στην κεντρική προμήθεια, άλλες σε δορυφορικές αποθήκες και μερικές είχαν μεταφερθεί σε χώρους υποστήριξης διαδικασιών χωρίς άμεση συμφωνία με το σύστημα. Το νοσοκομείο χρησιμοποίησε εκείνη τη στιγμή για να επανασχεδιάσει τη διαδικασία παρακολούθησης αποστειρωμένων εμφυτευμάτων γύρω από το RFID. Μετά από αυτό, η απόκριση σε ανάκληση βελτιώθηκε, αλλά βελτιώθηκε και η παρακολούθηση ημερομηνίας λήξης για ιατρικά εμφυτεύματα. Μόλις η ομάδα απέκτησε καλύτερη ορατότητα σε επίπεδο παρτίδας και τοποθεσίας, συνειδητοποίησε ότι η ίδια υποδομή που υποστηρίζει τον έλεγχο ανάκλησης βοηθά επίσης στην πρόληψη της μετακίνησης ληγμένου αποθέματος σε κλινική χρήση.

Οικονομικά Οφέλη της Διαχείρισης Αποθέματος με RFID

Υπάρχει επίσης μια οικονομική πλευρά σε αυτή τη συζήτηση που δεν πρέπει να αγνοηθεί. Το απόθεμα εμφυτευμάτων είναι ακριβό. Τα νοσοκομεία, τα κέντρα εξωτερικής χειρουργικής και οι εξειδικευμένες κλινικές δεν χάνουν χρήματα μόνο όταν ένα εμφύτευμα λήγει αχρησιμοποίητο. Χάνουν επίσης χρήματα μέσω επειγουσών παραγγελιών αντικατάστασης, σπατάλης χρόνου προσωπικού, ακυρωμένων διαδικασιών και συγκεχυμένης συμφωνίας με προμηθευτές. Μια αδύναμη χειροκίνητη διαδικασία χειροτερεύει όλα αυτά επειδή οι άνθρωποι ξοδεύουν υπερβολικό χρόνο αποδεικνύοντας αυτό που θα έπρεπε ήδη να είναι προφανές. Το RFID δεν εξαλείφει κάθε πηγή σπατάλης, αλλά μειώνει απότομα το κόστος του να μην γνωρίζεις.

Ένας όμιλος νοσοκομείων στην Πολωνία το είδε αυτό από πρώτο χέρι σε πολλές ορθοπεδικές εγκαταστάσεις. Το πρόβλημά τους δεν ήταν ένα δραματικό περιστατικό. Ήταν σταθερή διαρροή στο παρασκήνιο. Προϊόντα που πλησίαζαν τη λήξη τους συχνά ανακαλύπτονταν πολύ αργά για μεταφορά μεταξύ εγκαταστάσεων. Ορισμένα είδη παρακαταθήκης έμεναν άθικτα επειδή κανείς δεν είχε καλή επισκόπηση του αποθέματος χαμηλής κίνησης. Ο όμιλος ανέπτυξε RFID για παρακολούθηση αποθέματος χειρουργικής αίθουσας και ορατότητα δορυφορικής αποθήκευσης, με ειδοποιήσεις για επερχόμενη λήξη και ευκαιρίες μεταφοράς. Μέσα σε μήνες, έπαιρναν καλύτερες αποφάσεις ανακατανομής απλώς και μόνο επειδή το σύστημα έδειχνε ποια εμφυτεύματα γερνούσαν, πού βρίσκονταν και ποιες τοποθεσίες μπορούσαν ακόμη να τα χρησιμοποιήσουν εγκαίρως.

Αυτού του είδους το αποτέλεσμα έχει σημασία για τους αγοραστές επειδή συνδέει την ασφάλεια των ασθενών με τον οικονομικό έλεγχο αντί να τα αντιμετωπίζει ως ξεχωριστά έργα. Στον πραγματικό κόσμο, είναι συνδεδεμένα. Ένα νοσοκομείο που δεν μπορεί να δει καθαρά το απόθεμα εμφυτευμάτων του είναι πιο πιθανό να σπαταλήσει προϊόντα, να διαταράξει περιστατικά και να αυξήσει τη νομική έκθεση. Ένα νοσοκομείο που μπορεί να δει καθαρά το απόθεμα εμφυτευμάτων του είναι πιο πιθανό να εναλλάσσει σωστά το απόθεμα, να τεκμηριώνει με ακρίβεια τη χρήση και να κρατά αμφίβολα προϊόντα έξω από τη χειρουργική αίθουσα. Ίδιο απόθεμα. Πολύ διαφορετικό προφίλ κινδύνου.

Ένα κέντρο εξωτερικής χειρουργικής στο Τέξας αντιμετώπισε μια ταχύτερη εκδοχή της ίδιας πρόκλησης. Η εναλλαγή τους ήταν γρήγορη, το αποτύπωμα αποθήκευσης μικρότερο και η ομάδα τους πίστευε ότι είχε αρκετό έλεγχο επειδή όλοι γνώριζαν καλά το απόθεμα. Αυτή η αυτοπεποίθηση κράτησε μέχρι που ένα απογευματινό περιστατικό αθλητιατρικής συνάντησε μια ασυμφωνία στην ημερομηνία συσκευασίας. Το προϊόν δεν χρησιμοποιήθηκε, αλλά το περιστατικό αποκάλυψε πόσο πολύ το κέντρο βασιζόταν στην εξοικείωση αντί στην πειθαρχία του συστήματος. Μόλις εγκατέστησαν ντουλάπια εμφυτευμάτων με δυνατότητα RFID και ειδοποιήσεις λήξης συνδεδεμένες με τον προγραμματισμό περιστατικών, το προσωπικό δεν χρειαζόταν πλέον να βασίζεται στο αν κάποιος θα θυμόταν ποιο κουτί χρειαζόταν πιο προσεκτική ματιά. Η διαδικασία έγινε πιο αξιόπιστη επειδή το βάρος της επαγρύπνησης μοιραζόταν με το σύστημα.

Αυτό το τελευταίο σημείο είναι σημαντικό. Ο καλός σχεδιασμός RFID δεν αντικαθιστά το ικανό προσωπικό. Προστατεύει το ικανό προσωπικό από τα είδη ανθρώπινων λαθών που συμβαίνουν σε πολυάσχολα περιβάλλοντα. Κανείς δεν θέλει να πει σε μια έμπειρη νοσηλεύτρια, διευθυντή υλικών ή συντονιστή χειρουργείου ότι η απάντηση στην αυξανόμενη πολυπλοκότητα είναι απλώς να είναι πιο προσεκτικοί. Αυτό δεν είναι σύστημα. Είναι ευσεβής πόθος. Μια καλύτερη προσέγγιση είναι να οικοδομηθεί μια διαδικασία όπου η τεχνολογία βοηθά στην επιβολή της εναλλαγής, του ελέγχου τοποθεσίας και της ιχνηλασιμότητας χωρίς να κάνει την καθημερινή εργασία πιο αργή και πιο απογοητευτική.

Ένα δημόσιο νοσοκομείο στη Βαλένθια το έμαθε αυτό όταν συγκέντρωσε αρκετές λειτουργίες αποθήκευσης εμφυτευμάτων που προηγουμένως ήταν κατανεμημένες σε διάφορα τμήματα. Στα χαρτιά, η συγκέντρωση φαινόταν πιο καθαρή. Στην πράξη, αύξησε την κίνηση και έκανε τις παλιές χειροκίνητες μεθόδους λιγότερο αξιόπιστες. Παρόμοια προϊόντα από διαφορετικούς προμηθευτές περνούσαν τώρα από την ίδια ευρύτερη ροή εργασίας. Η παρακολούθηση συσκευασιών με RFID βοήθησε το νοσοκομείο να διατηρήσει τη λεπτομέρεια μέσα σε αυτό το μεγαλύτερο σύστημα. Αντί να χάσει την ακρίβεια καθώς οι λειτουργίες κλιμακώνονταν, κέρδισε ακρίβεια επειδή κάθε κίνηση γινόταν ευκολότερο να καταγραφεί και κάθε ημερομηνία λήξης ευκολότερο να παρακολουθηθεί.

Για τις ομάδες προμηθειών που αξιολογούν την παρακολούθηση ιατρικών εμφυτευμάτων με RFID, οι εξυπνότερες ερωτήσεις σπάνια αφορούν μόνο το κόστος ετικέτας. Οι πραγματικές ερωτήσεις είναι πιο πρακτικές. Μπορεί το σύστημα να παρακολουθεί αποστειρωμένα συσκευασμένα εμφυτεύματα χωρίς να διαταράσσει τη ροή εργασίας. Μπορεί να υποστηρίζει ειδοποιήσεις λήξης πριν τα προϊόντα φτάσουν στη χειρουργική αίθουσα. Μπορεί να χειρίζεται τη διαχείριση εμφυτευμάτων παρακαταθήκης παράλληλα με το ιδιόκτητο απόθεμα του νοσοκομείου. Μπορεί να διατηρεί ιχνηλασιμότητα εμφυτευμάτων σε επίπεδο παρτίδας και σειριακού αριθμού. Μπορεί να υποστηρίζει ορατότητα κίνησης σε επίπεδο ντουλαπιού, δωματίου και διαδικασίας. Μπορεί να ενσωματωθεί με τον προγραμματισμό περιστατικών, το ERP ή το λογισμικό αποθέματος του νοσοκομείου. Και ίσως το πιο σημαντικό, μπορεί να βοηθήσει τον οργανισμό να αποδείξει ότι είχε έλεγχο, όχι απλώς ελπίδα, πάνω σε απόθεμα υψηλού κινδύνου.

Ένας εξειδικευμένος διανομέας στη Γερμανία κατανοούσε καλά αυτό το σημείο επειδή η πρόκλησή του βρισκόταν μεταξύ λειτουργιών προμηθευτή και κλινικού κινδύνου. Ο διανομέας διαχειριζόταν προγράμματα παρακαταθήκης για πολλά νοσοκομεία και το παλιό σύστημα βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε επισκέψεις αντιπροσώπων και περιοδικές χειροκίνητες καταμετρήσεις. Αυτό σήμαινε ότι η επερχόμενη λήξη μπορούσε να κρυφτεί σε τοποθεσίες χαμηλής κίνησης μέχρι να ήταν σχεδόν πολύ αργά. Αφού ο διανομέας εισήγαγε παρακολούθηση αποθέματος παρακαταθήκης με δυνατότητα RFID, απέκτησε νωρίτερη ορατότητα στο γηράσκον απόθεμα και μπορούσε να εναλλάσσει προϊόντα πριν γίνουν υποχρέωση. Ο διανομέας έκανε λιγότερες επείγουσες αντικαταστάσεις και οι πελάτες του στα νοσοκομεία έγιναν πιο σίγουροι ότι το απόθεμα που είχαν στα χέρια τους ήταν πραγματικά έτοιμο για χρήση.

3. Συμπέρασμα: Το RFID Ενισχύει την Ασφάλεια των Ασθενών

Υπάρχει λόγος που αυτό το θέμα αντηχεί τόσο έντονα στους αγοραστές που αναζητούν φράσεις όπως παρακολούθηση ιατρικών εμφυτευμάτων RFID, διαχείριση αποθέματος εμφυτευμάτων, πρόληψη ληγμένων εμφυτευμάτων, παρακολούθηση αποστειρωμένων εμφυτευμάτων, παρακολούθηση αποθέματος χειρουργικής αίθουσας, σύστημα αποθέματος νοσοκομείου RFID ή λύση ιχνηλασιμότητας εμφυτευμάτων. Αυτοί οι αγοραστές δεν αναζητούν αφηρημένη καινοτομία. Προσπαθούν να αποφύγουν αποφεύξιμη βλάβη. Προσπαθούν να προστατεύσουν τους ασθενείς, να προστατεύσουν τους κλινικούς, να προστατεύσουν το ίδρυμα και να προστατεύσουν τη διαδικασία από το είδος της αποτρέψιμης αστοχίας που φαίνεται ασυγχώρητη εκ των υστέρων.

Ένα νοσοκομείο αποκατάστασης στο Ντουμπάι το είδε καθαρά αυτό αφού έφερε το απόθεμα σπονδυλικής στήλης και τραύματος κάτω από μία ροή εργασίας παρακολουθούμενη με RFID. Πριν από το έργο, το προσωπικό έκανε αξιοπρεπή δουλειά με χειροκίνητους ελέγχους, αλλά το σύστημα ήταν εύθραυστο. Αν ήταν παρόντες οι σωστοί άνθρωποι και η ημέρα ήταν ομαλή, όλα φαίνονταν καλά. Αν ο χρόνος αποστολής, τα επείγοντα πρόσθετα περιστατικά ή η εναλλαγή προσωπικού αύξαναν την πολυπλοκότητα, η ορατότητα εξασθενούσε γρήγορα. Το RFID δεν έκανε το νοσοκομείο τέλειο. Αυτό που έκανε ήταν να κάνει τη διαδικασία λιγότερο εξαρτημένη από ιδανικές συνθήκες. Και στην υγειονομική περίθαλψη, αυτή είναι συχνά η διαφορά μεταξύ ενός ισχυρού συστήματος και ενός επικίνδυνου.

Έτσι, ναι, τα ιατρικά εμφυτεύματα έχουν ημερομηνίες λήξης, και αυτό το γεγονός θα πρέπει να αναδιαμορφώσει τον τρόπο που τα νοσοκομεία σκέφτονται τον έλεγχο αποθέματος. Ο στόχος δεν είναι να δημιουργηθεί μια δραματική ιστορία τεχνολογίας. Ο στόχος είναι να αποτραπεί ένα ήσυχο, αποτρέψιμο πρόβλημα αποθέματος από το να μετατραπεί σε κλινικό συμβάν ή κατηγορία αμέλειας. Οι αναγνώστες RFID λειτουργούν επειδή προωθούν σημαντικές πληροφορίες μπροστά στον χρόνο. Λέει στον οργανισμό τι πλησιάζει τη λήξη, τι μετακινήθηκε, τι κατανεμήθηκε, τι επιστράφηκε και τι χρειάζεται προσοχή πριν ο ασθενής βρεθεί στο χειρουργικό τραπέζι.

Τελικά, ο κίνδυνος αμέλειας γύρω από το απόθεμα εμφυτευμάτων σπάνια αφορά μόνο μία ληγμένη συσκευασία. Αφορά την αλυσίδα των αστοχιών της διαδικασίας που επέτρεψαν στη συσκευασία να ταξιδέψει ανεξέλεγκτα μέσα από την αποθήκευση, τον χειρισμό και την προετοιμασία περιστατικού. Γι' αυτό το RFID στη διαχείριση αποθέματος εμφυτευμάτων είναι τόσο αποτελεσματικό. Δεν αναγνωρίζει απλώς προϊόντα. Ενισχύει την αλυσίδα. Και όταν αυτή η αλυσίδα είναι ισχυρότερη, τα νοσοκομεία βρίσκονται σε πολύ καλύτερη θέση να κρατήσουν τα ληγμένα εμφυτεύματα έξω από τις διαδικασίες, να διατηρήσουν την ιχνηλασιμότητα όταν προκύπτουν ερωτήματα και να δείξουν ότι η ασφάλεια των ασθενών προστατεύτηκε εκ σχεδιασμού αντί να αφεθεί στην τύχη.