Πιλοτικό έργο RFID: σχεδιασμός μιας επιτυχημένης δοκιμής

Γιατί ένα πιλοτικό έργο RFID χρειάζεται πειθαρχία

Πολλές εταιρείες λένε ότι θέλουν να δοκιμάσουν το RFID, αλλά στην πραγματικότητα εννοούν ότι θέλουν απόδειξη χωρίς ρίσκο. Αυτό είναι θεμιτό. Το RFID μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια απογραφής, την ορατότητα περιουσιακών στοιχείων, την επαλήθευση αποστολών, την παρακολούθηση εργασιών σε εξέλιξη και μια σειρά από άλλα λειτουργικά προβλήματα, αλλά τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία αν η δοκιμή είναι κακοσχεδιασμένη. Ένα αδύναμο πιλοτικό έργο συνήθως δημιουργεί τη λάθος αμφιβολία. Οι άνθρωποι φεύγουν λέγοντας ότι το RFID δεν λειτουργεί, ενώ το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η ομάδα δοκίμασε πάρα πολλά ταυτόχρονα, μέτρησε τα λάθος πράγματα, επέλεξε τις λάθος ετικέτες RFID, ή δεν συμφώνησε ποτέ για το πώς έπρεπε να μοιάζει η επιτυχία.

Ένα καλό πιλοτικό έργο RFID δεν είναι μια μικρογραφία μιας πλήρους ανάπτυξης. Είναι ένα ελεγχόμενο επιχειρηματικό πείραμα. Πρέπει να απαντά σε πρακτικά ερωτήματα. Μπορούν οι ετικέτες να επιβιώσουν στο περιβάλλον. Μπορούν οι αναγνώστες RFID να καταγράψουν τα σωστά συμβάντα με αποδεκτή ακρίβεια ανάγνωσης. Μπορούν τα δεδομένα να καθαριστούν και να μετατραπούν σε κάτι χρήσιμο. Μπορεί η ροή εργασίας να βελτιωθεί χωρίς να δημιουργήσει νέα σύγχυση. Μπορεί η επιχείρηση να δικαιολογήσει μια ευρύτερη ανάπτυξη αφού δει τα αποτελέσματα. Αν η δοκιμή δεν μπορεί να απαντήσει καθαρά σε αυτά τα ερωτήματα, τότε δεν είναι πραγματικά πιλοτικό έργο. Είναι απλώς μια επίδειξη με πρόσθετο κόστος.

Γι' αυτό ο σχεδιασμός έχει μεγαλύτερη σημασία από τον ενθουσιασμό. Το πιο επιτυχημένο πιλοτικό έργο RFID ξεκινά συνήθως με ένα στενό σημείο πόνου, μια καθορισμένη περιοχή, ένα σύνολο αντικειμένων με ετικέτες και μια σύντομη λίστα μετρήσεων που πραγματικά ενδιαφέρουν τους ανθρώπους. Η ακρίβεια απογραφής σε μια αποθήκη λιανικής είναι ένα καλό παράδειγμα. Η παρακολούθηση επιστρεφόμενων κυτίων μεταξύ παραγωγής και πλυσίματος είναι ένα άλλο. Η επαλήθευση αποστολών παλετών σε μια πύλη φόρτωσης μπορεί επίσης να είναι ισχυρός υποψήφιος. Αυτό που συνήθως πάει στραβά είναι όταν μια εταιρεία προσπαθεί να δοκιμάσει ταυτόχρονα RFID σε επίπεδο αντικειμένου, παρακολούθηση παλετών, ενσωμάτωση ERP, αυτοματοποίηση αποθήκης και παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων. Το πεδίο γίνεται συγκεχυμένο, τα δεδομένα γίνονται θορυβώδη και κανείς δεν εμπιστεύεται το αποτέλεσμα.

Μια εταιρεία λιανικής ειδών οικιακής κλωστοϋφαντουργίας το έμαθε αυτό μετά από μια υπερβολικά φιλόδοξη αρχή. Το αρχικό τους πιλοτικό σχέδιο RFID κάλυπτε τον χώρο πωλήσεων, την αποθήκη, την περιοχή παραλαβής και τις μεταφορές μεταξύ καταστημάτων σε πέντε καταστήματα. Φαινόταν συναρπαστικό στα χαρτιά, αλλά η ομάδα του έργου κατάλαβε γρήγορα ότι θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της δοκιμής συζητώντας για εξαιρέσεις αντί να μάθει κάτι χρήσιμο. Επαναπροσδιόρισαν το πιλοτικό έργο σε ένα κατάστημα, μια οικογένεια προϊόντων και έναν στόχο: βελτίωση της ακρίβειας απογραφής από την αποθήκη στον χώρο πωλήσεων για γρήγορα κινούμενα σετ κλινοσκεπασμάτων. Αυτή η μικρότερη δοκιμή τους έδωσε καθαρά στοιχεία. Το ευρύτερο όραμα μπορούσε να περιμένει. Το πιλοτικό έργο χρειαζόταν πειθαρχία πριν χρειαστεί κλίμακα.

Ξεκινήστε με μια σαφή δήλωση πιλοτικού έργου

Ένας από τους πιο έξυπνους τρόπους για να ξεκινήσετε είναι να γράψετε μια δήλωση πιλοτικού έργου σε απλή γλώσσα. Όχι ένα τεχνικό υπόμνημα. Όχι μια παρουσίαση προμηθευτή. Απλώς μια σαφή πρόταση που εξηγεί τι υποτίθεται ότι θα αποδείξει η δοκιμή. Κάτι σαν αυτό: θέλουμε να μάθουμε αν η παρακολούθηση αποθέματος RFID μπορεί να μειώσει τον χρόνο χειροκίνητης αναζήτησης και να βελτιώσει την ακρίβεια τοποθεσίας για έτοιμες παλέτες που κινούνται μεταξύ προετοιμασίας και αποστολής. Ή αυτό: θέλουμε να δοκιμάσουμε αν η παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων RFID μπορεί να μειώσει τον χρόνο που απαιτείται για την εύρεση κινητού εξοπλισμού σε μια πτέρυγα νοσοκομείου. Όταν ο στόχος είναι τόσο συγκεκριμένος, οι αποφάσεις γίνονται ευκολότερες. Ξέρετε τι να επισημάνετε με ετικέτα, πού να διαβάσετε, τι να μετρήσετε και τι να μην συμπεριλάβετε.

Επιλέξτε ένα πρακτικό όριο διαδικασίας

Στη συνέχεια, το επόμενο βήμα είναι να επιλέξετε το σωστό όριο διαδικασίας. Το RFID αποδίδει καλύτερα όταν η δοκιμή επικεντρώνεται σε σαφή σημεία κίνησης ή καθορισμένες ζώνες απογραφής. Οι πύλες φόρτωσης, τα σημεία μεταφοράς, οι είσοδοι κυψελών εργασίας, τα ράφια αποθήκης, τα ασφαλή κλουβιά, οι βρόχοι πλυντηρίου και τα δωμάτια εξοπλισμού είναι συνήθως ευκολότερα στον έλεγχο από ανοιχτά περιβάλλοντα με συνεχή τυχαία κίνηση. Όσο πιο χαοτικό είναι το περιβάλλον, τόσο πιο προσεκτικό πρέπει να είναι το πιλοτικό έργο. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα ανοιχτά περιβάλλοντα δεν πρέπει ποτέ να δοκιμάζονται, αλλά σημαίνει ότι η ομάδα δεν πρέπει να προσποιείται ότι είναι απλά.

Ένα κέντρο σέρβις ιατροτεχνολογικών προϊόντων πραγματοποίησε μια πολύ λογική δοκιμή γύρω από κιτ εξοπλισμού δανεισμού. Αυτά τα κιτ κινούνταν μεταξύ επιθεώρησης, επισκευής, συσκευασίας και αποστολής, και η επιχείρηση έχανε συνεχώς χρόνο προσπαθώντας να εντοπίσει μονάδες που ήταν τεχνικά στο κτίριο αλλά πρακτικά αόρατες. Αντί να επισημάνουν τα πάντα στις εγκαταστάσεις, η ομάδα περιόρισε το πιλοτικό έργο RFID σε μια ζώνη επισκευής και μια λωρίδα αποστολής. Ο στόχος τους δεν ήταν να επιτύχουν καθολική ορατότητα. Ήταν να αποδείξουν ότι τα κιτ με ετικέτες μπορούσαν να βρεθούν γρηγορότερα και να κινηθούν μέσα από σημεία ελέγχου κατάστασης με λιγότερες διαφωνίες. Επειδή το πεδίο ήταν στενό, τα αποτελέσματα ήταν αξιόπιστα.

Δοκιμάστε ετικέτες και αναγνώστες υπό πραγματικές συνθήκες

Η επιλογή ετικέτας έρχεται νωρίτερα από ό,τι περιμένουν πολλές ομάδες. Οι άνθρωποι συχνά φαντάζονται ότι μπορούν να αποφασίσουν πρώτα για τους αναγνώστες και το λογισμικό και να καταλήξουν στις ετικέτες αργότερα. Στην πραγματικότητα, η ετικέτα είναι συχνά το μέρος που καθορίζει αν το πιλοτικό έργο έχει οποιαδήποτε πιθανότητα. Ο τύπος υλικού, το σχήμα της επιφάνειας, η θερμότητα, η υγρασία, οι κύκλοι πλυσίματος, η έκθεση σε μέταλλο και η πυκνότητα συσκευασίας επηρεάζουν όλα την απόδοση tag. Μια ετικέτα που λειτουργεί υπέροχα σε ένα χάρτινο κουτί μπορεί να συμπεριφερθεί άσχημα σε ένα μεταλλικό εργαλείο, ένα μπουκάλι γεμάτο υγρό ή ένα επαναχρησιμοποιήσιμο πλαστικό κιβώτιο στοιβαγμένο σφιχτά με άλλα. Γι' αυτό ένα σοβαρό πιλοτικό έργο RFID πρέπει πάντα να περιλαμβάνει δοκιμή ετικετών σε πραγματικές συνθήκες, όχι απλώς περιήγηση σε κατάλογο.

Ένας διανομέας ποτών το είδε αυτό με τον δύσκολο τρόπο όταν έκανε πιλοτική δοκιμή RFID σε περιτυλιγμένες με μεμβράνη θήκες που κινούνταν μέσα σε ψυχρή αποθήκη. Η πρώτη ετικέτα που δοκίμασαν φαινόταν εντάξει σε ένα απλό εργαστηριακό τεστ, αλλά το ποσοστό ανάγνωσης έπεσε άσχημα μόλις οι θήκες στοιβάχτηκαν σε μεταλλικές παλέτες και πέρασαν από μια ψυχρή λωρίδα φόρτωσης με συμπύκνωση στον αέρα. Η ομάδα άλλαξε τόσο την κατασκευή ετικέτας όσο και την τοποθέτηση ετικέτας και επανέλαβε τη δοκιμή. Η απόδοση βελτιώθηκε αμέσως. Αν είχαν παραλείψει αυτό το βήμα και είχαν κρίνει ολόκληρη την υλοποίηση RFID με την πρώτη προσπάθεια, θα είχαν κατηγορήσει το λάθος πράγμα.

Τοποθετήστε αναγνώστες γύρω από επιχειρηματικά συμβάντα

Η τοποθέτηση αναγνώστη αξίζει την ίδια προσοχή. Σε ένα επιτυχημένο πιλοτικό έργο RFID, οι αναγνώστες δεν τοποθετούνται όπου υπάρχει βολική παροχή ρεύματος. Τοποθετούνται εκεί όπου πρέπει να ανιχνευθεί ένα επιχειρηματικό συμβάν. Αυτό ακούγεται προφανές, αλλά αγνοείται συνεχώς. Αν ένας αναγνώστης βρίσκεται κοντά σε μια πύλη φόρτωσης, η ομάδα πρέπει να καθορίσει τι σημαίνει όταν διαβάζεται μια ετικέτα εκεί. Παρελήφθη η παλέτα. Απλώς σταθμεύτηκε κοντά. Περνούσε. Κινήθηκε προς τα μέσα ή προς τα έξω. Χωρίς επιχειρηματικό πλαίσιο, τα συμβάντα ανάγνωσης είναι απλώς ραδιοφωνικός θόρυβος. Ένα πιλοτικό έργο πρέπει να σχεδιάζεται γύρω από τη σημασία του συμβάντος, όχι απλώς από την κάλυψη.

Γι' αυτό η εργασία έρευνας χώρου έχει σημασία. Η ομάδα πρέπει να κατανοήσει τη φυσική διάταξη, τα σημεία συμφόρησης, τις παρεμβολές μετάλλων, τις γωνίες κεραίας, τις διαδρομές περονοφόρων, τη γεωμετρία ραφιών και τον χρόνο που τα αντικείμενα περνούν σε μια ζώνη ανάγνωσης. Δεν είναι λαμπερή δουλειά, αλλά συνήθως είναι η διαφορά μεταξύ ενός πιλοτικού έργου που διδάσκει στην επιχείρηση κάτι χρήσιμο και ενός πιλοτικού έργου που δημιουργεί σύγχυση. Η καλή ακρίβεια ανάγνωσης δεν αφορά μόνο ισχυρό υλικό. Αφορά την αντιστοίχιση του περιβάλλοντος με το συμβάν που θέλετε να καταγράψετε.

Μια αποθήκη ανταλλακτικών το ανακάλυψε αυτό κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής παρακολούθησης παλετών. Το αρχικό τους σχέδιο χρησιμοποιούσε αναγνώστες πύλης σε δύο λωρίδες αποστολής, αλλά τα περονοφόρα συχνά σταματούσαν με τις παλέτες λίγο έξω από τις λωρίδες ενώ ελέγχονταν τα χαρτιά. Το σύστημα συνέχιζε να διαβάζει τις σταθμευμένες παλέτες σαν να είχαν αποσταλεί. Μόλις η ομάδα προσάρμοσε τις θέσεις των κεραιών και πρόσθεσε απλή λογική κατεύθυνσης, το πρόβλημα μειώθηκε απότομα. Το πιλοτικό έργο άρχισε να παράγει πραγματικά δεδομένα επαλήθευσης αποστολών αντί για ψευδείς συναγερμούς. Το δίδαγμα ήταν απλό. Οι ζώνες ανάγνωσης πρέπει να αντικατοπτρίζουν την πραγματική λειτουργική συμπεριφορά, όχι εξιδανικευμένα διαγράμματα.

Καθορίστε κανόνες δεδομένων πριν τεθεί σε λειτουργία το πιλοτικό έργο

Το μοντέλο δεδομένων χρειάζεται επίσης προσοχή πριν τεθεί σε λειτουργία το πιλοτικό έργο. Πολλές αποτυχίες πιλοτικών έργων RFID είναι στην πραγματικότητα αποτυχίες κανόνων δεδομένων. Διπλές αναγνώσεις, περιπλανώμενες αναγνώσεις, καθυστερημένες αναγνώσεις και αναντιστοιχίες αναγνωριστικών αντικειμένων μπορούν γρήγορα να καταστρέψουν την εμπιστοσύνη αν το λογισμικό αντιμετωπίζει κάθε σήμα ως επιβεβαιωμένο επιχειρηματικό συμβάν. Ένα πιλοτικό έργο πρέπει να καθορίζει τι θεωρείται έγκυρη ανάγνωση, πώς θα φιλτράρονται τα διπλότυπα, πώς θα αντιστοιχίζονται τα αναγνωριστικά tag σε SKU ή περιουσιακά στοιχεία και ποιο σύστημα θα διατηρεί το αξιόπιστο αποτέλεσμα. Ακόμα κι αν η δοκιμή είναι μικρή, αυτοί οι κανόνες πρέπει να καταγραφούν. Διαφορετικά, η ομάδα θα περάσει το μισό πιλοτικό έργο συζητώντας τι σημαίνουν τα δεδομένα.

Ένα περιφερειακό νοσοκομείο χρησιμοποίησε παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων RFID για αντλίες έγχυσης σε έναν πύργο ασθενών. Δεν προσπάθησαν να ενσωματώσουν κάθε συμβάν στα επιχειρησιακά τους συστήματα αμέσως. Αντ' αυτού, το πιλοτικό έργο επικεντρώθηκε στην εμπιστοσύνη τοποθεσίας και τη μείωση του χρόνου αναζήτησης. Τα συμβάντα ανάγνωσης φιλτραρίστηκαν μέσω μιας ελαφριάς μηχανής κανόνων πριν εμφανιστούν στους επόπτες. Αυτή η επιλογή κράτησε τη δοκιμή διαχειρίσιμη. Το προσωπικό μπορούσε να αξιολογήσει αν τα δεδομένα φαίνονταν λειτουργικά αξιόπιστα χωρίς να σύρει ολόκληρο το τοπίο IT του νοσοκομείου σε μια μικρή απόδειξη ιδέας.

Μετρήστε την κατάσταση πριν και μετά

Οι μετρήσεις επιτυχίας πρέπει να καθοριστούν πριν εφαρμοστεί η πρώτη ετικέτα. Αυτό ακούγεται βασικό, αλλά πολλές ομάδες ξεκινούν ένα πιλοτικό έργο με μόνο μια αόριστη ελπίδα ότι η ορατότητα θα βελτιωθεί. Αυτό δεν είναι αρκετό. Ένα καλό πιλοτικό έργο RFID πρέπει να μετρά μια κατάσταση πριν και μετά. Χρόνο καταμέτρησης. Χρόνο αναζήτησης. Σφάλματα αποστολής. Ακρίβεια απογραφής. Αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων. Χρόνο παραμονής. Χειροκίνητες σαρώσεις που αποφεύχθηκαν. Αποκλίσεις αποθέματος που εντοπίστηκαν. Εξαιρέσεις που εντοπίστηκαν πριν από την αποστολή. Η μέτρηση πρέπει να ταιριάζει με το επιχειρηματικό πρόβλημα. Αν το πρόβλημα είναι χαμένα εργαλεία, μην επικεντρώνεστε στον όγκο ανάγνωσης. Αν το πρόβλημα είναι αργή παραλαβή, μην κρίνετε τη δοκιμή μόνο από την αντοχή της ετικέτας.

Ένας κατασκευαστής ηλεκτρονικών το έκανε καλά αυτό σε μια δοκιμή εργασιών σε εξέλιξη. Επισήμαναν με ετικέτες δίσκους που κινούνταν μεταξύ μιας γραμμής συναρμολόγησης και του τελικού ελέγχου, επειδή οι ελλείψεις δίπλα στη γραμμή προκαλούσαν επαναλαμβανόμενη διατάραξη του προγράμματος. Οι μετρήσεις επιτυχίας τους ήταν απλές: πόσο καιρό περίμεναν οι δίσκοι μεταξύ σταδίων, πόσο συχνά οι χειριστές έψαχναν για χαμένους δίσκους και αν οι σχεδιαστές μπορούσαν να δουν την πραγματική τοποθεσία των εργασιών σε εξέλιξη χωρίς να καλέσουν το δάπεδο. Επειδή αυτές οι μετρήσεις καθορίστηκαν νωρίς, το πιλοτικό έργο παρέμεινε προσηλωμένο στην επιχειρησιακή αξία αντί να παρασυρθεί σε έναν τεχνικό διαγωνισμό ομορφιάς.

Κρατήστε το χρονοδιάγραμμα, την εκπαίδευση και τα ενδιαφερόμενα μέρη υπό έλεγχο

Το χρονοδιάγραμμα έχει επίσης σημασία. Ένα χρήσιμο πιλοτικό έργο RFID είναι αρκετά μεγάλο ώστε να αποκαλύψει την πραγματική λειτουργική συμπεριφορά, όχι απλώς μια καθαρή εβδομάδα έναρξης. Ταυτόχρονα, πρέπει να είναι αρκετά σύντομο ώστε να διατηρήσει την ορμή και να αποτρέψει τη διεύρυνση του πεδίου. Σε πολλά περιβάλλοντα, έξι έως δώδεκα εβδομάδες είναι λογικό. Αυτό δίνει στην ομάδα χρόνο να δοκιμάσει τη ρύθμιση, να σταθεροποιήσει τη ροή εργασίας, να συλλέξει αρκετά δεδομένα και να παρατηρήσει κανονικές εξαιρέσεις. Μια επίδειξη δύο ημερών σπάνια αποδεικνύει πολλά. Ένα πιλοτικό έργο έξι μηνών συχνά μετατρέπεται σε μια μισοτελειωμένη ανάπτυξη χωρίς σαφείς πύλες απόφασης.

Η εκπαίδευση συχνά υποτιμάται επειδή οι ομάδες πιλοτικών έργων υποθέτουν ότι η διαδικασία είναι αρκετά μικρή ώστε οι άνθρωποι να την καταλάβουν στην πορεία. Αυτό είναι συνήθως λάθος. Ακόμα και μια στενή δοκιμή RFID αλλάζει τη συμπεριφορά. Το προσωπικό πρέπει να ξέρει πώς να εφαρμόζει ετικέτες, τι να κάνει με τις κατεστραμμένες ετικέτες, πώς να αντιδρά σε χαμένες αναγνώσεις και τι υποτίθεται ότι επιβεβαιώνει το σύστημα. Οι επόπτες πρέπει να ξέρουν πώς να ερμηνεύουν τους πίνακες ελέγχου και τα μηνύματα εξαιρέσεων. Αν οι χειριστές δεν εμπιστεύονται τη ροή εργασίας, θα δημιουργήσουν ήσυχα παρακάμψεις και τα δεδομένα του πιλοτικού έργου θα σταματήσουν να αντικατοπτρίζουν την πραγματική διαδικασία.

Μια επιχείρηση επαγγελματικού πλυντηρίου το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής παρακολούθησης λευκών ειδών. Οι ετικέτες ήταν εντάξει, οι αναγνώστες ήταν εντάξει και το λογισμικό λειτουργούσε αρκετά καλά, αλλά οι εργαζόμενοι ήταν ασυνεπείς στον διαχωρισμό των καροτσιών με ετικέτες από τα καρότσια χωρίς ετικέτες κατά τις ώρες αιχμής παραλαβής. Η ομάδα του πιλοτικού έργου είχε υποθέσει ότι η πειθαρχία της διαδικασίας θα προέκυπτε φυσικά. Δεν προέκυψε. Μετά από έναν σύντομο κύκλο επανεκπαίδευσης και σαφέστερους κανόνες προετοιμασίας, η ποιότητα ανάγνωσης βελτιώθηκε και η δοκιμή άρχισε να έχει νόημα. Η τεχνολογία δεν είχε αλλάξει. Η ανθρώπινη ρουτίνα είχε.

Η ευθυγράμμιση των ενδιαφερόμενων μερών είναι ένας άλλος ήσυχος παράγοντας επιτυχίας. Οι λειτουργίες, το IT, τα οικονομικά και οι τελικοί χρήστες πρέπει όλοι να κατανοούν για τι προορίζεται το πιλοτικό έργο και για τι όχι. Οι λειτουργίες χρειάζονται μια πρακτική ροή εργασίας. Το IT χρειάζεται διαχειρίσιμα όρια ενσωμάτωσης και ασφάλειας. Τα οικονομικά θέλουν να ξέρουν ποια επιχειρηματική υπόθεση μπορεί να προκύψει από τη δοκιμή. Οι τελικοί χρήστες χρειάζονται μια διαδικασία που να μην μοιάζει με επιστημονικό πείραμα που έπεσε στην καθημερινή τους εργασία. Αν μια από αυτές τις ομάδες παραλειφθεί, το πιλοτικό έργο μπορεί να εκτελεστεί, αλλά η απόφαση για τα επόμενα βήματα θα γίνει δυσκολότερη.

Ένας κατασκευαστής επίπλων το χειρίστηκε καλά αυτό όταν δοκίμασε RFID σε επαναχρησιμοποιήσιμα ράφια που κινούνταν μεταξύ παραγωγής και προετοιμασίας έτοιμων προϊόντων. Η ομάδα της αποθήκης ήθελε λιγότερους χειροκίνητους ελέγχους, το IT ήθελε μια αρχιτεκτονική χαμηλού κινδύνου και τα οικονομικά ήθελαν να δουν αν οι απώλειες ραφιών και οι βιαστικές αγορές ραφιών μπορούσαν να μειωθούν. Επειδή και οι τρεις ομάδες ήταν ευθυγραμμισμένες πριν ξεκινήσει το πιλοτικό έργο, κανείς δεν περίμενε ότι η δοκιμή θα έλυνε τα πάντα. Η ομάδα έπρεπε μόνο να αποδείξει αν η ορατότητα των ραφιών βελτιώθηκε αρκετά ώστε να δικαιολογήσει μια ευρύτερη ενσωμάτωση συστήματος RFID αργότερα.

Σχεδιάστε την πύλη απόφασης πριν φτάσουν τα αποτελέσματα

Βοηθά επίσης να αποφασίσετε εκ των προτέρων τι θα συμβεί μετά το πιλοτικό έργο. Εδώ κολλούν πολλές εταιρείες. Εκτελούν μια αξιοπρεπή δοκιμή, συλλέγουν κάποια ενθαρρυντικά δεδομένα και μετά παρασύρονται επειδή κανείς δεν συμφώνησε για το όριο επέκτασης. Ένα ισχυρό σχέδιο πρέπει να λέει τι θεωρείται επιτυχία, ποια ζητήματα είναι αποδεκτά για μια δεύτερη φάση και ποια αποτελέσματα θα τερμάτιζαν το έργο. Ίσως η εταιρεία θέλει τουλάχιστον ένα συγκεκριμένο κέρδος ακρίβειας απογραφής. Ίσως θέλει μια στοχευμένη μείωση του χρόνου αναζήτησης. Ίσως θέλει η επαλήθευση αποστολών να εντοπίζει ένα σημαντικό ποσοστό λανθασμένων φορτώσεων. Ο ακριβής αριθμός μπορεί να ποικίλλει, αλλά ο κανόνας πρέπει να υπάρχει πριν φτάσουν τα αποτελέσματα.

Ένας διανομέας προϊόντων ομορφιάς ενσωμάτωσε αυτόν τον κανόνα σε μια δοκιμή για επαλήθευση εξερχόμενων χαρτοκιβωτίων. Το πιλοτικό έργο θα προχωρούσε μόνο αν το RFID μπορούσε να αναγνωρίζει με συνέπεια τα φορτωμένα χαρτοκιβώτια στο σημείο αποστολής με αρκετή ακρίβεια ώστε να μειώσει τους χειροκίνητους ελέγχους χωρίς να αυξήσει τον κίνδυνο αποστολής. Η ομάδα δεν απαίτησε τελειότητα, αλλά απαίτησε εμπορική χρησιμότητα. Αυτό το πρότυπο κράτησε τη συζήτηση υγιή. Το πιλοτικό έργο δεν κρίθηκε με βάση τον ενθουσιασμό. Κρίθηκε με βάση το αν μπορούσε να υποστηρίξει μια πραγματική απόφαση αποθήκης.

Χρησιμοποιήστε τις εξαιρέσεις ως διαγνωστικές πληροφορίες

Ένα άλλο πράγμα που αξίζει να σχεδιαστεί είναι ο χειρισμός εξαιρέσεων. Κάθε πιλοτικό έργο έχει εξαιρέσεις. Μη αναγνωσμένες ετικέτες, κατεστραμμένες ετικέτες RFID, βιαστικές κινήσεις, μικτά φορτία, ασυνήθιστη συσκευασία και προσωρινές παρακάμψεις διαδικασίας εμφανίζονται όλα αργά ή γρήγορα. Το ερώτημα είναι αν η ομάδα αντιμετωπίζει τις εξαιρέσεις ως χρήσιμη μάθηση ή ως ντροπιαστικές διαταραχές. Σε μια επιτυχημένη δοκιμή υλοποίησης RFID, οι εξαιρέσεις τεκμηριώνονται, κατηγοριοποιούνται και εξετάζονται. Βοηθούν την ομάδα να αποφασίσει αν το ζήτημα ανήκει στην επιλογή υλικού, την τοποθέτηση ετικέτας, τους κανόνες δεδομένων, την εκπαίδευση ή τον σχεδιασμό της διαδικασίας.

Μια μονάδα ανάμειξης χημικών χρησιμοποίησε RFID σε επαναχρησιμοποιήσιμα βαρέλια που κυκλοφορούσαν μεταξύ πλήρωσης, δειγματοληψίας και καθαρισμού. Κατά τις πρώτες εβδομάδες, η ομάδα είδε πάρα πολλές ελλιπείς ενημερώσεις κατάστασης και σχεδόν κατηγόρησε το υλικό ανάγνωσης. Μια βαθύτερη εξέταση έδειξε ότι οι χειριστές στοίβαζαν τα βαρέλια με τρόπο που έκρυβε ορισμένες ετικέτες κατά τη διάρκεια ενός βήματος μεταφοράς. Η διόρθωση ήταν εν μέρει φυσική και εν μέρει διαδικαστική. Χωρίς την εξέταση εξαιρέσεων, αυτή η γνώση θα είχε χαθεί. Το πιλοτικό έργο λειτούργησε επειδή η ομάδα αντιμετώπισε τα σφάλματα ως διαγνωστικές πληροφορίες, όχι ως απόδειξη αποτυχίας.

Ελέγξτε το κόστος του πιλοτικού έργου και εξετάστε το αποτέλεσμα πρακτικά

Ο έλεγχος του κόστους κατά τη διάρκεια του πιλοτικού έργου έχει επίσης σημασία. Μια δοκιμή πρέπει να ελέγχει αρκετά ώστε να παράγει μια απόφαση, αλλά δεν πρέπει να φορτώνεται με κάθε πιθανή λειτουργία λογισμικού, σημείο ενσωμάτωσης και αίτημα αναφοράς. Έτσι τα απλά πιλοτικά έργα γίνονται ακριβά και πολιτικά εύθραυστα. Η καλύτερη προσέγγιση είναι συνήθως να διατηρείτε την αρχιτεκτονική ελαφριά, να συλλέγετε τα απαραίτητα στοιχεία και να αναβάλλετε τη μη απαραίτητη πολυπλοκότητα μέχρι να γίνει ισχυρότερη η επιχειρηματική υπόθεση. Με άλλα λόγια, μην αναγκάζετε ένα πιλοτικό έργο να σηκώσει το βάρος μιας πλήρους επιχειρησιακής ανάπτυξης.

Μια ομάδα εγκαταστάσεων πανεπιστημιούπολης χρησιμοποίησε αυτή τη λογική όταν δοκίμασε παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων RFID για εργαλεία συντήρησης. Απέφυγαν τη βαθιά επιχειρησιακή ενσωμάτωση και επικεντρώθηκαν αντ' αυτού στην κίνηση του χώρου εργαλείων, τους ελέγχους κινητού αναγνώστη και τις εβδομαδιαίες αναφορές απωλειών. Αυτό το περιορισμένο πεδίο τους επέτρεψε να απαντήσουν στο πραγματικό ερώτημα: έχαναν εργαλεία λόγω κλοπής, κακής πειθαρχίας επιστροφής ή αδύναμης ορατότητας. Μόλις είδαν το μοτίβο, μπορούσαν να αποφασίσουν αν μια ευρύτερη ανάπτυξη άξιζε την επένδυση. Το πιλοτικό έργο παρέμεινε προσιτό επειδή σχεδιάστηκε για να μάθει, όχι για να εντυπωσιάσει.

Η τελική αξιολόγηση πρέπει να είναι ωμά πρακτική. Έλυσε το πιλοτικό έργο RFID το στοχευμένο πρόβλημα αρκετά καλά ώστε να δικαιολογήσει ένα επόμενο βήμα. Άντεξε η ακρίβεια ανάγνωσης σε πραγματικές συνθήκες. Βελτιώθηκε η ροή εργασίας ή απλώς μετατόπισε την εργασία. Έγιναν τα δεδομένα αρκετά αξιόπιστα ώστε οι διευθυντές να ενεργήσουν βάσει αυτών. Ανακάλυψε η ομάδα μια στενότερη και εξυπνότερη πορεία ανάπτυξης από αυτή που φανταζόταν στην αρχή. Ένα πιλοτικό έργο δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι το RFID είναι τέλειο. Χρειάζεται να αποδείξει αν το RFID είναι χρήσιμο σε αυτή τη διαδικασία, σε αυτό το περιβάλλον, με αυτή την οικονομική λογική.

Αυτή είναι πραγματικά η καρδιά μιας επιτυχημένης δοκιμής. Κρατήστε το πεδίο στενό. Δοκιμάστε ένα επιχειρηματικό πρόβλημα, όχι δέκα. Επιλέξτε ετικέτες με βάση την πραγματικότητα, όχι τη γλώσσα του φυλλαδίου. Τοποθετήστε αναγνώστες γύρω από σημαντικά συμβάντα. Καθορίστε κανόνες δεδομένων νωρίς. Μετρήστε την κατάσταση πριν και μετά. Εκπαιδεύστε τους ανθρώπους που θα ζήσουν με τη διαδικασία. Εξετάστε τις εξαιρέσεις ειλικρινά. Και συμφωνήστε εκ των προτέρων για το τι πρέπει να σημαίνει επιτυχία. Αν τα κάνετε αυτά, το πιλοτικό έργο γίνεται κάτι περισσότερο από ένα τεχνολογικό τεστ. Γίνεται ένα αξιόπιστο εργαλείο λήψης αποφάσεων για την επιχείρηση.

Και αυτό είναι που πρέπει να είναι ένα καλό πιλοτικό έργο RFID. Όχι μια φανταχτερή περιήγηση για στελέχη, όχι ένα θεατρικό έργο προμηθευτή και όχι μια υπερμεγέθης ανάπτυξη που κρύβεται πίσω από τη λέξη δοκιμή. Απλώς ένα πειθαρχημένο, βασισμένο σε στοιχεία τεστ που λέει στην εταιρεία αν πρέπει να προχωρήσει, πού πρέπει να επεκταθεί στη συνέχεια και τι πρέπει να διορθώσει πριν από την κλιμάκωση.