Γιατί τα σύγχρονα νοσοκομεία αντικαθιστούν τα barcode με βραχιολάκια RFID

Γιατί τα βραχιόλια με barcode αποτυγχάνουν σε πραγματικά νοσοκομειακά περιβάλλοντα

Περπατήστε σε ένα σύγχρονο νοσοκομείο για μια ολόκληρη μέρα, όχι στην γυαλισμένη εκδοχή ενός διαφημιστικού φυλλαδίου προμηθευτή αλλά στην πραγματική, και αρχίζετε να βλέπετε γιατί τα βραχιόλια με barcode χάνουν έδαφος. Μια νοσηλεύτρια μεταφέρει φάρμακα σε έναν ημίφωτο θάλαμο στις 5:40 το πρωί. Ένας μεταφορέας προσπαθεί να μετακινήσει δύο ασθενείς ταυτόχρονα ενώ απαντά σε τηλεφώνημα. Ένας τεχνικός εργαστηρίου ελέγχει δείγματα κατά τη διάρκεια αλλαγής βάρδιας. Ένας μπερδεμένος ηλικιωμένος ασθενής έχει χαλαρώσει ξανά το βραχιόλι του. Στη μαιευτική, ένα νεογέννητο μόλις μεταφέρθηκε για προληπτικό έλεγχο ενώ τρία μέλη της οικογένειας κάνουν ερωτήσεις ταυτόχρονα. Κάτω στα επείγοντα, κανείς δεν έχει την υπομονή να σταματήσει και να βρει την τέλεια γωνία σάρωσης.

Αυτός είναι ο πρακτικός λόγος για τον οποίο τα βραχιόλια RFID γίνονται πιο ελκυστικά. Στα νοσοκομεία, η ταυτοποίηση δεν αφορά μόνο το αν υπάρχει ένας κωδικός σε ένα βραχιόλι. Αφορά το αν το σωστό άτομο μπορεί να ταυτοποιηθεί γρήγορα, με ακρίβεια και με συνέπεια όταν οι άνθρωποι είναι κουρασμένοι, βιαστικοί, διακόπτονται ή εργάζονται υπό πίεση. Τα βραχιόλια με barcode μπορούν να λειτουργήσουν καλά σε ελεγχόμενες συνθήκες. Τα νοσοκομεία δεν είναι ελεγχόμενες συνθήκες.

Για χρόνια, η ταυτοποίηση ασθενών με barcode φαινόταν η προφανής απάντηση. Ήταν φθηνή, οικεία και απλή στην εξήγηση. Εκτυπώστε το όνομα του ασθενή, εκτυπώστε το barcode, σαρώστε πριν από τη φαρμακευτική αγωγή, σαρώστε πριν από τη λήψη αίματος, σαρώστε πριν από μια εξέταση, σαρώστε πριν από το εξιτήριο. Στα χαρτιά, αυτή είναι μια καθαρή διαδικασία. Στην πράξη, εξαρτάται από την οπτική επαφή, τη θέση του σαρωτή, την ποιότητα εκτύπωσης, τη συμμόρφωση του προσωπικού, την κατάσταση του βραχιολιού, τον φωτισμό και το αν ο ασθενής μένει ακίνητος αρκετά ώστε η ροή εργασίας να εκτελεστεί όπως έχει σχεδιαστεί. Αυτές είναι πολλές εύθραυστες υποθέσεις για έναν χώρο όπου οι εύθραυστες υποθέσεις συνήθως αποτυγχάνουν πρώτες.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η συζήτηση γύρω από το barcode έναντι των βραχιολιών RFID γίνεται όλο και πιο σοβαρή. Τα έξυπνα νοσοκομεία δεν στρέφονται στο RFID επειδή ακούγεται προηγμένο. Στρέφονται επειδή η παλιά ροή εργασίας συνεχίζει να συγκρούεται με την πραγματική νοσοκομειακή συμπεριφορά. Οι νοσηλευτές δεν έχουν πάντα ένα ελεύθερο χέρι. Οι ασθενείς δεν κοιτούν πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση. Τα βραχιόλια δεν μένουν πάντα καθαρά και ευανάγνωστα. Το προσωπικό δεν έχει πάντα χρόνο να σταματήσει και να εκτελέσει μια τέλεια σάρωση με οπτική επαφή. Αν το σύστημα ταυτοποίησης λειτουργεί μόνο όταν όλα πάνε καλά, δεν είναι ένα ισχυρό νοσοκομειακό σύστημα.

Πώς η παρακολούθηση ασθενών με RFID μετασχηματίζει τις ροές εργασίας ταυτοποίησης

Η παρακολούθηση ασθενών με RFID αλλάζει αυτή την εξίσωση επειδή το βραχιόλι δεν χρειάζεται να χειρίζεται με τον ίδιο τρόπο. Ανάλογα με τη διαμόρφωση, το προσωπικό μπορεί να διαβάσει ετικέτες RFID με λιγότερη τριβή, λιγότερη σκόπευση και λιγότερη διακοπή της φροντίδας του ασθενή. Αυτό ακούγεται σαν μια μικρή βελτίωση μέχρι να δείτε πόσες επαφές με τον ασθενή συμβαίνουν σε ένα νοσοκομείο κάθε μέρα. Τότε σταματά να ακούγεται μικρή.

Μελέτη περίπτωσης: Τμήμα επειγόντων περιστατικών στο Τέξας

Ένα μεγάλο αστικό νοσοκομείο στο Τέξας το είδε αυτό καθαρά στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του. Το προσωπικό είχε περάσει χρόνια χρησιμοποιώντας ταυτοποίηση ασθενών με barcode για τη διαλογή και την επαλήθευση φαρμακευτικής αγωγής, αλλά η συμμόρφωση με τη σάρωση έπεφτε κατά τις ώρες αιχμής επειδή η ροή εργασίας έμοιαζε πολύ άβολη όταν οι ασθενείς ήταν σε φορεία, ήταν συνδεδεμένοι με μόνιτορ και το τμήμα ήταν υπερπλήρες. Κανείς δεν προσπαθούσε να αγνοήσει το πρωτόκολλο. Το ίδιο το περιβάλλον συνεχώς εμπόδιζε. Μετά από μια πιλοτική εφαρμογή με βραχιόλια RFID για ασθενείς σε ζώνες επειγόντων περιστατικών υψηλού όγκου, το προσωπικό ανέφερε κάτι απλό αλλά σημαντικό: η ταυτοποίηση έμοιαζε ευκολότερη να ολοκληρωθεί χωρίς να διακόπτεται ο ρυθμός της φροντίδας. Αυτό δεν βελτίωσε μόνο την ευκολία. Βελτίωσε την πραγματική χρήση, που είναι αυτό που πραγματικά χρειάζονται τα νοσοκομεία.

Αυτή είναι μια από τις άβολες αλήθειες στην τεχνολογία υγείας. Τα νοσοκομεία δεν ωφελούνται από ροές εργασίας που είναι θεωρητικά ασφαλείς αλλά πρακτικά ενοχλητικές. Αν ένα σύστημα κάνει το προσωπικό πρώτης γραμμής να παλεύει μαζί του όλη μέρα, η συμμόρφωση φθίνει. Μια διαδικασία ταυτοποίησης ασθενών πρέπει να ταιριάζει με τον ρυθμό της κλινικής, όχι το αντίστροφο.

Χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής: Το πλεονέκτημα του RFID

Η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής είναι εκεί όπου αυτή η ένταση γίνεται ιδιαίτερα εμφανής. Η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής με barcode βοήθησε πολλά νοσοκομεία να μειώσουν τα σφάλματα και εξακολουθεί να έχει αξία. Αλλά η πλευρά του βραχιολιού αυτής της διαδικασίας παραμένει συχνά αδέξια. Μια νοσηλεύτρια μπορεί να χρειαστεί να ξυπνήσει έναν κοιμισμένο ασθενή, να περιστρέψει τον καρπό, να ισιώσει το βραχιόλι, να ευθυγραμμίσει τον σαρωτή και να προσπαθήσει ξανά αν η αντανάκλαση ή οι πτυχές εμποδίζουν τον κωδικό. Αυτό μπορεί να ακούγεται διαχειρίσιμο μία φορά. Δεν είναι τόσο γοητευτικό στο πέμπτο δωμάτιο στη σειρά κατά τη διάρκεια μιας πολυάσχολης βάρδιας.

Ένα νοσοκομείο κοινότητας στην Ολλανδία το ανακάλυψε αυτό κατά τη διάρκεια μιας πιλοτικής εφαρμογής στην καρδιολογική κλινική του. Το σύστημα barcode δεν ήταν χαλασμένο, ακριβώς. Απλώς δημιουργούσε συνεχείς μικροκαθυστερήσεις. Οι νοσηλευτές περιέγραφαν τη διαδικασία ως εφικτή όταν ο ασθενής ήταν σε εγρήγορση και συνεργάσιμος, και εκνευριστική όταν ο ασθενής ήταν ευπαθής, συνδεδεμένος με εξοπλισμό ή αναπαυόταν άβολα. Μόλις εισήχθησαν τα βραχιόλια RFID ασθενών παράλληλα με τη ροή εργασίας της φαρμακευτικής αγωγής, το προσωπικό περνούσε λιγότερο χρόνο παλεύοντας με το βραχιόλι και περισσότερο χρόνο εστιάζοντας στο ίδιο το φάρμακο. Το κέρδος δεν ήταν δραματικό σε μία μόνο σάρωση. Σε εκατοντάδες σαρώσεις, ήταν πολύ πραγματικό.

Το RFID επιτρέπει ομαλότερη μετακίνηση και παράδοση ασθενών

Η μετακίνηση ασθενών μεταξύ τμημάτων είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο τα νοσοκομεία κλίνουν προς το RFID στα νοσοκομεία. Ένας ασθενής που εισάγεται μέσω των επειγόντων μπορεί να πάει για απεικόνιση, μετά σε χώρο επέμβασης, μετά σε παρακολούθηση, μετά σε κλινική. Αν κάθε σημείο ταυτοποίησης εξαρτάται από τέλεια χειροκίνητη σάρωση, η αλυσίδα είναι τόσο ισχυρή όσο η πιο βιαστική στιγμή. Η παρακολούθηση ασθενών με RFID μπορεί να υποστηρίξει ομαλότερες παραδόσεις επειδή η ταυτότητα μπορεί να επιβεβαιωθεί πιο φυσικά κατά τη μεταφορά και την άφιξη, όχι μόνο κατά τη διάρκεια στατικών εργασιών δίπλα στο κρεβάτι.

Ένας όμιλος νοσοκομείων στη South Korea χρησιμοποίησε βραχιόλια RFID ασθενών σε περιεγχειρητικές υπηρεσίες μετά από επανειλημμένα παράπονα για συμφόρηση κοντά στα σημεία μεταφοράς πριν από το χειρουργείο. Το κύριο πρόβλημα δεν ήταν περιστατικά λανθασμένου ασθενή. Το κύριο πρόβλημα ήταν η τριβή. Το προσωπικό σταματούσε επανειλημμένα για να ευθυγραμμίσει σαρώσεις barcode ενώ μετακινούσε ασθενείς μέσα από ζώνες γρήγορης παράδοσης. Μόλις το RFID χρησιμοποιήθηκε για σημεία ελέγχου της ροής ασθενών, η επιβεβαίωση μεταφοράς έγινε λιγότερο αδέξια και το νοσοκομείο απέκτησε καθαρότερη ορατότητα για το πότε οι ασθενείς μετακινούνταν πραγματικά από την αναμονή στο χειρουργείο και στην ανάρρωση. Σε αυτή την περίπτωση, το RFID δεν αντικαθιστούσε απλώς ένα barcode. Γινόταν μέρος του συστήματος ροής ασθενών του νοσοκομείου.

Αυτή η ευρύτερη αξία είναι ένας λόγος για τον οποίο τα έξυπνα νοσοκομεία συνδέουν όλο και περισσότερο το RFID ασθενών με ροές εργασίας εντοπισμού σε πραγματικό χρόνο. Μόλις το βραχιόλι μπορεί να ταυτοποιηθεί πιο ομαλά, το νοσοκομείο αρχίζει να θέτει ένα νέο ερώτημα: αν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την ταυτότητα γρηγορότερα, μπορούμε επίσης να κατανοήσουμε καλύτερα τη μετακίνηση των ασθενών, να μειώσουμε την αναμονή και να βελτιώσουμε τις παραδόσεις; Εκεί οι λύσεις RFID για νοσοκομεία αρχίζουν να ξεπερνούν την απλή ταυτοποίηση και να εισέρχονται στην επιχειρησιακή νοημοσύνη.

Οι εξειδικευμένοι τομείς φροντίδας επωφελούνται ακόμη περισσότερο από το RFID

Παιδιατρική και φροντίδα ηλικιωμένων

Η παιδιατρική και η φροντίδα ηλικιωμένων δημιουργούν ακόμη ισχυρότερα επιχειρήματα. Τα παιδιά δεν συνεργάζονται πάντα με τη σάρωση. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς με γνωστική εξασθένηση μπορεί να αφαιρέσουν, να στρίψουν, να καλύψουν ή να καταστρέψουν τα βραχιόλια τους. Και στις δύο περιπτώσεις, η οπτική επαφή μπορεί να γίνει μεγαλύτερο εμπόδιο από ό,τι περιμένουν οι διοικητές.

Ένα νοσοκομείο αποκατάστασης στη Γερμανία αντιμετώπισε αυτό το ζήτημα σε μια μονάδα φροντίδας μνήμης όπου τα βραχιόλια ασθενών με barcode ήταν συχνά τσαλακωμένα ή καλυμμένα από κουβέρτες και ρούχα. Το προσωπικό μπορούσε ακόμη να παρακάμψει το πρόβλημα, αλλά έχανε χρόνο κάνοντάς το. Αφού άλλαξε μέρος της μονάδας σε βραχιόλια ταυτοποίησης ασθενών RFID, διαπίστωσε ότι οι τακτικοί έλεγχοι και η επιβεβαίωση μετακίνησης γίνονταν λιγότερο διασπαστικοί, ειδικά για ασθενείς που αγχώνονταν όταν τους χειρίζονταν υπερβολικά. Αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι νομίζουν οι άνθρωποι. Ένα καλό σύστημα ταυτοποίησης δεν πρέπει να προσθέτει αναστάτωση σε ήδη ευάλωτους ασθενείς.

Μαιευτική και ασφάλεια βρεφών

Η μαιευτική είναι ένας ακόμη τομέας όπου τα συστήματα barcode αρχίζουν να δείχνουν τα όριά τους. Ένα εκτυπωμένο βραχιόλι μπορεί να ταυτοποιήσει μια μητέρα και ένα νεογέννητο, αλλά το RFID μπορεί να υποστηρίξει περισσότερα από την απλή ταυτοποίηση. Μπορεί επίσης να ενισχύσει την αντιστοίχιση μητέρας-βρέφους και τις ροές εργασίας ασφάλειας βρεφών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι αναζητήσεις για RFID ασφάλειας βρεφών και βραχιόλια RFID για νοσοκομεία αυξάνονται συνεχώς μεταξύ των αγοραστών υγειονομικής περίθαλψης. Τα νοσοκομεία δεν ρωτούν πλέον μόνο πώς να εκτυπώσουν ένα βραχιόλι. Ρωτούν πώς να μειώσουν την πιθανότητα λανθασμένης αντιστοίχισης, καθυστέρησης ή μη εξουσιοδοτημένης μετακίνησης.

Ένα ιδιωτικό νοσοκομείο στη Μαλαισία εισήγαγε βραχιόλια RFID στη μαιευτική πτέρυγά του μετά από ένα περιστατικό παρ' ολίγον λάθους που αφορούσε σύγχυση χειροκίνητης επαλήθευσης κατά τη διάρκεια μιας πολυάσχολης βάρδιας. Κανείς δεν είχε σαρώσει το λάθος μωρό στη λάθος οικογένεια, αλλά το περιστατικό αποκάλυψε πόσο εξαρτημένη ήταν ακόμη η ομάδα από επανειλημμένους οπτικούς ελέγχους υπό πίεση. Με την αντιστοίχιση μητέρας και βρέφους με RFID, το προσωπικό ένιωθε μεγαλύτερη σιγουριά κατά τις μεταφορές για προληπτικό έλεγχο και επιστροφή. Το νοσοκομείο ενσωμάτωσε επίσης ειδοποιήσεις θυρών για προστατευμένες ζώνες νεογνών. Αυτού του είδους η πολυεπίπεδη ροή εργασίας είναι εκεί όπου το RFID ξεπερνά σαφώς αυτό που μπορεί να κάνει ένα απλό βραχιόλι με barcode.

Χειρουργικά περιβάλλοντα και συνέχεια

Στα χειρουργικά περιβάλλοντα, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ταχύτητα. Είναι η συνέχεια. Οι ασθενείς αλλάζουν κατάσταση και τοποθεσία γρήγορα. Μπορεί να προετοιμαστούν, να μεταφερθούν, να υποβληθούν σε καταστολή, να μετακινηθούν στην ανάρρωση και μετά να επιστρέψουν στην κλινική, όλα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κάθε παράδοση εξαρτάται από τη βεβαιότητα ότι το άτομο που περνά μέσα από τη διαδικασία είναι ακριβώς αυτό που λέει το σύστημα ότι είναι. Το barcode μπορεί να το υποστηρίξει αυτό, αλλά δεν το υποστηρίζει πάντα με κομψό τρόπο.

Ένα χειρουργικό κέντρο στον Καναδά υιοθέτησε την παρακολούθηση ασθενών με RFID για επεμβάσεις ίδιας ημέρας αφού ανακάλυψε ότι η συμμόρφωση με το barcode ήταν πιο αδύναμη κατά τις γρήγορες μεταβάσεις, όχι κατά τις εργασίες δίπλα στο κρεβάτι. Το προσωπικό γνώριζε το πρωτόκολλο. Η ροή εργασίας απλώς είχε πάρα πολλές στιγμές όπου τα χέρια ήταν απασχολημένα, η ορατότητα ήταν κακή ή η επείγουσα ανάγκη εμπόδιζε. Με τα βραχιόλια RFID, η ταυτοποίηση ασθενών έγινε πιο συνεπής στα σημεία μετάβασης και το κέντρο απέκτησε επίσης καλύτερη ακρίβεια χρονικών σημάνσεων για τη μετακίνηση στην προεγχειρητική φάση, την επέμβαση και την ανάρρωση. Οι διοικητές αρχικά ήθελαν μια ασφαλέστερη μέθοδο ταυτοποίησης. Αυτό που πήραν επίσης ήταν καθαρότερα επιχειρησιακά δεδομένα.

Πέρα από την ταυτοποίηση: Το RFID ως πλατφόρμα επιχειρησιακής νοημοσύνης

Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο τα έξυπνα νοσοκομεία κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Έχουν κουραστεί από συστήματα που απαντούν μόνο σε μία ερώτηση. Το barcode λέει, αν σαρωθεί σωστά, αυτός είναι ο ασθενής. Το RFID μπορεί να το απαντήσει αυτό και μπορεί επίσης να υποστηρίξει επίγνωση τοποθεσίας, χρονισμό ροής εργασίας, προστασία βρεφών, ειδοποιήσεις περιπλάνησης και μερικές φορές ακόμη και ενσωμάτωση με την ασφάλεια του προσωπικού και την παρακολούθηση εξοπλισμού. Τα νοσοκομεία δεν αγοράζουν πάντα τεχνολογία επειδή είναι φθηνότερη στο επίπεδο του βραχιολιού. Συχνά την αγοράζουν επειδή δημιουργεί μια ισχυρότερη κλινική και επιχειρησιακή πλατφόρμα.

Ένα παιδιατρικό νοσοκομείο στην Αυστραλία το είδε ακριβώς αυτό κατά τη διάρκεια της επέκτασης των μονάδων έγχυσης και εξωτερικών επεμβάσεων. Τα βραχιόλια με barcode ήταν επαρκή για βασική ταυτοποίηση, αλλά δεν προσέφεραν σχεδόν καμία βοήθεια στην παρακολούθηση της μετακίνησης ασθενών μέσα από την αναμονή, την προετοιμασία, τη θεραπεία και το εξιτήριο. Οι γονείς εκνευρίζονταν με τις καθυστερήσεις επειδή το προσωπικό δεν μπορούσε εύκολα να δει πού ήταν το σημείο συμφόρησης. Μόλις το νοσοκομείο χρησιμοποίησε βραχιόλια RFID ασθενών και τα συνέδεσε με συμβάντα τοποθεσίας, οι διευθυντές είχαν επιτέλους σκληρά δεδομένα για το πού περνούσαν τον χρόνο τα παιδιά. Ανακάλυψαν ότι η πραγματική καθυστέρηση δεν ήταν η διάρκεια της θεραπείας. Ήταν η συσσώρευση ουράς μεταξύ της εγγραφής και της προετοιμασίας. Αυτού του είδους η ορατότητα είναι δύσκολο να επιτευχθεί από υποδομή μόνο με barcode.

Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι το barcode έχει γίνει άχρηστο. Αυτό θα ήταν υπερβολικά απλοϊκό. Κάποια νοσοκομεία εξακολουθούν να λειτουργούν εξαιρετικές ροές εργασίας με barcode, ειδικά σε περιβάλλοντα χαμηλότερης πολυπλοκότητας ή σε τμήματα με ευαισθησία στον προϋπολογισμό. Αλλά η στροφή προς το RFID ασθενών συμβαίνει επειδή οι απαιτήσεις από τα νοσοκομεία έχουν αλλάξει. Περισσότεροι ασθενείς. Περισσότερες παραδόσεις. Περισσότερη τεκμηρίωση. Περισσότερη πίεση για μείωση των σφαλμάτων χωρίς επιβράδυνση της φροντίδας. Περισσότερο ενδιαφέρον για παρακολούθηση ασθενών σε πραγματικό χρόνο. Περισσότερος έλεγχος γύρω από την ασφάλεια των βρεφών, τον κίνδυνο περιπλάνησης και την επιχειρησιακή καθυστέρηση. Το barcode σχεδιάστηκε για ταυτοποίηση. Το RFID υιοθετείται επειδή τα νοσοκομεία θέλουν τώρα ταυτοποίηση συν επιχειρησιακή νοημοσύνη.

Ένα δημόσιο νοσοκομείο στη Μέση Ανατολή το έμαθε αυτό κατά τη διάρκεια μιας σταδιακής ψηφιακής αναβάθμισης. Ο αρχικός στόχος ήταν μέτριος: βελτίωση της ταυτοποίησης ασθενών σε υπερπλήρεις υπηρεσίες εξωτερικής έγχυσης. Αφού ξεκίνησε η πιλοτική εφαρμογή βραχιολιών RFID, το νοσοκομείο συνειδητοποίησε ότι οι ετικέτες το βοηθούσαν επίσης να κατανοήσει χαμένες εναλλαγές καρέκλας, καθυστερημένη μεταφορά και άνιση ροή ασθενών μεταξύ τμημάτων. Η μεγαλύτερη βελτίωση δεν ήταν εκεί που περίμενε η διοίκηση. Δεν ήταν στο σημείο εκτύπωσης του βραχιολιού. Ήταν σε όλα όσα συνέβαιναν αφού ο ασθενής άρχιζε να μετακινείται.

Το RFID μειώνει την εξάρτηση από την τέλεια κατάσταση του βραχιολιού

Τα νοσοκομεία επίσης προτιμούν το RFID επειδή μειώνει την εξάρτηση από την τέλεια εμφάνιση του βραχιολιού. Η ποιότητα του barcode μπορεί να υποβαθμιστεί από την υγρασία, την τριβή, την έκθεση σε απολυμαντικά, το δίπλωμα και τον επανειλημμένο χειρισμό. Σε ένα νοσοκομείο, αυτό δεν είναι σπάνια οριακή περίπτωση. Είναι κανονική ζωή. Ένα βραχιόλι που έμοιαζε καθαρό κατά την εισαγωγή μπορεί να φαίνεται ταλαιπωρημένο μέχρι την τρίτη μέρα. Τα βραχιόλια RFID ασθενών δεν είναι άτρωτα, αλλά συνήθως είναι λιγότερο ευάλωτα στα συγκεκριμένα προβλήματα οπτικής αναγνωσιμότητας που ταλανίζουν τους εκτυπωμένους κωδικούς.

Ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο στη Βραζιλία είδε επανειλημμένες αστοχίες barcode σε ασθενείς αιμοκάθαρσης των οποίων τα βραχιόλια υφίσταντο μεγάλη φθορά από τις μεγάλες παραμονές και τις συχνές επισκέψεις θεραπείας. Το προσωπικό είχε αναπτύξει λύσεις παράκαμψης, αλλά οι λύσεις παράκαμψης δεν είναι το ίδιο με τον αξιόπιστο σχεδιασμό. Αφού πέρασε σε βραχιόλια RFID για αυτή την ομάδα, το νοσοκομείο μείωσε τον αριθμό επανασαρώσεων και αιτημάτων αντικατάστασης. Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν επιχειρησιακή λεπτομέρεια, αλλά στην υγειονομική περίθαλψη, οι επιχειρησιακές λεπτομέρειες είναι ακριβώς εκεί όπου ο κίνδυνος τείνει να κρύβεται.

Υπάρχει επίσης ένα επιχείρημα αξιοπρέπειας που σπάνια λαμβάνει αρκετή προσοχή. Οι ασθενείς δεν αγαπούν να τους αρπάζουν, να τους περιστρέφουν και να τους σαρώνουν επανειλημμένα. Στην ογκολογία, τη γηριατρική και την εντατική φροντίδα, οι μικρές βελτιώσεις στην άνεση έχουν σημασία. Μια λιγότερο παρεμβατική ροή εργασίας ταυτοποίησης ασθενών δεν είναι απλώς διευκόλυνση του προσωπικού. Μπορεί να βελτιώσει την εμπειρία του ασθενή με λεπτούς αλλά ουσιαστικούς τρόπους.

Ένα κέντρο καρκίνου στη Γαλλία διαπίστωσε ότι τα βραχιόλια RFID ασθενών έγιναν ιδιαίτερα καλά δεκτά σε μονάδες έγχυσης όπου οι ασθενείς επέστρεφαν ξανά και ξανά για μεγάλες θεραπείες. Το προσωπικό είπε ότι η διαδικασία έμοιαζε ομαλότερη και λιγότερο φασαρία. Οι ασθενείς το παρατήρησαν επίσης. Κανείς δεν περιέγραψε την αλλαγή με τεχνική γλώσσα. Την περιέγραψαν με ανθρώπινη γλώσσα. Λιγότερη ταλαιπωρία. Λιγότερος επανειλημμένος χειρισμός. Λιγότερες στάσεις για διόρθωση της σάρωσης. Στην υγειονομική περίθαλψη, αυτές οι φράσεις έχουν σημασία.

Το ζήτημα του κόστους: Σκέψη πέρα από την τιμή μονάδας

Το ζήτημα του κόστους πάντα προκύπτει, και δικαίως. Τα βραχιόλια με barcode είναι φθηνότερα. Σε επίπεδο ανά βραχιόλι, αυτό είναι συνήθως αληθές. Αλλά τα νοσοκομεία που στρέφονται στο RFID συχνά σκέφτονται πέρα από το κόστος μονάδας του βραχιολιού. Εξετάζουν την τριβή της σάρωσης, τον χρόνο του προσωπικού, την πρόληψη σφαλμάτων, την προστασία των βρεφών, την ορατότητα της ροής ασθενών και τη μακροπρόθεσμη αξία της δημιουργίας ενός εξυπνότερου επιπέδου ταυτοποίησης στο νοσοκομείο. Ένα βραχιόλι δεν είναι απλώς αναλώσιμο. Είναι ένα σημείο πρόσβασης στη ροή εργασίας της φροντίδας.

Ένα περιφερειακό δίκτυο νοσοκομείων στην Ιαπωνία υιοθέτησε αυτή την άποψη όταν συνέκρινε barcode και RFID για μια νέα πρωτοβουλία έξυπνης κλινικής. Τα οικονομικά αρχικά επικεντρώθηκαν στο κόστος του βραχιολιού. Οι κλινικές λειτουργίες ώθησαν τη συζήτηση προς τις χαμένες σαρώσεις, τις καθυστερημένες παραδόσεις και τις χειροκίνητες ενημερώσεις κατάστασης. Μετά την πιλοτική εφαρμογή, η απόφαση έγινε ευκολότερη επειδή το νοσοκομείο μπορούσε να δει πού το RFID αφαιρούσε τριβή από πραγματικές διαδικασίες φροντίδας. Οι ετικέτες ήταν ακριβότερες. Η ροή εργασίας ήταν καλύτερη. Στο τέλος, αυτός ήταν ο πιο σημαντικός αριθμός.

Συμπέρασμα: Γιατί τα έξυπνα νοσοκομεία κάνουν τη μετάβαση

Γιατί λοιπόν τα έξυπνα νοσοκομεία πετούν τα βραχιόλια με barcode για το RFID ασθενών; Όχι επειδή τα barcode δεν λειτούργησαν ποτέ. Όχι επειδή κάθε νοσοκομείο πρέπει να αλλάξει αύριο. Και όχι επειδή το RFID είναι κάποια μαγική λύση για κάθε πρόβλημα ταυτοποίησης. Το κάνουν επειδή το παλιό σύστημα απαιτεί πάρα πολλά από την ανθρώπινη συμπεριφορά σε ένα περιβάλλον ήδη υπερφορτωμένο με διακοπές. Υποθέτει οπτική επαφή όταν το προσωπικό δεν έχει πάντα οπτική επαφή. Υποθέτει ηρεμία όταν το νοσοκομείο δεν είναι ήρεμο. Υποθέτει ότι τα βραχιόλια μένουν άψογα όταν η νοσοκομειακή ζωή είναι γεμάτη αναταραχή.

Τα βραχιόλια RFID ασθενών ταιριάζουν καλύτερα με την πραγματικότητα της φροντίδας. Υποστηρίζουν ταχύτερη ταυτοποίηση ασθενών, ομαλότερες παραδόσεις, ισχυρότερη μαιευτική ασφάλεια, πιο αξιοποιήσιμη παρακολούθηση ασθενών σε πραγματικό χρόνο και λιγότερη εξάρτηση από την τέλεια τεχνική σάρωσης. Βοηθούν τα νοσοκομεία να περάσουν από ένα σύστημα που λειτουργεί όταν οι άνθρωποι σταματούν και σκοπεύουν, σε ένα σύστημα που λειτουργεί πιο φυσικά εν κινήσει.

Και αυτός, περισσότερο από οποιαδήποτε λέξη-κλειδί για τον ψηφιακό μετασχηματισμό, είναι ο πραγματικός λόγος που συμβαίνει η αλλαγή. Τα έξυπνα νοσοκομεία δεν επιλέγουν το RFID επειδή θέλουν ένα πιο λαμπερό βραχιόλι. Το επιλέγουν επειδή η ταυτοποίηση ασθενών πρέπει να λειτουργεί στη μέση της πραγματικής ζωής, και η πραγματική ζωή μέσα σε ένα νοσοκομείο σπάνια κάνει παύση αρκετά μεγάλη ώστε ο σαρωτής barcode να γίνει ο ήρωας.