RFID στην υγεία: παρακολούθηση κρίσιμου νοσοκομειακού εξοπλισμού

Τα νοσοκομεία συνήθως δεν αρχίζουν να εξετάζουν το RFID επειδή θέλουν να φαίνονται καινοτόμα. Αρχίζουν να το εξετάζουν επειδή χάνεται πολύς χρόνος σε πράγματα που δεν θα έπρεπε πλέον να είναι δύσκολα. Μια νοσηλεύτρια χρειάζεται μια αντλία έγχυσης και δεν μπορεί να βρει καμία. Ένας βιοϊατρικός μηχανικός γνωρίζει ότι ο υπερηχογράφος κύστης βρίσκεται κάπου στον όροφο, αλλά όχι ακριβώς πού. Ένας αναπνευστικός θεραπευτής χρειάζεται ένα φορητό monitor, για να ανακαλύψει ότι τρία διαφορετικά τμήματα πιστεύουν όλα ότι έχουν έλλειψη του ίδιου εξοπλισμού. Το περιουσιακό στοιχείο δεν έχει απαραίτητα χαθεί. Είναι απλώς αόρατο την ακριβή στιγμή που πρέπει να βρεθεί.

Γιατί το RFID στον Τομέα της Υγείας Έχει Σημασία για τα Νοσοκομειακά Περιουσιακά Στοιχεία

Αυτό το χάσμα ανάμεσα στην κατοχή ενός περιουσιακού στοιχείου και στη δυνατότητα γρήγορου εντοπισμού του είναι το σημείο όπου το RFID στον τομέα της υγείας γίνεται πρακτικό. Τα νοσοκομεία είναι γεμάτα κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία που μετακινούνται όλη μέρα. Αναπηρικά καροτσάκια, αντλίες έγχυσης, φορητές μονάδες υπερήχων, μηχανήματα ECG, συσκευές τηλεμετρίας, νοσοκομειακά κρεβάτια, monitors μεταφοράς, ειδικά καροτσάκια και κινητοί σταθμοί εργασίας σπάνια παραμένουν εκεί όπου το σύστημα λέει ότι πρέπει να παραμένουν. Μετακινούνται με τη ζήτηση των ασθενών, τις συνήθειες του προσωπικού, τις επείγουσες μεταφορές, τις εναλλαγές δωματίων και τις αλλαγές βάρδιας. Αν η μέθοδος παρακολούθησης εξαρτάται υπερβολικά από χειροκίνητες ενημερώσεις, το αρχείο απογραφής αρχίζει να γερνάει από το πρώτο λεπτό που ο εξοπλισμός αρχίζει να μετακινείται.

Γι' αυτό η παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων νοσοκομείων έχει γίνει τόσο σημαντική συζήτηση. Στον τομέα της υγείας, η ορατότητα δεν αφορά μόνο την εξοικονόμηση χρημάτων. Επηρεάζει την κλινική αποδοτικότητα, τη ροή των ασθενών, την απογοήτευση του προσωπικού, την αξιοποίηση του εξοπλισμού, την προληπτική συντήρηση και μερικές φορές την ταχύτητα της ίδιας της περίθαλψης. Όταν ένα νοσοκομείο διαθέτει ισχυρό εντοπισμό ιατρικού εξοπλισμού σε πραγματικό χρόνο, το προσωπικό ξοδεύει λιγότερο χρόνο ψάχνοντας, τα τμήματα μοιράζονται τα περιουσιακά στοιχεία πιο ορθολογικά και οι αποφάσεις για κεφάλαια γίνονται πιο τεκμηριωμένες. Όταν αυτή η ορατότητα είναι αδύναμη, ο οργανισμός αρχίζει να αντισταθμίζει με ακριβούς τρόπους. Αγοράζει επιπλέον συσκευές επειδή δεν εμπιστεύεται τα δικά του δεδομένα διαθεσιμότητας. Διατηρεί κρυφό απόθεμα εφεδρείας στα τμήματα. Ανέχεται καθυστερήσεις που όλοι σιωπηρά θεωρούν φυσιολογικές.

Από την Υποτιθέμενη Έλλειψη στη Μετρήσιμη Αξιοποίηση

Ένα μεγάλο πανεπιστημιακό νοσοκομείο στη Midwest το ανακάλυψε αυτό με τις αντλίες έγχυσης. Η κεντρική ομάδα λειτουργιών πίστευε ότι διέθετε αρκετές αντλίες σε όλη την πανεπιστημιούπολη, αλλά οι νοσηλευτικές ομάδες σε αρκετούς ορόφους επέμεναν το αντίθετο. Το πρώτο ένστικτο του νοσοκομείου ήταν να εγκρίνει μια ακόμη αγορά εξοπλισμού. Πριν το κάνει, επέκτεινε το σύστημα παρακολούθησης περιουσιακών στοιχείων RFID για νοσοκομεία σε όλο τον στόλο των αντλιών. Αυτό που έδειξαν τα δεδομένα δεν ήταν μια απλή έλλειψη. Κάποιες αντλίες έμεναν αχρησιμοποίητες σε χώρους εξιτηρίων, κάποιες ήταν σταθμευμένες σε ζώνες αναμονής επεμβάσεων μετά από μεταφορές ασθενών και κάποιες ήταν συγκεντρωμένες σε τμήματα που προστάτευαν τον εαυτό τους από τον φόβο να μείνουν χωρίς αντλίες αργότερα μέσα στην ημέρα. Μόλις το νοσοκομείο μπόρεσε πραγματικά να δει το μοτίβο κίνησης, βελτίωσε τους κανόνες κυκλοφορίας και μείωσε την ανάγκη για επιπλέον αγορές.

Αυτός είναι ένας από τους πιο ξεκάθαρους τρόπους με τους οποίους το RFID στον τομέα της υγείας βοηθά τα νοσοκομεία να παρακολουθούν κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία. Μετατρέπει την υποτιθέμενη έλλειψη σε μετρήσιμη αξιοποίηση. Τα νοσοκομεία συχνά έχουν λιγότερη έλλειψη εξοπλισμού απ' ό,τι αισθάνονται. Αυτό που πραγματικά τους λείπει είναι η βεβαιότητα. Αν το προσωπικό δεν εμπιστεύεται ότι μια συσκευή θα είναι διαθέσιμη όταν χρειαστεί, αρχίζει να την κρατά. Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο. Μια μονάδα αισθάνεται υπερφορτωμένη, μια άλλη είναι σιωπηρά υπερεφοδιασμένη και το σύστημα στο σύνολό του γίνεται δυσκολότερο στη διαχείριση.

Πού το RFID Δημιουργεί Λειτουργική Αξία στα Νοσοκομεία

Ανάκτηση Αναπηρικών Καροτσιών και Κοινόχρηστου Εξοπλισμού

Ένα άλλο δίκτυο νοσοκομείων χρησιμοποίησε τη διαχείριση απογραφής νοσοκομείων με RFID για να λύσει ένα χρόνιο πρόβλημα με τα αναπηρικά καροτσάκια. Τα αναπηρικά καροτσάκια είχαν γίνει το είδος του περιουσιακού στοιχείου που όλοι χρησιμοποιούσαν και κανείς δεν έλεγχε πραγματικά. Κατέληγαν στην απεικόνιση, στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, στη χειρουργική εξωτερικών ασθενών, στη ζώνη αναμονής μεταφορών και ακόμη και σε διαδρόμους αποκλειστικά για το προσωπικό. Το νοσοκομείο δεν φαινόταν να έχει ποτέ αρκετά στην είσοδο, ωστόσο οι περιοδικές καταμετρήσεις υποδείκνυαν ότι ο συνολικός αριθμός στον χώρο θα έπρεπε να ήταν επαρκής. Μόλις ετικέτες RFID τοποθετήθηκαν και η ορατότητα θέσης βελτιώθηκε, το πρόβλημα έγινε πολύ πιο εύκολο να κατανοηθεί. Το πρόβλημα δεν ήταν μυστηριώδης εξαφάνιση. Ήταν αργή επιστροφή και κακή ανακατανομή. Αυτό άλλαξε τη συζήτηση από «χρειαζόμαστε περισσότερα αναπηρικά καροτσάκια» σε «χρειαζόμαστε ταχύτερο κύκλο ανάκτησης».

Φορητός Διαγνωστικός Εξοπλισμός και Μείωση της Αναζήτησης

Ο φορητός διαγνωστικός εξοπλισμός είναι ένας ακόμη τομέας όπου το RFID δημιουργεί άμεση αξία. Συσκευές όπως υπερηχογράφοι κύστης, φορητά συστήματα υπερήχων, ανιχνευτές φλεβών, καροτσάκια ECG και κινητά monitors ζωτικών σημείων μετακινούνται συχνά μεταξύ τμημάτων επειδή η ζήτηση είναι άνιση. Δεν είναι φθηνά περιουσιακά στοιχεία και είναι ακριβώς το είδος των συσκευών που προκαλούν καθημερινή ενόχληση όταν κανείς δεν μπορεί να πει πού βρίσκονται. Οι νοσηλευτές και οι τεχνικοί σπάνια λένε: «Η διαδικασία παρακολούθησης του ιατρικού μας εξοπλισμού είναι αδύναμη». Λένε: «Ξέρω ότι είναι κάπου, αλλά δεν μπορώ να συνεχίσω να ξοδεύω δεκαπέντε λεπτά ψάχνοντας γι' αυτό». Αυτός ο χαμένος χρόνος είναι ένα από τα κρυφά κόστη που το RFID βοηθά να εξαλειφθούν.

Ένας περιφερειακός όμιλος νοσοκομείων το είδε αυτό με τους υπερηχογράφους κύστης που μοιράζονταν μεταξύ αρκετών νοσηλευτικών μονάδων. Το προσωπικό ανέφερε συνεχώς έλλειψη και η ομάδα οικονομικών ετοιμαζόταν να προσθέσει περισσότερες μονάδες. Μετά την ανάπτυξη RFID, η εικόνα φάνηκε πολύ διαφορετική. Αρκετοί υπερηχογράφοι περνούσαν υπερβολικά πολύ χρόνο σταθμευμένοι σε γωνίες χαμηλής ζήτησης μετά τη χρήση, όχι επειδή κάποιος ήταν αμελής, αλλά επειδή η επιστροφή τους στη σωστή δεξαμενή δεν ήταν άμεση προτεραιότητα κανενός σε μια πολυάσχολη βάρδια. Με ισχυρότερη ορατότητα, το νοσοκομείο βελτίωσε τον κύκλο εναλλαγής των υπερηχογράφων και ανέβαλε μια αγορά που είχε θεωρήσει αναπόφευκτη.

Μία από τις ισχυρότερες περιπτώσεις χρήσης του RFID στα νοσοκομεία είναι η μείωση της αναζήτησης εξοπλισμού. Αυτό μπορεί να ακούγεται συνηθισμένο, αλλά έχει μεγαλύτερη σημασία απ' ό,τι πολλοί περιμένουν. Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας βρίσκονται ήδη υπό αρκετή πίεση. Κάθε λεπτό που ξοδεύεται ψάχνοντας για μια διαθέσιμη συσκευή είναι ένα λεπτό που δεν αφιερώνεται σε έναν ασθενή, δεν αφιερώνεται στην τεκμηρίωση της φροντίδας και δεν αφιερώνεται στην ολοκλήρωση της επόμενης εργασίας σε μια γεμάτη βάρδια. Ένα ισχυρό σύστημα παρακολούθησης περιουσιακών στοιχείων νοσοκομείου μειώνει αυτούς τους κύκλους αναζήτησης. Ακόμη και όταν δεν δημιουργεί τέλειο άμεσο εντοπισμό για κάθε αντικείμενο, περιορίζει αρκετά τον χώρο αναζήτησης ώστε να έχει σημασία.

Ένα μητροπολιτικό καρδιολογικό κέντρο το έμαθε αυτό με τα φορητά monitors τηλεμετρίας. Τα monitors ήταν κρίσιμα, αλλά επειδή μετακινούνταν συχνά μεταξύ μονάδων σταδιακής αποθεραπείας, περιοχών παρατήρησης και σεναρίων μεταφοράς, το προσωπικό συχνά έχανε την αίσθηση του πού βρίσκονταν πραγματικά οι καθαρές, διαθέσιμες μονάδες. Πριν από το RFID, η προεπιλεγμένη λύση ήταν η υπερβολική επικοινωνία μέσω τηλεφώνου και μερικές φορές η υπερβολική παραγγελία μέσω αιτήματος προϋπολογισμού. Μετά το RFID, το κέντρο μπορούσε να εντοπίσει πού είχαν εμφανιστεί τελευταία φορά τα monitors και ποιο τμήμα κρατούσε στην πραγματικότητα τον μεγαλύτερο αριθμό αδρανών μονάδων. Τα monitors δεν μετακινούνταν λιγότερο από πριν. Απλώς σταμάτησαν να γίνονται αόρατα τόσο γρήγορα.

Παρακολούθηση Ετοιμότητας, Συντήρησης και Ροής Κρεβατιών

Ορατότητα Κατάστασης και Εναλλαγής Περιουσιακών Στοιχείων

Το RFID στον τομέα της υγείας βοηθά επίσης στην ετοιμότητα των περιουσιακών στοιχείων, όχι μόνο στη θέση τους. Το να γνωρίζει κανείς ότι ένας εξοπλισμός βρίσκεται στο κτίριο δεν αρκεί αν κανείς δεν ξέρει αν είναι καθαρός, σε χρήση, σε αναμονή επιθεώρησης ή έτοιμος για αναδιάθεση. Ένα ισχυρότερο σύστημα παρακολούθησης βοηθά τα νοσοκομεία να συνδέουν τη θέση με την κατάσταση με μεγαλύτερη ακρίβεια. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για περιουσιακά στοιχεία που περνούν ταχέως από τη χρήση στον καθαρισμό και στην εκ νέου ανάθεση.

Ένα παιδιατρικό νοσοκομείο αντιμετώπισε αυτό το πρόβλημα με ειδικές αντλίες σίτισης και κρεβάτια μεταφοράς. Οι συσκευές μετακινούνταν συνεχώς μεταξύ δωματίων νοσηλείας, ζωνών καθαρισμού και κεντρικής προετοιμασίας. Η παλιά διαδικασία μπορούσε να πει στην ομάδα ότι ο εξοπλισμός υπήρχε, αλλά όχι πάντα αν ήταν πραγματικά διαθέσιμος για τον επόμενο ασθενή. Το RFID έδωσε στο νοσοκομείο μια σαφέστερη εικόνα του πού οι συσκευές εισέρχονταν και εξέρχονταν από τη διαδικασία εναλλαγής. Αυτό σήμαινε ότι η κεντρική ομάδα εξοπλισμού μπορούσε να διακρίνει μεταξύ πραγματικής έλλειψης και καθυστερημένης επανένταξης σε υπηρεσία. Για ένα παιδιατρικό νοσοκομείο που λειτουργεί με στενά περιθώρια εναλλαγής, αυτό έκανε μια πολύ πρακτική διαφορά.

Προληπτική Συντήρηση και Βιοϊατρικές Ροές Εργασίας

Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα είναι η υποστήριξη της προληπτικής συντήρησης. Τα νοσοκομεία δεν χρειάζεται μόνο να βρίσκουν γρήγορα τα κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία. Χρειάζεται επίσης να τα συντηρούν εγκαίρως. Αν ένα περιουσιακό στοιχείο είναι δύσκολο να εντοπιστεί, η προγραμματισμένη επιθεώρηση, η βαθμονόμηση ή η προληπτική συντήρηση καθυστερεί ή απαιτεί επιπλέον εργασία. Οι βιοϊατρικές ομάδες γνωρίζουν καλά αυτό το πρόβλημα. Το ζήτημα συχνά δεν είναι ότι δεν υπάρχουν προγράμματα συντήρησης. Το ζήτημα είναι ότι ο εξοπλισμός είναι δύσκολο να προσεγγιστεί τη σωστή στιγμή χωρίς να διακοπεί η φροντίδα.

Ένα ιδιωτικό σύστημα νοσοκομείων το ανακάλυψε αυτό με φορητές μονάδες αναρρόφησης και monitors ασθενών. Το τμήμα βιοϊατρικής μηχανικής είχε τα προγράμματα, αλλά οι συσκευές ήταν πάντα σε κυκλοφορία και ο εντοπισμός τους στο σωστό παράθυρο συντήρησης δημιουργούσε συνεχή καταδίωξη. Το RFID βελτίωσε αυτή τη διαδικασία δείχνοντας ποιες μονάδες ήταν προσωρινά ανενεργές και πού βρίσκονταν αρκετά καιρό ώστε να συντηρηθούν. Το κέρδος δεν ήταν εντυπωσιακό. Ήταν απλώς ότι η προληπτική συντήρηση έγινε λιγότερο κυνήγι θησαυρού, που σήμαινε λιγότερους εκπρόθεσμους ελέγχους και λιγότερη πίεση στην ομάδα μηχανικών.

Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο οι αγοραστές που εξετάζουν σύστημα παρακολούθησης περιουσιακών στοιχείων RFID για νοσοκομεία θα πρέπει να σκέφτονται πέρα από την απλή θέση. Τα ισχυρότερα συστήματα υποστηρίζουν τόσο τη λειτουργική χρήση όσο και τον έλεγχο του κύκλου ζωής. Αν η ίδια πλατφόρμα βοηθά τη νοσηλευτική να βρίσκει τον εξοπλισμό ταχύτερα και βοηθά τη βιοϊατρική μηχανική να τον συντηρεί πιο αξιόπιστα, η αξία γίνεται πολύ ισχυρότερη.

Διαχείριση Κρεβατιών και Ροή Ασθενών

Η διαχείριση κρεβατιών είναι ένας ακόμη τομέας όπου τα νοσοκομεία συχνά επωφελούνται. Τα κρεβάτια είναι ένα από τα σημαντικότερα κινητά περιουσιακά στοιχεία σε οποιαδήποτε εγκατάσταση, ωστόσο πολλοί οργανισμοί εξακολουθούν να τα διαχειρίζονται με εκπληκτικά μεγάλο βαθμό χειροκίνητου συντονισμού. Τα κρεβάτια περνούν από το εξιτήριο ασθενών, τη μεταφορά, τις περιβαλλοντικές υπηρεσίες, την προετοιμασία, τη συντήρηση και την εκ νέου ανάθεση. Στις αιχμές, κανείς δεν αισθάνεται ότι έχει αρκετά. Σε πιο ήρεμες περιόδους, κάποιες μονάδες είναι σταθμευμένες σε μέρη που δεν βγάζουν πλέον νόημα. Το RFID μπορεί να βελτιώσει την ορατότητα αυτών των κινήσεων, ειδικά σε μεγαλύτερες πανεπιστημιουπόλεις όπου η ταχύτητα εναλλαγής κρεβατιών επηρεάζει άμεσα τις εισαγωγές και τη ροή των ασθενών.

Ένα νοσοκομείο υψηλού όγκου σε αστικό κέντρο χρησιμοποίησε το RFID για να βελτιώσει την παρακολούθηση ειδικών κρεβατιών και φορείων. Πριν από την ανάπτυξη, ο έλεγχος κρεβατιών εξαρτιόταν συχνά από έναν συνδυασμό προφορικών ενημερώσεων και χειροκίνητων πινάκων κατάστασης που γερνούσαν γρήγορα. Το προσωπικό δεν απέτυχε να επικοινωνήσει σκόπιμα. Ο ρυθμός των μετακινήσεων απλώς ξεπερνούσε τη διαδικασία ενημέρωσης. Μόλις το νοσοκομείο πρόσθεσε RFID στον στόλο κρεβατιών και συνέδεσε τις αναγνώσεις στενότερα με τις ζώνες εξιτηρίου, καθαρισμού και εκ νέου ανάθεσης, μείωσε τον βαθμό συντονισμού μέσω τηλεφώνου που απαιτούνταν για να κατανοήσει την πραγματική διαθεσιμότητα κρεβατιών. Αυτού του είδους η βελτίωση έχει σημασία επειδή η ροή των ασθενών καθυστερεί συχνότερα από την αβεβαιότητα παρά από την απόλυτη απουσία.

Διαχείριση Εξοπλισμού Υψηλής Αξίας και Ετοιμότητα Έκτακτης Ανάγκης

Διαχείριση Κινητού Εξοπλισμού Υψηλής Αξίας

Το RFID υποστηρίζει επίσης τη διαχείριση κινητού εξοπλισμού υψηλής αξίας. Πολλά νοσοκομεία διαθέτουν έναν μικρό αριθμό πολύ ακριβών περιουσιακών στοιχείων που μοιράζονται εντατικά μεταξύ τμημάτων. Φορητά συστήματα υπερήχων, συσκευές υποστήριξης αναισθησίας, καροτσάκια ενδοσκόπησης, ειδικός εξοπλισμός ψύξης και προηγμένα συστήματα έγχυσης συχνά εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία. Όταν η ορατότητα είναι αδύναμη, αυτά τα περιουσιακά στοιχεία γίνονται μαγνήτες για τοπική συσσώρευση. Κάθε τμήμα πιστεύει ότι χρειάζεται άμεση πρόσβαση, οπότε κρατά σιωπηρά περισσότερα απ' όσα θα έπρεπε. Ένα καλύτερο μοντέλο παρακολούθησης βοηθά τη διοίκηση να δει αν η ζήτηση είναι πραγματικά υψηλή ή αν η κυκλοφορία είναι απλώς κακή.

Ένα χειρουργικό κέντρο το βίωσε αυτό με φορητές συσκευές υπερήχων που χρησιμοποιούνταν προεγχειρητικά, διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά. Το προσωπικό είχε τη συνεχή αίσθηση ότι χρειαζόταν τουλάχιστον μία ακόμη συσκευή. Αφού εισήχθη το RFID, το κέντρο είδε ότι ένα καροτσάκι υπερήχων περνούσε υπερβολικά πολύ χρόνο σταθμευμένο κοντά στην ανάνηψη επειδή κανείς δεν είχε ισχυρή διαδικασία για να το απελευθερώσει γρήγορα μόλις περνούσε η άμεση ανάγκη. Το περιουσιακό στοιχείο δεν έλειπε. Απλώς δεν επανερχόταν αποτελεσματικά στην κοινόχρηστη δεξαμενή. Αυτού του είδους η εικόνα είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το RFID στον τομέα της υγείας συχνά αποδίδει ακόμη και πριν ένα νοσοκομείο αποφύγει οποιαδήποτε νέα κεφαλαιουχική αγορά. Αποκαλύπτει μοτίβα συμπεριφοράς που το σύστημα δεν μπορούσε να δει προηγουμένως.

Ετοιμότητα Έκτακτης Ανάγκης και Ανάκτηση Κρίσιμου Εξοπλισμού

Ένα ακόμη σημείο όπου τα νοσοκομεία επωφελούνται είναι η ετοιμότητα έκτακτης ανάγκης. Στα τμήματα επειγόντων περιστατικών, στις μονάδες τραύματος και στα περιβάλλοντα ταχείας απόκρισης, ο κρίσιμος εξοπλισμός δεν μπορεί να κρύβεται μέσα στη σύγχυση της ροής εργασίας. Το προσωπικό πρέπει να γνωρίζει τι βρίσκεται κοντά, τι λείπει και τι πρέπει να ανακτηθεί γρήγορα. Το RFID δεν αντικαθιστά την κλινική κρίση ή τα πρωτόκολλα έκτακτης ανάγκης, αλλά μειώνει τον χρόνο που χάνεται σε συνηθισμένη αβεβαιότητα για τα περιουσιακά στοιχεία.

Ένα νοσοκομείο τραύματος εφάρμοσε RFID σε καροτσάκια αεραγωγού έκτακτης ανάγκης, monitors μεταφοράς και φορητές μονάδες αναρρόφησης μετά από επανειλημμένα παράπονα ότι η ανάκτηση εξοπλισμού μετά από μεγάλα περιστατικά ήταν πολύ αργή και εξαρτιόταν υπερβολικά από τη μνήμη. Το σύστημα δεν μετέτρεψε το ΤΕΠ σε τέλειο χάρτη κινούμενων συσκευών, αλλά επέτρεψε στο τμήμα να εντοπίζει ποια περιουσιακά στοιχεία δεν είχαν επιστρέψει στις αναμενόμενες ζώνες μετά από συμβάντα αιχμής. Αυτό βοήθησε τη διαδικασία ανάκτησης και σε ένα περιβάλλον έκτακτης ανάγκης υψηλής πίεσης, κάθε εργαλείο που μειώνει την αποφεύξιμη σύγχυση κερδίζει τη θέση του.

Ορατότητα σε Επίπεδο Πανεπιστημιούπολης και Μεταξύ Κτιρίων

Τα νοσοκομεία χρησιμοποιούν επίσης το RFID για να βελτιώσουν την ορατότητα σε επίπεδο πανεπιστημιούπολης και μεταξύ κτιρίων. Αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία σε μεγαλύτερα συστήματα απ' ό,τι πολλοί περιμένουν. Μόλις ένα δίκτυο υγείας απλώνεται σε πολλούς πύργους, κλινικές, κέντρα επεμβάσεων και κτίρια υποστήριξης, τα περιουσιακά στοιχεία δεν μετακινούνται απλώς περισσότερο. Γίνονται πιθανότερο να εξαφανιστούν μέσα σε τοπικά σιλό. Ένα τμήμα μπορεί να πιστεύει ότι μια συσκευή του ανήκει επειδή τη βλέπει καθημερινά, ενώ ένα άλλο υποθέτει ότι η μονάδα αποτελεί ακόμη μέρος της κοινόχρηστης δεξαμενής. Χωρίς ισχυρή παρακολούθηση, οι τοπικές συνήθειες σταδιακά υπερισχύουν της κεντρικής λογικής απογραφής.

Ένα πολυκτιριακό πανεπιστημιακό νοσοκομείο το έμαθε αυτό με κινητές λυχνίες εξέτασης, στύλους ορών και φορητούς σταθμούς εργασίας. Κάθε κλινική ζώνη πίστευε ότι είχε έλλειψη, ωστόσο τα συνολικά μεγέθη σε επίπεδο δικτύου φαίνονταν υγιή. Το RFID αποκάλυψε ένα μοτίβο που η κεντρική ομάδα είχε υποψιαστεί αλλά ποτέ δεν είχε αποδείξει: ορισμένες περιοχές συσσώρευαν σιωπηρά περισσότερα από το δίκαιο μερίδιό τους σε κινητό εξοπλισμό επειδή κανείς δεν εμπιστευόταν αρκετά το ευρύτερο σύστημα ώστε να τον απελευθερώσει. Μόλις το νοσοκομείο έδειξε αυτά τα μοτίβα κυκλοφορίας με πραγματικά δεδομένα, η ανακατανομή έγινε ευκολότερη να δικαιολογηθεί και ευκολότερη να διαχειριστεί.

Πώς Πρέπει τα Νοσοκομεία να Ξεκινήσουν ένα Πρόγραμμα Παρακολούθησης Περιουσιακών Στοιχείων RFID

Ιεραρχήστε τα Κρίσιμα Περιουσιακά Στοιχεία Πριν από τα Κινητά

Είναι σημαντικό, ωστόσο, να είμαστε ειλικρινείς. Το RFID στον τομέα της υγείας δεν είναι χωρίς κόπο. Λειτουργεί καλύτερα όταν το νοσοκομείο έχει σαφή εικόνα για το πρόβλημα που προσπαθεί να λύσει. Η επισήμανση κάθε αντικειμένου απλώς επειδή είναι κινητό δεν είναι πάντα σοφή. Τα ισχυρότερα έργα συνήθως ξεκινούν με περιουσιακά στοιχεία που είναι κινητά, ακριβά, υψηλής ζήτησης, δύσκολο να βρεθούν ή σημαντικά για τη ροή των ασθενών. Η εκκίνηση από εκεί δημιουργεί ορατές επιτυχίες. Μόλις το προσωπικό δει ότι οι αναζητήσεις εξοπλισμού μειώνονται και οι έλεγχοι γίνονται ευκολότεροι, η υποστήριξη για το πρόγραμμα αυξάνεται φυσικά.

Ένα κοινοτικό νοσοκομείο έκανε αυτό το λάθος στην πρώτη του προσπάθεια. Προσπάθησε να επισημάνει υπερβολικά ευρύ σύνολο περιουσιακών στοιχείων ταυτόχρονα, συμπεριλαμβανομένων αντικειμένων χαμηλής αξίας που δεν επηρέαζαν ουσιαστικά τη φροντίδα ή τη ροή εργασίας. Η ανάπτυξη φάνηκε βαριά και χωρίς εστίαση. Αργότερα, το νοσοκομείο περιόρισε το πρόγραμμα σε αντλίες έγχυσης, αναπηρικά καροτσάκια, ειδικά κρεβάτια, monitors μεταφοράς και φορητούς υπερηχογράφους κύστης. Αυτή η μικρότερη λίστα απέδωσε πολύ μεγαλύτερη αξία επειδή ταίριαξε την τεχνολογία με πραγματικά σημεία πόνου. Το δίδαγμα ήταν απλό: τα νοσοκομεία θα πρέπει να ξεκινούν με κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία, όχι απλώς με κινητά.

Ταιριάξτε Ετικέτες, Ετικέτες και Αναγνώστες με τις Πραγματικές Συνθήκες του Νοσοκομείου

Το φυσικό περιβάλλον έχει επίσης σημασία. Τα νοσοκομεία είναι πολυάσχολα, γεμάτα αντικείμενα και υλικά που επηρεάζουν τον τρόπο αποθήκευσης και μετακίνησης του εξοπλισμού. Ανάλογα με την επιφάνεια του περιουσιακού στοιχείου και το περιβάλλον χρήσης, τα νοσοκομεία μπορεί να χρειάζονται σκληρές ετικέτες, ετικέτες RFIDή άλλες μορφές στερέωσης που μπορούν να αντέξουν επαναλαμβανόμενο χειρισμό και καθαρισμό. Οι ετικέτες και οι αναγνώστες RFID πρέπει να ταιριάζουν με αυτές τις πραγματικές συνθήκες. Μια ετικέτα που λειτουργεί σε ένα καροτσάκι μπορεί να τοποθετηθεί ανεπαρκώς σε ένα άλλο. Ο εξοπλισμός που είναι ομαδοποιημένος κοντά ο ένας στον άλλο μπορεί να περιπλέξει την ανίχνευση. Τα πρωτόκολλα καθαρισμού μπορούν να επηρεάσουν τη στερέωση και την ανθεκτικότητα. Τα καλύτερα έργα RFID στον τομέα της υγείας είναι εκείνα που σέβονται αυτές τις λεπτομέρειες αντί να υποθέτουν ότι το νοσοκομειακό περιβάλλον είναι τόσο τακτοποιημένο όσο το δωμάτιο δοκιμής όπου παρουσιάστηκε η πρώτη επίδειξη.

Ένα γυναικείο νοσοκομείο το είδε αυτό με θήλαστρα και κινητό νεογνικό εξοπλισμό. Οι πρώτες επιλογές τοποθέτησης ετικέτας φάνηκαν καλές κατά τη ρύθμιση και λιγότερο πειστικές μόλις ο εξοπλισμός επέστρεψε στην καθημερινή χρήση και στον επαναλαμβανόμενο καθαρισμό. Η ομάδα προσάρμοσε τις θέσεις στερέωσης και τυποποίησε τη διαδικασία επισήμανσης και τα αποτελέσματα βελτιώθηκαν. Αυτή είναι μια χρήσιμη υπενθύμιση ότι τα συστήματα παρακολούθησης περιουσιακών στοιχείων νοσοκομείων πετυχαίνουν όχι μόνο επειδή το λογισμικό είναι έξυπνο, αλλά επειδή η φυσική ανάπτυξη γίνεται με προσοχή.

Υποστηρίξτε το Προσωπικό Αντί να Προσθέσετε Επιπλέον Εργασία

Το ίδιο ισχύει και για τη συμπεριφορά του προσωπικού. Το RFID λειτουργεί καλύτερα όταν μειώνει την εργασία αντί να προσθέτει αόρατα βάρη. Αν το σύστημα δίνει σε νοσηλευτές, ομάδες μεταφοράς, βιοϊατρικούς μηχανικούς και προσωπικό υποστήριξης ταχύτερες απαντήσεις με λιγότερη χειροκίνητη προσπάθεια, η υιοθέτηση τείνει να βελτιώνεται. Αν μοιάζει με άλλη μια εργασία που προστίθεται πάνω σε ήδη βαριά δουλειά, η αξία γίνεται δυσκολότερο να προστατευτεί. Τα καλύτερα προγράμματα RFID νοσοκομείων δεν είναι εκείνα με τους περισσότερους πίνακες ελέγχου. Είναι εκείνα που κάνουν την καθημερινή υποστήριξη της φροντίδας να φαίνεται λιγότερο χαοτική.

Ένα περιφερειακό νοσοκομείο αποκατάστασης το είδε καθαρά αφού επισήμανε εξοπλισμό θεραπείας και κινητές συσκευές θεραπείας. Στην αρχή, κάποιοι εργαζόμενοι ανησυχούσαν ότι το έργο θα γινόταν άλλο ένα εργαλείο παρακολούθησης που ωφελεί τη διοίκηση περισσότερο από τον όροφο. Αυτό που άλλαξε τη γνώμη τους δεν ήταν μια παρουσίαση. Ήταν η καθημερινή εμπειρία του να βρίσκουν τον εξοπλισμό ταχύτερα και να ξοδεύουν λιγότερο χρόνο ρωτώντας τριγύρω. Τότε είναι που μια τεχνολογία υγείας σταματά να είναι μια ιδέα και αρχίζει να γίνεται μέρος της πραγματικής εργασίας.

Η Πραγματική Αξία του RFID στον Τομέα της Υγείας

Τελικά, το RFID στον τομέα της υγείας βοηθά τα νοσοκομεία να παρακολουθούν κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία επειδή κλείνει το χάσμα ανάμεσα στην απογραφή στα χαρτιά και στον εξοπλισμό που βρίσκεται σε κίνηση. Βελτιώνει την παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων νοσοκομείων κάνοντας αντλίες, αναπηρικά καροτσάκια, monitors, καροτσάκια, κρεβάτια, υπερηχογράφους και ειδικές συσκευές ευκολότερα να εντοπιστούν, ευκολότερα να κυκλοφορήσουν, ευκολότερα να συντηρηθούν και δυσκολότερα να χαθούν μέσα στη συνηθισμένη νοσοκομειακή πολυπλοκότητα. Βοηθά τις βιοϊατρικές ομάδες να προσεγγίζουν τις συσκευές τη σωστή στιγμή, βοηθά τις ομάδες λειτουργιών να κατανοούν την πραγματική αξιοποίηση και βοηθά το κλινικό προσωπικό να ξοδεύει λιγότερη ενέργεια ψάχνοντας περιουσιακά στοιχεία που θα έπρεπε ήδη να είναι εύκολο να βρεθούν.

Αυτή είναι η πραγματική αξία. Τα νοσοκομεία δεν γίνονται καλύτερα επειδή κατέχουν περισσότερα δεδομένα. Γίνονται καλύτερα όταν τα δεδομένα παραμένουν αρκετά κοντά στην πραγματικότητα ώστε να υποστηρίζουν ταχύτερες, πιο ήρεμες αποφάσεις. Σε ένα περιβάλλον όπου τα κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία μετακινούνται συνεχώς και η φροντίδα των ασθενών εξαρτάται από την έγκαιρη πρόσβαση, αυτού του είδους η ορατότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ένας από τους λίγους πρακτικούς τρόπους να κάνετε τον εξοπλισμό που το νοσοκομείο διαθέτει ήδη να φαίνεται πραγματικά διαθέσιμος όταν οι άνθρωποι τον χρειάζονται περισσότερο.