Ετικέτες RFID εφοδιαστική: πώς οι ταχυμεταφορές περιορίζουν τις απώλειες στη διαδρομή

Όποιος έχει εργαστεί αρκετό καιρό μέσα σε μια εταιρεία ταχυμεταφορών γνωρίζει ότι το «χάθηκε κατά τη μεταφορά» είναι συχνά ένας ευγενικός τρόπος να πει κανείς: «Δεν είμαστε πλέον σίγουροι πού βγήκε το δέμα από τη διαδικασία».

Αυτό ακούγεται ωμό, αλλά συνήθως είναι η αλήθεια.

Τα περισσότερα δέματα δεν χάνονται πραγματικά με κάποια δραματική έννοια. Δεν εξαφανίζονται στον αέρα. Χάνονται σε μια παράδοση-παραλαβή, πέφτουν σε λάθος κλωβό, φορτώνονται σε λάθος ρυμουλκούμενο, θάβονται κάτω από μια εξαίρεση ετικέτας, δρομολογούνται σε μια γωνιά ενός κέντρου διαλογής όπου κανείς δεν τα περίμενε, ή καθυστερούν τόσο πολύ που ο πελάτης υποθέτει ότι έχουν χαθεί. Στις λειτουργίες ταχυμεταφορών, η αβεβαιότητα γίνεται απώλεια πολύ γρήγορα. Τη στιγμή που ένα δέμα δεν μπορεί να εντοπιστεί με βεβαιότητα, ξεκινά η αξίωση, η ομάδα εξυπηρέτησης πελατών παρασύρεται, το υποκατάστημα αρχίζει να ψάχνει, και το κόστος μιας «χαμένης» αποστολής γίνεται πολύ μεγαλύτερο από την αξία του ίδιου του κιβωτίου.

Η Κρυφή Αδυναμία της Παρακολούθησης Μόνο με Barcode

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο όλο και περισσότεροι φορείς εκμετάλλευσης ταχυμεταφορών στρέφονται σε απλές ετικέτες RFID. Όχι επειδή θέλουν ένα εντυπωσιακό έργο τεχνολογίας αποθήκης, και όχι επειδή τα barcode ξαφνικά σταμάτησαν να λειτουργούν, αλλά επειδή η παρακολούθηση βάσει barcode έχει ένα αδύναμο σημείο στο οποίο καταλήγει τελικά κάθε πολυάσχολο δίκτυο ταχυμεταφορών. Λειτουργεί μόνο όταν κάποιος σαρώνει την κατάλληλη στιγμή, από τη σωστή γωνία, με τη σωστή πειθαρχία, υπό τις σωστές συνθήκες. Τα πραγματικά περιβάλλοντα ταχυμεταφορών δεν είναι πάντα τόσο τακτοποιημένα.

Περπατήστε σε ένα κέντρο διαλογής δεμάτων κατά την περίοδο αιχμής και μπορείτε να δείτε το πρόβλημα με τα ίδια σας τα μάτια. Οι κλωβοί κινούνται γρήγορα. Οι ταινίες μεταφοράς είναι θορυβώδεις. Το έκτακτο προσωπικό κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, αλλά είναι νέο. Οι ετικέτες είναι τσαλακωμένες, καλυμμένες με ταινία ή κολλημένες σε κυρτές πλαστικές σακούλες αποστολής. Οι οδηγοί βιάζονται να προλάβουν τα παράθυρα αναχώρησης. Κάποια δέματα διεκπεραιώνονται εκ νέου μετά από εξαιρέσεις, κάποια επαναδρομολογούνται μετά από αποτυχημένη προσπάθεια, και κάποια βρίσκονται σε λάθος ζώνη επειδή παραλείφθηκε μία χειροκίνητη σάρωση τριάντα λεπτά νωρίτερα. Ολόκληρο το δίκτυο εξαρτάται από χιλιάδες μικρές ενέργειες που πρέπει να πάνε καλά. Αυτός είναι ένας εύθραυστος τρόπος να προστατεύεται η ορατότητα κατά τη μεταφορά.

Πώς οι Ετικέτες RFID Αυτοματοποιούν την Απόδειξη Κίνησης

Το RFID για εταιρείες ταχυμεταφορών βοηθά επειδή μειώνει την εξάρτηση από την τέλεια ανθρώπινη συμπεριφορά σάρωσης. Ένα δέμα, θήκη, σάκος, κιβώτιο, ρολό κλωβού ή δοχείο αποστολής εξοπλισμένο με ετικέτα RFID εφοδιαστική μπορεί να ανιχνευθεί πιο φυσικά καθώς κινείται μέσα από βασικά σημεία ελέγχου. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε μεμονωμένο δέμα γίνεται μαγικά ορατό ανά πάσα στιγμή. Σημαίνει ότι το δίκτυο αρχίζει να δημιουργεί περισσότερες αυτόματες αποδείξεις κίνησης, κάτι που είναι ακριβώς αυτό που χρειάζονται οι φορείς εκμετάλλευσης ταχυμεταφορών όταν προσπαθούν να εξαλείψουν τις περιπτώσεις «χάθηκε κατά τη μεταφορά».

Ένας περιφερειακός μεταφορέας δεμάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο το έμαθε με τον δύσκολο τρόπο, αφού μια εορταστική αιχμή έριξε τη συμμόρφωση χειροκίνητης σάρωσης κάτω από αυτό που είχε υποθέσει η διοίκηση. Τα παράπονα πελατών αυξάνονταν, ειδικά για αποστολές που εμφάνιζαν μία σάρωση στην προέλευση και μετά τίποτα για υπερβολικά μεγάλο διάστημα. Τα δέματα δεν κλέβονταν. Τα περισσότερα καθυστερούσαν εντός της κίνησης μεσαίας απόστασης επειδή οι σάκοι και τα δοχεία έφταναν στον επόμενο σταθμό χωρίς καθαρό ιστορικό συμβάντων σε επίπεδο δέματος. Η εταιρεία εισήγαγε ετικέτες RFID για δοχεία εφοδιαστική πρώτα, όχι για κάθε δέμα. Αυτή η μία αλλαγή έδωσε στη λειτουργία καλύτερη ορατότητα ως προς το πού κινούνταν πραγματικά οι μονάδες αποστολής και πού σταματούσαν. Μόλις οι διευθυντές μπόρεσαν να δουν ποιες εκφορτώσεις ρυμουλκούμενων και ποιες παραδόσεις-παραλαβές σε κόμβους δημιουργούσαν τυφλά σημεία, ο όγκος των «χάθηκε κατά τη μεταφορά» μειώθηκε επειδή το δίκτυο είχε επιτέλους κάτι καλύτερο από εικασίες.

Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που χάνουν οι αγοραστές. Μια λύση RFID για ταχυμεταφορές δεν ξεκινά πάντα με τη σήμανση κάθε κιβωτίου. Μερικές φορές η ταχύτερη νίκη προέρχεται από τη σήμανση της μονάδας μεταφοράς γύρω από τα δέματα. Σάκοι για έγγραφα. Κιβώτια για επιστροφές. Κλωβοί για φορτία διαδρομής. Παλέτες για γραμμή μεταφοράς. Ρολό-δοχεία για μεταφορές μεταξύ υποκαταστημάτων. Όταν αυτές οι μονάδες γίνονται ορατές, πολλές έρευνες για «χαμένα δέματα» συντομεύονται από τη μια μέρα στην άλλη.

Ένας εγχώριος φορέας ταχυμεταφορών στο Μεξικό το ανακάλυψε αυτό ενώ προσπαθούσε να βελτιώσει την παρακολούθηση της τελευταίας διαδρομής στις επιστροφές αποτυχημένων παραδόσεων. Τα δέματα που επέστρεφαν από τους οδηγούς διαδρομής έπρεπε να σαρώνονται εκ νέου στο τοπικό υποκατάστημα πριν από τον σχεδιασμό επανάληψης. Θεωρητικά, η διαδικασία ήταν σαφής. Στην πράξη, οι επιστροφές τέλους ημέρας έφταναν μαζικά, οι οδηγοί ήταν κουρασμένοι, το προσωπικό του υποκαταστήματος ήταν απασχολημένο, και κάποια αντικείμενα έπεφταν σε μια γκρίζα ζώνη μεταξύ εκφόρτωσης οχήματος και επανεπεξεργασίας. Χρησιμοποιώντας απλές ετικέτες RFID στα κιβώτια επιστροφής των οδηγών, το υποκατάστημα μπορούσε να επιβεβαιώσει πότε αυτές οι επιστροφές είχαν επανεισέλθει φυσικά στο κτίριο ακόμη και πριν ολοκληρωθεί η μεμονωμένη διαχείριση εξαιρέσεων. Αυτό δεν έλυσε κάθε πρόβλημα, αλλά σταμάτησε την εξυπηρέτηση πελατών από το να λέει «Δεν έχουμε ενημέρωση», όταν η αλήθεια ήταν ότι η αποστολή είχε ήδη επιστρέψει μέσα στο υποκατάστημα.

Η φράση απλές ετικέτες RFID εφοδιαστική έχει σημασία εδώ. Πολλοί διευθυντές ταχυμεταφορών ακούν RFID και αμέσως φαντάζονται ένα τεράστιο, ακριβό, εξαιρετικά προσαρμοσμένο σύστημα. Αλλά μερικές από τις πιο αποτελεσματικές εγκαταστάσεις είναι πολύ πιο πρακτικές από αυτό. Μια ετικέτα σε ένα επαναχρησιμοποιήσιμο δοχείο. Μια πύλη σε ένα σημείο συμφόρησης. Ένα συμβάν ανάγνωσης στις πόρτες αποστολής. Ένα σημείο επικύρωσης στη φόρτωση ρυμουλκούμενου. Ένας φορητός έλεγχος για καρότσια εξαιρέσεων. Αυτό δεν είναι πάντα ένα φιλόδοξο εγχείρημα. Μερικές φορές είναι απλώς ένας πιο έξυπνος τρόπος να αποδειχθεί ότι κάτι κινήθηκε από το ένα στάδιο στο επόμενο.

Ένα δίκτυο παράδοσης αυθημερόν στη Νοτιοανατολική Ασία χρησιμοποίησε αυτού του είδους τη στενή προσέγγιση αφού αντιμετώπισε σύγχυση στο cross-dock μεταξύ αστικών κόμβων. Το πρόβλημα δεν ήταν ότι τα δέματα εξαφανίζονταν για μέρες. Το πρόβλημα ήταν ότι ορισμένες αποστολές έχαναν το προγραμματισμένο shuttle τους και μετά γίνονταν δύσκολο να εντοπιστούν γρήγορα ανάμεσα σε πλεονάζον απόθεμα. Τα barcode ήταν ακόμη σε κάθε δέμα, αλλά το προσωπικό δεν είχε πάντα χρόνο να επιθεωρήσει κάθε ετικέτα όταν τα ρυμουλκούμενα έφταναν κατά κύματα. Η εταιρεία πρόσθεσε παρακολούθηση RFID σε σάκους διαδρομής και πλαίσια διαλογής που μετέφεραν ομαδοποιημένες αποστολές. Ξαφνικά οι επόπτες μπορούσαν να πουν ποια μονάδα αποστολής είχε φτάσει στο cross-dock, ποια ήταν ακόμη στη λωρίδα εισόδου, και ποια δεν είχε μπει ποτέ στο προγραμματισμένο όχημα. Η βελτίωση ακουγόταν μικρή στην αρχή. Στην πραγματικότητα, περιόρισε πολλούς ψευδείς συναγερμούς «χαμένου» φορτίου επειδή οι λειτουργίες μπορούσαν να διαχωρίσουν το πραγματικά χαμένο φορτίο από το καθυστερημένο ή λανθασμένα τοποθετημένο ομαδοποιημένο φορτίο.

Εδώ οι ετικέτες RFID εφοδιαστική υπερτερούν της χειροκίνητης σάρωσης με έναν πολύ πρακτικό τρόπο. Δημιουργούν παθητική απόδειξη. Οι εταιρείες ταχυμεταφορών δεν προσπαθούν μόνο να γνωρίζουν τι θα έπρεπε να είχε συμβεί. Προσπαθούν να γνωρίζουν τι συνέβη πραγματικά.

Αυτή η διαφορά έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε μεγάλα κέντρα διαλογής. Σε έναν πολυάσχολο κόμβο, τα δέματα μπορούν να δρομολογηθούν λανθασμένα για εντελώς συνηθισμένους λόγους. Μια ετικέτα διπλώνεται κάτω από μια ραφή. Μια πλαστική σακούλα περιστρέφεται προς τη λάθος κατεύθυνση στον ιμάντα. Ένας διαλογέας εκτρέπει σωστά ένα δέμα, αλλά το δοχείο προορισμού δίπλα στη λωρίδα άλλαξε πέντε λεπτά νωρίτερα. Ένας έκτακτος εργαζόμενος τοποθετεί το πλεόνασμα στο πλησιέστερο ανοιχτό καρότσι μόνο και μόνο για να κρατήσει τη γραμμή σε κίνηση. Κανένα από αυτά τα λάθη δεν φαίνεται δραματικό τη στιγμή που συμβαίνει. Αργότερα, μετατρέπονται σε υποθέσεις, email, δελτία εξυπηρέτησης και αιτήματα επιστροφής χρημάτων.

Ένας εθνικός φορέας ταχυμεταφορών στη Γερμανία είδε επαναλαμβανόμενες αξιώσεις «χάθηκε κατά τη μεταφορά» γύρω από υπερμεγέθη δέματα που δεν περνούσαν από την τυπική διαλογή. Αυτά τα αντικείμενα διαχειρίζονταν πιο χειροκίνητα και επομένως ήταν πιο εκτεθειμένα σε χαμένες ενημερώσεις κατάστασης. Η εταιρεία δεν ήθελε να επισημάνει κάθε μη τυπική αποστολή για πάντα, αλλά εισήγαγε ετικέτες RFID για λωρίδες υπερμεγέθων υψηλού κινδύνου κατά τη διάρκεια μιας δοκιμαστικής περιόδου. Το αποτέλεσμα ήταν αποκαλυπτικό. Πολλά δέματα που είχαν αναφερθεί ως χαμένα δεν ήταν καθόλου χαμένα. Είχαν απλώς κινηθεί εκτός του κανονικού ρυθμού barcode και μετά έμεναν χωρίς έγκαιρο συμβάν. Τα σημεία ελέγχου RFID στη διαμόρφωση και στις πόρτες εξόδου έδωσαν στο δίκτυο αρκετή απόδειξη κίνησης ώστε να σταματήσει να αντιμετωπίζει την καθυστερημένη ορατότητα ως εξαφάνιση.

Αυτό είναι ένα μοτίβο σε όλες τις λειτουργίες ταχυμεταφορών. Στους πελάτες δεν έχει σημασία αν το δέμα βρίσκεται τεχνικά κάπου μέσα στο κτίριο. Αν η σελίδα παρακολούθησης σωπάσει, η εμπιστοσύνη αρχίζει να καταρρέει. Γι' αυτό η ορατότητα κατά τη μεταφορά έχει τόσο μεγάλη σημασία. Δεν είναι απλώς ένα λειτουργικό ζήτημα. Είναι ζήτημα εμπιστοσύνης του πελάτη.

Μια ταχέως αναπτυσσόμενη εταιρεία παράδοσης ηλεκτρονικού εμπορίου στην Πολωνία ανακάλυψε ότι το πρόβλημα φήμης της ήταν στην πραγματικότητα πρόβλημα εμπιστοσύνης στην παρακολούθηση. Πάρα πολλοί πελάτες επικοινωνούσαν με την υποστήριξη επειδή οι αποστολές τους φαινόταν κολλημένες μεταξύ αναχώρησης από τον κόμβο και άφιξης στο υποκατάστημα προορισμού. Σε πολλές περιπτώσεις το ρυμουλκούμενο είχε κινηθεί εγκαίρως, αλλά η σάρωση άφιξης στον επόμενο σταθμό καθυστερούσε επειδή άλλαξαν οι προτεραιότητες εκφόρτωσης. Η εταιρεία εισήγαγε ετικέτες RFID για μονάδες αποστολής σε επίπεδο ρυμουλκούμενου και πρόσθεσε σημεία ανάγνωσης στην είσοδο πύλης και στις ζώνες προσέγγισης εκφόρτωσης. Αυτό έδωσε στο σύστημα ένα ενδιάμεσο στρώμα απόδειξης. Οι πελάτες δεν χρειάζονταν δέκα επιπλέον σαρώσεις. Χρειάζονταν απλώς λιγότερα σιωπηλά κενά. Ο όγκος παραπόνων μειώθηκε επειδή η ιστορία παρακολούθησης έγινε πιο πιστευτή.

Για τους αγοραστές που συγκρίνουν barcode vs RFID στα εφοδιαστική, αυτό είναι το σημείο που αξίζει προσοχή. Το RFID δεν αντικαθιστά πάντα το barcode. Πολύ συχνά ενισχύει τα σημεία όπου το barcode είναι πιο αδύναμο. Το barcode παραμένει χρήσιμο για επιβεβαίωση σε επίπεδο αντικειμένου, δημιουργία ετικετών και αναγνωριστικά παρακολούθησης που βλέπει ο πελάτης. Το RFID προσθέτει αυτόματη απόδειξη κίνησης στα ακατάστατα σημεία του δικτύου όπου η χειροκίνητη συμμόρφωση τείνει να ξεφεύγει.

Ένας ιατρικός ταχυμεταφορέας στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποίησε ακριβώς αυτή την υβριδική λογική για κιτ δειγμάτων και δέματα φαρμακείου με χρονικούς περιορισμούς. Η διοίκηση γνώριζε ότι μια πλήρης διάθεση RFID σε κάθε αποστολή θα ήταν υπερβολική, αλλά γνώριζε επίσης ότι ορισμένες θήκες μεταφοράς δημιουργούσαν δυσανάλογο πόνο κάθε φορά που η αλυσίδα επιμέλειας γινόταν ασαφής. Η εταιρεία επισήμανε αυτές τις επαναχρησιμοποιήσιμες θήκες και τοποθέτησε σημεία ελέγχου RFID σε πάγκους αποστολής, σημεία επιστροφής βαν και αίθουσες παραλαβής νοσοκομείων. Κανείς δεν προσποιήθηκε ότι οι θήκες μπορούσαν να σκεφτούν μόνες τους. Η αξία προήλθε από την πρόσθετη απόδειξη κίνησης χωρίς να απαιτείται από κάθε νοσηλευτή, διανομέα και οδηγό να σταματήσει για μία ακόμη σάρωση.

Αυτό φέρνει στην επιφάνεια μια άλλη αλήθεια που οι εταιρείες ταχυμεταφορών σπάνια λένε δυνατά. Η χειροκίνητη σάρωση είναι εύκολο να σχεδιαστεί σε μια ροή εργασίας και δύσκολο να προστατευτεί υπό πίεση. Κάθε επιπλέον απαιτούμενη σάρωση φαίνεται λογική σε έναν χάρτη διαδικασίας. Μια βροχερή νύχτα με καθυστερημένα φορτηγά και δύο απόντες εργαζόμενους, αυτοί οι ωραίοι χάρτες διαδικασίας αρχίζουν να καταρρέουν.

Ένας φορέας δεμάτων στη Νότια Αφρική βρέθηκε αντιμέτωπος με ακριβώς αυτό το πρόβλημα σε έναν μικτό κόμβο express και economy. Η εταιρεία είχε αρκετά σημεία ελέγχου barcode στα χαρτιά, αλλά οι προθεσμίες αναχώρησης ανάγκαζαν συνεχώς συντομεύσεις κατά τα παράθυρα αποκοπής αιχμής. Κάποια καρότσια αποστολής φορτώνονταν πριν συμβιβαστούν μεμονωμένα όλα τα δέματα. Οι ετικέτες RFID στα επαναχρησιμοποιήσιμα καρότσια δεν αντικατέστησαν τις σαρώσεις δεμάτων, αλλά δημιούργησαν μια σκληρή αλήθεια που έλειπε από το σύστημα: αυτό το καρότσι έφυγε από αυτή την αποβάθρα αυτή τη στιγμή και έφτασε σε εκείνο το υποκατάστημα εκείνη τη στιγμή. Όταν έφταναν εξαιρέσεις, οι ερευνητές δεν ξεκινούσαν πλέον από το μηδέν. Ξεκινούσαν από ένα στενότερο παράθυρο, κάτι που έκανε την εργασία ριζικής αιτίας πολύ ταχύτερη.

Και έτσι οι ετικέτες RFID εφοδιαστική εξοικονομούν χρήματα αθόρυβα. Όχι μόνο αποτρέποντας απώλειες, αλλά συρρικνώνοντας την περιοχή αναζήτησης όταν κάτι πάει στραβά.

Ένα μεγάλο δίκτυο δικαιόχρησης ταχυμεταφορών στην Ινδία χρησιμοποίησε το RFID με έναν άλλο πολύ πρακτικό τρόπο. Οι προβληματικές αποστολές του δεν ήταν δέματα υψηλής ποιότητας express. Ήταν επιστροφές αντικαταβολής που κινούνταν πίσω μέσα από τοπικά δίκτυα υποκαταστημάτων. Αυτά τα αντικείμενα ομαδοποιούνταν συχνά, επανασυσκευάζονταν σε σάκους και επαναδρομολογούνταν. Ένα δέμα μπορεί να μην ήταν πραγματικά χαμένο, αλλά αν κατέληγε στον λάθος σάκο επιστροφής, μπορούσε να εξαφανιστεί από την καθαρή ορατότητα για μέρες. Η εταιρεία πρόσθεσε ετικέτες RFID στους επαναχρησιμοποιήσιμους σάκους που χρησιμοποιούνταν για ροές αντίστροφης εφοδιαστικής. Αυτό έδωσε στους διευθυντές υποκαταστημάτων μια πολύ πιο σαφή εικόνα για το ποια παρτίδα επιστροφής ήταν πραγματικά διαθέσιμη, ποια είχε ήδη αναχωρήσει, και ποια είχε εγκλωβιστεί μεταξύ υποκαταστημάτων. Με άλλα λόγια, η εταιρεία δεν εξάλειψε το ανθρώπινο λάθος. Έκανε το ανθρώπινο λάθος πιο εύκολο να εντοπιστεί πριν μετατραπεί σε διαφορά με τον πελάτη.

Υπάρχει επίσης μια πτυχή εργασίας εδώ, και έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι περιμένουν οι περισσότεροι διευθυντές. Όταν τα δέματα φαίνεται να εξαφανίζονται, το δίκτυο πληρώνει διπλά. Πρώτα σε αποτυχία εξυπηρέτησης, μετά σε εργασία αναζήτησης. Το προσωπικό του υποκαταστήματος αρχίζει να ψάχνει μέσα σε κλωβούς. Οι επόπτες τηλεφωνούν σε άλλους σταθμούς. Η εξυπηρέτηση πελατών ανοίγει δελτία. Κάποιος ελέγχει το CCTV. Ρωτούν τους οδηγούς αν θυμούνται ένα συγκεκριμένο δέμα από δύο μέρες πριν. Αυτή είναι μια φρικτή χρήση εξειδικευμένης εργασίας.

Ένας σκανδιναβικός όμιλος ταχυμεταφορών το μέτρησε αυτό κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής σε δοχεία διαδρομής για παραδόσεις υψηλής ποιότητας επιχειρήσεων. Πριν από το RFID, οι άλυτες υποθέσεις «κατά τη μεταφορά» προκαλούσαν μια αλυσίδα χειροκίνητων ελέγχων σε τρία τμήματα. Αφού προστέθηκαν σημεία ελέγχου RFID στην αναχώρηση υποκαταστήματος, στην αποβάθρα εισόδου και στη φόρτωση διαδρομής, ο αριθμός των πλήρους κλίμακας αναζητήσεων μειώθηκε επειδή πολλές υποθέσεις μπορούσαν να κλείσουν με μια απλή απάντηση: η αποστολή έφτασε πράγματι στη σωστή μονάδα αποστολής, και το ζήτημα βρίσκεται τώρα σε αυτή τη στενότερη λειτουργική ζώνη. Δεν είναι εύκολο να βάλεις αυτή την ανακούφιση σε μια διαφάνεια μάρκετινγκ, αλλά όποιος διευθύνει ένα δίκτυο ταχυμεταφορών γνωρίζει πόσο πολύτιμη είναι.

Οι απλές ετικέτες RFID εφοδιαστική βοηθούν επίσης στη λογοδοσία χωρίς να μετατρέπουν τη λειτουργία σε παιχνίδι καταλογισμού ευθυνών. Αυτό έχει σημασία. Αν κάθε έρευνα χαμένης αποστολής γίνεται συναισθηματική, οι άνθρωποι κρύβουν λάθη. Αν το σύστημα παρέχει καλύτερη ουδέτερη απόδειξη, οι διευθυντές μπορούν να διορθώσουν αδύναμα σημεία παράδοσης-παραλαβής αντί να διαφωνούν για το ποιος ξέχασε τι.

Ένας ταχυμεταφορέας καταναλωτικών ηλεκτρονικών στα ΗΑΕ το έμαθε αυτό μετά από επαναλαμβανόμενα προβλήματα με δέματα υψηλής αξίας που κινούνταν μέσα από ασφαλείς κλωβούς. Η ένταση του προσωπικού αυξανόταν επειδή κανείς δεν ήθελε την ευθύνη για μια αποστολή που σώπαινε στο ιστορικό παρακολούθησης. Μόλις οι ασφαλείς κλωβοί εξοπλίστηκαν με ετικέτες RFID και παρακολουθήθηκαν σε σημεία ελέγχου κίνησης, οι συζητήσεις βελτιώθηκαν. Οι επόπτες μπορούσαν να δουν πού σταματούσε η ορατότητα. Μερικές φορές το ζήτημα ήταν μια χαμένη φόρτωση. Μερικές φορές ήταν μια καθυστέρηση τεκμηρίωσης. Μερικές φορές ο κλωβός έφτασε στον σωστό σταθμό και η διαλογή σε επίπεδο δέματος καθυστέρησε. Η καλύτερη απόδειξη δεν βελτίωσε μόνο την ασφάλεια. Μείωσε πολλές εσωτερικές τριβές.

Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι το RFID είναι μαγικό. Αν οι αγοραστές εγκαταστήσουν ετικέτες χωρίς να σκεφτούν τη διαδικασία, μπορούν απολύτως να σπαταλήσουν χρήματα. Ένας κακώς τοποθετημένος αναγνώστης, ένα κακώς επιλεγμένο επαναχρησιμοποιήσιμο περιουσιακό στοιχείο, ή μια ροή εργασίας που αγνοεί τη διαχείριση εξαιρέσεων θα παράγει απογοητευτικά αποτελέσματα. Το RFID ταχυμεταφορών λειτουργεί καλύτερα όταν ο φορέας εκμετάλλευσης ξεκινά με μια ειλικρινή ερώτηση: πού χάνουμε την ορατότητα τώρα, και ποιο είναι το μικρότερο στρώμα RFID που θα έκλεινε αυτό το κενό;

Μερικές φορές η απάντηση είναι RFID κέντρου διαλογής για δοχεία. Μερικές φορές είναι ετικέτες RFID για σάκους ταχυμεταφορών. Μερικές φορές είναι επικύρωση φόρτωσης ρυμουλκούμενου. Μερικές φορές είναι καρότσια εξαιρέσεων στην επεξεργασία επιστροφών. Το σωστό έργο είναι συνήθως αυτό που συνδέεται με ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο πόνου, όχι αυτό με το μεγαλύτερο PowerPoint.

Μια μεσαίου μεγέθους εταιρεία express στην Αυστραλία το πέτυχε αυτό με σάκους διεθνών μεταφορών. Αντί να προσπαθήσει να ψηφιοποιήσει ολόκληρο το δίκτυο ταυτόχρονα, επικεντρώθηκε σε μια άσχημη περιοχή προβλήματος όπου οι αξιώσεις «χάθηκε κατά τη μεταφορά» ήταν πιο ακριβές. Μόλις το RFID αποδείχθηκε χρήσιμο εκεί, η εταιρεία επεκτάθηκε προσεκτικά σε εγχώριες θήκες μεταξύ κόμβων και κλωβούς διαδρομής υψηλής ποιότητας. Αυτή η σταδιακή προσέγγιση λειτούργησε επειδή η επιχειρηματική υπόθεση βασίστηκε σε πραγματικές αποτυχίες ορατότητας, όχι σε αόριστη γλώσσα καινοτομίας.

Συμπέρασμα: Αντικαθιστώντας τη Σιωπή με Αποδείξεις

Πώς λοιπόν οι εταιρείες ταχυμεταφορών εξαλείφουν το «χάθηκε κατά τη μεταφορά» με απλές ετικέτες RFID εφοδιαστική;

Το κάνουν αντικαθιστώντας τη σιωπή με αποδείξεις.

Το κάνουν κάνοντας τις ομαδοποιημένες αποστολές, τα επαναχρησιμοποιήσιμα δοχεία, τους σάκους διαδρομής, τα καρότσια διαλογής και τις μονάδες αποστολής πιο εύκολα ανιχνεύσιμα στις στιγμές όπου η πειθαρχία barcode είναι πιο πιθανό να ξεφύγει.

Το κάνουν μειώνοντας τον αριθμό των σημείων όπου ένα δέμα μπορεί να πέσει σε μια τρύπα πληροφοριών.

Και το κάνουν χωρίς να προσποιούνται ότι κάθε πρόβλημα δέματος είναι πρόβλημα τεχνολογίας. Μερικές φορές το πραγματικό ζήτημα είναι η κακή διαμόρφωση, η κακή διαχείριση εξαιρέσεων ή η βιαστική φόρτωση. Αλλά το RFID κάνει αυτές τις αδυναμίες πιο εύκολες να εντοπιστούν και πολύ πιο δύσκολες να κρυφτούν.

Αυτή είναι η πραγματική έλξη. Οι εταιρείες ταχυμεταφορών δεν υιοθετούν ετικέτες RFID εφοδιαστική επειδή θέλουν να ακούγονται μοντέρνες. Τις υιοθετούν επειδή το «χάθηκε κατά τη μεταφορά» σπάνια αφορά μυστήριο. Συνήθως αφορά έλλειψη απόδειξης. Μόλις το δίκτυο αρχίσει να συλλέγει αυτή την απόδειξη πιο φυσικά, οι μαύρες τρύπες γίνονται μικρότερες, οι αναζητήσεις συντομεύονται, οι ενημερώσεις πελατών βελτιώνονται, και μια φράση που συνήθιζε να ακούγεται αναπόφευκτη αρχίζει να γίνεται πολύ λιγότερο συχνή.