Παρακολούθηση χειρουργικών εργαλείων με ετικέτες RFID για αυτόκαυστο

Αν θέλετε να δείτε πόσο ακριβή μπορεί να γίνει μια μικρή αποτυχία παρακολούθησης, μην ξεκινήσετε από μια αποθήκη. Ξεκινήστε από ένα νοσοκομείο.

Ένα χαμένο πουκάμισο στο λιανεμπόριο είναι ενοχλητικό. Μια χαμένη παλέτα στα εφοδιαστική είναι ακριβή. Ένα χαμένο χειρουργικό εργαλείο μέσα στη ροή εργασίας ενός νοσοκομείου είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Μπορεί να καθυστερήσει μια επέμβαση, να προκαλέσει πυρετώδη αναζήτηση δίσκου, να αναγκάσει το προσωπικό αποστείρωσης σε περιττή επανεπεξεργασία, να επιβραδύνει το πρόγραμμα του χειρουργείου και να δημιουργήσει ένα επίπεδο έντασης που κανείς στις περιεγχειρητικές υπηρεσίες δεν χρειάζεται. Γι' αυτό ακριβώς η παρακολούθηση χειρουργικών εργαλείων έχει γίνει μία από τις πιο επείγουσες πραγματικές εφαρμογές για ετικέτες RFID, και πιο συγκεκριμένα για ετικέτες RFID ανθεκτικές σε αυτόκαυστο.

Γιατί τα Νοσοκομεία Αναζητούν Απεγνωσμένα Ετικέτες RFID Ανθεκτικές σε Αυτόκαυστο

Τα νοσοκομεία δεν κυνηγούν αυτή την τεχνολογία επειδή ακούγεται μοντέρνα. Την κυνηγούν επειδή ο παλιός τρόπος εξαντλεί τους ανθρώπους.

Για χρόνια, πολλά νοσοκομεία προσπαθούν να διαχειριστούν τα χειρουργικά εργαλεία με έναν συνδυασμό οπτικής καταμέτρησης, φύλλων δίσκου, χαραγμένων αριθμών, ετικετών barcode σε περιορισμένα σημεία, χειροκίνητης σάρωσης, μνήμης και πολλών ηρωικών προσπαθειών του προσωπικού. Το σύστημα αντέχει μέχρι να αυξηθεί ο φόρτος εργασίας, να λιγοστέψει το προσωπικό, να αυξηθούν οι όγκοι εργαλείων και να αρχίσουν να εμφανίζονται τα ίδια λίγα σημεία συμφόρησης κάθε εβδομάδα. Ένας δίσκος είναι ελλιπής. Ένας λαβίδα βρίσκεται σε λάθος σετ. Ένα ειδικό εξάρτημα βρίσκεται κάπου μεταξύ απολύμανσης, συναρμολόγησης, αποστείρωσης, του πυρήνα του χειρουργείου, επεξεργασίας δανεικών σετ και ενός μέλους του προσωπικού που είναι σχεδόν σίγουρο ότι το είδε χθες. Εκεί αρχίζει να βγάζει απόλυτο νόημα η ζήτηση για ανθεκτικές σε αυτόκαυστο ετικέτες RFID αρχίζει να αποκτά απόλυτο νόημα.

Η φράση που εκλιπαρούν τα νοσοκομεία δεν είναι υπερβολή. Μπορεί να μην χρησιμοποιούν πάντα αυτές τις ακριβείς λέξεις δημόσια, αλλά μέσα στα τμήματα αποστείρωσης, στα χειρουργεία και στις συσκέψεις περιεγχειρητικής ηγεσίας, η απογοήτευση είναι απολύτως πραγματική. Θέλουν μια μέθοδο παρακολούθησης εργαλείων που να αντέχει σε κύκλους αυτόκαυστου, να αντέχει στο πλύσιμο, να αντέχει στον χειρισμό, να αντέχει στην έκθεση σε χημικά, να αντέχει όταν προσαρτάται σε εργαλεία από ανοξείδωτο χάλυβα, και να εξακολουθεί να δίνει στο νοσοκομείο ένα αξιόπιστο επίπεδο ταυτοποίησης μετά από όλη αυτή την καταπόνηση. Αυτό είναι ένα πολύ συγκεκριμένο αίτημα, και γι' αυτό ακριβώς οι συνηθισμένες ετικέτες δεν αρκούν.

Ένα Περιφερειακό Σύστημα Νοσοκομείων στη Midwest

Ένα περιφερειακό σύστημα νοσοκομείων στη Midwest το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης επέκτασης γραμμής υπηρεσιών. Ο ορθοπεδικός όγκος τους είχε αυξηθεί, η πολυπλοκότητα των δίσκων είχε αυξηθεί, και η ομάδα αποστείρωσης ξόδευε υπερβολικό χρόνο επιβεβαιώνοντας αν τα βασικά εργαλεία βρίσκονταν πραγματικά στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή. Δεν είχαν ολική κατάρρευση. Αυτό που είχαν ήταν κάτι πολύ πιο συνηθισμένο: πάρα πολλές μικρές στιγμές αβεβαιότητας. Μόλις εισήγαγαν ανθεκτικές σε αυτόκαυστο ετικέτες RFID σε επιλεγμένα εργαλεία υψηλής αξίας και συχνά μετατοπιζόμενα, άλλαξε ολόκληρος ο τόνος της ροής εργασίας. Το προσωπικό δεν έγινε λιγότερο απασχολημένο. Έγινε λιγότερο τυφλό.

Αυτή η διαφορά έχει σημασία.

Το Πραγματικό Κόστος της Αβεβαιότητας στις Χειρουργικές Ροές Εργασίας

Πολλοί άνθρωποι εκτός υγειονομικής περίθαλψης υποθέτουν ότι η παρακολούθηση χειρουργικών εργαλείων αφορά απλώς την πρόληψη απώλειας εργαλείων. Αυτό είναι μέρος της, αλλά είναι μόνο η επιφάνεια. Η βαθύτερη αξία είναι ο έλεγχος της ροής εργασίας. Τα νοσοκομεία πρέπει να γνωρίζουν πού βρίσκεται το εργαλείο στον κύκλο. Χρησιμοποιήθηκε. Επιστράφηκε. Απολυμάνθηκε. Συναρμολογήθηκε στον σωστό δίσκο. Πέρασε από αποστείρωση. Βρίσκεται σε αποθήκευση. Ανοίχτηκε αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε. Στάλθηκε για επισκευή. Βρίσκεται ακόμη σε κυκλοφορία όταν θα έπρεπε να έχει αποσυρθεί. Χωρίς αυτή την ορατότητα, ένα νοσοκομείο συνεχίζει να πληρώνει για την αβεβαιότητα σε υπερωρίες, καθυστερήσεις, διπλές αγορές και στρεσαρισμένη συμπεριφορά προσωπικού.

Ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο στην Ισπανία το ανακάλυψε αυτό κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειας τυποποίησης δίσκων. Οι διευθυντές τους πίστευαν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η ασυνεπής πρακτική συναρμολόγησης δίσκων μεταξύ των ομάδων. Αυτό ήταν εν μέρει αλήθεια, αλλά το πιο επώδυνο ζήτημα αποδείχθηκε ότι ήταν η ταυτότητα των εργαλείων σε ολόκληρο τον κύκλο επανεπεξεργασίας. Πάρα πολλές συσκευές αντιμετωπίζονταν σωστά κατ' ουσίαν αλλά όχι αρκετά ξεκάθαρα σε επίπεδο καταγραφής. Μόλις εισήχθη η παρακολούθηση με ετικέτες RFID νοσοκομείου για στοχευμένες κατηγορίες εργαλείων, η ομάδα ανακάλυψε ότι πολλά από τα «προβλήματα συναρμολόγησης δίσκων» ήταν στην πραγματικότητα προβλήματα ιχνηλασιμότητας με διαφορετικό όνομα.

Γι' αυτό οι αγοραστές αναζητούν φράσεις όπως ετικέτες RFID ανθεκτικές σε αυτόκαυστο, ετικέτες RFID χειρουργικών εργαλείων, ετικέτες RFID για εργαλεία νοσοκομείων, παρακολούθηση δίσκων εργαλείων, RFID για αποστείρωση, παρακολούθηση χειρουργικών περιουσιακών στοιχείων νοσοκομείου και RFID για CSSD. Δεν αναζητούν μόνο μια ανθεκτική ετικέτα. Αναζητούν ανακούφιση από τη λειτουργική ασάφεια.

Και η ασάφεια είναι ακριβή στα νοσοκομεία.

Η Αλυσιδωτή Αντίδραση των Καθυστερήσεων στο Χειρουργείο

Ένα από τα λιγότερο εκτιμώμενα κόστη είναι η καθυστέρηση στο χειρουργείο που προκαλείται από αδύναμη βεβαιότητα για τα εργαλεία. Μια επέμβαση μπορεί να μην ακυρωθεί εντελώς, αλλά ακόμη και μια σύντομη καθυστέρηση που συνδέεται με την επαλήθευση δίσκου ή ελλιπή εργαλεία μπορεί να ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση που βλάπτει τη ροή, το ηθικό του προσωπικού και την εμπιστοσύνη του χειρουργού στο σύστημα υποστήριξης. Το νοσοκομείο μπορεί να απορροφά αυτόν τον πόνο τόσο συχνά που αρχίζει να φαίνεται φυσιολογικό. Δεν είναι φυσιολογικό. Είναι απλώς κανονικοποιημένο.

Ένα ιδιωτικό χειρουργικό κέντρο στο Ντουμπάι το ένιωσε αυτό κατά την επέκταση σε πιο σύνθετες ελάχιστα επεμβατικές επεμβάσεις. Η υπάρχουσα διαδικασία παρακολούθησης εργαλείων φαινόταν αποδεκτή όσο η μίξη περιστατικών παρέμενε προβλέψιμη. Μόλις αυξήθηκε η ποικιλία των επεμβάσεων, ο εντοπισμός των σωστών ειδικών εργαλείων στην ώρα τους έγινε πιο αγχωτικός. Το προσωπικό ήταν ακόμη ικανό. Η διαδικασία ήταν απλώς υπερβολικά εξαρτημένη από τη μνήμη και τη χειροκίνητη επιβεβαίωση. Οι ανθεκτικές σε αυτόκαυστο ετικέτες RFID που προσαρτήθηκαν σε επιλεγμένα ειδικά εργαλεία το άλλαξαν αυτό. Όχι επειδή η τεχνολογία έλυσε κάθε πρόβλημα, αλλά επειδή το νοσοκομείο είχε επιτέλους ένα φυσικό επίπεδο ταυτοποίησης που παρέμενε με το εργαλείο μέσα από πραγματικές συνθήκες αποστείρωσης αντί να εξαφανίζεται ακριβώς στο σημείο όπου η βεβαιότητα είχε τη μεγαλύτερη σημασία.

Αυτό το «παραμένει με το εργαλείο» είναι όλο το παιχνίδι.

Γιατί οι Συνηθισμένες Ετικέτες RFID Αποτυγχάνουν και Τι Λειτουργεί

Τα νοσοκομεία δεν χρειάζονται έξυπνες ετικέτες που φαίνονται καλές την πρώτη μέρα και πεθαίνουν μετά από επαναλαμβανόμενη αποστείρωση. Χρειάζονται ετικέτες που μπορούν να επιβιώσουν από αποστείρωση με ατμό, πλύσιμο, απορρυπαντικά, έκθεση σε θερμοκρασία και επαναλαμβανόμενο μηχανικό χειρισμό χωρίς να γίνουν νέα πηγή αστοχίας. Γι' αυτό οι ετικέτες RFID ανθεκτικές σε αυτόκαυστο είναι τόσο σημαντικές και γιατί οι συνηθισμένες λύσεις με κόλλα συνήθως απογοητεύουν σε αυτά τα περιβάλλοντα. Τα χειρουργικά εργαλεία είναι μικρά, μεταλλικά, καθαρίζονται επανειλημμένα και επαναχρησιμοποιούνται αδιάκοπα. Οι αδύναμες ετικέτες δεν υποαποδίδουν εδώ διακριτικά. Εκτίθενται γρήγορα.

Ένα δίκτυο νοσοκομείων στη Γαλλία το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια μιας πρώιμης πιλοτικής εφαρμογής που βασιζόταν σε μια ελαφρύτερη προσέγγιση επισήμανσης για ορισμένα σετ εργαλείων. Οι πρώτες εβδομάδες φάνηκαν αρκετά υποσχόμενες ώστε να κρατήσουν τη διοίκηση αισιόδοξη. Στη συνέχεια ανέλαβε ο κανονικός κύκλος επανεπεξεργασίας. Η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε αυτόκαυστο και ο επιθετικός χειρισμός άρχισαν να ξεχωρίζουν τις πραγματικά βιώσιμες λύσεις από τις αισιόδοξες. Κάποιες ετικέτες επιβίωσαν φυσικά αλλά έγιναν λιγότερο αξιόπιστες. Άλλες εισήγαγαν αρκετή ασυνέπεια ανάγνωσης ώστε το προσωπικό να αρχίσει να αντιμετωπίζει το σύστημα με επιφύλαξη. Αφού το νοσοκομείο στράφηκε σε πραγματικές ετικέτες RFID ανθεκτικές σε αυτόκαυστο, σχεδιασμένες για παρακολούθηση χειρουργικών εργαλείων, το έργο σταμάτησε να φαίνεται εύθραυστο και άρχισε να φαίνεται λειτουργικό.

Αυτή είναι μια ακόμη άβολη αλήθεια σε αυτόν τον τομέα. Ένα νοσοκομείο δεν θα δεχτεί ένα σύστημα που απαιτεί υπερβολική πίστη. Αν η ομάδα αποστείρωσης έχει μία ή δύο κακές εμπειρίες με την αξιοπιστία της παρακολούθησης, θα δημιουργήσει χειροκίνητες παρακάμψεις σχεδόν αμέσως. Σε ένα περιβάλλον υγειονομικής περίθαλψης, αυτή είναι ορθολογική συμπεριφορά. Κανείς δεν θέλει να εμπιστευτεί ένα αδύναμο σύστημα όταν διακυβεύονται τα προγράμματα των ασθενών και η ετοιμότητα των εργαλείων.

Ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο στη South Korea αντιμετώπισε ακριβώς αυτό το πρόβλημα κατά τη διάρκεια μιας ελεγχόμενης ανάπτυξης. Η τεχνική ομάδα επικεντρώθηκε στην υποδομή αναγνωστών και στη διεπαφή λογισμικού, υποθέτοντας ότι το ζήτημα της επιλογής ετικέτας είχε ήδη λυθεί. Δεν είχε λυθεί. Μερικές ασυνεπείς αναγνώσεις σε κοινώς χρησιμοποιούμενα εργαλεία ήταν αρκετές για να κάνουν έμπειρο προσωπικό να αρχίσει ξανά να επαληθεύει χειροκίνητα. Μόλις επιστρέψουν αυτές οι συνήθειες, το υποτιθέμενο κέρδος αποδοτικότητας εξατμίζεται. Το νοσοκομείο έπρεπε να αναβαθμίσει τη στρατηγική ετικετών και να ξαναχτίσει την εμπιστοσύνη πριν το πρόγραμμα μπορέσει πραγματικά να κλιμακωθεί.

Γι' αυτό τα έργα RFID χειρουργικών εργαλείων δεν πρέπει ποτέ να παρουσιάζονται ως απλές τεχνολογικές αναβαθμίσεις. Είναι έργα εμπιστοσύνης.

Τα νοσοκομεία ενδιαφέρονται επίσης για αυτό επειδή η αντικατάσταση εργαλείων είναι πιο ακριβή από όσο συνειδητοποιούν πολλοί εξωτερικοί παρατηρητές. Κάποια εργαλεία είναι φθηνά. Πολλά δεν είναι. Ειδικά εργαλεία, ρομποτικά εξαρτήματα, ενδοσκοπικά εργαλεία υποστήριξης, ορθοπεδικά σετ, μικροχειρουργικά τεμάχια και συσκευές ακριβείας μπορούν να χαθούν στη γκρίζα ζώνη μεταξύ «σε χρήση», «σε επισκευή», «κάπου στην επανεπεξεργασία» και «μάλλον πρέπει να παραγγείλουμε άλλο ένα για σιγουριά». Σε αυτή την τελευταία πρόταση αρχίζει η διαρροή του προϋπολογισμού.

Ένας μεγάλος όμιλος νοσοκομείων στην Αυστραλία το ανακάλυψε αυτό κατά τη διάρκεια μιας επισκόπησης κεφαλαιουχικών δαπανών. Πίστευαν ότι είχαν ένα φυσιολογικό μοτίβο αναπλήρωσης εργαλείων που καθοδηγούνταν από τη φθορά και την αύξηση των περιστατικών. Μόλις εισήχθη η παρακολούθηση RFID σε επιλεγμένες κατηγορίες εργαλείων υψηλής αξίας, η εικόνα άλλαξε. Ένα εκπληκτικό ποσό πίεσης αντικατάστασης είχε προκληθεί από αδύναμη ορατότητα, καθυστερημένη δρομολόγηση επισκευών και υπερπαραγγελίες λόγω αβεβαιότητας αντί για πραγματική απώλεια ή τέλος ζωής. Οι ετικέτες δεν μείωσαν μαγικά τη χειρουργική ζήτηση. Μείωσαν τις αγορές πανικού.

Δανεικά Εργαλεία και Μετασχηματισμός της Ροής Εργασίας

Τα δανεικά εργαλεία είναι ένα ακόμη σημείο όπου τα νοσοκομεία νιώθουν αυτόν τον πόνο έντονα. Οι δανεικοί δίσκοι από προμηθευτές συχνά κινούνται μέσα από συμπιεσμένα χρονοδιαγράμματα, ειδικό χειρισμό, πρόσθετη τεκμηρίωση και επιπλέον άγχος. Αν η ομάδα σας δεν μπορεί να δει πού βρίσκεται ένα δανεικό σετ στη διαδικασία, οι πιθανότητες καθυστερήσεων, βεβιασμένου χειρισμού και διακοπής της επικοινωνίας αυξάνονται γρήγορα. Οι ανθεκτικές σε αυτόκαυστο ετικέτες RFID δεν εφαρμόζονται πάντα από το νοσοκομείο σε κάθε εργαλείο που ανήκει σε προμηθευτή, αλλά η ευρύτερη λογική RFID γύρω από τη μετακίνηση δίσκων και εργαλείων μπορεί ακόμη να μετασχηματίσει αυτή τη ροή εργασίας.

Ένα καρδιολογικό κέντρο στην Ιταλία βελτίωσε τη ροή εργασίας δανεικών σετ μετά από επαναλαμβανόμενους πονοκεφάλους με καρδιολογικούς και σπονδυλικούς δίσκους που έφταναν υπό στενά χρονοδιαγράμματα. Η εγκατάσταση είχε καλούς ανθρώπους και υπερβολική αβεβαιότητα. Μόλις προστέθηκε παρακολούθηση δίσκων και εργαλείων με RFID για τις σχετικές ζώνες χειρισμού, το κέντρο απέκτησε καλύτερη αίσθηση του τι είχε φτάσει, τι ήταν ακόμη σε απολύμανση, τι είχε συναρμολογηθεί και τι ήταν πραγματικά έτοιμο. Αυτό δεν εξαφάνισε την πολυπλοκότητα των προμηθευτών. Έκανε το νοσοκομείο πολύ λιγότερο ευάλωτο στις συνήθεις εικασίες.

Ένας λόγος που τα νοσοκομεία προτιμούν ολοένα και περισσότερο τις ετικέτες RFID έναντι του καθαρά βασισμένου σε barcode ελέγχου εργαλείων είναι ότι τα barcode δυσκολεύονται ακριβώς στα σημεία όπου οι χειρουργικές ροές εργασίας γίνονται δύσκολες. Μικρές επιφάνειες. Καμπύλες επιφάνειες. Σκληρός καθαρισμός. Επαναλαμβανόμενη σάρωση με οπτική επαφή. Ανθρώπινη τοποθέτηση. Ένα barcode μπορεί να λειτουργήσει, απολύτως, και πολλά νοσοκομεία τα χρησιμοποιούν με επιτυχία σε ορισμένα επίπεδα της διαδικασίας. Αλλά όταν η ροή εργασίας εξαρτάται από ορατότητα σε επίπεδο τεμαχίου μέσα από επαναλαμβανόμενο χειρισμό υψηλού όγκου, το RFID συχνά φαίνεται πιο ρεαλιστικό επειδή μειώνει μέρος της φυσικής τριβής που κρατά το προσωπικό κολλημένο σε βρόχους χειροκίνητης επαλήθευσης.

Ένα παιδιατρικό νοσοκομείο στον Καναδά το είδε αυτό με τις ευαίσθητες κατηγορίες εργαλείων του. Το σύστημα barcode δεν ήταν αποτυχία, αλλά απαιτούσε πολλή εργασία. Το προσωπικό έπρεπε να προσανατολίζει τα τεμάχια, να σαρώνει σκόπιμα και να συνεχίζει να αντιμετωπίζει το γεγονός ότι τα μικρότερα και πιο ενοχλητικά εργαλεία ήταν συχνά τα λιγότερο βολικά για επαλήθευση. Οι ανθεκτικές σε αυτόκαυστο ετικέτες RFID σε επιλεγμένα εργαλεία τους έδωσαν έναν πιο επιεική τρόπο επιβεβαίωσης της ταυτότητας μέσα στον κύκλο. Το μεγαλύτερο όφελος δεν ήταν ότι τα barcode έγιναν παρωχημένα. Ήταν ότι τα πιο επώδυνα τεμάχια δεν απαιτούσαν πλέον το ίδιο επαναλαμβανόμενο βάρος χειρισμού.

Αυτό το σημείο έχει σημασία για τους αγοραστές που αξιολογούν το κόστος. Πολλά νοσοκομεία εξακολουθούν να ρωτούν αν οι ετικέτες RFID ανθεκτικές σε αυτόκαυστο αξίζουν την υψηλότερη τιμή σε σύγκριση με απλούστερες επιλογές ταυτοποίησης. Αυτή είναι η λάθος σύγκριση. Η καλύτερη σύγκριση είναι μεταξύ του κόστους ετικέτας και του πλήρους κόστους της αβεβαιότητας. Καθυστερήσεις. Χρόνος αναζήτησης. Χειροκίνητη καταμέτρηση. Διπλές αγορές εργαλείων. Επανεπεξεργασία ελλιπών δίσκων. Σύγχυση επισκευών. Υπερωρίες στην αποστείρωση. Δυσαρέσκεια χειρουργών. Πίεση περιστατικών. Αν αυτά τα πράγματα ήδη βλάπτουν το νοσοκομείο, οι ετικέτες αρχίζουν να φαίνονται πολύ λιγότερο ακριβές.

Ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο στη Βραζιλία κατέληξε σε αυτή τη διαπίστωση μετά από εξάμηνη ανάλυση της εργασίας αποστείρωσης. Η διοίκηση υπέθετε ότι η πίεση προσωπικού ήταν κυρίως ζήτημα αγοράς εργασίας. Ήταν εν μέρει αυτό. Ήταν επίσης ζήτημα ορατότητας. Πάρα πολλή εκπαιδευμένη εργασία καταναλωνόταν για την εύρεση, επιβεβαίωση και ανοικοδόμηση εμπιστοσύνης γύρω από εργαλεία που θα έπρεπε να ήταν ευκολότερο να ελεγχθούν. Μόλις εφαρμόστηκαν ετικέτες RFID για χειρουργικά εργαλεία σε στοχευμένες οικογένειες εργαλείων και βελτιώθηκε η λογική της διαδικασίας, η συζήτηση για την εργασία άλλαξε. Το τμήμα δεν χρειάστηκε ξαφνικά καθόλου προσωπικό. Χρειαζόταν λιγότερους ανθρώπους να κάνουν εργασία χαμηλής αξίας γύρω από την αβεβαιότητα.

Αυτή είναι η πραγματική υπόσχεση της παρακολούθησης χειρουργικών εργαλείων με RFID. Όχι λιγότεροι άνθρωποι. Καλύτερη αξιοποίηση της ανθρώπινης προσοχής.

Ένας ακόμη λόγος που τα νοσοκομεία συνεχίζουν να ζητούν καλύτερες ετικέτες RFID ανθεκτικές σε αυτόκαυστο είναι ο έλεγχος επισκευών και συντήρησης. Τα εργαλεία δεν κυκλοφορούν μόνο. Φθείρονται, στομώνουν, χαλαρώνουν, σπάνε και στέλνονται για σέρβις. Αν το νοσοκομείο δεν μπορεί να συνδέσει το πραγματικό εργαλείο με το ιστορικό σέρβις του καθαρά, τότε γίνεται πολύ πιο δύσκολο να γνωρίζει ποια εργαλεία πλησιάζουν σε πρόβλημα, ποια έχουν επαναλαμβανόμενα ζητήματα και ποια θα έπρεπε να αποσυρθούν. Σε ένα σύστημα που βασίζεται κυρίως σε οπτική ταυτοποίηση και χειροκίνητα αρχεία, πάρα πολλή από αυτή τη νοημοσύνη παραμένει ασαφής.

Ένα νοσοκομείο στη Σιγκαπούρη το ανακάλυψε αυτό κατά τη διάρκεια μιας ανασκόπησης ποιότητας λαπαροσκοπικών εργαλείων. Το ζήτημα δεν ήταν μόνο τα χαμένα εργαλεία. Ήταν εργαλεία με επαναλαμβανόμενες ανησυχίες απόδοσης που δεν συνδέονταν αρκετά καθαρά με το ίδιο φυσικό τεμάχιο. Μόλις οι ανθεκτικές σε αυτόκαυστο ετικέτες RFID βελτίωσαν τη συνέπεια ταυτότητας, το νοσοκομείο μπόρεσε να συνδέσει το ιστορικό σέρβις και την επανάληψη προβλημάτων με μεγαλύτερη βεβαιότητα. Αυτό δεν βελτίωσε μόνο την παρακολούθηση. Βελτίωσε τη λήψη αποφάσεων για συντήρηση και αντικατάσταση.

Το ίδιο ισχύει για την ανάλυση χρήσης εργαλείων. Τα νοσοκομεία θέλουν ολοένα και περισσότερο να γνωρίζουν ποια εργαλεία είναι υπερπληθυσμένα, ποια υποχρησιμοποιούνται, ποιοι δίσκοι είναι φουσκωμένοι και ποια ειδικά σετ ανοίγονται πολύ συχνά για πολύ λίγη πραγματική χρήση. Το RFID δεν απαντά σε αυτές τις ερωτήσεις από μόνο του, αλλά δίνει στο νοσοκομείο ένα καλύτερο επίπεδο φυσικής αλήθειας από το οποίο μπορούν να ξεκινήσουν αυτές οι αποφάσεις. Και αυτές οι αποφάσεις έχουν σημασία επειδή η βελτιστοποίηση δίσκων είναι ένα από τα πιο ήσυχα σημεία όπου τα νοσοκομεία μπορούν να ανακτήσουν σοβαρά χρήματα και χρόνο.

Ένας ιδιωτικός όμιλος νοσοκομείων στον Κόλπο χρησιμοποίησε δεδομένα εργαλείων RFID για να επανεξετάσει αρκετά ορθοπεδικά και γενικά χειρουργικά σετ αφού συνειδητοποίησε ότι ορισμένοι δίσκοι περιείχαν πάρα πολλά εργαλεία που χρησιμοποιούνταν σπάνια σε πραγματικά περιστατικά. Πριν από το RFID, η συζήτηση ήταν υπερβολικά θεωρητική και υπερβολικά πολιτική. Μόλις τα δεδομένα κίνησης και χρήσης έγιναν ισχυρότερα, η συζήτηση έγινε ευκολότερη. Το αποτέλεσμα δεν ήταν ριζική μείωση δίσκων παντού. Ήταν εξυπνότερος σχεδιασμός δίσκων όπου τα στοιχεία το δικαιολογούσαν.

Αυτό είναι ένα ακόμη άρρητο όφελος που τα νοσοκομεία εκλιπαρούν ακόμη κι αν δεν το διατυπώνουν έτσι. Θέλουν καλύτερη ορατότητα όχι μόνο για να βρίσκουν εργαλεία, αλλά για να σταματήσουν να κουβαλούν περιττή πολυπλοκότητα μέσα από κάθε κύκλο αποστείρωσης.

Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν λειτουργεί αν η επιλογή ετικέτας είναι αδύναμη ή η στρατηγική τοποθέτησης είναι πρόχειρη. Τα χειρουργικά εργαλεία δεν προσφέρουν πολύ χώρο. Η προσάρτηση πρέπει να επιβιώσει από αποστείρωση και καθαρισμό χωρίς να παρεμποδίζει τη χρήση, την ισορροπία, την ικανότητα καθαρισμού ή τις κανονιστικές απαιτήσεις του εργαλείου. Με άλλα λόγια, το RFID νοσοκομείου για εργαλεία δεν είναι μια γενική εργασία επισήμανσης περιουσιακών στοιχείων. Είναι ένα πρόβλημα μηχανικής και προσαρμογής στη ροή εργασίας.

Ένα κέντρο τραύματος στη Γερμανία το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης πιλοτικής εφαρμογής σε λεπτά εργαλεία. Κάποιες πρώιμες τοποθετήσεις φάνηκαν αποδεκτές μέχρι που τα εργαλεία μπήκαν σε πραγματικό κλινικό χειρισμό. Το ζήτημα δεν ήταν μόνο αν η ετικέτα παρέμενε κολλημένη. Ήταν αν παρέμενε πρακτική για το εργαλείο και για την επανεπεξεργασία. Μόλις το νοσοκομείο και ο προμηθευτής βελτίωσαν την τοποθέτηση και επέλεξαν καλύτερα προσαρμοσμένες ανθεκτικές σε αυτόκαυστο ετικέτες, το πρόγραμμα βελτιώθηκε. Γι' αυτό τα σοβαρά νοσοκομεία δεν ρωτούν μόνο αν μια ετικέτα μπορεί να επιβιώσει από το αυτόκαυστο. Ρωτούν αν μπορεί να επιβιώσει από το αυτόκαυστο και να εξακολουθεί να ανήκει σε αυτό το εργαλείο μετά.

Ποια είναι λοιπόν η πραγματική ζήτηση πίσω από όλα αυτά; Τα νοσοκομεία εκλιπαρούν για ετικέτες RFID ανθεκτικές σε αυτόκαυστο επειδή χρειάζονται ένα επίπεδο παρακολούθησης που επιβιώνει από την πραγματικότητα. Όχι την πραγματικότητα του εργαστηρίου. Την πραγματικότητα της αποστείρωσης. Ατμός, απορρυπαντικά, μέταλλο, χειρισμός, διαλογή, καταμέτρηση, συναρμολόγηση, αποστείρωση, μεταφορά, άνοιγμα, χρήση, επιστροφή και τα ίδια ξανά αύριο.

Θέλουν ετικέτες που τους βοηθούν να εμπιστεύονται την ταυτότητα των εργαλείων σε ολόκληρο τον κύκλο.
Θέλουν λιγότερες εκπλήξεις με δίσκους.
Θέλουν λιγότερη επανεπεξεργασία.
Θέλουν καλύτερο έλεγχο επισκευών.
Θέλουν ισχυρότερη υποστήριξη για ελέγχους και ανασκοπήσεις ποιότητας.
Θέλουν λιγότερες αγορές πανικού που προκαλούνται από αβεβαιότητα.
Θέλουν τις ομάδες αποστείρωσης να ξοδεύουν λιγότερο χρόνο αποδεικνύοντας προφανή πράγματα και περισσότερο χρόνο κάνοντας εργασία υψηλής αξίας.

Γι' αυτό αυτό το θέμα επανέρχεται συνεχώς στις προμήθειες νοσοκομείων, στη διαχείριση SPD και στις λειτουργίες χειρουργείου. Η ανάγκη δεν είναι πλέον θεωρητική. Είναι λειτουργική και επείγουσα.

Η παρακολούθηση χειρουργικών εργαλείων με ανθεκτικό σε αυτόκαυστο RFID δεν αφορά το να φαίνονται τα νοσοκομεία εξυπνότερα.
Αφορά το να γίνονται λιγότερο ευάλωτα στα κρυφά κόστη του να μη γνωρίζουν αρκετά για τα δικά τους εργαλεία.

Και όταν τα κρυφά κόστη περιλαμβάνουν καθυστέρηση, άγχος, χαμένη εργασία, διπλές δαπάνες και αποδυναμωμένη εμπιστοσύνη μέσα σε μία από τις πιο ευαίσθητες ροές εργασίας του κτιρίου, γίνεται πολύ εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί η ζήτηση φαίνεται τόσο έντονη.

Τα νοσοκομεία δεν εκλιπαρούν για τις ετικέτες επειδή γοητεύονται από το RFID.
Τις εκλιπαρούν επειδή η παλιά αβεβαιότητα έχει γίνει πολύ ακριβή για να την ανεχτούν.