RFID στη βιομηχανία: παρακολούθηση παραγωγής σε εξέλιξη

Γιατί έχει σημασία η ορατότητα του ημιτελούς έργου στη μεταποίηση

Περπατήστε σε σχεδόν οποιοδήποτε εργοστάσιο και θα παρατηρήσετε γρήγορα το ίδιο πράγμα: οι πρώτες ύλες συνήθως παρακολουθούνται, τα έτοιμα προϊόντα συνήθως καταμετρώνται, αλλά το ημιτελές έργο συχνά βρίσκεται σε μια γκρίζα ζώνη. Δεν είναι ακριβώς αόρατο, αλλά ούτε πλήρως ορατό είναι. Μια παρτίδα εξαρτημάτων φεύγει από την κοπή και θα έπρεπε να βρίσκεται κοντά στη συγκόλληση. Ένα καρότσι με ημιτελείς συναρμολογήσεις υποτίθεται ότι περιμένει έξω από τη βαφή. Ένας δίσκος με επιθεωρημένα εξαρτήματα θα έπρεπε να έχει μετακινηθεί στο επόμενο κύτταρο εδώ και μία ώρα. Όλοι έχουν μια χονδρική ιδέα, αλλά ελάχιστοι μπορούν να πουν με βεβαιότητα πού βρίσκεται κάθε εργασία αυτή τη στιγμή χωρίς να κάνουν μερικά τηλεφωνήματα ή να περπατήσουν στον χώρο παραγωγής.

Αυτό ακριβώς το κενό είναι ο λόγος που το RFID στη μεταποίηση έχει γίνει ένα τόσο πρακτικό θέμα. Τα εργοστάσια δεν υιοθετούν το RFID για την παρακολούθηση του ημιτελούς έργου επειδή ακούγεται μοντέρνο. Το υιοθετούν επειδή χάνεται υπερβολικά πολύς χρόνος παραγωγής όταν το υλικό βρίσκεται τεχνικά στο εργοστάσιο αλλά είναι λειτουργικά δύσκολο να εντοπιστεί. Ένας επόπτης δεν χρειάζεται άλλον έναν πίνακα ελέγχου για χάρη του πίνακα ελέγχου. Ένας επόπτης χρειάζεται να ξέρει αν τα εξαρτήματα βρίσκονται πραγματικά στη συναρμολόγηση, ακόμη σε επανεπεξεργασία, μπλοκαρισμένα σε ένα buffer ή παρκαρισμένα σε λάθος περιοχή επειδή οι προτεραιότητες της χθεσινής ημέρας άλλαξαν ταχύτερα από τα χαρτιά.

Ο λόγος που αυτό έχει τόσο μεγάλη σημασία είναι ότι το WIP είναι το σημείο όπου σφάλματα προγραμματισμού, χρόνος αναμονής, κρυφά σημεία συμφόρησης και δαπανηρές υποθέσεις αρχίζουν όλα να συσσωρεύονται. Αν ένα εργοστάσιο δεν μπορεί να δει καθαρά το έργο σε εξέλιξη, ο προγραμματισμός γίνεται αισιόδοξος. Το εργατικό δυναμικό ανατίθεται σε εργασίες που δεν είναι στην πραγματικότητα έτοιμες. Τα μηχανήματα περιμένουν υλικό που βρίσκεται ακόμη ανάντη. Οι υποσχέσεις προς τους πελάτες βασίζονται σε ενημερώσεις σταδίων που ήταν τεχνικά σωστές πριν από δύο ώρες και λειτουργικά λανθασμένες τώρα. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η παρακολούθηση του έργου σε εξέλιξη με RFID δεν είναι απλώς μια αναβάθμιση ορατότητας. Είναι ένας τρόπος να φέρουμε τη ψηφιακή ιστορία της παραγωγής πιο κοντά στη φυσική.

Πώς το RFID συνδέει τη φυσική ροή υλικών με τα δεδομένα παραγωγής

Ένα εργοστάσιο μεταλλικών κατασκευών είδε αυτό το πρόβλημα σε μια πολύ οικεία μορφή. Οι εργασίες περνούσαν από κοπή με λέιζερ, διαμόρφωση, συγκόλληση, λείανση και επίστρωση, και οι συσκέψεις παραγωγής ακούγονταν πάντα πιο σίγουρες από ό,τι ένιωθε στην πραγματικότητα ο χώρος παραγωγής. Οι διευθυντές μπορούσαν συνήθως να εξηγήσουν πού είχε βρεθεί μια παραγγελία, αλλά όχι πάντα πού βρισκόταν τη στιγμή που έπρεπε να λάβουν την επόμενη απόφαση. Μόλις το εργοστάσιο προσάρτησε ετικέτες RFID στα καρότσια WIP από χάλυβα και στα ράφια μεταφοράς που μετακινούσαν αυτές τις εργασίες μεταξύ των κυττάρων, κάτι άλλαξε σχεδόν αμέσως. Το εργοστάσιο δεν έγινε ξαφνικά τέλεια οργανωμένο. Αυτό που άλλαξε ήταν ότι η παράδοση μεταξύ των τμημάτων σταμάτησε να εξαρτάται τόσο πολύ από τη μνήμη και τις προφορικές ενημερώσεις. Τα καρότσια έγιναν μέρος του πληροφοριακού συστήματος αντί απλώς μέρος της ροής υλικών.

Αυτή είναι μία από τις καλύτερες περιπτώσεις χρήσης του RFID στη μεταποίηση. Λειτουργεί ιδιαίτερα καλά όταν το εργοστάσιο μετακινεί ήδη την εργασία μέσω επαναλαμβανόμενων φορέων όπως καρότσια, κάδοι, δίσκοι, ράφια, παλέτες ή διατάξεις συγκράτησης. Σε πολλά περιβάλλοντα, η επισήμανση του φορέα έχει περισσότερο νόημα από την επισήμανση κάθε μεμονωμένου εξαρτήματος. Πολλοί αγοραστές αρχικά υποθέτουν ότι χρειάζονται άμεση επισήμανση σε επίπεδο είδους σε κάθε εξάρτημα. Μερικές φορές τη χρειάζονται, ειδικά όταν έχει σημασία η ιχνηλασιμότητα σε επίπεδο σειριακού αριθμού. Αλλά σε πολλά περιβάλλοντα WIP, η εξυπνότερη κίνηση είναι να επισημάνετε το δοχείο ή το μεταλλικό πλαίσιο που ταξιδεύει με την παρτίδα. Αυτή η προσέγγιση είναι συχνά πιο σταθερή, ευκολότερη στην κλιμάκωση και πολύ φθηνότερη στη συντήρηση.

Ένας συμβασιούχος κατασκευαστής ηλεκτρονικών έμαθε αυτό το μάθημα αφού προσπάθησε να κάνει κάθε σετ πλακέτας μεμονωμένα ορατό κατά τη διάρκεια της υποσυναρμολόγησης. Στο χαρτί, φαινόταν σαν η πιο προηγμένη επιλογή. Στην πραγματική ζωή, δημιούργησε περισσότερη πολυπλοκότητα παρά σαφήνεια, επειδή οι πλακέτες μετακινούνταν ούτως ή άλλως σε ελεγχόμενους δίσκους. Μόλις η εταιρεία στράφηκε στην επισήμανση των δίσκων και των φορέων εργασίας αντί να εμμένει σε κάθε πλακέτα στο πρώιμο στάδιο, το σύστημα έγινε πολύ πιο χρήσιμο. Οι επόπτες μπορούσαν να δουν αν οι εργασίες βρίσκονταν ακόμη στη συλλογή εξαρτημάτων, ήδη στη δοκιμή ή σε αναμονή για επιθεώρηση, χωρίς να πνίγουν τη γραμμή σε περιττή προσπάθεια επισήμανσης.

Καταγραφή μεταβάσεων σταδίων χωρίς χειροκίνητη καθυστέρηση

Το RFID βοηθά επίσης τα εργοστάσια επειδή αλλάζει την οικονομική λογική της επιβεβαίωσης κατάστασης. Σε ένα χειροκίνητο περιβάλλον, οι άνθρωποι ενημερώνουν το WIP όταν έχουν χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι τα δεδομένα είναι συχνά κατά προσέγγιση σωστά και λειτουργικά καθυστερημένα. Με το RFID, οι μεταβάσεις σταδίων μπορούν να καταγράφονται πολύ πιο αυτόματα σε πύλες, κύτταρα, μεταφορείς, σημεία παράδοσης και ζώνες αποθήκευσης. Το ζητούμενο δεν είναι να εξαλειφθεί η ανθρώπινη κρίση. Το ζητούμενο είναι να εξαλειφθεί η αποφεύξιμη καθυστέρηση. Όταν ένα επισημασμένο καρότσι φεύγει από την κατεργασία και εισέρχεται στην ουρά συγκόλλησης, το σύστημα μπορεί να το γνωρίζει ταχύτερα. Όταν ένα κιβώτιο εξαρτημάτων μετακινείται σε ζώνη αναμονής ποιοτικού ελέγχου, η κατάσταση μπορεί να αλλάξει με λιγότερη τριβή. Όταν ένα ράφι επανεμφανίζεται σε επανεπεξεργασία αντί να προχωρά κανονικά, η εξαίρεση γίνεται ορατή πριν καταστρέψει σιωπηλά το πρόγραμμα.

Ένας προμηθευτής κατεργασίας ακριβείας το είδε αυτό με σετ εξαρτημάτων αλουμινίου που μετακινούνταν μεταξύ κατεργασίας, πλύσης, επιθεώρησης και συναρμολόγησης. Πριν από το RFID, το εργοστάσιο αντιλαμβανόταν διαρκώς αργά ποιες εργασίες είχαν κολλήσει μετά την επιθεώρηση, επειδή η ανάντη κατάσταση φαινόταν πιο υγιής από την πραγματικότητα κατάντη. Μόλις τα κιβώτια μεταφοράς έφεραν ετικέτες RFID και τα κύρια σημεία ελέγχου συνδέθηκαν με το σύστημα παραγωγής, τα σημεία συμφόρησης έγιναν πολύ ευκολότερα να εντοπιστούν. Το εργοστάσιο δεν είχε γίνει ταχύτερο από τη μια μέρα στην άλλη. Είχε γίνει πιο ειλικρινές με τον εαυτό του σχετικά με το πού περίμενε πραγματικά η εργασία.

Αυτή η ειλικρίνεια έχει μεγαλύτερη σημασία από όσο παραδέχονται πολλοί. Τα εργοστάσια συχνά νομίζουν ότι έχουν πρόβλημα ρυθμαπόδοσης, ενώ στην πραγματικότητα έχουν πρόβλημα ορατότητας. Αν δεν μπορείτε να δείτε πού συσσωρεύεται το WIP, κάθε κατάντη καθυστέρηση αρχίζει να φαίνεται σαν σφάλμα του τελευταίου τμήματος που άγγιξε την εργασία. Το RFID βοηθά επειδή αποκαλύπτει πού επιβραδύνεται πραγματικά η εργασία. Μερικές φορές κατηγορείται η γραμμή συγκόλλησης, αλλά η πραγματική συσσώρευση βρίσκεται μεταξύ της αφαίρεσης γρεζιών και της επιθεώρησης. Μερικές φορές η τελική συναρμολόγηση φαίνεται υπερφορτωμένη, αλλά το πραγματικό ζήτημα είναι ότι οι υποσυναρμολογήσεις κάθονται υπερβολικά πολύ σε μια περιοχή προετοιμασίας που κανείς δεν παρακολουθεί αρκετά προσεκτικά.

Ένας κατασκευαστής εμπορικών συστημάτων HVAC διαπίστωσε ακριβώς αυτό. Η διοικητική ομάδα ήταν πεπεισμένη ότι η γραμμή βαφής ήταν η κύρια αιτία των καθυστερημένων παραγγελιών, επειδή εκεί φαινόταν να εμφανίζονται οι ημιτελείς παραγγελίες. Μόλις προστέθηκαν ετικέτες RFID στα χαλύβδινα πλαίσια μεταφοράς που μετακινούσαν τις μονάδες μέσω κατασκευής και επίστρωσης, εμφανίστηκε μια διαφορετική ιστορία. Η γραμμή βαφής δεν ήταν καθαρή, αλλά δεν ήταν η πραγματική βασική αιτία. Μεγάλοι αριθμοί μονάδων περίμεναν μεταξύ συγκόλλησης και προετοιμασίας επειδή η κυκλοφορία των πλαισίων και η πειθαρχία της ουράς είχαν γίνει αμελείς. Μόλις το εργοστάσιο είδε τον κρυφό χρόνο αναμονής, διόρθωσε το πραγματικό σημείο συμφόρησης αντί να ξοδέψει χρήματα στο λάθος.

Ιχνηλασιμότητα, ορατότητα επανεπεξεργασίας και έλεγχος του χώρου παραγωγής

Ένα άλλο μεγάλο πλεονέκτημα του RFID στη μεταποίηση είναι η καλύτερη ιχνηλασιμότητα παραγωγής χωρίς να δημιουργείται τόσο μεγάλο χειροκίνητο φορτίο. Αυτό έχει σημασία σε κλάδους όπου η διαδρομή της εργασίας έχει σχεδόν τόση σημασία όσο και η ίδια η εργασία. Η αεροδιαστημική, η αυτοκινητοβιομηχανία, οι ιατρικές συσκευές, ο βιομηχανικός εξοπλισμός, τα ηλεκτρονικά και τα ρυθμιζόμενα περιβάλλοντα παραγωγής ενδιαφέρονται βαθύτατα για το πού πήγε μια μονάδα, πότε μετακινήθηκε και αν επανεισήλθε σε προηγούμενο στάδιο. Τα συστήματα barcode μπορούν να το κάνουν αυτό, αλλά εξαρτώνται περισσότερο από την εκούσια πειθαρχία σάρωσης. Το RFID μπορεί να μειώσει αυτή την εξάρτηση, ειδικά όταν η ροή εργασίας περιλαμβάνει ήδη επαναλαμβανόμενη κίνηση μέσω ελεγχόμενων ζωνών.

Ένα εργοστάσιο συναρμολόγησης ιατρικών συσκευών χρησιμοποίησε το RFID για να βελτιώσει την ιχνηλασιμότητα σε ανοξείδωτα καρότσια που μετέφεραν ημιτελείς μονάδες μέσω υποσυναρμολόγησης, δοκιμής, καθαρισμού και υποστήριξης συσκευασίας. Πριν από την εφαρμογή, το εργοστάσιο είχε τα αρχεία που χρειαζόταν, αλλά όχι πάντα την ταχύτητα επιβεβαίωσης που επιθυμούσε. Αν μια μονάδα έπρεπε να απομονωθεί λόγω κάποιας ανησυχίας διαδικασίας, το σύστημα μπορούσε τελικά να αφηγηθεί την ιστορία, αλλά όχι πάντα αρκετά γρήγορα ώστε να υποστηρίξει γρήγορη δράση στον χώρο παραγωγής. Μόλις το RFID ενίσχυσε το ιστορικό κίνησης γύρω από αυτά τα καρότσια, το εργοστάσιο μπορούσε να εντοπίσει πού είχε πραγματικά πάει η επηρεαζόμενη εργασία με πολύ λιγότερη καθυστέρηση. Αυτό δεν ήταν μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση. Ήταν το είδος της ήσυχης λειτουργικής βελτίωσης που εξοικονομεί ώρες ακριβώς στη λάθος στιγμή για να τις χάσεις.

Τα εργοστάσια χρησιμοποιούν επίσης το RFID για να μειώσουν τον χρόνο που οι επόπτες περνούν περπατώντας στον χώρο παραγωγής μόνο και μόνο για να επαληθεύσουν αυτό που θα έπρεπε ήδη να γνωρίζουν. Αυτό είναι ένα μεγαλύτερο ζήτημα από όσο αντιλαμβάνονται πολλά στελέχη. Ένα εκπληκτικό ποσό της διαχείρισης παραγωγής βασίζεται ακόμη σε φυσική επιβεβαίωση επειδή το σύστημα δεν είναι αρκετά αξιόπιστο. Οι επόπτες περπατούν στις γραμμές, ελέγχουν τις λωρίδες ουράς, ρίχνουν μια ματιά στις ζώνες buffer και τηλεφωνούν σε άλλα τμήματα απλώς για να επαληθεύσουν αν η εργασία μετακινήθηκε πραγματικά. Αυτός ο χρόνος έχει αξία. Όταν το RFID βελτιώνει την ορατότητα του χώρου παραγωγής, μέρος αυτού του χρόνου μπορεί να επιστρέψει στην επίλυση προβλημάτων αντί στο κυνήγι καταστάσεων.

Ένα εργοστάσιο εσωτερικών χώρων αυτοκινήτων αντιμετώπισε αυτό με έναν απλό αλλά επώδυνο τρόπο. Οι επικεφαλής γραμμής γνώριζαν ότι οι φορείς πλαισίων καθισμάτων μετακινούνταν μέσα στο κτίριο, αλλά επειδή κάθε βάρδια χειριζόταν διαφορετικά την προετοιμασία υπερχείλισης, οι επόπτες ξόδευαν υπερβολικά πολύ χρόνο επιβεβαιώνοντας φυσικά ποιοι φορείς είχαν φτάσει στο τελείωμα και ποιοι ήταν ακόμη παγιδευμένοι ανάντη. Αφού προστέθηκαν ετικέτες RFID στους φορείς και στις κοινές ζώνες παράδοσης, οι επικεφαλής σταμάτησαν να περπατούν τόσο πολύ μόνο και μόνο για να αποδείξουν τη θέση. Αυτό δεν έκανε τον χώρο παραγωγής τέλειο, αλλά τους έδωσε πίσω χρόνο για να εργαστούν στις πραγματικές αιτίες της καθυστέρησης.

Κάνοντας την επανεπεξεργασία δυσκολότερο να κρυφτεί

Μια άλλη ισχυρή περίπτωση χρήσης είναι η ορατότητα της επανεπεξεργασίας. Η επανεπεξεργασία είναι το σημείο όπου πολλά εργοστάσια χάνουν τη λειτουργική αλήθεια. Μια εργασία που φεύγει από την κύρια ροή μπορεί γρήγορα να γίνει δύσκολο να παρακολουθηθεί αν βρίσκεται σε ένα πλαϊνό καρότσι, σε ένα κλουβί ποιοτικού ελέγχου ή σε μια γωνιά επανεπεξεργασίας με μισοενημερωμένα χαρτιά. Μόλις συμβεί αυτό, οι σχεδιαστές αρχίζουν να υποθέτουν ότι η εργασία είναι πιο προχωρημένη από ό,τι πραγματικά είναι ή, ακόμη χειρότερα, υποθέτουν ότι είναι σχεδόν τελειωμένη ενώ είναι ακόμη κολλημένη στη διόρθωση. Το RFID βοηθά κάνοντας αυτές τις εκτός πορείας κινήσεις ευκολότερες να εντοπιστούν και δυσκολότερες να κρυφτούν.

Μια εταιρεία ειδικών επιστρώσεων είχε ακριβώς αυτό το ζήτημα. Εξαρτήματα που έμοιαζαν έτοιμα έχαναν διαρκώς ημερομηνίες αποστολής, παρόλο που το σύστημα τα έδειχνε βαθιά στην τελική διαδικασία. Όταν το RFID προσαρτήθηκε στα μεταλλικά πλαίσια και στα ράφια επανεπεξεργασίας που μετέφεραν αυτά τα εξαρτήματα, το εργοστάσιο ανακάλυψε ότι ένα εκπληκτικά μεγάλο ποσοστό της καθυστέρησης προερχόταν από εργασίες που έφευγαν από την κύρια ροή για επιφανειακή διόρθωση και στη συνέχεια κάθονταν υπερβολικά πολύ σε πλαϊνή αναμονή. Μόλις αυτό έγινε ορατό, η εταιρεία μπορούσε να αντιμετωπίζει την επανεπεξεργασία ως μέρος του πραγματικού προγράμματος αντί ως μια σκέψη εκ των υστέρων που το διαστρέβλωνε σιωπηλά.

RFID για εσωτερική εφοδιαστική και προγραμματισμό χωρητικότητας

Το RFID υποστηρίζει επίσης καλύτερη ροή υλικών μεταξύ μεταποίησης και εσωτερικής εφοδιαστικής. Σε πολλά εργοστάσια, τα προβλήματα παραγωγής είναι στην πραγματικότητα προβλήματα μετακίνησης. Η εργασία μπορεί να είναι έτοιμη, αλλά το σωστό καρότσι δεν είναι διαθέσιμο. Η γραμμή συναρμολόγησης μπορεί να είναι ανοιχτή, αλλά τα εξαρτήματα είναι ακόμη παρκαρισμένα σε έναν διάδρομο επειδή κανείς δεν τράβηξε το κιβώτιο τη σωστή στιγμή. Αν οι ίδιοι οι φορείς είναι ανιχνεύσιμοι, η εσωτερική εφοδιαστική γίνεται πιο αξιόπιστη και η παραγωγή σταματά να εξαρτάται τόσο πολύ από τηλεφωνήματα και άτυπη γνώση.

Ένα εργοστάσιο οικιακών συσκευών βελτίωσε αυτό δραματικά με μεταλλικά καροτσάκια που μετέφεραν ημιτελείς μονάδες μεταξύ υποσυναρμολόγησης και τελικής κατασκευής. Η εταιρεία αρχικά πίστευε ότι είχε ζήτημα εξισορρόπησης γραμμής. Αφού εισήχθη το RFID στα καροτσάκια, εμφανίστηκε το βαθύτερο μοτίβο. Ο χρονισμός της εσωτερικής μεταφοράς ήταν ασυνεπής και ορισμένα καροτσάκια παρέμεναν στις ζώνες buffer αρκετά ώστε να δημιουργούν τεχνητές ελλείψεις κατάντη. Μόλις τα καροτσάκια έγιναν ορατά, το εργοστάσιο διόρθωσε την πειθαρχία μετακίνησης και είδε τη ρυθμαπόδοση να βελτιώνεται χωρίς να αλλάξει τον σχεδιασμό του προϊόντος ή να προσθέσει άλλη μια μεγάλη επένδυση σε μεταφορείς.

Υπάρχει επίσης μια πτυχή προγραμματισμού χωρητικότητας. Όταν τα εργοστάσια στερούνται ακριβούς ορατότητας του WIP, συχνά αντισταθμίζουν χτίζοντας επιπλέον buffer, επιπλέον απόθεμα δαπέδου και επιπλέον προσοχή στο πρόγραμμα. Αυτό μπορεί να φαίνεται ασφαλέστερο βραχυπρόθεσμα, αλλά κρύβει προβλήματα και δεσμεύει κεφάλαιο σε ημιτελή εργασία. Το RFID δίνει στους σχεδιαστές καλύτερη ευκαιρία να δουν αν αυτά τα buffer εξυπηρετούν πραγματικά τη λειτουργία ή απλώς αντισταθμίζουν την αδύναμη ορατότητα.

Ένας περιφερειακός κατασκευαστής επίπλων διατηρούσε πολύ περισσότερο απόθεμα ημιτελών μεταλλικών πλαισίων μεταξύ συγκόλλησης και βαφής σε σκόνη από όσο του άρεσε, απλώς επειδή κανείς δεν εμπιστευόταν την πραγματική εικόνα της ουράς. Μόλις το RFID επισήμανε τα κινητά ράφια και τα πλαίσια προετοιμασίας, η εταιρεία συνειδητοποίησε ότι μέρος του «WIP ασφαλείας» της δεν ήταν καθόλου ασφάλεια. Ήταν απλώς ξεχασμένο ή κακώς κυκλοφορούμενο υλικό. Με καλύτερη ορατότητα, το εργοστάσιο μείωσε την ποσότητα εργασίας που έμενε αδρανής μεταξύ των σταδίων και βελτίωσε τον χρόνο απόκρισης χωρίς να αναλάβει απερίσκεπτους κινδύνους.

Πού δυσκολεύονται τα έργα RFID σε περιβάλλοντα εργοστασίου

Φυσικά, το RFID στη μεταποίηση δεν είναι μαγεία, και τα σημεία όπου δυσκολεύεται είναι εξίσου σημαντικό να κατανοηθούν. Δυσκολεύεται όταν τα εργοστάσια προσπαθούν να το εφαρμόσουν χωρίς να ορίσουν το πραγματικό σημείο ελέγχου. Δυσκολεύεται όταν κάθε εξάρτημα αντιμετωπίζεται σαν να χρειάζεται το ίδιο επίπεδο ιχνηλασιμότητας. Δυσκολεύεται όταν το περιβάλλον του εργοστασίου είναι σκληρότερο από ό,τι προέβλεπε η επιλογή ετικέτας, όταν οι μεταλλικές κατασκευές δημιουργούν περισσότερο θόρυβο σήματος από ό,τι αντανακλούσε το πιλοτικό, ή όταν ο οργανισμός περιμένει οι ετικέτες να διορθώσουν μόνες τους έναν αδύναμο σχεδιασμό διαδικασίας.

Ένας προμηθευτής σφυρήλατων εξαρτημάτων το έμαθε με τον δύσκολο τρόπο. Η εταιρεία ξεκίνησε ένα πιλοτικό RFID με υπερβολική φιλοδοξία και ελάχιστη πειθαρχία, προσπαθώντας να κάνει κάθε κίνηση ορατή σε ένα θορυβώδες περιβάλλον πλούσιο σε μέταλλο χωρίς πρώτα να αποφασίσει ποιες μεταβάσεις είχαν πραγματικά σημασία. Το σύστημα παρήγαγε δεδομένα, αλλά όχι χρήσιμο έλεγχο. Μόνο όταν το εργοστάσιο περιόρισε την εστίαση στις πραγματικές παραδόσεις υψηλού κινδύνου μεταξύ θερμικής επεξεργασίας, επιθεώρησης και τελικής κατεργασίας άρχισε το έργο να αποδίδει. Αυτή είναι μια χρήσιμη υπενθύμιση. Το RFID λειτουργεί καλύτερα όταν το εργοστάσιο σέβεται τη διαφορά μεταξύ δυνατής ορατότητας και χρήσιμης ορατότητας.

Επιλέγοντας τις σωστές ετικέτες για μέταλλο, θερμότητα, πλύση και κίνηση

Το ίδιο ισχύει για την επιλογή ετικέτας. Αν το WIP μετακινείται σε μεταλλικούς δίσκους, χαλύβδινα ράφια, φορείς αλουμινίου ή καρότσια πλύσης, Ετικέτες RFID για Μεταλλικές Επιφάνειες μπορεί να απαιτούνται για να διατηρηθεί σταθερή η αναγνώριση σε περιβάλλοντα όπου οι συνήθεις ετικέτες δυσκολεύονται. Μια χαμηλού προφίλ εκτυπώσιμη ετικέτα μπορεί να είναι εντάξει σε μια καθαρότερη περιοχή συναρμολόγησης και κακή επιλογή σε ένα τραχύ περιβάλλον μεταλλουργίας. Μια ανθεκτική σκληρή ετικέτα μπορεί να επιβιώσει υπέροχα σε ένα χαλύβδινο πλαίσιο και να είναι σωματικά άβολη σε έναν συμπαγή φορέα προϊόντος. Τα καλύτερα έργα RFID στη μεταποίηση δεν αγοράζουν μία καθολική λύση μόνο και μόνο για να απλοποιήσουν τις προμήθειες. Ταιριάζουν την ετικέτα με τον φορέα και τη ροή.

Ένας παραγωγός εξοπλισμού τροφίμων το χειρίστηκε καλά. Χρησιμοποίησε περισσότερες ανθεκτικές ετικέτες RFID σε χαλύβδινα καρότσια WIP και εξωτερικά ράφια μεταφοράς, ενώ χρησιμοποίησε μικρότερες ετικέτες για μέταλλο σε προστατευμένους δίσκους αλουμινίου σε καθαρότερα κύτταρα υποσυναρμολόγησης. Αυτός ο συνδυασμός έδωσε στο εργοστάσιο αρκετά ισχυρές αναγνώσεις στα σωστά σημεία χωρίς να επιβαρύνει τα λεπτότερα μέρη της ροής με υπερμεγέθη υλικό. Ο λόγος που το πρόγραμμα λειτούργησε δεν ήταν ότι η εταιρεία βρήκε την μία τέλεια ετικέτα. Ήταν ότι αποδέχτηκε πως δεν υπάρχει κάτι τέτοιο.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος που οι καλές δοκιμές έχουν σημασία. Τα εργοστάσια θα πρέπει να δοκιμάζουν το RFID σε ομαδοποιημένη προετοιμασία, κοντά σε μηχανήματα, γύρω από μεταλλικές κατασκευές, με τα πραγματικά καρότσια και τα πραγματικά κιβώτια, στα πραγματικά σημεία ελέγχου και κατά την πραγματική κίνηση παραγωγής. Μια τακτοποιημένη επίδειξη σε αίθουσα συνεδριάσεων αποδεικνύει ελάχιστα. Η ειλικρινής δοκιμή στον χώρο παραγωγής αποδεικνύει πολύ περισσότερα, ακόμη και αν τα αποτελέσματα είναι πιο ακατάστατα. Στη μεταποίηση, η ακατάστατη πρώιμη αλήθεια είναι πολύ καλύτερη από την ομαλή καθυστερημένη απογοήτευση.

Μια εταιρεία μηχανημάτων συσκευασίας έκανε ακριβώς αυτό κατά τη διάρκεια μιας σταδιακής εφαρμογής. Δοκίμασε ετικέτες όχι μόνο σε άδεια χαλύβδινα καρότσια, αλλά σε φορτωμένα καρότσια σε πραγματικές λωρίδες, δίπλα σε άλλα καρότσια, κατά τη διάρκεια αλλαγών βάρδιας, με πραγματικούς χειριστές να κινούνται με κανονική ταχύτητα. Οι δύο πρώτες υποψήφιες ετικέτες που φαίνονταν καλές μεμονωμένα έγιναν λιγότερο ελκυστικές υπό πραγματικές συνθήκες. Μια τρίτη, λιγότερο εντυπωσιακή επιλογή έδωσε τα καθαρότερα πρακτικά αποτελέσματα. Επειδή η εταιρεία δοκίμασε ειλικρινά, αγόρασε μία φορά αντί να μάθει το μάθημα μετά την πλήρη εφαρμογή.

Διαχείριση της παραγωγής με στοιχεία αντί με υποθέσεις

Τελικά, το RFID στη μεταποίηση βοηθά τα εργοστάσια να παρακολουθούν το έργο σε εξέλιξη κάνοντας την κίνηση πιο ορατή, τις παραδόσεις πιο αληθινές, τα σημεία συμφόρησης ευκολότερα να εντοπιστούν, την επανεπεξεργασία δυσκολότερη να κρυφτεί και τον προγραμματισμό λιγότερο εξαρτημένο από εικασίες. Δεν εξαλείφει την ανάγκη για πειθαρχία και δεν κάνει μια αδύναμη διαδικασία ισχυρή από μόνο του. Αυτό που κάνει είναι να αφαιρεί ένα εκπληκτικό ποσό αβεβαιότητας από τη μέση της παραγωγής, και αυτή η αβεβαιότητα είναι το σημείο όπου πολλά εργοστάσια χάνουν σιωπηλά χρόνο, εργατικό δυναμικό και εμπιστοσύνη στις παραδόσεις.

Αυτή είναι η πραγματική αξία. Το WIP είναι το σημείο όπου τα προϊόντα γίνονται πραγματικά, και είναι επίσης το σημείο όπου η πληροφορία συχνά γίνεται λιγότερο αξιόπιστη. Το RFID φέρνει αυτά τα δύο πιο κοντά. Όταν ένα εργοστάσιο μπορεί να δει το έργο σε εξέλιξη πιο καθαρά, προγραμματίζει καλύτερα, αντιδρά ταχύτερα και σπαταλά λιγότερη ενέργεια ρωτώντας πού βρίσκεται η εργασία αντί να αποφασίζει τι θα κάνει στη συνέχεια. Για πολλούς κατασκευαστές, αυτό δεν είναι απλώς μια τεχνολογική αναβάθμιση. Είναι η διαφορά μεταξύ της διαχείρισης της παραγωγής με υποθέσεις και της διαχείρισής της με στοιχεία.